چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
◾تقدیم به شهید مقاومت
در مسلخ عشق او چو اسماعیل است
بر خصم فلسطین به مثل سجیل است
جانش به کف دست گرفت و میگفت
موسی و عصا که روبروی نیل است
در محضر حق بگویمت او چون رفت؟
با پیکر پاره پاره و در خون رفت
در راه مقاومت شهید حق شد
گویم که هنیه با رخ گلگون رفت
#مرتضی_محمودپور
@haajmorteza
این مرز و بوم آبرومندی که داریم
امنیت و حسّ خوشایندی که داریم-
مدیونِ میدانداریِ یک عده مَردیم
آرامش و امّید و لبخندی که داریم
خورشیدهایی که به آن گرم است حتی
پشتِ همین کوهِ دماوندی که داریم
پای تمام آرمانها ایستادند
مردانِ سختِ کوه-مانندی که داریم
سینه سپر کردند! در امن و امان است-
ایران...همین سروِ تنومندی که داریم
کارِ ابَر قدرت به حیرانی رسیده
از این همه علم و توانمندی که داریم
ناوِ هواپیما-بر و پهباد و موشک
جانم به دستانِ هنرمندی که داریم
رمزش "توکّلتُ علیَ الله" است و هستیم
ممنون از الطافِ خداوندی که داریم
وقتِ اذان صبح، دشمن سنگی انداخت
غافل شد از تسبیح و سربندی که داریم
دیدیم با چشمانِ دل مکرِ خدا را
از جنس ایمان است؛ ترفندی که داریم
شد بی در و پیکر همه-پرتابه هایش
حیدرمدار است این پدافندی که داریم!
شهید راه اسلام، ارتشیِ دلاور
پیروِ راهِ حسین، یاور و یارِ رهبر
فدای دین شدی تو، با عزت و شجاعت
در وادی سعادت، رزقت شده شهادت
دلاوری های تو، باشد خودش عبادت
اجر شما با زهرا، اجر شما با حیدر
شهید راه اسلام، ارتشیِ دلاور
پیروِ راهِ حسین، یاور و یارِ رهبر
از جان خود گذشتی، در راه سرخ خدمت
برادر ارتشی، چشم و چراغ امّت
با خون خود نوشتی، ارتش فدای ملّت
از عطر وصلِ جانان، شدی دگر معطّر
شهید راه اسلام، ارتشیِ دلاور
پیروِ راهِ حسین، یاور و یارِ رهبر
در لشکر خمینی، شد جان تو فدا و
شدی برادر من، زائر کربلا و
زائرِ آن شهیدِ، مظلوم و سرجدا و
آنکه میان گودال، شد از تنش جدا سر
شهید راه اسلام، ارتشیِ دلاور
پیروِ راهِ حسین، یاور و یارِ رهبر
اسطورهٔ امنیت و لطف و کرم است
در حال دفاع باش! چون محترم است
یادت نرود که حاج قاسم فرمود:
جمهوری اسلامی ایران حرم است!
دلم خون و دلم حیرونِ یاره
که غربت دردیه درمون نداره
قدم آهسته بردارم به گلزار
درِ این باغ لاله لاله زاره
بسوز ای دل بخون ای دل مکرر
شهيدان زنده اند الله اکبر
چه مادرها که رفتن روز مادر
چه لاله ها شدن یکباره پر پر
بخون لالا برا طفلای معصوم
بخون روضه برا ارباب بی سر
( نوشته بر تن گلهای پرپر )
شهیدان زنده اند الله اکبر
شراب غم در این پیمانه ریختند
به شمعستان پر پروانه ریختند
الهی روزی ما کن شهادت
به این خونها که مظلومانه ریختند
به داغ مادر و چشمان مضطر
شهيدان زنده اند الله اکبر
بُلَن شو ای علمدارِ رشادت
کنارت شد به زوارت جسارت
ولی دیگه ازاین مقتل نبردند
به دست بسته زنها رو اسارت
بخون ایدل تو از داغ برادر
شهیدان زنده اند الله اکبر
-لطفا حق روضه ادا شود-
ظلم ظالم لحظه لحظه میشود گسترده تر
شعله هایِ آه بر می خیزد از خونِ جگر
داغ دید و روز و شب دلتنگِ یک لبخند شد
مادری در غزه بیتابِ غم فرزند شد
گرچه حزب اللهِ لبنان غوطه ور شد در مِحَن
شد لبالب از جنم؛ با رفتنِ سیدحسن
این شعارِ اهل لبنان است! امثالِ "عماد"
تا قیامت راهِ "نصرالله" دارد امتداد
مردی از جنس شجاعت؛ بانیِ این پویش است
مکتبِ "سنوار"؛ خود فصل جدیدِ رویش است
میشود نابود صهیونیست با اذنِ خدا
خاک؛ از حیفا و تل-آویو می ماند به جا
حالِ این ایّام دارد عطر و بویِ فتحِ قدس
میشود روزی محقّق آرزویِ فتحِ قدس
سومین بار از کمان؛ پر میکِشد تیرِ خلاص
وعدهٔ صادق می اندازد به جانشان هراس
کشورم فرمانده ای دارد که هنگام قیام
نه تعلُل کرده، نه تعجیل؛ وقتِ انتقام
مردِ ایرانی خودش اهل جهاد است و تفنگ
نه!...نیازی به نیابت نیست در میدانِ جنگ
مردهایمان به جایِ خود! زنان و کودکان-
میشوند از فرطِ غیرت با شهادت جاودان
میشود نابود! دارد خونِ مظلومان اثر
مرگِ صهیون میشود هر آینه نزدیکتر
میشود سر تا به پا لبربز از دین؛ منطقه
استقامت میشود گسترده در این منطقه
وای بر حالش اگر سمتِ حرم فرمان دهد
در دلِ سوریه "جولانی" اگر جولان دهد-
هر نفر گردانی از صد حاج قاسم میشویم
در دفاعِ از حرم؛ والله عازم میشویم
مرد میدان است و یک لحظه نرفت از یادها
از دعایش میرسد عالی ترین امدادها
دارد از بغداد اما میرسد پیغام غم
یاد آن نیمه شبی که داشت داغی محترم
منتشر میشد خبرها با پیام تسلیت
کینه ها سردارمان را بر زمین زد عاقبت
از خودش دل کَند! توفیقِ شهادت را گرفت
دردِ مردم از وجودش استراحت را گرفت
بالِ پروازش رسید از آسمان؛ با آهِ سرد
در فراقش کوچه-کوچه زینبیه گریه کرد
رفت و بعد از رفتنش اندوهِ پی در پی رسید
سالمان با بیقراری ها؛ به ماهِ دی رسید
حاجتش را داد آخر حضرتِ صاحبزمان(عج)
دستهایش داشت از دستِ ابوفاضل(ع) نشان
درسِ جان دادن در آغوش حسین(ع) آموختیم
غرقِ خون دیدیم تا انگشترش را...سوختیم
یاد آن پیکر که در گودال؛ دیگر جان نداشت
نیزه پشتِ نیزه می آمد! نفس امکان نداشت
با عطش جان داد و دنیا کاش آسان میگرفت
لااقل ایکاش چندین قطره باران میگرفت
کربلا ای کربلا ای کربلا ای کربلا
زینتِ دوشِ نبی افتاد زیر دست و پا
هر شبِ جمعه که میگوید "بُنیْ" مادرش
میشود بیتاب و گریان بینِ روضه؛ خواهرش!
اونا که دنیا رو به بازی میگیرن اونا که تو بند محبت اسیرن
اونا که زیر بار ذلت نمیرن
آخر یه روز شهید میشن آخر یه روز شهید میشن
شهدا تو کویر دلا، بارونند کلید قفل هر زندونند
تو خونه ی خدا مهمونند
میگیم یا علی با شهدا میریم تا خدا با شهدا
میگیم یا حسین با شهدا میریم کربلا با شهدا
اونا که عاشقی رو تصویر میکنند اونا که یا حسین رو تفسیر میکنند
اونا که آسمون رو تسخیر میکنند
آخر یه روز شهید میشن آخر یه روز شهید میشن
شهدا، حقیقت رو پیدا کردند درای رحمت رو وا کردند
زندگیمونو زیبا کردند
کبوتر میشیم با شهدا هوایی میشیم با شهدا
حسینی میشیم با شهدا خدایی میشیم با شهدا
میگیم یا علی با شهدا میریم تا خدا با شهد
از فتنه پاييز در اين باغ ،پيام است
اين حادثه سرخ سرآغاز قيام است
سبز است قيامى كه در اين چله عزت
در معركه ها سرخ ولى گام به گام است
هرچند كه تلخ است به دل،داغ شهيدان
در فصل شهادت فقط ايام به كام است
جان مايه عشق است خطر كردن عشّاق
راهى كه به جز هديه خون نيمه تمام است
اين نهضت اميد چهل ساله شد امروز
در سايه خورشيد، پر از شور مدام است
سرخیم در این باغ پر از خون سپیدار
هستيم بر آن عهد كه در جان كلام است
بى شبهه عدو نقشه كشيده ست چهل سال
دوران بزن در رواِشان نيز تمام است
خونخواه شهيدان سفر کرده مى آيد
مى آيد از آن دور ،يقين حسن ختام است
آیا چه دیدی آن شب، در قتلگاه یاران؟
چشم درشت خونین، ای ماه سوگواران!...
رعنا و ایستاده، جانها به کف نهاده
رفتند و مانده بر جا، ما خیل شرمساران...
داغ تو ماندگار است، چندان که یادگار است،
از خون هزار لاله، بر بیرق بهاران
یادت اگرچه خاموش، کی میشود فراموش؟
نامت کتیبهای شد بر سنگ روزگاران
::
هر عاشقی که جان داد، در باغ سروی افتاد،
برخاک و سرختر شد، خوناب جویباران...
باران فرو نشستهست، امّا هنوز در باغ
خون چکّهچکّه ریزد از پنجۀ چناران
::
باران خون و خنجر، گفتی و شد مکرر
«شاعر خموش دیگر! باران مگو، بباران!»
کی صبر چشمان صبورت سر میآید؟
کی از پس لبخندت این غم برمیآید؟
با هر صدای کوبۀ در بعد سی سال
جان و دلت با شوق، پشت در میآید
گفتی پس از صد سال هم من مطمئنم
تنها چراغ خانهام آخر میآید!
گفتی خودش دیشب به خوابم آمد و گفت
«دارد زمان انتظارت سر میآید...»
سی سال پای قاب عکسی صبر کردن
این عشقها تنها به یک مادر میآید
صبح است؛ پشت گوشی از بخش تفحص
گفتند دارد باز هم پیکر میآید
عصر است؛ در بخش شناسایی جوانی
با برگهای و چشمهایی تر میآید
از سرو رعنای تو حالا بعد سی سال
یک پیکر از قنداقه کوچکتر میآید
آه از صدای روضهخوان ظهر تشییع:
«اکبر به میدان میرود اصغر میآید...»
بخش شهیدان حرم؛
در راه خدا تن به خطر باید داد
در مقدم انقلاب سر باید داد
آن شیرزنی که شوهرش گشت شهید
میگفت در این راه پسر باید داد
باید به حرم قافله سالار بماند
چشم همه از بعد تو بیدار بماند
خوش باش که فهمید به غوغای تو عالم
باید به علم دست علمدار بماند
#سردار_دلها_پر_کشید?
ای سروِ خرامانِ چمن روحت شاد
یادآورِ قاسمِ حسن(ع) روحت شاد
جانبازِ حریم و حرمِ اهل البیت(ع)
سردارِ سرافرازِ وطن روحت شاد!
#هستی_محرابی
خدا بشنید حرفش را دعای او اجابت شد
قفس بشکست مرغ روح او،سردار راحت شد
به صبح جمعه ای آمد به پایان انتظار او
فمنهم من قضی نحبه برای او تلاوت شد
#انتقام_سخت
دید استکبار دیشب قدرت سِجّیل را
سرنگون کرده سپاه ما سپاه فیل را
خواب و رویای سپاه کفر را بر هم زدیم
بیخ گوش دشمنان یک سیلی محکم زدیم
گوشهای از قدرت بی حّد ما شد جلوه گر
یادِ تهرانی مقدم زنده شد بارِ دگر
"ما رَمَیتَ اِذ رَمَیتَ" این همان خشم خداست
ملت ما اهل سازش نیست اهل کربلاست
وای اگر دشمن بخواهد باز هم جولان دهد
بی گمان این بار جور دیگری تاوان دهد
رهبرم لب تر کند راهی میدان می شوم
در دل میدان شبیه تیغ بُرّان می شوم
لشکر اسلام باز از فتح خیبر آمده
آه...دوران "بزن در رو" دگر سر آمده
دید استکبار دیشب قدرت سجیل را
موشک بعدی نشان رفته ست اسرائیل را
با قلبِ بر غمِ حسین مبتلا
شد حاج قاسم زائر کرببلا
شده دور از از وطن
پاره پاره بدن
گویم به یادِ شهیدِ بی سر
الله اکبر الله اکبر...
بَد زهرِ چشمی از عَدو بگیریم
ما انتقام خونِ او بگیریم
ذکرِ ما هر کجا
مرگ بر آمریکا
جُدا کنیم از یزیدیان سر
الله اکبر الله اکبر...
ای اولان سردارِ والا
عشقیوه حیراندی دنیا
سن سعادتمند اولوبسان
هر ایکی دنیا و عُقبا
سن ای والا شهید
اولوبسان رو سفید
آدون گَلسه عدو
اَسَر مانندِ بید
سلیمانی سلام
(سلام ای با وفا)
ای سَراسر شور و احساس
پَر پَر اولدون چون گُلِ یاس
سنه اورگَتدی بو درسی
مَکتَبینده حتماً عبّاس
اونون گیتدون یولون
یانیب صاق و صولون
اودور سَقّا کیمی
قَلَم اولدی قولون
افتخار اهلِ ایران
دین یولوندا ویرموسن جان
بَسدی بو فَخرون کی اولدون
خادمِ شاهِ خراسان
خوشا اَحوالیوه
سنون اِقبالیوه
یتیشدون عاقبت
گوزَل آمالیوه
ای ولایت جان نثاری
ایتموسن مظلومه یاری
دینیوه قربان اولوبسان
دیلده یا زهرا شعاری
اَیا فَرخُنده فَر
ویرر قانوون ثَمَر
هامی دشمن لری
خدا رسوا ایدر
السلام ای حق یولوندا بذل ائدن جان السلام
السلام ای رهروان دین و قران السلام
سیز سبب اولدوز که اسلام اهلی تاپدی عزتی
ملت ایرانه سیز وئردوز بو شان و شوکتی
سیز اوجاتدوز سگیز ایلده پرچم حریتی
جانیم اولسون سیز کیمی قربانه قربان السلام
ناخدای دین گوروب الدن گئدور احکام دین
شاه مظلومان کیمی سسلندی تا هل من معین
سیز دئدوز لبیک اوجاتدی عرشه باش دین مبین
دینه امداد ایلدوز ای جانثاران السلام
سیز شهیدلردن نمونه ئیدی شفیعی ، باکری
سیفی و دادی سهلان یا شهیدان ذاکری
ملت ایران گرک اولسون بو لطفون شاکری
حق ائدوب چون سیزلری دینه نگهبان السلام
سیز شجاعت درسینی تدریس ائدندن جبهه ده
لشکر کفّار دوشموش ذلّته هر عرصه ده
درس آلان سیزدن وئرور پس درسینی سوریه ده
یاتمیوب یاتماز هله شیران ایران السلام
آند اولا اللهه رهبر اذن وئرسه بیر زمان
لشکر دنیا مقابلده دورا تاپماز امان
داعش و وهابینون نسلین کسر ایرانیان
قانیلن رنگین اولار دریای عمان السلام
آند اولا باغ جنانین آدلانان طاووسینه
چپ باخانماز بیر نفر ایرانینین ناموسینه
کعبه دن قول باغلی والله رهبرین پابوسینه
گوندرر سلمانی ، قاسم تک دلیران السلام
باش و جانیله بو دیندن بیز حمایت ایلروخ
تاپشوران سیز پرچمه شوقیله خدمت ایلروخ
گوزلروخ مهدی گلینجه اسقامت ایلروخ
قویماروخ « سید علی »اولسون پریشان السلام
بیرده « شیدا » و بو جمعین واردی سیزدن خواهشی
لطف ائدون محو ایلیاخ سوریه دن بو داعشی
چونکه قبول ائتمروخ کفریله هرگز سازشی
ایستیون حقدن قالا بو دین و ایمان السلام
شهید راه اسلام، ارتشیِ دلاور
پیروِ راهِ حسین، یاور و یارِ رهبر
فدای دین شدی تو، با عزت و شجاعت
در وادی سعادت، رزقت شده شهادت
دلاوری های تو، باشد خودش عبادت
اجر شما با زهرا، اجر شما با حیدر
شهید راه اسلام، ارتشیِ دلاور
پیروِ راهِ حسین، یاور و یارِ رهبر
از جان خود گذشتی، در راه سرخ خدمت
برادر ارتشی، چشم و چراغ امّت
با خون خود نوشتی، ارتش فدای ملّت
از عطر وصلِ جانان، شدی دگر معطّر
شهید راه اسلام، ارتشیِ دلاور
پیروِ راهِ حسین، یاور و یارِ رهبر
در لشکر خمینی، شد جان تو فدا و
شدی برادر من، زائر کربلا و
زائرِ آن شهیدِ، مظلوم و سرجدا و
آنکه میان گودال، شد از تنش جدا سر
شهید راه اسلام، ارتشیِ دلاور
پیروِ راهِ حسین، یاور و یارِ رهبر
کوی شقایق
به بوی گل سرخ خونین لبی ,من از کوچه هایی گذر کرده ام
به داغ دل لاله ها ی جوان,من ازکوچه هایی گذر کرده ام
غربیانه هایی که نشکفته در کوچه ها نام دارند هنوز
به یاد شقایق ترین خانه ها ,من از کوچه هایی گذر کرده ام
چو در کوچه های زمان پسین ,گذر کردم ویافتم همنفس
به دیدار یاران خون خفته ای ,من از کوچه هایی گذر کرده ام
از این تنگ برجهای بی روح روئیده درآب و نان سیاه
به دلتنگی خانه هایی چو نور,من از کوچه هایی گذر کرده ام
در این ازدحام نفس گیر بیروح پر زرق و برق جاد ه ها
به خلوتگه انس آلاله های پسین ,من از کوچه هایی گذر کرده ام
به هرجسم آکنده ازثروت ناروا مانده درآهنین کوچه ها
به ش
ای علمداران علمداری کنید
رهبر اسلام را یاری کنید
بازهم در غربتی پْر از خروش
"اَین عمار" علی آید بگوش
گوئیا که شام عاشورا شده
عشق در این امتحان معنا شده
رفتنی ها می روند از کربلا
کیست تا باقی بماند بر وفا
عشق را بار دگر احیا کنید
گوش جان خویشتن را وا کنید
رهبری بیدار دل فریاد زد
شعله ها بر جان استبداد زد
بی بصیرت، عالمی در غفلت است
بی بصیرت، دین حق در غربت است
سعی در راه شریعت لازم است
در ره ایمان بصیرت لازم است
دل به سوی کربلا پر می زند
نبض ما با نبض رهبر می زند
ما دل خود را به رهبر می دهیم
ما به فرمان علی سر می دهیم
جلوۀ ایمان ز رویش منجلی است
رهبر بیدار ما "سید علی" است
شاعر : استاد سید هاش
تقدیم به روح بلند و آسمانی کسی که بی تردید اگر میدانست چند روز بعد از رفتنش مقتدایش به منزلش خواهد آمد، پروازش را به تاخیر می انداخت. تقدیم به...
شهید مصطفی احمدی روشن
شعری بخوان که کوک به این ساز آورد
شوری بزن که ذره به پرواز آورد
ذرات شعر من همگی مست نام توست
نامت به تار شعر من آواز آورد
ای تو تمام بود و نبود ستاره ها
چشمت به ماهتاب جهان ناز آورد
ای "سیم" شاعری دلم تار موی تو
امشب تمام "فاز" و "نول"م فاز آورد
حالا که رمز قافله از یاد رفته است
پلکت به اوج حادثه صد راز آورد
ای یاکریم عاشق دریای عاشقی
دشمن برای صید پرت بازآورد
...
روشن ترین ستاره من تا سحر بمان
شعری بخوان که کوک
مادر! تو بر مزار شهيد عزيز خويش يك كاسه آب يخ يك دسته گل بيار زيرا كه من هنوز در اين خوابگاه خويش لب تشنه حياتم دل تشنه وطن زيرا مني كه رفته به اين خواب جاودان دلداده بهار و گل و سرو و لالهام من بيست ساله ام
مادر! تو از براي خدا گريه سرمده ديگر بجاي آه و فغان و غم و الم با من بده بشارتي از مام ميهنم مادر! بگو، بگو كه چه شد كارزار ما؟ پيروزي آمده؟ صلح است برقرار؟ سرباز اگر كم است بگو، مادر عزيز! اينجا هزار مرد دگر هست مثل من ما را نمانده طاقت خفتن ميان خاك گر كارهاي بد است بگو، مادر عزيز! خيزيم هر يكي از گور خويشتن ـ «يا مرگ»! «يا وطن» شاعر: اسکندر ختلانی
شعری که تحسین رهبر انقلاب را بر انگیخت
تمام عصه ی ما بال و پر نداشتن است
ز رمز و راز پریدن خبر نداشتن است
در این قفس متولد شدیم و می میریم
طبیعت قفس عمر در نداشتن است
چگونه داغ دلش خون نباشد از غم عشق
که شرط داغ ندیدن جگر نداشتن است
طبیب حاذق بیمار زندگی مرگ است
علاج دردسر عمر سر نداشتن است
فقط نصیب شهیدان سرسپرده ی توست
سعادتی که سازی سپر نداشتن است
انبوه تاول برتنت سر باز كرده
اين هم نشان ديگري از سرفرازي ست
تاول ، نه ! اين ها مهر تأييد است مومن
تأييد معصوميت در عشق بازي ست
كپسول هاي سرد اكسيژن برايت
جز آه هاي بي ثمر چيزي ندارند
مي خواهي آسوده شوي حرف تو اين است
اين سال ها انگار پاييزي ندارند !
اين سرفه ها ياد آور يك عمر درد است
دردي كه درعمق وجودت ريشه كرده
چيزي نمي گويي ولي مي فهمم ، آري !
مسموميت خون تو را در شيشه كرده
حتي نفس با تو سر ياري ندارد
با اين همه از هيچ كس شكوه نداري
بر عكس هر ابري كه مي خواهد ببارد
ترجيح دادي بي صدا ، نم نم بباري
امشب دوباره خاطراتت جان گرفته
يك چفيه و تسبيح و عكسي يادگاري
بايد تو را توصي
ای کاش رنگ شهر بازیم نمیداد !
سروده شهید سید مجتبی علمدار
ای کاش در دل ذره ای شور و نوا بود
احوال ما با حالت نی ها هم صدا بود
ای کاش شور جنگ در ما کم نمی شد
این نامرادی شیوه مردم نمی شد
ای کاش رنگ شهر بازی ام نمی داد
در جبهه یا زهرا(س) مرا بر باد می داد
امشب دل از یاد شهیدان تنگ دارم
حال و هوای لحظه های جنگ دارم
فرسنگها دورم ز وادی محبت
با یک دل خسته زنیش سنگ تهمت
مسموم شد ساقی و پیمانه شکسته
از بخت بد، درب شهادت گشته بسته
من ماندم و متن وصیت نامه پیرجماران
من ماندم و شرمندگی از روی یاران
من ماندم و شیطان و نفس و جنگهایش
من ماندم و شهر و گناه و رنگهایش
از زرق و برق شهر خود نیرنگ خوردم
آن مع
تقديم به شهداي رهپويان وصال شيراز
يه كاروان گل لاله ، تو موج شيون و ناله
رفتن از اين خاك ، به سوي افلاك
رنگ دلبر گرفتند ، تا خدا پر گرفتند
اين شهيدا تا ابد برامون نور عينند
هدية ما عاشقا به آقامون حسينند
*
يه عمريه كه شهادت ، به زير پرچم هيئت
گفتگومونه ، آرزومونه
شهادت عزت ماست ، شرف و غيرت ماست
عمريه رهپويان وصال روي ياريم
ما براي شهادت همه چشم انتظاريم
*
تا خون داريم تو رگامون ، بالا مياد تا صدامون
غرق تاب و تب ، هر روز و هر شب
از آقامون مي خونيم ، ما حسيني مي مونيم
كوري چشم همه دشمناي ولايت
سربلندن شيعه هاي علي تا قيامت
شاعر : یوسف رحیمی
معبر اشک
شهدای شهر ما مثل گل یاس می مونند
دلهای دیوونه از عشق اونا پریشونند
شهدا جون دادن و تو خونشون پر می زدند
از زمین تا به خدا با گریه معبر می زدند
اونا که با لب تشنه توی جبهه جون دادند
عاشقی رو باز به اهل آسمون نشون دادند
جون دادند با شور و شین ، ذکر لبا شون یا حسین
چه قشنگ سر می دادند به عشق بین الحرمین
ا ونا رفتند برای دفاع از آبروی دین
تیر می خورد چشما به عشق پسر ام البنین
اما حالا اونا که یه ذره احساس ندارند
خیلی راحت به روی گلهای یاس پا می ذارند
به خدا بی شهدا دنیا مثه قبر می مونه
زندگی بی شهدا مثل قفس یا زندونه
شهدا کاشکی می شد به ماها بال و پر بدید
از اون بالا بالاه
راهیان نور
مـا راهیــان نـور، دلداگانیم رهــــرو آئیـن، رزم آورانیم
ـــــــــــــــــــ
یاد دلیران را، داریم گرامی ما همه حیران، دلاورانیم
ـــــــــــــــــــ
عشق مرا می برد از خانه به میدانها گر که شدم عازم این دشت و بیابانها
شب مــرا سحر کند مشعـل قــرآنها زمـــزمــه لبــم بــود نغمــه وجــــدانها
طالب نوریم و سحر نشانیم رهــــرو آئیـن، رزم آورانیم
ـــــــــــــــــــ
وای از این فاصله ها بین دل و دلبر چه می گذشت در این سرا بین یل و سنگر
تنگ شده دل ز غم روح خــدا رهبر می طلبم مــن از خـــدا نـــور خــــدا منـــظر
ذاکر خوبان و خوب ترانیم رهــــرو آئیـن، رزم آورنیم
ـــــــــــــــــ
مادر
مادر!
تو بر مزار شهيد عزيز خويش
يك كاسه آب يخ
يك دسته گل بيار
زيرا كه من هنوز در اين خوابگاه خويش
لب تشنه حياتم
دل تشنه وطن
زيرا مني كه رفته به اين خواب جاودان
دلداده بهار و گل و سرو و لالهام
من بيست سالهام
مادر!
تو از براي خدا گريه سرمده
ديگر بجاي آه و فغان و غم و الم
با من بده بشارتي از مام ميهنم
مادر!
بگو، بگو كه چه شد كارزار ما؟
پيروزي آمده؟
صلح است برقرار؟
سرباز اگر كم است بگو،
مادر عزيز!
اينجا هزار مرد دگر هست مثل من
ما را نمانده طاقت خفتن ميان خاك
گر كارهاي بد است بگو، مادر عزيز!
خيزيم هر يكي
از گور خويشتن
ـ «يا مرگ»!
«يا وطن»!
