اشعار محرم

آمد دوباره ماه ماتم (۲)
ماه پر از داغ محرّم
دلهای ما در شور و شین است
هرلحظه بین الحرمین است
این ماه غم ماه حسین است
عزیز زهرا یا حسین جان (۳)
***
بزم عزا گردیده برپا (۲)
صاحب عزا حضرت زهرا
دلها گرفته شور ماتم
اشک تمام اهل عالم
ریزد در این ماه محرّم
عزیز زهرا یا حسین جان (۳)
***
عالم پراز شور و نوا شد (۲)
هستی ز ماتم کربلا شد
برپا شده بزم عزایی
دلها شده کرب و بلایی
این مه حسین گردد فدایی
عزیز زهرا یا حسین جان (۳)
****
در کربلا با زینب آید (۲)
با ذکر یا رب یارب آید
آید که دین پاینده گردد
دین محمّد زنده گردد
دشمن دین شرمنده گردد
عزیز زهرا یا حسین جان (۳)
***
این مه گلان باغ حیدر(۲)
جمله شوند از

• یکشنبه
• 11
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 12:10
• نوشته شده توسط
• سجاد

مه غم ماه ماتم مه شور محرّم
مه افغان و ناله مه اشک دمادم
باردیگرآمد محرّم
ماه عشق و ایثار ماه غم
**
مه فرزند حیدر مه گلهای پرپر
مه ناله مه سوز مه اشک مکرّر
بار دیگر آمد محرّم
ماه عشق و ایثار، ماه غم
**
مه عشق و ارادت مه صبرو رشادت
مه شور و عبادت مه خون و شهادت
بار دیگر آمد محرّم
ماه عشق و ایثار، ماه غم
**
مه حقّ ، ماه ابراز سوی حق اوج پرواز
هرکه سوزد دراین ماه می شود مَحرم راز
بار دیگر آمد محرّم
ماه عشق و ایثار ماه غم
**
مه ایثارو تدبیر مه یاران چون شیر
ماه پیروزی خون بر همه تیغ و شمشیر
باردیگر آمد محرّم
ماه عشق و ایثار ماه غم
**
مه ناله مه شور ماه دلهای غمگین
مه ایثار جانها ماه یک داغ سنگین
ب

• یکشنبه
• 11
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 12:13
• نوشته شده توسط
• سجاد

هستی ختم رسالت گلبن باغ ولا
نور چشم فاطمه جان علّی مرتضی
**
همنشین زینب و کلثوم و عباس و حسین
پنجم آل کسا آیینه ایزد نما
**
با تمام اهل بیت خود حسین بن علی
آمد از شهر مدینه سوی دشت کربلا
**
آمده با دعوت آن کوفیان بی وفا
کربلا با اهل بیتش خامس آل عبا
**
این زمین خیمه گاه و قتلگاه کربلاست
خیمه های آل عصمت می شود اینجا به پا
**
بر رضای حق بود راضی و در این سرزمین
در ره اسلام و قران میکند جانش فدا
**
در میان موج خون در این زمین غلطان شود
تاکه پاینده بماند دین جدّش مصطفی
**
آنکه جان داد و رضای حق به جان خود خرید
درهمین جا میشود تنها خریدارش خدا
**
درهمین جا ازمیان خیمه های تشنگان
می رسد بر عرش گردو

• یکشنبه
• 11
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 12:18
• نوشته شده توسط
• سجاد

ابر و مه و خورشید و فلک گریان است
دریا به خروش آمده و طوفان است
با سوز و گداز نوحه می‌خواند باد
زنجیرزن دستۀ ما باران است

در سوگ تو سنگ می‌زند بر سینه
گل با دل تنگ می‌زند بر سینه
با سوز و گداز نوحه می‌خواند باد
باران چه قشنگ می‌زند بر سینه

بنویس که با شتاب باید برسد
فوراً ببرش جواب باید برسد
لب‌های رقیه از عطش خشک شده
این نامه به دست آب باید برسد

• سه شنبه
• 10
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 12:24
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

‍#نذر_محرم

️نے نوا کن کربلا معنا شود

سینه هاے عاشقان شیدا شود

نے نوا کن از صبوری ها بگو

کی صبوری مرهمِ دلها شود؟

نی نوا کن در وداعِ اکبرش

تا همه نا گفته ها گویا شود

نے نوا کن تا رقیه دخترش

در خرابه گم شد و پیدا شود

نے نوا کن روی جسمِ بے سرش

مرثیه خوان مادرش زهرا شود

نے نوایت را کمے آهستہ زن

اصغر آغوشِ پدر لالا شود

نے نوا کن سینه را آتش بزن

شامِ غم در کربلا بر پا شود

نے نوا کن روے نعشِ کشتہ ها

تا که زینب با تو هم آوا شود

نی نوا کن تا که در تاریخ ما

این یزیدِ بد گهر رسوا شود

نی بگو از ظلم و جور شامیان

تا که رازِ تیرگی افشا شود

نی نوا کن از اسیرانِ غریب

تا زبانِ عاشقی معنا ش

• سه شنبه
• 13
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 16:55
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹

وقتى كه حضرت نوح (ع) سوار كشتى شد، كشتى حركت كرد، تا به سرزمين كربلا رسيد، همينكه به سرزمين كربلا رسيد، زمين كشتى او را گرفت، بطورى كه حضرت نوح (ع) ترسيد غرق شود، دستها را به دعا و نيايش برداشت، وپروردگارش را خواند و عرض كرد: خدايا، تا كنون مشكلى برايم پيدا نشده، ولى تا به اين سرزمين رسيدم ترس و وحشت عجيبى برايم ظاهر گشت، و بدنم لرزيد و خوف شديدى تمام وجودم را گرفت، كه تا بحال اينجورى نشده بودم، خدايا علتش چيست؟
حضرت جبرئيل (ع) نازل شد و فرمود: اى نوح در اين سرزمين سبط خاتم پيغمبران و فرزند خاتم اوصياء كشته مى شود. و روضه كربلا را خواند.
حضرت نوح (ع) منقلب گشته و اشكهايش سرازير شد و فرمود: اى

• چهارشنبه
• 14
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 10:41
• نوشته شده توسط
• سجاد

دنبال چه‌ای؟ ای دل در دام ِ فریب!
از کرب‌وبلا تو را همین نکته نصیب:
می‌خواهی اگر جوان بمیری، «حُر» باش!
می‌خواهی اگر پیر شوی، باش «حبیب»!

• پنج شنبه
• 6
• تیر
• 1398
• ساعت
• 11:33
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

غالب شده بود ترس بر عرصۀ جنگ
پر بود تمام معرکه از نیرنگ
دادند جواب حضرت عابس را
دل‌سنگ‌ترین مردم دنیا با سنگ

عابس بن ابی شبیب شاکری( درگذشت ۶۱ق)، یا عابس بن شبیب شاکری، از یاران امام حسین(ع) و شهیدان کربلاو اهل قبیله بنی شاکر از قبیلهبنی همدان.
او از مشاهیر کوفه بود و گفته‌اند در سخنوری و خطابه توانایی بسیاری داشته و اهل تهجد و عبادت بوده است.[۲]

• دوشنبه
• 10
• تیر
• 1398
• ساعت
• 11:51
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

وقتى كه حضرت آدم (ع) از بهشت بيرون شد از كارى كه كرده بود و از درد فراق بسيار گريه كرد،
و تا چهل سال اين گريه ادامه داشت، و از كرده خود پشيمان و تائب بود. و توبه كرد. خداوند متعال توبه
او را پذيرفت و حضرت جبرئيل (ع) را فرستاد كه كلماتى به حضرت آدم (ع) بياموزد و آن كلمات همان بود كه قبلا در عرش ديده بود.
حضرت جبرئيل (ع) به او فرمود: بگو: يا حميد بحق محمد، يا عالى بحق على، يافاطر بحق فاطمه، يامحسن بحق الحسن و (ياذ الاحسان بحق) الحسين منك الاحسان.
وقتى حضرت آدم (ع) به اسم امام حسين (ع) رسيد، اشكش جارى شد و قلبش به درد آمد. فرمود:
اى برادر جبرئيل چرا در ذكر پنجمين اسم كه حسين است قلبم شكست و اشكم

• چهارشنبه
• 14
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 10:42
• نوشته شده توسط
• سجاد

روضه و گريز
ورود به كربلا
منابع : اللهوف سيد ابن طاووس ص١٨٠
معالى السبطين ج٢ ص٥٥

بسم الله الرحمن الرحيم
كاروان ابى عبدالله ع داره به كربلا نزديك مي شه دائما خبرهاى ناگوار براش ميارن ، يكي گفت آقا جان بنى اميه قلبهايشان با شماست اما شمشيرهايشان عليه شما، يكي ديكه خبر آورد از كوفه خارج نشدم مگر آنكه با چشم خودم ديدم پيكر حضرت مسلم و هانى رو در كوچه ها مى گرداندند ، تا رسيدند كربلا حضرت سئوال كرد اينجا كجاست ؟ گفتند قاضريه،شاطى الفرات،نينوا ، نام ديگرش كربلاست ، انگار ارباب منتظر شنيدن نام كربلا بود فرمود
اللهم انى اعوذُ بِكَ مِنَ الكربِ والبلاء ،
انزلو هاهُنا مَحَطٌ رحالِنا
و مَسفَكَ دمائنا
و ه

• چهارشنبه
• 14
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 18:08
• نوشته شده توسط
• سجاد

در سینه اگرچه التهابی داری
برخیز برو! که بخت نابی داری
ای دل به خودت بیا که یک روز تو هم
مانند زهیر انتخابی داری

• دوشنبه
• 10
• تیر
• 1398
• ساعت
• 11:59
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

روايت از زبان حضرت امام رضا ع
و گريز به كربلا
مقتل الحسين شيخ صدوق ص٤٨

بسم الله الرحمن الرحيم
امام رضا علیهالسـلام فرمودند :
‎قـال الرضـا علیه السلام : إن یوم الحسین أقرح جفوننا و أسـبل دموعنـا و أذل عزیزنـا بأرض کرب و بلاء، أورثتنا الکرب و البلاء، إلی یوم الأنقضاء،
‎روز شـهادت حسـین علیه السلام دیـدگان مـا را زخمی سـاخت و اشـک چشـمانمان را جاري کرد و عزیز ما را در زمین رنـج و بلا خوار نمود، زمینی که، تا قیامت، انـدوه و بلاـ را براي مـا بـاقی گـذاشت.امـام رضا عليه السلام سـپس گفت: آنگاه که ماه محرم آغاز میشـد پـدرم، امام موساي کاظم علیه السلام خنـدان دیـده نمیشد، و تا ده روز از ماه، گ

• چهارشنبه
• 14
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 18:13
• نوشته شده توسط
• سجاد

آمد به حرم، اگرچه دیر آمده بود
با اشک سوی نعم الامیر آمده بود
حر گفت از آداب زیارت با ما
با پای پیاده، سر به زیر آمده بود

• دوشنبه
• 10
• تیر
• 1398
• ساعت
• 12:04
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

روضه ى
وداع حسين از مدينه
و گريز بازگشت كاروان
بحارالانوار ج ٤٤ ص٣٢٨

بسم الله الرحمن الرحيم
امام حسين كنار قبر پيغمبر آمد ، اين صورت نورانى رو روى قبر رسول الله گذاشت و عرض كرد : يا ابتاه ، يا جداه ، يا رسول الله، اِنَّ القَومَ فَرَّقوابينى و بَينَك
بابا ، مردم دارند من رو از شما جدا مي كنند پدر جان كارى كردند كه ديگر نمى توانم در مدينه بمانم.
لحظاتى پيامبر را در خواب ديد ، حضرت او را در آغوش گرفت و فرمود : ضَمَّه عَلىٰ صَدرِهِ و قال : يا حُسَينُ نَحنُ مُشتاقون اليك ، حسينم بيا ، ما مشتاق ديدار توايم ،مادرت منتظر است ، برادرت امام حسن منتظر توست .حضرت از مدينه خارج شد اگر چه سخت بود ،هر چند م

• چهارشنبه
• 14
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 18:16
• نوشته شده توسط
• سجاد

روضه و گريز به كربلا
شرح غم حسین ( علیه السلام )
ترجمه تحقیقی مقتل خوارزمی ص١٥٠-١٥٥
در كربلا دو غلام بودند كه جان فداى حضرت سيدالشهداء كردند و هر دو عاقبت بخير شدند .
اولين آنها جون غلام ابوذر غفاري كه غلام سياهي بود به اذن حضرت به ميدان رفت. او حمله كرد و مي‌گفت: «بدكاران، ضربه‌هاي انسان سياه با شمشير برنده هندي را چگونه مي‌بينند؟ من از شايستگان آل محمد حمايت مي‌كنم و با دست و زبان از آنان دفاع مي‌كنم. به اميد آن كه خداي يگانه در روز قيامت رستگارم كند».
او در مقابل امام حسين عليه السلام نبرد كرد تا به شهادت رسيد، پس از چند روز پيكر او را يافتند در حالي كه بوى خوش او فضا را معطر ساخته بود . اي

• چهارشنبه
• 14
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 18:36
• نوشته شده توسط
• سجاد

بخشش امام حسين
گريز به روضه كربلا

?يك نفر عرب بياباني داخل مدينه شد و گفت: بزرگوارترين كس در اين شهر كيست؟ امام حسين ع را معرفى كردند، عرب داخل مسجد شد، ديد ابا عبدالله (ع) نماز مي‌خواند، او در مقابل حضرت ايستاد و چنين گفت: لم يَخِب الان من رجاك و من حرّك من دون بابك الحلقةانت جواٌد و انت معتمدٌ ابوك قد كان قاتل الفسقةلو لاالذي كان من اوائلكم كانت علينا الجحيم منطبقةً
هر كس امروز تو را اميد دارد و حلقه در تو را حركت دهد، نااميد نمي شود، تو اهل بخشش و اهل اعتمادي، پدرت علي (ع) قاتل فاسقان بود اگر دين اسلام توسط گذشتگان شما عرضه نمي شد، جهنم ما را احاطه مي‌كرد. امام (ع) با شنيدن اشعار او دانست

• چهارشنبه
• 14
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 18:57
• نوشته شده توسط
• سجاد

#ورودبه_كربلا
?شیخ صدوق رحمه‌الله به سند معتبر از ابن‌عباس روایت کرده که گفت: در خدمت امیرالمؤمنین علیه‌السلام بودم هنگامیکه به جنگ صفین می‌رفت. چون در نینوا - که در کنار فرات است - منزل کرد با صدای بلند فرمود: ابن‌عباس، آیا این موضع را می‌شناسی؟ گفتم: نه یا امیرالمؤمنین. فرمود: اگر این موضع را همچون من می‌شناختی از آن گذر نمی‌کردی تا همانند من گریه کنی.آن بزرگوار بسیار گریست تا آنکه ریش مبارکش تر شد و اشک بر سینه‌اش جاری گشت، و ما نیز گریان شدیم، و حضرت می‌فرمود: آه آه، مرا با آل ابی‌سفیان چکار؟ مرا با آل حرب چه می‌شود؟ که حزب شیطان و اولیاء کفرند؟ صبر کن یا أباعبدالله، که به پدرت رسید از آنه

• چهارشنبه
• 14
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 19:11
• نوشته شده توسط
• سجاد

وقت جنگ است حسینی‌نسبان بسم‌الله
بِاَبی اَنتَ و اُمّی یا اباعبدالله

ای شما خیل شهادت‌طلبان بسم‌الله
بِاَبی اَنتَ و اُمّی یا اباعبدالله

مخلصان دست خدا هست شما را همراه
بِاَبی اَنتَ و اُمّی یا اباعبدالله

هرچه داریم و نداریم فدای این راه
بِاَبی اَنتَ و اُمّی یا اباعبدالله

«یا اباعبدالله، یا اباعبدالله»

داغداریم ولی جان‌به‌کفیم و خون‌خواه
بِاَبی اَنتَ و اُمّی یا اباعبدالله

تیغ ما حیدری است و ضرباتش جانکاه
بِاَبی اَنتَ و اُمّی یا اباعبدالله

دست دشمن بوَد از مملکت ما کوتاه
بِاَبی اَنتَ و اُمّی یا اباعبدالله

می‌رسی منجی ما مهدی موعود از راه
بِاَبی اَنتَ و اُمّی یا اباعبدالله

همه سرباز توییم منتقم ثارالله
بِاَبی اَنتَ و اُمّی یا اباعبدالله

«یا اباعبدالله، یا اباعبدالله»

• سه شنبه
• 15
• اردیبهشت
• 1405
• ساعت
• 01:42
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

فصل ناله و غم هنگام عزا شد

دلهای حسینی به غم مبتلا شد

اشک غریبی روان از هر دوعین است

فاطمه امشب پریشان حسین است۳

وای واویلا

کرده رخت ماتم بر تن کل عالم

شد عزای اشرف اولاد آدم

عالم سراسر پر از نوای غم شد

ذکر لبامون نوای محتشم شد۳

وای واویلا

می ریزه سزشک از چشمان پیمبر

در عرش می زنه زهرا بر سینه و سر

می‌گه بنی قتلوک حسینم

بای ذنب ذبحوک حسینم

وای واویلا

• شنبه
• 2
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 10:18
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

عالم هستی غرق ماتم شد – بوی خون آمد که محرّم شد
تسلیت یا حجه الله – سیدی آجرک الله
***
یا رسول الله کن عزاداری – خون فرزندت می¬شود جاری
تسلیت یا حجه الله – سیدی آجرک الله
****
برسد بر دل داغ عاشورا – در خزان سوزد باغ عاشورا
تسلیت یا حجه الله – سیدی آجرک الله
*****
تندر این ماه از ضربت سیلی – صورت گل¬ها می¬شود نیلی
تسلیت یا حجه الله – سیدی آجرک الله
****
حاجیان در این حجّ رحمانی – در منا گشتند تشنه قربانی
تسلیت یا حجه الله – سیدی آجرک الله
*******

• شنبه
• 2
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 11:21
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

اگر که طالب فیضیّ و مایل تجلیل
طریق خیر طلب کن ز هادیان سبیل
.
خلوص و صدق و صفا بود و یمن نیّت پاک
لهیب آتش سوزان که سرد شد به خلیل
.
به نزد کور دل تیره رأی میگردد
فرا خنای جهان تنگتر ز چشم بخیل
.
اگر که مرد خدا را مشایعت نکنی
ترا بزرگی و مردی نمیشود تکمیل
.
فدا شدن بره مردمی بسی بهتر
که زیستن به بر عاملان جور ذلیل
.
خجسته راه سعادت نشان والائی
که عاشقانه به پیمود مسلم بن عقیل
.
بشیر موکب پر فیض زاده زهرا
حسین آینه ذات کردگار جلیل
.
چو یافت سر خط فرمان ز سبط پیغمبر
نهاد پای براه وظیفه با تعجیل
.
بسوی کوفه روان شد که با اشارت خویش
بجسم خلق دمد روح همچو اسرافیل
.
ولی دریغ ز قابیلیان سست نهاد
که

• دوشنبه
• 21
• مرداد
• 1398
• ساعت
• 12:03
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

کوبیده ای ای دل به طبل بی خیالی

نه درد هجرانی نه سودای وصالی

هی داد از دوری و هی بیداد از هجر

برخیز جای اینکه بنشینی بنالی

نوکر شدی تا باری از دستش بگیری

تو بیشتر بر دوش مولایت وبالی

ای یوسف گمگشته بازآ سمت کننعان

با نیت وصلت گرفتم باز فالی

در دست بعضی ها دعای مستجابی

در چشم ما هم شوق دیداری محالی

ای مرثیه خوان سحرهای مدینه

گاهی صدایت می‌رسد تا این حوالی

تنها چراغ ظلمت قبر من اشک است

می ریزم اشک روضه را در دستمالی

لازم نبود ای روضه خوان روضه بخوانی

نام حسین آمد شدم حالی به حالی

بین تنور و رو نی فرقی ندارد

نور خدا هرگز نمی‌بیند زوالی

آرش برابری

• شنبه
• 9
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 12:01
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

برادر گفت نه، اما پر از اصرار شد زینب

به او نه گفت، دنیا بر سرش آوار شد زینب

به لطف این جواب دل شکن بیمار شد زینب

سرا پا بغض شد، پا تا به سر گفتار شد زینب...

غرورم را شکستی پیش این لشگر ،که نه گفتی

چه کم دارد مگر از دیگران خواهر ،که نه گفتی

به نام مادرش دست توسل زد گره وا شد

برات رفتن سربازهای زینب امضا شد

به نام فاطمه در خیمه ی خورشید غوغا شد

دوتا گلبرگ های یاس زینب نذر زهرا شد

پرستوهای عاشق بال و پر را باز می کردند

کبوترهای تنها از قفس پرواز می کردند

همیشه آسمان بخت که تیره نمی ماند

همیشه غم به قلب مادری چیره نمی ماند

ز خوان کربلا زینب که بی جیره نمی ماند

به چشم پهلوانان خودش

• شنبه
• 9
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 12:26
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

بي درد ما! كه از غم تو راست قامتيم

با اينكه سرشكسته ي سنگ ملامتيم

دور از ملال نيست هرآنكس كه عاشق است

اين رسم عشق نيست كه بي تو سلامتيم

در انتظار هركه به جز تو نشسته ايم

در سردسير هجر تو گرم اقامتيم

بي شك بدون تو به در بسته خورده ايم

امروز اگر كه همدم اشك ندامتيم

ما بي تو يا كه با تو تفاوت نمي كند

يعني هميشه شامل لطف و كرامتيم

دنيا به لطف چشم تو پر بود دست ما

گريان دست خالي روز قيامتيم

عمري علم به دوش حسينيم چاره اي

مشتاق گريه كردنِ پاي علامتيم

• شنبه
• 9
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 12:42
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

این پنج نور، علت زیبای خلقتند

اسرار پنج حرفِ حروف «کرامت»ند

این خانواده اشرف اولاد آدمند

اینها طبیب درد طبیبان عالمند

این پنج تن خلاصه‌ی احساس خالقند

اندازه دل همه‌ی خلق، عاشقند

خاکی شدند تا ره افلاک وا کنند

«آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند»

زیباترین سپاه به میدان رسیده بود

پای ابوتراب به نجران رسیده بود

آنان که لاف، پیش شه لافتی زدند

تا چشمشان به هیبتش افتاد، جا زدند

یک اخم مرتضی علی و ختم غائله

اینگونه‌ شد خلاصه‌ی روز مباهله

• شنبه
• 9
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 13:21
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

حساب مدعیان در معادله برسد

قسم به حق که به حق این معامله برسد

بگو به ساحر نجران و قوم مدعیش

میا ! که معجزه های مباهله برسد

از این قبیله صاحب نفس دمی ز حسین

هلاکتان بنماید ، مقابله برسد

شکست تان بدهد تیغ ابروان حسن

اگر که پای شما بر مجادله برسد

سپهر عصمت آنان چنان دعا بکند

طنین نغمه آمین ز چلچله برسد

سکوت فاتح خیبر خروش بت شکنی است

بخوان ز برق نگاهش مقاتله برسد

نکرده دعوی نفرین رسول رحمت وعشق

ولی به جذبه او ختم غائله برسد.

• شنبه
• 9
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 13:25
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

در عالمِ خیال، گرفتم ضریح را

دارالشفای حضرت عیسی مسیح را

پیش حبیب، مَن مَنم از ریشه مِن مِن است

لکنت گرفت، جای زبان فصیح را

ماندم که من کجا و صفای حرم کجا ؟!

اصلا که راه داده به اینجا کَریهْ را !؟

تا آبروی من نرود پیش زائران ...

آن «اَظْهَرَ الْجَميل»، صدا زد «قَبیح» را

دست مرا که بست به شش‌گوشِ خویش، گفت ...

من می‌خرم به حُرّ حَرم هر شبیه را

سَر داده‌ام که سَر بشوید از تمام خلق

وقتش رسیده یار شوید این ذبیح را

حالا که حُرّی از حرمم؛ کربلایی‌ام ...

کشتم درون خویش، گدایی وقیح را

افسوس، تا کبوتر خوابم پرید، بُرد

رویای سبزِ خوابِ دخیلِ ضریح را

• شنبه
• 9
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 14:22
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

چارده نور؛ هم‌چنان دریاست

چارده نور؛ محورش زهراست

`وَ بِکُم یُمسِکُ السَّما” یعنی:

آسمان روی شانه‌ی آن‌هاست

مثلِ خورشید تابناک شدند

دینِ اسلام را ملاک شدند

آمده: `اِنَّما یُریدُ الله”:

از پلیدی و رجس پاک شدند

وصلِ آن‌ها وصالِ پیغمبر

رسمِ آن‌ها مثالِ پیغمبر

نیست اجرِ رسالت طه

جز محبت به آلِ پیغمبر

به کناری گذار فاصله را

پاره کن برگه‌های باطله را

دل به دریای اهلِ بیت بزن

گوش کن آیه‌ی مباهله را

عصمتِ محض؛ از بدی دورند

خارج از درک؛ رازِ مستورند

منکرانِ حقیقتِ آن‌ها

وسطِ روز منکر نورند

راهِ اصلاح را نمی‌دانیم

رستن از چاه را نمی‌دانیم

بی‌توسل به اهلِ بیتِ رسول

راه و بی‌راه را

• شنبه
• 9
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 13:23
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

شعر خود را اگراز شیرهٔ جان آوردیم

تحفه ایی هست که بهرت به زبان آوردیم

هنر از نام تو بوده است اگر در هرجا

مجلسی را به نفس در هیجان آوردیم

هر چه غم داشته باشد دل ما شادتر است

شیوه عشق جدیدی به جهان آوردیم

«ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده ایم»

از بدِ حادثه در روضه امان آوردیم

تا که مرهم به جراحات تو هر دم بشویم

سوی زخم تن تو اشک روان آوردیم

از غم روضه گودالِ تو همچون زینب

گونه را در حرمت لطمه زنان آوردیم

• شنبه
• 9
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 14:23
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

نه بود خواندن از آن حدّ روضه خوان اي كاش

نه مي گُــذشت از آن دشت كاروان، اي كاش

نه مي گُـذشت از آن دشــت كاروان و نه بود

در آن مسير كـسي سدّ راهشان ، اي كاش

كسي كه داشت مكان نـزد لامكان ز اَلَست

نمي گرفت بـه واديِ طَـف مكـان ، اي كاش

كنار كُـشته ي اكبر ، خُـدايِ فاطمه گفت :

نمي شكافت دگر پهلوي جوان ، اي كاش

و گـفـت : لحظه ي تشييع پيكـر قاسـم

صدا نداشت تَرَكهاي اُستخوان ، اي كاش

فُـرات با دل سـقّــايِ آبـرو و ادب

شبيه مَشـكْ كمي بود مهربان اي كاش

به جاي آبِ گـوارا ، سـه شعبه ي مسموم

نمي رسيد به يك طفلِ نيمه جان ،اي كاش

دمي كه خونِ دلـش را به آسـمان پاشيد

نشسته بود به خون قلب آسما

• شنبه
• 9
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 14:11
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی