شعر شهادت امام رضا

با دل خویش گفتم اگر بیقراری

یا اگر حالِ پرواز تا طوس داری

لحظه ای هم مکن شک و تردید ، آری

دیده واکن ببین تا حرم رهسپاری

سر به دیوار باب الجوادش گذاری

تا دهد راه ، سلطان ، به کویش گدا را

گاه اگر دل کشد پر به سوی خراسان

این همان جذبۀ اوست از شهر رضوان

زائرِ خویش را او صدا کرده هر آن

هم خودش زائرش را دهد جان ز جانان

هم به دادش رسد لحظۀ دادنِ جان

تا دهد پاسخ هر سلام شما را

هیچ فرقی ندارد جنان با حریمش

کو دخیلی که افتد به دست کریمش

دیده را شستشو کن به خوان نعیمش

لحظه ای گفتگو می سزد در صمیمش

چون رئوفیست جزو صفات قدیمش

زود راضی کن امشب ز دستت رضا را

نیست بهتر از اینجا در عالم ، خدا

• جمعه
• 20
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:17
• نوشته شده توسط
• حمید

آهسته می آمد ولی بی بال و پر بود

یک دست بر پهلو و دستی برجگر بود

زیر سر مهمانی اجباری اش بود

وقتی که می آمد عبایش روی سر بود

از بس میان کوچه ها افتاد بر خاک

روی لباسش ردپای هر گذر بود

با آه می افتاد و بر می خواست اما

آهش زمان راه رفتن بیشتر بود

وقتی عصای پیری آدم نباشد

باید به زیر منت دیوار و در بود

آری شبیه قصه آن کوچه تنگ

فرسنگها انگار خانه دورتر بود

بال پرش زخمی شد از بس دست و پا زد

هر جای حجره رد و پاهای جگر بود

سختی کشید اما چقدر آرام جان داد

آخر سرش بر رو پاهای پسر بود

باید که اهل کشف باشی بین روضه

باید میان روضه ها اهل نظر بود

وای از حسین از آن دمی که چشم وا کرد

پا رو

• جمعه
• 20
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:17
• نوشته شده توسط
• حمید

بسم الله الرحمن الرحیم، یا رحمن و یا رحیم
یا ارحم الراحمین،یا خیر الغافرین یا اله المطیعین یا اله العاصین
كیم من بنده ی دربار سلطان ِ خراسانم
تعجب نیست در این بندگی خوانند سلطانم
نهادم از سعادت دست در دامن مولایی
كه تاج سلطنت در كوی او ریزد زدامانم
ندارم باك از محشر، ندارم باك از میزان
كه كامل با تولای رضا گردیده ایمانم
تمام عمر دور ِ قبر او گشتم به امیدی
كه وقت مرگ لبخندی زند بر چشم گریانم
امام رضا نگاهی كرد،سنگ ِ سلمانی طلا شد،اون پیر مرد گریه كرد؛گفت:آقا جان طلا به چه كار من میاد،پام لب ِ گوره،یه چیزی بده كه به كارم بیاد. چی می خوای؟آقا جان قول میدی دم جون دادن بیای؟آقا فرمود:آره میام. به خ

• چهارشنبه
• 12
• مهر
• 1396
• ساعت
• 06:47
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

یا علی موسی الرضا کشتۀ نگاتم من

پا بذار روی چشمام بندۀ چشاتم من

توی رویا تو بیداری ، هوای نوکرُ داری

حرمت ما رُ می یاری آقا

آقا می دونی که عمریه نوکرم

وعده دادی بیا آقا بالاسرم

مولا یا رضا

******

هرکسی که بنده ت شد مطمئناً آزاده

جای این دلم امشب مسجد گوهرشاده

کرمت رزق دنیامه ، پرچمت توی دستامه

حرمت اصل رویامه سلطان

این دستای من و لطف و کرم تو

خالیه جای من امشب حرم تو

مولا یا رضا

******

لحظه های آخر تا دست و پا زدی آقا

ناله می زدی یاد روضه های عاشورا

تو چشات نم بارونه ، پسرت زار و حیرونه

مادرت روضه می خونه ای وای

اینجا دیگه کسی بالا سر تو نیست

دعوا دیگه سر انگشتر تو نیست

م

• جمعه
• 20
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:19
• نوشته شده توسط
• حمید

بیرون کاخ عدو
میگیری از همه رو
توی این غربت دنیا
دلتو شکستن آقا
واسه چی عزیز زهرا
تو داری گوشه ی حجره رو خاکا پر می ریزی
داری اشک از چش خونت یاد مادر می ریزی
تو شدی مسموم و دل مادر خون شد
دل مادر خون شد ، چش تو بارون شد
یا علی موسی الرضا
********
جون عالم به فدات
داره میلرزه لبات
پاره قلب پیمبر
خواهرت نداره باور
که یه روزی بشی پرپر
چقدر سخته که خواهر ببینه رفتنتو
میمیره وقتی ببینه که کبوده تن تو
واسه زینب اون روز مث یک کابوسه
که یه روز میشینه، رگاتو میبوسه
آه و واویلا حسین

شاعر : مهدی توزنده جانی

دانلود سبک

• چهارشنبه
• 24
• آبان
• 1396
• ساعت
• 05:15
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

عمری گداتم ، جلده هواتم

مستم آقا مست گنبد طلاتم

هستی امیدم ، هر چند پلیدم

چند وقته آقا حرم رو ندیدم

حالا ، که از حضورم هستی معذور

باشه ، بازم سلام میدم من از دور

آقا ، نکن منو به ناله مجبور

آقا آقا

میسوزم از جدایی ها (وای)3

السلطان علی موسی الرضا(وای)3

وای رضا وای رضا وای رضاجان مولا

******

با دیده تر ، با قلبی مضطر

می‌دوزه آقا نگاهش رو بردر

نم نم می‌باره ، بارون دوباره

از گوشهِ چشمی که بی قراره

ای وای ، شبیه جدشه رو خاکا

داره ، به لب نوای واحسینا

ای وای ، تنش سه روز میون صحرا

ای وای ای وای

روضه میخونه با نوا (وای)3

روضهِ دشت پر بلا (وای)3

وای رضا وای رضا وای رضا جان مولا

• جمعه
• 20
• آذر
• 1394
• ساعت
• 13:57
• نوشته شده توسط
• حمید

کم کم مسافران سحر را خبر کنید
باذکر یا حسین به مشهد سفر کنید
خودرا میان صحن رضا دربه در کنید
شب تا اذان صبح به گنبد نظر کنید
داریم اهل رحمت مخصوصه میشویم
آماده زیارت مخصوصه میشویم
باید تمام همت خورا به کار بست
حالا که بار عام شده کوله بار بست
یا جبر عشق در بروی اختیار بست
دل را به حلقه های ضریح نگار بست
در طوس برگزار شده اعتکاف ما
صد حج واجب است ثواب طواف ما
شکرخدا که از فقراییم تا ابد
از حاجیان کوی رضاییم تا ابد
پیش رضا کنار خداییم تاابد
ماراهیان کرببلاییم تا ابد
در صحن کهنه بود که تایید ما رسید
آقا نگاه کردو روادید ما رسید
ای کربلا نرفته حرم را بهانه کن
دل را بیا به جاده مشهد روانه کن
یک گوش

• جمعه
• 14
• آبان
• 1395
• ساعت
• 16:17
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

شهر غربت و چشمای ترم
می سوزه دلم می ریزه پرم
مسافر عشق مادرم
شبیه یاس نیلوفرم
یه عمریه گریون از غم(شهیده ی پشت درم2)
بر سر می کشم عبا
بسکه بی کسم خدا
بغضم شعله ور شده( شبیه جدم مرتضی2)
می سوزه دلم خدا3

تو فصل خزون با قد کمون
می افتم زمین هرجا بی امون
نشسته غربت دورو برم
بیا جوادم بالا سرم
میخوام که لب تشنه جون بدم(دوباره باز شعله ورم2)
از کف رفته نای من
دیواره عصای من
بسکه ناتوون شدم(نمی بینه چشمای من2)
می سوزه دلم خدا3

شاعر : محسن طالبی پور

دانلود سبک

• چهارشنبه
• 1
• آذر
• 1396
• ساعت
• 09:35
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

آقا جون زا‌ئراتون ز کربلا اومدن
کربلا تا مشهد و عشقِ شما اومدن

سوغاتِ زائراتون فقط یه کوله درده
تو میدونی کربلا با حالشون چی کرده

آقا جون زائراتون تو کربلا چی دیدن
اینجوری با دلِ خون پابوسِ تون رسیدن؟

دیدن اونجا جدّت و به قتلگاه کشوندن
سرش و بریدن و تو خاک و خون نشوندن

دیدن عمه زینبت، تو قتلگاه سر میزد
با دو دستش سرشو به زیرِ معجر میزد

هر طرف می دوید و بانگِ برادر می کرد
ظالمی با خنجرش گُلاش و پرپر می کرد

دستای عموتونم از تنِ اون جدا بود
مشکِ آبش و دیدن به هر طرف رها کرد

با چه امید رقیه رسیده بود کنارِش
با یه دنیا بهونه تو چشمِ بی قرارش

فقط از لبِ عمو این حرف و آروم شنید
کاش عمو میمرد

• پنج شنبه
• 16
• آذر
• 1396
• ساعت
• 09:13
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه

باز دارم به سر هوای ضریح
دل ما تنگ شد برای ضریح
دوس دارم رها شوم از خود
در میان سرو صدای ضریح
چقدر دل شکستگی خوب است
در حریم پر از دعای ضریح
دستهاي پراز تمنایی
میخورد روی حلقه های ضریح
میشود خوب تر خدا را دید
در همان یا رضا رضای ضریح
واجب واجب است بر عاشق
سجده ی شکر عشق پای ضریح
حرم ثامن الحجج رفتم
واقعا واقعا به حج رفتم

اشک با من
سرود غم با تو
نوحه گریه دار و دم با تو
گفتن شعر روضه ها با من
جلوه دادن به محتشم با تو
ناله از دل زدن فقط با من ۲
کربلا کربلا کردن دلم با تو
گذری کن دمی به روضه ی ما
چشم با این گدا قدم با تو
دست با من به سر زدن با من
شور این خیمه و علم با تو
روضه خواندن برای تو با م

• جمعه
• 3
• دی
• 1395
• ساعت
• 16:26
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

کشته زهر جفا
بی مهری اش کاشانه را دلگیر کرده

غم را میان سینه ام تکثیر کرده

غربت میان شهر، جای خود بماند

غربت در این خانه دلم را پیر کرده

خیلی برای قتل من زحمت کشیده

خیلی برای کشتنم تدبیر کرده

با تیغ... نه... اما به من زهری که داده

کار هزاران ضربه ی شمشیر کرده

مثل امام مجتبی چیزی نگفتم

پاره جگر این زهر را تفسیر کرده

سر روی پای خواهری باشد چه خوب است

خواهر ندارم تا بگویم دیر کرده

من آبرودارم دراین خانه نرقصید

این سوت و کِل خیلی مرا تحقیر کرده

فریاد من شد العطش، با خنده هایش

فریاد من را سخت بی تأثیر کرده

حرف از عطش شد یاد جدم می کنم باز

داغش دل و جان مرا تسخیر کرده

بستند، تنها آ

• جمعه
• 24
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 06:40
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

حیف است این قامت که در زیر عبا رفت

گویا که خورشیدی به تسخیر عبا رفت

یا سرو هستی زیر شمشیر عبا رفت

قرآن من گویا به تفسیر عبا رفت

از زیر این پوشش سرت را جلوه گر کن

کن محشری بر پا و بر هستی نظر کن

در حجره ای آغشته در خاکی چرا وای

آوازه ی اندوه افلاکی چرا وای

در صحنه ای این گونه غمناکی چرا وای

خونین جگر با قلب صد چاکی چرا وای

این گونه می پیچی به خود نزد ابا صلت

بر خاک حجره می خوری روی زمین غلت

ازچه تو ای عرش خدا نقش زمینی

جان می دهی از چه تو که جان آفرینی

ای سوی جنت رفته خود خلد برینی

تو آرزوی دیده ی روح الامینی

این سان به روی خاک افتادی به غربت

برخیز تا با تو شود برپا قیامت

جور

• چهارشنبه
• 24
• آبان
• 1396
• ساعت
• 21:22
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

خون بر لبش نشست عرق بر جبین نشست
پنجاه و چند مرتبه آقا زمین نشست

پنجاه مرتبه به زمین خورد و ایستاد
از بس که زهر بر جگرش آتشین نشست

در کوچه بود یاد حسن بود و مادرش
یک دفعه پیر شد به رُخش چند چین نشست

یک دست روی پهلو و یک دست بر جگر
در حُجره یادِ جَدِّ غریبش زمین نشست

بالا سرش دو مادرِ گیسو سپید بود
یعنی کنارِ فاطمه‌ام البنین نشست

چسباند تا که سینه‌ی خود را به خاک ، دید :
چرخاند رویِ سینه و آن لاله چین نشست

از تَل کنارِ عمه‌ی خود داد زد ولی
ضربِ هزار و نهصد و پنجاهمین نشست

یابن الشبیب اَبروی او را سنان شکست
"والشِمر جالِسُ" به روی سینه این نشست

با عمه رفت کوفه و با عمه شام رفت
در کوچه دی

• شنبه
• 4
• آذر
• 1396
• ساعت
• 09:26
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

می‌روم گاهی خراسان گاه‌گاهی کربلا
یک طرف شمس‌الشموس و یک طرف شمس‌الضحی
هر دو تنها، هر دو دور افتاده، هر دو خون‌جگر
کار عشق این است آری اَلبلاءُ لِلولا
از علی هر کس نشان دارد به غربت مبتلاست
او حسین بن علی شد، این علی موسی‌الرضا
او جوانان بنی‌هاشم شهیدانش شدند
"ای جوانان عجم! جان من و جان شما"
اصفهان، شیراز، مشهد، فکّه، خرّمشهر، فاو
سوریه، لبنان، فلسطین، کلُّ ارضٍ کربلا

• پنج شنبه
• 10
• آبان
• 1397
• ساعت
• 10:52
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

بند اول

دلی که میتپه توسینه
تموم آرزوش همینه
یه روزی بیادو بتونه
طبیب دردشو ببینه

همه ی غصه مو میدونی
حرفمو از چشام میخونی
ببین از دوری تو آقا
پیرشدم تو اوج جوونی

چی میشه آقا... مژده برام بیاری
بدبودنم رو... بازم به روم نیاری
مثل قدیما... دست روسرم بذاری

"ضامن آهو یابن الزهرا...رضا(ع)"

بند دوم

سندبندگیم دست تو
آره زندگیم پابست تو
خوردم از آب سقا خونت
شده ام تا ابد مست تو

دل به عشقت آقا سپردم
نون غیر تو رو نخوردم
آخرین زیارت یادمه
دلمو از حرم نبردم

یادم نمیره... باذکر جانم رضا
پای برهنه... به سوی صحن شما
گریه می کردم... تا خود گنبد طلا

"ضامن آهو یابن الزهرا...رضا(ع)"

بند سوم

واسه اون

• چهارشنبه
• 15
• آذر
• 1396
• ساعت
• 16:11
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

شهادت امام رضا (ع)
ای گل موسی بن جعفر (2)
پاره قلب پیمبر
هشتمین رهبر شیعیانی
باب حاجات کل جهانی
ای رضا ای رضا ای رضاجان (2)
********
عالم آل عبایی (2)
شیعیان را مقتدایی
مهر تو از ازل در سرشتم
کوی تو یا رضا شد بهشتم
ای رضا ای رضا ای رضاجان (2)
********
سائل کوی تو هستم (2)
رو به سویت هر دو دستم
از کرم کن نگه بر گدایت
بر دل من بتابان ولایت
ای رضا ای رضا ای رضاجان (2)
********
ای تمام سرنوشتم (2)
نام تو بر دل نوشتم
ای که هستی گل آل طاها
کن نگاهی به من جان زهرا
ای رضا ای رضا ای رضاجان (2)
********
تو رئوف و مهربانی (2)
بر همه آرام جانی
هر که آید به سوی تو مولا
دست او را بگیری تو چند جا
ای رضا ای ر

• چهارشنبه
• 17
• مرداد
• 1397
• ساعت
• 18:21
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

سبک ۷ شهادت امام رضا ع ـ ذکر / واحد ـ جواد(ع)
جواد من بیا برس به دادم
که بین حجره من ز پا فتادم
بیا و بنگر که به لب زهر کین دارم
به خاک حجره سر خود بر زمین دارم
وای غریب ابن غریب ـ آه و واویلا(۴)
بر در حجره مانده این نگاهم
ای پسرم اسیرِ اشک و آهم
کار دلم غم شده وای مادرم زهرا
قامت من خم شده وای مادر زهرا
وای غریب ابن غریب ـ آه و واویلا(۴)
لرزش دست و پای ناتوانم
سوزش زهر و تشنگی به جانم
ببین جوادم که چه ها بر سرم آمد
بسکه غریبم به برم مادرم آمد
وای غریب ابن غریب ـ آه و واویلا(۴)

• پنج شنبه
• 17
• آبان
• 1397
• ساعت
• 17:46
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

علی موسی الرضا بسته بار سفر
نور چشمم بیا مانده چشمم به در
آه و واویلتا آه و واویلتا

آفتابم دگر آمده روی بام
من دور از وطن شده کارم تمام
آه و واویلتا آه و واویلتا

منکه مانند یک گل خشکیده ام
مُردم ازبس در این حجره پیچیده ام
آه و واویلتا آه و واویلتا
******
شائق

• پنج شنبه
• 17
• آبان
• 1397
• ساعت
• 18:42
• نوشته شده توسط
• محمود اسدی

ای حرمت امن ترین تکیه گاه
صحن تو مأوای منِ بی پناه
چشمه ی خورشید جهان منی
تو همه امید جهان منی
ای کرمت اخر بخشندگی
گنبد تو اوج درخشندگی
سائلم و دست به دامان تو
چشم من و لطف فراوان تو
دل که جدا شد ز تو مخروب شد
حال دلم در حرمت خوب شد
یک نظرت زندگی ام را بس است
هر که گدایت نشده بی کس است
رو نزنم جز تو برِ هیچ کس
جان جوادت تو به فریاد رس
از سر ما کم نشود سایه ات
مهر تو سرمایه ی همسایه ات
خنده بزن تا که بخندد خدا
گر تو پسندی بپسندد خدا
پنجره فولاد تو دارلشفا
از لب زوار تو ریزد دعا
هر چه که از دوست رسد رحمت است
دست تو بخشنده ی بی منت است
نام تو دلگرمی بیچاره ها
بسته به چشمان تو نقاره ها
حضرت سلطان

• چهارشنبه
• 16
• آبان
• 1397
• ساعت
• 13:12
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

دوبیتی شهادت حضرت امام رضا(ع)
امان از زهر مأمون زهر کینه
زده آتش به صحن سرخ سینه
مسافر دارم امشب ای اباصلت
جوادم آید از شهر مدینه

• چهارشنبه
• 16
• آبان
• 1397
• ساعت
• 13:31
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

ذکر لبانم_ای گل خوشبو۲
سلطان علی موسی الرضا ضامن اهو۲
سر من قدم تو بهشتم حرم تو
یه عمره خو گرفته دلم با کرم تو۲
تمومه زندگیمو من از چشم تو دارم
تموم عمر اقاجون تویی دلبر م یارم۲
حرمت یه قطعه از بهشت اعلاست
زایرت انگاری توی اسموناست
افتخار زندگیم غلامی توست
دل من همسایه ی بهشت اقاست
یا رضا اقا جان ۳
ذکر لبانم....
۲
بچه بودیم که اقا تو صحنت می دویدیم
همین دیروز بود انگار کنارت قد کشیدیم۲
هنوزم در پناهت نفس می کشم اقا
رو اسمم خط نگیری اقا جون جان زهرا۲
کودک قلبم جامونده تو رواقات
مثل کفترات دلم محو تماشات
یه بار دیگه برام دونه بریز تا
بپرم تا اوج گلدسته زیبات
یا رضا اقا جان ۳
ذکر لبانم ...
۳
دم ا

• چهارشنبه
• 16
• آبان
• 1397
• ساعت
• 13:28
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

دوبیتی شهادت حضرت امام رضا(ع)
خدا در حجره‌اي در بسته‌ام من
چو مرغِی بال و پر بشكسته‌ام من
ندارم آشنایی، کو جوادم؟
غریب و بی قرار و خسته‌ام من

• چهارشنبه
• 16
• آبان
• 1397
• ساعت
• 13:35
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

غزل شهادت حضرت امام رضا(ع)
در گوشه‌ي اين حجره چون مرغِ پريشانم
كي در بر من آيد آن نورِ دو چشمانم
آخر به كجا ديده مهمان كشي و غربت
در طوس و خراسان من غربت زده مهمانم
افتاده در اين حجره تنها و غريبانه
كي مي‌رسدش از ره آن زائر نالانم
هستي تو مراد من چون لاله جواد من
من منتظرم بابا خونين شده مژكانم
آن جرعه‌ي زهرآكين سوزانده همه جسمم
در حجره‌ي در بسته من قاري قرآنم
آن لحظه كه مادر شد خونين دل و پژمرده
آيد نظرم هر دم مي‌نالم و گريانم
مادر تو بيا بنگر بي ياور و بي يارم
از سوزش قلبِ خود من سر به گريبانم
يادي كنم از جدم لب تشنه جگر سوزان
از زهر عدو دردي افتاده بر اين جانم

• چهارشنبه
• 16
• آبان
• 1397
• ساعت
• 13:38
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

سبک ۲ شهادت حضرت امام رضا ع ـ ذکر / واحد ـ حجره
در ميانِ حجره من
مرغِ بي بال و پرم
من غريبم اي خدا
بي كس و بي‌ياورم
يارب جواد من كي مي‌آيد در برم(۲)
يا علي موسي الرضا(۲) يا سيدي مولا ـ يا علي موسي الرضا
اين دلم با ناله و
با عطش در شور و شين
بر غريبيِ دلم
ناله دارد عالمين
در ياد من آيد غربتِ جدم حسين(۲)
يا علي موسي الرضا(۲) يا سيدي مولا ـ يا علي موسي الرضا
در خراسان شد دل و
چشمِ من گريان و زار
بر جوادم مي‌شوم
لحظه لحظه انتظار
کی می رسد از ره نور این چشمان تار(۲)
يا علي موسي الرضا(۲) يا سيدي مولا ـ يا علي موسي الرضا
حال من باشد چنين
همچو مرغي بي‌قرار
بر دلِ غم ديده‌ام
كس نباشد غمگسار
كي آيد از ا

• چهارشنبه
• 16
• آبان
• 1397
• ساعت
• 16:04
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

سبک 5 ـ ذکر / واحد سنگین ـ پسر
پسرم ميوه دلِ من
تو بیا همه حاصلِ من
عاقبت در ديارِ غربت
زهرِ كين شده قاتلِ من
يا جواد اي دار و ندارم پسرم
يا جواد یارِ بي‌قرارم پسرم
آه و واویلا(4)
چشمِ من مانده سرِ راهت
عمر من قربانِ نگاهت
كي دهي بر دلم تسلّي
با دو تا چشمانِ سياهت
لحظه ی سرد بی وفايي آمده
پسرم لحظه‌ي جدايي آمده
آه و واویلا(4)
من كه بي ياور و غريبم
ذكرِ نامت شده طبيبم
تو بيا در كنارِ بابا
تا شود وصلِ تو نصيبم
مي‌زنم همچو مرغِ خسته بال و پر
زهر کین آتشی زده بر این جگر
آه و واویلا(4)
مادرم با اشكِ دو ديده
دست خود بر سرم كشيده
مي‌زند بر صورت و بر سر
با همان قامت خميده
مادرم شد همنشینِ عزلت من
فاطم

• چهارشنبه
• 16
• آبان
• 1397
• ساعت
• 16:10
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

از دستهای تو گرفتم حاصلم را
از آستانِ قدس تو آب و گِلم را
سلطانِ رأفت هستی و گفتی از این صحن
بیرون نخواهم کرد هرگز سائلم را
حینِ ورودم در حرم میگفتی ایکاش
شیخ طبرسی دوست دارم دعبلم را
می آیم از آرامش ِ باب ٱلجوادت(ع)
قابل بدان پابوسیِ ناقابلم را
فریاد خواهم زد شبی پایِ ضریحت
اینکه به عشقت در دو عالم مایلم را
بی سرپناهم، چند سالی می شود که
آورده ام دورِ حریمت منزلم را
آقا گره افتاده در کارم...نگاهی...
حل کن تو را جانِ جوادت(ع) مشکلم را
جاری شد اشکم تا که کردی نقش ِ بر آب
در صحنِ گوهرشاد، غم هایِ دلم را!

• چهارشنبه
• 16
• آبان
• 1397
• ساعت
• 18:05
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

وقتی رسید از راه،نور چشمت آقا
باچشم از خون تر،برایت روضه می خواند

بابا،دم آخر سرت بر دامنم هسست
این گریه های تو مرا بدجور گریاند

دیدم که می پیچی بخود از زهر بابا
جان مرا این صحنه ی غمبار لرزاند

بابا چرا وازینبا ذکر لبت شد
گویی دلت را داغ های عمه سوزاند

تو روی خاک حجره می غلتیدی اما
دیگر کسی با نیزه جسمت را نچرخاند

بابا،عبایی را که تو بر سر کشیدی
خود با عبا حیدر تن ناموس پوشاند
****
شائق

• پنج شنبه
• 17
• آبان
• 1397
• ساعت
• 00:29
• نوشته شده توسط
• محمود اسدی

از شاخه ی نیرنگ تا شد واژگون انگور
افتاد درجام حسدخیز جنون،انگور
خمره نشین کافرون گردید با اینکه
جا داشت بین آیه های مومنون،انگور
با زهر بغض و کینه ی دشمن تبانی کرد
تا اینکه دستانش شد آلوده به خون،انگور
دیگر سرش را تا ابد بالا نمیگیرد
وقتی سرافکنده شد از این آزمون، انگور
خورشید میرفت و ریاکارانه در سوگش
پوشید چون مأمون، ردای نیلگون،انگور
میسوخت از داغ کسی و دانه های اشک
ازگوشه ی چشم رضا میریخت چون، انگور
آن که عقیقش را مکید از تشنگی ،روزی
آورده محض اکبر ازقلب ستون،انگور
آه از دمی که باشراب خود اهانت کرد
برآستان حاء وسین ویاء و نون،انگور
یک میوه ی پاک بهشتی بود اما حیف
با جرم خود پیش خدا هم شد

• پنج شنبه
• 17
• آبان
• 1397
• ساعت
• 10:54
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

آسمان مدینه در سینه
كوهی از بغض و ناله ها دارد
چون شنیده امام آینه ها
قصد ترك مدینه را دارد
كوچه های مدینه می دیدند
لحظه ی تلخِ رفتنِ او را
صحنه ی التماس كاسه ی آب
لرزش دست حضرت زهرا
به زنان قبیله اش فرمود:
مرهمی بهر زخم هجران نیست
من به این شهر بر نمی گردم
احتیاجی به آب و قرآن نیست!
توشه راهم به روح پیغمبر
صلوات و سلام هدیه كنید
چند روزی برای غربت من
ای زنان مدینه گریه كنید
بین ایتام با رعایت عدل
همه ی ثروتم شود قسمت
خانه ی ساده و محقر من
تا ابد وقف روضه و هئیت
طبق معمول هرشب جمعه
مجلس روضه باز پابرجاست
همه شركت كنید ای مردم
بانی روضه مادرم زهراست
خوب بر آخرین وصیت من
گوش جان؛ ای قبیله بسپاری

• پنج شنبه
• 17
• آبان
• 1397
• ساعت
• 11:06
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

هر که خواهد از خدایش در دو عالم آبرو
زائر موسی الرضا باید شود، زین آرزو
او کریم است و کریمان را کرم بخشیده است
هر که بر او رو زده ،لطف و عطایش دیده است
من دلم خواهد دمادم بر در او رو زنم
روبروی پنجره فولاد او زانو زنم
با نوایم ناله از دل ،دمبدم یا هو زنم
با مژه از صدق دل. بر صحن او جارو زنم
دوست دارم چون کبوتر ریزه خوار خان او
روز و شب باشم در این مهمانسرا مهمان او
تاکه هر وقت تشنه گشتم من در این میخانه اش
طعم کوثر را چِشَم از آب سقاخانه اش
ای که هستی خود طلا روحت طلا خاکت طلا
گنبد و گلدسته ها و صحن و ایوانت طلا
این طلاها مبتلا کرده دل اهل ولا
میدهد روح روان زائرانت را جلا
وعده دادی زائرانت را

• چهارشنبه
• 16
• آبان
• 1397
• ساعت
• 11:10
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور