حضرت حمزه سیدالشهدا

نیزه ای آمد به قلب حمزه،آن شوکت شکست
آن صلابت،آن شجاعت،آن همه هیبت شکست

دور از چشم نبی،افتاد علمدارش زمین
آن شکوه و هِیمنه،در موجی از حیرت شکست

ناگهان پیچید در دشتِ اُحد این مرثیه
تک سوارِ یل یلِ پیغمبر رحمت شکست

در یمینِ جبهه میجنگید حیدر،یک تنه
در یسارِ جبهه یک سردار ،یک امّت شکست

فرصتَش را مغتنم دید و جگرخواره،رسید
سینۀ شیر رسولُ الله،بی مُهلت شکست

چون جگرخواره دلِ آن شیر،بر دندان کشید
مُثله شد آن قامتِ چون سَرو،آن عزت شکست

تا به بالین عمو آمد پَیمبر آه آه
بر کمر دستی گرفت وگفت:این قامت شکست

یادم آمد از علمدار رشید کربلا
از غمش پشت حسین آنروز با شدّت شکست

بی علم،بی دست،با صورت،زمین افتاده بود
گفت آقاجان؛ غرورم پیش این ملت شکست

من شنیدم سنگ بارانت کنند این کوفیان
خوب شد پیشانی اَم پیش از تو با ضربت شکست

من نباشم تا ببینم زینبت را میزنند
وای از آندم که حریم بانوی عصمت شکست

وای اگر گویند؛ حمله بر حرم آزاد شد
آه از آن ساعت که دشمن درحرم حرمت شکست

گوشواره،دستبند،خلخال، اینها جای خود
حرمت معجر شکست و حرمت عترت شکست

یا ز غم باید بمیرم،یا رود از دیده خون
مهدیا!!!بازآ که دیگر حرمت غیرت شکست

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 12:43
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

عشق هر جا رَود اثر دارد
ماجراها به زیر سر دارد

هر که باعشق رو به رو شد گفت:
عاشقی غالبا خطر دارد

عشق با اضطرار همراه است
آتشی داغ و شعله ور دارد

هر چه معشوق دلربا تر شد
عاشقانی گزیده تر دارد

بار عشق رسول را باید
یک نفر مثل "حمزه" بردارد

حمزه ی عاشق و علی باشند
مصطفی لشکری قدَر دارد

حمزه را سید شهیدان کرد
عاشقی اینچنین هنر دارد

جگر پاره پاره اش فهماند
عاشقی کار با جگر دارد
***
گرچه جسمش جدا جدا شده است
باز شکر خدا که سر دارد

خواهرش خوب شد نبود و ندید
فقط از ماجرا خبر دارد ...

کربلا هم نمایش عشق است
عشق هر جا رود اثر دارد

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 13:36
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

ای مسیحا دم رسول الله
چون علی مرهم رسول الله
سپر محکم رسول الله
عزّت پرچم رسول الله

حمزه، ای افتخار اسلامی
مظهر اقتدار اسلامی

در عبادت قیامتی داری
با مناجات اُلفتی داری
بین میدان شجاعتی داری
به علی چه ارادتی داری

آسمان زیر گام های شماست
آخر عشق ابتدای شماست

قد احمد ز غصّه ات تا شد
تا که یک نیزه بر تنت جا شد
آه بالا سرت چه غوغا شد
بر سَرِ غارت تو دعوا شد

لشگری دور پیکرت آمد
جِگرت را زنی به دندان زد

گرچه خیلی بلا سرت آمد
گرچه قاتل برابرت آمد
تا کنارِ تو خواهرت آمد
یک عبا رویِ پیکرت آمد

تا نبیند صَفیه حالت را
وای از روضه های کرب و بلا

کربلا دِشنه دارها بودند
یک نفر نه ، هزارها بودند
وسطِ نیزه زارها بودند
روی سینه ، سوارها بودند

آبرویِ قبیله غارت شد
پیش زینب به تن جسارت شد

حرم الله در خطر افتاد
ردّ شلاّق بر کمر افتاد
خواهری بین صد نفر افتاد
بین بازار و هر گذر افتاد

همه دیدند ضعف تن ها را
مَردها می زدند زن ها را

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 12:44
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

در راه مصطفی / ( بشکسته پر شدم )2
با خنجر جفا / ( پاره جگر شدم ) 2

من شیر داورم
عبد پیمبرم
در خون شناورم

آه و واویلتا 3

از جور مشرکین / ( شد مثله پیکرم )2
جسم مرا ببین / ( صفیه ی خواهرم )2

بینی مرا چنین
تا روز واپسین
گردی دل آتشین

آه و واویلتا 3

گر چه عدو مرا / ( از مصطفی گرفت ) 2
با اشک فاطمه / ( این غم صفا گرفت ) 2

با گریه های او
در خاک پای او
گشتم فدای او

آه و واویلتا 3

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 13:55
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

اي شهيد ركاب پيغمبر
پدر و مادرم فداي تو باد

اي اُحُد شاهد شهادت تو
عمر من وقف در ثناي تو باد

*

در دلم حسرت زيارت توست
كه تو محبوب مردمي حمزه

طبق نصّ صريح آل نبي
اسدالله دومي حمزه

*

از سلام زيارتت پيداست
كه تو ياور شدي نبوت را

گر پيمبر تو را دهد رخصت
خود شفيعي همه قيامت را

*

اي علمدار غزوه هاي رسول
كاشف الكرب مصطفايي تو

وي يل ِ يكه تاز بدر و اُحُد
تحت فرمان مرتضايي تو

*

گر بني هاشمي كني حمله
بر يمين و يسار ميتازي

گر كني قصد جان هر مشرك
مركب و راكبش بر اندازي

*

آه از آندم كه قصد جان تو كرد
هندِ ملعونه ي جگر خواره

كرد قاتل پس از شهادت تو
با غضب سينه ي تورا پاره

*

عَلَمت چونكه بر زمين افتاد
واي ، دندان مصطفي بشكست

گفت زهرا پس از تو يا عَمّاه
سر پيغمبر خدا بشكست

*

دشمن از پيكر تو هم نگذشت
مُثله شد قامت مطهر تو

ليك جسم پُر از جراحاتت
ماند مخفي ز چشم خواهر تو

*

من بميرم براي آن خواهر
كه تن بي سر برادر ديد

جسم هفتاد و دو گل ِ پرپر
بر سر نيزه هيجده سر ديد

*

راهِ زينب به قتلگاه افتاد
قتلگاه برادر بي سر

خواهر انگار با برادر خود
ميشنيدند ناله ي مادر

*

مادر انگار با پسر دارد
ميزند حرفهاي آخر را

ميشنيدند قاتل و مقتول
ناله هاي غريب مادر را

*

اين همان ناله هاي مادر بود
قتلوك بُنَيَّ عطشانا

اولين نوحه هاي كوثر بود
ذبحوك بُنَيَّ عريانا

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 12:47
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

همیشه قوّت قلب تمام لشکر بود
امیرِ صف شکن جنگ نابرابر بود

زمانه سردتر از سرد میشد اما او
همیشه مایه ی دلگرمی پیمبر بود

به کوری همه هندهای این عالم
رشید بود و جگر داشت، یک دلاور بود

رسید و کوه احد را به یک نظر لرزاند
اگر غلط نکنم قوم و خویشِ حیدر بود

میان معرکه هرچند ذوالفقار نداشت
خم دوابروی او ذوالفقار دیگر بود

قدم قدم شده جنگ، رنگ دشمن زرد
چقدر مثل علی حمله میکند این مرد

گرفته جذبه ی نامش تمام میدان را
زمین زده کمر قوم نامسلمان را

خبر دهید همان شیر آمده، آنکه
شکسته فرق ابوجهل های دوران را

گرفته است دو شمشیر در نبرد به دست
گریز داده یکی جسم را یکی جان را

علی و حمزه، بنازم به عرصه ی جنگی
که جلوه گر شده طوفانِ پشت طوفان را

شبیه شیر حق، آماده ی شکارست او
به جنگ بدر قسم، ماهِ روزگارست او

چنان به شانه علم بعد او نهاده علی
که با وجود نود زخم، ایستاده علی

به تیغ ابروی مستش قسم که در پیکار
نکرده است ز شمشیر استفاده علی

به حفظ جان پیمبر موظف است اگر
ز داغ پر زدنِ حمزه جان نداده علی

علی و حرف نود زخم معنی اش این است
که بعد حمزه نجنگیده است ساده علی

صدا زدند: نبی کشته شد..._خیالات است_
بگو پیمبر ما خوانده است نادعلی

دوباره خار به چشم، استخوان میان گلوست
فقط اشاره به تاریخ میکنم ای دوست:

علی که گفت برای نبی به جان سپرم
و از جدال به این سادگی نمیگذرم

گریختند فلان و فلان، دلیل نخواه
خودم نخواستم اسمی از آن دوتا ببرم

مرا به سینه غمی هست جانگداز، چنان
که تیر میکشد از یاد آن تمام سرم

"اُحُد" مقدمه ای بود بر "جمل"، بگذار
به لعن عایشه قدری خنک شود جگرم

به حمزه نیزه، به تابوت مجتبی هم تیر
من از شباهت این زن به هند باخبرم

زن است و مرده به کرّات روح عاطفه اش
هزار مرتبه لعنت به تیر و طائفه اش

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 12:56
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

قوّتِ بازوی من بود كه افتاده به خاک
همه ی نيروی من بود كه افتاده به خاک
.
اين همان است كه ياریِ ولايت می كرد
مثلِ يک شير زِ اسلام حمايت می كرد
.
در اُحُد هر كه به خونِ جگرش می گِريَد
هر پسر بر سرِ نَعشِ پدرش می گِريَد
.
ای عمو جان به سرِ پيكرِ تو گريه كنم
من به جای پدر و مادرِ تو گريه كنم
.
مثلِ تو هيچ كسی كُشته در اين صحرا نیست
به خدا هيچ كسی چون تو شهيد، اینجا نيست
.
چه سرش آمده هر عضوِ تَنَش مُثله شده
گوش و بينی و دو دست و دهَنَش مُثله شده
.
فكری امروز به حالِ بَدَنَش بايد كرد
شُده با خار و گیاهی كَفَنَش بايد كرد
.
صورتش زود بپوشان كه زِ رَه خواهَرِ او
تا رِسد خاک به سَر ريزد بالا سَرِ او
.
خواهرش گر برسد موی پريشان بِكُند
دشت را گريه ی او شامِ غريبان بِكُند
.
در غم دلبر خود پاره گريبان بكند
خواهرانه دل ما را همه سوزان بكند
.
مَگُذاريد صَفيّه برسد تا اينجا
مَگُذاريد ببينَد رُخِ خونينَش را
.
لحظه ای سخت تر از ماندنِ من اينجا نيست
بدنت هست، ولی بَر تنِ تو اَعضا نيست؟
.
زِرِهَت پاره، كمان و سِپَرَت باقی هست
جگرت نيست ولی شُكر، سَرَت باقی هست
.
باز هم شُكر عمو راسِ تو بَر نيزه نرفت
باز هم شُكر كه در حَلقِ تو سَرنيزه نرفت
.
نزده بوسه به پاره گلويت خواهرِ تو
با صَفيّه كه نزد حرف زِ نيزه سرِ تو
.
ای عمو راسِ تو در بزمِ شرابی كه نرفت
به تماشا سوی هر شهرِ خرابی كه نرفت
.
باز هم شُكر سَرِ پاكَت عَمو چوب نَخورد
گاه دندان و گَهی پاره گَلو چوب نَخورد
.
اَلاَمان وای حُسين... وای سَرِ شاهِ شَهيد...
تا نَفس هَست مَرا، گويم: "مالي لِيَزيد"
.

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 13:02
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

ایا شهی که امیرِ سپاه عشق و وفایی
به قلب و دست و زبان، یاور رسول خدایی

کمالِ رکن و مقامی جمالِ حلّ و حرامی
عزیزِ خلق و خدایی مرادِ شاه و گدایی

به دوستی تو سوگند می‌خورند خلایق
چو ماه، بسکه سراپا کمال و نور و صفایی •

پس از علی ـ که کسی را قیاس از او نتوان کرد ـ
تو دینِ باقیِ اسلام را دلیلِ بقایی

چو بشنود سپه کفر و خیلِ دین، رجزت را
بر این، نویدِ حیاتی بر آن، وعیدِ فنایی

گره بر ابروی خشم افکنی چو در صف هیجا
گره ز ابروی سالارِ انبیا بگشایی

شجاعت علوی داری و شکوه حسینی
از آن سبب اسدالله و سیدالشّهدایی

جلالت تو همین بس که غصه داشت پیمبر
که کاش چون دگران، حمزه داشت نوحه سرایی ••

چو شد ز تیشۀ کین، نخل قامت تو شکسته
عزا گرفت برایت پیامبر، چه عزایی!

صفیّه خواهرت آمد کنار نعش تو اما
هرآنچه کرد نظاره، ندید غیر عبایی

نه پاره پاره جگر دید و نه شکافته پهلو
نه جای نیزه و تیری نه زخم سنگ و عصایی

شوم فدای دل خواهری که همچو صفیّه
ندید نعش برادر، فقط شنید صدایی

ولی به جای عبا، تیر و سنگ و نیزه و شمشیر
فکنده بود چنان پرده بین آن دو جدایی

درون گودی مقتل ـ که دیده بود چه ها شد
دوید و گشت و صدا زد: برادرم تو کجایی؟

توان شناخت تنی را که یک نشانه ندارد؟
نه سر نه جامه نه انگشتری نه کفش و ردایی...

• یکی از سوگندهای رایج در میان عرب حجاز این بود: «به محبت حمزه سوگند!». فرزدق در میمیّۀ جاودانه‌اش در ثنای سیدالساجدین علیه السلام، به این مطلب اشاره دارد: «هَذَا الَّذِي عَمُّهُ الطَّيَّارُ جَعْفَرُ وَ الْـ/ـمَقْتُولُ حَمْزَةُ لَيْثٌ حُبُّهُ‏ قَسَم‏».

•• عنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ: انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ إِلَى الْمَدِينَةِ حِينَ دُفِنَ الْقَتْلَى ... فَسَمِعَ بُكَاءَ النَّوَائِحِ عَلَى قَتْلَاهُنَّ، فَتَرَقْرَقَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللَّهِ وَ بَكَى، ثُمَّ قَالَ: لَكِنَّ حَمْزَةَ لَا بَوَاكِيَ‏ لَهُ‏ الْيَوْم‏! [بحارالانوار ج۲۰ ص۹۸]

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 13:12
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

خواهر کنار جسم برادر رسيد و بعد
آهی ز داغ لاله ی پرپر کشيد و بعد

پيمانه های صبر دل او که جوش رفت
آنقدر ناله زد که همان جا ز هوش رفت

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 15:09
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

وقتي كه مُسلماني و تسليم خُدايي
يعني هـمه جا يـاورِ پيـغـمبر مـايي

سـرداري و سالار و جگردار و هُنردار
آن قدْر كه گـفـتند تو هم شيرِ خُدايي

هرگز نپـريـده ست به اذعان كمانت
از چِلّه ي ابروي خَـمت ، تيرِ خطايي

در عصر خودت بودي اگر شاه شهيدان
تا حشر ولي حمزه ي خيرُ الشُّهدايي

وقتي چو علي چرخ زدي دور پيمبر
از كعبه شنيدم كه تو هم قبله نمايي

وقتي كه عمو باشي و ذريّه ي هاشم
پس مثل اباالفضل تو هم ماه لقايي

والله قســم هيچ نفهميده از ايـمان
هركس كه بگويد تو از اسلام جُـدايي

از تُربت تو فاطمه تسبيح اگر ساخت
مي خواست بگويد چه قَدَر اهل دعايي

بالايِ سر قـبر تو با ديده ي گـريان
با سوز جگر فاطمه مي گفت : كُجايي؟

مي گفت كُجايي كه ندارد دل حيدر
از حَصرِ غم و غُربت و اندوه ، رهايي

در جَنگ اُحد مُثلِه شدي تا كه بگويي
مي خواست دلت تا بشوي كربُـبلايي

مي گفت عبايي كه روي پيكرت افتاد
اي كـاش بيارنـد به گــودال عبايي

تا خواهرِ مظـلـومه ي ارباب نبينـد
از نيزه مي آيـد به سر او چه بلايي !!!

در نيمه ي شوّال به جُز داغ تو اي مرد
در خيمه ي دل سوختگان نيست عزايي...

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 13:25
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

وقتی کسی در معرکه یار پیمبر شد،
خویشِ پیمبر بینِ اغیارِ پیمبر شد،

وقتی کسی در قعرِ چاهِ جهلِ یک امّت
برخاست و چشمانِ بیدارِ پیمبر شد،

وقتی کسی دورِ بلا چرخید و بعد از آن
حلقه به گوشِ حلقۀ دارِ پیمبر شد،

باید که جبرائیل در مدحش سخن گوید
باید چنین محبوب و دلدار پیمبر شد

حیدر نبود امّا به دستش ذوالفقار آورد
شمشیر برّان، وقت پیکار پیمبر شد

تکبیرگویان، ناگهان بدر و اُحد دیدند
با حیدر کرّار، کرّار پیمبر شد

اصلاً نمی‌چسبد که شعری بی علی باشد
مردی که تا محشر، علمدار پیمبر شد

عمار، راه حمزه را پیمود؛ این یعنی
حمزه، جوابِ " أینَ عمّارِ " پیمبر شد

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 15:23
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

موجیم که تقدیمی بحریم به ساحل
اوجیم که از خویش رسیدیم به سافل
.
در مرتبه‌ی فرش زبان‌بسته و مسئول
در مرحله‌ی عرش عنان‌تافته‌سائل
.
عجزیم سراپا و غروریم سراسر
در ظاهر خود شهد و به بطنیم هلاهل
.
در ساعت تقبیح خودیم از همه فارغ
در ساحت تسبیح خدا، بند سلاسل
.
فردا که به میزان عمل سعی بسنجند
کو طاعت و کی طوع و کجا قُرب و نوافل؟
.
از مقصد خود رد شده یا ابن سبیلیم
یک گام نرفتیم به سویی متعادل
.
دلداده از این عشوه‌گر پیر به غمزه
دلبسته از این کهنه‌رباطیم به منزل
.
از حیث کمالیم به هر منطقه ناقص
در وجه قصوریم به هر ناحیه کامل
.
دستاروشانیم که از نان و نشانی
دور سر خود گشته چنین عاطل و باطل
.
برخیز و بزن طرح نو ای دهر! که حق را
از ما نشود جز بدی و سیئه حاصل
.
آمد به سخن دهر کای از خاطره غافل!
کوتاه سخن کن که نه ای عالم و عامل
.
گر از همه اقبال گزیدی تو قفا را
بنمایمت از وجه اتم، طرح مقابل
.
تو مرد زبان نیستی ای همهمه! شو گوش
تا روی کنم از تو به سویی متمایل
.
توفیق سخن یافته ام عمّ نبی را
توفیق چنین کم بدهد دست به قائل
.
گفتم که بگو کیست که در عالم امکان
او را نبود عِدل و عدیلی و معادل؟
.
از من به سخن رو به احد کرد و چنین گفت:
ای میر قریش، آیت حق، تیغ‌حمایل
.
نام تو اگر حمزه شد این عین صواب‌ست
ضرغام نبی، شیر خدا، صفدر قابل
.
ای آنکه ملائک به مواسات تو با حق
بودند به توفیق تماشای تو نایل
.
ای آنکه به میزان عمل، نوح پیمبر
من جمله گزیده‌ست تو را شاهد عادل
.
با صولت هیجای تو دلگرم پیمبر
از غیرت والای تو سرد اند غوائل
.
در عزم مواسات تو با احمد مختار
کو واهمه در جان تو از عاجل و آجل
.
خصمی که به شمشیر به پرخاش تو آمد
بر دست نماندش نه اصابع نه انامل
.
بر پای جوانمردی ات افتاد محامد
از ساحت ایمان تو جوشید مناهل
.
توصیف تو در حدّ نبی بود و علی بود
ای عقل به درک تو به هر مرتبه جاهل
.
ای تربت تو فاطمه را سبحه‌ی اوراد
جان‌ها به فدای تو و آن تربت و آن گل
.
ای "جوهر" ایجاد به فیضت متمسّک
ای عالم امکان به مزارت متوسّل
.
بر گوی چه رازی به حریم تو نهان است
زهرا اگر این‌گونه کشد رنج فواصل؟
.
داغ تو بزرگ است به ایمان تو سوگند
آن داغ که بر قلب پیمبر شده نازل
.
آن داغ که تنها به عبایی شده پنهان
بین تو و خواهر شده این پارچه حائل
.
صد داغ و صد افسوس از آن لحظه که زینب
دید آن سر بر نیزه و سر کوفت به محمل

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 13:26
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

از شیر غیر از شیر بودن بر نمی آید
یعنی که درپای شما جز سر نمی آید
از سینه ات جز عشق احمد در نمی آید
مثل تو در کل عرب دیگر نمی آید
تو حمزه ای سنگر شدی حتی پیمبر را
اسم تو تار و مار کرده کل لشگر را

وقتی که افتادی زمین دین هم زمین افتاد
پای تنت پیغمبر اکرم زمین افتاد
حتی امیرالمومنین محکم زمین افتاد
زهرا میان خانه از این غم زمین افتاد
مثله شدی یعنی عبا لازم شدی دیگر
بالاترین داغ بنی هاشم شدی دیگر

بالا تنت آمد همینکه خواهری جان داد
حرف عبا شد پا به پایش مادری جان داد
با روضه های ثانی پیغمبری جان داد
شمشیرها آمد علیِ اکبری جان داد
یک کوچه وا شد از روی مرکب سوار افتاد
کل حرم مثل علی به احتضار افتاد

آیات قرآن را روی سرنیزه ها بردند
سر را جدا بردند و پیکر را جدا بردند
کار جوانان شد علی را با نوا بردند
با چه عذابی نور را بین عبا بردند
عمه اگر بیرون نمی آمد پدر میمرد
بابا خودش در وقت تشییع پسر میمرد

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 13:37
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

بسم رب الوحی، رب هل اتا
رب احمد، رب خیرالمرسلین
رب عترت، رب مولانا علی
رب سادات نساءالعالمین

صحبت از یاران دین کبریاست
یاد باید کرد از اصحابِ حق
درس عبرت از اُحد باید گرفت
تا شود سرلوحۀ احبابِ حق

از چه رو دندان پیغمبر شکست
وز چه احمد حمزه را از دست داد
«لحظه ای غفلت» ز فرمان نبی
جبهۀ حق، تنگه را از دست داد

هیچکس باور ندارد اینچنین
حیدر و بر تن نَود زخمِ عمیق
کینۀ هندِ جگرخوار عاقبت
حمزه را مُثله کند در زیر تیغ!

کیست حمزه، یار احمد یار وحی
حافظ آیات، بعد از هر نزول
کیست حمزه، مرد ایمان و نبرد
عبد صالح شیرِ میدان رسول

کیست حمزه، غرّشِ شمشیر عشق
کیست حمزه، عبد فرمان علی
کیست حمزه، مرد میدان اُحد
جان او بسته است بر جان علی

هر کجا احمد ز دشمن فتنه دید
بود یارِ حضرتش آن پهلوان
حال افتاده بزیر دست و پا
بی نفَس، بی جان، شکسته استخوان

سینه ای که سخت تر از کوه بود
حال از تیزیِ خنجر نرم شد
این همان یکتا عموجان است که
بارها زهرا به او دلگرم شد

سالها بگذشت از جنگ اُحد
شهر از بعدِ نبی تاریک بود
بی حیایی راهِ زهرا را گرفت
راهِ بانو، کوچه ای باریک بود

روزِ سیلی خوردنِ زهرا رسید
دید دشمن تا که بنچاقِ فدک
مادرِ سادات را آن بی حیا
پیش چشمِ مجتبایش زد کتک

گوشواره پخش شد روی زمین
دست مادر بود در دست پسر
راه را گم کرد آن یاسِ کبود
آنکه خود از بهر مولا شد سپر

پس کجا بودی ببینی ای عمو!
فاطمه افتاد زیر دست و پا
تو بزیر خاک و زهرا بی پناه
بسته شد در ریسمانی مرتضی

بولهب یک حرف بد زد بر نبی
ای عمو! خشمَت امان از او گرفت
ثانی اما سیلی ام زد بی هوا
هیچکس آیا نشان از او گرفت؟

راهِ زهرا راهِ یاریِ علیست
تاعلی تنها نماند هیچگاه
درسِ عبرت از اُحد این است و بس
شیعه در غفلت نباشد هیچگاه

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 13:39
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

[( شهر مدینه شده ماتم سرا
نوای عالم شده وا حمزتا ) 2
( ناله ی ختم الانبیا واویلا واویلا
کشته شده شیر خدا واویلا واویلا )2] 3
صدای ناله رسد از آسمان
خیل ملائک همه بر سر زنان
شکسته دندان نبی واویلا واویلا 2
خون رود از جسم علی واویلا واویلا
شهر مدینه شده ماتم سرا 2
نوای عالم شده وا حمزتا 2
ناله ی ختم الانبیا واویلا واویلا 2
کشته شده شیر خدا واویلا واویلا 2

( ببین نشان کینه ی دشمنش
به دست یک زن شده غارت تنش ) 2
عبا کشیده رو سرش واویلا واویلا 2
تا که نبیند خواهرش واویلا واویلا
[شهر مدینه شده ماتم سرا 2
نوای عالم شده وا حمزتا 2
ناله ی ختم الانبیا واویلا واویلا 2
کشته شده شیر خدا واویلا واویلا 2]2
نگاه زینب شده خیره ز تل
کشیده دشمن خنجرش از بغل
چکمه به پا ز کینه اش واویلا واویلا
نشسته روی سینه اش واویلا واویلا

*حسین .....
دیگه این سر و جدا نکردن،دیگه به این بدن اسب نتازوندن ... اما خواهرش فرمود یا جدا ! هذا مرمل بدما ..." مقطع الاعضا ..." حسین ....*
[شهر مدینه شده ماتم سرا
نوای عالم شده وا حمزتا
(ناله ی ختم الانبیا واویلا واویلا
کشته شده شیر خدا واویلا واویلا)2]2
*بوی خون آید از دل صحرا ....*
واویلا واویلا واویلا خدا واویلا ....
خاک عالم به سر چه رخ داده ...
بین لشگر به پا شده غوغا
حمزه دیگر ز پای افتاد ...
السلام علیک یا مظلوم یا اباعبدالله

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 13:51
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

شیرِ میدونِ نبرد با دشمنایی
تکیه گاهی و سپاهِ مصطفایی
نگاه کن چی به سرت آورده دشمن
بدنت جا می گیره رویِ عبایی

عبایِ پیمبرِ دین
شده تابوتِ تنِ تو
جایِ نیزه یِ ستمگر
مونده رویِ بدنِ تو

لقبِت لقبِ ارباب
امّا واسهَ ت کفنی هست
سینهَ تو دَریدن امّا
به تنت پیرهنی هست

ای امان از این غریبی (۴)

نه فقط عمو که واسهَ م بودی بابا
بستی چشماتو چرا عمویِ زهرا
بعدِ تو همین بقیع می بینه یک شب
غریبونه تابوتی می بره مولا

من و تو نیستیم ببینیم
دستِ حیدرو می بندن
تو کوچه به گریه هایِ...
کوثرِ حرم می خندن

باورت می شه مدینه
جلو در می کِشه لشکر
می شینه غلافِ کینه
رو بازویِ یاسِ حیدر

ای امان از این غریبی (۴)

(حضرت عبدالعظیم)

وقتی پا تویِ حریمِ تو می ذارم
بارونی می شم مثِه ابرِ بهارم
برا کربلا دلم تنگه و باید
صورتم رو رو ضریحِ تو بذارم

پسرِ کریمِ طاها
حَرمت کرب و بلامه
نوکریتون افتخارِ...
من و کُلِّ رفقامه

نمی شه سفره یِ نوکر...
خالی آخه تو کریمی
داره مجتبی تو شهرِ...
ما برا خودش حریمی

ای امان از این غریبی (۴)

تو که روضه خونِ اربابِ غریبی
تو که از ایل و تبارِ مجتبایی
تویِ هیاتت می پیچه بویِ سیبی
یعنی نوکرا شدن کرب و بلایی

از تبارِ مجتبایی
حرمی داری تو آقا
عاشقِ حسینی امّا
نشدی تو اِرباً اِربا

جگرت سوخته ولی تیر
به تن و تابوت نخورده
دشمنت سرِ بریده
به رویِ نیزه نبرده

یا حسین غریبِ مادر (۴)

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 14:56
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

سبک: رسیده یه زائر...

به رویِ عبایِ مصطفایی
تو مردِ خدایی باوفایی
سیّدالشهدایِ مدینه
روضه ت داره بویِ کربلایی

ای عمویِ پیمبرم
سایه یِ تو رویِ سرم
آرزومه که یه حرم
داشته باشی دلبرم

آقاجون یه روزی این سینه زن
می زنه دم از حسین و حسن
میونِ... صحن و سرات عشقِ من

عشقِ من عشقِ شما کربلا (۴)

سینه تو دَریدن مثلِ آقام
شدی فداییِ دینِ اسلام
می زنه پیمبر رویِ سینه
میگه تو که رفتی خیلی تنهام

رو مزارِ تو می شینه
یاسِ نیلیِ مدینه
تو میری و میره فرو
مسمارِ در تو سینه

تو سینه می شینه مسمارِ در
مدینه میشه عذابِ کوثر
می بینه علی که می شْکنه پر

عشقِ من عشقِ شما کربلا (۴)

(حضرت عبدالعظیم)

دلم که می گیره بی قرارم
میام تویِ صحنت پا می ذارم
چشامو می بندم صورتم رو
رو ضریح می ذارم تا ببارم

حرمِ تو کرب و بلا
زائرت زائرِ خدا
قبله یِ ری صحن و سرات
نینوایِ سینه زنا

آقاجون نوکرتم از قدیم
خادمَم خادمِ عبدالعظیم
سائلم روزی مو میده کریم

عشقِ من عشقِ شما کربلا (۴)

تو مُحدِّثِ عالی مقامی
صاحبِ جلال و احترامی
تویِ حرمِ تو می شینه رو...
لبِ زائرِ تو چه سلامی

السّلام ای دلبرِ من
ای شهیدِ دور از وطن
کشته یِ صد پاره تنی
ای سلیمانِ بی کفن

عشقِ من سر رویِ تن نداری
عشقِ من تو پیرهن نداری
عشقِ من چرا کفن نداری؟!

عشقِ من عشقِ شما کربلا (۴)

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 15:04
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

◾روضه حضرت حمزه
◾و گریز به کربلا

بر خاک و خون فتاده خدایا دلاورم
من داغدار حمزه علمدار و یاورم

دیدم که پیکرش شده مثله به روی خاک
یارب ببین تو سوز دل و دیده ی ترم

آمد صفیه خواهر حمزه ولی نشد
بیند عموی مثله در خون شناورم

من با عبا کفن به تنش کردم و نشد
پوشم تمام پیکر چون لاله پرپرم

روضه فقط برای شهیدان کربلاست
من داغدار سینه ی مجروح و حنجرم

از شام و کوفه کنج تنور و میان دیر
راسی به نیزه دیدم و مفتون آن سرم

ای وای من به کرببلا خواهری رسید
از خیمه گاه با لب خشکیده میدوید

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 16:28
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

سلام و درودِخدا بر تو حمزه
تحیات اهل ولا بر تو حمزه

تو شیر اُحد شیر بدری
به شامِ نبی نور قدری

مدد یا حمزه مدد یا حمزه..

تو نور دو چشم علی و بتولی
پسرعم و جان و امینِ رسولی

تویی اوجِ شور و شهامت
تویی غرقِ نور نُبوت

مدد یا حمزه مدد یا حمزه..

به هر معرکه یاور مسلمینی
تو هرلحظه بامرتضی همنشینی

نوای علی بر لب توست
علی ذکر روز و شب توست

مدد یا حمزه مدد یا حمزه..

زِ کینه شده پیکرت پاره پاره
دل مصطفی از غمت بی قراره

پُر از خون شده پیکر تو
امان از دل خواهر تو

مدد یا حمزه مدد یا حمزه..

اگر چه تنت مُثله و غرق خون است
کجا صورت دخترت لاله گون است

به نیزه نرفته سر تو
مُعَذّب نشد خواهر تو

غریب مادر غریب مادر..

شب جمعه زهرا توی قتلگاه است
برای حسینش پر از سوز و آه است

بگوید حسین بی کفن بود
لب تشنه خونین دهن بود

غریب مادر غریب مادر..

الهی مرا زائر کربلا کن
پس از آن سرم را برایش فدا کن

هوائیه کوی حسینم
که مشتاقِ روی حسینم

حسین ای جانم حسین ای جانم..

• چهارشنبه
• 5
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 19:21
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

افسوس که قلب بی قرارش سوزد
آتش به درون لاله زارش سوزد
آن گل که خزان نمود پرپر او را
دل ، بهر غریبیِ مزارش سوزد

• جمعه
• 7
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 20:24
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

افسوس که قلب بی قرارش سوزد
آتش به درون لاله زارش سوزد
آن گل که خزان نمود پرپر او را
دل ، بهر غریبیِ مزارش سوزد

****
احمد ز غم عموی خود زار گریست
از سینه کشید آه و غمبار گریست
بر قبر غریبِ حمزه ، در شهر نبی
هر رهگذر و زائر و زوار گریست

• سه شنبه
• 11
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 14:28
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

سی‍دالشّهدایی
رو ستون عرش حک شده توشیرخدایی
سی‍دالشّهدایی
تو دلیل افتخار اهل ارض‌وسمایی

ای‌قوی‌شوکت بادل و جُرأت
شیرجنگاور کوهی‌از غیرت
همه ترسیدن تا غضب کردی
تو ابوجهل‌و خوب ادب کردی

ای‌ نور چشم آل عبا
ای آبروی اهل ولا
یاحمزه سیدالشّهداء
__________________
سی‍دالشّهدایی
ای که بهترین عمو برا پیمبر مایی
سی‍دالشّهدایی
تو سوار ناقه‌ی «عَضبا» روز جزایی

وارد محشر میشی مثل شیر
توی دست توست پرچم تکبیر
باتو هم‌عهدن حیدر و جعفر
عاشق اسمت بوده پیغمبر

ای‌ نور چشم آل عبا
ای آبروی اهل ولا
یاحمزه سیدالشّهداء

• سه شنبه
• 5
• خرداد
• 1405
• ساعت
• 14:57
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

عموی با وقارِ رسول الله
همیشه در کنار ِ رسول الله
تو بودی تنها یار ِ رسول الله

تا تو باشی و علی هم باشه، به شما گرمه دل پیغمبر
تو جوانمرد قریشی آقا، اسدالهی و شیر لشکر

میخونم از عشق تو هر لحظه
سیدنا یا حضرت حمزه

یا حمزه( سید الشهدا ۳)
...........
عزیز مصطفایی هنر داری
توییکه مثله شیری جگر داری
تو مثله حیدری خودت سرداری

دو تا شمشیر و بدست میگیری، وسط معرکه بی همتایی
تو شبیه مرتضی میجنگی، حمزه ای عشق رسول اللهی

محبت تو بی حد و مرزه
سیدنا یا حضرت حمزه

یا حمزه( سید الشهدا ۳)
...........
یه گوشه ای کمين کرده صیادی
با نیزه بی هوا زد که افتادی
جلو چشای خواهرت جون دادی

بدنت مُثله به روی خاک و ...، خواهرت داره تو رو می‌بینه
کربلا قصه میشه باز تکرار، شمر ِ که رو بدنی میشنیه

خوردی زمین ز ضربت نیزه
سیدنا یا حضرت حمزه

یا حمزه( سید الشهدا ۳)
➖➖➖
منبع جواز نوکری

لینک کانال تلگرام
t.me/javazenokari

• دوشنبه
• 9
• مهر
• 1403
• ساعت
• 19:53
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ای وایم ای وای با دل خسته
اسد پیمبر از پا نشسته
قامت رشید حمزه
شد ز تیغ کینه مثله
دل مصطفی شکسته
یا رسول‌ الله
آه و واویلا

گفتا پیمبر، نیاید خواهر
به دیدارِ این، جسمِ برادر
که ندارد طاقت خواهر
بیند نعش برادر
که شده به‌خون شناور
یا رسول‌ الله
آه و واویلا

کربلا اما، آمده خواهر
در قتلگاهِ جسمِ برادر
ای وای از دلِ زینب
که جانش آمد بر لب
از جسمِ نامُرتّب
یا رسول‌ الله
آه و واویلا

هم نیزه خورده، هم تیغ و دشنه
هم شده کشته، با کام تشنه
تنِ بی‌سر تَهِ گودال
شده زیرِ پا لگدمال
پیشِ زنان و اطفال
یا رسول‌ الله
آه و واویلا

• سه شنبه
• 5
• خرداد
• 1405
• ساعت
• 14:58
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

افتاده حمزه بر خاک
افتاده حمزه در خون
بر پیکرش رسیده
زخم از ستاره افزون

عزا به پا شد
اعضای پیکرش چرا جدا جدا شد
عزا به پا شد
با نیزه ی وحشی رو خاکا جابجا شد

آه و واویلا
وا حمزتا واحمزتا آه و واویلا

وای از دل مدینه
وای از دل پیمبر
با سینه ی شریفش
یارب چه کرده خنجر

خنجر کشیدند
آیه به آیه صورت او را بریدند
خنجر کشیدند
با قلب او قلب پیمبر را دریدند

آه و واویلا...

آه صفیه میزد
آتش به دشت و صحرا
زیر عبا نهان دید
جسم برادرش را

خواهر عزادار
دردا چه کرده با جگر هند جگرخوار
خواهر عزادار
افتاده عریان بر زمین جسم علمدار

آه و واویلا...

• سه شنبه
• 5
• خرداد
• 1405
• ساعت
• 15:00
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری