شعر امام زمان (عج)

در پيش دل هايي كه جنسش جنس چوب است
هر كس كه وضع مالي اش خوب است ، خوب است !
پس هر كه ظاهر خوب شد اهل كمال است
با رنگ پول اصلا كجايش در عيوب است ؟
دنيا دقيقا داستان گرگ و ميش است
رنگش به رگ گرگ و ميشی ِ غروب است
اينجا جديدا" قطب نماي قلب مردم
بر عكس مغناطيس در سمت جنوب است
در اجتماع فيس بوك اين زمانه
شريان عشق و مهر مردم در رسوب است
از بسكه گردگيري نكردند آينه را
ارزانترين كالاي بازار خاك روب است
قلبا نمي خواستم غزل اينگونه باشد
اما هر آنكه وضع مالش خوب ، خوب است !

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:41
• نوشته شده توسط
• یحیی

آقا ، بهار من زمستان است بي تو
صحرا و كوه و دشت بي جان است بي تو
عيد بدون تو صفا دارد ؟ ندارد
اصلا چرا اين چهره خندان است بي تو
اي يوسف گم گشته ي دل در كجايي ؟
چشمان بر در مانده گريان است بي تو
از خاك بازي خسته ام باور كن آقا
دنيا برايم مثل زندان است بي تو
كم كم جواني رفت و حالا وقت پيري ست
اين زندگي هم رو به پايان است بي تو
ليلي خبر دارد كه مجنون در چه حال است ؟
مجنون كماكان در بيابان است بي تو
من مانده ام در نيمه شب با اين غزل ها
آري ، دو باره وقت باران است بي تو

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

در بین شهر مرد مسلمان ندیده ایم
مقداد یا ابوذر و سلمان ندیده ایم
سرگشته نیستیم و پریشان نمیشویم
تا آن زمان که زلف پریشان ندیده ایم
سرمایه ام ز برکت نوکر نوازی است
از شاه غیر لطف فراوان ندیده ایم
در بین جاده ی کرمت راه می رویم
در این مسیر مقصد و پایان ندیده ایم
دروازه های مرحمتش بسته آسمان
در فصل غیبتیم که باران ندیده ایم
"دلتنگ" واژه ای است که افتاده از زبان
حرف از شما به کوچه- خیابان ندیده ایم
درکی ز تنهایی ات اصلاٌ نداشتیم
آخر به این سبب که بیابان ندیده ایم
تقویم های ما همه در اُخم رفته اند
لبخند را بدون تو در آن ندیده ایم
تحویل هم رسید به رنگ خزانی اش
رنگ بهار عشق کماکان ندیده ایم
به امید ن

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:44
• نوشته شده توسط
• یحیی

نام تو سرمشق شده به سطرسطرِ دفترم
به پات نوشته شدم و برات همیشه نوکرم
به روی شونه میندازم مثل تو یک شال عزا
محرّما تا میرسه یه شال مشکی میخرم
تو شاکلید همه ی درای بسته ی منی
گره ز کارام وا میشه تا نامتونو می برم
بدون تو روی زمین زندونی بودم تا ابد
تا دستامو گرفتی اوج آسمونا می پرم
تُو شبای فاطمیه باهاتون همنوا میشم
لا به لای هروله ها هی میخونم وای مادرم
کار با بقیّه ندارم خودم به شخصه آقاجون
کاری برات نکردم و از همه شرمنده ترم
نیاد الهی روزی که بخوای منو ولم کنی
اون موقع دیگه من چه خاکی بریزم روی سرم

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:45
• نوشته شده توسط
• یحیی

ياايها العزيز دلم مبتلايتان
كرده دوباره اين دل تنگم هوايتان
از حال ما اگر كه بپرسي ملال نيست
جز دوري شماو فراق صدايتان
من غصه ام گرفته براي غريبي ات
حالا شما بگو كمي از غصه هايتان
يك روز پيش پاي شما خاك ميشوم
من زاده ميشوم كه بميرم برايتان
نا قابل است پيشكشم در برابرت
چشمم سرم دلم همه اقا فدايتان
با اين همه كه رنج كشيدي به خاطرم
كشتي مرا دوباره به اشك و دعايتان

شاعر : حسن کردی

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:47
• نوشته شده توسط
• یحیی

تو پژواك تمام درد هايي
تو تصوير صداقت هاي مايي
تو با مايي و دل با تو غريب است
تو اينجايي و ما حيران عجيب است
زبان لال است از وصف نگاهت
تمام عمر مانده دل به راهت
تو اوج غربت اين روزگاري
بميرم من چرا ياري نداري
همه تقويم هايم كهنه گشته
تمام سال هايم بي تو رفته
پر از تشويش دنيا زندگاني
بدون تو چه سود از اين جواني
تو بودي در تمام تار و پودم
ولي من درد مند تو نبودم
پرم از حس تنهايي پر از غم
كجايي اي رفيق غصه هايم

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:50
• نوشته شده توسط
• یحیی

مثل ايينه هاي تيره و تار
مانده ام در خودم كسالت بار
و اسيرم اسير در تكرار
در هجوم مدام اين افكار
دارم از دست ميروم شايد
فكري از نو براي من بايد
بي تو حال بشر بد است اقا
ادم از ادمي رد است اقا
و ريا خط ممتد است اقا
حب نان هم كه بي حد است اقا
همچنان ياد و خاطرت گم شد
حرف پس توي ذهن مردم شد
ما اسير زمانه خويشيم
كاسبان مطاع تشويشيم
لحظه لحظه به رنگ يك كيشيم
از شما يا عقب و يا پيشيم
اولويت به زندگي باشد
بعد از ان لاف بندگي باشد
حرف ها بي بهانه تبعيدند
بغض ها،حبس شك و ترديدند
بس كه حال تو را نفهميدند
به كدامين گناه پرسيدند
قصدتان از بيان اينها چيست
روي حرفت كه سمت ماها نيست
نان به نرخ تو ميخورند اما

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:51
• نوشته شده توسط
• یحیی

مثل آيينه هاي تيره و تار
مانده ام در خودم كسالت بار
و اسيرم اسير در تكرار
در هجوم مدام اين افكار

دارم از دست مي روم شايد
فكري از نو براي من بايد

بي تو حال بشر بد است آقا
آدم از آدمي رد است آقا
و ريا خط ممتد است آقا
حب نان هم كه بي حد است آقا

همچنان ياد و خاطرت گم شد
حرف پس توي ذهن مردم شد

ما اسير زمانه خويشيم
كاسبان مطاع تشويشيم
لحظه لحظه به رنگ يك كيشيم
از شما يا عقب و يا پيشيم
اولويت به زندگي باشد
بعد از ان لاف بندگي باشد

حرف ها بي بهانه تبعيدند
بغض ها،حبس شك و ترديدند
بس كه حال تو را نفهميدند
به كدامين گناه پرسيدند

قصدتان از بيان اينها چيست
روي حرفت كه سمت ماها نيست

نان به نرخ تو مي

• دوشنبه
• 14
• مهر
• 1393
• ساعت
• 15:49
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

کسی چشم انتظارتو باشد تا بیایی.
شایداین هفته رسی بردرمنزلگه یار
گرتوراقسمت دیدارفراهم گردید
ودرآن لحظه که درچشم عزیز دل ما می نگری؛
کاش یادت نرود آنچه که با تو گفتم؛
چشم یارم خسته است؛
روزو شب در غم جانکاه عزیزی گریان،
و بجای قطرات بلورین ازاشک،
خون می چکدازچشمانش؛
گرتو با یار مواجه گشتی،
ودرآن لحظه که در چشم عزیز دل ما می نگری
کاش یادت نرود
گریه هایی که همین چشم برای من و تو می کرده
کاش یادت نرود
اشک هایی که از گوشه چشمش
به روی گونه سرخی می ریخت
که زشرم گنه من شده سرخ
کاش یادت نرود
ودرآن لحظه که در چشم عزیزدل مامی نگری
کاش یادت نرود

شاعر : سید احمد ابو ترابی

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:57
• نوشته شده توسط
• یحیی

شب است و شامگاهان در خیالم
كدام آدینه هست صبح وصالم
ز هستی این جهان ناید به كارم
تویی آرامش حال نزارم
جهان را از حضورت نیست دردی
كه دردش از ظهور هست،دیر كردی
تو آخر جانشین مُلك مایی
تو خود پایان كار مصطفایی
ولیّ و حافظ دین خدایی
ز كردار همه عالم گوایی
بیا سنگینی شرمندگی بر سینه هامان
كشیده این نفس ها را به حرمان
بیا تا در كنارت جا بگیریم
ز اینجا تا به الله پا بگیریم
بیا تا در جهان حَقّی نمیرد
به جای دود و دم بوی تو گیرد

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 14:58
• نوشته شده توسط
• یحیی

از عشق بگویم عشق عاشق را پریشان می کند
خـانـه ی قلبش بسـازد بــاز ویــران می کنـد
خاطـرات و یادگــاری رو بـروی چشـم او
با اشاره زخم دل را چون نمکدان می کند
فکر عاشق مولم روح وجودش می شود
با تمنا اشک ریزان خود به زندان می کند
مرحم زخم چه باشد عاشقان صبر کنید
چون خدا بیند دلان را پاک مژگان می کند
ای سویدا دست بر دل دار و دلگیر مشو
روز آخر عاشقی را ایزد ایمان می کند

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 15:13
• نوشته شده توسط
• یحیی

گمنــام تــر از من نیست انـــدر ره تــو ای یــار
پـیــــدای رهـــم گـــردان بـیــدارتــریــن بـیــدار
با دیدن تـو ای دوست ســر را بــه زمیــن دارم
ای ســـرو بلنـــد عشق ســر را ز زمیـن بـردار
بـــا رفتــن تـــو ای دوست با عشق تو پژمردم
وقـــت است خبـــر آری بهـــر دل ایــــن بیـمــار
چنـدیــست غمــی دارم مـــادر غــــم تــو دارد
بــرگــرد به آغوشش ای بـوی خوش ای عطـار
آخــر تــو کجـــا رفتـــی گــم گشت حضـور تـــو
جـــان دل مـــا بـــرگـــرد ای تیــزْ بَــر پـــرگــــار
گمنــام چــه نــامـی بــود بــر اسم تــو آمــد آن
گــم نیـست خیــال تـو در جـان مـن ای سـردار
نــام تــو گــل رعنــا بـر جــا

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 15:18
• نوشته شده توسط
• یحیی

تا طرب خانه کنی بیتِ حَزَن بازرسان
ای خدایی که به یعقوب رساندی یوسف
این زمان یوسف من نیز به من بازرسان
رونقی بی گل خندان به چمن باز نماند
یارب آن نوگل خندان به چمن بازرسان
از غم غربتش آزرده خدایا مپسند
آن سفرکردۀ ما را به وطن بازرسان
ای صبا گر به پریشانی من بخشائی
تاری از طره‌ی آن عهد شکن بازرسان
«شهریار» این دُر شهوار به دربار امیر
تا فشاند فلکت عقد پرن بازرسان

شاعر : محمد حسین شهریار تبریزی

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 15:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

وقتی که به دل عشق تو کامل بنشیند
واجب برود، شور نوافل بنشیند
تو رو به رویم باش که ثابت شود این نقل:
آیینه به آیینه مقابل بنشیند
پیش آی و تجلی کن و بردار و بسوزان
تا دغدغه ی طی مراحل بنشیند
هر ذره به اندازه ی خود نور بگیرد
دیوانه به رقص آید و عاقل بنشیند
کی صورت ماه تو شود روزی دریا؟
در چشم که این ماهی نازل بنشیند؟
بیهوده چه بندند به امید کجاوه
چون ناقه ی بی عشق تو در گل بنشیند!
ای کاش نمیریم و ببینیم پس از ظلم
بر تخت چو آن خسرو عادل بنشیند
فتوا بدهد: بر همگان عشق فریضه است
بر مسند توضیح مسائل بنشیند
هر باغچه صد باغ بهاری بشکوفد
هر خاک پر از تاک به حاصل بنشیند
لب تر کند و از رشحاتش بچشاند
مایوس

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 15:24
• نوشته شده توسط
• یحیی

از آن زمان که داغ تو بر دل نشانده ایم
از دیده جای اشک فقط خون فشانده ایم
یک تار موست فاصله ی بین ما و مرگ
تنها به شوق دیدن تو زنده مانده ایم
شب ها گذشته است که در خواب دیده ایم
این دست را به دامن دلبر رسانده ایم
از لحظه ای که صاحب دل شد محبتت
هر کس به جز تو را ز دل خویش رانده ایم
وقتش شده که پا به دو چشمان ما نهی
گرد و غبار ز آینه ی دل تکانده ایم
یا لیتناست زمزمه ی صبح و شام ما
از کاروان خون خدا باز مانده ایم
تا جان به پیکر است فدایی رهبریم
این درس در کلاس ابالفضل خوانده ایم

شاعر : رضا رسول زاده

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 15:43
• نوشته شده توسط
• یحیی

وقتی که به دل عشق تو کامل بنشیند
واجب برود، شور نوافل بنشیند
تو رو به رویم باش که ثابت شود این نقل:
آیینه به آیینه مقابل بنشیند
پیش آی و تجلی کن و بردار و بسوزان
تا دغدغه ی طی مراحل بنشیند
هر ذره به اندازه ی خود نور بگیرد
دیوانه به رقص آید و عاقل بنشیند
کی صورت ماه تو شود روزی دریا؟
در چشم که این ماهی نازل بنشیند؟
بیهوده چه بندند به امید کجاوه
چون ناقه ی بی عشق تو در گل بنشیند!
ای کاش نمیریم و ببینیم پس از ظلم
بر تخت چو آن خسرو عادل بنشیند
فتوا بدهد: بر همگان عشق فریضه است
بر مسند توضیح مسائل بنشیند
هر باغچه صد باغ بهاری بشکوفد
هر خاک پر از تاک به حاصل بنشیند
لب تر کند و از رشحاتش بچشاند
مایوس

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 15:25
• نوشته شده توسط
• یحیی

دل خانه اش آباد شده مهدی جان
از بند غم آزاد شده مهدی جان
لطف و کرمی، تصدقی، محتاجم
امشب که دلت شاد شده مهدی جان
×××
شاعر شده ام تا که قلم بر دارم
از قلب مبارک تو غم بر دارم
آقا تو برای من دعا کن که فقط
در راه رضای تو قدم بردارم
×××
هر بار که از شما سخن شد آقا
روشن دل اهل انجمن شد آقا
از غربتتان همین گمانم کافی ست
که شاعرتان کسی چو من شد آقا

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 16:14
• نوشته شده توسط
• یحیی

دل شد ز غم هجر تو یک دریا غم
روزیِ من امروز غم و فردا غم
یک سال دگر گذشت از غیبت تو
باید چه کنم جشن بگیرم یا غم؟
×××
با ناله و آه، یاری ات خواهم کرد
تا آخر راه، یاری ات خواهم کرد
آقا به تو قول می دهم بعد از این
با ترک گناه، یاری ات خواهم کرد

شاعر : سید مجتبی شجاع

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 16:19
• نوشته شده توسط
• یحیی

پائیز شد فصل بهاری که به من دادند
طی شد تمام روزگاری که به من دادند
خورشید پیشم هست اما من نمی بینم
نفرین به این چشمان تاری که به من دادند
یعقوب نابینای راه یوسفم کرده
این گریه ی بی اختیاری که به من دادند
از بس نیامد که زمان رفتنم آمد
این گونه سر شد انتظاری که به من دادند
پایان کار "من" به وصل "او" نینجامید
آخر چه شد قول و قراری که به من دادند
ای جاده ها! ای جمعه ها! ای مردم دنیا
کو وعده آن تکسواری که به من دادند؟
من آرزوی دیدنش را می برم، شاید.
گاهی بیاید تا مزاری که به من دادند
***
حالا زمستان است و من درگور خوابیدم
خورشید من! این خانه تاریکِ به من دادند

شاعر : استاد علی اکبر لطیفیان

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 16:21
• نوشته شده توسط
• یحیی

... ایاک نعبد و ایاک نستعین
یعنی سلام مسجد مولای آخرین!
شبهای چارشنبه به انگشت کیستی
دنیا رکاب و گنبد فیروزه ای نگین
ای جمکران بگو کجاست آخرین امید
أین الشموس الطالعه، أین مه جبین؟
دنیای من گوشۀ مسجد نشستن است
و زل زدن به گردش تسبیح زائرین
بگذار در کنار تو باشم تمام عمر
بگذار در کنار تو باشم فقط همین

شاعر : زهرا بشری موحد

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 16:26
• نوشته شده توسط
• یحیی

آقا سبب ساز گدايي احتياج است
پس دست خالي را عطايي احتياج است
داد و هوارم از روي بي هم نوايي است
اين بينوا را هم نوايي احتياج است
وقتي برايم توبه ها سودي ندارد
يك توبه از جنس خدايي احتياج است
دستم تهي بارم زياد و فرصتم كم
آقا دعايم كن دعايي احتياج است
يا جابر العظم الكثير ، اين پر شكسته است
اين زخمها را يك شفايي احتياج است
ماهِ رجب هم رفت و من سودي نبردم
يا ربنا يا ربنايي احتياج است
بايد كه بر حال خودم قدري بگريم
اما براي گريه جايي احتياج است
من پيرو ِدستور فَبكِل لِلحسينم
آقا برات كربلايي احتياج است

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 16:28
• نوشته شده توسط
• یحیی

من بی خبر و تو با خبر از حالم
از تیر گنه شكسته باشد بالم
یك لحظه نمی بری مرا از خاطر
با آن كه دلت خون شده از اعمالم
×××
دوباره یک کسی مثل همیشه
غمی دارد بسی مثل همیشه
و می گوید به زیر لب که آقا
به دادم می رسی مثل همیشه

شاعر : سید مجتبی شجاع

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 16:30
• نوشته شده توسط
• یحیی

چندی است شب هایی که مهتاب است بی خوابم
چندان که این امواج بی تابند، بی تابم
ای آب ها دلگیرم از ماهی و مروارید
آخر چرا «ماه» ی نمی افتد به قلابم؟
یاران به «بسم الله» گفتن رد شدند از رود
من ختم قرآن کردم و مغلوبِ گردابم
هر چند ماهِ آسمان بر من نمی تابد
من هرگز از این آستان رو بر نمی تابم
در حسرت مویی، چنین تسبیح در دستم
با یاد ابرویی، چنین پابند محرابم
تنها نه چشمانم، که جانم تشنه است این بار
حاشا که گرداند سرابی دور سیرابم

شاعر : محمد مهدی سیار

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 16:37
• نوشته شده توسط
• یحیی

من فکر می کنم مزه ی نان عوض شده ست
آواز کوچه ، لحن خیابان عوض شده ست
تنها نه لهجه ی دل من فرق کرده است
حتی صدای گریه ی باران عوض شده ست
عارف ترین کسی ست که پشتش به قبله است
این روزها که معنی عرفان عوض شده ست
خانها و خواجگان همه جا صف کشیده اند
مصداق خان و معنی خاقان عوض شده ست
سبز و سپید و سرخ چرا قهر کرده اند؟
آیا سه رنگ پرچم ایران عوض شده ست ؟
قرآن شکیل تر شده ، انسان حقیرتر
شاید کمی معانی قرآن عوض شده ست
"شیر خدا و رستم دستانم آرزوست"
شیرخدا و رستم دستان عوض شده ست
این روزها چقدر قم از دست رفته است
این روزها چقدر خراسان عوض شده ست
ما بندگان نفس به سلطانی آمدیم
سلطان من کجایی؟ سلطان عوض شده

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 16:36
• نوشته شده توسط
• یحیی

به یک نگاه تو بیمار می شود دل من
به یک کرشمه گرفتار می شود دل من
برای درک حضور تو ای گل نرگس
همیشه راهی گلزار می شود دل من
به شوق دیدن روی تو صبح آدینه
رفیق دیدۀ بیدار می شود دل من
چه اشتیاق عجیبی چه حالتی دارد
سحر که منتظر یار می شود دل من
بیا که از غم هجر تو یا اباصالح!
اسیر غصه ی بسیار می شود دل من
سرور دل به ظهور تو بستگی دارد
بیا که بی تو عزادار می شود دل من
غروب جمعه که دل ها همیشه می گیرد
ز هر چه غیر تو بیزار می شود دل من
به یاد غربت یاس علی که می گریم
قسم به لاله سبکبار می شود دل من
قسم به چشم پر اشک حسن در آن کوچه
که خون ز قصۀ مسمار می شود دل من
حدیث هیزم و در، چون به خاطرم آید
شبیه چ

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 16:41
• نوشته شده توسط
• یحیی

جز آسمان چشمتان جایی ندارم
خود را به دست مهربانت می سپارم
شاید، ولی، اما، ندارد، عشق یعنی
باید به عرش زیر پایت سر گذارم
تا كه سر ما بین سرها در بیارد
باید دلم را در مسیر تو بكارم
من با قنوت اشك هایت زنده هستم
وقتی كه دائم دردی از جنس تو دارم
بخت بلند چشم هایم هست اینكه
هر روز بر تنهایی چشمت ببارم
ای دل خوشیِ روزهای هفته آقا
تا جمعه، من زخمی ترین ساعت شمارم
در انزوای تلخ شنبه می نویسم
این جمعه هم جمعه نشد، در انتظارم

شاعر : حسن کردی

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 16:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

دلم قرار نبود از شما جدا بشود
دلم قرار نبود از غمت رها بشود
شبم قرار نبود اینچنین رَوَد درخواب
سحر بیاید و این سینه بی صفا بشود
قرار بود که هر شب برای نافله ها
غلام تو به صدای امیر پا بشود
قرار بود که دار و ندار عاشقتان
کمی ز گرد و غبار ره شما بشود
قرار بود که من یار خوبتان باشم
گدا قرار نشد دشمن خدا بشود
قرار نیست مگر من رِسَم به کوچۀ تان؟
قرار نیست که وصلت نصیب ما بشود؟
قرار بود که من بین روضه جان بدهم
قرار بود که خاکم به کربلا بشود
سر قرار شما آمدی نبودم من
امان از آنکه سرش پر ز ادعا بشود
بیا قرار گذاریم باز هر جمعه
دم غروب لب من پر از دعا بشود

شاعر : مجید خضرائی

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 16:43
• نوشته شده توسط
• یحیی

به خوابم خوب می دانم تو را پیدا کنم یک شب
و خود را فارغ از بحبوحه ی فردا کنم یک شب

قدم بگذار بر چشمم که هر گامی که بگذاری
فدایت از سر تعظیم سر تا پا کنم یک شب

کم از زلف تو کی گردد ز احسان گر که بگذاری
که زیر سایه ی زلفت دلم را جا کنم یک شب

سر عهد تو تا روز قیامت نیز می مانم
تو رو بگشای تا من توبه از تقوا کنم یک شب

به امید رخت هر شام چشم خویش می بندم
ولی حتی نشد چشمم به رویت وا کنم یک شب

به پایش بذل جان دارم اگر بختم دهد دستی
که از توفیق ، سر با یوسف زهرا کنم یک شب

نیارد گر صبا بویی ، از آن پیراهنم آخر
سر بازار چشمِ خون فشان کالا کنم یک شب

امین از کف مده صبرت که روزی نیز می آید
که صدها ب

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 18:41
• نوشته شده توسط
• امین مقامی

سلام ای ماه مهجور زمستانهای ابرآلود!
چرا دیگر نمی‌تابد سرودت از محاق رود

مگر روح اساطیر کهن باران بباراند
به روی سرزمین های اسیر حلقه‌های دود

به روی بام ها آیینه‌ها گرم تماشایند
افق های تباهی را برآ ای طلعت موعود

نفیر کوزه‌های تشنه ی اعصار می‌گوید
که عشق - این ماه سرگردان- زمانی این حوالی بود

تو را با خوشه ی پروین همیشه جستجو کردم
از آن روزی که از پردیس جاویدان شدم مطرود

دلم را این پرستوی غریب آشیان بر دوش
بهار خاطراتت خوانده تا آفاق نامحدود

الا ای ماه مهجور زمستان های ابرآلود!
تو را تا کهکشان زخم موزونی دگر بدرود

• جمعه
• 1
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 06:05
• نوشته شده توسط
• hossien

رها بكن دل من را ز بند دنيايم
تمام فخر من اين شد تويي تو آقايم
بيا كه چشم من از اشك پر ز غم گشته
بيا كه آمدنت را ز دور مي پايم
به عشق ديدن خواب شماست مي خوابم
پر از صفاي دل انگيز توست رويايم
تو بي خيال من و قلب من نشو آقا
اگر چه بر دل تو ضربه زد عمل هايم
بدون تو چقَدَر بد شدم به دادم رس
و زشتي عملم حك شده به هر جايم
به چشم خود بدن لخت دختران ديدم
به هر كجا رود هر دختري همانجايم
تو سرمه اي زمحبت به دست من دادي
و لي به چشم خودم سرمه اي نمي سايم
و ماهواره و فيلم و نظر به رقاصان
من از محبتت آقا ببين كه خنثايم
براي قلب يه دختر فَشِن نمودم من
فَشِن نمودن مويم نكرده زيبايم
شبيه چوب مترسك شدم برا همه

• پنج شنبه
• 31
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 13:30
• نوشته شده توسط
• یحیی