چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
امام رضا(عليه السلام)
بي كس ميان حجره و كس جز خدا نداشت
مي داد جان به غربت و يك آشنا نداشت
پُر بود بند بند وجودش ز ناله ليك
چون ني توان آن كه برآرد نوا نداشت
زهر آمد و به غربت او داد خاتمه
هر چند درد غربت او انتها نداشت
"سيد فريد احمدي"
مشهدت ای دلبر کربلای دیگر
تو حسین و جوادت علی اکبر
مثل کل امامان خسته تشنه لب می روی دل شکسته
بر دلت داغ جدت نشسته
واویلا واویلتا سیدنا امام رضا
ای اسیر محنت در میان غربت
آتشت می زده طعنه و تهمت
تا که عمامه ات از سر افتاد روضه خوان گشته ای غرق فریاد
یاد عمامه سوزان سجاد
واویلا واویلتا سلطان علی موسی الرضا
ای غریب مادر هم غم پیغمبر
چه کسی گفته که بوده ای ابتر
بهتر آن که تو دختر نداری تا بماند ز تو یادگاری
تا کند از غمت بی قراری
واویلا واویلتا سلطان علی موسی الرضا
شاعر : رضا تاجیک
دانلود سبک
ای آنکه هست بر همه عالم عطای تو محروم کی شود ز عطایت گدای تو
هشتم امام عالمی و بضعة الرسول ای آنکه مصطفی شده مدحت سرای تو
یک شرط ز شرایط توحیدی و بود حصن امان اهل ولایت ولای تو
آلوده دامنم ز گنه لیک گشته ام غرقه بحر رحمت نا منتهای تو
من بی پناه مانده و کهف الوری تویی آورده ام پناه به دولتسرای تو
شرمنده ام ز کرده خود یا ابوالحسن
خواهم در آستان تو عفو از خدای تو
مرد صیاد می گوید : با چه زحمتی آهو را به دام انداختم ، یک مرتبه دیدم یک آقای نورانی مقابلم ظاهر شد ، یک نگاه به آهو کرد ، یک نگاه به من کرد ، فرمود : مرد صیاد می دانی این آهو چه میگه ؟ گفتم نه آقا ، فرمود : مرد صیاد این آهومیگه من
کجایی تو ای جواد من چشم انتظارم
با لبهای خشک و تشنه من جون می سپارم
پا می کشم به روی خاک مُردم بابا داره دلم می خوره چاک مُردم بابا
دیگه حسابم شده پاک مُردم بابا
امون امون امون امون ای دل ای دل
تو کوچه ها هی زمین خوردم هی روضه خوندم
روی زانو گاهی سینه خیز جسمم کشوندم
شبیه مار گزیده ها سوختم بابا عمامم و گُم کرده ام تو کوچه ها
ببین لباسم خاکیه مثل زهرا
امون امون امون امون ای دل ای دل
شاعر : رضا تاجیک
دانلود سبک
به نام حضرت یار و به نام جانانم
پر از سکوت غمم یا که دل هراسانم
غریب و گم شده در راه مانده حیرانم
کنار جاده نشستم چقدر بی جانم
عجیب در به در کوچه ی خراسانم
دوباره قصه ی عشق و جنون شده تکرار
بیا و داغ حرم را به قلب من نگذار
هوا هوای گدایی رسیده وقت قرار
قدم قدم به تو نزدیک میشوم انگار
گدای خسته ات آمد سلام سلطانم
دلم گرفته فدایت شوم دعایم کن
میان صحن تو دلداده ام صدایم کن
بیا و از همه غیر از خودت جدایم کن
خراب کن من بد را خودت بنایم کن
مریض و پر غم و دردم تویی تو درمانم
همیشه صحنه ی زیبا نمیرود از یاد
کنار حوض حرم رو به روی گوهرشاد
نگاه من به زن پیر و خسته ای افتاد
که آب و دان
دمي كه به كار دل خود شك كردم
به قاب دلم اسم تو را حك كردم
لبم را به نامت متبرك كردم
ضامن آهو دريابم فقط تو هستي اربابم
مولانا غريب يا امام رضا ۳
من از كودكي بردهام لذت عشق
كه ساكن شدم در حرم حضرت عشق
تو داري فقط اينچنين شوكت عشق
صحن و سرايي رؤيايي جنت اهل دنيايي
مولانا غريب يا امام رضا ۳
شاعر : امير حسين الفت
__________________________________
@amirhoseinolfat
دانلود سبک
درون حجــــره غربـــــت خـــدا خــــدا می کرد
کسی کــــه عقــــده دل را به مرگ وا می کرد
شـــراره را نتـــوان با شــــراره کرد خمــــوش
بغیـــر زهر کــه او را ز غــــم رهــــا می کرد ؟
رضـــا که هر نفســـی داشت درد تازه تــــری
به زهـــــر شعلــــه بر انگیــــز مرحبا می کرد
نمــــــاز عید چــــه آورد بر سرش کـه مــــدام
مثــال فاطمـــه بر مــــرگ خود دعـــا می کرد
نیافت ساحــــل امنی به غیــر مـــوج خطـــــر
میـــان لجه غـــم هر چـــه دست و پا می کرد
چــــه جای زهر هلاهــــل که بر شهــــادت او
غــــم مصاحبت قاتـــــل اکتفــــا مـــی کــــرد
غریب و تشنه و تنها ، بــــدن کبـــود از زهـــر
فتــــ
یا امام هشتم
ضامن غریبان
رهنمای عالم
مقتدای عالم
ای ولی داور
وارث پیمبر
نور چشم حیدر
روح دین و ایمان
ای رضا رضا جان 2
عاقبت زد آن زهر بر دلت شراره
قلب نازنینت
گشته پاره پاره
گفتگو نکردی
جز تو با اشاره
وز دو دیده بارم
خون دل به دامان
ای رضا رضا جان 2
ای حرارت زهر
ای عزیز باری
می شدی تو پیچان
چون گزیده ماری
گاه می سرودی
با فغان و زاری
می زدی به ناله
ای تقی پسر جان
ای رضا رضا جان 2
آه و وامصیبت
از جفای مأمون
کز ستم نمودت
خسته و جگر خون
شد عنان طاقت
از کف تو بیرون
زهر کین نموده
حال تو پریشان
ای رضا رضا جان 2
ای که بر قضا و
بر قدر رضایی
زین سبب تواکنون
بر الم رضایی
چون شود به سراج
مرحمت نمایی
ای ب
هر چند ناتوان شدی اما ز پا نیفت
ای هشتمین عزیز! عزیز خدا نیفت
می ترسم آن که دست بریزد به پهلویت
باشد ز پا بیفت ولی بی هوا نیفت
کوچه به آل فاطمه خیری نداشته
دیوار را بگیر و در این کوچه ها نیفت
مردم میان شهر تماشات می کنند
این بار را به خاطر زهرا بیا نیفت
دامان هیچ کس به سرت سر نمی زند
حالا که نیست خواهر تو پس ز پا نیفت
تکّه حصیر خویش از این حجره جمع کن
اما به یاد نیمه شب بوریا نیفت
ای وای اگر به کرببلا بوریا نبود!
راهی برای دفن شه کربلا نبود
شاعر: علی اکبر لطیفیان
خداوندا ندارم راه چاره جگر از زهر کین شد پاره پاره
خداوندا دگر عمرم سرآمد تقی فرزند دلبندم نیامد
جواد ای نور چشمانم کجایی چه خوش باشد دم مرگم بیایی
غریبم یار و غمخواری ندارم به جز تو یاور و یاری ندارم
رم رفتن به هر جانب نظر داشت امید دیدن روی پسر داشت
کجایی ای تقی آرام جانم سرور قلب و نور دیدگانم
بیا فکر من دور از وطن کن پس از مردن مرا غسل و کفن کن
به بالین پدر آمد جوادش دم مردن رسید آخر به دادش
پدر را دید رفته صبر و تابش شرار زهر کین کرده کبابش
طبیبانه نشست اندر کنارش که جویا گردد از احوال زارش
امام هشتمین ناگاه دیدش چو جان خویشتن در بر کشیدش
شده محو جمالش عاشقانه سپرد اسرار حق را مخفیانه
ش
رضا ای هشتمین ماه امامت کشیدی بار سنگین ولایت
تویی میراث اسلام و نبوت تویی شمس الشموس و حبل امّت
زد آتش خوشه ای بر خرمن تو بمیرد خواهر از سوز تنِ تو
نمی دانم بود آن زهر انگور که در زیر عبا گشتی تو مستور
رخ زیبای تو شد کهربایی نمی آید دگر از تو نوایی
به خود پیچید چو نیلوفر برادر چه زهری بود آن ، الله اکبر
برادر جان عجب پر سوز و آهی چرا بر در کنی گاهی نگاهی
مخور غم می رسد از ره جوادت بدو بسپاری اسرار امامت
رضا جان حافظ دین خدایی تو بر زخم دل من چون دوایی
تو از جان جهان از غم رهیدی
ز هجرت بر دلم آتش کشیدی
شاعر: محسن رشید
باز ای عزاداران ز نو ، هنگام افغان آمده سلطان مظلومان رضا،مقتول عدوان آمده
از جورمأمون دغا، در طوس شد محشر به پا کز سوزش زهر جفا آن شاه نالان آمده
شد بر وجودش کارگر زهر نجاتش زد شرر آن پادشاه بحر و بر بر خویش پیچان آمده
از منززل مأمون دون آمده چون آن سرور برون گفتی ز شرق نیلگون خورشید تابان آمده
گویند حال احتضار ، فرزند او با حال زار بالین باب ارجمند ، اندر خراسان آمده
میگفت ای بابم رضا ای کشته زهر جفا بنگرچسان فرزند تو ، با چشم گریان آمده
ای باب مسمومم رضا ، ای باب مغمومم رضا ای باب مظلومم رضا ، برلب مراجان آمده
چون چشم شه بر او فتاد ، فرمود یا عینی جواد ای هادی اهل رشاد ، شام غریبان آمده
چون
گنبد صحن و سراته
اقا گلدسته هاته
بهشت من تو مشهد
زیر ایوون طلاته
عجب فضایی جانفزا
برق ضریح اقا
اومدم امروز بگم
بده بریم کربلا
چشم من خاک پاته
کربلام یک نیگاته
قَسَمِت میدَمِت به جونِ جوادتون یا به مادرت
دلم هوای حسینه
تو کربلای حسینه
تنگی این دل برای
صحن و سرای حسینه
باز از طوس دریغا که ندا آمد آه جانسوز به گوش دل ما می آید
این چه بانگی است که دلها شده غمگین از او گوئیا ناله جانسوز رضا می آید
کاش این ناله نباشد ز غریب الغربا که برون از دل پر خون ز جفا می آید
گوید از مهر ابا صلت در حجره ببند که تقی با دل پر شور و نوا می آید
میهمانست جواد آن پسرم از ره دور با تن خسته و با صدق و صفا می آید
چون کسی نیست نشیند به عزایم گرید از مدینه پسرم بهر عزا می آید
خواهر و دختر من چونکه نباشد به برم
فاطمه بهر عزا نوحه سرا می آید
شب هم به قدر دیده ی تو، پر ستاره نیست
دریای غصه های دلت را، کناره نیست
گفتی به خادمت که درِ حجره را ببند
یعنی برای تشنگیت، راه چاره نیست
آقا شبیه مار گزیده، به خود مپیچ
آهسته تر، مگر جگرت، پاره پاره نیست
بهتر که خواهرت دم آخر نیامده
این صحنه ها که قابل درک و نظاره نیست
داری به یاد جدّ ِخودت گریه می کنی
روضه بخوان که جای گریز و اشاره نیست
تو روی خاکِ حجره ای و خاک، بر سرم
اما تنت اسیر هجوم سواره نیست
شاعر:محمد امین سبکبار
یک نفر عاشقانه می آمد، نفس کوچه ها معطر بود
روی گلدسته ها اذان می ریخت ، زائری در افق شناور بود
چند متری جلوتر آمد و بعد، رو به روی سپیده زانو زد
در مقام ((رضا)) گرفت آرام ، ((شاهدِ)) ایستگاه آخر بود
چشمهایش به سمت در چرخید ، با نگاه غریب گفت آقا
اشک او دانه دانه می غلطید ، صاف و ساده شبیه مرمر بود
دست و پایش هنوز می لرزید ،حس او را کسی نمی فهمید
گنبد زردو صحن گوهرشاد.، محو دارالشفای خاور بود
گفت آقا غریبه ام اینجا ، جان فرزند و مادرت زهرا
زخم انگور داشت چشمانش ، رنگ و رویش شبیه ساغر بود
از غریبی ِ ضامن آهو، بغض هفت آسمان ترک برداشت
نم نمک قطره قطره می بارید ، چهره ی آسمان مکدر بود
چشمهای زمین
ای بهار عمر من ای دلبرم
تو کفن کن بر تمام پیکرم
تا که زهرا آتش زند این سینه را
زنده گردد ناله های مرتضی
ای وای من
خون گشته این دل من
میخ در و گل من
سوزانده حاصل من
وا غربتا و اغربتا واویلا
غصه ای از مادرم بر دل نشست
آن زمان که پهلویت دشمن شکست
گو به من ای فاطمه یاس کبود
فاتح خیبر مگر آنجا نبود
ای مادرم
ذکر تو برلبامه
خورشید من به بامه
کار رضا تمامه
وا غربتا و اغربتا واویلا
عاشقم عاشق ترم کن یا حسین
بی سری تو بی سرم کن یا حسین
هر کسی کاری کند آقا مرا
کفشدار آن حرم کن حسین
کرب وبلا ای خاک تو پر از یاس
کی می شود به احساس
زائر به کف العباس
وا غربتا و اغربتا واویلا
مداح:سیب سرخی
مرد سماوات زمین خورده است
کعبه حاجات زمین خورده است
سلسله جنبان خدا دوستان
لرزه گرفته است چرا دوستان؟
حبّه انگور چه با تاک کرد؟
مستی ما را ز چه در خاک کرد؟
برق چرا خانه الله سوخت؟
وز همه حجاج حرم ، راه سوخت
حضرت خورشید ز خود شسته دست
حجره توحید به حجره نشست
وای از این موی پریشان شده
روایت سلسله جنبان شده
رنگ خدا را ز چه نشناختند؟
قافیه را مثل حنا باختند
چند قدم رفت و زمین گیر شد
از سفر این مه به صفر سیر شد
جان دو عالم به لبش جان رسید
لرزه ز زانو لب و دندان رسید
زلف شد و پیچ شد و تاب شد
قامت او طاقی ز محراب شد
رفت و ملاقات ، ور افتاده بوده
کوه خدا از کمر افتاده بود
خالی از اندیشه محراب ها
چفت ش
بشکسته بال و پر من
پاره پاره جگر من
آمد از ره پسر من
من غریبم من غریبم من غریبم واویلا
السلطان علی علی موسی الرضا
ذکر زهرا بر لبامه
خورشید عمرم به بامه
کار من دیگه تمامه
آمد دیگر موسم وداع ما
میرم امشب پیش مادرم زهرا
من غریبم من غریبم من غریبم واویلا
السلطان علی علی موسی الرضا
آقا دوباره مشهدت شد قبله گاهم
شرمنده ات هستم که فردی رو سیاهم
من پر گناهم لیکن از لطف شما بود
ورنه کجای منزل شه جای ما بود
حس عجیبی میرسد از بارگاهت
من حرف ها میخوانم از طرز نگاهت
انگاری از کرب و بلا دارد حکایت
آری مصیبت دیده ای جانم فدایت
حالا که حرف بین ما از کربلا شد
مرغ دلم راهی ایوان طلا شد
آقا اگر خواهی بگو با من چه ها شد
از چه زمین کربلا اندر بلا شد؟
از کی جواب العطش تیر سه سر شد؟
چون شد که زهرای سه ساله خون جگر شد؟
آقا چرا قران به روی نی نشسته؟
اصلا چرا بابایتان رأسش شکسته؟
از چه شده سهم عمو یک مشک خالی؟
آیا نبوده جرعه آبی آن حوالی؟
آقا چه شد قاسم چنین قامت کشیده؟
آقا تو باور می کنی زی
بسوزد از سر تا به پایم
خدا علی موسی الرضایم
قلبم گرفته از غم فراق یار
جواد من نمازمن بیدار
به سینه من نفس ندارم
سوزد تمام پیکرم به زهر کین
به یاد قرار من بنشین
خزان دار شده باغ و بهارم
مولا امام رضا امام مظلومم
من که سرا پا آه و دردم
سوی مدینه بر نگردم
دارم یه خواهشی ز تو گل بابا
به دست خود کفن نما من را
دارم میرم به سوی زهرا
امشب پدر ببینه پیکر خسته
ببوسد استخوان بشکسته
رسد ز حجره بوی زهرا
مولا امام رضا امام مظلومم
مداح:سیب سرخی
ای ضامن آهو همۀ بود و نبودم
قربان تو و لطف و عطای تو وجودم
جان می دهم آقا! عوضش عشق عطا کن
در معامله ای یک طرفه طالب سودم
در بین محبان تو آلوده ترینم
شرمنده از اینم که مطیع تو نبودم
گه گاه تو را دیدم و نشناختم ای وای
صد حیف که آغوش برایت نگشودم
گاهی به سر سفره کنار تو نشینم
همراه تو ای شاه غذا میل نمودم
یا فاطمه می گویم و این اذن دخول است
راهم بده من سینه زن یاس کبودم
گفتم به شما شیعه اثنی عشرم، نه
از کودکیم گریه کن جدّ تو بودم
در صحن دو چشم من از آن روز که وا شد
با گریه و با اشک حسینیه بنا شد
ای حضرت سلطان بنگر حال گدا را
از من بخر این ناله و این اشک و بکا را
پر باز نکردی و کرم لا اقل آقا
وا
مسافر مشهدتم آقا کبوتر گنبدتم آقا
در به در پنجره فولادم محبتت کی میره از یادم زندگیم و دست شما دادم
تا ابد غلامتون هستم سیدی رها مکن دستم بر محبت تو دل بستم
سایه عشقت دلا رو می بره باب الجواد ۲
میخوام بیام تو بهشتت از در باب الجواد
آقا! تو مسیر حرم می بینم زائراتو
آقا! چی میشه یه نگا بکنی زیر پاتو ۲
برات می گم روضه احساسی به واژه فاطمه حساسی
برای اون مادر بیماری که مونده بین در و دیواری همیشه می کردی عزاداری
یاد روضه های اون مادر روضه های اون جوون مادر می گرفتی تو زبون؛ مادر!
مصیبت مادر تو غم اهل عالمه ۲
هر چی بسوزیم از این غم به خدا بازم کمه
آقا! می کشه ما رو روضه کوچه و سیلی
آقا! می کشه ما ر
اسلام ای شهید خراسان
ای پناه همه بی پناهان
ای گل پرپر باغ حیدر
پره قلب موسی بن جعفر
ای رضا جان ای رضا جان 2
السلام ای شهید خراسان
ای پناه همه بی پناهان
تو جگر گوشه مرتضایی
تو علی ابن موسی الرضایی
ای رضا جان ای رضا جان 2
السلام ای شهید خراسان
ای پناه همه بی پناهان
جان زهرا و جان جوادت
وقت مردن کن از من عیادت
ای رضا جان ای رضا جان 2
السلام ای شهید خراسان
ای پناه همه بی پناهان
یک نظر براین قلب خسته
جان زهرای پهلو شکسته
ای رضا جان ای رضا جان 2
ای عزیزیکه غریبانه شدی
پایمال ستم دشمن بیگانه شدی
دور از خانه و کاشانه شدی
داد ای جان به ره دین خدا
یا غریب الغربا
یا معین الضعفا
جان عالم به فدای حرمت
چشم ما را نبود لایق خاک قدمت
بنما گوشه چشمی ز جود و کرمت
نظری کن سوی عدنان ز ره لطف و صفا
یا غریب الغربا
یا معین الضعفا
شاعر:عدنانی
ای خدا تنهایم
سلالۀ زهرایم 2
فتاده بین حجره
ز کینۀ اعدایم
می روم دل خسته
دل زغم شکسته 2
یا رضا مظلوم
رضا رضا یا مظلوم
میان شهر غربت
تا به خودم پیچیدم
مادرم زهرا را
در کنارم دیدم
گر دلم بشکسته
کتاب عمرم بسته
ولی شکسته پهلو کنار من بنشسته
گرچه گوش عالم
پر شد از فریادم
نمی کند ای خدا
یک نفر امدادم
بیا بیا جوادم که از نفس افتادم
یا رضا مظلوم
رضا رضا یا مظلوم
من مُحرم بیت الحرم کوی تو هستم
محتاج و اسیر خم کوی تو هستم
برده دل من را ایوان طلایت
ای کاش بمیرم در صحن و سرایت
یا ضامن آهو ، یا ضامن آهو2
مرغ دل من جز حرمت لانه ندارد
غیر از کف پای تو لبم خانه ندارد
آهوی دل من افتاده به دامت
مجنون تو هستم سوگند به نامت
یا ضامن آهو ، یا ضامن آهو2
با نام تو هر دم به لبم زمزمه دارم
در سینه خود مهر تو و فاطمه دارم
چشمان غمینت شد قبله رازم
خاک حرم تو شد مهر نمازم
یا ضامن آهو ، یا ضامن آهو2
کشته شد هشتمین شمع ولایت
یا امام زمان سرت سلامت 2
در خراسان گشته برپا شور و غوغا
وا اماما ، وا اماما ، وا اماما
حق پیغمبر اکرم ادا شد
در غریبی رضای او فدا شد
تسلیت بر آل یاسین آل طاها
وا اماما ، وا اماما ، وا اماما
یا جواد الائمه کن نظاره
قلب پاک رضا شده پاره پاره
شد نصیب سوز سینه داغ بابا
وا اماما ، واماما ، وا اماما
پارۀ پیکر پیغمبر ما
جگرش پاره شد از جور اعدا
زین مصیبت گشته جاری اشک زهرا
وا اماما ، وا اماما ، وا اماما
من شمع ام و از خجلت
می سوزم و می سازم 2
هر کس به کسی نازد
من هم به رضا نازم 2
ای شرط ولای تو
سرمایۀ توحیدم 2
وقتی که ضریحت را
بوسیدم و بوئیدم 2
من خیل ملائک را
گرد حرمت دیدم 2
هر کس به کسی نازد
من هم به رضا نازم 2
چون شمع وفا عمری
در سوز و گداز تو 2
معنای شب قدری
در پرده رازی تو 2
دور از وطنی اما
مائیم گدای تو 2
هر کس به کسی نازد
من هم به رضا نازم 2
هر کس که رضا دارد
عیش دو جهان دارد 2
هر کس به کسی نازد
من هم به رضا نازم 2
از زهر تو ای مأمون 2
گردیده رضا دلخون 2
ای لالۀ زهرا، واویلا واویلا 2
آهش به سما خیزد 2
اشکش به زمین ریزد 2
دیده چون کند دریا، واویلا وا ویلا 2
معصومه عزادار است 2
از دیده خونبار است 2
زین داغ جان افزا، واویلا، واویلا
