شعر شهادت امام رضا

مادرم گفت نورديده ي من

شاكر لطف رب العزت باش

نيست جزراستي راه نجات

راستي پيشه كن سلامت باش

دراد اي سلام پيشي گير

بهرخيرات اهل سبقت باش

مقصدآنجاست نيت هرجاهست

طالب حق وحسن نيت باش

نذركردم سياه جامه بپوش

خادم خاندان عصمت باش

خواهي ازتورضاشودخالق

اهل تقوا ومعنويت باش

آستان مقدس است اينجا

نوكري پاك وباليافت باش

دربيان روايت واخبار

درپي صحت روايت باش

گوش كن حرف مادر خودرا

درقيامت زاهل جنت باش

جان مادر وفابه عهرم كن

همره زائران حضرت باش

همه ساله دراربعين حسين

درخراسان ودرزيارت باش

پدرم گفت هر چه مادر گفت

سرفرود آرودراطاعت باش

درس دولت نمي دهد سودي

پي آموزش شريعت باش

ازدبستا

• سه شنبه
• 19
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 06:04
• نوشته شده توسط
• علی اشرفی راد(عین الدین)

به ظاهر زائرم اما زیارت را نمی فهمم
من بیچاره لطف آشکارت را نمی فهمم
تو از من بیشتر مشتاق دیداری و من حتی
به دل افتادن گاه و گدارت را نمی فهمم
زیارت نامه می خوانم دلم از نور لبریز است
"اگر چه گاه معنای عبارت را نمی فهمم"
تو پرواز مرا در اوج می خواهی و می دانی
من از بس در قفس بودم اسارت را نمی فهمم
به جای غربت تو ازدحام صحن را دیدم
غریبی آه درد بی شمارت را نمی فهمم
...
به هر زائر سه جا سر می زنی- دلگرمی ام این است-
زیارت نه ولی قول و قرارت را که می فهم

شاعر : حسین عباسپور

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 12:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

در یقین استاد گشتم تا گمان آموختم
سود ها کردم در اینجا تا زیان آموختم
سرخ در می آیم از دست مزارم روز حشر
این کرامت را ز طرز زعفران آموختم
زعفران از طوس می روید نه از طور کلیم
باختر را من ز راه خاوران آموختم
ای به خاک سرخ طوست هرزه رو سرخ و سپید
این لُغُز را من ز شرم آهوان آموختم
رنگمان کرده است دوران، باز امّا طوسی ام
پای بر جا ماندنم را از مکان آموختم
پنجره پولاد تو رو سوی دریا باز شد
تا از آن پرچم دو موجی بادبان آموختم
شُرشُر اشک است چشم شیخ و شاب شاد را
کعبه را خواندم دو پلک ناودان آموختم
صد چمن در سجده روئیدم در این صحن عتیق
نو به نو توحید دیدم جان به جان آموختم
باده نوشیدم ز سقّاخانه ی تو

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 12:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

یک جذبه ریسمان شد و پای مرا گرفت
یک ابر گریه کرد و دوباره هوا گرفت
افسوس ذکرهای لبم ناشنیده ماند
دادم کبود ماند و گلوی صدا گرفت
صورت به صورت در صحنش گذاشتم
در گفت: آهِ گرم کشیدی بیا گرفت
بالای سر نشستم و دیدم که جبرئیل
یک پر گذاشت در صف و از پیش جا گرفت
بالای سر نشستم و دیدم که عاشقی
خواند از فضائل تو و بعداً عبا گرفت
دیوانه ای که عقل طلب کرد از شما
بالای سر نشستم و دیدم عصا گرفت
بالای سر نشسته ام و حدس میزنم
پائین پای تو چه کسی را شفا گرفت
پرسیدم از نسیم، کجایی؟ جواب داد
با بوسه ای که از لب گلدسته ها گرفت
سمت زیارتم بشتابید چون که اشک
امشب ضریح چهره ی ما را طلا گرفت

شاعر : حجه الاسلام رضا جع

• شنبه
• 23
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 12:49
• نوشته شده توسط
• یحیی

کشته از زهر ، کینه شد مولا آه و واویلا
از جفا و از ، کینه ی اعدا آه و واویلا
غربت او زد شــرر بر این دل من
گشته مسموم از جفا چون سرور من
غصه های حضرتش شد قاتل من
واویلا
آه و واویلا
******
کاظمین امشب ، غرق در شور است از عزای تو
محفل اشکت ، وادی طور است از عزای تو
زهـر کـینه با دل خونت چه کرده
بی تو شهر کاظمین تاریک و سرده
قلب نور دیده ات لبـریز درده
واویلا
آه و واویلا
******
من بمیرم از،ناله های تو در دل زندان
مونست هردم ، شد خدای تو در دل زندان
با زبان روزه می خواندی خدا را
ضربه های کینه شد افطارت آقا
سندی بن شاهک و دشنام و مولا
واویلا
آه و واویلا

شاعر : محمد حسن قمی

دانلود سبک

• یکشنبه
• 24
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 06:55
• نوشته شده توسط
• یحیی

من حاضرم از بهشت غیبت بخورم

در هیئت تو اضافه خدمت بخورم

• یکشنبه
• 24
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 12:52
• نوشته شده توسط
• یحیی

ابری سیاه، چشم ترش را گرفته بود
زهری توان مختصرش را گرفته بود
معلوم بود از وَجَناتش که رفتنی است
یعنی که رُخصت سفرش را گرفته بود
از بس شبیه مادرش افتاد بر زمین
در انتهای کوچه سرش را گرفته بود
تا رو به روی حجره خمیده خمیده رفت
از درد بی امان، کمرش را گرفته بود
چشم انتظار دیدن روی جواد بود
خیلی بهانه ی پسرش را گرفته بود
بر روی خاک بود که پیچید بر خودش
آثار تشنگی، جگرش را گرفته بود
افتاد یاد جدّ غریبی که خواهرش ...
... در بین قتلگه خبرش را گرفته بود
دیگر توان دیدن اهل حرم نداشت
از بس که نیزه دور و برش را گرفته بود
وقتی که شمر آمد و کارش تمام شد
خلخال دختری نظرش را گرفته بود

شاعر : محمد فردوسی

• چهارشنبه
• 3
• مهر
• 1392
• ساعت
• 05:23
• نوشته شده توسط
• یحیی

لب خشک و داغی که در سینه دارم
سبب شد که گودال یادم بیاید
اباصلت! آبی بزن کوچه‌ها را
قرار است امشب جوادم بیاید
قرار است امشب شود طوس، مشهد
شود قبله‌گاه غریبان مزارم
اگر چه غریبی شبیه حسینم
ولی خواهری نیست اینجا کنارم
به دعبل بگو شعر کامل شد اینجا
«و قبرٍ بطوس»ی که خواندم برایش
بگو این نفس‌های آخر هم اشکم
روان است از بیت کرب و بلایش
از آن زهر بی‌رحم پیچیده‌ام من
به خود مثل زهرای پشت در از درد
شفا بخش هر دردم از بس که خواندم
در آن لحظه‌ها روضه‌ی مادر از درد
بلا نیست جز عافیت عاشقان را
تسلای دردم نگاه طبیب است
من آن ناخدایم که غرق خدایم
«رضا»یم، رضایم رضای حبیب است
شرابش کنم بس که مست خدایم
اگر زه

• شنبه
• 6
• مهر
• 1392
• ساعت
• 04:25
• نوشته شده توسط
• یحیی

به سبک می بارد باران غربت)
آسمان چشم من پر از ستاره
می‌بارد از هُرمِ هَر آهم شراره
مثل جدّم مجتبی ، هستم در بینِ غمها
کشتة زهر جفا وای وای وای وای
با قلب شکسته‌ام ، با این دلِ خسته‌ام
چشم از دنیا بسته‌ام وای وای وای وای
پایانِ ، غمهایم ، آمده دیگر
دیگر من ، عَبا را ، می‌کِشَم بر سر
مولا (۳) رضا
******
از این جهانِ پُر از غم رهسپارم
سر بر روی خاکِ غربت می‌گذارم
من دارم چشمانِ‌تر ، بر لب‌ها خونِ جگر
مانده چشمانم به در ای وایِ من
مانده چشمانم به در ، میرسد از ره آخر
دلدار من از سفر ای وایِ من
میمانم ، در غربت ، در دیارِ طوس
تا باشد ، با شیعه ، قبرِ من مأنوس
مولا (۳) رضا

شاعر : رحیم ابراهیمی

دان

• سه شنبه
• 9
• مهر
• 1392
• ساعت
• 15:24
• نوشته شده توسط
• یحیی

(به سبک وای وای ای دلبر ظاهر و باطن)
وای وای ، كسی نمی‌ باشد به یادم
وای وای ، بگو كجا هستی جوادم
ای پسرم بیا تماشا ببین علی موسی الرضا را
من عاقبت افتادم از پا
واویلتا آه و واویلا
******
وای وای ، چون لاله ی خشكیده‌ام من
وای وای ، از بس به خود پیچیده‌ام من
بگو كجایی قرص ماهم چون مانده بر راهت نگاهم
شد قصر مامون قتلگاهم
واویلتا آه و واویلا
******
وای وای ، پیچیـده امشب بوی زهرا
وای وای ، من می‌روم به سوی زهرا
بر خاك حجره در سجودم شد دیدنی شمع وجودم
من زائر یاس كبودم
واویلتا آه و واویلا
******
وای وای ، جواد من رو سوی من كن
وای وای ، بیا بیـا مرا كفن كن
می‌سوزد از سر تا بپایم من كشته زهر جفایم

• سه شنبه
• 9
• مهر
• 1392
• ساعت
• 16:24
• نوشته شده توسط
• یحیی

(به سبک من امام و الساجدینم)
من دگر از پا فتــــادم كس نمی‌باشد بیادم
چشم من باشد براهت در كجایی ای جوادم
در كجـا هستی بگو ای نازنین
تو بیــــا جان دادن من را ببین
بارهــــــا من مثل زهرا مادرم
در میـــان ره شدم نقش زمین
وای من ای وای من ای وای من
­­­­­­­­******
من غریب این دیارم من كسی جز غم ندارم
من گره گشایم امــا صد گره خورده به كارم
ای كه مـــــــانند گل یاسی مرا
ای كه تو عشقی و احســاسی مرا
بس كه در حجره به خود پیچیده‌ام
بیم آن دارم كه نشنـاسی مرا
وای من ای وای من ای وای من
­­­­­­­­******
این من و این آه سینه این من و این زهر كینه
در كجایی قرص ماهم كن نگـــاهم از مدینه
شاهد جــان دادنم ت

• سه شنبه
• 9
• مهر
• 1392
• ساعت
• 16:29
• نوشته شده توسط
• یحیی

در كنار تو وجودم بخدا نزديك است
هركه نزديك رضا شد بخدا نزديك است
تو خودت حافظ من باش به يغما نروم
دام ابليس به من در همه جا نزديك است
اعتقاد دلم اين است كه در هئيت ها
دست احسان كريمان به گدا نزديك است
شكوه اى نيست اگر غرق مصيبت شده ام
طالب وصل شدن هم به بلا نزديك است
تا همين جا بخدا قافيه را باخته ام
مرگ اين غمزه، بى چون و چرا نزديك است
دل بى تاب مرا روى گسل ساخته اند
غافل از يار شوم زلزله ها نزديك است
هركه دارد هوس كرببلا گريه كند
گريه كن ها سفر كرببلا نزديك است
گرچه دور از حرم كرببلاييم ولى
بازهم شكر، خراسان رضا نزديك است

شاعر: علی ذوالقدر

• پنج شنبه
• 11
• مهر
• 1392
• ساعت
• 04:24
• نوشته شده توسط
• یحیی

اجابت کن گدایی را بر احوالات بارانی
که خشکی برده از یادم رسوم عبد و سلطانی
به پایم شوره زاری شد به لطفت یا کریم، اما
برآشفتم نمک دان ها ز دستانم چه آسانی
صدایت میزنم شاها که یک را با سه می بخشی
به محشر منتظر باشم کنی من را فراخوانی
منم آنی که سختش شد جدایی های پی در پی
مدد کن تا که باشم از اهالی خراسانی
به خورجینم نگاهت کرده ای پنهان و این یعنی ...
حسابم میکنی جزءِ برادر های کنعانی
تحیر مانده ام اسرار عشاقی، که میبینم
شما را چون منی شرم است و من را چون شما جانی

شاعر : فرشیدیار محمدی

• پنج شنبه
• 11
• مهر
• 1392
• ساعت
• 04:26
• نوشته شده توسط
• یحیی

هیچی جز عشق تو در این دل من جا نمی شه
مرغ دل نشسته روی حرمت پا نمی شه
تو همونی که به درد بی دوا دوا می دی
تو همونی که همه مریضا رو شفا می دی
هر کی درمونده می شه رو می کنه به حرمت
دل می بنده آقا جون به لطف و جود و کرمت
هر کی رو جواب کنن می گه می رم امام رضا
کسی رو نمی رونه از در خونش این آقا
کاش منم کبوتر حریم با صفات بودم
کاش می شد منم آقا میون زائرات بودم
یا امام رضا آقا قسم به اون جواد تو
به دلم آتیش زده لحظه به لحظه یاد تو
شنیدم غریبونه گوشه ی حجره جون دادی
الهی من بمیرم غریب تو نشون دادی
شنیدم زهر جفا آتیش زده به پیکرت
شنیدم که جون دادی به روی پای پسرت
ولی شد تو کربلا خون دل شاه عالمین
سر

• دوشنبه
• 6
• آبان
• 1392
• ساعت
• 07:34
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

منم غریب الغربا منم معین الضعفا
منم منم پور فاطمه
غبار غم به سینه ام نشسته، واویلا، واویلا (3)
وای بی کس و تنهایم (3)
کشته ی زهر کینه ام یاد غم مدینه ام
گریه کنم یاد مادرم
پهلوی مادر مرا شکستند، واویلا، واویلا (3)
وای بی کس و تنهایم (3)
بیا بیا جواد من بیا و کن تو یاد من
رسیده جان بر روی لبم
دیده به راه تو منم جوادم، جوادم، جوادم (3)
وای بی کس و تنهایم (3)

شاعر : عابدین کاظمی

دانلود سبک

• دوشنبه
• 6
• آبان
• 1392
• ساعت
• 09:05
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

دوباره دل داره حال و هوایی باز دوباره شده امام رضایی
دل تنگم داره شوق زیارت دیدن اون حرم داره صفایی
از همون روز ـ اول ـ دل مبتلاشه
اونکه برده دل ـ از من ـ گنبد طلاشه
هر دل عاشق ـ محو ـ صحن و سراشه
صحن طلای رضا گلدسته های رضا
بهتر ز فردوس برینه
این اعتقاد منه همیشه یاد منه
بهشتی که می گن همینه
رضا رضا یا رضا(2)امام رضا ضامن آهو(2)
***
من که افتاده ام دور از مدینه زده آتش به جانم زهر کینه
جان دهم من دراین-دیارغربت می کشم آه و ناله من ز سینه
می دهم جان و ـ کس نیست ـ اینجا به یادم
ای خدا تنها ـ هستم ـ برس به دادم
دیده بر راهم ـ شاید ـ آید جوادم
جانم رسیده به لب روزم شده همه شب
که من غریب الغربایم

• دوشنبه
• 6
• آبان
• 1392
• ساعت
• 15:43
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

مجلس پنجاه و یکم:
شهادت امام رضا ( ع )
شنیدم عاشقی احساس داری
شنیدم عطر و بوی یاس داری
شنیدم یک دل پر درد مولا
از این خیل نمک نشناس داری
شنیدم غیرتی مانند حیدر
به زهرا مادرت حساس داری
شنیدم دیده ای خونبار مولا
از اعمال و گناه ناس داری
شنیدم ذوالفقار مرتضی را
برای دشمن خنّاس داری
شنیدم دوستداران علی را
پذیرایی زر و الماس داری
شنیدم یادگاری بین خانه
ز زهرا مادرت دسداس داری
شنیدم جمعه ی روز ظهورت
به سر سربند یا عباس داری
آقا جان ! یابن الحسن، امشب شب آخر ماه صفر و شب آخر دو ماه عزاداری ما برای ارباب بی کفنمون امام حسین است.عزاداری ای که شروعش با حسین است و پایانش با روضه ی امام رضا.
آقا جان امام

• چهارشنبه
• 8
• آبان
• 1392
• ساعت
• 06:11
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

مجلس سی ام
شهادت امام رضا ( ع )
شنیدم عاشقی احساس داری
شنیدم عطر و بوی یاس داری
شنیدم یک دل پر درد مولا
از این خیل نمک نشناس داری
شنیدم غیرتی مانند حیدر
به زهرا مادرت حساس داری
شنیدم دیده ای خونبار مولا
از اعمال و گناه ناس داری
شنیدم ذوالفقار مرتضی را
برای دشمن خنّاس داری
شنیدم دوستداران علی را
پذیرایی زر و الماس داری
شنیدم یادگاری بین خانه
ز زهرا مادرت دسداس داری
شنیدم جمعه ی روز ظهورت
به سر سربند یا عباس داری
آقا جان ! یابن الحسن، امشب شب آخر ماه صفر و شب آخر دو ماه عزاداری ما برای ارباب بی کفنمون امام حسین است.عزاداری ای که شروعش با حسین است و پایانش با روضه-ی امام رضا.
آقا جان امام رضا دوم

• جمعه
• 10
• آبان
• 1392
• ساعت
• 09:50
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

السّلطان
در میان حرمت بود ... خدا را دیدم
بی امان بارش احسان شما را دیدم
گره افتاده به کار دل من ... السّلطان
محضر پنجره فولاد ، دوا را دیدم
من شنیدم که تو هم کرببلا می بخشی ...
کنج ایوان تو من کرببلا را دیدم
شب جمعه ... من ِ لب تشنه و سقّاخانه
مشک صدپاره و دستان جدارا ... دیدم
هر که پرسید : "که از مشهد مولا چه خبر ؟؟"
گفتم این مرتبه مولام ... رضا رادیدم
به هوای حرمت باز هوایی هستم
هرزمان پیش توأم ... کرببلایی هستم

شاعر : اسماعیل شبرنگ

• شنبه
• 11
• آبان
• 1392
• ساعت
• 09:15
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

هوای مشهد
برلبم نام شما می شکفد
نور لبخند دعا می شکفد
در گلستان حریم رضوی
دم به دم ذکر رضا (ع) می شکفد
غنچه ی سبز اجابت هامان
کنج ایوان طلا می شکفد
پرچم گنبد زرّین رضا(ع)
مثل یک قبله نما می شکفد
ناله ی پیرزنی درمانده
وسط صحن و سرا می شکفد
التماسیم و به روی لبمان
هب لنا کرببلا می شکفد
لحظه ی تلخ و اسفناک وداع
اشک دردیده ی ما می شکفد
بغض دوری ز حرم قاتل من
عقده ها دارم از این فاصله من

شاعر : اسماعیل شبرنگ

• شنبه
• 11
• آبان
• 1392
• ساعت
• 09:18
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

حرف می زنند ...
وقتی که از حریم خدا حرف می زنند
از مشهدالرّضای شما حرف می زنند
آقا کنار پنجره فولادتان همه
از دردهای گشته دوا حرف می زنند
مشهد ... دم ورودی باب الجوادتان
باتو میان صحن و سرا حرف می زنند
نقاره می زنند ... مریضی شفا گرفت
نقاره ها به وقت شفا حرف می زنند
عطر حضور تو همه جا موج می زند
وقتی که از تو در همه جا حرف می زنند
حتماً برای دیدن فیض اجابت است
از تو اگر میان دعا حرف می زنند
رو به ضریح ناب تو انگار زائران
رو به ضریح کرببلا حرف می زنند
آقا سلام درد مراهم دوا بده
امشب بیا و کرببلای مرا بده

شاعر : اسماعیل شبرنگ

• شنبه
• 11
• آبان
• 1392
• ساعت
• 09:21
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

یا امام رضا ـ می بینم حالا
عباگرفته جا روی سر تو
دیگه رمق نداره پیکر تو
رسیده دم دمای آخر تو
تو اوج لحظه های بی کسی
میون حجره دست و پا زدی
با خشکی لبات ای تشنه لب
گریز به داغ کربلا زدی
دل تو می خواد ـ برسه جواد
تا سرتو به روی پاش بذاری
بعیده که دیگه دووم بیاری
واسه پرپر زدن آروم نداری
جا می گیره سر تو عاقبت
روزانوی علی اکبرت
تا از غم وعزا رها بشی
یازهرا می شه ذکر آخرت
آقاجون می خوام ـ حرمت بیام
آرزوم اینه که مسافرت شم
بیام و عاشقونه زائرت شم
خادم صحنای مجاورت شم
واسه زیارت تو باز دلم
مثه همیشه لک زده آقا
یه کاری کن بیام به مشهد و ...
از اونجا راهی شم به کربلا
حیّ علی العزاء

شاعر : اسماعیل شبر

• دوشنبه
• 13
• آبان
• 1392
• ساعت
• 06:54
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

امام رضا (ع) :
دل شکسته ی من
گرفته باز عزاتو
الهی که بمیرم
امشب آقا براتو
اندوه بی نهایت
نشسته روی سینه
جون شمارو برلب
رسونده زهرکینه
باریده خون
به روی خاک پاک حجره
پریشونه
حال وروز غمناک حجره
غریبونه
افتادی روی خاک حجره
( واغریبا – واغریبا )
به زیر لب می خونی
بیا برس جوادم
علی اکبر من
امشب برس به دادم
بااین لبای خشکت
داری همه ش می خونی
به یاد کربلایی
ذکر عطش می خونی
ابالحسن
احوال تو در شور و شینه
روضه خون
انیس تو
روضه ی شاه عالمینه
ذکرلبت
لحظه به لحظه یا حسینه
( واغریبا – واغریبا )

شاعر : اسماعیل شبرنگ

دانلود سبک

• دوشنبه
• 13
• آبان
• 1392
• ساعت
• 10:05
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

واحد چهارم / مطاف بهشت ...
مطاف آسمونا مرقد تو
یه تیکه از بهشته مشهد تو
رزق و روزیّ من به دست توئه
منم گدای لطف بی حد تو
باتو آبرو می گیرم / پای عشق تو اسیرم /
ثامن الحجج بی تعارف / بدون تو من می میرم
همه ی داروندارم / تویی آقا کس و کارم /
خودتم خوب می دونی که/ جز تو هیچ کس و ندارم
( مددی شاه خراسان )
حال دلم غریب و درهم آقا
به پاشده خیمه ی ماتم آقا
آرزومه که زنده باشم و باز
مشکی بپوشم تو محرم آقا
تویی عشق بی نظیرم / دامن تو رو می گیرم
کاش می شد همین محرم / میون روضه بمیرم
ذکر من فقط حسینه / دل من به شور و شینه آرزوی نوکر تو / خاک بین الحرمینه
( مددی شاه خراسان )
بیا و دردای ما رو دوا کن
کبوتر

• دوشنبه
• 13
• آبان
• 1392
• ساعت
• 10:44
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

شور ششم / قبله ی هفتم ...
گوشه چشم تو برامون بسّه
می دونم به ما محل می ذاری
هر چی باشه ما ایرونی هستیم
خوب می دونم هوامونو داری
وقتی که پاتو حرم می ذارم
بغضیه توی گلوم جا مونده
قطعه ی « آمدم» و می خونم ...
که « کریمخانی » براتو خونده
حلّال مشکل ها رضا / ذکر لبهامون یارضا
سفره دار جود و کرم / بانی کربلا رضا
(علی بن موسی الرضا – السلطان)
از دعای خیر زهرا بوده
که به تو با افتخار دل دادم
تا نگاهی هم به ما بندازی
من دخیل پنجره فولادم
تو شب شهادت تو هرسال
همه ی حاجتامو می گیرم
می دونم تو یکی از این سالا
آقاجون کربلامو می گیرم
الهی بحقّ رضا / دردای ما رو کن دوا
ازصحن گوهرشاد، یه روز/ قسمت کن بریم کرب

• دوشنبه
• 13
• آبان
• 1392
• ساعت
• 11:49
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

نوحه امام رضا(ع)
حجرۀ دربسته گشته قتلگاهم
کی می رسد از مدینه قرص ماهم
از پا فتادم برس به دادم
اجل بده مهلت تا آید جوادم
/./././
از تب زهر کین پا تا سر من سوخت
بسکه زدم پرپر بال و پر من سوخت
عبا روی سر شد رستخیزم
چه دیدنی در کوچه شد افت و خیزم
/./././
در حجره رو به قبله شد دست و پایم
زادۀ زهرا علی موسی الرضــــــایم
پارۀ قلب پاک پیمبر
شد پاره پاره قلبش ا... اکبر

شاعر : میثم مومنی نژاد

دانلود سبک

• چهارشنبه
• 15
• آبان
• 1392
• ساعت
• 16:15
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

چون که در طوس
غریب الغربا،
پرتو انوار خدا،
خسرو اقلیم وفا،
معنی والشمس ضحی،
ترجمه ی بدر دجا،
کاشف اسرار خفا،
قبله ی ارباب صفا،
گوهر دریای ولا،
‌قلزم موّاج سخا،
مردمک چشم حیا
شاه فلک جاه رضا،
گشت ز مأمون دغا،
از وطن خویش جدا،
در ره تسلیم و رضا،
گشت چو در بزم جفا،
جرعه کش جام بلا،
گفت : اباصلت بیا تا نگری امر قضا را.
**
از ستمکاری مأمون
ستم گستر می شوم،
شدم بر عنب سم زده مسموم،
جگر خسته و مغموم؛
در این ساعت معلوم،
پس از روزی مقصوم،
اجل بر من مظلوم،
مقدر شد و معلوم،
چه سازم من معصوم،
‌ز هستی شده معدوم،
‌حیاتش شده مختوم،
ز یاران همه محروم،
مگر خادم و مخدوم،
چه از هند و چه از روم،
که هستید در این ب

• شنبه
• 18
• آبان
• 1392
• ساعت
• 08:35
• نوشته شده توسط
• یحیی

سلام ما به امامی که کعبه دلهاست درود ما به امامی که حجت یکتاست
سلام حضرت یزدان سلام جبرائیل بر آن شهی که مقامش نزد حق والاست
سلام ختم نبیین سلام شیر خدا بر آن امام رئوفی که زادۀ زهرا ست
سلام جمله شهیدان راه آزادی بر آن شهید غریبی که شافع عقباست
کسی که ضامن آهو شود ز راه وفا
شفیع زائر خود بی گمان به روز جزاست

• سه شنبه
• 3
• دی
• 1392
• ساعت
• 16:08
• نوشته شده توسط
• یحیی

امان نداد مرا این غم و به جان افتاد
میان سینه ام این درد بی امان افتاد
به راه روی زمین می نشینم و خیزم
نمانده چاره که آتش به استخوان افتاد
چنان به سینه ی خود چنگ می زنم از آه
که شعله بر پر و بال کبوتران افتاد
کشیده ام به سر خود عبا و می گویم
بیا جواد که بابایت از توان افتاد
بیا جواد که از زخمِ زهر می پیچد
شبیه عمه اش از پا نفس زنان افتاد
شبیه دخترکی که پس از پدر کارش
به خارهای بیابان به خیزران افتاد
به روی ناقه ی عریان نشسته ، خوابیده
وغرق خواب پدر بود ناگهان افتاد
گرفت پهلوی خود را میان شب ناگاه
نگاه او به رخ مادری کمان افتاد
دوید بر سر دامان نشست خوابش برد
که زجر آمد و چشمش به نیمه جان افتاد

• پنج شنبه
• 5
• دی
• 1392
• ساعت
• 04:58
• نوشته شده توسط
• یحیی

از داغ زهر پیکرم آتش گرفته است
گویی تمام بسترم آتش گرفته است
تر میکند لبان مرا کودکم ولی
از تشنگی , لب ترم آتش گرفته است
پا میکشم به خاک و نفس میزنم که شهر
از آه آهِ آخرم آتش گرفته است
حالا کبوتران به غمم گریه میکنند
از بال و پر زدن , پَرم آتش گرفته است
امشب تمام حجره ی من کر بلا شده
یک جرعه آب , حنجرم آتش گرفته است
امشب دوباره خیمه ی آتش گرفته را
میبینم و سراسرم آتش گرفته است
سر ها به روی نیزه و سرنیزه ها به تن
یک دشت در برابرم آتش گرفته است
فریاد دختری ز دل خیمه میرسد
عمه کمک که معجرم آتش گرفته است

شاعر : حسن لطفی

• پنج شنبه
• 5
• دی
• 1392
• ساعت
• 05:00
• نوشته شده توسط
• یحیی