بـــــه اســم صاف الله، اينم يــه حرف تازه
ايــنم ازين زمــــونه، يـــه قسمـــت و فرازِ
بـــازم نهيب فردا، به نامــرديِ دنيا
بازم نشونهاي تا، بريم ســــــراغِ فــــــــردا
بازم يــه روح آزاد ميـــونِ گــــــودِ جنگه
مدّعيا! كجاييد؟ اين قصرمون قشنگه
آي مؤمنايِ امروز، هنر به اين چيزا نيست
كه بينِ موجِ شيعه، نمرههامون بشه بيست
تـــــــو سرزمـينِ كُفرَم، يارِ حسيني داريــم
تو جمع تاريكِ وَهم، ما نورِ عيني داريم
وقتـــي غمــــت ميگيره ميونِ جمعِ بيدرد
وقتي كه ديگه دنيا، براي ميشه پوچ و سرد
ميـــون خــــود پـــرستا كنـــار بت پرستا
كنـــارِ خــندههايِ عربده جويِ مَستا
اونجا كه كلِعالم،
- جمعه
- 13
- اسفند
- 1389
- ساعت
- 13:18
- نوشته شده توسط
- مهدی نعمت نژاد

