چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
سجاده تو رنگ عبادت دارد
سرچشمه ز انوار ولایت دارد
محراب کند لحظه شماری به رهت
چون هر قدمت بوی شهادت دارد
شعر از :محمدمهدی عبدالهی
خانه ای کاش که اینگونه پریشان نشود
شبی آشفته تر از شام غریبان نشود
غسل شب ناله ی شب دفن شب افسوس سحر
کاش آماج دل هیچ مسلمان نشود
یاد آن غسل که از پهلوی زهرا خون ریخت
خون فرق علی انگار که درمان نشود
نیمه شب گوشه ی تابوت به دوش حسنین
بی علی مشکل تشییع که آسان نشود
کوفه از اشک یتیمانه بخود می لرزد
بعد از این کاش گرفتار یتیمان نشود
مردم کوفه سر عهد بمانند اگر
طعمه ی سنگدلان معجر نسوان نشود
نزد این سنگ دلان سنگ زدن آسان است
کاش در شهر شما آینه مهمان نشود
نخلها از غم هجران علی خم شده اند
چاه ها شاهد آن ناله ی سوزان نشود
اولین روز حسن بهر امامت چه گذشت !
این بلا بر پسر فاطمه جبران نش
وقتي كه شب رفت و سحر شد
شال كمـــــــــر حلقه به در شد
با ضرب شمشيـــــــــــــر مرادي
انگار شيـــــــــــــعه بي پدر شد
هر که مست است مست روی علی ست
هر چه مستی ست از سبـوی علی است
تاک را کاشت با دو دست خـودش
باده یک قطره از وضوی علی ست
ای که پرسیدی آمدم ز کجا؟
بر تنت گرد و خاک کوی علی ست
هر کسی اصل خـویش را جوید
به یقین گرم جستجوی علی ست
از علی آمده ست هر چه که هست
بازگشت همه به سوی علی ست
آنچه تنزیل بـر محمّد شد
با خدا شرح گفتگوی علی ست
معنـی اینمــا تـولوا... چیست؟
هر طرف رو کنید روی علی ست
او خدا نیست نه! خدا او نیست
که خدا هم در آرزوی علی ست
هو علی هو علی علی هو هو
دو جهان غرق های و هوی علی ست
شاعر:جلیل صفر بیگی
ندا به حق علي و دعا به حق علي
دوا به حق علي و شفا به حق علي
چه سرفرازم و آقا شدم براي خودم
بلند ميشود و افتاده پا به حق علي
گداي كوچه ي زهرا شدم عزيز شدم
بزرگ ميشود اينجا گدا به حق علي
عجيب نيست اگر باز هم دري واشد
نجات داده مرا بارها به حق علي
مگر نه اينكه هميشه خجالتم دادي
مگر نه اينكه تو گفتي بيا به حق علي
چه خوب دست من و دامنت گره خورده
شده ست اين گره ي بسته وا به حق علي
تمام حاجتم اين بود آشتي با تو
شده ست حاجت كهنه روا به حق علي
اگر كه پرده بيفتد چه آبرو ريزي ست
مريز آبرويم را خدا به حق علي
به من ز ِ اَخم تو آنقدر عرصه تنگ آمد
بگير تنگيِ قبر مرا به حق علي
به حق فاطمه كه
تسبیح زخمهای تو تصویر می شود
تا دانه دانه اشک تو زنجیر می شود
اندوه کعبه بود،ترک خورد از غمت
دارد به شکل قلب تو تصویر می شود
آیینه در برابر منشور گریه هات
در غربت نگاه تو تکثیر می شود
از سیر تا پیاز غمت سیر گریه کرد
آن دختری که از همه کس سیر می شود
آنقدر خون گریست که افتاد بر زبان
دارد به پای غصه تو پیر می شود
دنیا بدون فاطمه یک جور دیگریست
خیلی برات سرد و نفس گیر می شود
تا دستهای حیدریت بسته می شوند
روباه هم به یک دو نفس شیر می شود
این سفره های نان و نمک بعد رفتنت
لبریز شیر و گندم و تزویر می شود
یعنی علی نماز نمی خواند؟.....وای من
روح اذان به مأذنه تکفیر می شود
شبهای قدر وقت نزول کبود تو
فزت
این چشم ها به راه تو بیدار مانده است
چشم انتظارت از دم افطار مانده است
برخیز و کوله بار محبت به دوش گیر
سرهای بی نوازش بسیار مانده است
با تو چه کرده ضربه ي آن تیغ زهر دار
مانند فاطمه تنت از کار مانده است
آن قدر زخم ضربه ي دشمن عمیق هست
زینب برای بستن آن زار مانده است
آرام تر نفس بکش آرام تر بگو
چندین نفس به لحظه ي دیدار مانده است
از آن زمان که شاخه ي یاست شکسته شد
چشمت هنوز بر در و دیوار مانده است
سی سال رفته است ولی جای آن طناب
بر روی دست و گردنت انگار مانده است
میدانی ای شکسته سر آل هاشمی
تاریخِ زنده در پی تکرار مانده است
از بغض دشمنان به تو یک ضربه سهم توست
باقی آن برای علم
شعلی یعنی خدا یک جلوه کمتر
علی از قدر انسانی فراتر
علی یعنی صدای سبز باران
علی یعنی نگاه خیس ایمان
کسیکه حرف حق میزد علی بود
وذکر هرشب احمد علی بود
علی دلواپس پیغمبرش بود
محمد نیز فکر حیدرش بود
علی لبخند شیرین یتیم است
علی درغصه های ما سهیم است
بیا مثل علی آزاده باشیم
بیا مثل حقیقت ساده باشیم
علی یعنی تمام غربت مرد
علی یعنی تمام تهمت و درد
علی یعنی خروش ذوالفقاری
علی یعنی دوتا چشم بهاری
علی یعنی بدون یاروهمراه
علی یعنی شب و نخل ودل چاه
علی یعنی تمام مکتب ما
علی یعنی حسین وزینب ما
علی یعنی تمام اشک حیدر
برای غربت زهرای اطهر
شاعر:ابوذر
نیست مادر تا ببیند اشک های جاری ام
نیست تا این که دهد آن مهربان دلداری ام
می رود از حال و خواب از چشم هایم می رود
خاطرات دردناکی دارم از بیداری ام
روزگاری مادر و حالا پدر شد رفتنی
غم همیشه با من است و می کند غمخواری ام
میهمان خانه ام را کوفه از دستم گرفت
تا ابد شرمنده ام کرده است "مهمانداری ام"
من بدم می آید از این کوچه های چشم تنگ
سخت باشد در چنین وضعی امانتداری ام
بعد تو کوفه به من بی احترامی می کند
نیست یک محرم نماید در غریبی یاری ام
بیست سال بعد هم باشد سرم را بشکنم
تا بیاید باز بوی تو ز خون جاری ام
دختر تو باشم و بی پرده باشد محملم
تو بگو: آیا سزاوار چنین آزاری ام؟
خطبه می
باور هیچ کسی نمیشه که با دل اسیر و مضطر
ببینه شاه لافتی رو حتی یه لحظه توی بستر 2
کوچه های کوفه شد دیگه با غصه سهیم
یه گوشه غریبونه شده ذکر هر یتیم
وای بابا 3 بابا
حال دل همه خرابه سینه ز غصه ها کبابه
تموم فکر این یتیما عیادت از ابوترابه 2
ناله های مرتضی دل و کنده ز ریشه
ذکر یا فاطمه از رو لبش قطع نمیشه
وای بابا 3 بابا
بی قراره میون بستر روی لباش شهادتینه
با دیده های پر ز بارون طرف صحبتش حسینه2
میگه میری کربلا به فراز نیزه ها
بین قتلگاه میشی تو ذبیحاً بالقفا
وای یا حسین 3 مولا
شاعر : رضا تاجیک
دانلود سبک
باز امشب منادی کوفه
از امامی غریب می خواند
گوشه خانه دختری تنها
دارد اَمن یجیب می خواند
***
مثل اینکه دوباره مثل قدیم
چشمِ از خون دل تری دارد
این پرستار نازنین گویا
باز بیمار بستری دارد
***
چادر پُر غبار مادر را
سرسجاده برسرش کرده
بین سر درد امشب بابا
یاد سر درد مادرش کرده
***
آه در آه؛ چشمه در چشمه
متعجب زبان گرفته، پدر!
خار درچشم و استخوان به گلو!
درگلوم اُستخوان گرفته پدر
***
آه بابا به چهره ات اصلاً
زخم ودرد و وَرم نمی آید
چه کنم من شکاف زخم سرت
هرچه کردم به هم نمی آید
***
باز سر درد داری و حالا
علت درد پیکرم شده ای
ماه «اَبرو شکسته»! بابا جان!
چه قَدَر شکل مادر
پلک های نیمه بازش آیه های درد بود
آخرین ساعات عمر حیدر شبگرد بود
چادر خاکی زهرا بالش زیر سرش
عکس دربی سوخته در قاب چشمان ترش
زخم فرقش، ترجمان عمق زخم سینه بود
کوفه هم مثل مدینه دشمن آئینه بود
آتش آه حزینش بر جگر افتاده است
این دم آخر به میخ در افتاده است
در نگاه زینب دل خسته زخمش آشناست
زخم فرقش شکل زخم پهلوی خیرالنساست
زخم های کهنه بر رفتن مجابش کرده اند
ناامیدانه طبیبان هم جوابش کرده اند
معنی فزت و رب الکعبه ی او روشن است
حیدر مظلوم سی سال است فکر رفتن است
کوفه شبها آشنا با اشک فانوسش شده
ماجرای کوچه سی سال است کابوسش شده
غصه ی آن کوچه سی سال است پیرش کرده است
کم محلی های مر
علی امشب چرا بهر عبـــــادت بر نمی خیزد
چرا شیر خدا از بهر طــــاعت بر نمی خیزد
خدا جویی که از یاد خــــــدا یکدم، نشد غافل
چه رخ داده که از بــهر عبادت بر نمی خیزد
از آن ضربت کـه بر فرق علی زد زاده ملجم
یقین دارم کـــــه از جا تا قیامت بر نمی خیزد
به محراب دعا در خون شناور گشته شیر حق
دیــــگر بهر دعا آن ابر رحمت بر نمی خیزد
طبیـــــب زخم سرش را دید و گفت با حسرت
علی دیــگر از این بستر سلامت بر نمی خیزد
دور شمع پيكرت، گرديده ام خاكسترت
اي به قربان تو و اين رنگ زرد پيكرت
از نفس هاي بلندت ميل رفتن مي چكد
حق بده امشب بميرم در كنار بسترت
تا نگيرد خون تازه گوشه ي تابوت را
مهلتي تا كه ببندم دستمالي برسرت
حيف شد، از آنهمه دلواپسي كودكان
كاسه هاي شيرمانده روي دست دخترت
كاش مي مردم نمي ديدم به خاك افتاده است
هيبت طوفاني دلدل سوار خيبرت
خلوت شبهاي سوت و كور نخلستان شكست
با صداي واعلي و واي حيدرحيدرت
شهر كوفه تا نگيرد انتقام بدر را
دست خود را بر نمي دارد پدر جان از سرت
با شمايي كه امير كوفه ايد اينگونه كرد
الامان از كاروان دختر بي معجرت
مي روي اما براي صد هزاران سال بعد
ميل احسان مي نما
آمدم مـــــن بــــــر در احـسان تو
من گدایم مـن گدا، دستم بگیر
یــــــــــا علی مرتضی دستم بگیر
تــــــا نیفتــادم ز پا دستم بگیر
گر بدم من دوست می دارم تو را
ای شـه مــلک ولا دستم بگیر
در دم مُــــــــردن به فریادم برس
پا بنه بـر سر مرا، دستم بگیر
من ز مرگ و برزخم در وحشتم
یاری یم کن از وفا دستم بگیر
دردمـــندم، مـــستمندم، مضطرم
ای شـه مشکل گشاه دستم بگیر
نخلای کوفه میدونند علی چقدر ناله داره
شبا میبینند که میآد سر روی خاکا میزاره
میگه فلک آتیش زدی به عمر و حاصلِ علی
چرا گرفتی با لگد تو محرمِ دلی علی
* * *
اما یه چند نمیآد علی به چاه سر بزنه
با نالههای قلبّ خود صداش تو چاه پر بزنه
چرا نمیآد آقامون با نخلا درد دل کنه
از بی وفاییها بگه دل ما رو خجل کنه
* * *
نمیدونم امشب چرا از تو کوفه صدا میآد
صدای سوز و ناله و گریهی بچهها میآد
هر بچهای که میبینی یه کاسه شیر تو دستشه
به مردم کوفه میگه این بی وفایی رسمشه
* * *
اما ز خونهی علی هر چی بگم بازم کمه
کار دو چشمِ بچههاش اشک و عزا و ماتمه
زینب و کلثوم و حسن اشک غریبی میبارند
حسین و ع
ضمن عرض تسلیت به مناسبت شهادت امیرالمومنین علی علیه السلام شمارابه خواندن این شعرزیبادعوت میکنیم
لافتی الاعلی،لاسیف الاذوالفقار
ذوالفقاربی ولی دیگرنمی آید به کار
گرکه باشددشمنت کمترزصد یا از هزار
ذوالفقاربی ولی دیگرنمی آید به کار
گرکه ضربت میزنی،درآن نباشدکردگار
ذوالفقاربی ولی دیگرنمی آید به کار
ای -نفس-نقشی بزن برقاب سنگ روزگار
ذوالفقاربی ولی دیگرنمی آید به کار
ای عــــزیـز دو سرا، یا زهرا
حق دهد صبر تو را، یا زهرا
تو کـه خود دیده سوزان داری
بـــا خبر باش که مهمان داری
تو که رفتی و ز غم ها رستی
قـــــلب پر مِهر علی بشکستی
آید اینک بــــــه برت یا زهرا
عــــــــمّ والا گُهرت، یا زهرا
شصت و سه سال عمر غم هام میگذره2
اون خاطرات پیش چشمام می گذره2
یادم نرفته من رو اون روز با دست بسته می کشوندن
طفلای معصومم با گریه روضه می خوندن
گل یاس و کی دیده تو گلخونه بسوزونن
در باغ و کی دیده غریبونه بسوزونن 2
دلخون شدم بعد هجر یاورم2
پرواز عشق مگه میشه باورم2
وقتی که خونه می رسیدم یارم رو با اون وضع می دیدم
می گفتم: ای بانو! همین که آه می کشیدم
نمی تونم ببینم که دم به دم بیهوش میشی
آروم آروم می سوزی پیش چشام خاموش میشی 2
امشب دلم راحت می شه از جفا 2
راحت می شم دیگه از این غصه ها 2
حتی شب آخر خدایا کی راحت از زخم زبونم
به یاد یار پرپرم من امشب می خونم
دل یار من و با زخم زبونا نیش زدن
گل
شب شــام غریبان باشد امشب
عزای شاه مـــــــــردان باشد امشب
بوَد جــای علی در خانه خالی
به زیر خــــــاک پنهان باشد امشب
عــلی شد کشته در راه عدالت
که زینب مـــو پریشان باشد امشب
حسـن از داغ بابایش دل افکار
حسینش دیـــــده گریان باشد امشب
زنـــد بر سینه و سر، ام کلثوم
بـــــه غم سقای طفلان باشد امشب
بیـــــاید تسلیت گویید به مهدی
که از غم زار و نالان باشد امشب
کــــــوفه خون است ز هجران جگرم
می روم دیدن محــــــسن پسرم
کـــــــــــوفه سخت است برای مردی
همسرش را بـــــــــزند نامردی
پیش من کــوفه تــــــو از داغ مـــــگو
سخــــــــنی از در و دیوار مگو
کوفه باز شد دست من امروز چه سود
یک نفر یاور در آن کوچه نبود
کــــــــــــوفه دانـــــی که علی تنها بود
همدم و مـــــــونس او شبها بود
نــــخـــــلهایت هــــــــــمه همراز علی
نـــــیمه شب هــــــم نفی آه علی
کـــــــــــوفه ای محـــــرم شبهای علی
بعـــد از ایـن نشنوی آوای علی
تمام کــــــــوفه را ماتم گرفته
یتیمی دامن مــــادر گرفته
منـــــــاجات علی دیگر نیامد
به مسجد ساقی کوثر نیاید
حسن اشک عزا از دیده بارد
حسین تشنه لــب بابا ندارد
عـــلی شد کشته تا قرآن بماند
علی شد کشته تا ایمان بماند
مـــــــنــــــاجات علی از سوی نخلستان نمی آید
صــــــــــدای دلـــنشین شاه اِنس و جان نمی آید
بـــــــجای صوت قرآن چون شده كز خانه حیدر
نـــــــــــــوائی جــز صدای ناله و افغان نمی آید
بـــــه فرق مظهر حق و عدالت ضربتی خورده
كـــــــــــــه امید حیات از آن شه مردان نمی آید
علی در بستر مرگ است و مشغول نماز امشب
بــــــــگو خــادم به مسجد خسرو خوبان نمی آید
یتیمی دامـــــن مــــــــــادر گرفته اشك می ریزد
كه ای مـــــــادر چرا غمخوار ما طفلان نمی آید
بـــه چشم تر، بَره سر می كشند بیچارگان امشب
كـــــه یا رب از چه آن مولای درویشان نمی آید
حــــــكـــیم از دیـــــــدن زخم علی نومید گردیده
حَــــ
بـــــیا زیـــــــنــــــب کـــــــــنـــارم
کـــه من جز تو پرستاری ندارم
بــــیا زهــــــــــــــــرای خـــــــــانه
بـــــــسوی مــادرت باشم روانه
بیا زینب بــــــــه بــــــــالین سر من
کـــه داری بوی زهرا دختر من
بیا زینب دگـــــر از عــــــمر سیرم
دعــــــا کن دخترم دیگر بمیرم
بیا زینب که من حــــــــرف تو دانم
سلامـت را به زهرا می رسانم
بیا زینب بـــــــه تــــو دارم وصیت
که بعد از من بسی گردی اذیت
بیا زینب که غم بر من نصیب است
خـدا داند حسین من غریب است
بیا زینب حسن را یــــــــــاوری کن
بــــــــرای اهل خانه مادری کن
بیا زینب نشان کــــــــــــوچه ای تو
کــــــه ثانی علی در کوفه ای تو
قربان قدمت بابا
مهمانم شده ای بابا
امشب آمده ای اینجا
ای جانم به فدایت
خورشید منی به شام تار آمده ای
مظلوم و غریب این دیار آمده ای
یاعلی علی ، علی علی یا مولا 2
بنشین ای گل خوشبویم
با تو شرح وفا گویم
گرد غم ز رخت شویم
ای جانم به فدایت
مهمان عزیز و روزه دارم بابا
جز نان و نمک بگوچه آرم بابا
یا علی علی ، علی علی یا مولا2
امشب خانه شده گلشن
بابا چشم ودلم روشن
ای روی تو قرار من
ای جانم به فدایت
با آمدن تو یاد مادر کردم
یاد پهلوی شکسته از در کردم
یا علی علی ، علی علی یا مولا2
شد از غربت تو امشب
جان دختر تو بر لب
می سوزد ز غمت زینب
ای جانم به فدایت
مهمان عزیز و روزه دارم بابا
جز نان و نمک بگوچه آرم
قــــــربون مهر و وفایت علی جون
فــــــــــــدای اشكِ شبایت علی جون
هر کسی هر کجا در مونده می شه
تــــو رو می زند صدایت علی جون
وقت مردن هـــــمه رویت می بینند
کــــــاش می مردم برایت علی جون
ما که از کودکی با تو دوست بودیم
دل مــــــــــا پر از ولایت علی جون
تـــــو نماز به سائل انگشتر می دی
کـــــــی تو رد کنی گدایت علی جون
تــــــــــو به دشمنان محبت می کنی
کـــــــــــن نگاه به آشنایت علی جون
یتیمان رو تــــــــو نوازش می کنی
هـــــــــــمه محتاج عطایت علی جون
تو کوچه کی تـــــــــازیانه زده بود
بـــــــــازو و پهلو زهرات علی جون
کی زده سیلی بـــه روی فاطمه ات
پــیــش چــــشم بچه هایت علی
پسرم ای پسر ام البنین
لحظه ای در بر بابا بنشین
ای که دست تو بود بوسه گهم
سوی تو هست همیشه نگهم
ناله بر سختی تقدیر مکن
گریه با بغض گلو گیر مکن
با تو عباس وصیت دارم
مشک خود را به کفت بگذارم
ساقی تشنه لبان حرمی
تو پناه و تو امان حرمی
نسل من تکیه به دستت دارند
چشم بر دیده ی مستت دارند
زینبم نور امامت باشد
به خدا بر تو امانت باشد
نکند دور ز زینب گردی
بزند لطمه به او نامردی
وای اگر بعد پدر غم بخورد
صورتش سیلی محکم بخورد
پسرم ای پسر ام البنین
لحظه ای در بر بابا بنشین
ای که دست تو بود بوسه گهم
سوی تو هست همیشه نگهم
ناله بر سختی تقدیر مکن
گریه با بغض گلو گیر مکن
با تو عباس وصیت دارم
مشک خود را به کفت بگذارم
ساقی تشنه لبان حرمی
تو پناه و تو امان حرمی
نسل من تکیه به دستت دارند
چشم بر دیده ی مستت دارند
زینبم نور امامت باشد
به خدا بر تو امانت باشد
نکند دور ز زینب گردی
بزند لطمه به او نامردی
وای اگر بعد پدر غم بخورد
صورتش سیلی محکم بخورد
آی شیعه ها گریه کنید
محشر غم بپا شده
مثل شفای فاطمه
درد علی دوا شده
علی علی ،علی علی - علی علی ، علی علی 2
پشت در خانه ما
یتیم ها چشم انتظارند
شیر خدا چشمانش بست
بگید دگر شیر نیارند
مولا علی مولا علی – مولا علی مولا علی 2
ای آسمان غم زده امشب شب علی است
مطلوب اولیاء خدا مطلب علی است
امشب به کوفه دیده ی بیدار اختران
مثل همیشه محو نماز شب علی است
مسجد گرفته ماتم و گلدسته غریب
چشم انتظار زمزمه ی یا رب علی است
در دور دست حادثه قلب صبور چاه
لبریز سوز و تاب و تب علی است
دلجوئی از خرابه نشینان مستمند
درس مجتبی است که در مکتب علی است
هم کاسه ی فقیر شدن رسم مرتضی است
دمساز با یتیم شده مذهب علی است
تصویر هر چه غم که تصور کند کسی
در چلچراغ اشک غم زینب علی است
