چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
آن روز که عشق را خدا معنا کرد
عشق آمد و در دل همه مأوا کرد
با آمدن حسین و عباس خدا
پروندۀ عشق و عاشقی را وا کرد
×××
بر تشنه لبان آب حیات آوردند
بر غمزدگان فُلک نجات آوردند
در فصل شکفتن حسین و عباس
گلبانگ سلام و صلوات آوردند
×××
از مقدم تو عشق شکرخند زند
ما را به ولایت تو پیوند زند
از یمن ولادت تو زیباست اگر
بر ام بنین فاطمه لبخند زند
شاعر:سید هاشم وفایی
آسمان جلوه ای اگر دارد از نماز شب قمر دارد
روز میلاد تو همه دیدند نخل ام البنین ثمر دارد
آمدی و حسین قادر نیست از نگاه تو چشم بردارد
کوری چشم ابتران حسود چقدر فاطمه پسردارد
ای رشید علی نظر نخوری شه چشمان خیره سر دارد
نام حاجت تلاطم خیرات بر تو و قد و قامتت صلوات
ای نسیم پر از بهار علی ماه در گردش مدارعلی
چقدر مشکل است تشخیصت تا که تو می رسی کنار علی
با تو یک نور دیگری دارد شجره نامه ی تبار علی
دومین حیدر ابو طالب صاحب غیرت و وقار علی
به شما می رسد تمام و کمال همه ی ارث ذوالفقار علی
ای علمدار و سرپناه حسین حضرت حمزه ی سپاه حسین
خوش سایه حی قدیم دنیا من
جستجوهای پشت دریا من
روی این خاک ها بکش دس
ماه آلِ هاشم آمد، همچو خورشید، رخ بپوشید
چون حسین و، همچو حیدر، دست سقا، را بوسید
بــــوسه بــر دســتان ســـــقا
رمـــــز عــــشق آل طــــه
آمـــده بـــــر ایـــن زیــارت
عـــلقمه دلــخسته زهـــــرا
یـــا ابــو فاضل مــدد 4
آمد آن مهتاب حیدر، آن که با هر، دل عــجین بـــود
بر بنی هاشم چو مــاه و، هــستی ام البــنین بــود
ای هـــمه هـــــستی مـــــادر
جـــــــلوه ثـــــانی حــــیدر
مَشک پــر تــیر تو بــــــاشد
جـــرعه ای از جــام کـوثر
یـــا ابــو فاضل مــدد 4
با دو دستِ حیدری ات، هر گره را مـــی گشایی
جــام دل ها، را پـر از جـــام ولایت مـــی نمایی
کــــــربلا مــــیخانه تـــــو
هــــر دلـــی
ماه عشق است ماه عشاق است
ماه دل های مست و مشتاق است
درِ میخانهی کرم شد باز
الدخیل، این حریمِ رزاق است
ریزه خوارش فقط نه اهل زمین
جرعه نوشش تمام آفاق است
بی حساب است فضل این ساقی
شب جود و سخا و انفاق است
بین دل های بیدلان امشب
با سر زلف یار میثاق است
شب زلف مجعدش «والّیل»
صبح چشمش به عالم اشراق است
«قبره فی قلوب من والاه»
حرمش قبله گاه عشاق است
ماه شعبان رسید! ماه سه ماه
کربلا می رویم! بسم الله
السلام ای پناه مُلک و مکان
در ید قدرتت عنان جهان
رفته قنداقه ات به عرش خدا
تشنۀ پای بوسیات همگان
در طوافت قیامتی شده است
می رسد هر فرشته با هیجان
پَر قنداقة تو می بخشد
پر و بالی به فطرسِ نگران
از سر
فروزان مشعل امیّد عباس چراغ مکتب توحید عباس
به برج عاشقی ماه دل افروز سپهر عشق را خورشید عباس
شب میلاد عباس رشید است به دلها غرق در نور امید است
ابوالفضل دلاور گشت مولود که شد عالم ازین مولود خشنود
فروغ دیده ام البنین است گل باغ امیرالمؤمنین است
امیر لشکر عشق است عباس یَم پهناور عشق است عباس
بنازم بر چنین مولود مسعود که در بیت علی گردیده مولود
***
مـــــهتاب بـــــنی هـــاشم خــانه حـــیدر
گـــردیده مــنور بــر دامـــن مــــادر
بوسیده علی دست تـــو ای ســاقی لشگر
صد بار و مکرر ای جــــان بـــردار
ابـــــو فــاضل مــــدد یــــا ابــــو فـــاضل 2
ای حــــیدر ثــانی، ای روح مـــعانــی
ای ســـرور مــا بـــا، ابــروی کمانی
بــا لــــعل لـــَبت ســـاقی مـــا بـــاده کــــشانی
ابـــــو فــاضل مــــدد یــــا ابــــو فـــاضل 2
همه هوش مرا ز مِــــی ات بــــردی
به کجا قلب مرا ز پی ات بــــردی
دل ما بردی و هم هستی ما عــــباس
شده ای جام مِـــی مستی مــا عباس
ابـــــو فــاضل مــــدد یــــا ابــــو فـــاضل 2
مـــــن خاک کف پای غلامان تو هستم
دل را ب
عشق تکرار آدم و حواست
سیب ممنوعه ی بهشت خداست
عشق یک واژه ی جدیدی نیست
ماجرای قدیمی دنیاست
مثل یک ماه اول ماه است
گاه پیدا و گاه نا پیداست
نسل ماه نسل عاشقند اصلا
عاشقی شغل خانواده ی ماست
عشق مشق شب بزرگان است
مثل سجاده ای که رو به خداست
عشق این روزگار اباالفضل است
صد و سی و سه بار اباالفضل است
شاعر:استاد علی اکبر لطیفیان
عـــطر و بـــوی گــل یــاس، آمــد بــه شــور و احـــساس
در بــین بــاغ گــلها، ســر زده جــمال عــباس
عـــالم پــر از گـــل شــد، وقــت تــوسل شـــد
بــاب الحــوائج آمـــد 2
روشـــن تــــر از ســــپیده، مــســتانه ســر کشــیده
زیـــــبا تر از گــل مــن، هــرگـــز کــسی نـــدیده
یـک گـل شکوفا شد، وقت تماشا شــد
بــاب الحــوائج آمـــد 2
بــــــر گــــلشن شـــقایق، آمـــد نـــگار عـــاشق
بـــاید شــــبیه او شـــد، بـــهر حـــسین لایــق
شــد بــزم عشــق کــامل، آمـــد ابـــو فـــاضل
بــاب الحــوائج آمـــد 2
ســـــــاقی دل دائـــــمی، مــــا بـــنی هـاشمی
در عـــــلقمه عـــیان شــد، او هـــم بُــوَ
قبلمون اون گنبد و یه خدایی
انشاالله از لطفش میشی دوباره کربلایی
عطر و بوی صحن حرم از یاس
پهلوونه پهلوون ها عباس
اباالفضل ...
باز یا کاشف الکرب الحسین شد ذکر لب های همه
تا قیامت گلدسته هاش سایبون های علقمه
تو مردی بی نظیره
شجاع و دلیره
تو کربلا امیره
عشق خدا اباالفضل
گره گشا اباالفضل
اباالفضل
بـــعد میــــــلاد حـــــسین بـــن عــلی
آمــــــــد عـــباس فــــروغ ازلـــی
مــهر و مـه از پــی هـم تــابان شــــد
قـــلب زهــرا و عــلی شـــادان شد
هـــمه گـــویید مــــبارک بــــاشد
بـه بـه ایـــن عـــید مبارک بـاشد
مــــژده ســـادات بــنی فاطـــمه را
عـــید عــباس بــشارت هـــــمــه را
بیت مـولا شــده چــون خــلد برین
از رخ دســــــته گــــل ام البــــــنین
هـــمه گـــویید مــــبارک بــــاشد
بـه بـه ایـــن عـــید مبارک بـاشد
عـــید مــیلاد ابـو الـــفضل رشــید
بــه امــــام شـــهدا مــــژده دهــــید
بـــر دو دستش که علی بـوسه زند
خـــنده گــــــــــاهی گــــریه کــــند
هـــمه گـــویید مــ
دلم جدا ز خدا بود اگر نبود اباالفضل
ز راه عشق جدا بود اگر نبود اباالفضل
چه بود چاره ی خلقی که مومنند به عشقش
چه کس جواب دعا بود اگر نبود اباالفضل
کدام دست بریده؟ کدام چشم پر از خون؟
به فکر اشک گدا بود اگر نبود اباالفضل
کدام سکه ی رایج کدام باب حوائج
پناه غربت ما بود اگر نبود اباالفضل
کدام مرقد زیبا به غیر گنبد سقا
نگین کرب و بلا بود اگر نبود اباالفضل
کدام قامت رعنا ز نسل حضرت مولا
ستون ارض و سما بود اگر نبود اباالفضل
کدام مجلس زیبا برای شادی زهرا
همیشه راه گشا بود اگر نبود اباالفضل
-----------------------------------------------------
مجید خضرائی
امشب مدینه بوی عطر یاس دارد
ام البنین بر دامنش عــــباس دارد
امشب همه قدسیان محو زمین اند
محو تـــماشای گــل ام البــنین انـد
بـــگشا در مـــیخانه ایام سه عید است
بر باده بیفزا که سه عـید سعید است
عید دو امام است و علمدار امام است
عـید سه شهید است، بگو شهید است
عــــــباس که غیرتش معما گـــردید
تنها یـــار حـــسین، تـــنها گــــردید
جانبازی و پاسداری عـــاشورا کرد
تا لایق فــــرزندی زهـــرا گـــردید
دوبــاره موسم میلاد آفـــتاب آمــــد
به شام تیره غم، روح ماهتاب آمــد
گذشت شام سیاه و رسید وقت سحر
نــــوید آیــه تــفسیر آفـــتاب آمـــــد
چون صبح دم سوم شعبان گردیــد
خــورشید رخ حسین، تـابان گــ
تو آمده برسی تا مقام سرداری
که خون سرخ خدا با شما شود یاری
تو آمدی که به اذن خدا به دست تو
خدا گره بگشاید به کار بسیاری
تو آمدی که به اذن خدا کرم بکنی
بشر رها شود از بند هر گرفتاری
تو آمدی که بشر از شما بیاموزد
برادری و ادب ورزی و وفاداری
شما که اید که یعقوب در تمامیِ عمر؟
ندیده است شما را به هیچ بازاری
شباهتی است میان تو و پدر آقا
که یک دم از دو دم ذوالفقار کراری
بدون بودن تو این جهان کسی کم داشت
تو آمدی که به معنا رسد علم داری
ستاره ها همه انگشت در دهان گفتند
که ماه روی زمین پا نهاده انگاری
فرات قطره ای از مشک تو بوده است
و علقمه که به عشق شما شده جاری
خدا رسانده تو را تا مقام سرداری
که خون
ای ز جمال تو هویدا علی
وز قد و بالای تو پیدا علی
به عشق نبود به تو کس همنشین
ای پسر ارشد اُمّ البنین
ای که احسان یم بی ساحلی
بر تو سزد نام ابوفاضلی
فخر به تو شاه نجف می کند
کسب شرف از تو شرف می کند
مهر و وفا ریزه خور خوان تو
صدق و صفا دست به دامان تو
چکیده صداقت اَبی تو
خلاصة حسین و زینبی تو
یافت ادب از ادبت آبرو
عشق بَرَد نام تو را با وضو
نی علیّت نور بصر خوانده است
فاطمه هم ترا پسر خوانده است
چهار امامی که تو را دیده اند
دست علم گیر تو بوسیده اند
چشم خداوند چو دست تو دید
بوسه زد و اشک به چشمش چکید
با لب آغشته به زهر جفا
بوسه زد دست تو را مجتبی
دید چو در کرب و بلا شاه دین
دست تو افتاده به روی
گرفتارم گرفتارم ابالفضل
گره افتاده در کارم ابالفضل
دعایی کن، دوباره چند وقتی ست
هوای کربلا دارم ابالفضل
شاعر : محمود ژولیده
امشب که شب خجستة میلاد است
ذکر ملکوتیان مبارکباد است
شادند اگر جمله محبان چه عیب
بیش از همه دلها دل زهرا شاد است
بر روی حسین نور داور صلوات
بر موی اباالفضل دلاور صلوات
میلاد حسین است و اباالفضل رشید
بفرست تو بر این دو برادر صلوات
برخیز که نور مشرقین آمده است
از بهر علی نور دو عین آمده است
زهرای عزیز شادمان است زیرا
عباس به یاری حسین آمده است
تو ای تنها ترین سقا اباالفضل
دلاور مرد عاشورا اباالفضل
تو بی آب آمدی لب تشنه ماندی
میان ساحل دریا اباالفضل
در شط فرات ، کام عطشان عباس
سر داد به راه حیِّ سبحان عباس
جان کرده نثار راه فرزند رسول
گردید فدای دین و قرآن عباس
ای صفدر میدان شجاعت عباس
وی قلزم م
شام مارا سحر رسید امشب
آسمان را قمر رسید امشب
می به ما بیشتر رسید امشب
که علی را ثمر رسید امشب
عشق اینجا قدم قدم آمد
حضرتِ صاحبِ علم آمد
بنویسید او ابالادب است
او به خلق تمام ما سبب است
از دم او مسیح در عجب است
شیر غران حیدری نسب است
در کرمخانه کار او بذل است
مرحبا هر که با ابالفضل است
ذکر هر روز ما ابوفاضل
درد هارا دوا ابوفاضل
شاه مشگل گشا ابوفاضل
کاشف الکرب یا ابوفاضل
عالمی غرق در جمال تو باد
شیر ام البنین حلال تو باد
مرد میدان ما جگر دارد
رزم حیدر در او اثر دارد
مالک از خشم او خبر دارد
وای اگر که نقاب بردارد
کیست او؟ اینقدر مثال علیست
که در او عزت و جلال علیست
آمده اقتدا به یار کند
به دریا آشنا کن خاک خشک این طرف ها را !
پر از دُر وجودت کن دل سرد صدف ها !
برو ای مرد ! دریا چشم در راه است مشکت را
بیاور تا سکوت خیمه های بی رمق ، شور و شعف ها را
صدای گرگ های صف به صف از دور می آید
برو آهوی صحرایی ! به هم آشوب صف ها را
یتیمانی که تا دیروز فرزند علی بودند
همین هایند؛ حتما دیده ای این ناخلف ها را
دو دستت را ببر با خود ! نگاه خسته ات را هم !
مهیا کن برای تیر نامردان هدف ها را
میان تیغ ها و نیزه ها جشنی شده بر پا
به گوش بادها پیچانده ضرب آهنگ دف ها را
همیشه رو به ساحل می برند امواج سر گردان
برای دیدن لب های بی تابت صدف ها را
شاعر:حسنا محمدزاده
مرغ دل من پر زدش رو بامت يه پياله زد شد اسیر جامت
دل من ديگه بي تابه چون امشب بدمسته
شرابه كوثره عشقه، تو جامه، رو دسته
دونه دونه ستاره مي ريزه از چشاي علی مثه الماس
به روي لباش ديگه لبريزه السلامُ عليكَ يا عباس
آقام آقام آقام ابوفاضل 4
كوي بني هاشم شده چراغون دسته دسته اومد فرشته مهمون
خونه ي علي و زهرا امشب شد گلبارون
لب ام بنين خندون چشماش ابرِ بارون
صله ميده به عاشقا امشب آقا علي ز سفره ي طاها
عيدي ميده به نوكرا زينب پابوس صحن حضرت سقا
آقام آقام آقام ابوفاضل 4
منبع : بي پلاك
شاعر : امیر حسین سالاروند
دانلود سبک
رسيد ماه قبليه ز هر چه بالادست
نگاه ها همه حيران به رويش افتادست
عزيز مصر بداند جمال زيبا را
خدا ز مبدأ خلقت فقط به او دادست
رشيدي قد او سايه گستري كرده
كه قلب حضرت زينب ز بودنش شادست
فاد آيه ي والشمس و القمر يعني
دقيقه اي كه كنار حسين اِستادست
علي به بازوي كه بوسه مي زند ، به به
براي مشك گرفتن چقدر آمادست
قسم به هيبت او لحظه هاي جنگ و نبرد
هر آنكه تن به ستيزش دهد زنا زادست
اگر كه قبضه ي شمشير را بچرخاند
بقدر ذره اي از دشمنش نمي ماند
خدا گواست كه مثل پدر جگر دارد
كه از مقابل او جرات گذر دارد؟
وقبل آمدن او كسي نمي دانست
كه در ميان زمين فضل هم پدر دارد
شبيه فاتح خيبر قدم به غزوه نهد
نشان دهيد به
شیرمرد حماسه ها آمد
هر و مهتاب کربلا آمد
درد داری بیا دوا آمد
یاور شاه باوفا آمد
چشم امِّید اولیاء آمد
اسدالله مرتضی آمد
گل امُّ البنین شکوفا شد
شب غیرت شب تولـّا شد
قمر هاشمی هویدا شد
ماه آمد مدینه زیبا شد
یا علی گفت و یار آقا شد
کاشف الکرب عشق ما آمد
آمده روح مردی ُّو غیرت
اصل دوریِّ شیعه از ذلّت
آسمان مات ِ اینهمه شوکت
فتبارک بگو بر این خلقت
به غلامش خدا دهد عزّت
عزّت لشکر خدا آمد
این اباالفضل غیرت الله است
بنده ی بارگاه الله است
افتخار خلیفة الله است
رجز و رزم او مِن الله است
مثل بابا علی یدالله است
یل اردوی نینوا آمد
تو تجلّای عشق و ایثاری
ماه شبهای غربت یاری
زاهد و عالمیُّ و سالاری
وَ ق
بزن جام از می جان پرور عشق
بگیر از دست ساقی، ساغر عشق
برآید آفتابی، هستی افروز
شود هر دل سپند مجمر عشق
گوارایت شود شهد شهادت
گلوگر ترکنی از کوثر عشق
دهندت رتبه عین الیقین را
اگر در سینه داری باور عشق
کسی نومید از این درگه نگردد
ندارد برگ باطل، دفترعشق
به تیغ عشق هر کس جان سپارد
سرش گردد سزای افسرعشق
به راه عشق جانبازی بیاموز
ز سردار امیر لشکر عشق
ابوالفضل آن گل بستان حیدر
که در دشت بلا شد پرپرعشق
در آن هنگامه هر زخمی که برداشت
دمید از جای آن صد اخترعشق
" محمد علی صاعد"
شاعر : مهدی صفی یاری
روی دستـان مـادرت خـوابی
مثل خورشیدی و تو می تابی
بـاب فضلی و بـاب حاجاتـی
بَه چه نـامی و بَه چه القابی
مـاه زهـرا و مـاه ام بنـیـن
منبـع جلـوه هـای مهتابی
کربلا هم سرای عشـق شمـاست
ساقـی تشنـه کـام اربـابی
تشنـه کـام لب تو بـود فـرات
کی تـو عبـاس تشنـه آبی؟
پسر شیـر حرب بـدر و حنیـن
ای علمـدار باوفـای حسین
ماه شب هـای تـار مـا عبـاس
شیـر میـدان جنگ ها عباس
هم شجـاعـی تو مثـل بابایت
هم تو عابـد تو پارسـا عباس
من شنیـدم کریـم هـم هستی
رحمتی کن به این گدا عباس
امشب عیدست و عیدی ام بدهید
یک سفـر تا به کربـلا عباس
ذکـر هـر عاشقی به لب امشب
یا ابوفاضـل است و یا عباس
ماه حیـدر شبیـه خورشیـدی
باب حاج
بزن جام از می جان پرور عشق
بگیر از دست ساقی، ساغر عشق
برآید آفتابی، هستی افروز
شود هر دل سپند مجمر عشق
گوارایت شود شهد شهادت
گلوگر ترکنی از کوثر عشق
دهندت رتبه عین الیقین را
اگر در سینه داری باور عشق
کسی نومید از این درگه نگردد
ندارد برگ باطل، دفترعشق
به تیغ عشق هر کس جان سپارد
سرش گردد سزای افسرعشق
به راه عشق جانبازی بیاموز
ز سردار امیر لشکر عشق
ابوالفضل آن گل بستان حیدر
که در دشت بلا شد پرپرعشق
در آن هنگامه هر زخمی که برداشت
دمید از جای آن صد اخترعشق
محمد علی صاعد
ای دل هر دو جهان محو فریبائی تو
در چمن هیچ گلی نیست به زیبائی تو
همه گل ها به گلستان ادب صف بستند
تا ببینند دمی روی تماشائی تو
تا پراکند خدا عطر دل انگیز تو را
غرق گل شد همه جا فصل شکوفائی تو
چون نسیم سحری عقده گشائی تو بود
بر لب مرغ سحر نغمۀ شیدائی تو
شب میلاد تو با بوسه زدن بر دستت
می کند دست خداوند پذیرائی تو
ادب آموز جهانی و به دانشگه عشق
پُر شد از شرم و ادب دفتر دانائی تو
از غبار قدم نور دل فاطمه بود
به خدا در همه جا سرمۀ بینائی تو
همه شب تا به سحر بر سر سجّادۀ عشق
غرق ایمانم و دعا شد دل دریائی تو
تکیه بر بازوی خیبر شکن حیدر زد
شور اخلاص تو و دست توانائی تو
چشمۀ علقمه شرمنده ز ایثار تو شد
شب اونیه که به خاطرش چشام میباره
شب اونه که به تموم عالمی سالاره
شب جنون و عاشقی و لیله الاسراره
شب علمداره ۳
توی ادب توی وفا به خدا سلطانه
نوکری می کنه ولی چقدر شاهانه
دور سر حسین شده پروانه
ابوالفضائل حسین آقام ۳ آقا ۳
__________________________________
@amirhoseinolfat
شاعر : امیر حسین الفت
دانلود سبک
خدا زمین و زمان را دوباره حیران ساخت
تمام شوکت خود را به شکل انسان ساخت
کشید قامت او را قیامتی برخاست
برای غارت دل ها سپاه مژگان ساخت
ز اوج شانه او آسمان به خاک افتاد
برای هر سر زلفش دلی پریشان ساخت
میان طاق دو ابروی او گره انداخت
از آن دو تیغ گره خورده باد و طوفان ساخت
خدا برای حماسه دلاوری آورد
برای شیر خدا شیر دیگری آورد
نسیمی از تو وزید و زمین شکوفا شد
بهشت در به در کوچه های دنیا شد
برای این که به پای تو بال و پر بزنند
در ازدحام ملائک دوباره دعوا شد
همان شبی که رسیدی مدینه یادش هست
نگاه کردی و عالم پر از مسیحا شد
نگاه کن که تمام دلم طلا گردد
که گر اشاره کنی خاک کیمیا گردد
شکوه چشم تو هوش ا
بحر مواج ولایت گهری دیگر زاد
نخل سرسبز امامت ثمری دیگر زاد
یا مگر حضرت زهرا پسری دیگر زاد
فلک مجد و کرامت قمری دیگر زاد
دامن گلبن توحید بهار آورده
فاطمه بر پسر فاطمه یار آورده
قامتش نخله ی طوباست، فدایش گردم
هیبتش هیبت باباست، فدایش گردم
صورتش جنت الاعلاست، فدایش گردم
پسر سوم زهراست، فدایش گردم
از ولادت خط ایثار نشانش دادند
الف قامت دلدار نشانش دادند
صورت و خال و لبش مصحف حسن ازلی است
پای تا فرق جمال احد لم یزلی است
از طفولیت، شاگرد کلاس سه ولی است
پدرش شیر حق، این شیر حسین بن علی است
او ولی الّه و این زاده ی خیر الناس است
او علی بن ابیطالب و این عباس است
نه عجب مهر برد سجده به خاک راهش
نه عحب
الا ملائکه ریزید بر زمین گل یاس
برید سجده به بیت الولای خیر الناس
کنید بوی خدا در فضای آن احساس
سپس تمام بگویید با درود و سپاس
سلام یوسف زهرا به حضرت عباس
که نور داده ز حسنش به دیده ی سه امام
بهشت آرزوی مرتضی ثمر داده
خدا به حضرت ام البنین پسر داده
شجاعت و ادب و عشق را پدر داده
بگو به حیدر خود حیدری دگر داده
هر آنچه وصف کنم باز خوبتر داده
که در کنار دو خورشید ، اوست ماه تمام
خصال و خلق و سجایای او تمام، حسین
کمال و معرفت و منطق و مرام، حسین
شب ولادت ، ذکر خوشش سلام، حسین
از او گرفته به هر حال احترام، حسین
به روی لوح دلش حک شده امام حسین
که بی حسین نمی گشت لحظه ای آرام
سلام بر شب فرخنده ی ولادت
وقتی خدا قدم به دل و جان ما گذاشت
عباس را به جان و دل شیعه جا گذاشت
عطر ادب ز خیمه ی عشاق شد بلند
وقتی حسین پرچم عباس را گذاشت
ای همت بلند تو خلوت گه امان
بیچاره آن که حقّ تو را زیر پا گذاشت
نور تو را مقام تو را عصمت تو را
جز در وجود پاک تو خالق کجا گذاشت؟
فانی فی الحسین شدن از مرام توست
در مکتبی که دست تو آن را بنا گذاشت
سلطان عشق گفت: فدای تو جان من
بعد از خودش امام تو سنت به جا گذاشت
با انتقال رتبه باب الحوائجی
ارباب ما نهایت منّت به ما گذاشت
انگار علاقه به تو ارث فاطمی است
در دل عزیز فاطمه عشق تو را گذاشت
تقوا و زهد علم و عمل غیرت و وقار
این ها مظاهری است که در تو خدا گذاشت
روزی که از وجاه
