"شعر گودال قتلگاه..."
روضه ای از لسان مبارک امام حسین ع...
نام شعر:(روضه خوان بی سر)
چو دیدم گیسوان خواهرم را
شنیدم ناله های مادرم را
زمین و آسمان شد تیره و تار
چو می خواندم نماز آخرم را
خطر ها در کمین آل عصمت
فلک آزرده کردی خاطرم را
غروب و تشنگی و آتش و دود
نموده یکسره ، کار حرم را
فتادم روی خاک و می خزیدم
چو دیدم اربا اربا اکبرم را
خجالت میکشم از اینکه گویم
خجالت آب کرد ، آب آورم را
الهی حرمله آتش بگیری*
زدی بر روی نیزه اصغرم را
خرانی آمد و باد بلا برد
به هر سو غنچه های پرپرم را
(خودم دیدم که دشمن وحشیانه
ربود عمامه ی ، روی سرم را)
(دعا کردم نبیند ، زینبم کاش...
رگان ریش ریش حنجرم
- شنبه
- 22
- آذر
- 1393
- ساعت
- 08:43
- نوشته شده توسط
- سید محسن احمدزاده صفار







