چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
?#نذر_میلاد_امام_حسین_ع?
مژده ای دل عالمی امشب چه نورانی شده
کهکشان تا کهکشان یکسر چراغانی شده
از فروغِ روی ثارالله، نورِ عالمین_
از زمین تا آسمان بزمِ گل افشانی شده!
#اعیاد_شعبانیه_مبارکباد
#هستی_محرابی
متولد شده و رفت از عالم مشکل
شد برای علی(ع)وفاطمه(س) آرامشِ دل
پسر کعبه که نه! قبلهٔ حاجات بگو
میشود قبله نما نیز به سمتش مایل
کاش قنداقه به من هم پر و بالی بدهد
مثل فطرس به نوایی برسد این سائل
آمد اربابم و آورده ام امشب هدیه
سرِ کم-ارزش ِ نوکر که ندارد قابل
منزلم گوشهٔ کشتیِ نجاتش شده و
میرساند منِ طوفان-زده را تا ساحل
ذکر من هست حسين(ع)و به خدا جز عشقش
هیچ این عمرِ هدر رفته ندارد حاصل
دیده ام از کرَمش لحظه به لحظه اعجاز
یاورم هست و ندارم به کسی ذره نیاز
مینویسم حرم و مسجد و محراب؛ حسین(ع)
آنکه داده ست به دل بندگیِ ناب؛ حسین(ع)
وسطِ درّ نجف حک شده با دست علی(ع)
نورُ عيني، ولدي، گوهرِ نایاب؛ حسین(ع)
وقتِ جاری شدنِ رود به دریایِ زلال
میشود با هیجان زمزمهٔ آب؛ حسین(ع)
منِ دلداده به هنگام بلا میگویم:
این گدا را به نگاهی شده دریاب؛ حسین(ع)
رحمت واسعه یعنی دل من تا که شکست
بیشتر از همه شد مضطر و بیتاب؛ حسین(ع)
پدرم گفت: مبادا به کسی رو بزنی
مادرم گفت: به جز حضرتِ ارباب! حسین(ع)
نورِ زیبایی از این عشق، به قلبم خورده
پسری دارد و او نیز دل از من برده
آنکه دل از همه با صوتِ جلي میگیرد
محوِ قرآن شده و نام علی(ع) میگیرد
نفَسَش سمبلِ عرفان و کلامش گیراست
سجده هایش جلَواتِ ازلی میگیرد
لطفش اندازه ندارد نوهٔ شاهِ نجف
میرسد سائل و نان و عسلی میگیرد-
-از همان دست که این دستِ پر از عصیان را
دیر شاید! به خداوند...ولی میگیرد
رزقم از گوشهٔ سجادهٔ سبزش جاریست
تا که تصمیم به خیرالعملی میگیرد
با وضو پایِ مناجات اگر مجنونم
به علی بن حسین بن علی(ع) مدیونم
امشب از حضرتِ سجاد(ع) و أباعبدالله(ع)
إذن دارم که بگویم غزلی هم از ماه
از همان قرص قمر، آنکه همین دیدَش ماه
گفت: لاحول ولا قوة إلا بالله
هست صیاد و شود صید به ابرویِ کمان
چشم هرکس که بیفتد به نگاهش ناگاه
بسکه حاجت داده؛ نامش أباالفضل(ع) شده
دارد اطرافِ خود از ارمنیان خاطرخواه
علتی دارد اگر که گذرا میگویم-
-از یلِ أم بنین(س) مختصرانه، گهگاه
ترسم آن است بگوید که خدا عباس(ع) است
نگرانم! بشود حاتم طایی گمراه
خیّرانِ دو جهان از کرَمش میگویند
از شفا یافتگانِ حرمش میگویند!
☑️ بند اول
اومده مولا سید و آقا
نوه ی طاها دلبند زهرا / ۲
صورتش زیبا عزیز بابا
قبله ی دلها دلبند زهرا / ۲
?حسین اومد به دنیا و دنیا شد گلبارون / ۲
نازِ قدمهاش گلِ علی محشرِ محشر
خوشگله چشماش گلِ علی محشرِ محشر
?حسین کرده یک عالم رو مستانه و حیرون / ۲
میخونه باباش گلِ علی محشرِ محشر
خوشگله چشماش گلِ علی محشرِ محشر
?عشق الله حسین بهترین راه حسین / ۲
از همه سرتر صنم دلبر
نوردوچشم حضرت حیدر
مالک محشر گل پیمبر
طیب و طاهر والا گهر
قربون دستاش گلِ علی محشرِ محشر
خوشگله چشماش گلِ علی محشرِ محشر
☑️ بند دوم
دردیمه درمان دلبر سبحان
ساقی مستان مولا حسیندی / ۲
ناطق قرآن آدینا قربان
خلقته برهان مولا حسیندی / ۲
?حسین دریای احسان و تندیس تقوادی / ۲
حَّی و مَماتیم دلبر زینب یابن الحیدر
فُلکِ نجاتیم دلبر زینب یابن الحیدر
?حسین عشق دل حیدر عزیزالزهرادی / ۲
صوم و صلاتیم دلبر زینب یابن الحیدر
فُلکِ نجاتیم دلبر زینب یابن الحیدر
?ای پناهیم حسین تکیه گاهیم حسین / ۲
رهبر و مولا سید و آقا
عزیز زهرا وارث طاها
کرمی دریا حرمی زیبا
وئر بو گدایه کرب و بلا
برگ براتیم دلبر زینب یابن الحیدر
فُلکِ نجاتیم دلبر زینب یابن الحیدر
بند اول ؛
امشب که همه عالم میگه حسین
فیضت رو تکمیل کن با این سخن
مادرش میخوای که ببیندت
بین ذکر حسین بگو حسن
الهی که دور سرت بگردم
مریضمو عشقت دوای دردم
این نگاه لطف امام حسینه
ک شب میلادش هواتو کردم
ای تاب و تبم حسن
ماه شبم حسن
ذکر لبم حسن
مولا مولا مولا
ای دنیای من حسن
عقبای من حسن
آقای من حسن مولا
آقا جان امام حسن علیه السلام
بند دوم ؛
الحمدلله که برای تو
کرده من رو نوکر امام حسین
ولله که از همه بیشتره
امام حسنی تر امام حسین
چی میشه ک امشب برای ما ها
برات زیارت بنویسی مولا
خدایی که داره یه حالی وقتی
میگی تو حرم یاحسن جان آقا
ای شاه کرم حسن
سایه سرم حسن
من باورم حسن
مولا مولا مولا
سردار جمل حسن
ای بی بدل حسن
خیرالعمل حسن
مولا مولا مولا
آقا جان امام حسن علیه السلام
اي دلنواز قاري قرآن خوش آمدي
در بيت وحي با لب خندان خوش آمدي
اي العطش ترانه ي قبل از ولادتت
مادر فدات با لب عطشان خوش آمدي
اي تشنه! شير مادرت از غصه خشك شد
از بس كه بود صوت تو سوزان خوش آمدي
گريه مكن كه كشته اشك خدا شدي
خون خدا ! به جمع شهيدان خوش آمدي
اشك تو از تلاطم درياست بيشتر
اي آشناي ابر بهاران خوش آمدي
ميلت لبن زدست پيمبر مكيدن است ؟
اي جرعه نوش ختم رسولان خوش آمدي
اينجا مدينه است سر آغاز كربلا
شش ماهه ! آمدي ؟ چه شتابان ؟ خوش آمدي
اينگونه كه تو سر زده از ره رسيده اي
گويا حديث غربت مادر شنيده اي
درياي رحمتي كه به آيات گفته اند
چشمان تست جان روايات گفته اند
طوفان ترنُمي ز نفسهاي
شام میلاد حسین است و جهان غرقِ صفاست
رویِ دستانِ علی جلوه ای از نورِ خداست
او حسین است و جهان محوِ تماشای رخش
پسرِ فاطمه همچون پدرش فوقِ ثناست
شیعه مدیون حسین است و فداکاریِ او
گر دهد شیعه سر و تن به رهش جمله رواست
توبه با نامِ حسین است که مقبوله شود
حرف من نیست که این جمله ی آدم به حواست
دم به دم ذکر حسین است و حسن روی لبم
چون حسین ابن علی خونِ خدا روحِ دعاست
خادمِ کرب و بلا حضرتِ جبرئیل امین
اشکِ در روضه ی او شک نکنی آبِ بقاست
دست گیری کند از شیعه ی خود روز جزا
چون نبی گفته که او شافعِ در روز جزاست
شاعر : سیروس بداغی
امشب مدینه غرق در شور دگر شد
خورشید تابان ولایت جلوه گر شد
امشب زمین و آسمان غرق سرور است
شهر مدینه همچنان وادی طور است
در گلشن دین نبی گل واشد امشب
حیدر زلطف کبریا بابا شد امشب
از مقدم این گل، زمین گلشن شد امشب
چشم امیرالمومنین روشن شد امشب
امشب ملائک جمله محو روی ماهش
دربست مولا، فاطمه محو نگاهش
آیینه ی ایزد نما آورده زهرا
در رنگ و بو چون مصطفی آورده زهرا
بر عاشقان انوار رحمت آمد امشب
پنجم گل گلزار عصمت آمد امشب
درهای رحمت سوی شیعه واشد امشب
آمد حسین و شادمان زهرا شد امشب
میلاد مولانا حسین ابن علی شد
امشب مدینه از قدومش منجلی شد
زیبا گلی از نسل پیغمبر رسیده
در عالم هستی کسی چون او ن
من همان روز ولادت که ز مادر زادم
بود زخمت به جگر نعمت مادر زادم
بوده ام هیچ و همه بودم و نبودم از توست
آن زمانی که نبودم ، به غمت دل دادم
به سر کوی تو ای کعبه آمال دلم
باد می آوردم گر چه دهی بر بادم
قصه عشق تو درسی نه که در سینه بود
این حدیثی است که دادند از اول یادم
....
سالها بود که در بند تعلق بودم
از زمانی که اسیر تو شدم آزادم
خواستم تا که برآرم سر از این هفت سپهر
صورت خویش به خاک قدمت بنهادم
نافه آوی صحرای غمت کاری کرد
کز خطا رستم در ملک ختا افتادم
هر چه دارم همه از پاکی مادر دارم
رحمت حق به روانش که حسینی زادم
پیش از آنی که پدر جانب مکتب بردم
الف قامت عباس تو شد استادم
عید نوروز من دلشده
اینهم یه مولودی زیبابرای تولد سلطان عشق
بخّن بخّن علی علی علی علی-۳-بخن بخن علی علی
آمده سلطان ما همه / عیدی میگیریم زفاطمه
هرچی بگم ازکرامتش / تاآخرعمرم بازم کمه
بخّن بخّن علی علی علی علی-۳-بخن بخن علی علی
خاک حریمش شفامیده / دل سیاه و صفا میده
برادرش عباس علی/ به دنیا درس وفا میده
بخّن بخّن علی علی علی علی-۳-بخن بخن علی علی
ذکرشودارم به هر-نفس-/تاپربگیرم از این قفس
برات میده به هرکسی که/ کرب وبلاش وداره هوس
به همراه لینک مستقیم دانلود سبک سرود
تا چشای دلرباشو ، وا می کنه
با هر نگاش ، قیامتی ، تو دلا به پا می کنه
خـنده شـده گـل لبـای حیـدر
شده گهواره اش آغوش پیغمبر
تا، چشاشو رو هم بذاره، لالایی می خونند براش
تا، خنده رو لباش بشینه، بوسه بارون میشه لباش
آروم جون زهراس ، عالمه غرق احساس
فداش هزار سبد یاس
-----------------------------
غوغایی به پا می شه تو ، عرش خدا
قنداقه شو ، تا می برند ، به اوج آسمونا
دیدنیه طواف همه دنیا
به دور گهوارة گل زهرا
با، اشاره یا گوشه نگاش، هر قطره ای دریا میشه
از، کرامت بی انتهاش ، بالهای فطرس وا میشه
خورشید باقلبی بی تاب ، ستاره ها با مهـتاب
میـان پـابـوس اربـاب
-----
این سرود را با فایل صوتی سبک آن از این سایت دریافت کنید
همـراه کـاروان بـهار ، هم صحبت نسیم و صبا
پر میکشه دل عاشقا ، تا آسـمون و عرش خدا
خندون شده لبامون، دوباره دل شاده و دل دنیا
رسیده از راه ، عشق همه دلها
جنت ، میده بشارت ، زینت دوش پیمبر اعظم
کعبة عالم ، اومده به دنیا
عطری دلفریب ، آره بوی سیب
پیچیده تو کوچه باغ دلامون
دل رهـا شـده ، آخـه وا شـده
گـل خنـده رو لبای آقامون
-----------------------------
صف می کشن برا زیارت ، امشب پیمبرای خدا
ذکر لب زمین و زمون ، شـد نام سـید الشهدا
شد باز، موسم پرواز ، به هوای اون حرم الهی
یکی دو ماهی ، می شه که بی تابم
هر شب ترانه بر لب، در
شعرهاي نيمه
اين شعرهاي نيمهي من در خورِ تو نيست
چون عقلِ من كه مغتَسَلِ آبِ كُرِ تو نيست
من همچو ديگران نكنم آرزوي وصل
چشمانِ خاليام كمي از چشمِِ پر تو نيست
غزلستان
اي شاه شقايق، غزلستان عزيزم
دادي نفسي باز كه از سينه گريزم
دارايي من جمله غزل هست و قصيده
آوردهام اينجا كه به پاي تو بريزم
نيمه شب بود و وضو ميساختم
خود براي گفتگو ميساختم
قطرههاي حوض كوثر روي بال
از دلم ميبرد هر درد و ملال
آمد آوايي به گوشم جبرئيل
در خروشم در خروشم جبرئيل
گفتمش از چيست اين حال خراب
گفت با آه غريبي اين جواب
يك نظر بنماي بر سوي زمين
فطرس افسرده حال ما ببين
ديده از عرش برين انداختم
چشم خود را بر زمين انداختم
ديدم آن جا فطر افتاده به خاك
نالههايش كرده عالم را هلاك
گريههايش در جهان غوغا كند
با خودش فطرس چنين نجوا كند
* * *
تيره شد خورشيد و شب آغاز شد
دامن چشمم دوباره باز شد
باز از چشمم سرشك غم چكيد
وقت شرح غصه و ماتم رسيد
اي زمين دور دستِ كردگار
فطرسم من با گناهي عقدهدار
اي فداي شكندِ زلفانت
جان ما عاشقان به قربانت
آمدي با نگاهِ شيرينت
شهد دادي به كامِ يارانت
كاش امشب به كربلا بوديم
تا نماييم بوسه بارانت
واي مولا هواييات دل شد
تا نشيند به زيرِ ايوانت
عيديش را به كامِ او ريزي
سرمهي گوشه ريزِ چشمانت
بغض داريم و ليك ميخنديم
اين تو و عقدههاي مهمانت
من كيام تا مديحهات خوانم
حيدر و فاطمه غزلخوانت
صد هزاران ستاره در چشمت
صد جهان صد اشاره در چشمت
من خودم را جنون كه ناميدم
ديدمش صد هزاره در چشمت
گر كه امشب ببينمت محبوب
ميشوم سينه پاره در چشمت
لب فرو بسته نطقِ قرآني
آيهي استخاره در چشمت
لحظهلحظه، نفسنفس، بشمار
تا ببيني شراره در چشمت
كاش بودم ميانِ خوبانت
حاصل استعاره در چشمت
لطف كن ديده را مگير از من
تا بمانم هماره در چشمت
امشب دلم به عشقِ تو پا بند ميشود
در فكر آيينهرخ تو بند ميشود
در خيرهگي سبز نگاهِ تولدت
اين عقل نارسيده، خردمند ميشود
* * *
امشب دوباره دم ز رخِ يار ميزد
دستي به كار ميزند
با عشقهاي زود گذر دنيوي خود
صحبت انكار ميزند
* * *
امشب كه كار مشرق احساس قلبِ من
سيمين طلوع صورت دلدار گشتهاست
اين بار حديثِ دل و شرح و حكايتش
آن پير و آن كلافِ به بازار گشته است
* * *
رگهاي بالِ من به خدا سرخ ميشوند
انگار بر ديار تو پرواز ميكنم
اي پاكتر ز آب
از بهر اينكه پاك شوم
گر جرأتم دهي
اي سرخيِ زلال
اين بار عمر خويش
با حا و سين نام تو آغاز ميكنم
فقیر روی حسینم که قبله ام عشق است
گدای کوی حسینم که قبله ام عشق است
به لطف دوست منم از تبار احبابش
محبّ کوی حسینم که قبله ام عشق است
به رسم عشق دعا گوی جمع عشّاقم
که راه پوی حسینم که قبله ام عشق است
چو پرچمی که نشان از طریقتی دارد
رهی به سوی حسینم که قبله ام عشق است
سر قنوت نمازم هر آن چه می گویم
به گفتگوی حسینم که قبله ام عشق است
من از سبوی ولایت شراب می نوشم
خراب خوی خسینم که قبله ام عشق است
مرا پناه به جز کشتی نجاتش نیست
پناه جوی حسینم که قبله ام عشق است
حسین کیست که در هر بلا هو التسلیم
همان که در وصف قالو بلا هو التسلیم
********
من از دیار حبیبم که مست دلدارم
هزار بار برای حسین جان
مدینه چنان وادی طور است
به قلب همه شادی و شور است
تو روحی و تو ریحانم
حسین جانم حسین جانم
********
به بیت علی با لب خندان
ز لطفش شده فاطمه شادان
رسید آرامش جانم
حسین جانم حسین جانم
********
گل بوستان ولا آمد
حسین پورخیر النسا آمد
من امشب برتو مهمانم
حسین جانم حسین جانم
********
سپهر ولایت مه آورده
به عالم چراغ ره آورده
ز تو محکم شد ایمانم
حسین جانم حسین جانم
********
در عالم دوباره خبر آمد
زبستان زهرا ثمر آمد
بود مدحت به قرانم
حسین جانم حسین جانم
********
منم آشنا با ولای تو
شده شامل من عطای تو
زلطف تو مسلمانم
حسین جانم حسین جانم
********
اگر چه بدرگاه تو خارم
نگاهی نما بر دل زارم
من از جمله م
آی عاقل ها دیوونه ها بیا بریم به کربلا
با ذکر یا حسین حسین پر بکشید سوی خدا
آخه حریمش برام بهشته حرم ارباب واسم بهشته
خدا از روز ازل تو قلبم با خط خوش یا حسین نوشته
(آقام حسین آقام حسین آقام حسین 8)
دلم می خواد یه روز آقا به این گدا توشه بدی
به حق مادرت به من جواز شش گوشه بدی
خدا می دونه به شور شینه عاشق خاک خاک حسینه
هر کی تو دنیا یه عشقی داره من عاشق بین الحرمینم
(آقام حسین آقام حسین آقام حسین 8)
نفس نفس دلم می گه آقا یه روز منم بخر
با کاروان عاشق ها منم به کربلا ببر
دل خرابم تنگ نگاره دیوونه شش گوشه یاره
ذکر ارباب و ذکر علمدار برای من بهترین شعار
(آقام حسین آقام حسین آقام حسین 8)
دانلود س
بوی خدا گرفته دست دعا گرفته
هر کس برات وصل کربلا گرفته
همیشه و هرجا می خونه
فرشته سلام بر حسین حسین
تا آخر دنیا سر در بهشته
سلام بر حسین حسین
روی دل عاشق فاطمه نوشته
سلام بر حسین حسین
قصه ما ما جرای دل
غصه غم عاشق های دل ارباب مون
نا خدای دله
بوی خدا گرفته دست دعا گرفته
هر کس برات وصل کربلا گرفته
همیشه و هرجا می خونه
فرشته سلام بر حسین حسین
تا آخر دنیا سر در بهشته
سلام بر حسین حسین
روی دل عاشق فاطمه نوشته
سلام بر حسین حسین
قصه ما ما جرای دل
غصه غم عاشق های دل ارباب مون
نا خدای دله
اونکه خدای راز
آروم تو خواب ناز
امشب شور نفس هاش
باز ترانه سازه
تنین فرات و تنین زمزم
سلام بر حسین حسین
نشونه عشق
گل زهرا بی تو هیچ هیچم
حسین با تو گرد حق می پیچم
یه کاری کن ای شاه و امیرم
که من عیدی کربلا بگیرم
دل من مقیم دشت کربلاته
کفتر خسته گنبد طلاته
سر و جونم اگه ناقابله ارباب
از ازل زیر پای سینه زنهاته
عالم محو اربابم حسینه
دنیا اوقبا ذکرشون به شینه
(حسین ارباب امشب شب عشقه2
حسین ارباب عشق تو رو عشقه 2)
عالم محو اربابم حسینه
دنیا اوقبا ذکرشون به حسینه
ارباب دریاب این گدای امشب
هستم عبد حلقه گوش زینب
(حسین ارباب امشب شب عشقه
حسین ارباب عشق تو رو عشقه 4)
عجب شوری در مدینه بر پاست
گل خنده روی لب های زهراست
چه رخ داده در شهر پیمبر
چنین غوغاست در عالم بالا
دلبر محشر کرده با نگاهش
عیسی موسی ساعل به راهش
(آب وآیینه صفا میاره
با درخشش ماه و ستاره
ابر عاشقی داره میاره
آره داره می باره 4)
نم نم مو آروم بی صدا میون کوچه ها
می زنه باز بارون به شیشه
هر نفس زیر این آسمومن
واسه عشقمون مثل قدیم ها زنده می شه
تا دل ها رها می شه
زائر خدا می شه
زمین زمان آواره شدن
ملک فلک بی چاره شدن
همه گرم نظاره شدن
که عالمی به شور سینه
شب تولد حسینه
(حسین اا حسین اا حسین اا 4)
(آب وآیینه صفا میاره
با درخشش ماه و ستاره
ابر عاشقی داره میاره
آره داره می باره 4)
نم نم مو آروم بی صدا میون کوچه ها
می زنه باز بارون به شیشه
هر نفس زیر این آسمومن
واسه عشقمون مثل قدیم ها زنده می شه
تا دل ها رها می شه
زائر خدا می شه
زمین زمان آو
خورشید حق شد جلوهگر، مه خریدارش
آمد حسین ابن علی، با علمدارش
یا سیّدی مولا حسین یا ابوفاضل
*****
آمد به زهرا نورعین، بر همه تبریک
میلاد عباس و حسین، بر همه تبریک
یاس ولایت آمده، سوی گلزارش
آمد حسین ابن علی، با علمدارش
یا سیدی مولا حسین یا ابوفاضل
*****
دریای عصمت فاطمه، گوهر آورده
امالبنین از بـهر او، یـاور آورده
مولا امیرالمؤمنین، محو دیـدارش
یا سیدی مولا حسین یا ابوفاضل
*****
روح الامین دهد ندا که حسین آمد
برخیز و کن جان را فدا که حسین آمد
تابد در آغوش علی، ماه رخسارش
یا سیّدی مولا حسین یا ابوفاضل
*****
فاطمۀ امالبنین، چشم تـو روشن
مولا امیرالمؤمنین، چشم تو روشن
جان آمده پروانه و، دل گ
صفا گرفته دلم از صفای ثارالله
نوای مرغ دلم در نوای ثارلله
زصبح روز ولادت نه صبح روز ازل
پریده مرغ دلم در هوای ثارالله
صباح سوم شعبان به عرش دل پیچید
بشارت قدمش از خدای ثارالله
چه خوش بود که دهم جان خویش را هدیه
به رونمایی رویش برای ثارالله
سزاست اینکه بریزد خدای عزوجل
تمام عرش برین را به پای ثارالله
گزافه نبوداگر گویم این سخن که رسول
بود ز روز ازل مبتلای ثارالله
بقای دین محمد(ص)بقای نام علیست
زپرتویی زچراغ هدای ثارالله
قسم به خالق عالم که جزخدا نتوان
کند به صفحه گیتی ثنای ثارالله
به وقت صبح قیامت چه خوش بود که نهم
قدم به روضه رضوان قفای ثارالله
تمام فخرمن این است درتمامی عمر
دل به دلبری بستم کو دل از خدا دارد
دیده بر دری داری کان سر عطا دارد
گر چه صاحب آن در صد گدا چو ما دارد
بهر هر یک از آنها برکتی جدا دارد
فطرس از پر مهدش تا به هم زند بالی
نیست خوان عشاقش از کرامتش خالی
رحمتش وسیع و هست بنده پروری کارش
از همان طفولیت گرم بوده بازارش
کودک و جوان و پیر هر یکی هوادارش
او خودش خریدار هر که شد خریدارش
تا حسین زهرا هست غم به دل نمی ماند
چون خدا به همراه او مرا نمی راند
باد بند قنداقش فطرسی دهد پرواز
بود روی زیبایش حوری و بهشتی ساز
هر چه می دهد فرمان هر چه میکند اغاز
گر که می شود تسلیم یا که می کند اعجاز
بندگی کند هر دم در لباس روحانی
چون خدا ازو خواهد
دل من با حسین می باشد
ذکر من یا حسین می باشد
کار با من ندارد هیچ کسی
صاحبم تا حسین می باشد
پی کارم به عرصه ی محشر
صبح فردا حسین می باشد
ما مقامات عشق فتح کنیم
تا که با ما حسین می باشد
اولین حرف کودکان بعد از
آب ، بابا ، حسین می باشد
عبد دربار تو شدیم حسین
ما گرفتار تو شدیم حسین
چه صفا دارد این گرفتاری
روزها دارد این گرفتاری
ریشه در اشک های لیلای
کربلا دارد این گرفتاری
گر مقرب شوی تو پشت سرش
هی بلا دارد این گرفتاری
ابروی یار کار خود بکند
شهدا دارد این گرفتاری
خواه ناخواه عاقبت راهی
تا منا دارد این گرفتاری
گره خورده دلم به زلف حسین
مانده ام زیر دین لطف حسین
با تو بودن ضرر نخواهد داشت
این طریقت خ
هوای عشق به سر دارم و دلی شیدا
و چشمهای پر از شوق رو به خدا
هوای این دل مجنون چقدر طوفانیست
چقدر شور تلاطم گرفته چون دریا
از آسمان خدا بوی سیب می آید
که برده هوش تمام اهالی دنیا
زمین شهر مدینه چو عرش اعلاء شد
ز ازدحام ملائک به شادی آنها
نگاه خیره ی بالا به سمت خانه ی عشق
میان خانه دلی پر کشیده تا بالا
ببین دلی پدرانه تپید و شیدا شد
و مادرانه کسی گرم گفتن لالا
از آسمان خدا نور عشق تابیده
به روی دامن مادر حسین خوابیده
علی دوباره در آغوش خود قمر دارد
میان خانه ی خود دلبری دگر دارد
کرامت قدم نو رسیده باعث شد
که باز فطرس پر بسته بال و پر دارد
پیمبر از لب او شهد عشق می نوشد
نمی تواند از این جام چشم
پای قلم دوباره رسیده سر قرار
ای آسمان به دفتر شعرم غزل ببار
تندیس دلربائی و ای منتهای عشق
لطفی کن و به خانه ی چشمم قدم گذار
امشب برای بوسه به جای قدوم تو
قلب فرشته ها همه بی تاب و بیقرار
در پای گاهواره ی تو فطرس ملک
دل در دلش نبود و نگاهش به انتظار
بالی شکسته دارد و چشمان ملتمس
گشته دخیل روی تو ای یار گلعذار
آنقدر بال و پر روی قنداقه ات کشید
آخر شفا گرفت ز دستانت ای نگار
بنگر چگونه دور تو پرواز می کند
آری خدا به خلقت تو ناز می کند
در پیش ماه بس که زلال و منوری
شایسته تر به گفتن الله اکبری
در برق چشمهای شما هیبت علی است
پیوستگی بین دو ابروت حیدری
خیره شده به سمت شما چشم عرشیان
وقتی به خواب ناز
روز الست ، روز ازل ، لحظه های عشق
روزی که آفریده شد عالم برای عشق
روزی که آفرینش گیتی تمام شد
آغاز شد به دست خدا ماجرای عشق
بودیم گرچه در دل سر گشتگان ولی
کم کم شدیم بین همه آشنای عشق
چشمی میان آن همه ما را سوا نمود
دل را ربود و داد دلی مبتلای عشق
دستی به روی شانه مان خورد و ناگهان
ما را صدا نمود کسی با صدای عشق
روز الست لحظه ی آغاز عاشقی
ما را خدا نمود اسیر خدای عشق
عکس خدا نشسته بر آیینه هایمان
روز ازل حسینیه شد سینه هایمان
هستی بهانه بود که سِرّی بیان شود
مستی بهانه بود که ساقی عیان شود
خلقت ادامه یافت و رازی گشوده شد
تا معنی وجود زمین و زمان شود
با دست غیب وق ظهورت نوشت عشق
وقتش رسیده نوبت
مژده اى دل که به ما تاج سرى داد خدا
شب ما سوته دلان را سحرى داد خدا
سجده شکر به جا آر که از رحمت خویش
تیر جانسوز دعا را اثرى داد خدا
شجر طیبه ى گلشن طاها را باز
هم ثمر داده و هم برگ و برى داد خدا
تا که اسلام قوى گردد و الحاد ضعیف
صدف بحر ولا را گهرى داد خدا
اى صبا فاطمه را مژده بده کز ره لطف
صادق آل نبى را پسرى داد خدا
ملک از کنگره ى عرش برین مژده دهد
که به ما ناجى نیک و سیرى داد خدا
بهر آزادى ابناء بشر بار دگر
به بشر رهبر فریادگرى داد خدا
تا کند زیر و زبر کاخ ستم را اى دل
مژده ى آیت فتح و ظفرى داد خدا
تا به پرواز در آید به جهان طایر فکر
امشب از شوق و شعف بال و پرى داد خدا
شادمانم من ژولیده
