چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
نشستم گوشهای مثل غریبی
سراپا درد هستم کو طبیبی
سراپای نگاهم التماس است
به عشق یک نگاهت یاحبیبی
برای آنکه بینم روی ماهت
به لبهایم ببین اَمَیجیبی
بیا تا روضهی جدّت بخوانم
شبیه روضهی ابنشبیبی
شب جمعه مرا هم همسفر کن
کنار مرقد شیبالخضیبی
مرا هم میهمان کن تا ببینم
شبی ششگوشهی خدالتریبی
الهی یک شب جمعه بیاید
نسیم جانفزای عطر سیبی
شاعر : رضا باقریان
یا ایهاالعزیز به سویم نگاه کن
یک لحظه فارغ از غم و جرم و گناه کن
ماه دعا و ماه عبادت رسیده است
فکری برای بندهی گمکرده راه کن
ماه خداست مثل قنوت شبانهات
من را اسیر درد و غم و سوز و آه کن
بین قنوت و سجدهات یا ایهاالعزیز
قدري دعا بر اين دل و روي سياه كن
با كولهبار معصيتم، بيبضاعتم
دستم بگير و فارغ از اين اشتباه كن
آوارهي تو بودم و آوارهتر شدم
حالا بيا نگاه بر اين بيپناه كن
ماه خداست، اي همه داروندار من
يك لحظه دعوتم به درِ خيمهگاه كن
از خيمهگاه سبز و قشنگت روانهي
كرببلا و علقمه و قتلگاه كن
خوبان روزگار كه خوبند، من بدم
يا ايهاالعزيز به سويم نگاه كن
شاعر : رضا باقریان
اگر چه فاصله اُفتاده بين ما باتو
اگر چه دور شدم لحظهلحظهها باتو
قسم به ذات تو، در فكر ميروم هرشب
جدا فتادهام هر روز را چرا باتو
غريب هستي و ياري نداري اِي آقا
ميان اين همه عالم فقط خدا باتو
در اين زمانهي غيبت كه از شما دورم
جه دردها كه نگفتم، جمعهها باتو
نشستهام سر راه عبور نيمه شبت
نگاه كردن اين عبد آشنا باتو
بيا و دربهدريِّ مرا ببين و سپس
پناه دادن اين عاشق شما باتو
مريض آمدهام پيش تو، نگاهم كن
مريض معصيتم، باز هم شفا باتو
تمام آرزويم يابنفاطمه اين است
غروب جمعه روَم صحن كربلا باتو
دعا براي ظهورت، غروبها با من
وَ انتقام سرِ از بدن جدا باتو
شاعر : رضا باقریان
چشم آلوده کجا، دیدن دلدار کجا
دل سرگشته کجا و صفا رخ یار کجا
قصۀ عشق من و زلف تو دیدن دارد
نرگس مست کجا همدمی خار کجا
سرّ عاشق شدنم لطف طبیبانه توست
ور نه عشق تو کجا این دل بیمار کجا
منّتی بود نهادی که خریدی ما را
رو سیه برده کجا میل خریدار کجا
هر کسی را که پسندی بشود خادم تو
خدمت شاه کجا نوکر سربار کجا
کاش در نافله ات نام مرا هم ببری
که دعای تو کجا عبد گنهکار کجا
مِهر من گر که فتد در دل تو می فهمم
شهد دیدار کجا دوریِ از یار کجا
به خدا چون دل زهرا نگران است دلم
یک شه تشنه لب و لشگر بسیار کجا
کاش زینب نرسد کوفه بدون تو حسین
زینب خسته کجا کوچه و بازار کجا
یاد گیسوی رقیه جگرم می سوزد
دست عباس کجا
خیلی خیلی دلم گرفته از ندیدنت
من زنده ام فقط برای اینکه ببینمت
تو هستی امیدی برای زنده ماندنم
خدا کند زنده بمانم تا ببینمت
اگر چه قابل نباشم به بیداری ای عزیز
مرا شبی بیا در خواب تا ببینمت
به جان عزیزت خسته شدم از این انتظار
طولانی شده انتظارت برگرد ببینمت
من برای آمدنت دخیل بسته ام
آرزویی نیست در دلم جز که ببینمت
صبر من از صبر هم خسته شده آقای من
خیلی وقت است که من منتظرم ببینمت
تنم، جانم همه چیزم به فدایت
ای دار و ندار ندارها کاش ببینمت
من و خیال تو و این جمعه های دلگیر
فقط خدا خدا می کنم تا ببینمت
راستی این سوال آمده است در ذهنم
آیا وقتی تو میایی من هستم ببینمت؟
شاعر : جواد قمری
فراق روی دلارا قرار می گیرد
فراق نه دلم از انتظار می گیرد
زصبح منتظرم تابه ظهرآدینه
غروب جمعه جدایی دمار می گیرد
در آرزوی وصالت جوانی ام طی شد
مرا به آخر پیری مزار می گیرد
بگو که قبله ی دلها کجاست خیمه ی تو
سراغ کوی تو را مهزیار می گیرد
به ذولفقار علی انتقام عاشورا
امام منتقم تک سوارمی گیرد
فدای روضه ی ناحیّه ی مقدسه ات
که قتله گاست وجان هزار می گیرد
شاعر : حمید قلی زاده
حضرت امام زمان (عج)
صاحب عزا
اشک ِ روان چشم تو سر چشمه ی بقاست
زمزم دخیل جوشش چشم تر شماست
از نسخه ی نگاه تو درمان گرفته ایم ...
اصلاً نگاه معجزه آسای تو شفاست
آقای من ... به داد دل عاشقان برس
یابن الحسن(عج) ... رسیدن تو آرزوی ماست
روزی اگر نیایی و درمان نیاوری
عمر تمام منتظران تو برفناست
ماه محرم آمده ... اما نیامدی
هر لحظه ذکر ما دم " یابن الحسن بیا " ست
شال عزای کرببلا دور گردنت
ذکر لب تو ناله ی " حیّ علی العزا" ست
امشب هوای روضه ی گودال کرده ام
حالا بگو حسینیه ی اشک تو کجاست؟؟
روضه بخوان که روضه ی تو چیز دیگری ست
مردن به پای روضه ی تو کاملاً به جاست
آقا بگو که جدّ غریب شما چرا
برروی
دلتنگی ...
می شناسم مسیر دریا را
مردی از بچه های زهرا را
آنکه آزاد می کند روزی ...
از فلاکت تمام دنیا را
من که می دانم أیّهاالقائم (عج)
آخر امداد می کنی ما را
مثل زهرا همیشه می گیری ...
دست افتادگان از پا را
من که خیری ندیدم از امروز ...
دارد این دل امید فردا را
جمعه های بدون تو انگار
غم گرفته تمام دل ها را
ولی آخر به زیر پا بگذار
همه ی شاید و اگرها را
برس و شاد کن ... اباصالح (عج)
دل دلدادگان مولا را
تا بیایی به مجلس روضه
می برم باز نام سقّا را
چه غریبانه غارتش کردند
تا که دیدند ماه تنها را
بچه ها با نگاه خود خواندند ...
غربت بی امان بابا را
اهل خیمه به چشم خود دیدند
بعد عبّاس داغ عظمی را
بی
سه شنبه های بی تو ...
غرّش آسمان ... سه شنبه و من
بارشی بی امان ... سه شنبه و من
رو به میخانه ی تو آوردیم ...
چقدَر ناگهان ... سه شنبه و من
از غم دوری تو پژمردیم...
در هجوم خزان ... سه شنبه و من
بی تو از فرط غصّه می میریم ...
عاقبت هر دومان - سه شنبه و من-
التماس فرج ... میان قنوت ...
لحظات اذان ... سه شنبه و من
تک و تنها ... غروب جمعه و ... تو
غصّه ای بیکران ... سه شنبه و ... من
عهد دیرینه ای ست در بین ِ ...
مسجدجمکران ، سه شنبه و... من
خانه ی دل اگر چه تاریک است
مطمئنّم که صبح نزدیک است
شاعر : اسماعیل شبرنگ
دنیای انتظار
تکیه گاه هر دل شیدا ، برس
مرهم زخم همه دل ها برس
با شکوه ذوالفقار مرتضی (ع) ...
جان زهرا (س) ... یوسف زهرا (عج) برس
با سپاهی مملو از تن های پاک
مرد تنها از دل صحرا برس
ندبه ی امروز هم کاری نکرد ...
لاأقل لطفی کن و فردا برس
با نوای " یا لثارات الحسین (ع) "
از تبار سرخ عاشوراء برس
توبیایی کربلایی می شویم
بانیّ کرببلای ما برس
ای امید آخر اهل جهان
تو به داد مردم دنیا برس
عاشق تو ... از زمانه سیر شد
در جوانی پای عشقت پیر شد
شاعر : اسماعیل شبرنگ
باران انتظار
ما از گذشت ثانیه ها بی تو خسته ایم
هرگز به جز تو بر احدی دل نبسته ایم
هر صبح جمعه ندبه کنان در فراق تو
با چشم های خیس شما عهد بسته ایم
دل بی قرار پهلوی زخمی مادریم...
ما بچه های مادر پهلو شکسته ایم
همراه تو ، محرم هرسال...سینه زن
مشکی به تن نموده و در بین دسته ایم
بایک سلام ، وقت سحر ، روبه کربلا
کنج ضریح حضرت بی سر نشسته ایم
جان ها زِ غصّه گشته لبالب ، بیا برس
آقا تو را به ناله ی زینب ، بیا برس
هر کس که خاک پای شما شد بها گرفت
ابنُ الکریم...دست تو دست مرا گرفت
در جستجوی وصل تو فریاد می زنم
دیگر رمق نمانده و آخر صدا گرفت
قبل از شروع هر سخنی ، ایّها العزیز
در هرنفس ، تلاطم « آقا بی
آدینه انتظار
جمعه ها حال من خسته تماشا دارد
اشک در دیده ی من هیبت دریا دارد
بازهم ندبه ولی پاسخی از تو نرسید
چشم امروز دگر چشم به فردا دارد
شرحه شرحه شده از داغ فراق این سینه
زخم هجر است که روی دل ما جا دارد
کاش می شد که بیایی و به دادم برسی
نوش دارویی و دل از تو تمنّا دارد
چشم بی نور کجا؟؟؟! دیدن چشم تو کجا!!!
می شود زائرت آن چشم که تقوا دارد
روزهایم همگی بی تو به شب منجر شد
بی تو امّید دلم حالت ملغی دارد
بسکه از خیر العمل جمع نکرده توشه ...
نوکرت دلهره از روز مبادا دارد
حرف از عشق تو شد غصّه ی دل یکجا مُرد
چقدر حرف زدن از تو مزایا دارد
مطمئنّم که تو از سمت خدا می آیی
جمعه ای وقت سحر با شهدا
درونِ طالعِ امسالِ ما خدا بنویس
هر آنچه خیر كه باشد برای ما بنویس
ببین گناه دلم را ز پا در آورده
برایِ این دلِ درمانده ام شِفا بنویس
درونِ دفترِ خود از میانِ منصب ها
همیشه روبرویِ اسمِ من، گدا بنویس
بیا و یكسره كن كار را دگر امسال
خودت ظهورِ خودت را دگر بیا بنویس
بیا برایِ من و اربعینِ امسالم
اگر كه زحمتِتان نیست، كربلا بنویس
دوباره كرب و بلا گفتم و دلم لرزید
خودت كمك كن و باقیِ روضه را بنویس
اگر كه حرفِ سر و پیكر است و انگشتر
همه جدا شده ها را جدا جدا بنویس
كفن به دردِ تنِ زخمی اش نمی خورده
برای ما كمی از رازِ بوریا بنویس
ببخش خاطرتان را اگر میازارم
اگر كه صحبتِ سیلی است بی هوا بنویس
شاعر :
زمزمه اول / امام زمان (عج)
هواتو کردم// دوباره هوای اون صداتو کردم
بگو کجایی/ یه عمره که می خوام بیام دورت بگردم
دلم شکسته // شدم از ندیدن تو زار و خسته
شال عزای/ محرمه که روی شونه هات نشسته
اومده ماه عزا و ...
به غم و غصّه اسیری
دوس دارم بدونم آقا
تو کجا روضه می گیری
( یااباصالح یا مولا )
بغض صداتو // انگاری که می بینم اشک چشاتو
میون روضه/ حسّ می شه کردیه جورایی حال وهواتو
یارصمیمی // جون من فدای تو عشق قدیمی
این شبا آقا/ گریه کن غم یه دختر یتیمی
دل غمگین و افسرده م
عمریه که زیر دینه
اشکای چشم تو هرشب
نذر روضه ی حسینه
( یااباصالح یا مولا )
مارو صدا کن // مارو واسه نوکری بیا سوا کن
امشب آقاجون
زمزمه دوم / یابن زهرا (عج) ...
دل بی قرار توام یابن زهرا
چشم انتظار توام یابن زهرا
تاکی با گریه بخونم کجایی
آخر منو می کشه این جدایی
چشمامو ابر گریه می شوره
تو دلم آرزوی حضوره
ذکر لبهام دعای ظهوره
( العجل ... العجل ... یابن زهرا )
حیفه توباشی و من غم بگیرم
با کوله بار غریبی بمیرم
باید بیای تا که حاجت روا شم
تا جمعه ای راهی کربلاشم
می رسه روزی باشور و احساس
تو برای ما ای ملجأ النّاس
می خونی روضه ی دست عباس
( العجل ... العجل ... یابن زهرا )
شاعر : اسماعیل شبرنگ
دانلود سبک
این اشک ها حضور تو را داد میزند
عطر نگاه تو به خدا داد میزند
اهی کشیده اید که روضه گرفته است؟
تشریف چشم های شما داد میزند
این لحظه ها تمام حواسم شده همین...
چشمت کجای روضه ما داد میزند؟
شاید همین کنار دلم گریه میکنی
این اه اشناست کجا داد میزند؟
تا روضه خوان رسید به گودال ناگهان...
دیدم که پا به پات فضا داد میزند
حالا که میل روضه به بازار شام خورد
خون از نگات وای چرا داد میزند؟
شاعر : حسن کردی
برای جدّ غریبم مدام می گریم
ز داغ اعظم او صبح و شام می گریم
اگر که اشک دو چشمم تمام هم بشود
ز دیده خون همه عمرم تمام می گریم
طلوع فجر برایش که روضه می گیرم
چو دیدگان شفق نیلفام می گریم
زمان ناحیه خواندن فقط مُحَرَم نیست
تمام سال ز داغ امام می گریم
تمام سال برایم محرم و صفر است
چه در سفر چه حذر هر مقام می گریم
من و جدا شدن از خیمة غمش هیهات
به سوخته شدنِ آن خیام می گریم
به زخم زخمِ تنِ چاک چاکِ او سوگند
برای آنکه شوم اِلتیام می گریم
شبیه مادر پهلو شکسته با هر داغ
خدا گواه که با هر سلام می گریم
قسم به روضة آوارگیِ خواهرِ او
ز داغ کوفه فزونتر به شام می گریم
منم که منتقم خون جدّ مظلومم
عَلَی الدَّ
خدا کند که شود با تو همزبان دل من
وگر نَه غصۀ نامَحرمی است قاتل من
برای بی کسی ام همدلی نمی جویم
سزاست اینکه شما حل کنید مشکل من
خدا کند که مرا لحظه ای رها نکنی
و گرنه نفس شود همنشین غافل من
فدای طرز نگاهت که مَحرمم سازد
محرّم است نگاهی به گوشۀ دل من
هنوز مایه ندارم که گویمت آقا
بیا دَمی قدمی سیّدی به منزل من
اگر که آمد و رفتم هَدَر رود چه کنم
امید اینکه تو باشی تمام حاصل من
چه شامهای درازی که داده ام از کف
نداد بوی حضور تو عطر محفل من
نشد کنار تو یک عمر بندگی بکنم
نشد ملازمت حضرت تو شامل من
اگر سزاست شود جان من فدای شما
خدا کند که نگویی که نیست قابل من
خدا کند همۀ عمر با شما باشم
شهید راه شهی
آخر ثمر آل پیمبر ز در آید
یکروز اگر مانده به عالم خبر آید
با سوز دل فاطمی اش فاطمه گوید
کی منتقم خون حسین از سفر آید
ما سوز دل خویش به وقت سحر آریم
چون رایحۀ فاطمی اَت در سحر آید
ای عطر گل یاس تمنّای تو سهل است
بر خاک قدمهای تو عاشق به سر آید
در راه رسیدن بتو ای یوسف زهرا
این خون دل ماست که از چشم تر آید
این اشک بصر نیست که از دیده روان است
از درد غریبیِ تو خونِ جگر آید
ای منتقم آل علی کعبه مهیّاست
بردار ز رخ پرده که با تو ظفر آید
داریم امید تو امید دل ارباب
دانیم که هجران تو آخر بسر آید
این مژده فقط سهم دل منتظران است
آید خبر ای اهل ولا منتَظَر آید
یک کرب و بلا با تو بیاَرزد به همه عمر
بازآ ک
شور دوازدهم / یااباصالح (عج)
دست خالی برنگشت / هر کسی اینجا اومد
تانفس داری بگو / یااباصالح مدد
همه ی دنیامی // مرهم دردامی
خوب می دونی هیچ کسی رو جز تو ندارم
ای صفای گلشن // بسکه دوری از من
مثه بارون می شم و هر لحظه می بارم آقا
( گل نرگس آقام آقام آقام )
باتموم عاشقات / اینه آقا وعده مون
هرسه شنبه راهی شیم / رو به سمت جمکرون
عمریه که مولا // ای عزیز زهرا
گنبد فیروزه ای رنگت می بره دل از دل
آرزوم بود یکجا // زائرت شم اما
اینو خوب می دونم آقا نیستم نوکری قابل
( گل نرگس آقام آقام آقام )
می باره از دست تو / کرم آقای عشق
روی دوشت جاداره / علم سقای عشق
شده چشمام پرآب // روضه خون ارباب
آقاجون کمتر و
نوای پایانی دوم / یاحسین ...
با هر طپش با هر آه // تو لحظه های دلخواه
کرببلایی میشم // با ذکر یا ثارالله
عمریه بی قرار و اسیر صحن و سراتم
آرزومه یه شب ببینم که پایین پاتم
زائر حرم باصفای کرببلاتم
" سیّدی / سیّدی / یاثارالله "
یابن الحسن یا مولا // توی دلم شد غوغا
تورو به حق زینب // بیا عزیز زهرا
بسّه قصّه ی دوری و دوستی خورشید غائب
امید دل شیعه ی زهرا حضرت صاحب
بیا بیرق فتح و بگیر از دستای نائب
" العجل العجل یابن الزّهرا "
تاجایی که می تونیم // با جان و دل می خونیم
تالحظه ی سر دادن // باانقلاب می مونیم
روشنای دل عاشقا از نور جلیه
تو دل همه ی دریا دل ها مهر ولیه
دعای شهدا همیشه با سید علیّه
" د
الا ای که دمت همچون مسیحا
بیا ای یوسف تنهای زهرا
تو یار جمکرانی خلایق
ولی هستی بیابانگرد صحرا
شاعر : حمید قلی زاده
زبانحال امام زمان (عج)
مــاه عــالــم آرا – كـن مــرا تماشا
اي عزيز زهرا – بگو چرا از من جدايي
روز من سياه است – سينه پر ز آه است
چشم من براه است – شايد كه تو از در ، درآيي
به گيسويت قسم به گيسويت اسيرم
ترسم نديده روي ماهت را ببينم
يابن الحسن يابن الحسن بگو كجايي
/./././
يار دلربايم – مشعر و منايم
مروه و صفايم – نشسته ام بر سر راهت
همه آرزويم – همه آبرويم
من به جستجويم – شايد ببينم روي ماهت
اي يوسف زهرا بيا بر سر بازار
من با كلاف جان ترا هستم خريدار
يابن الحسن يابن الحسن بگو كجايي
/./././
مــــاه پــاره گويد – گاهواره گويد
شيروخواره گويد – بيا بيا مهدي زهرا
زمــزمــه بگويد – فـاطـمـه بگويد
علق
زبانحال امام زمان (عج)
مــاه عــالــم آرا – كـن مــرا تماشا
اي عزيز زهرا – بگو چرا از من جدايي
روز من سياه است – سينه پر ز آه است
چشم من براه است – شايد كه تو از در ، درآيي
به گيسويت قسم به گيسويت اسيرم
ترسم نديده روي ماهت را ببينم
يابن الحسن يابن الحسن بگو كجايي
/./././
يار دلربايم – مشعر و منايم
مروه و صفايم – نشسته ام بر سر راهت
همه آرزويم – همه آبرويم
من به جستجويم – شايد ببينم روي ماهت
اي يوسف زهرا بيا بر سر بازار
من با كلاف جان ترا هستم خريدار
يابن الحسن يابن الحسن بگو كجايي
/./././
مــــاه پــاره گويد – گاهواره گويد
شيروخواره گويد – بيا بيا مهدي زهرا
زمــزمــه بگويد – فـاطـمـه بگويد
علق
بی تو ای صاحب زمان ، بی قرارم هر زمان
از غم هجران تو دل خسته ام
همچو مرغی بال و پر بشکسته ام
غصه ی هجران بدد سایز نگارا
ده مدال دیده بانی ای کریما از عنایت
به من از شور سر افرازی نگارا
یابن الزهرا ، یابن الحسن آقا بیا
ای تو شور عشق من ، ،سیدی یابن الحسن
بی تو در دام بلا افتاده ام
بر تو یارا جان و دل را داده ام
از فراق تو شده حال من خسته پریشان
کی میایی ای تو جان و ای تو جانان
عقده های عاشقان را وا کنی با یک نگاهت
به سر آید روزگار تلخ هجران یابن الزهرا ، یابن الحسن آقا بیا
شاعر: عباس شاکری
دانلود سبک
درمانده ام به پای شكسته توان ببخش
وقت دعا شده به من از نو زبان ببخش
لالم ،صدای من به تو گویا نمی رسد
غیر از تو را صدا زده ام،... مهربان ببخش
فطرس برای خیمه سبزت شفا بده
بر بال زخم خوردۀ من آسمان ببخش
سفیانی ام ،مرا تو حسین بن روح كن
این مرده را به یك نفس خویش، جان ببخش
حال و هوای مسجد سهله سرم زده
بر من دعای ندبه در آن آستان ببخش
أین الحسین...سینۀ من غرق آه شد
شد صحبت از یزید و لب و خیزران، ببخش
***
شاعر : محسن حنیفی
عصر يك جمعه ي دلگير،
دلم گفت بنويسم
كه چرا عشق به انسان نرسيده است؟
چرا آب به گلدان نرسيده است؟
چرا لحظه ي باران نرسيده است؟
و هر كس كه در اين خشكي دوران
به لبش جان نرسيده است،
به ايمان نرسيده است ؛
و غم عشق به پايان نرسيده است؟
بگو حافظ دلخسته ز شيراز بيايد؛
بنويسد كه هنوزم كه هنوز است
چرا يوسف گمگشته به كنعان نرسيده است؟
چرا كلبه ي احزان به گلستان نرسيده است؟
دل عشق تَرك خورد؛
گل زخم نمك خورد زمين مُرد؛
زمان بر سر دوشش
غم و اندوه به انبوه فقط بُرد, فقط برد،
زمين مُرد، زمين مُرد،
خداوند گواه است،
دلم چشم به راه است،
و در حسرت يك پلك نگاه است؛
ولي حيف نصيبم فقط آه است و همين آه؛
خدايا برسد كاش
جمعه موعود
صبح آن جمعه که آید پسر حضرت زهرا
عزیزی که بود مَحرم دل ها
به کف قبضه ی شمشیر و
به دل ناله ی شب گیر
زده تکیه به دیوار
که: ای اهل جهان و همه ی عالمیان؛ آدمیان
به اتمام رسیده به خدا غیبت کبری
منم مهدی موعود، منم بقیه الله
منم وارث پیغمبر اسلام
که من مونس دلهام
و از جور و جفا و ستم و گردش ایام
که ناچار شدم تا بروم غیبت صغری
پِی اش غیبت کبری
شدم من تک و تنها
تا که یک روز رسم بر همه از بهر تولا
کنم آزاد ز غم من همه ی اهل جهان را
***
رسید جمعه ی موعود
منم منجی عالم که کنم فاطمه خشنود
روم سوی مدینه
به چشمان پر از خون
کَنم قبر دو تن نسل زنا
دشمن اسلام و خدا
مایه ی ننگ دو سرا
وارث احمد به هما
زهرا(س)
شهر زیبای مدینه
شده آبستن صد فتنه و بیداد
که تا حشر به گردون رود از
حنجره ی اهل ولا شیون و فریاد،
که در ازمنه ی دهر ندارد
کسی این حق کشی و ظلم و ستم یاد،
شرافت ز میان رفته،
قرار از دل و جان رفته،
گل آرزوی ملت اسلام
به تاراج خزان رفته،
محمد که بُود جان گرامی جهان ها ز جهان رفته، مدینه شده خاموش،
جهان گشته سیه پوش،
عجیب است که بعد از دو مَه و نیم،
غدیر نبوی گشته فراموش،
در فتنه شده باز و سقیفه شده آغاز
عدالت ز جفا خانه نشین،
بیداد گری سر به در آورده،
مولای دو عالم شده بی یاور و
در خانه ی در بسته گرفته
ز الم زانوی غم در بر و
بر غربت اسلام کشد
از دل پر غصه ی خود آه
که آتش زده با شعله ی فری
همیشه شاملِ الطافِ بی كران هستیم
چرا كه تحتِ نظرهای آسمان هستیم
تو یادِ مایی و ما یادِ هر كسی جز تو
تو فكرِ مایی و ما فكرِ آب و نان هستیم
نه از تو حرف شنفتیم و نه سخن گفتیم
هماره مایۀ ننگیم ما ، زیان هستیم
اگر كه ابر تویی ما كویرِ بی آبیم
اگر بهار تویی ما همه خزان هستیم
كسی كه گم شده پشتِ گناه ماهائیم
تو آشكاری و مائیم كه نهان هستیم
به انتظارِ خودت امتحان مكن ما را
كه ما رفوزۀ هر بار امتحان هستیم
اباالرحیم تو هستی و با وجودِ تو ما
همیشه صاحبِ بابای مهربان هستیم
به یادِ عمّۀ سادات اشك می ریزیم
برای عمّۀ سادات روضه خوان هستیم
بیادِ محملِ عریان و كوچه و بازار
به یادِ نیزۀ خورشیدِ كاروان هستیم
شا
