شعر شهادت امام رضا

موسی الرضا ای پادشاه بی قرینه
من کفتری هستم زمین گیر مدینه
من که دلمم از راه دوری پر کشیده
اشکم ز بهر مادرت آید ز دیده
آنجا کبوتر بر زمین اینجا به افلاک
آنجا گریبان کبوتر می خورد چاک
اینجا کبوتر عاشقانه پر گشاید
آنجا صدای ناله حیدر بیاید
اینجا کبوتر بچه ها گندم به منقار
آنجا کبوتر بچه ها زخمی مسمار
اینجا کبوتر بچه ها زوارت هستند
آنجا همه دل بر رخ مهدی ببستند

شاعر : علی محلاتی

دانلود سبک

• چهارشنبه
• 30
• مهر
• 1393
• ساعت
• 16:09
• نوشته شده توسط
• محمد

وقتی
شبیه گل پژمردی
بین
کوچه زمین می خوردی
هردم
به یاد زهرا مردی
غرق اشک و آه بین زمزمه
داری می خونی ذکر فاطمه
گریه ی جواد برای تو بود
خیمه ی عزاش عبای تو بود

باغم
با شور و شین می خوندی
وقتی
از نور عین می خوندی
روضه
برا حسین می خوندی
ذکر تو شده روز و شب حسین
زیر لب می گی تشنه لب حسین
تا دیدی جواد پیشته ولی
دم به دم می گی ولدی علی

شاعر : اسماعیل شبرنگ

دانلود سبک

• چهارشنبه
• 30
• مهر
• 1393
• ساعت
• 20:36
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

از کوچه میای و داری عبا به سر
از چشمات پیداست حال و هوای سفر
چشمای بارونیـت می‌باره بی‌صـدا
از قلـب خونـت آقا کـی داره خبر؟
سر به روی خاکا می‌ذاری ، می‌دونم خیلی بی‌قراری
آخه سخته چشم انتظاری
چشمت مونده بر این در ، میاد جوادت آخر
می‌ذاری رُو زانوش سر
جانم رضا جانم
******
قسـم به اشکـای چشـم تـرت آقـا
قسـم بـه دلتنگـی پسـرت آقـا
بعد از دو ماه اشک و آه و شور و نوا
نگامون بسته است به یک نظرت آقا
روی لب اگه دعا دارم ، اشکی روی گونه‌ها دارم
آرزوی کربلا دارم
هر کس مشکی‌ می‌پوشه ، می‌خواد از شما توشه
می‌خواد رزق شش‌گوشه
جانم رضا جانم

شاعر : یوسف رحیمی

دانلود سبک

• شنبه
• 15
• آذر
• 1393
• ساعت
• 08:21
• نوشته شده توسط
• محمد

مردی غریب یکه وتنها به شهر مرو
در حجره ای می خورد از درد پبچ وتاب
هشتم امام شیعه بود این یگانه مرد
مسموم زهرگشته وافتاده بر تراب
سوزد ز زهر کینه مامون وجود او
هر دم بیاورد به لبش ذکر آب آب
دور ازمدینه باشد ودور از عیال خویش
دیدار با جواد(ع)برایش چنان سراب
بر خاک حجره غلت می زند ودرد می کشد
حالش به یاد مادر خود فاطمه خراب
لطف خدا ببین که جواد (ع)آمده برش
بر روی زانویش بگرفته ست راس باب
مولا رضا(ع)نمود وصیت به پور خویش
آنگه بداد جان وپسر دیده اش پر آب
یا رب نصیب کن که به روز شهادتش
باشم کنار تربت آن پور بو تراب

شاعر : اسماعیل تقوایی

• پنج شنبه
• 20
• آذر
• 1393
• ساعت
• 04:06
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

مولا رضا آید زیک مهمانی شوم
مهمان شده از سوی مهماندار مسموم
بر سرکشیده او عبایش را که یعنی
پایان عمر پربهایش هست محتوم
گشته غریب واز وطن دور است مولا
باشد زدیدار عیال خویش محروم
درحجره روی خاک ،مولای غریبان
پیچد زسوز درد ،آن آقای مظلوم
بر روی حاک افتاده با چشمان گریان
یاد آورد آن کوچه وزهرای (س)معصوم
سوز عطش دارد ومی آید به یادش
کرببلا و اصغر از آب محروم
گوید جواد من کجایی پیش من آی
مگذار تنها ماند این بابای مغموم
اینجا پسر آمد به استمداد بابا
در کربلا عکس عمل بوده ست مرسوم
سر روی زانوی پسر بنهاد وجان داد
دیباچه ی عمر شریفش گشت مختوم

شاعر : اسماعیل تقوایی

• چهارشنبه
• 26
• آذر
• 1393
• ساعت
• 13:55
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

رای بـه تولای تـو کمال ایمان رضا!
مهر تو در جسم دین خوب‌تر از جان رضا!
زائـر قبـرت بَـرَد فخـر بـه بیت‌الحـرام
سائل کویت کند ناز به سلطان، رضا!
مـور اگــر خرمـن بـذل تــو را بنگـرد
دانه نمی‌گیرد از دست سلیمان رضا!
اگــر بخوانـی مــرا و گــر برانــی مـرا
نمی‌روم از درت، قسـم به قرآن رضا!
عـالـم امکـان بــود نگیــن انگشتـری
مـزار تـو خاتـم عالـم امکان رضـا!
مؤمن اگر آورد طاعت سلمان بـه حشر
بدون مهر شما نیست مسلمان رضا!
به عرش کرد افتخار به فرش داد اعتبار
رسید تا پای تو به خاک ایران رضا!
رواسـت روح‌الامیـن فشـاند از آسمــان
به پـای زوار تـو لالـه و ریحان رضا!
عجـب نـدارم اگـر نـاز بـه جنـت کنـد
ا

• چهارشنبه
• 26
• آذر
• 1393
• ساعت
• 16:38
• نوشته شده توسط
• محمد

بیا دلم که همینک به مشهدت ببرم
به شهر حضرت نور و به مقصدت ببرم
دلت هوای حرم دارد و پریشان است
و قول می دهمت تا به مرقدت ببرم
میان صحن مبادا که بی قرار شوی
کبوترم تو بیا تا به گنبدت ببرم
به روضه هم نرسیده کمی نماز بخوان
که خوب نیست تو را با دل بدت ببرم
به چشم تیره و تارت نگاه جایز نیست
به چشم سرمه بکش تا به سرمدت ببرم
شبیه تر به خود مصطفی همین آقاست
تو کفش کن که تو را من به احمدت ببرم
شب شهادت مولا، رضا شده معبود
تو عبد شو دل من تا به معبدت ببرم

• چهارشنبه
• 26
• آذر
• 1393
• ساعت
• 16:45
• نوشته شده توسط
• محمد

فــراق پــارۀ تــن، میــوۀ دل
کشنده‌تـر بـود از زهــر قاتـل
پسر اشکش به صورت بود جاری
پـدر پـر می‌زنـد ماننـد بسمل
بنـال ای دل که باشـد داغ بابا
بـرای کـودک نه‌ ‌سالـه مشکل
امـام من کجـا و شهـر غـربت؟
گـل زهـرا کجا و خانــۀ گـل؟
بنالم دم به دم ساعت‌ به‌ ساعت
بگیریم کو به کو منزل به منزل
روا باشــد بــه تابـوت امـامم
به جـای گـل فشانم پـارۀ دل
رضا در حجرۀ دربسته می‌سوخت
خراســان از امــامش بـود غافـل
پسـر پروانه‌ســان دور پـدر گشت
پدر می‌سوخت همچون شمع محفل
امامــی داد جــان دور از ولایــت
کـه از فیضش ولایـت بـود کامـل
امــام عصــر گریــد در عــزایش
و گر نـه گریـۀ «میثم» چـه قابـل؟

• چهارشنبه
• 26
• آذر
• 1393
• ساعت
• 16:47
• نوشته شده توسط
• محمد

پرچم مشکی عزای حسین
هدیه ای از سوی خراسان است
قطرات طلایی اشک از
برکات حریم سلطان است
خود آقا محرم هر سال
خانه اش تکیه ی عزا می شد
سر در خانه اش علم می بست
روضه ی کربلا به پا می شد
پرچم یاحسین بر می داشت
بوسه میزد به چشم می مالید
گریه می کرد و روضه ای می خواند
بعد هر پرچمی که می کوبید
یک طرف پرچم ابالفضل و
یک طرف یاحسین را میزد
مثل هر روضه خوانی اول کار
صاحب روضه را صدا می زد
بغض می کرد و با غضب می گفت:
کار دست شما نمی ماند
کاش باشم دمی که مهدی من
رجز انتقام می خواند
باصدایی گرفته و لرزان
وارد روضه ی گلو می شد
ازگلو حرف می زد و خنجر
از بدن ها که زیر و رو می شد
از بدن های بی سر و از نعل
از سری

• چهارشنبه
• 26
• آذر
• 1393
• ساعت
• 16:49
• نوشته شده توسط
• محمد

یا اما رضا ع

ای آشنای رسم کرم رسم دلبری
این قلب خسته را ز گدا چند می خری؟
صورت کلاغ و سیرت من غرق احتراق
قلب مرا بگیر و بده قلب دیگری
تو قول داده ای ببری مشهدت مرا
حتما بدم نمی طلبی و نمی بری؟
مادر به جای شیر به من رزق اشک داد
چیزی نداشت مزه ی این مهر مادری
کافر به هر چه غیر ولای رضا شدم
از دل برون نمی کنم این شوق کافری
کشکول من که ظرف ولایت نمی شود
با این طلا چگونه کنم کار مسگری
در عرشه ی سفینه ی بحر نجات عشق
گشتم نگرد تا به ابد نیست لنگری

شاعر : جعفر ابوالفتحی

• یکشنبه
• 30
• آذر
• 1393
• ساعت
• 08:41
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

با دیده های خیس و دلی بی شکیب و مست
با یک دل سیاه همانند بت پرست
چون سائلی که هیچ نداشته در دو دست
در روبروی صحن شما این دلم شکست
اندازه ی دو بال مگس ریخت اشک من
دیدم که عشق تو به دل زار من نشست
تا روبروی صحن گوهر شاد آمدم
بی میل تر شدم به دو عالم ، و هر چه هست
گفتم سلام شاه خراسان منم "غلام"
شکر خدا که قصه ی عشقت نشد تمام ....
گفتم دخیل پنجره فولاد میشوم
دیگر ز زیر بار غم آزاد می شوم
بغضم چرا نمی ترکد ... آه ... یا رضا
با اشک مثل شاخه ی شمشاد می شوم
گفتم "رضا" شفا بده این قلب خسته را
با یک نظر به خاک تو سجاد می شوم
مرغم که بین دست کریم تو ، ماه من
کم کم اسیر پنجه ی صیاد می شوم
آقا خلاصه یک نظ

• یکشنبه
• 30
• آذر
• 1393
• ساعت
• 08:44
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

اﻱ ﺁﻗﺎﻱ ﻣﻦ اﻱ ﺳﺎﻻﺭ ﻣﻦ
ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺭﺿﺎ همه ﻛﺲ و ﻛﺎﺭ ﻣﻦ
ﻳﺎﺑﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﻮﻥ ﻣﻦ ﻓﺪاﺕ
ﻛﺎﺵ ﺑﻮﺩﻡ ﻣﻨﻢ ﺷﺒﻴﻪ ﻛﻔﺘﺮاﺕ
اﻧﻘﺪﻩ ﺩﻟﻢ ﻣﻴﺨﻮاﺩ ﺗﻮ ﺣﺮﻣﺖ ﭘﺮ ﺑﺰﻧﻢ
ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺻﺤﻨﺎ و ﺑﻪ ﭘﺮﭼﻢ ﺗﻮ ﺳﺮ ﺑﺰﻧﻢ
ﺑﻴﺎﻡ اﻭﻥ ﺑﺎﻻ ﻛﻨﺎﺭ ﮔﻨﺒﺪ ﺗﻮ ﺑﺸﻴﻨﻢ
ﺯاﻳﺮاﺗﻮ ﺁﻗﺎﺟﻮﻥ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﮔﺮﻳﻮﻥ ﺑﺒﻴﻨﻢ
ﺭﺿﺎ ﺟﺎﻥ ﺧﻴﻠﻲ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻡ
ﺭﺿﺎ ﺟﺎﻥ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺪﻫﻜﺎﺭﻡ
ﺭﺿﺎ ﺟﺎﻥ ﺧﻴﻠﻲ ﺩﻭﺳﺖ ﺩاﺭﻡ
ﺭﺿﺎ ﺟﺎﻥ ﺭﺿﺎ ﺭﺿﺎ ....
********

ﺻﺤﻦ ﺟﻤﻬﻮﺭﻱ ﺻﺤﻦ اﻧﻘﻼﺏ
ﻫﺮ ﺻﺤﻨﺖ ﻣﻴﺪﻩ ﺑﻮﻱ ﻋﻂﺮ و ﮔﻼﺏ
ﻳﻚ ﻟﻴﻮاﻥ ﺁﺏ اﺯ ﺳﻘﺎﺧﻮﻧﺖ
ﻣﺴﺘﻢ ﻣﻴﻜﻨﻪ ﺩﻟﻤﻪ ﺩﻳﻮﻭﻧﺖ
اﻳﻦ ﺷﺒﺎ ﺗﻮ ﺣﺮﻣﺖ ﺁﻗﺎ ﭼﻪ ﻏﻮﻏﺎﻳﻲ ﻣﻴﺸﻪ
ﻫﺮﻛﺴﻲ ﻣﻴﺎﺩ ﻳﻪ ﮔﻮﺷﻪ ﮔﺮﻡ ﻧﺠﻮاﻳﻲ ﻣﻴﺸﻪ
ﻳﻜﻲ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﻣﻴﮕﻪ ﺑﭽﻢ ﻣﺮﻳﻀﻪ ﻳﺎ ﺭﺿﺎ
ﻳﻜﻲ ﻣﻴﮕﻪ اﻣﻀﺎ ﻛﻦ ﻳﻪ ﺷﺐ ﺑﺎﺷﻢ ﺗﻮ ﻛﺮﺑﻼ
ﺭﺿﺎ ﺟﺎﻥ ﻟﻴﻠﻲ ﺩﻝ ﻫﺎﻳﻲ
ﺭﺿﺎ ﺟﺎﻥ ﺫﻛﺮ ﺭﻭ ﻟﺐ ﻫﺎﻳ

• دوشنبه
• 1
• دی
• 1393
• ساعت
• 10:35
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

کی میدونه درد غربت
چه جوری آروم می گیره
کی میدونه چقدر سخته
کسی در غربت بمیره
ای ابر بی بارون ببار
بر دشت و بر هامون ببار
در عزای اون نیمه جونی که
بین نا محرم اسیره
چشم براه یک آشنا مونده
تا کنار اون بمیره
رضا غریب الغربا(ع)

توی مهتاب نگاهش
فقط از شب کینه داره
روی لبهای عطش بارش
نوایی دیرینه داره
می ذاره رو خاکا سرش
با ذکر زهرا مادرش
تک ستاره ی غربت شبهاش
می رسه آخر به دادش
مثل بارونه وقتی می ذاره
سر به دامان جوادش
رضا غریب الغربا(ع)
نگاهش میگه که انگار
غروب غم روبروشه
شده کاری همون زهری
که یک عمری تو گلوشه
حجره شده کرببلا
بالا گرفته روضه ها
چشمه می جوشه زیر پای این
تشنه ای که روضه خونه
این د

• دوشنبه
• 1
• دی
• 1393
• ساعت
• 14:04
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

پایان صفر دلم غمین است
چون سوگ امام هشتمین است
مرغ دل شیعه پرزنان است
با نوحه گری حرم نشین است
پایان صفر رضا (ع)غریب است
مسموم ززهر اهل کین است
دور است زدختر وجوادش
در حجره فتاده بر زمین است
از درد جگربه پیچ وتاب است
آوای دلش بسی حزین است
برروی لبش نام زهراست
بر او لحظات آخرین است
آمد به کنار او جوادش
او رهبر بعد مومنین است
پایان صفر دلم غمین است
در سوگ زمان وهم زمین است

شاعر : اسماعیل تقوایی

• دوشنبه
• 1
• دی
• 1393
• ساعت
• 14:14
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

اگر شوری به سر دارم ، وگر چشمان تر دارم
غزالی خسته ام اما به دل شوق سفر دارم

مرا از خود نرنجانی که من محتاج محتاجم
بریدم از همه، تنها به دستانت نظر دارم

قلم مژگان و کاغذ دل ، مرکب آب چشمانم
میان صحن هر دیده، هزاران نامه بر دارم

تو مثل من هزاران دل ، و من تنها تو را دارم
تو داراتر ز من هستی ، ولی من بیشتر دارم

تو در ملک سلیمانی و من مورم به دربارت
نباشد نان به دندانم ، زبانی نوحه گر دارم

به شب خیزی چشمانت قسم در جوع صیادم
ندارم میل یک دانه فقط میل سحر دارد

مدال ،الماس و زر ، زیور ، نخواهم چون چو یک پیچک
به سر از جنس موهایت بلورین تاج سر دارم

شتاب باد هو هویت ، چه با من کرده که اینک
شکسته

• چهارشنبه
• 4
• شهریور
• 1394
• ساعت
• 15:59
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

امشب زیارت بر این دل نصیب است

این خسته دل همنشین با طبیب است

دل روبروی حریم تو مولا ، ذکرم سلام ای امام غریب است

آه ، سلامٌ علیک ای رضا جان

آه ، سلام ای شهید خراسان

ای ، رضا جان

******

دل شد کبوتر به بام تو آقا

افتاده ام خوش به دام تو آقا

اشکی که شد رزق روز و شب من ، باشد ز لطف مدام تو آقا

آه ، تو شاهی تویی خسرو جان

آه ، کریمی کریمی رضا جان

ای ، رضا جان

دانلود سبک

• دوشنبه
• 13
• مهر
• 1394
• ساعت
• 12:22
• نوشته شده توسط
• حمید

خدا روی قلب عاشقا نوشته

حرم طوس قبله ی اهل بهشته

گل ما رو خدا با عشق امام رضا سرشته

خیلی دلم کرده هواتو

کی می بینم گنبد طلاتو

علی علی علی علی موسی الرضا

----------

نمیدم من به دو عالم یه نگاتو

خاک پاتم ببین آقا زیر پاتو

از اون اول تو برا من شدی و منم براتو

باز صد و ده مرتبه یاهو

مدد مدد ضامن آهو

علی علی علی علی موسی الرضا

-------

زیر چتر چشم تو چشام میباره

واسه ات هر کی سر نداده سر کاره

خوب میدونی آقا مرگ یه بار و شیونم یه باره

باز صد و ده مرتبه یاهو

مدد مدد ضامن آهو

علی علی علی علی موسی الرضا

----------

آقای من شفیع دو سرا تویی تو

منم فقیر و حج فقرا تویی تو

با همه دیوون

• چهارشنبه
• 22
• مهر
• 1394
• ساعت
• 08:04
• نوشته شده توسط
• مجید قنبری

پایان صفر آمده دل زار وغمین است
چون شیعه عزادار مه هشتم دین است
مرغ دل ما پر بزند سوی خراسان
با نوحه گری در حرمش چله نشین است
فریاد غریبی رضا آن شه مظلوم
برخاسته از فرش برآن عرش برین است
او آمده نالان ز مهمانی مامون
خونین جگر از زهر جفاکاری وکین است
درحجره تنهایی خود در تب وتاب است
می پیچد و می نالد وغلطان زمین است
آرد به لبانش همی نام جوادش
آوای دلش در طلبش زار وحزین است
درلحظه ی آخر بیامد به كارش
زیر سر او زانوی آن ماه جبین است
سخت است که بیند پسری مرگ پدر را
پر ازغم واندوه زمان است وزمین است

شاعر : اسماعیل تقوایی

• یکشنبه
• 15
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:00
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

(ا) اى حرمت جنت الاعلاى ما

(ب) بحر کرم زاده ى خيرالنساء

(پ) پادشهان را شده اى نور عين

(ت) تا به ابد بر همگان رهنما

(ث) ثروت عالم نگهت باد و بس

(ج) جان جوادت نگهى کن به ما

(چ) چشم و چراغم شده ايوانتان

(ح) حُرمت ما باشد از آنجا رضا

(خ) خاک درت را به دو چشمم زدم

(د) ديده ز آن تحفه بگيرد جلا

(ذ) ذره ام اما تو مرا ميبرى

(ر) رمز عبورم شده اى تا خدا

(ز) زنده دلان را تو رضا مى کنى

(ژ) ژرف بود گفتن از اين ماجرا

(س) سائل اين خانه سليمان بود

(ش) شاهد اين مسأله پروانه ها

(ص) صيد بلا ديده ى غمديده من

(ض) ضامن آهوى بيابان شما

(ط) طاير قدسم که مرا لحظه اى

(ظ) ظالم از اين خانه نسازد جدا

(ع

• چهارشنبه
• 18
• آذر
• 1394
• ساعت
• 12:32
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

سلام و درود خدا، ای رئوف
به روح بلند شما ای رئوف

شهنشاه ایران ما، ای رئوف
علیّ بن موسی الرّضا، ای رئوف

بده تو عطای زیادی به من
بگو« فَادخُلی فی عِبادی» به من

********
من آن آهوی خسته جان توأم
که از گرگ ها در امان توأم

پناهم بده، میهمان توأم
ببین در حرم نوحه خوان توأم

مرا چشم های تو مجذوب کرد
مرض هام را ناگهان خوب کرد

تو با نوکرت همنشین هستی و
شهنشاه و شاه آفرین هستی و

به انگشتر دین، نگین هستی و
جواز قبولی دین هستی و

در اینجا پر زائرت می شوی
سه جا یاور زائرت می شوی

من آن زائرم که پرم سوخته
دلم مثل شمع حرم سوخته

به تو فکر کردم، سرم سوخته
برای تو شاه کرم سوخته

تو را از مدینه کجا می برن

• چهارشنبه
• 18
• آذر
• 1394
• ساعت
• 12:41
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

خاک حجره شده قتلگاهت

می رسد تا فلک سوز آهت

ای عبا بر سر خود کشیده

می روی سوی آن نور دیده

آه ، می زدی ناله ها

در ، حجره ات واویلا

ای ، گل باغ زهرا

یا علی موسی الرضا

******

ای که عالم بود در پناهت

کشته گشتی چه بوده گناهت

شد دل شیعه از غربتت خون

مهدی فاطمه گشته محزون

از ، غم تو یا مولا

سر ، می دهیم ناله ها

آه ، تسلیت مهدیا

یا علی موسی الرضا

******

سائلانیم و مانده به راهت

در پی گوشه چشم و نگاهت

روی سینه به دست ارادت

دل به عشقت دهم بی نهایت

در ، میون روضه ها

پر ، می زند این دل ها

تا ، حرمت یا رضا

یا علی موسی الرضا

شاعر : محمد مبشری

دانلود سبک

• چهارشنبه
• 18
• آذر
• 1394
• ساعت
• 15:11
• نوشته شده توسط
• حمید

تمام عمر دلم سمت و سوی هرجا رفت
که عاقبت ره جویم به سمت دریا رفت
شدم غلام شهنشاه طوس و فهمیدم
که خاک کوی رضا تا به عرش ، بالا رفت
از آن زمان که شفاخانه اش به راه افتاد
دگر ز روی زبان ها دم مسیحا رفت

همینکه نغمه ی نقاره کوه پیما شد
صدای نعره ی ناقوس ، از کلیسا رفت
شبیه شاخه ی طوبا ثمر به گلشن داد
همان که پای ضریحت عقیم و نازا رفت
گدا که آمد و مانند شاه و مولا رفت
ندار آمد و افتاد و مثل آقا رفت
به کیمیای وجودت قسم ، دلم به حرم
چو خاک آمد و چون زر نفیس و اعلا رفت
فرشته پر زد و آمد، و گفت جبریلم
کنار پنجره فولاد، او به اغما رفت
طبیب نسخه ی ما را شراب ناب نوشت
و خود به سمت خراسان سوی مداوا رفت
هوا

• جمعه
• 20
• آذر
• 1394
• ساعت
• 11:32
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

خدای مهربانی هاست سلطانی که من دارم

فدای مهر بسیارش دل و جانی که من دارم

کنارش ذره ناچیز چون خورشید می تابد

ندارد هیچ موری این سلیمانی که من دارم

نمک پرورده ی دریای جودش بوده ام عمری

پر است از شور احسانش نمکدانی که من دارم

همیشه رو به گنبد با خدای خود سخن گفتم

همیشه در حرم محکم شد ایمانی که من دارم

نسیم رحمتش، بار گناه از دوش بردارد

به آهی کاه گردد کوه عصیانی که من دارم

به لطف گندمی که داده ام دست کبوترها

دگر خالی نماند سفره ی نانی که من دارم

چه فرقی می کند آهو، کبوتر یا که سگ باشم

که او بی اعتنا باشد به عنوانی که من دارم

به وقت مرگ می آید به بالینم یقین دارم

شروع وعده های اوست

• جمعه
• 20
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:02
• نوشته شده توسط
• حمید

وقتی که آوردند قرآن را به مشهد

جان را به تن دادند جانان را به مشهد

شد پایتخت حاجت عالم خراسان

یعنی که باید برد تهران را به مشهد

معروف کرده ظرف را مظروف، یعنی

دادند در واقع خراسان را به مشهد

شد مرکز ایران برای ما خراسان

وقتی که آوردند سلطان را به مشهد

تا یوسف اصلی دوران را ببیند

ازسمت قم بردند کنعان را به مشهد

اینگونه مِنّا گشته زیرا می شناسند

درعالم لاهوت سلمان را به مشهد

تا اینکه گوهرشاد بر صحنش بنازد

بعد از نجف دادند ایوان را به مشهد

در کربلا دادند درد عاشقی را

اما فرستادند درمان را به مشهد

درهردو عالم اهل معنی می شناسند

دراصل کل خاک ایران را به مشهد

شاعر : مهدی رحیمی

• جمعه
• 20
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:02
• نوشته شده توسط
• حمید

افتاده ای بر روی خاك و پر نداری

جز دیده ی تر مونسی دیگر نداری

آنقدر غربت می چكد از جسمت آقا

ناخواسته می گویمت مادر نداری

مانند شمعی سوختی در آتش زهر

در آنچنان هرمی كه خاكستر نداری

وقتی كه بال و پر زدی بر خاك گفتم

صد شكر اینجا در برت خواهر نداری

در زیر گلها پیكرت مدفون شد آقا

گویا به جز گل پیكری دیگر نداری

اینجا همه هستیِ شان مال تو آقاست

ثروت تویی ،سرمایه ای بر هر نداری

یعنی نباشند اهل غارت مردم طوس

برتن كفن داری و غارتگر نداری

شاعر : موسی علیمرادی

• جمعه
• 20
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:10
• نوشته شده توسط
• حمید

وقتی عبا را بر سر خود می کشیدی

بند امید عالمی را می بریدی

خوردی زمین دیگر نشد برخیزی از جا

دیدم سوی دیوار خود را می کشیدی

هربار می افتادی و میگفتی ای کاش

آه ای عصای پیر ی من می رسیدی

وقتی میسر نیست تا باشد جوادت

ای کاش میشد تا عصایی می خریدی

با جمله ی ای وای مادر بین کوچه

آه از نهاد هر گزاره می شنیدی

از درد میپیچی به خود تنهای تنها

چشم تو مانده سوی در با نا امیدی

خاکی شده سر تا به پایت بین حجره

حالا شدی مانند آن راس شهیدی...

ابن شبیبت را صدا کن روضه ای خوان

آن روضه ای را که گریبان می دریدی

بر روی نی خورشید و پای نی ستاره

روضه بخوان از دختر بی گوشواره

از آن تن بی سر به روی خاک

• جمعه
• 20
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:13
• نوشته شده توسط
• حمید

مرد مردان مرد امام رضا

هم دوا هم که درد امام رضا

در تمام وقایع ایران

فاتح هر نبرد امام رضا

کاش اذن دخول می دادی

به منِ صحنْ گرد امام رضا

بیش از پیش در صفر انگار

گنبدت گشته زرد امام رضا

به جوادش سپرده در ظاهر

هرکه را کرده طرد امام رضا

دور تا دور من پُر از صحن است

آه... دورم نگرد امام رضا

روضه ی سرد و گرم امام حسین

روضه ی گرم و سرد امام رضا

سفره را پهن کرد امام حسین

سفره را جمع کرد امام رضا

شاعر : مهدی رحیمی

• جمعه
• 20
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:14
• نوشته شده توسط
• حمید

من که با یاد حریم دلبرم هوایی ام

سائل امام رضا گدای کربلایی ام

آرزوم اینه که تو راه آقام فدا بشم

مورد لطف و عنایت امام رضا بشم

ای به تموم عالم ولی امام رضا امام رضا

تجلّی زهرا و علی امام رضا امام رضا

رضا یا مولا

******

خوشبحال اون کسی که بنده ی خدا میشه

وَ با تقوی نوکر خوب امام رضا میشه

خوبه حالا که دلم شور تولا باهاشه

جوری زندگی کنم آقام ازم راضی باشه

جداییِ از راه گناه آبرومه آبرومه

شهادتِ در راه خدا آرزومه آرزومه

رضا یا مولا

******

ما همه سربازای راه شماییم یا رضا

مثل خوبا فدای راه شماییم یا رضا

تو راه ولایت و با مدد از لطف ولی

فدای شما میشیم تو لشگر سید علی

برا گداهات ی

• جمعه
• 20
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:22
• نوشته شده توسط
• حمید

سلام ما سلام ما به روی تو ای نور هل اتی

درود بی کران ما به محضر تو یا امام رضا

مَهِ لیله ی جان رضا یا رضا

تجلّی سبحان رضا یا رضا

غریب خراسان رضا یا رضا

غریب خراسان رضا یا رضا

******

سلام ما سلام ما به تو که هستی بضعة النبی

عنایتی به ما نما نَمی ز بَحرِ سوز زینبی

دعا کن شویم اهل مُلک ولا

به سوز غمت تا ابد مبتلا

وَ سائل به سلطانِ قالوا بلی

سلامٌ علی ساکنِ کربلا

شاعر : حاج امیر عباسی

دانلود سبک

• جمعه
• 20
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:24
• نوشته شده توسط
• حمید

ای گل خشبو ، یا ضامن آهو

غریب خراسان رضا جان

دریای رأفت حقیقت رحمت

نهایت ایمان رضا جان

مرقد تو ، ای پسر زهرا ، برای محبین خودِ بهشته

روی قلبِ ، همه سینه زنها ، با قلم لطفش خدا نوشته

یا رضا یا رضا

*******

فروغ انجُم ، یا امامِ هشتم

به دل ما شور تولاست

راه عشق ما ، از حرمت آقا

تا نجف و بعدم کربلاست

یاد خوبا ، همه پیرغلاما ، سینه زنا و یاران خمینی

با شهدا ، ما رو ببر آقا ، به سوی بهشت نور حسینی

کربلا کربلا اللهم الرزقنا

شاعر : حاج امیر عباسی

دانلود سبک

• جمعه
• 20
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:30
• نوشته شده توسط
• حمید