چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
من آن مرغ غزل خوانم به شوق روی جانانم
بیاد شاه خوبانم علی گویم،علی جویم
علی گویم-علی جویم
من بیچاره در محشر به عشق ساقی کوثر
زنم بر سینه و سر علی گویم،علی جویم
علی گویم-علی جویم
علی ای ساقی کوثر علی داماد پیغمبر
علی مولا علی سرور علی گویم ، علی جویم
علی گویم-علی جویم
شاعر:عسگری داداش
می رود سمت مسجد کوفه
با دلی خسته از زمانهی خود
خسته از کوفیان و بی دردی
غرق اندوه بی کرانهی خود
می رسد با دل پر آشوبش
مرد غربت ، انیس سجاده
همدم چشمهای بارانیش
می شود چشم خیس سجاده
*
رنگ دلتنگی شفق دارد
سالها آفتاب چشمهانش
مصحف غربت و غم و درد است
صفحه صفحه کتاب چشمانش
*
گریه های شبانهی او را
گونهی خیس ماه می داند
شرح سی سال بی کسی اش را
دل بی تاب چاه می داند
*
سر خود را شب پریشانی
می گذارد به دوش نخلستان
می شود سوگوار چشمانش
دیدهی گریه پوش نخلستان
می رود سمت مسجد کوفه
تا که با عشق بی حساب شود
می رود تا محاسن خورشید
بین محراب خون خضاب شود
می رود تا که مستجاب شود
ندبه های شبانه اش
ترتیل بیا به گریه خوانیم
سیل از رخ هر دو دیده رانیم
امشب شب گریه است و ناله
داغ است به دل بسان لاله
اى واى شکسته کاسه جم
از ضربتِ تیغ ابن ملجم
گویا که چو فرق فجر بشکفت
آن ضارب تیغ یا على گفت
با نیل رقابتى مگر داشت
فرقى که شکاف تیغ برداشت
آن روز على نبود در خاک
افلاک فتاده بود بر خاک
آهنگ حزین فُزْتُ یا رب
پیچید در آسمان در آن شب
خندید به تیغ فرق دریا
بشکفت دریغ فرق دریا
هستى همه هستى اش ز کف داد
روزى که على به خاک افتاد
ترتیل بیا به گریه خوانیم
خون از دل هر دو دیده رانیم
خون گریه ماست زاد توشه
از گوشه چشم خوشه خوشه
هر ذره من على على گوست
هر قطره اشک من على جوست
ما را به زبان زبانه
دیگر یتیم های علی بی پدر شدند
گویا دوباره خسته و بی بال و پر شدند
چشمم به حال و روز دلم گریه می کند
دیگر تمام ثانیه ها بی ثمر شدند
آری تمام گریه کنان غم علی
هم ناله با ستاره و شمس و قمر شدند
امشب تمام خانه عزادار زینب است
بی تاب رد خون دلی روی سر شدند
تابوت نیمه جان کسی نیمه های شب
دلها مقیم روضه ی دیوار و در شدند
گویا دوباره خاطره ها زنده می شود
حتماً دوباره دخترکان خون جگر شدند
از روضه ای که قافیه اش دود و آتش است
چشمان بی قرار سماوات تر شدند
www.beithayesookhte.blogfa.com
خون جبین به گلشن حسنش گلاب شد
چون شمع سوخته نور پراکند و آب شد
از خون او به دامن محراب، نقش بست
بر این شهید، ظلم و ستم بیحساب شد
شمشیر، گریه کرد به زخم سر علی
حتی به غربتش جگر خون کباب شد
محراب! ناله از دل خونین کشید و گفت:
یا فاطمه! دعای علی مستجاب شد
مویی که شد سفید زهجران فاطمه
جرمش مگر چه بود که از خون خضاب شد؟
هرکس گرفت سهم خود از دست روزگار
سهم تراب، خون سر بوتراب شد
فرق علی دوتا شد و جبریل صیحه زد
ای وای! چار رکن هدایت خراب شد
هر پادشه ستم به رعیت کند ولی
پیوسته بر علی ز رعیت عذاب شد
هم شیر حق برای شهادت شتاب داشت
هم خصم بهر کشتن او در شتاب شد
«میثم!» سرشک دیده و خونجگر کم ا
دامان محراب دعا شسته شد با خون
سجاده از خون علی آمده گلگون
واویلتا واویلتا آه و واویلا
واویلتا واویلتا آه و واویلا
صوت مناجات علی شد خموش امشب
گرد یتیمی مانده بر صورت زینب سلام الله علیها
واویلتا واویلتا آه و واویلا
واویلتا واویلتا آه و واویلا
عدل مجسم کشته شد ای عزاداران
مظلوم عالم کشته شد ای عزاداران
واویلتا واویلتا آه و واویلا
واویلتا واویلتا آه و واویلا
امشب همه ویرانه ها بیت الاحزان است
جاری به صورت تا سحر اشک طفلان است
واویلتا واویلتا آه و واویلا
واویلتا واویلتا آه و واویلا
چشم فقیران در ره مرتضی مانده
ظرف یتیمان علی بی غذا مانده
واویلتا واویلتا آه و واویلا
واویلتا واویلتا آه و واویلا
ای دل صدپاره گل باغ تو
تا ابدیت به جگر داغ تو
ظلمکُش از همه مظلومتر!
رهبر از فاطمه مظلومتر!
پادشه وسعت ملک خدا!
صدرنشین حرم ابتدا!
محفل انس تو دل سوخته
عدل به نوع بشر آموخته
ساخته و سوخته با آه خود!
رانده جهان را ز سر راه خود!
سینهات از لوح و قلم پاکتر
از گل پرپر شده صدچاکتر
باغ جنان شیفت? قنبرت
روحالامین مستمع منبرت
خان? تو کعب? عالم شده
خاک قدمهای تو آدم شده
ماه، طلوعش به تو آغاز گشت
مهر به دست تو ز ره بازگشت
ای همه جا طور مناجات تو
چشم اجابت پی حاجات تو
در دل شب همسخن چاهها!
سوخته با نال? تو آهها
جام طهورای خدا مست تو
وسعت گردون به کف دست تو
قنبر کوی تو سراجالهدیس
دلی كه خانه مولا شود حرم گردد
كز احترام علی كعبه محترم گردد
من از شكستن دیوار كعبه دانستم
كه هر كجا كه علی پا نهد حرم گردد
هنوز روز خوش دشمن است تا آن روز
كه ذوالفقار زبان علی دو دم گردد
دلی كه جام بلا را كشیده تا خط جور
چه احتیاج كه دنبال جام جم گردد
قبول خاطر خون خدا شدن شرط است
نه هر كه مرثیهای ساخت محتشم گردد
عزای ماست كه هر سال میشود تكرار
و گر نه حیف محرم كه خرج غم گردد
نه هر كه كشته شود میتوان شهیدش گفت
نه هر سری كه به نی میرود علم گردد
حدیث عشق و وفا ناسروده میماند
مگر كه دست علمدار ما قلم گردد
هنوز شعلهور از خیمههای عاشوراست
ز شور شیونی دل مباد كم گردد
شاعر:محمدعلی مجاهدی
با اينكه مداراي تو شد شامل قاتل
جز بغض تو در سينه آن خصم ولي نيست
آنانكه به كف شير گرفتند برايت
در عهد و وفاشان به تو اهل عملي نيست
با طايفه كوفه بگوييد پس از اين
آسوده بخوابيد كه جنگ جملي نيست
ميبينم از اين پس بخدا غربت خود را
من بعد براي حسنت تنگ دلي نيست
ديگر نتوان ماند ز بعد تو به كوفه
همدردي و دلسوزي شان جز حيلي نيست
در شيون كوفي اُفقي تار ببينم
تا هلهله لشگر كوفي خللي نيست
يا علي (ع)ادركني
اي همه افلاكيان فرمان برت
اي دو صد خورشيد عبد قنبرت
اي تو لبيك دعاي مصطفي
يا اميرالمؤمنين يا مرتضي
عرش باشد عاشق سجادهات
منبر و محراب هم دلدادهات
اي دل تو همسفر با فاطمه
اي اذان
دردی تمام بال و پرم را گرفته است
آهم فضای هر سحرم را گرفته است
عزمم به رفتن است و دلم تنگ فاطمه
گر چه کلونِ در کمرم را گرفته است
دنیا به کام من به خدا مثل زهر بود
از آن زمان که همسفرم را گرفته است
از آن زمان که پهلوی او تیر می کشید
دردی تمامی جگرم را گرفته است
از من گرفت فاطمه را دشمنم، از او
در بین کوچه ها پسرم را گرفته است
تیغی که وقت سجده سرم را شکاف داد
از من توان مختصرم را گرفته است
دیگر صدای شکستن شنیده شد
مسجد عزای پشت درم را گرفته است
دور از نگاه دختر من بال جبرئیل
زخم عمیق فرق سرم را گرفته است
شاعر:مسعوداصلانی
آمد زعرش این ندا – قد قتل المرتضی – حیدر غریبه 2
گویند یتیمان همه نوحه برایت علی حیدر غریبه
قسمت قاتل کنی سهم غذایت علی - حیدر غریبه
ای کاش و ما می شدیم کشته بجایت علی حیدر غریبه
ذکر همه انبیا ایهالعالم حیدر غریبه
آمد زعرش این ندا – قد قتل المرتضی – حیدر غریبه 2
عالم و آدم کنند یا مرتضی امشب گریه برایت
امشب چو خاموش شود یا مرتضی دیگر صوت دعایت
حیف آن که درخاک نهند و یا علی جان آن قد رسایت
هستی ما هم بود یا علی جان آن مهر و ولایت
آمد زعرش این ندا – قد قتل المرتضی – حیدر غریبه 2
وقتی که زد از جفا شمشیر و آن بی حیا فرقت شکسته
بودی به یاد در و دیوار و آن مادر پهلو شکسته
کردن جسارت به
با تو ای فاطمه جان وقت ملاقات من است
رویت ای یار علی قبله ی حاجات من است
بر لب خونی من زمزمه ی یازهراست
نامت آرام دل و رمز فتوحات من است
وقت تنهایی من یاور و یارم بودی
بر تو ای دخت نبی فخر و مباهات من است
استخوان از گلویم، خار زچشمم بردار
گه نگاه و سخنت اوج مناجات من است
عاقبت شان نزول من و تو شد تاویل
سیلی،آیات تو زخم سر، آیات من است
تو و آن سینه ی مجروح، من و فرق دوتا
آن مدال تو این طرح موالات من است
من و این چهره ی خونین تو آن روی کبود
یعنی ای یاس علی روی تو مرآت من است
سرو پهلوی شکسته دل و این دیده ی خون
آن علامات تو این هم علامات من است
سجده گاه من و تو، هردو به خون آغشتند
صدای قدمهاش شنیده نمی شه
دو چشمش رو بسته برای همیشه
سراغش رو امشب گداها می گیرن
میخوان که برای آقاشون بمیرن
امیر غریبم امیر غریبم 4
اون آقای خسته که خیلی کریمه
همش ذکر لبهاش فَأَمَّا الْيَتيمه
راحت میشه امشب ز وادی غربت
ز زخم زبون و ز دشنام و تهمت
امیر غریبم امیر غریبم 4
چهل سال گذشته که خونه نشینه
داره روی قلبش عزای مدینه
تو مردم سلامش بدون جواب بود
هنوزم رو دستش یه رد طناب بود
امیر غریبم امیر غریبم 4
شاعر : رضا تاجیک
دانلود سبک
نیست مادر تا ببیند اشکهای جاری ام
نیست تا اینکه دهد آن مهربان دلداری ام
می رود از حال و خواب از چشمهایم می رود
خاطرات دردناکی دارم از بیداری ام
روزگاری مادر و حالا پدر شد رفتنی
غم همیشه با من است و می کند غمخواری ام
میهمان خانه ام را کوفه از دستم گرفت
تا ابد شرمنده ام کرده است مهمانداری ام
من بدم می آید از این کوچه های چشم تنگ
سخت باشد در چنین وضعی امانت داری ام
بعد تو کوفه به من بی احترامی می کند
نیست یک محرم نماید در غریبی یاری ام
بیست سالِ بعد هم باشد سرم را بشکنم
تا بیاید باز بوی تو زخون جاری ام
دختر تو باشم و بی پرده باشد محملم
تو بگو آیا سزاوار چنین آزاری ام
خطبه می خوانم
اعتلا کن بر دو چشمان تر من بیشتر
بر نگاه و التماس آخر من بیشتر
التماست کرد آن شب، پای در، وقت وداع
از پر مرغابیان بال و پر من بیشتر
کاش می شد تا که برگردانمت چون مادرم
کاش می کرد التماست معجر من بیشتر
لااقل نگذاشتی بوسه زنم پیشانیت
کاش می شد تا بمانی در بر من بیشتر
زخم بر سر داری اما دست بر پهلو شدی
تو شکستی زیر داغ مادر من بیشتر
چشمهایت کاسه خون شد میان حرفهات
گفته هایت بوده حول محور من بیشتر
گریه کن شاید بلا برگردد از این دخترت
گریه کن بر قصه بغض آور من بیشتر
من از این تقسیم کوفی راضیم جان حسین
سهم تو یک ضربه و سهم سر من بیشتر
شاعر : محسن حنیفی
محراب کوفه امشب در موج خون نشسته
یا عرش کبریا را سقف و ستون شکسته
سجاده گشته رنگین از خون سرور دین
یا خاتم النبیین، یا خاتم النبیین
از تیغ کینه امشب فرقی دو نیم گردید
رفت آن یتیم پرور، عالم یتیم گردید
دیگر نوای تکبیر از کوفه بر نیامد
نان آور یتیمان دیگر ز در نیامد
غمخوار دردمندان امشب شهید گردید
امشب جهان ز فیض حق ناامید گردید
تنها نه خون به محراب از فرق مرتضی ریخت
امشب شرنگ بیداد در کام مجتبی ریخت
امشب به کوفه بذر کفر و ضلال کِشتند
مرغان کربلا را امشب به خون کشیدند
تیغ نفاق امشب بر فرق وحدت آمد
امشب به نام سجاد خط اسارت آمد
امشب به محو خادم، خائن دلیر گردید
آری برادر امشب زینب اسیر گر
که دیده در دل محراب پیکری خونین؟
میان شور و شرر سجده با سری خونین
برای وسعت هفت آسمان تداعی شد
دوباره قصه ی پرواز با پری خونین
و رفت باغ به تاراج نهروانی ها
نشست زخم تبر بر صنوبری خونین
زبان روزه نماز پر از جراحت را
سلام داد از اعماق حنجری خونین
بدون شک متولد شده ست این فتنه
از آتشی که زد ابلیس بر دری خونین
سید محمد بابا میری
عالم زماتم گشته پریشان در خون نشسته قلب یتیمان
مظلوم علی جان علی ، مظلوم علی جان علی (2)
امشب اذان ماتم بگویید سجاده ای را در خون بشویید
محراب و منبر ، از خون حیدر چون روی طفلان گردد پریشان
مظلوم علی جان علی ، مظلوم علی جان علی (2)
محراب مسجد، امشب بگرید مانند ام کلثوم ،زینب بگرید
سوزان گردد حسینت زین غم پرشان گردد حسن هم چون شمع سوزان
مظلوم علی جان علی ، مظلوم علی جان علی (2)
بر لب چو دیدند آه علی را مرغان گرفتند راه علی را
یعنی مرو تو ، امشب بسوی مسجد که ما را بودی تو مهمان
مظلوم علی جان علی ، مظلوم علی جان علی (2)
شاعر:عسگری داداش
از تو سر و زمادر من سینه ای شکست
تا صبح حشر بر سر بر سینه میزنم
جدم که نیست در بر تو مادرم که نیست
دارم برای چند نفر سینه میزنم
من در مدینه یاد گرفتم که هیچ وقت
زخمی که شد عمیق مداوا نمیشود
گر چند ضربه هم زده بودن باز هم
پیشانی تو بیش از این وا نمیشود
گفتند گفته ای که مرا کوچه میبرند
می خواهم از بیان خودت بشنوم بگو
گفتند گفته ای که تماشام میکنند
میخواهم از زبان خودت بشنوم بگو
بابا خودت بگو سر بازار میروم
بابا خودت بگو که گرفتار میشوم
بابا خودت بگو به سرم سنگ میزنند
بابا بگو بدون علمدار میشوم
شاعرعلی اکبر لطیفیان
دیگر نمی نالم که تنهایم چون می روم در پیش زهرایم
علی علی جانم ، علی علی جانم (2)
زخم سر علی دگر دوا نمی خواهد مریض عشق کبریا شفا نمی خواهد
دیگر نمی نالم که تنهایم (2) چون می روم در پیش زهرایم
علی علی جانم ، علی علی جانم (2)
پروانه های بی پر و بالم ز جا خیزید کمتر کنار بستر من اشک غم ریزید
من راهی گلزار جانانم سیرم ببیند ای عزیزانم
علی علی جانم ، علی علی جانم (2)
گر جان وقلب من پر از زخم و جراحت شد دیگر علی از دیدن مغیره راحت شد (2)
من می رم امشب به سوی زهرا تا که نبینم قاتل او را
علی علی جانم ، علی علی جانم (2)
کو آن گل لاله کجا شد باغ احساسم باشد نگاه آخر من سوی عباسم
دیگر نمی نال
حیدر حیدر،عشق حیدر تو قلبم ازلی ِ
حیدر حیدر،ذكرش مخصوص دیوونه دلی ِ
حیدر حیدر،آقا یه دونست اونم علی ِ
من كه دلم دلبری مثل حیدر داره
به غم بگو دست از سر دلم برداره
آقام آقام آقام آقام حیدر
حیدر حیدر، با ذكرت بی بی فاطمه میخنده
حیدر حیدر،با تو بودن یعنی برگ برنده
حیدر حیدر،اسمی كه درب دوزخ رو می بنده
من كه دلم دلبری مثل حیدر داره
به غم بگو دست از سر دلم برداره
اولین استاد جنگ نامنظمه
شاگرد خصوصیش ابوفاضل یل علقمه
علی علی
دانلود سبک
ازشـرار دل من چشـم ترم مي سوزد
دل من بيشتراز زخـم سرم مي سوزد
مثل نخلي كه فتـاده است كنـاردريـا
دل گرفته شرر وچشم ترم مي سوزد
برغريبي حسين وحسن وزينب خـويش
همچنان شمع دل شعلـه ورم مي سوزد
تابه رخسارة عبـاس نگــاهـم افتـاد
ديدم ازغصه وجـودپسـرم مي سوزد
چون به زينب نگــرم يـادكنم اززهرا
گوئيا فـاطمه پيش نظـرم مي سوزد
اينقـدراشك نريزيـد عـزيــزان دلم
كه من ازآتش اين غـم جگرم مي سوزد
قدري ازبسترمن فـاصلـه گيـريدهمه
هريتيمي كـه بـود دوروبرم مي سوزد
بسته ام بار سفـرليك خــدامي دانـد
نگـرم چـون به شمابال وپرم مي سوزد
اي« وفائي» به خدا تاابديت همه شب
همچنان ماه چراغ سحـرم مي سوزد
در این اندوه جان فرسا ببین زینب شده تنها
علی جانم ، علی جانم (2)
دوباره تازه می گردد عزای مادرم زهرا
علی جانم ، علی جانم (2)
تو بعد از مادرم زهرا ، جفا دیدی تو از این امت نادان ، بلا دیدی
شدی راحت چه خوش دگر از این غربت از این غم ها
علی جانم ، علی جانم (2)
پدر بی تو در این دنیا چه سازم من ببین از آتش غم می گدازم من
نمی تابی چرا ای مه تو در این ظلمت یلدا
علی جانم ، علی جانم (2)
تو در وقت نماز خود خدا دیدی تو او را با رخ خونین پرستیدی
چه زیبا گفتگو کردی تو با آن دلبر یکتا
علی جانم ، علی جانم (2)
تمام عرش می لرزد از این ماتم بدوش خود گرفتم من ، غم عالم
تو خاموشی ولی عالم همه در شیون
نسيم مغفرت
آمدم يكبار ديگر، باز هم راهم بده
بهرتأثير دعايم شعلة آهم بده
اي كريم آفرينش سائلي درمانده ام
درحريم رحمت وغفران خودراهم بده
آمدم گويم به چاه معصيت افتاده ام
ناجي عالم نجات ازقعراين چاهم بده
بي نسيم مغفرت درخواب غفلت مانده ام
ديده اي بيداروجان وقلب آگاهم بده
دردل شب بسته ام قامت به محراب نماز
يك سحر پروانة سير الي اللهم بده
جذبة عفوت كشانده سوي اين درگه مرا
ازغبار درگه خود عزّت وجاهم بده
چون «وفائي» تاكنم ابراز دردخويش را
درحضورت فرصتي هرجند كوتاهم بده
شاعر:عسگری داداش
شده ذکر یتیمان- علی جانم علی جانم
شکسته پرو بالش (2) شده صبح وصالش
همه هستی عالم کند گریه به حالش (2)
شده ذکر یتیمان- علی جانم علی جانم
بود سینه پراز آه (2) اجل آمده از راه
دگر ناله ندارم خداحافظت ای چاه
شده ذکر یتیمان- علی جانم علی جانم
به لب زمزمه دارم (2) سخن با همه دارم
در این سینه تنگم غم فاطمه دارم
شده ذکر یتیمان- علی جانم علی جانم
مرا برگ و بر افتاد به جانم شرر افتاد
من غم زده دیدم گلم پشت در افتاد
شده ذکر یتیمان- علی جانم علی جانم
بیا ای دوست تا باهم بسوزیم
چو شمع محفل ماتم بسوزیم
من و تو سوگوار یک عزیزیم
بیا تا هردو در یک غم بسوزیم
بیا چون شمع و چون پروانه باشیم
به گرد هم بررای هم بسوزیم
بیا با محرمان دمساز گردیم
چرا از طعن نامحرم بسوزیم
چو می خواهی در ان عالم نسوزی
همان بهتر در این عالم بسوزیم
به خورشید محبت ره توان برد
اگر یک صبح چون شبنم بسوزیم
چو می باید بسوزد سینه بگذار
بیاد عترت خاتم بسوزیم
کمال سوختن عشق علی است
مبادا در عزایش کم بسوزیم
نسوزد آفتاب حشر مارا
اگر از داغ او یکدم بسوزیم
(محمد)باز از سوز جگر گفت
بیا ای دوست تا باهم بسوزیم
سجاده و محراب خون میگرید از قتل علی
شد باعث قتل علی، عدل علی عدل علی
فرق ولایت شد دو تا واویلتا واویلتا
****
داغت دوباره تازه شد یا رحمۀ للعالمین
از چشم امت میچکد خونِ امیرالمؤمنین
فرق ولایت شد دو تا واویلتا واویلتا
****
گردیده عمری بر جگر نیش همه نوش علی
«فُزتُ بربِّ» مانده بر لبهای خاموش علی
فرق ولایت شد دو تا واویلتا واویلتا
****
از چاه و نخلستان و شب دیگر نیاید زمزمه
بر شوهر مظلوم خود قرآن بخوان یا فاطمه
فرق ولایت شد دو تا واویلتا واویلتا
****
دنیا ز مولا خسته و مولا ز دنیا خسته شد
هم دست دشمن باز شد، هم چشم مولا بسته شد
فرق ولایت شد دو تا واویلتا واویلتا
****
خون جبین آب وضو، بر روی خ
علی امـــــشب چه خوش با ما مدارا می کنی
شد شب قـدر و تو خود دردم مداوا می کنی
درکـنار ذکـر حـقّ و جـــوشن و احیای شب
با نــمازآخرت دل را مــصـفا مـی کـنی
عـدل و احـسان شما حتی ز قاتل کم نگـشت
کاسه شیری هم برای قاتلت مــولامهیامی کنی
امشـب آقا با همین فرق شکسته، روی زرد
یاد آن میخ در و پـهلوی زهـرا(س) می کنی
از شمار فضل تو حدر قلم ها عاجــز است
در رکـوع خود زکــات عشـق اهدا می کنی
مـردم نا اهـل کـوفه با تو بد کردند علـی(ع)
ازخدای خود تو استغفارآنها را تمـنا می کنی
شاعر:محسن زعفرانیه
السلام علی النباءِ العظیم السلام علی السیدِ الکریم 2
أنتَ قاسم بالسّویه أنت عادل بالرّعیه 2
یا حیدر یا حیدر یا حیدر علی 2
شام غریبان شاه تنها شد ذکر عالم امشب واحیدرا شد 2
زینبش با دیده ی تر میزند بر سینه و سر 2
یا حیدر یا حیدر یا حیدر علی 2
چاه کوفه دیگر گشته بی همدم نخلستان می خواند نوحه ی ماتم 2
مسجد شهر بی قرارش فاطمه در انتظارش 2
یا حیدر یا حیدر یا حیدر علی 2
سائل نابینا غرق التهاب دل یتیم کوفه در اضطراب 2
روی دستش کاسه ی شیر آسمانها تار و دلگیر 2
یا حیدر یا حیدر یا حیدر علی 2
شاعر : رضا تاجیک
دانلود سبک
گرفته مه همه ی جاده را ـ مشخص نیست
که صاف می شود آیا هوا ؟ـ مشخص نیست
چطور باید از این راه مه گرفته گذشت
از این مسیر که یک ردّ پا مشخص نیست
و من چقدر در این مه به گریه محتاجم
نمی شود که ببارم... چرا؟ مشخص نیست
چه حسّ خوبِ غریبی ؛ به جستجوی خودت
شبانه راه بیفتی ... کجا؟ مشخص نیست
و تا همیشه از این شهر مرده کوچ کنی
و دورِ دور شوی ... دور... تا ... مشخص نیست
درست می روی آیا ؟ و یا ... نمی دانی
صحیح می رسی آیا ؟ و یا ... مشخص نیست
... کسی شبیه نسیم از کنار من رد شد
غریبه بود ؟ وَ یا آشنا ؟ مشخص نیست
صدای روشن او از ورای مه پیداست:
نگاه کن به افق! راه نامشخص نیست
...
تو پشت ابری و این قدر تا
