شعر شهادت امام رضا

یا اما رضا ع

ای آشنای رسم کرم رسم دلبری
این قلب خسته را ز گدا چند می خری؟
صورت کلاغ و سیرت من غرق احتراق
قلب مرا بگیر و بده قلب دیگری
تو قول داده ای ببری مشهدت مرا
حتما بدم نمی طلبی و نمی بری؟
مادر به جای شیر به من رزق اشک داد
چیزی نداشت مزه ی این مهر مادری
کافر به هر چه غیر ولای رضا شدم
از دل برون نمی کنم این شوق کافری
کشکول من که ظرف ولایت نمی شود
با این طلا چگونه کنم کار مسگری
در عرشه ی سفینه ی بحر نجات عشق
گشتم نگرد تا به ابد نیست لنگری

شاعر : جعفر ابوالفتحی

• یکشنبه
• 30
• آذر
• 1393
• ساعت
• 08:41
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

یک دلم رو بسوی قبله ی هشتم دارد
یک دلم میل حریم حرم قم دارد
خواستم روضه بخوانم ز برادر، دل گفت
خواهرش وقت عزا حقّ تقدم دارد
***
چه قدر، جان برادر به زمین می افتی
ای عزیز دل خواهر به زمین می افتی
تو علی هستی و در کوچه بسمت حجره
مثل زهرای پیمبر به زمین می افتی
***
این عبایی که کشیدی به سرت یعنی چه
این قد خم شده و مختصرت یعنی چه
کاخ مأمون چه به روز دل تو آورده
روی لب، لخته ی خون جگرت یعنی چه
***
از نفس های تو اندوه و غمت می ریزد
هر قدم، عمر تو پای قدمت می ریزد
هی نفس، سرفه، نفس، سرفه، نفس، وای چقدر
پاره پاره جگر از بازدمت می ریزد
***
حجره بسته است برادر، چه سرت می آید
چه کسی بر بدن محتضرت می آید

• یکشنبه
• 15
• دی
• 1392
• ساعت
• 15:49
• نوشته شده توسط
• یحیی

پایان صفر دلم غمین است
چون سوگ امام هشتمین است
مرغ دل شیعه پرزنان است
با نوحه گری حرم نشین است
پایان صفر رضا (ع)غریب است
مسموم ززهر اهل کین است
دور است زدختر وجوادش
در حجره فتاده بر زمین است
از درد جگربه پیچ وتاب است
آوای دلش بسی حزین است
برروی لبش نام زهراست
بر او لحظات آخرین است
آمد به کنار او جوادش
او رهبر بعد مومنین است
پایان صفر دلم غمین است
در سوگ زمان وهم زمین است

شاعر : اسماعیل تقوایی

• دوشنبه
• 1
• دی
• 1393
• ساعت
• 14:14
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

پرچم مشکی عزای حسین
هدیه ای از سوی خراسان است
قطرات طلایی اشک از
برکات حریم سلطان است
خود آقا محرم هر سال
خانه اش تکیه ی عزا می شد
سر در خانه اش علم می بست
روضه ی کربلا به پا می شد
پرچم یاحسین بر می داشت
بوسه میزد به چشم می مالید
گریه می کرد و روضه ای می خواند
بعد هر پرچمی که می کوبید
یک طرف پرچم ابالفضل و
یک طرف یاحسین را میزد
مثل هر روضه خوانی اول کار
صاحب روضه را صدا می زد
بغض می کرد و با غضب می گفت:
کار دست شما نمی ماند
کاش باشم دمی که مهدی من
رجز انتقام می خواند
باصدایی گرفته و لرزان
وارد روضه ی گلو می شد
ازگلو حرف می زد و خنجر
از بدن ها که زیر و رو می شد
از بدن های بی سر و از نعل
از سری

• یکشنبه
• 15
• دی
• 1392
• ساعت
• 15:54
• نوشته شده توسط
• یحیی

امشب زیارت بر این دل نصیب است

این خسته دل همنشین با طبیب است

دل روبروی حریم تو مولا ، ذکرم سلام ای امام غریب است

آه ، سلامٌ علیک ای رضا جان

آه ، سلام ای شهید خراسان

ای ، رضا جان

******

دل شد کبوتر به بام تو آقا

افتاده ام خوش به دام تو آقا

اشکی که شد رزق روز و شب من ، باشد ز لطف مدام تو آقا

آه ، تو شاهی تویی خسرو جان

آه ، کریمی کریمی رضا جان

ای ، رضا جان

دانلود سبک

• دوشنبه
• 13
• مهر
• 1394
• ساعت
• 12:22
• نوشته شده توسط
• حمید

تشبیه و وصف روی تو کار خیال نیست
آئینه ی وجود خدا را مثال نیست
بر هرچه هست،نام محمّد نوشته اند
آری که اسم و رسم خدا را زوال نیست
این اعتقاد ماست که لقمه به جای خود
حتی نفس کشیدن بی تو حلال نیست
ما را محبّت نبوی رو سپید کرد
رویش سیاه هرکه غلام بلال نیست
از جمع ما ابوذر و سلمان درست کن
این جمله کارها که برایت محال نیست
در خاک ما اویس قرن رشد می کند
وقتی برای دیدن رویت مجال نیست
بال و پر شکسته تو را درک می کند
بی روضه ی تو راه به سوی کمال نیست
روز دوشنبه آمد و حال تو زار شد
زهرا شکست پیش تو و بی قرار شد
روز دوشنبه غصه ی مادر شروع شد
آری عزای داغ پیمبر شروع شد
روح الامین برای تسلیّ نزول کرد
تا گری

• دوشنبه
• 16
• دی
• 1392
• ساعت
• 12:32
• نوشته شده توسط
• یحیی

پایان صفر آمده دل زار وغمین است
چون شیعه عزادار مه هشتم دین است
مرغ دل ما پر بزند سوی خراسان
با نوحه گری در حرمش چله نشین است
فریاد غریبی رضا آن شه مظلوم
برخاسته از فرش برآن عرش برین است
او آمده نالان ز مهمانی مامون
خونین جگر از زهر جفاکاری وکین است
درحجره تنهایی خود در تب وتاب است
می پیچد و می نالد وغلطان زمین است
آرد به لبانش همی نام جوادش
آوای دلش در طلبش زار وحزین است
درلحظه ی آخر بیامد به كارش
زیر سر او زانوی آن ماه جبین است
سخت است که بیند پسری مرگ پدر را
پر ازغم واندوه زمان است وزمین است

شاعر : اسماعیل تقوایی

• یکشنبه
• 15
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:00
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

در جوار حضرتت سروده شد غزل به نام تو
وحی شد و آسمان سینه ام شد از ازل به نام تو
یا رئوف!
یاکریم!
صحن چشم های تو شده کبوتر دلم
سفره دار!
مستم و به یمن عشق تو گذشته آب از سَر ِ دلم
در جوار گنبد دو شانه ی بلند و آسمانی شما
در سکوت چلّه ی شب بلند گیسوان کهکشانی شما
آمده گداترین گدا و بینواترین گدای تشنه ی نگاهتان
آمده غریب، بی حبیب، ناشکیب، دل شکسته در پناهتان
تو کریمی و رحیمی و عظیمی و هزارها از این قبیل
آب اگر ز چشمه ی لب تو تر کند لبی شود شبیه سلسبیل
ای برای خلصه های عاشقانه ام شراب اشکهات بهترین دلیل
این منم چو سائلی علیل
الدخیل! الدخیل!
من قلیلم و ذلیلم و هزارها از این قبیل
تا هواییم به صحن ب

• دوشنبه
• 16
• دی
• 1392
• ساعت
• 12:34
• نوشته شده توسط
• یحیی

افتاده ای بر روی خاك و پر نداری

جز دیده ی تر مونسی دیگر نداری

آنقدر غربت می چكد از جسمت آقا

ناخواسته می گویمت مادر نداری

مانند شمعی سوختی در آتش زهر

در آنچنان هرمی كه خاكستر نداری

وقتی كه بال و پر زدی بر خاك گفتم

صد شكر اینجا در برت خواهر نداری

در زیر گلها پیكرت مدفون شد آقا

گویا به جز گل پیكری دیگر نداری

اینجا همه هستیِ شان مال تو آقاست

ثروت تویی ،سرمایه ای بر هر نداری

یعنی نباشند اهل غارت مردم طوس

برتن كفن داری و غارتگر نداری

شاعر : موسی علیمرادی

• جمعه
• 20
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:10
• نوشته شده توسط
• حمید

آقا صدایم کن که برگردم به سویت
همراه کفترها نشینم روبه‌رویت
شاید برایم زائری گندم بپاشد
گیرم شفا از گندم تسبیح گویت
آقا صدایم کن که خود را کنج صحن‌ات
یک بار دیگر گم کنم در گفتگویت
دستی گذارم عاشقانه روی سینه
در یک سلام ساده پاکوبان به بویت
آقا سلام! اینجا من و دلتنگی و تو
نور نگاهی! آبروی آبرویت
آقا تمام شهر یعنی مرقد تو
آقا رهایی یعنی افتادن به خویت
آقا تمام آسمان‌ها بسته قندیل
از دیدن خورشید لبخند نکویت
آقا بگو یک جرعه سقاخانه‌ات را
قسمت کنند این خسته را در آرزویت
آقا بگو با او کسی همدم نباشد
وقتی که باشد در حرم گرم وضویت
آقا بگو تنهایی‌اش بسیار باشد
تازه شود آهوی سرگردان کویت
ای کاش می‌شد ب

• چهارشنبه
• 18
• دی
• 1392
• ساعت
• 12:12
• نوشته شده توسط
• یحیی

مرد مردان مرد امام رضا

هم دوا هم که درد امام رضا

در تمام وقایع ایران

فاتح هر نبرد امام رضا

کاش اذن دخول می دادی

به منِ صحنْ گرد امام رضا

بیش از پیش در صفر انگار

گنبدت گشته زرد امام رضا

به جوادش سپرده در ظاهر

هرکه را کرده طرد امام رضا

دور تا دور من پُر از صحن است

آه... دورم نگرد امام رضا

روضه ی سرد و گرم امام حسین

روضه ی گرم و سرد امام رضا

سفره را پهن کرد امام حسین

سفره را جمع کرد امام رضا

شاعر : مهدی رحیمی

• جمعه
• 20
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:14
• نوشته شده توسط
• حمید

آقا روبرو پنجره فولاد گدایی تو عالمی داره
توشبستون صحن گوهرشاد گدایی تو عالمی داره
پایین پا با چشمای گریون توی دست یه زایر حیرون
زیارت نامه ی پره بارون گدایی تو عالمی داره
عدد حاجتامو داری خداییش منو تو کم نداری؟
بین خادمای افتخاری گدایی تو عالمی داره
تویی شه و منم گدا امام رضا امام رضا
توی صحن تو انبیا میگن گدایی تو عالمی داره
همه ی آسمونیا میگن گدایی تو عالمی داره
سحرا زیر بارون رحمت یا میون نماز جماعت
دل من داره می بره لذت گدایی تو عالمی داره
منم اون که عبد خونه زادم گدای دم باب الجوادم
تو سه جا می رسی به دادم گدایی تو عالمی داره
تویی شه و منم گدا امام رضا امام رضا
شدی بین ما عاشقا معروف سی

• یکشنبه
• 22
• دی
• 1392
• ساعت
• 11:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای دیده ها به سوی تو یا صاحب الزمان
از غصّة فراق تو الغوث الامان
حالا که دشمن از غم ما شاد می شود
وقت است تا به شیعه کنی روی خود عیان
از کعبه باز ، آی و ز رخ پرده را بگیر
اَحباب را به یاریِ دینِ خدا بخوان
هرگز نبوده رسم تو راندن ز کوی خود
هرگز نبوده رسم تو تنبیه دوستان
دست مرا ز دست عطایت جدا مکن
تا روز حشر سایة بالا سرم بمان
تیر نگاه می زنی و صید می کنی
ای گیسویت کمند ، و ای ابرویت کمان
آلوده ای چو من ، که شود نوکر شما
آقاییِ ترا به همه می دهد نشان
ما که ندیده عاشق روی شما شدیم
این هم کرامتی است از آن چهرة نهان
آیا مرا بحال خودم واگذاری اَم
گیرم غلام کوی تو بَد داده امتحان
عمری است این گدا سر

• یکشنبه
• 22
• دی
• 1392
• ساعت
• 15:23
• نوشته شده توسط
• یحیی

هر خانه‌ای حالش به مادر بستگی دارد
در این حرم اما به خواهر بستگی دارد
وصل است آب ناب سقاخانه بر جنت
یعنی شفا اینجا به کوثر بستگی دارد
از مرکز ایران به پائین دادن حاجت
حتما به تأیید برادر بستگی دارد
از بین هر باری که می‌آیی حرم با اشک
گاهی فقط به دیده‌ی تر بستگی دارد
از سر به زیری سر بلندت می‌کند تنها
آقایی عالم به یک سر بستگی دارد
هر کس که تو هر جا که تو هر جور می‌خواهی
هر گونه تغییری به این هر بستگی دارد
دقت بکن گاهی قبول حاجتت حتی
به نوع داخل گشتن از در بستگی دارد
وقتی شدی مانند آهو بی کس و تنها
تازه به توضیح کبوتر بستگی دارد
دل کندن از دریا به ساحل بستگی دارد
به ماه نیمه ماه کامل بستگی دارد

• یکشنبه
• 6
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 04:53
• نوشته شده توسط
• یحیی

گنبدت مال خودت من فکر راهی دیگرم
فکر دستی مهربان و سرپناهی دیگرم

گندم صحن تورا خوردم که درفکر حرم
مثل آدم دم به دم درگیر آهی دیگرم

آدم ازجنت به درشد من ز صحن انقلاب
او گناهی دیگر است و من گناهی دیگرم

خلقت آدم اگر که اشتباهی بود، من؛
اشتباهی محض روی اشتباهی دیگرم

نیمی از خود را به جنگ نیم دیگر برده ام
دل سپاهی دیگر است و من سپاهی دیگرم

چون کلاغی که میان کفترانت گم شده است
من هم آری درحریمت روسیاهی دیگرم

چارراه خسروی و بیقراری های من
من که در هر چارراهی،چارراهی دیگرم

ماه را می بینم و با آه می گویم به او
من خودم درگیر جزرومدِّ ماهی دیگرم

حال که من را نمی خواهی میان شهر قم
راهیِ صحن و سرا

• جمعه
• 14
• آبان
• 1395
• ساعت
• 15:48
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

به چشم و دست و قلب طاهر بستگی دارد
حتما حرم رفتن به زائر بستگی دارد
وقتی که باطن در بر ارباب معلوم است
خیلی کرامت‌ها به زائر بستگی دارد
یادآوری اکثر اشخاص غائب هم
به دیدن اشخاص حاضر بستگی دارد
دیر آمدن‌های حرم از قسمت بازار
غیر از شلوغی‌ها به عابر بستگی دارد
یا روز اول یا شب آخر وفور اشک
به حد دلتنگی خاطر بستگی دارد
تو ملجأ مایی ولی از بس رئوفی تو
شرط قبولی هم به زائر بستگی دارد
دیدم شما باید بگویی شعر را، اصلا ـ
من فکر می‌کردم به شاعر بستگی دارد
من فکر می‌کردم به گیسو بستگی دارد
دیدم از این کمتر به یک مو بستگی دارد
گاهی به آن سویی که می‌آیی ولی در اصل
چون شمع عشق تو، به سو سو بستگی دارد
راه ز

• یکشنبه
• 6
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 05:40
• نوشته شده توسط
• یحیی

شمعی شدم که بی تو به سوسو درآمده ست
سوسو کنان دوباره از این سو درآمده ست

چشمم ز گنبد تو خود ماه آمده
ابرو به صحن رفته و چاقو درآمده ست

اصلا برای اینکه شود خاک پای تو
بالای چشم های من ابرو درآمده ست

هرشب گر از حوالی گنبد گذشته است
حق می دهم که ماه به زانو درآمده ست

زانو زده ضریح و برای نوازشم
ازکتف مرقد تو دو بازو درآمده ست

ازگوش پا گذاشته در سینه یا رضا
ازبین لب به عشق تو یاهو درآمده ست

درصحن جامع آمده گرگی به شکل من
از صحن انقلاب تو آهو درآمده ست

شاعر : مهدی رحیمی

• جمعه
• 14
• آبان
• 1395
• ساعت
• 15:50
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

تو آن هفتمین قبله ی باوری
امام پس از موسی جعفری
تو در امتداد علی نازلی
تو رودی و دنباله ی کوثری
نیازی نداری به این چیزها
تو هشتم ولی عهد پیغمبری
غروب عزایت طلوع شرر
نسیم غریبیِ پشت دری
چگونه است حال پریشان تو
الا ای غریب خدا ؛ بهتری؟!
از این کوچه تا حجره ات می روی
به یاد زمین خوردن مادری
نفس می کشی ناتوان می شوی
نفس می کشی لاله می آوری
شکسته پری با کدامین بال
از این حجره ی خاکی ات می پری؟!
لبی پاره و استخوانی کبود
برای خدا با خودت می بری
کنار تن نقش بر حجره ات
نه یک دختری بود و نه خواهری
برای تو گیسو پریشان کند
برای تو پاره کند معجری
اگر چه شهید خدایی ولی
به دست شما هست انگشتری
از این شهر غم ت

• سه شنبه
• 8
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 13:21
• نوشته شده توسط
• یحیی

دوباره قسمت من شد مسافرت باشم

در این زیارت مخصوصه زائرت باشم

دوباره رزق عزای حسین و دست شما

بناست قبل محرم مجاورت باشم

کنار پنجره فولاد ، حاجتم این است:

نظر کنی که حبیب مظاهرت باشم

اگر چه غرق گناهم ولی مدد کن تا…

همیشه نوکر تحت اوامرت باشم

ورق ورق ، دو سه تا بیت ناقص الوزن و…

سیاه مشق نوشتم که شاعرت باشم

• جمعه
• 14
• آبان
• 1395
• ساعت
• 15:57
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

مثل کبوتـرم سر بـامت نشستـه ام
ساده ، غریب ، مثل غلامت نشسته ام
یـک السلام گفتــم و حالا کنـار در
دلخوش به یک علیک سلامت نشسته ام
من آهـوی رمیـده ام اما تـو آمـدی
با جان و دل میانه ی دامت نشسته ام
یک جرعه از شراب طهورت به من بده
چشم انتظار بوسه به جامت نشسته ام
آقا رضـا ، رئوف رضـا ، با کـرم رضـا
آلـوده ام بـه بـرکت نامت نشسته ام
سلطان عشق حضرت ارباب یا کریم
تنهـا بهانـه ی غـزل ناب یا کریـم
ارباب ما تو هستی و سلطان ما تویـی
خورشید مشرقـی خراسـان ما تویـی
سلمان شدیم تا به شما نوکری کنیـم
اصلاً دلیـل عـزت ایــران مـا تویـی
ما مستطیع خانه ی کعبه نمی شویـم
مـروه ، صفـا و حج فقیـران مـا تویی
رازی م

• شنبه
• 30
• فروردین
• 1393
• ساعت
• 14:09
• نوشته شده توسط
• یحیی

رای بـه تولای تـو کمال ایمان رضا!
مهر تو در جسم دین خوب‌تر از جان رضا!
زائـر قبـرت بَـرَد فخـر بـه بیت‌الحـرام
سائل کویت کند ناز به سلطان، رضا!
مـور اگــر خرمـن بـذل تــو را بنگـرد
دانه نمی‌گیرد از دست سلیمان رضا!
اگــر بخوانـی مــرا و گــر برانــی مـرا
نمی‌روم از درت، قسـم به قرآن رضا!
عـالـم امکـان بــود نگیــن انگشتـری
مـزار تـو خاتـم عالـم امکان رضـا!
مؤمن اگر آورد طاعت سلمان بـه حشر
بدون مهر شما نیست مسلمان رضا!
به عرش کرد افتخار به فرش داد اعتبار
رسید تا پای تو به خاک ایران رضا!
رواسـت روح‌الامیـن فشـاند از آسمــان
به پـای زوار تـو لالـه و ریحان رضا!
عجـب نـدارم اگـر نـاز بـه جنـت کنـد
ا

• چهارشنبه
• 26
• آذر
• 1393
• ساعت
• 16:38
• نوشته شده توسط
• محمد

حرم جهان من و اسمان مردم بود
همیشه خاطره انگیز و پر تلاطم بود
حرم برای من اغاز راه رفتن شد
شما معلم و تشویق من تبسم بود
سرود چک چک باران و سنگ مرمرها
و کودکی که سرش زیر چادری گم بود
تو را مخاطب حرفم همیشه می دیدم
چقدر بین من و چشمتان تفاهم بود
سه بخش بود “محبت” دلم به من میگفت
پدر و مادر و بخشی امام هشتم بود
“دلم برای خودم تنگ میشود” وقتی
ضریح کودکی ام کاسه های گندم بود
تمام خاطره های سپید من اینجاست
شب و حرم و فرشته که در ترنم بود
کجاست لهجه صاف دهاتی ام امروز
که در ضمیر وجودم هر انچه گفتُم بود
سخاوت ابدی تو سهم این خاک است
و دست های شما ابروی افلاک است

شاعر : حسن کردی

• جمعه
• 14
• آبان
• 1395
• ساعت
• 16:08
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

با دیده های خیس و دلی بی شکیب و مست
با یک دل سیاه همانند بت پرست
چون سائلی که هیچ نداشته در دو دست
در روبروی صحن شما این دلم شکست
اندازه ی دو بال مگس ریخت اشک من
دیدم که عشق تو به دل زار من نشست
تا روبروی صحن گوهر شاد آمدم
بی میل تر شدم به دو عالم ، و هر چه هست
گفتم سلام شاه خراسان منم "غلام"
شکر خدا که قصه ی عشقت نشد تمام ....
گفتم دخیل پنجره فولاد میشوم
دیگر ز زیر بار غم آزاد می شوم
بغضم چرا نمی ترکد ... آه ... یا رضا
با اشک مثل شاخه ی شمشاد می شوم
گفتم "رضا" شفا بده این قلب خسته را
با یک نظر به خاک تو سجاد می شوم
مرغم که بین دست کریم تو ، ماه من
کم کم اسیر پنجه ی صیاد می شوم
آقا خلاصه یک نظ

• یکشنبه
• 30
• آذر
• 1393
• ساعت
• 08:44
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

مردغریبِ بُرده عبا روی سر،نیافت
خون لخته ریزد از لبت ای خون جگر نیافت
از زهر پای تا به سرت تیر می کِشد
دیگر به کوچه روی زمین اینقدر نیافت

درد سرت ز چیست به جایی نخورده است؟
چشمت سیاه رفته،از این درد سر نیافت
پنجاه مرتبه-به زمین خورده ای-بس است
یا فاطمه(س)بگوی واز این بیشتر نیافت
دیوار را بگیر-کمک حالِ خوبی است
راهی نمانده-می رسی-آهسته تر نیافت
مَردُم دراین مَسیربه تو بی تفاوتند
باشد-بیافت ولی در گذر نیافت
تا خانه پهلویت به سلامت نمی رسد
با سنگهای لَب پَرِ این کوچه،دَر نیافت
درها که بسته-حُجره که بی فرش مانده،پس
بر خاک قتلگاه زصورت،زسر نیافت
لب تشنه مثل مار گزیده-به خود مپیچ
دِق می کُندبرابر چ

• جمعه
• 14
• آبان
• 1395
• ساعت
• 16:10
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

اﻱ ﺁﻗﺎﻱ ﻣﻦ اﻱ ﺳﺎﻻﺭ ﻣﻦ
ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺭﺿﺎ همه ﻛﺲ و ﻛﺎﺭ ﻣﻦ
ﻳﺎﺑﻦ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺟﻮﻥ ﻣﻦ ﻓﺪاﺕ
ﻛﺎﺵ ﺑﻮﺩﻡ ﻣﻨﻢ ﺷﺒﻴﻪ ﻛﻔﺘﺮاﺕ
اﻧﻘﺪﻩ ﺩﻟﻢ ﻣﻴﺨﻮاﺩ ﺗﻮ ﺣﺮﻣﺖ ﭘﺮ ﺑﺰﻧﻢ
ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺻﺤﻨﺎ و ﺑﻪ ﭘﺮﭼﻢ ﺗﻮ ﺳﺮ ﺑﺰﻧﻢ
ﺑﻴﺎﻡ اﻭﻥ ﺑﺎﻻ ﻛﻨﺎﺭ ﮔﻨﺒﺪ ﺗﻮ ﺑﺸﻴﻨﻢ
ﺯاﻳﺮاﺗﻮ ﺁﻗﺎﺟﻮﻥ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﮔﺮﻳﻮﻥ ﺑﺒﻴﻨﻢ
ﺭﺿﺎ ﺟﺎﻥ ﺧﻴﻠﻲ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻡ
ﺭﺿﺎ ﺟﺎﻥ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺪﻫﻜﺎﺭﻡ
ﺭﺿﺎ ﺟﺎﻥ ﺧﻴﻠﻲ ﺩﻭﺳﺖ ﺩاﺭﻡ
ﺭﺿﺎ ﺟﺎﻥ ﺭﺿﺎ ﺭﺿﺎ ....
********

ﺻﺤﻦ ﺟﻤﻬﻮﺭﻱ ﺻﺤﻦ اﻧﻘﻼﺏ
ﻫﺮ ﺻﺤﻨﺖ ﻣﻴﺪﻩ ﺑﻮﻱ ﻋﻂﺮ و ﮔﻼﺏ
ﻳﻚ ﻟﻴﻮاﻥ ﺁﺏ اﺯ ﺳﻘﺎﺧﻮﻧﺖ
ﻣﺴﺘﻢ ﻣﻴﻜﻨﻪ ﺩﻟﻤﻪ ﺩﻳﻮﻭﻧﺖ
اﻳﻦ ﺷﺒﺎ ﺗﻮ ﺣﺮﻣﺖ ﺁﻗﺎ ﭼﻪ ﻏﻮﻏﺎﻳﻲ ﻣﻴﺸﻪ
ﻫﺮﻛﺴﻲ ﻣﻴﺎﺩ ﻳﻪ ﮔﻮﺷﻪ ﮔﺮﻡ ﻧﺠﻮاﻳﻲ ﻣﻴﺸﻪ
ﻳﻜﻲ ﺯﻳﺮ ﻟﺐ ﻣﻴﮕﻪ ﺑﭽﻢ ﻣﺮﻳﻀﻪ ﻳﺎ ﺭﺿﺎ
ﻳﻜﻲ ﻣﻴﮕﻪ اﻣﻀﺎ ﻛﻦ ﻳﻪ ﺷﺐ ﺑﺎﺷﻢ ﺗﻮ ﻛﺮﺑﻼ
ﺭﺿﺎ ﺟﺎﻥ ﻟﻴﻠﻲ ﺩﻝ ﻫﺎﻳﻲ
ﺭﺿﺎ ﺟﺎﻥ ﺫﻛﺮ ﺭﻭ ﻟﺐ ﻫﺎﻳ

• دوشنبه
• 1
• دی
• 1393
• ساعت
• 10:35
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

کی میدونه درد غربت
چه جوری آروم می گیره
کی میدونه چقدر سخته
کسی در غربت بمیره
ای ابر بی بارون ببار
بر دشت و بر هامون ببار
در عزای اون نیمه جونی که
بین نا محرم اسیره
چشم براه یک آشنا مونده
تا کنار اون بمیره
رضا غریب الغربا(ع)

توی مهتاب نگاهش
فقط از شب کینه داره
روی لبهای عطش بارش
نوایی دیرینه داره
می ذاره رو خاکا سرش
با ذکر زهرا مادرش
تک ستاره ی غربت شبهاش
می رسه آخر به دادش
مثل بارونه وقتی می ذاره
سر به دامان جوادش
رضا غریب الغربا(ع)
نگاهش میگه که انگار
غروب غم روبروشه
شده کاری همون زهری
که یک عمری تو گلوشه
حجره شده کرببلا
بالا گرفته روضه ها
چشمه می جوشه زیر پای این
تشنه ای که روضه خونه
این د

• دوشنبه
• 1
• دی
• 1393
• ساعت
• 14:04
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

به جز هوای حرم در سرم هوایی نیست
اسیر دام تورا حاجت رهایی نیست
به غیر گوشهٔ بام تو-ای امام رئوف
کبوتر دل من جلد هیچ جایی نیست

بدون پَرتُوِنور تو ای جناب ضُحی
فقط سیاهی محض است روشنایی نیست
سرت همیشه شلوغ است وهیچ سلطانی
به خواب صاحب همچین برو بیایی نیست

اگر که نوکر این درگهم حساب کنی
مرا به شاهی عالم هم اِعتنایی نیست
خدا گواست که دردستهای محتاجم
به جز به محضرتان کاسهٔ گدایی نیست

همه قبیلهٔ من رفته اند قربانت
به غیر تیر نگاهت که آشنایی نیست
بدون آبرویی که شما به من دادید
به قدر پول سیاهم مرابهایی نیست

دلم گره به ضریح تو خورده میدانم
به غیر این گره،هیچم گره گشایی نیست
هزار سال نمیخواهم آن به

• جمعه
• 14
• آبان
• 1395
• ساعت
• 16:14
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

اگر شوری به سر دارم ، وگر چشمان تر دارم
غزالی خسته ام اما به دل شوق سفر دارم

مرا از خود نرنجانی که من محتاج محتاجم
بریدم از همه، تنها به دستانت نظر دارم

قلم مژگان و کاغذ دل ، مرکب آب چشمانم
میان صحن هر دیده، هزاران نامه بر دارم

تو مثل من هزاران دل ، و من تنها تو را دارم
تو داراتر ز من هستی ، ولی من بیشتر دارم

تو در ملک سلیمانی و من مورم به دربارت
نباشد نان به دندانم ، زبانی نوحه گر دارم

به شب خیزی چشمانت قسم در جوع صیادم
ندارم میل یک دانه فقط میل سحر دارد

مدال ،الماس و زر ، زیور ، نخواهم چون چو یک پیچک
به سر از جنس موهایت بلورین تاج سر دارم

شتاب باد هو هویت ، چه با من کرده که اینک
شکسته

• چهارشنبه
• 4
• شهریور
• 1394
• ساعت
• 15:59
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

در خواب من آشفته بازاری بپا کردی

با قلب بیمارم بگو یارا چه ها کردی

یک عمر مجذوب هوای نینوا بودم

تو آمدی، این خطه را هم کربلا کردی

از بس که سنگت را به سنگ سینه کوبیدم

من را اسیر سنگ اسماعیل طلا کردی

در بخت آنکس که مجرد آمد و برگشت

چیزی نشد که همسری را دست و پا کردی

در هجمه ی امواج نفس بودم که دل را

مانند آن برنامه ی سمت خدا کردی

یک بار من می آیم و چندبارهم تو

با این گدای بی وفای خود وفا کردی

شکر خدا که آمدی و با عنایاتت

در رهبری "سید علی" را سهم ما کردی

آمد خبر که روز "هشتم" در المپیک

رنگ مدال تیم ایران را طلا کردی.. !

میثم جلالی

• چهارشنبه
• 19
• آبان
• 1395
• ساعت
• 13:55
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

با صدای ساعتی که زنگ میزد هشت صبح
باادب تعظیم کردم روبه مشهد هشت صبح
بازیارت نامهٔ مخصوص مولانا الرضا (ع )
باز باشوق حرم اشکم در آمد هشت صبح

درخیالم آسمانی را تصور میکنم
بال در می آورم تاروی گنبد هشت صبح
بین کفترها کلاغی روی سقاخانه ات
سربه زیرازشرم وخجلت مینشیند هشت صبح
حضرت خورشید عالمتاب، طبق عادتش
ازدرباب الجواد (ع )تو می آید هشت صبح
چه بخواهی، چه نخواهی، تانفس یاری کند
می رسم پابوسی تو ،خوب یابد هشت صبح
عهدبستم اولین کارم ،رئوف فاطمه (س )
التماس گوشه چشمی، ازتو باشد هشت صبح
ای امام مهربانی، سائل این بارگاه
روزی اش راآمده ،ازتوبخواهد هشت صبح
بی تکَلُّف موقع برگشت ،خواهش میکنم
بازتا فردا ه

• چهارشنبه
• 19
• آبان
• 1395
• ساعت
• 14:12
• نوشته شده توسط
• ح.فیض