شهادت امام حسین (ع)

بین گودال پیکری گم شد
یادگاری مادری گم شد

آن قدر تیر و تیغ ونیزه زدند
که در آن بین خنجری گم شد

مثل الماس هزار تکه شدی
تکه‌هایی ز گوهری گم شد

تا به ده اسب نعل تازه زدند
تا چهار فرسخی پری گم شد

حرف انگشتری وسط نکشید
هدیه سرخ خواهری گم شد

روی نیزه سری نمی‌شد جا
بین هجده سنان سری گم شد

حمله کردند و امر شد به فرار
وسط دشت دختری گم شد

تا یکی را نجات داد عمه ...
خبر آمد که دیگری گم شد

حمله کردند، هر چه شد بردند
ناگهان چند معجری گم شد

ناله می‌زد رباب پی در پی
گاهواره ز اصغری گم شد

• جمعه
• 7
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 22:30
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

بنداول
لال بشه زبونم

رد شم یا بخونم

الله الله

با روضه خودم رو

گودال می کشونم

یاثارالله
روخاکا افتاد

تنه ارباب (3)

باتن صدچاک

زیرافتاب(3)

☑️بنددوم

افتاد از صدر زین

روی خاک زمین

بین اعدا

مابین یه گودال

بین جارو جنجال

تو دست و پا

یکی با نیزه

یکی با تیر(۳)

یکی عصا و

یکی شمشیر(۳)

بندسوم
قربتاالی الله

میونه قتگاه

کشتن تورو

بانذر و با حاجت

با وضو و نیت

کشتن تورو

ذبیح العطشان

لب تشنه (۳)

قتیل العریان
زیر دشنه (۳)

بند چهارم
دیدم از روی تل

افتادی تو مقتل

از رو مرکب

دیدم شمروسنان

کردن جسم تو رو
نا مرتب
دیدم که شمشیر

میرفت بالا(۳)

میزد بی انصاف

روی رگها(۳)

☑️بند پنجم
پا رو سینت گذاشت

خنجر رو که برداشت

میکرد فرو

موهاتو که کشید

باتیزی پاره شد

زیر گلو

فتنه به پا کرد

جلو چشمام (3)

سرو جداکرد

جلو چشمام(3)

• پنج شنبه
• 19
• فروردین
• 1400
• ساعت
• 21:52
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

مسیر روضه باز به سمت گودال رفت
حسین کنار اب تشنه لب از حال رفت

به سرزنان زینب کنار مقتل گفت
از سر من دیگر سایه ی اقبال رفت

(خستگی از بدنت می ریزه
داره نیزه ز تنت می ریزه
مگه چی گفتی عدو سنگت زد
داره خون از دهنت می ریزه )

سید المظلوم سید العطشان
سید الغریب غریب غریب

در ان کشا کش ها پیرو هن خونی
عبا و عمامه میانه جنجال رفت

در ان شلوغی ها برای انگشتر
سار بان انگشت و بریدو خوشحال رفت

(گرد و خاک از سپرت می ریزه
العطش از جگرت می ریزه
مگه گودال چقد جا داره
یه سپاه داره سرت می ریزه )

سید المظلوم سید العطشان
سید الغریب غریب غریب

میونه اتیش ها خیمه ها می سوختن
شعله ی اتش تا دامن اطفال رفت

دست ابا الفضل تا به روی خاک افتاد
دست حرومی ها به سمت خلخال رفت

(باشه من میرم دلت می گیره
داره کار قاتلت می گیره
این همونیه که گفتی خواهر.
جونم و مقابلت می گیره )

• شنبه
• 21
• فروردین
• 1400
• ساعت
• 20:25
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

راس الحسین یعنی سنگ بر جبین زدن
از پشت مرکبش شاه و زمین زدن

راس الحسین یعنی بی یارو بی پناه
افتادی غرق خون در بین قتگاه

راس الحسین یعنی گودال و ازدحام
با چکمه می شینه رو سینه ی امام

راس الحسین یعنی پنجه به مو کشید
با کهنه خنجری رگ هاتو می برید

راس الحسین یعنی افتادی زیر پا
رو خاکا می کشید فاتل تن تورا

راس الحسین یعنی اومد سنان پست
پلک تر تورا با نوک نیزه بست

راس الحسین یعنی زهرا صدا می زد
به صورت حسین قاتل با پا می زد

راس الحسین یعنی شاه بی کفن شده
زیر هجوم تیغ مثله بدن شده

راس الحسین یعنی خیلی دقیق می زد
تیغ و به پهلوی تو داشت عمیق می زد

راس الحسین یعنی قلبه حرم‌ می زد
رو پیکر حسین قاتل قدم می زد

راس الحسین یعنی که پیروهن‌ نداشت
عریان تنی رو خاک حتی کفن نداشت

راس الحسین یعنی می بینه خواهری
در زیر سم اسب افتاده پیکری

راس الحسین یعنی

• شنبه
• 21
• فروردین
• 1400
• ساعت
• 20:32
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

بنداول
لال بشه زبونم
رد شم یا بخونم

الله الله

با روضه خودم رو
گودال می کشونم

یاثارالله
روخاکا افتاد
تنه ارباب (3)
باتن صدچاک
زیرافتاب(3)

☑️بنددوم

افتاد از صدر زین
روی خاک زمین
بین اعدا
مابین یه گودال
بین جارو جنجال
تو دست و پا

یکی با نیزه
یکی با تیر(۳)
یکی عصا و
یکی شمشیر(۳)

☑️بندسوم
قربتاالی الله
میونه قتگاه
کشتن تورو
بانذر و با حاجت
با وضو و نیت
کشتن تورو

ذبیح العطشان
لب تشنه (۳)

قتیل العریان
زیر دشنه (۳)

☑️بند چهارم
دیدم از روی تل
افتادی تو مقتل
از رو مرکب
دیدم شمروسنان
کردن جسم تو رو
نا مرتب
دیدم که شمشیر
میرفت بالا(۳)
میزد بی انصاف
روی رگها(۳)

بند پنجم
پا رو سینت گذاشت
خنجر رو که برداشت
میکرد فرو
موهاتو که کشید
باتیزی پاره شد
زیر گلو
فتنه به پا کرد
جلو چشمام (3)
سرو جداکرد
جلو چشمام(3)

• شنبه
• 21
• فروردین
• 1400
• ساعت
• 21:21
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

بر کوچه های مرده ی این شهر جان بده
با عطر پرچمت دل ما را تکان بده

دنیا به جز تو سایه ی امنی نداشته ست
ما را به زیر سایه ی امنت مکان بده

افتاده ایم در قفس تنگ روزگار
با اشک روضه ات پر پروازمان بده

بر طاق عرش، پیرهنت پرچم خداست
بر قلب ما به درک محرم توان بده

محنت کشیده، خسته و زخمی طعنه ها
بر ما زمینیان، نفسی آسمان بده

از هر کرانه تیر ملامت رسیده است
ما را از این جهان هیاهو امان بده

عشاق را به سختی عشق امتحان کنند
توفیق سربلندی از این امتحان بده

هر کس نوشت نسخه ای این روزها ولی
کافی ست، راه کرببلا را نشان بده

• سه شنبه
• 12
• مرداد
• 1400
• ساعت
• 09:45
• نوشته شده توسط
• سوگند زجاجی

بسته ام احرامِ غم را کاش امدادم کنی
کاش از سستی در آری و تو فریادم کنی

آمدم تا که عزادارت شوم ای تشنه لب
از تو می خواهم فقط اربابِ دل،یادم کنی

در وجودم رخنه کرده معصیت های زیاد
کاش تخریبم نموده باز بنیادم کنی

باز دلتنگی سراغم آمده کاری بکن
با براتِ کربلایی کاش دلشادم کنی

از فراقِ نینوا بدجور پاشیدم حسین
دعوتم کن کاش با دعوت تو آبادم کنی

نا امیدم از خودم امّا سرانجام آمدم
بسته ام احرامِ غم را کاش امدادم کنی

• پنج شنبه
• 14
• مرداد
• 1400
• ساعت
• 12:51
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

لحظه های من مبارک می شود با یاحسین
آنکسی که زندگی بخشد مرا، تنها حسین

او رفیقِ کودکی هایم بود..بی ادّعاست
زان سبب گوید زبانِ مت فقط بابا حسین

ترس از قبر و قیامت نیست ای سینه زنان
بر کفن هامان گذارد آخرش امضا حسین

دوست دارم در میانِ قبر هم گریه کنم
بسکه دارم انس با آئینه ی طاها حسین

گوشِ جان را باز کن تا بشنوی یکپارچه
مادری ناله زند ای یوسفِ زهرا حسین

• پنج شنبه
• 14
• مرداد
• 1400
• ساعت
• 12:54
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

هیئتش را خوانده اند اهلِ بُکا..کرببلا
مطمئنم می شود این روضه ها کرببلا

اشکِ خالص هدیه کن از چشم های غمزده
دل شود با اشک های بی ریا..کرببلا

مادرش زهرا دمِ در بهر تکریم آمده..
این محافل را کند خیرالنسا..کرببلا

زیرِ قُبّه آمدی احساسِ تنهایی نکن
بر اجابت می رسد بی شک دعا..کرببلا

با حرم فرقی ندارد هیئتِ سینه زنان ..
این عزاداری ندارد فرق با ..کرببلا

یا حسین وردِ لبانم شد در این کهف الوری
تذکره می گیرم آخر از خدا..کرببلا

تذکره وقتی نباشد راضی ام بر روضه ها
هیئتش را خوانده اند اهلِ بُکا کرببلا

• پنج شنبه
• 14
• مرداد
• 1400
• ساعت
• 12:58
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

یه بار دیگه گذاراین نوکر
بر در خونه ی تو افتاده
کاشکی بگن یه روزیم اقا
برای زینب تو جون داده
چقدرخوبه که بادعاهاتون
شدم مثال یاکریم تو
بالهامو واکنم بیام سمته
گنبدزرد توحریم تو

گداهستم تومولایی
خدا میدونه که توخیلی اقایی
منم نوکر حسین اقا به لطف تومیگیرم سرمو بالا
حسین جانم

بنددوم
اگر چه نوکرت توهیاتها
به روی لب شور و نوا داره
امامیون کل اذکارش
ذکر حسین عجب صفا داره
دلم یه عمریه که اربابم
اسیر و دیوونه ومدهوشه
فقط توی قشتگیه دنیا
بهشتمه ضریحه شش گوشه
منم تشنه توهستی اب
همه عبد توهستیم و تویی ارباب
منم نوکر حسین مولا
به لطف تومیگیرم سرمو بالا

حسین جانم

بندسوم
اگه شدیم همه ابالفضلی
ازکرم حضرت زهرا بود
مادر سادات خودشم والله
بادل و جون عاشق سقا بود
همه میدونن که ما حساسیم
معطر از بوی گل یاسیم
خدا رو شکر فاطمی هستیم و
سینه زنه حضرته عباسیم
ابوفاضل شه دلها
خداروشکر که مانوکرتیم اقا
ابوفاضل ابوفاضل

• دوشنبه
• 30
• فروردین
• 1400
• ساعت
• 23:07
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

ازحسرت کربلا
دارم اتیش میگیرم
تو رو خدا اقاجون
نذارناکام بمیرم
به نوکرت اقاجون امشب نگاکن
مثل رسول ترکت منم دعاکن
یامثل حروظهیر منم سواکن
عشقت حسین عقلوازسرم ربوده
واجعل محیام تا اون یوم الوروده
بالاسرم مادرت یاس کبوده

چشمانم خاکه راه توجانم
ازداغه کربلا پریشانم
بسمه اخه من هم انسانم
حسیییین(ع)
میدونی ازغمت چی کشیدم
ازگنبدیه چیزهایی شنیدم
حتی من خواب تو رو ندیدم

اقاجون ارباب بی نظیرم

بند دوم
ذکر شیرین لبای امام رضا (ع)
صلی الله علیک یا سیدالشهدا (ع)
السلام علی الحسین وردلبامه
ساعات خوبه عمرم تو هیاتامه
زیباترین لباسم رخت عزامه
کی میشه قسمت من ای مهربونم
پای تو اخرفدا بشه این جونم
بابی انت وامی رو بخونم

باعشقت عمریه که مانوسم
دیدارت دیگه شد یه کابوسم
رو طاقچه عکس تو رو میبوسم
حسیییین(ع)
اسمت رومیگم من بی اراده
لطفت از سرم اقا زیاده
بطلب اربعین پای پیاده

• سه شنبه
• 31
• فروردین
• 1400
• ساعت
• 17:23
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

این ورق هایی که در گودالِ غم روی هم است
در حقیقت مصحفِ درد ست و اوجِ ماتم است

خاک می پاشد به روی پیکرت..بادِ صبا
غافل از اینکه تنِ تو قبله گاهِ عالم است

کاش می شد عضوهایت را کنارِ هم گذاشت
منفصل از هم جدا از هم وجودم پُر غم است

زیرِ این خورشید می سوزی حسین..بی پیرهن
اینکه می سوزد دلش بهرِ شما، یک مَحرم است

چاره ای اصلاً ندارم می روم از قتلگاه
یاورم آه است و اندوهی که آنهم یکدم است

می روم امّا سپردم جسمِ خونینت به خاک
آبروی هر دو عالم غرقِ ماتم عالم است

بعد از این می خوانم این مجموعه را جسم الحسین
این ورق هایی که در گودالِ غم روی هم است

• پنج شنبه
• 14
• مرداد
• 1400
• ساعت
• 14:05
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

حدیث کرب و بلا کرد خون دلِ ما را
چه جای چاره بر این دردِ بی مداوا را

فغان‌ که چرخ بر افروخت آتشی در شام
که تیره کرد زِ دودش چراغِ بطحا را

حسین به مردنِ اکبر چگونه تن در داد
نمی شنید مگر ناله های لیلا را

عزیز فاطمه عریان به روی خاک و یزید
ز ناز سر نَنَهد خوابگاه دیبا را

سرِ یزید ببالین، سرِ حسین به تنور
خدای صبر دهد زین قضیّه زَهرا را

فغان که ضربتِ چوبِ جَفا نمود کَبُود
لبی که از نفسی جان دهد مَسیحا را

سِتاده عابدِ بیمار پای تختِ یَزید
نشانده بر سرِ کُرسی زرِ نصارا را

از این حکایتِ جانسوز (جودیا) بگذر
که سوزِ آهِ تو درهم شکافت خارا را

• شنبه
• 20
• شهریور
• 1400
• ساعت
• 16:08
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

#گودال
#محاوره

کاش بشه دوباره بر گردی حسین
با همه خدافظی کردی حسین
بعد تو عقیله آواره میشه
غیر تو نمونده هیچ مردی حسین

چرا تو معرض تحقیر افتادی؟
زیر نیزه ها و شمشیر افتادی
باید این رو بپذیری که حسین
بد جوری تو قتلگاه گیر افتادی

به تو اول خنجری از پشت زدن
خیلی بد به صورت تو مشت زدن
ی نفر کمک نکرد به تو ولی
همشون تو رو به قصد کشت زدن

تشنه کشته شمر تو رو باخنجری
خیمه ها سوخته نمونده معجری
ای سر نیزه نشین خبر داری !؟
سهم دخترات شده دربه دری

جای پای شمر رو پیکر تو موند
روی شاخه ی درخت سر تو موند
همه وقتی رفتن از تو قتلگاه
کنار تن تو مادر تو موند

گریه ی اهل حرم رو در آورد
روی نِی سَرِ علی اصغر آورد
خدا لعنت کنه شمرو بین راه
با فروختن سرت نون در آورد

تو مسیر شِکسته شُد حُرمت تو
اکثر سنگا شدن قسمت تو
راهب مسیح سرت رو شُست ولی
جای چاقو مونده رو صورت تو

خیلی صورتت برافروخته بابا
خیزران لب تو رو دوخته بابا
تنور خولی مگه خاموش نبود
پس چرا موهات دیگه سوخته بابا

• دوشنبه
• 1
• شهریور
• 1400
• ساعت
• 06:10
• نوشته شده توسط
• علی اصغر یزدی

تضمین از فروغی بسطامی

گفت شاهِ تشنه کامان بر سرِ میدانِ عشق
بر سرِ بازارِ جانبازان منم سلطانِ عشق
وه چه خوش لذّت بُود در بادهء رخشان عشق
بس که بنشسته است تا پر بر تنم پیکانِ عشق
طایرِ پَران شدم از طایرِ پَرانِ عشق

هر که را نبُود هوای درگهِ جانان بسر
هرگز از معشوقهء جانی نگردد با خبر
نیست این فیضِ شهادت لایقِ هر بی بصر
گوشهء ابروی معشوقت نیاید در نظر
تا نریزد خونت از شمشیرِ خون افشانِ عشق

تا نگردی آشنا رویت زِ خون تر کی شود
روی نامحرم قرینِ روی دلبر کی شود
جسم نالایق فرازِ تخت و افسر کی شود
تودۀ خاکسترت گوگردِ احمر کی شود
تا نسوزد پیکرت در آتشِ سوزانِ عشق

صبر و طاقت پیشه کن ای زینبِ حسرت نصیب
بعد قتلم چون بمانی اندر این صحرا غریب
عازمِ کوی لقایم نیست هنگامِ شکیب
یا که لب را تر کنم از بادهء وصلِ حبیب
یا که سر را می گذارم بر سرِ پیمانِ عشق

هاتفی می گفت از نزدِ خدای ذُوالمنن
کای قتیلِ تیغِ عدوان با دو صد جور و محن
نیستی آگه چه مقصود است از جان باختن
سرَّ سرگردانی خود را نخواهی یافتن
یا نگردد تارکت گوی خم چوگانِ عشق

گفت (صامت) از غمِ دل کس هم آوازم نشد
سیلِ خوننین شرمسار از چهرهء زردم نشد
دلبر آگه از درونِ دردِ پر دردم نشد
از طبیبان هم (فروغی) چارهء دردم نشد
جان من برلب رسید از دردِ بی درمانِ عشق

• دوشنبه
• 29
• شهریور
• 1400
• ساعت
• 16:51
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

در وجودم طنین محتشم است
دیده ام شوق و رقص پرچم را
لطف کردی به من دوباره حسین
نوکری کردنِ محرم را
-
یاد کردم از آن عزیزانی
که به زیر لحد عزا دارند
پدر و مادران خفته به خاک
که عزا دار روضه ی یارند
-
پدری که همیشه با اشکش
مشکی روضه را به تن می کرد
شب اول که می رسید از راه
یادی از غربتِ حسن می کرد
-
مادری که همیشه در طی سال
خانه اش بود با شما آباد
از پس انداز چند ماهه خودش
خرجیِ روضه ی تورا می داد
-
یاد کردم از آن عزیزانی
که به درد فراق مجبورند
بین بستر سیاه پوشیدند
ولی از روضه های تو دورند
-
لطف کردی به من دوباره حسین
که رساندی مرا به هیئت و اشک
لطف کردی اجازه ام دادی
بزنم سینه پای صاحب مشک
-
با خودم فکر می کنم...هیهات
هرچه بر سینه ام زدم کم بود
دوست دارم که خوب گریه کنم
شاید این اخرین محرم بود...

• سه شنبه
• 4
• مرداد
• 1401
• ساعت
• 17:14
• نوشته شده توسط
• محمد حسین عزیزی

اربعین شه دین

) اربعینِ شهِ دین است فلک مصطفی زار و حزین است فلک (

غم سراپای زمین است فلک (مصطفی زار و حزین است فلک)

بار این غصّه وزین است فلک (مصطفی زار و حزین است فلک)

غم نشسته به جبین است فلک (مصطفی زار و حزین است فلک)

******

اربعین شه دین ، خون خدا می باشد

دل اسیرِ غم و درگیرِ عزا می باشد

سینه آکنده به این ، داغِ گران گردیده

یاد مظلومِ صفِ ، کرب و بلا می باشد

هر کجا می نگری، بارش ماتم بینی

ابر غم روی سرِ ، شیعه دمادم بینی

دل به دریای عزا در همه سو می چرخد

آسمان مثل زمین ، در گذر غم بینی

) اربعینِ شهِ دین است فلک مصطفی زار و حزین است فلک (

******

کاروانی به عزا ، راه بلا طِی کرده

یادِ مظلومیّ ِ هفتاد و دو بر نِی کرده

آمده کرب و بلا ، مقتلِ خونبار حسین

خیمة ناله به پا یادِ غم وِی کرده

از به یادآوریِ خنجر و حنجر گریند

غم بابا غم سقا غم اکبر گریند

دردِ دل نزد پدر ناله کنان پیش عمو

از جدا گشتن آن ، دختر کوثر گریند

) اربعینِ شهِ دین است فلک مصطفی زار و حزین است فلک (

******

اربعین بعد قرون ، خیل محبان ولا

هم قدم با قدمِ جابر و زینب به نوا

پای تاول زده با ، نغمة لبیکِ حسین

قافله می رود از ، هر طرفی کرب و بلا

یک جهان عشق و صفا ، همره این قافله ها

شوق دیدار حرم کرده فزون حوصله ها

از نجف بسته ستون تا خود بین الحرمین

وه چه کوتاه شده از عشق حسین فاصله ها

) اربعینِ شهِ دین است فلک مصطفی زار و حزین است فلک (

******

اربعین یاد حسین در همه جا زنده تر است

نور خورشید رهش روشن و تابنده تر است

همره بزم عزا ، موکب احسان و شعور

در مسیر سه حرم شور فزاینده تر است

سایبان سر ما ، پرچم سقای حسین

شوق چشم تر ما ، گنبد مینای حسین

سروری بر کرمش دیده بدوزد که شود

شافع نامة ما جوهر امضای حسین

) اربعینِ شهِ دین است فلک مصطفی زار و حزین است فلک (

******

• جمعه
• 2
• مهر
• 1400
• ساعت
• 23:48
• نوشته شده توسط
• محمدرضا سروری

نوحه خوان یعنی سخن گوی حسین
کوکبِ رخشانِ شمسِ مَشرقین

نوحه خوان دُردی کشِ دُردی کشان
کاسه گردانِ سرای بی نشان

نوحه خوان یعنی که سر دم دارِ عشق
عاشقان را کهنه پرچمدارِ عشق

نوحه خوان مُرآتِ نورِ ایزدیست
پای بندِ حُکمِ شرعِ احمدیست

نوحه خوان یعنی جمیلِ ذی جَمال
واقفِ حُکمِ کتابِ ذُوالجلال

نوحه خوان یعنی که انوارِ جَلی
نوحه خوان یعنی که مدّاحِ علی

نوحه خوان یعنی که تندیسِ وقار
در شداید هم چو کوهِ اُستوار

نوحه خوان مستِ لقای حیدرست
قنبرِ شیرِ خدا را قَنبرست

نوحه خوان عزّت مدارانِ را شَرف
شیعهء یک رنگِ سلطانِ نَجف

نوحه خوان حق را اِرادت می کند
اهلِ مجلس را سَقایت می کند

نوحه خوان اسبِ شرافت تاخته
خانه ای در کوی زَهرا ساخته

نوحه خوان یعنی که کنزِ عاطفه
نورِ عین و بندِ قلبِ فاطمه

نوحه خوان سرمستِ تاسوعائیان
محرمِ اسرارِ عاشورائیان

نوحه خوان یعنی که مردِ پاکِ پاک
درغم و اندوهِ زینب سینه چاک

نوحه خوان غوّاصِ دریای بلا
حَنجرِ طوفان گرِ کربوبلا

در دیارِ آشنائی تاجِ سر
در سرای عشقِ زینب رُفتگر

نوحه خوان مستِ شَرابِ کُوثرست
لای لا گوی علیّ اصغرست

نوحه خوان را وردِ دائم اَشهدست
عاشقِ یک رنگِ شبهِ اَحمدست

نوح خوان یعنی که مردِ با مَرام
بلکه پرچمدارِ پرچمدارِ شام

نوحه خوان هم پای جبرئیلِ امین
هم نوای فاطمه اُمّ البنین

نوحه خوان آئینهء نورِ جَلی
ریزه خوارِ خوانِ عبّاسِ علی

سورۀ الماس دارد نوحه خوان
غیرت عبّاس دارد نوحه خوان

نوحه خوان دریای جوشان پُر خروش
خارِ زَهر آلودِ چشمِ خود فروش

نوحه خوانان باده نوشی می کنند
خود فروشان خودفروشی می کنند

نوحه خوانان دلبر و دل بُرده اند
خود فروشان جملگی دل مُرده اند

نوحه خوانان در کنارِ حیدرند
خود فروشان در دیارِ دیگرند

نوحه خوانان مردمِ آزاده اند
بر حسین اِبنِ علی دل داده اند

قبلهء اصلی حسینِ کربلا
نوحه خوانان قبله را قبله نَما

اهلِ هئیت مستِ حوضِ کُوثرند
لشکرِ آماده باشِ حیدرند

حیدریها حیدریها می کنند
همچو حیدر صَفدریها می کنند

حیدری یعنی که نورِ مُنجلی
پیش مرگِ حیدرِ کَرار علی

اهلِ هئیت در دیارِ مطلب اند
پاسدارانِ حجابِ زینب اند

اهلِ هئیت مستِ نَهرِ کُوثرند
لای لا گوی علیّ اصغرند

اهلِ هئیت باده نوشِ حیدرند
محوِ رخسارِ علیّ اکبرند

اهلِ هئیت را محمّد دلبرست
جمله را زَهرای حیدر مادرست

اهلِ هئیت را وطن کربوبلاست
کربلا میخانهء اهلِ ولاست

باز پرچمدار عنایت می کند
اهلِ هئیت را سقایت می کند

اهلِ هئیت جمله آلِ هاشمند
مستِ صهبای جمالِ قاسمند

اهلِ هئیت در دیارِ باقی اند
تشنگانِ علقمی را ساقی اند

اهلِ هئیت را فنائی می کنند
جمله را کربوبلائی می کنند

اهلِ هئیت پای بندِ دلبرند
تاجدارانِ صباحِ محشرند

درسِ ناخوانده همه دلداده اند
از حسین اِبنِ علی آزاده اند

اهلِ هئیت کج کلاهانِ رهند
مُعتکف در خانۀ اِلّا اللهند

گرچه (شبگیرم) زِ ذوق و همّتم
عربده جو، کفشداره هئیتم

• چهارشنبه
• 7
• مهر
• 1400
• ساعت
• 19:15
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

اینقدر نرید کنارش
یکی یکی دونه دونه
الانم اذان ظهره
بذارید نماز بخونه

نزنید تیری کنارش
نمازش داره ادامه
توی کوفه واسه مهمون
اینا رسم احترامه؟

سجاده‌اش روی زمینه
حالا در حال سجوده
یه جوری بِش میزنین تیر
مگه قاتل کی بوده؟

مگه ظلمی به شما کرد؟
مگه دیدید بدی از اون؟
که نمیذارید بخونه
یه نمازی با دل خون

علیرضا نظری

• پنج شنبه
• 3
• آذر
• 1401
• ساعت
• 08:04
• نوشته شده توسط
• علی اصغرخواجه زاده

ز خون دیدگان جان ها به کام است
چراغ‌ کاروان رأس امام است
به پای کودکان خار از جفا رفت
که زخم کاریش بی التیام است
بپا شد هلهله از سوی کفار
ستم بر کاروان گویا مرام است
نباشد مرهمی از بهر یاران
دل غمدیدگان را خون به جام است
ز سوز قلب زینب عالمی زار
قد خم گشته اش آفت به جان است
شگفتا کربلا غرقاب خون گشت
دو عالم نوحه گر بر ماه تام است
رقیه جان دهد از بهر دلدار
که بابش ملجأ هر خاص و عام است
(ضیاء) و نور چشمش رأس پر نور
بغل بگرفته و عمرش تمام است
جهانی زین مصیبت پر ز اندوه
که یا رب عید قربان امام است

• پنج شنبه
• 3
• آذر
• 1401
• ساعت
• 08:06
• نوشته شده توسط
• علی اصغرخواجه زاده

السلام ای آبروی من حسین
اشک تو آب وضوی من حسین
السلام ای روضه های آتشین
السلام ای صاحب حُزن حَزین
السلام ای نور چشمان رسول
السلام ای عشق زهرای بتول
السلام ای حیدر کرب و بلا
السلام ای قاری سر تن جدا
السلام ای سید و شاه حرم
تو حسینی یا حسن باب کرم
السلام ای کشته ی ذبح القفا
بر لب دریا شدی تشنه فدا
السلام ای عشق بانوی دمشق
کربلایت مخزن انوار عشق
ختم هر روضه رِسَد بر کربلا
روضه با نام شریفت هر کجا
یا حبیبی یا حبیبی یا حسین
تو غریبی تو غریبی یا حسین
کشتۂ شیب الخضیبی یا حسین
بر دل ما تو طبیبی یا حسین
ای که نام تو بود بر ما دوا
خاک پایت می دهد ما را شفا
خاک تو مهر نمازم شد حسین
ذکر تو راز و نیازم شد حسین
هر شب جمعه دلم در کربلاست
شب جمعه حرمت غرق نواست

• پنج شنبه
• 22
• تیر
• 1402
• ساعت
• 12:57
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

امشب تمام ارض وسما گریه می کند
در گوشه ای شیر خدا گریه می کند
زهرا میان شهر بلا گریه می کند
باران برای داغ شما گریه می کند
طفل مریض برای شفا گریه می کند

تفسیر ماتمت شده تفسیر نور عشق
تکبیر بر لبت شده تکبیر نور عشق
تصویر روی توشده تصویر نورعشق
تعبیر عشق تو شده تعبیر نور عشق
در ماتم تو خدا گریه می کند

بانگ عزای توست در گوش عالمین
در روضه ها دلم گرفته ز شور و شین
بازاین چه ماتم است در بین خادمین
دل رفته کربلا به شفا خانه ی حسین
بر سر جدا در همه جا گریه می کند

باران اشک ما شده جاری ظهور کن
ای رفته در سفر ، سفرت را مرور کن
یک بار از کوچه ی غربت عبور کن
دلهای غم زده را غرق نور کن
بر دوریت اهل کسا گریه می کند

• جمعه
• 23
• تیر
• 1402
• ساعت
• 00:15
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

حرمت خونه ی دله
دلی که گاهی غافله
عشق تو مثل ساحله
آدم کنارت کامله
حسین سفینة النجاة(2)

نام تو آرامش من
زیارتت خواهش من
حرمت آسایش من
روضه ها بارش من
حسین باب النجاة(2)

شب جمعه با صد نوا
شب جمعه تو کربلا
مادر تو خیر النسا
روضه میخونه هرکجا
بُنَّیَ قَتَلوک بُنَّیَ قَتَلوک(2)

لنگر ارض و سما
حیدر،علی، شیر خدا
نوحه گر خون خدا
میاد به سوی کربلا
بُنَّیَ ذَبَحُوک، بُنَّیَ ذَبَحُوک(2)

همه زدن به جاده
زن و مرد پای پیاده
سالم و از پا فتاده
عشقت به دل نشانده
حُبُّ الحُسین یَجْمعنا(2)

• جمعه
• 23
• تیر
• 1402
• ساعت
• 00:28
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

حسین ؛مصباح الهدی
حسین ؛نور اهل اتی(2)
-----------------------------------
بانگ عزا چه شورش است
صاحب عزا فاطمه است
در همه ی ارض و سما
حسین حسین زمزمه است
پرچم ماتم حسین
به دوش هر پیر و جوان
آجرک الله زین عزا
محضر صاحب الزمان(2)
--------------------------------
رأس تو روی نیزه ها
پیکر تو به زیر خاک
دیدم که قلب زینبت
از دوریت شد چاک چاک
از کربلا،کوفه و شام
شد قافله سالار دین
او خطبه خوان شد هر کجا
همچون امیر المومنین (2)
------------------- ------
سفینة النجاة ما
تشنه لب کرب و بلا
پرچم سرخت تا به حشر
در احتزاز است هر کجا
حب الحسین یجمعنا
اَلحَشْد حَشْدِکَ الحسین
یا لیتنا کنا معک
یابن العلی ،نور دو عین (2)
-------------------------
ای کاش به بین الحرمین
بودیم زوار الحسین
عشقش نهفته در دلم
این است اسرار الحسین
خاکت بهشت من و ما
وادی تو کرب و بلاست
زمزمه ی عشقت حسین
روضه ی روی لب ماست(2)
-------------------------
حسین ،مصباح الهدی
حسین ،نور هل اتی(2)

• جمعه
• 23
• تیر
• 1402
• ساعت
• 00:33
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

دیدم گلویت را پیمبر بوسه می زد
آ ری علی ساقی کوثر بوسه می زد
ام ابیها فاطمه هر روز و هر شب
دیدم گلویت را که مادربوسه میزد
در قتلگه دیدم چه آ مد بر سر تو
دیدم که درگودال خنجربوسه میزد
رگ های پاکت پاره پاره گشت اما
دیدم که برنی تابه حنجربوسه میزد
بعد از سرت که نی سوار کربلا شد
با نعل تازه روی پیکر بوسه می زد
تیر سه شعبه آ مد و داغ جگر شد
او بر گلوی ناز اصغر بوسه می زد
در مجلس بزم شراب آ ن لعینان
درطشت زربرخیزران سربوسه میزد
اندر خرابه در طبق مهمانی آ مد
دیدم سه ساله ات مکرر بوسه میزد
سجاد گریان روضه خوان کربلا شد
در قبر بر آن جسم پرپر بوسه میزد
ساقی خموش این داغ باشدتاقیامت
زینب به رگ های برادر بوسه میزد
بعد از چهارده قرن از آ ن روز غمبار
سینه زنت با دیده ی تر بوسه میزد

• جمعه
• 23
• تیر
• 1402
• ساعت
• 00:40
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

السلام علی الحسین?
و علی علی بن حسین?
و علی اولاد الحسین?
و اصحاب الحسین(2)?

نفس باد صبا نام تو را می خواند
کربلا به صد نوا نام تو را می خواند
جبرئیل آ مده و غرق عزایت ارباب
روضه خوان شیرخدا نام تورا می خواند

اولین گریه کن ات آ دم بود
جبرئیل روضه گر این غم بود
موسی و عیسی و ابراهیم هم
گریه کن های تو در هر دم بود

خبر آ ورده نبی بر زهرا
این پسر تشنه شود سرش جدا
بین دو نهر ولی با لب خشک
می رود سرش به روی نیزه ها

مَلَکِ روضه ابا عبدالله
مَحَک روضه ابا عبدالله
معنی روضه و جانبازی دین
نَمَکِ روضه ابا عبدالله

گریه کن های تو شاد محشر
فارغ از ناله و فریاد محشر
ضامن جنت آ نها زهراست
خانه هاشان چه آ باد محشر

علم و بیرق و پرچم از توست
ماه غم ماه محرم از توست
بین شب ها شب جمعه به حرم
مرحم سینه ی پر غم از توست

السلام علی الحسین
و علی علی بن حسین
و علی اولاد الحسین
و اصحاب الحسین(2)

• جمعه
• 23
• تیر
• 1402
• ساعت
• 00:35
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

یا وجیها عندالله،اشفع لنا عندالله(2)
.................................
نماز ستون دینه،حسین حبل المتینه
ستون عرش خدا،رو کربلا می شینه
حسین نور مبینه،حسین شاه زمینه
کعبۂ قلب شیعه،تو کربلاست همینه
...............
خانۂ حق سیه پوش،اندر غم حسینه
بر سر و سینه زنان،ملیکۂ زمینه
فطروس پر سوخته،مبشر حسینه
هر کس سلامی بده،واسطه رو زمینه
....................
گریه برای حسین،رحمت العالمینه
خنده روی لبای،گریه کن حسینه
هر چشمی گریان بشه،برای شاه بی سر
وقت ورود به محشر،خنده روی لباشه
.....................
لحظۂ جان سپردن،نگاش سوی حسینه
شفیع روز محشر،مادر تو حسینه
تو شب اول قبر،امید ما حسینه
بنده نوازی کنه،مجیر عالمینه
.........................
یارب به حق احمد،نبی خاتمینه
یارب به حق زهرا،که مادر حسینه
یارب به حق زینب،به ناله شبانه
یارب به حق حسن،کریم اهل بیته
......................
یارب به حق حسین،که کاشف الکروبه
روزی ما کربلا،بنما که آرزومه
اون آمر به معروف،قتیل عالمینه
سلالۂ فاطمه،از عرش تا زمینه
......................
نهی ز منکر می کرد،بهر بقای اسلام
جونش رو کرد فدایی،بدعت تو دین نمونه
شعار شاه بی سر،تو کربلا همینه
نهی ز منکر کنید،تا ظلمی پا نگیره
........................
از لقمه های حرام ،تو شکم کوفیان
حرف حساب مولا،به گوششان نمی ره
ساقی ام و امیدم،به کرم حسینه
خامس آل کسا،گل سرخ زمینه
.....................................
یا وجیها عندالله،اشفع لنا عندالله(2)

• جمعه
• 23
• تیر
• 1402
• ساعت
• 00:36
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

قربون سینه زن های حرمت امام حسین
قربون گریه کن درد و غمت امام حسین

منم از کودکی عاشقت شدم امام حسین
برای نوکری لایق ات شدم امام حسین

مادرم مهر تو رو با شیر توی رگم می داد
برای من مادرم روضه ماتمت می خواند

پرچم نام حسین تو سینه ما جا شده
تمام آرزوی ماست که کربلا شده

هر چه دارم همه از محبت مادر توست
همه ی روزی ما تو روضه ی خواهر توست

کاش می شد یه شب جمعه ذاکرت باشم
مثال محتشم و دعبل شاعرت باشم

• شنبه
• 24
• تیر
• 1402
• ساعت
• 16:18
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

پرچمی که بر بلندای جهان اسکان گرفت
پرچم سرخ حسین ، آن شهید سر جداست
نام نامی که جهان را می کند شیدای خود
نام شاه بی کفن یعنی حسین خون خداست
نام ثارالله در شأن تو باشد نور حق
آنکه حق مجلس به نامش پا کند شاه ولاست
آنکه چون در می درخشد آسمان ها و زمین
او عزیز فاطمه حصن حصین شیعه هاست
دست هایی که بگیرد روز محشر دست ما
دست های ساقی بی دست توی کربلاست
آنکه خود را از ادب خواند غلام در گهش
او سپهدار و علمدار وعزیز مرتضی در کربلاست
کودکی در کربلا بر پا قیامت می کند
اصغر آن ششماهه سرباز رشید کربلاست
از پر قنداقۂ باب الحوائج هیچ کس
دست خالی بر نگردد او شهید تیر هاست
آبروی عالم از شأن و جلال فاطمه است
مادر شاه شهیدان ،همسر شیر خداست
دخترش مانند خود بانوی صبر و اقتدار
الحق و انصاف زینب کوثر کرب و بلاست
واژه ای در حد زینب هیچ نیست
او خودش زهرای دیگر در بهشت کربلاست
قافله سالار اطفال یتیمان سوی شام
بی گمان زینب همان دخت علی مرتضاست
آفتاب روی زیبای پیمبر بعد از او
بی گمان در چهرۂ شبه پیمبر اکبر نیکو لقاست
کس نگوید کربلا جای حسن خالی بود
شیر مرد خانه اش قاسم شهید اشقیاست
شیر مردان دلیر خیمۂ زینب به جا
خون در رگ ،جان فدای کهربای کربلاست
کربلا هر لحظه اش نقشی مجسم می کشد
جای جای کربلا شأن نزول آیه هاست
با همه رنگ سیه در تابلوی روز عزا
گفت عمه »ما رأیت الا جمیلا« کربلاست
سورۂ مریم که با رمز حسین آغاز شد
حرف حرف آن ز اسرار و رموز کربلاست
سورۂ فجر است نفس مطمئنه یا حسین
آنکه سوی خالقش گردد روانه با خداست
بر سر نی قاری قرآن شدن کار شماست
چون که قرآن را حسین هم حافظ و هم رهنماست
دست ساقی سوی تو گردد روانه یا حسین
روز محشر دست گیری همه کار شماست

• جمعه
• 23
• تیر
• 1402
• ساعت
• 00:51
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

بر عالم نور عین؛ ای وای ای وای حسین
معشوق عالمین؛ ای وای ای وای حسین
ای وای ای وای حسین...

یابن الحیدر حسین، شاهِ مُضطَر حسین
عشقِ بی سر حسین، پاره پبکر حسین
ای وای ای وای حسین...

شهیدِ سرجدا، ذبیحِ بِلقفا
عِمامه و رَدا، غارت شد از جفا
ای وای ای وای حسین...

یارِ صد پاره تن، بی سر و بیکفن
شدی بی پیرُهَن، جان و جانان من
ای وای ای وای حسین...

ظلمِ شمر و سَنان، هجوم دشمنان
جفای ساربان، أَلأَمان أَلأَمان
ای وای ای وای حسین...

پبکرِ بی سر و، ناله ی مادر و
گریه ی دختر و، روضه ی معجر و
ای وای ای وای حسین...

• دوشنبه
• 26
• شهریور
• 1403
• ساعت
• 18:13
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور