چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
لحظه های من مبارک می شود با یاحسین
آنکسی که زندگی بخشد مرا، تنها حسین
او رفیقِ کودکی هایم بود..بی ادّعاست
زان سبب گوید زبانِ مت فقط بابا حسین
ترس از قبر و قیامت نیست ای سینه زنان
بر کفن هامان گذارد آخرش امضا حسین
دوست دارم در میانِ قبر هم گریه کنم
بسکه دارم انس با آئینه ی طاها حسین
گوشِ جان را باز کن تا بشنوی یکپارچه
مادری ناله زند ای یوسفِ زهرا حسین
هیئتش را خوانده اند اهلِ بُکا..کرببلا
مطمئنم می شود این روضه ها کرببلا
اشکِ خالص هدیه کن از چشم های غمزده
دل شود با اشک های بی ریا..کرببلا
مادرش زهرا دمِ در بهر تکریم آمده..
این محافل را کند خیرالنسا..کرببلا
زیرِ قُبّه آمدی احساسِ تنهایی نکن
بر اجابت می رسد بی شک دعا..کرببلا
با حرم فرقی ندارد هیئتِ سینه زنان ..
این عزاداری ندارد فرق با ..کرببلا
یا حسین وردِ لبانم شد در این کهف الوری
تذکره می گیرم آخر از خدا..کرببلا
تذکره وقتی نباشد راضی ام بر روضه ها
هیئتش را خوانده اند اهلِ بُکا کرببلا
یه بار دیگه گذاراین نوکر
بر در خونه ی تو افتاده
کاشکی بگن یه روزیم اقا
برای زینب تو جون داده
چقدرخوبه که بادعاهاتون
شدم مثال یاکریم تو
بالهامو واکنم بیام سمته
گنبدزرد توحریم تو
گداهستم تومولایی
خدا میدونه که توخیلی اقایی
منم نوکر حسین اقا به لطف تومیگیرم سرمو بالا
حسین جانم
بنددوم
اگر چه نوکرت توهیاتها
به روی لب شور و نوا داره
امامیون کل اذکارش
ذکر حسین عجب صفا داره
دلم یه عمریه که اربابم
اسیر و دیوونه ومدهوشه
فقط توی قشتگیه دنیا
بهشتمه ضریحه شش گوشه
منم تشنه توهستی اب
همه عبد توهستیم و تویی ارباب
منم نوکر حسین مولا
به لطف تومیگیرم سرمو بالا
حسین جانم
بندسوم
اگه شدیم همه ابالفضلی
ازکرم حضرت زهرا بود
مادر سادات خودشم والله
بادل و جون عاشق سقا بود
همه میدونن که ما حساسیم
معطر از بوی گل یاسیم
خدا رو شکر فاطمی هستیم و
سینه زنه حضرته عباسیم
ابوفاضل شه دلها
خداروشکر که مانوکرتیم اقا
ابوفاضل ابوفاضل
ازحسرت کربلا
دارم اتیش میگیرم
تو رو خدا اقاجون
نذارناکام بمیرم
به نوکرت اقاجون امشب نگاکن
مثل رسول ترکت منم دعاکن
یامثل حروظهیر منم سواکن
عشقت حسین عقلوازسرم ربوده
واجعل محیام تا اون یوم الوروده
بالاسرم مادرت یاس کبوده
چشمانم خاکه راه توجانم
ازداغه کربلا پریشانم
بسمه اخه من هم انسانم
حسیییین(ع)
میدونی ازغمت چی کشیدم
ازگنبدیه چیزهایی شنیدم
حتی من خواب تو رو ندیدم
اقاجون ارباب بی نظیرم
بند دوم
ذکر شیرین لبای امام رضا (ع)
صلی الله علیک یا سیدالشهدا (ع)
السلام علی الحسین وردلبامه
ساعات خوبه عمرم تو هیاتامه
زیباترین لباسم رخت عزامه
کی میشه قسمت من ای مهربونم
پای تو اخرفدا بشه این جونم
بابی انت وامی رو بخونم
باعشقت عمریه که مانوسم
دیدارت دیگه شد یه کابوسم
رو طاقچه عکس تو رو میبوسم
حسیییین(ع)
اسمت رومیگم من بی اراده
لطفت از سرم اقا زیاده
بطلب اربعین پای پیاده
این ورق هایی که در گودالِ غم روی هم است
در حقیقت مصحفِ درد ست و اوجِ ماتم است
خاک می پاشد به روی پیکرت..بادِ صبا
غافل از اینکه تنِ تو قبله گاهِ عالم است
کاش می شد عضوهایت را کنارِ هم گذاشت
منفصل از هم جدا از هم وجودم پُر غم است
زیرِ این خورشید می سوزی حسین..بی پیرهن
اینکه می سوزد دلش بهرِ شما، یک مَحرم است
چاره ای اصلاً ندارم می روم از قتلگاه
یاورم آه است و اندوهی که آنهم یکدم است
می روم امّا سپردم جسمِ خونینت به خاک
آبروی هر دو عالم غرقِ ماتم عالم است
بعد از این می خوانم این مجموعه را جسم الحسین
این ورق هایی که در گودالِ غم روی هم است
حدیث کرب و بلا کرد خون دلِ ما را
چه جای چاره بر این دردِ بی مداوا را
فغان که چرخ بر افروخت آتشی در شام
که تیره کرد زِ دودش چراغِ بطحا را
حسین به مردنِ اکبر چگونه تن در داد
نمی شنید مگر ناله های لیلا را
عزیز فاطمه عریان به روی خاک و یزید
ز ناز سر نَنَهد خوابگاه دیبا را
سرِ یزید ببالین، سرِ حسین به تنور
خدای صبر دهد زین قضیّه زَهرا را
فغان که ضربتِ چوبِ جَفا نمود کَبُود
لبی که از نفسی جان دهد مَسیحا را
سِتاده عابدِ بیمار پای تختِ یَزید
نشانده بر سرِ کُرسی زرِ نصارا را
از این حکایتِ جانسوز (جودیا) بگذر
که سوزِ آهِ تو درهم شکافت خارا را
#گودال
#محاوره
کاش بشه دوباره بر گردی حسین
با همه خدافظی کردی حسین
بعد تو عقیله آواره میشه
غیر تو نمونده هیچ مردی حسین
چرا تو معرض تحقیر افتادی؟
زیر نیزه ها و شمشیر افتادی
باید این رو بپذیری که حسین
بد جوری تو قتلگاه گیر افتادی
به تو اول خنجری از پشت زدن
خیلی بد به صورت تو مشت زدن
ی نفر کمک نکرد به تو ولی
همشون تو رو به قصد کشت زدن
تشنه کشته شمر تو رو باخنجری
خیمه ها سوخته نمونده معجری
ای سر نیزه نشین خبر داری !؟
سهم دخترات شده دربه دری
جای پای شمر رو پیکر تو موند
روی شاخه ی درخت سر تو موند
همه وقتی رفتن از تو قتلگاه
کنار تن تو مادر تو موند
گریه ی اهل حرم رو در آورد
روی نِی سَرِ علی اصغر آورد
خدا لعنت کنه شمرو بین راه
با فروختن سرت نون در آورد
تو مسیر شِکسته شُد حُرمت تو
اکثر سنگا شدن قسمت تو
راهب مسیح سرت رو شُست ولی
جای چاقو مونده رو صورت تو
خیلی صورتت برافروخته بابا
خیزران لب تو رو دوخته بابا
تنور خولی مگه خاموش نبود
پس چرا موهات دیگه سوخته بابا
تضمین از فروغی بسطامی
گفت شاهِ تشنه کامان بر سرِ میدانِ عشق
بر سرِ بازارِ جانبازان منم سلطانِ عشق
وه چه خوش لذّت بُود در بادهء رخشان عشق
بس که بنشسته است تا پر بر تنم پیکانِ عشق
طایرِ پَران شدم از طایرِ پَرانِ عشق
هر که را نبُود هوای درگهِ جانان بسر
هرگز از معشوقهء جانی نگردد با خبر
نیست این فیضِ شهادت لایقِ هر بی بصر
گوشهء ابروی معشوقت نیاید در نظر
تا نریزد خونت از شمشیرِ خون افشانِ عشق
تا نگردی آشنا رویت زِ خون تر کی شود
روی نامحرم قرینِ روی دلبر کی شود
جسم نالایق فرازِ تخت و افسر کی شود
تودۀ خاکسترت گوگردِ احمر کی شود
تا نسوزد پیکرت در آتشِ سوزانِ عشق
صبر و طاقت پیشه کن ای زینبِ حسرت نصیب
بعد قتلم چون بمانی اندر این صحرا غریب
عازمِ کوی لقایم نیست هنگامِ شکیب
یا که لب را تر کنم از بادهء وصلِ حبیب
یا که سر را می گذارم بر سرِ پیمانِ عشق
هاتفی می گفت از نزدِ خدای ذُوالمنن
کای قتیلِ تیغِ عدوان با دو صد جور و محن
نیستی آگه چه مقصود است از جان باختن
سرَّ سرگردانی خود را نخواهی یافتن
یا نگردد تارکت گوی خم چوگانِ عشق
گفت (صامت) از غمِ دل کس هم آوازم نشد
سیلِ خوننین شرمسار از چهرهء زردم نشد
دلبر آگه از درونِ دردِ پر دردم نشد
از طبیبان هم (فروغی) چارهء دردم نشد
جان من برلب رسید از دردِ بی درمانِ عشق
اربعین شه دین
) اربعینِ شهِ دین است فلک مصطفی زار و حزین است فلک (
غم سراپای زمین است فلک (مصطفی زار و حزین است فلک)
بار این غصّه وزین است فلک (مصطفی زار و حزین است فلک)
غم نشسته به جبین است فلک (مصطفی زار و حزین است فلک)
******
اربعین شه دین ، خون خدا می باشد
دل اسیرِ غم و درگیرِ عزا می باشد
سینه آکنده به این ، داغِ گران گردیده
یاد مظلومِ صفِ ، کرب و بلا می باشد
هر کجا می نگری، بارش ماتم بینی
ابر غم روی سرِ ، شیعه دمادم بینی
دل به دریای عزا در همه سو می چرخد
آسمان مثل زمین ، در گذر غم بینی
) اربعینِ شهِ دین است فلک مصطفی زار و حزین است فلک (
******
کاروانی به عزا ، راه بلا طِی کرده
یادِ مظلومیّ ِ هفتاد و دو بر نِی کرده
آمده کرب و بلا ، مقتلِ خونبار حسین
خیمة ناله به پا یادِ غم وِی کرده
از به یادآوریِ خنجر و حنجر گریند
غم بابا غم سقا غم اکبر گریند
دردِ دل نزد پدر ناله کنان پیش عمو
از جدا گشتن آن ، دختر کوثر گریند
) اربعینِ شهِ دین است فلک مصطفی زار و حزین است فلک (
******
اربعین بعد قرون ، خیل محبان ولا
هم قدم با قدمِ جابر و زینب به نوا
پای تاول زده با ، نغمة لبیکِ حسین
قافله می رود از ، هر طرفی کرب و بلا
یک جهان عشق و صفا ، همره این قافله ها
شوق دیدار حرم کرده فزون حوصله ها
از نجف بسته ستون تا خود بین الحرمین
وه چه کوتاه شده از عشق حسین فاصله ها
) اربعینِ شهِ دین است فلک مصطفی زار و حزین است فلک (
******
اربعین یاد حسین در همه جا زنده تر است
نور خورشید رهش روشن و تابنده تر است
همره بزم عزا ، موکب احسان و شعور
در مسیر سه حرم شور فزاینده تر است
سایبان سر ما ، پرچم سقای حسین
شوق چشم تر ما ، گنبد مینای حسین
سروری بر کرمش دیده بدوزد که شود
شافع نامة ما جوهر امضای حسین
) اربعینِ شهِ دین است فلک مصطفی زار و حزین است فلک (
******
نوحه خوان یعنی سخن گوی حسین
کوکبِ رخشانِ شمسِ مَشرقین
نوحه خوان دُردی کشِ دُردی کشان
کاسه گردانِ سرای بی نشان
نوحه خوان یعنی که سر دم دارِ عشق
عاشقان را کهنه پرچمدارِ عشق
نوحه خوان مُرآتِ نورِ ایزدیست
پای بندِ حُکمِ شرعِ احمدیست
نوحه خوان یعنی جمیلِ ذی جَمال
واقفِ حُکمِ کتابِ ذُوالجلال
نوحه خوان یعنی که انوارِ جَلی
نوحه خوان یعنی که مدّاحِ علی
نوحه خوان یعنی که تندیسِ وقار
در شداید هم چو کوهِ اُستوار
نوحه خوان مستِ لقای حیدرست
قنبرِ شیرِ خدا را قَنبرست
نوحه خوان عزّت مدارانِ را شَرف
شیعهء یک رنگِ سلطانِ نَجف
نوحه خوان حق را اِرادت می کند
اهلِ مجلس را سَقایت می کند
نوحه خوان اسبِ شرافت تاخته
خانه ای در کوی زَهرا ساخته
نوحه خوان یعنی که کنزِ عاطفه
نورِ عین و بندِ قلبِ فاطمه
نوحه خوان سرمستِ تاسوعائیان
محرمِ اسرارِ عاشورائیان
نوحه خوان یعنی که مردِ پاکِ پاک
درغم و اندوهِ زینب سینه چاک
نوحه خوان غوّاصِ دریای بلا
حَنجرِ طوفان گرِ کربوبلا
در دیارِ آشنائی تاجِ سر
در سرای عشقِ زینب رُفتگر
نوحه خوان مستِ شَرابِ کُوثرست
لای لا گوی علیّ اصغرست
نوحه خوان را وردِ دائم اَشهدست
عاشقِ یک رنگِ شبهِ اَحمدست
نوح خوان یعنی که مردِ با مَرام
بلکه پرچمدارِ پرچمدارِ شام
نوحه خوان هم پای جبرئیلِ امین
هم نوای فاطمه اُمّ البنین
نوحه خوان آئینهء نورِ جَلی
ریزه خوارِ خوانِ عبّاسِ علی
سورۀ الماس دارد نوحه خوان
غیرت عبّاس دارد نوحه خوان
نوحه خوان دریای جوشان پُر خروش
خارِ زَهر آلودِ چشمِ خود فروش
نوحه خوانان باده نوشی می کنند
خود فروشان خودفروشی می کنند
نوحه خوانان دلبر و دل بُرده اند
خود فروشان جملگی دل مُرده اند
نوحه خوانان در کنارِ حیدرند
خود فروشان در دیارِ دیگرند
نوحه خوانان مردمِ آزاده اند
بر حسین اِبنِ علی دل داده اند
قبلهء اصلی حسینِ کربلا
نوحه خوانان قبله را قبله نَما
اهلِ هئیت مستِ حوضِ کُوثرند
لشکرِ آماده باشِ حیدرند
حیدریها حیدریها می کنند
همچو حیدر صَفدریها می کنند
حیدری یعنی که نورِ مُنجلی
پیش مرگِ حیدرِ کَرار علی
اهلِ هئیت در دیارِ مطلب اند
پاسدارانِ حجابِ زینب اند
اهلِ هئیت مستِ نَهرِ کُوثرند
لای لا گوی علیّ اصغرند
اهلِ هئیت باده نوشِ حیدرند
محوِ رخسارِ علیّ اکبرند
اهلِ هئیت را محمّد دلبرست
جمله را زَهرای حیدر مادرست
اهلِ هئیت را وطن کربوبلاست
کربلا میخانهء اهلِ ولاست
باز پرچمدار عنایت می کند
اهلِ هئیت را سقایت می کند
اهلِ هئیت جمله آلِ هاشمند
مستِ صهبای جمالِ قاسمند
اهلِ هئیت در دیارِ باقی اند
تشنگانِ علقمی را ساقی اند
اهلِ هئیت را فنائی می کنند
جمله را کربوبلائی می کنند
اهلِ هئیت پای بندِ دلبرند
تاجدارانِ صباحِ محشرند
درسِ ناخوانده همه دلداده اند
از حسین اِبنِ علی آزاده اند
اهلِ هئیت کج کلاهانِ رهند
مُعتکف در خانۀ اِلّا اللهند
گرچه (شبگیرم) زِ ذوق و همّتم
عربده جو، کفشداره هئیتم
ز خون دیدگان جان ها به کام است
چراغ کاروان رأس امام است
به پای کودکان خار از جفا رفت
که زخم کاریش بی التیام است
بپا شد هلهله از سوی کفار
ستم بر کاروان گویا مرام است
نباشد مرهمی از بهر یاران
دل غمدیدگان را خون به جام است
ز سوز قلب زینب عالمی زار
قد خم گشته اش آفت به جان است
شگفتا کربلا غرقاب خون گشت
دو عالم نوحه گر بر ماه تام است
رقیه جان دهد از بهر دلدار
که بابش ملجأ هر خاص و عام است
(ضیاء) و نور چشمش رأس پر نور
بغل بگرفته و عمرش تمام است
جهانی زین مصیبت پر ز اندوه
که یا رب عید قربان امام است
دلم گرفته یا حسین، میخام بیام کربوبلا
چی میشه روی پیشونیم، حک بشه زائر شما
تو این زمین و این زمان, جز تو پناهی ندارم
اگه تو هم ردم کنی , سربه بیابون میذارم
برای دیدن حرم , ثانیه هارو می شمارم
خودت بگو آقای من , چه جوری طاقت بیارم
منتظر دعوتتم ای شرف آل عبا
هوای بین الحرمین ,منو هوایی میکنه
آرزوی کربوبلا نزار تو سینم بمونه
دست خودم نیست آقا جون,پای جنون در میونه
مگه نداره آرزو , عاشق مست ودویونه
دیوونه ای که صبح وشب ,فقط میگه آقا آقا
مرهم دردای دلم , شنیدن روضه هاته
خوش بحال عاشقی که ,همیشه هرجا باهاته
من رو سیاه عالمم ,ولی دلم خاطر خاته
پرونده سیاه من , منتظر نیم نگاته
مجرمم واهل خطا ,تو شاه وسلطان عطا
اربعینت منم میخام , همراه زائرات بیام
عرض سلامی بکنم ,از ته دل به هر مقام
تحمل دوری از اون , بزم عزا سخته برام
قسمت اگه یاری کنه تذکره ای بیاد برام
صنحه ی جالبی میشه گفتگوی شاه گدا
از بچگی محرما ,مشکی می پوشم به تنم
حتی زمان مردنم , مشکیه رنگ کفنم
مفتخرم که عمریه , ساکن بیت الحزنم
به یاد اصغر رباب , بر سرو سینه می زنم
همونکه خونشو دادی , هدیه به درگاه خدا
السلام ای آبروی من حسین
اشک تو آب وضوی من حسین
السلام ای روضه های آتشین
السلام ای صاحب حُزن حَزین
السلام ای نور چشمان رسول
السلام ای عشق زهرای بتول
السلام ای حیدر کرب و بلا
السلام ای قاری سر تن جدا
السلام ای سید و شاه حرم
تو حسینی یا حسن باب کرم
السلام ای کشته ی ذبح القفا
بر لب دریا شدی تشنه فدا
السلام ای عشق بانوی دمشق
کربلایت مخزن انوار عشق
ختم هر روضه رِسَد بر کربلا
روضه با نام شریفت هر کجا
یا حبیبی یا حبیبی یا حسین
تو غریبی تو غریبی یا حسین
کشتۂ شیب الخضیبی یا حسین
بر دل ما تو طبیبی یا حسین
ای که نام تو بود بر ما دوا
خاک پایت می دهد ما را شفا
خاک تو مهر نمازم شد حسین
ذکر تو راز و نیازم شد حسین
هر شب جمعه دلم در کربلاست
شب جمعه حرمت غرق نواست
امشب تمام ارض وسما گریه می کند
در گوشه ای شیر خدا گریه می کند
زهرا میان شهر بلا گریه می کند
باران برای داغ شما گریه می کند
طفل مریض برای شفا گریه می کند
تفسیر ماتمت شده تفسیر نور عشق
تکبیر بر لبت شده تکبیر نور عشق
تصویر روی توشده تصویر نورعشق
تعبیر عشق تو شده تعبیر نور عشق
در ماتم تو خدا گریه می کند
بانگ عزای توست در گوش عالمین
در روضه ها دلم گرفته ز شور و شین
بازاین چه ماتم است در بین خادمین
دل رفته کربلا به شفا خانه ی حسین
بر سر جدا در همه جا گریه می کند
باران اشک ما شده جاری ظهور کن
ای رفته در سفر ، سفرت را مرور کن
یک بار از کوچه ی غربت عبور کن
دلهای غم زده را غرق نور کن
بر دوریت اهل کسا گریه می کند
حرمت خونه ی دله
دلی که گاهی غافله
عشق تو مثل ساحله
آدم کنارت کامله
حسین سفینة النجاة(2)
نام تو آرامش من
زیارتت خواهش من
حرمت آسایش من
روضه ها بارش من
حسین باب النجاة(2)
شب جمعه با صد نوا
شب جمعه تو کربلا
مادر تو خیر النسا
روضه میخونه هرکجا
بُنَّیَ قَتَلوک بُنَّیَ قَتَلوک(2)
لنگر ارض و سما
حیدر،علی، شیر خدا
نوحه گر خون خدا
میاد به سوی کربلا
بُنَّیَ ذَبَحُوک، بُنَّیَ ذَبَحُوک(2)
همه زدن به جاده
زن و مرد پای پیاده
سالم و از پا فتاده
عشقت به دل نشانده
حُبُّ الحُسین یَجْمعنا(2)
حسین ؛مصباح الهدی
حسین ؛نور اهل اتی(2)
-----------------------------------
بانگ عزا چه شورش است
صاحب عزا فاطمه است
در همه ی ارض و سما
حسین حسین زمزمه است
پرچم ماتم حسین
به دوش هر پیر و جوان
آجرک الله زین عزا
محضر صاحب الزمان(2)
--------------------------------
رأس تو روی نیزه ها
پیکر تو به زیر خاک
دیدم که قلب زینبت
از دوریت شد چاک چاک
از کربلا،کوفه و شام
شد قافله سالار دین
او خطبه خوان شد هر کجا
همچون امیر المومنین (2)
------------------- ------
سفینة النجاة ما
تشنه لب کرب و بلا
پرچم سرخت تا به حشر
در احتزاز است هر کجا
حب الحسین یجمعنا
اَلحَشْد حَشْدِکَ الحسین
یا لیتنا کنا معک
یابن العلی ،نور دو عین (2)
-------------------------
ای کاش به بین الحرمین
بودیم زوار الحسین
عشقش نهفته در دلم
این است اسرار الحسین
خاکت بهشت من و ما
وادی تو کرب و بلاست
زمزمه ی عشقت حسین
روضه ی روی لب ماست(2)
-------------------------
حسین ،مصباح الهدی
حسین ،نور هل اتی(2)
دیدم گلویت را پیمبر بوسه می زد
آ ری علی ساقی کوثر بوسه می زد
ام ابیها فاطمه هر روز و هر شب
دیدم گلویت را که مادربوسه میزد
در قتلگه دیدم چه آ مد بر سر تو
دیدم که درگودال خنجربوسه میزد
رگ های پاکت پاره پاره گشت اما
دیدم که برنی تابه حنجربوسه میزد
بعد از سرت که نی سوار کربلا شد
با نعل تازه روی پیکر بوسه می زد
تیر سه شعبه آ مد و داغ جگر شد
او بر گلوی ناز اصغر بوسه می زد
در مجلس بزم شراب آ ن لعینان
درطشت زربرخیزران سربوسه میزد
اندر خرابه در طبق مهمانی آ مد
دیدم سه ساله ات مکرر بوسه میزد
سجاد گریان روضه خوان کربلا شد
در قبر بر آن جسم پرپر بوسه میزد
ساقی خموش این داغ باشدتاقیامت
زینب به رگ های برادر بوسه میزد
بعد از چهارده قرن از آ ن روز غمبار
سینه زنت با دیده ی تر بوسه میزد
السلام علی الحسین?
و علی علی بن حسین?
و علی اولاد الحسین?
و اصحاب الحسین(2)?
نفس باد صبا نام تو را می خواند
کربلا به صد نوا نام تو را می خواند
جبرئیل آ مده و غرق عزایت ارباب
روضه خوان شیرخدا نام تورا می خواند
اولین گریه کن ات آ دم بود
جبرئیل روضه گر این غم بود
موسی و عیسی و ابراهیم هم
گریه کن های تو در هر دم بود
خبر آ ورده نبی بر زهرا
این پسر تشنه شود سرش جدا
بین دو نهر ولی با لب خشک
می رود سرش به روی نیزه ها
مَلَکِ روضه ابا عبدالله
مَحَک روضه ابا عبدالله
معنی روضه و جانبازی دین
نَمَکِ روضه ابا عبدالله
گریه کن های تو شاد محشر
فارغ از ناله و فریاد محشر
ضامن جنت آ نها زهراست
خانه هاشان چه آ باد محشر
علم و بیرق و پرچم از توست
ماه غم ماه محرم از توست
بین شب ها شب جمعه به حرم
مرحم سینه ی پر غم از توست
السلام علی الحسین
و علی علی بن حسین
و علی اولاد الحسین
و اصحاب الحسین(2)
یا وجیها عندالله،اشفع لنا عندالله(2)
.................................
نماز ستون دینه،حسین حبل المتینه
ستون عرش خدا،رو کربلا می شینه
حسین نور مبینه،حسین شاه زمینه
کعبۂ قلب شیعه،تو کربلاست همینه
...............
خانۂ حق سیه پوش،اندر غم حسینه
بر سر و سینه زنان،ملیکۂ زمینه
فطروس پر سوخته،مبشر حسینه
هر کس سلامی بده،واسطه رو زمینه
....................
گریه برای حسین،رحمت العالمینه
خنده روی لبای،گریه کن حسینه
هر چشمی گریان بشه،برای شاه بی سر
وقت ورود به محشر،خنده روی لباشه
.....................
لحظۂ جان سپردن،نگاش سوی حسینه
شفیع روز محشر،مادر تو حسینه
تو شب اول قبر،امید ما حسینه
بنده نوازی کنه،مجیر عالمینه
.........................
یارب به حق احمد،نبی خاتمینه
یارب به حق زهرا،که مادر حسینه
یارب به حق زینب،به ناله شبانه
یارب به حق حسن،کریم اهل بیته
......................
یارب به حق حسین،که کاشف الکروبه
روزی ما کربلا،بنما که آرزومه
اون آمر به معروف،قتیل عالمینه
سلالۂ فاطمه،از عرش تا زمینه
......................
نهی ز منکر می کرد،بهر بقای اسلام
جونش رو کرد فدایی،بدعت تو دین نمونه
شعار شاه بی سر،تو کربلا همینه
نهی ز منکر کنید،تا ظلمی پا نگیره
........................
از لقمه های حرام ،تو شکم کوفیان
حرف حساب مولا،به گوششان نمی ره
ساقی ام و امیدم،به کرم حسینه
خامس آل کسا،گل سرخ زمینه
.....................................
یا وجیها عندالله،اشفع لنا عندالله(2)
قربون سینه زن های حرمت امام حسین
قربون گریه کن درد و غمت امام حسین
منم از کودکی عاشقت شدم امام حسین
برای نوکری لایق ات شدم امام حسین
مادرم مهر تو رو با شیر توی رگم می داد
برای من مادرم روضه ماتمت می خواند
پرچم نام حسین تو سینه ما جا شده
تمام آرزوی ماست که کربلا شده
هر چه دارم همه از محبت مادر توست
همه ی روزی ما تو روضه ی خواهر توست
کاش می شد یه شب جمعه ذاکرت باشم
مثال محتشم و دعبل شاعرت باشم
پرچمی که بر بلندای جهان اسکان گرفت
پرچم سرخ حسین ، آن شهید سر جداست
نام نامی که جهان را می کند شیدای خود
نام شاه بی کفن یعنی حسین خون خداست
نام ثارالله در شأن تو باشد نور حق
آنکه حق مجلس به نامش پا کند شاه ولاست
آنکه چون در می درخشد آسمان ها و زمین
او عزیز فاطمه حصن حصین شیعه هاست
دست هایی که بگیرد روز محشر دست ما
دست های ساقی بی دست توی کربلاست
آنکه خود را از ادب خواند غلام در گهش
او سپهدار و علمدار وعزیز مرتضی در کربلاست
کودکی در کربلا بر پا قیامت می کند
اصغر آن ششماهه سرباز رشید کربلاست
از پر قنداقۂ باب الحوائج هیچ کس
دست خالی بر نگردد او شهید تیر هاست
آبروی عالم از شأن و جلال فاطمه است
مادر شاه شهیدان ،همسر شیر خداست
دخترش مانند خود بانوی صبر و اقتدار
الحق و انصاف زینب کوثر کرب و بلاست
واژه ای در حد زینب هیچ نیست
او خودش زهرای دیگر در بهشت کربلاست
قافله سالار اطفال یتیمان سوی شام
بی گمان زینب همان دخت علی مرتضاست
آفتاب روی زیبای پیمبر بعد از او
بی گمان در چهرۂ شبه پیمبر اکبر نیکو لقاست
کس نگوید کربلا جای حسن خالی بود
شیر مرد خانه اش قاسم شهید اشقیاست
شیر مردان دلیر خیمۂ زینب به جا
خون در رگ ،جان فدای کهربای کربلاست
کربلا هر لحظه اش نقشی مجسم می کشد
جای جای کربلا شأن نزول آیه هاست
با همه رنگ سیه در تابلوی روز عزا
گفت عمه »ما رأیت الا جمیلا« کربلاست
سورۂ مریم که با رمز حسین آغاز شد
حرف حرف آن ز اسرار و رموز کربلاست
سورۂ فجر است نفس مطمئنه یا حسین
آنکه سوی خالقش گردد روانه با خداست
بر سر نی قاری قرآن شدن کار شماست
چون که قرآن را حسین هم حافظ و هم رهنماست
دست ساقی سوی تو گردد روانه یا حسین
روز محشر دست گیری همه کار شماست
نخل بی سر که تنش روی زمین افتاده
عالم و جن و مَلَکْ در ره او جان داده
سر نخل است به نی جسم شریفش بر خاک
عالمی باد فدای تن پاک و صد چاک
فُطْروس اینجاست شود حامل عطر نغمات
با سلامی که فرستیم به صد ها حسنات
پر قنداقه ی تو آ ب حیات است و ممات
بفرستید نثار مادرش حضرت زهرا صلوات
مادرش هست در این مجلس و این بزم عزا
دم در مانده هلابی بفرستد نثار من و ما
گریه کن های حسین اجر شما با زهراست
سوره کوثر احمد ،زوجه ی شیر خداست
خواهری گریه کنان حال عجیبی دارد
بر لبش ذکر دعا ،ام یجیبی دارد
نوکری درگه تو فخر و مباهات بود
یا بنَّی شب جمعه به لب مادر سادات بود
جبرئیل آ مده و در صف زوار شماست
اولین نوحه گرت خادم و غمخوار شماست
یادم آ مد ز تن غرقه به خونت آ قا
اربأ اربا شدن و حال جنونت مولا
روضه ی خنجر و حنجر دل زار زینب
او که شد آب به پای تو حسین روز و شب
روی نی قاری قرآن شدی و ذبح عظیم
تو شدی ثارالله،نزد خداوند کریم
تو ابو سجادی ،حاجت ما را دادی
خامس آ ل عبا ،حشر کن از ما یادی
نام تو اشک مرا حال عجیبی داده
روضه در صحن شما حال غریبی داده
تشنه ام تشنه ی عشق تو حسین ابن علی
ساقی ام غرق عطا و کرمت نور جلی
یا حسین ابن علی ، از همه خوبان سری(3)
-------------------------
روز عاشورا به مسلخ می رود سلطان عشق
از غمش بر سینه و سر می زند ماه دمشق
اکبرش گشته فدا و اصغرش پرپر شده
حضرت زهرا بیا بنگر حسین بی سر شده
»»»»»»»»««««««««««
روز عاشورا علمدار حسین گشته فدا
یا حسین و یا حسین ذکر لب اهل سما
در کنار علقمه مشک و علم بازو قلم
بر زمین افتاده ساقی و سپهدار حرم
»»»»»»»»»»««««««««««
روز عاشورا بلا جویان دشت کربلا
جانفشانی می کنند پاینده باد دین خدا
کربلا دریای خون و جایگاه انبیا
روضه خوانی می کند ختم نَبّی اوصیا
««««««««««««»»»»»»»
قاسم و عبدالله و عباس سقای حرم
عابس و حر و حبیب و آن زهیر محترم
با عنایات حسین فلک نجات عالمین
جان فدا بهر خدا با رمز لبیک یا حسین
»»»»»»»»««««««
خامس آ ل عبا ، قطع الورید
با لب عطشان حسین گردد شهید
قطعه قطعه پیکرش روی زمین
روضه خوانش شد امیر المومنین
»»»»»»»««««««««
یا حسین ابن علی، از همه خوبان سری(2)
بر عالم نور عین؛ ای وای ای وای حسین
معشوق عالمین؛ ای وای ای وای حسین
ای وای ای وای حسین...
یابن الحیدر حسین، شاهِ مُضطَر حسین
عشقِ بی سر حسین، پاره پبکر حسین
ای وای ای وای حسین...
شهیدِ سرجدا، ذبیحِ بِلقفا
عِمامه و رَدا، غارت شد از جفا
ای وای ای وای حسین...
یارِ صد پاره تن، بی سر و بیکفن
شدی بی پیرُهَن، جان و جانان من
ای وای ای وای حسین...
ظلمِ شمر و سَنان، هجوم دشمنان
جفای ساربان، أَلأَمان أَلأَمان
ای وای ای وای حسین...
پبکرِ بی سر و، ناله ی مادر و
گریه ی دختر و، روضه ی معجر و
ای وای ای وای حسین...
سلام
ای پسرِ شیر خدا
سلام
آینه ی نورِ هُدیٰ
سلام
ای سرِ تو گشته جدا
به راهِ عشقِ ربُّ العالَمِین
حسین ... وای... حسین... وای...
امان
از غم و سوز و آه تو
امان
از شررِ نگاهِ تو
امان
از غمِ قتلگاهِ تو
فدایت اِی امامِ عالَمین
حسین ... وای... حسین... وای...
تو را
جمیعِ اشتقیا زدند
تو را
به تیغ و نیزه ها زدند
تو را
با چوب و با عصا زدند
روان از غمت اشکِ ما زِ عِین
حسین ... وای... حسین... وای...
ای فدای نام تو
جان من جهان من
نام تو شده حسین
برکت بیان من
سلام ما سلام.ما سلام ما
به تربت مزار و قبر پاک تو
درود ما درود ما درود ما
به رأسِ روی نیزه، جسمِ چاکِ تو
حسین من ضیاءِ هر دو عین من...
کربلای تو حسین
جنّت دو عالم است
از غم تو بر لبم
ذکر و نوحه و دم است
واویلتا واویلتا واویلتا
زِ نعلِ تازه و تنِ تو یا حسین
میان تیر و نیزه و سِنان و تیغ
به قتلگَه به تو شده جفا حسین
حسین من ضیاءِ هر دو عین من...
((حسین جان ای آبروی دوعالم
نگین سلیمان به حلقه ی خاتم
حسین جانم))
حسین جان ای بیت و مشعر و زمزم
نوای قلبم، همیشه دمادم
حسین.جانم
تو معشوق حوری و مَلَک
السّلامُ علیک
حمد و قدر و طاها
یا عزیزَ الزّهرا
کُشته ی عاشورا
جان یا مولا
زیرِ شمشیر و سَنان
بر لبت یا رب
غرق خون جان داده اي
در برِ زینب
بی کفن، خونین بدن
دین و قرآنِ من
اصلِ ایمانِ من
جانِ جانِ جانان؛ ای حسین جان...
?بند 1
شب زیارتیت شده ای دلبرم
بکش دوباره دستتو روی سرم
فاصلمون خیلی زیاده یا حسین
ولی دلم راهی شده سوی حرم
تو باشی این دلم دیگه نمیلرزه
عشق تو یا حسین بدون مرزه
زندگیمون بی کربلا نمی ارزه
مولا حسین مولا حسین
?بند 2
تو کشتیه نجاتی ای فرمانروا
شده دلم دیوونه ی کرببلا
سلاممو از راه دور کردی قبول
سایته عمری رو سر این بی نوا
روی لبم اسمه توئه ارباب من
به دل پر غبار من دستی بزن
فدای تو بشم آقای بی کفن
مولا حسین مولا حسین
? بند 3
رسیده بوی خون تو از قتلگاه
پیچیده توی دشت غم فریاد آه
سر تو روی نیزه رفت ای آسمون
افتادی روی خاک داغ ای قرص ماه
برادرم به زیر مرکب رفتی
تو خیلی زود از پیش زینب رفتی
ستاره بودی و از این شب رفتی
مولا حسین مولا حسین
مى شد كه دوا كرد جراحات تنش را
سر نيزه اگر بوسه نمى زد دهنش را
مشغول دعا بود در آن لحظه ولى شمر
نگذاشت به پايان برساند سخنش را
بهتر كه در اين همهمه نيزه و شمشير
پيدا نكند زينب كبرى بدنش را
عريان شد اگر، از كرمش بود كه ميخواست
خيرات كند آخر سر پيرهنش را
گر مى شود اى خاك سه روزى كفنش باش
خورشيد نكرده است مراعات تنش را
یاسین قاسمی
با غم و مهر حسین آغشته شد آب و گلم
ریشه های عشق او پیچیده در خاک دلم
سالها در پای این گل عمر خود را ریختم
نیمی از یک روز رفت از دست، تنها حاصلم
