چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
ماه صیام،یک رمضان بود و بس،ولی
تو آمدی در آن ، #رمضان_الکریم شد
از هم نیمه ماه رمضان آمده است
پسر ارشد حیدر به جهان آمده است
چقَدَر خانه مولا شده پر رفت آمد
سیدِ اهلِ جنان ؛ خنده کنان آمده است
کوری چشم حسودان و همه خیره سران
به تماشای حسن ؛ پیر و جوان آمده است
متلاشی شود این عالم امکان بی او
بار دیگر به جهان امن و امان آمده است
هر کجا بوده سخن از کرم و جود و وفا
ذکر زیبای حسن جان به زبان آمده است
بارها زندگی اش را به یتیمان بخشید
تا سر سفره ی شان گندم و نان آمده است
دم عیسای مسیح معجزه کوچک او
به دل مرده ی ما مونس جان آمده است
**
به یقین تا به ابد غرق عذاب است آنکه
بهر تشییع تو با تیر و کمان آمده است
لحظه گفتن ِلایومَ کیومک ؛ دیدی
بهر غارت ز تنش ؛ شمر و سنان آمده است
یا حسن مجتبی(ع)
بحر کرم از بهر هر سائل تو باشی
از کودکی حلال هر مشکل تو باشی
نخل وصال بهترین زوج جهان را
شیرین ترین واولین حاصل توباشی
در صورت وسیرت مثال مصطفایی
از جد نیکو نسخه ی کامل توباشی
زیبایی ماه خدا کردی دو چندان
لطف خدا ورحمت نازل توباشی
تو آیه ی نیک جمال ا.. هستی
از هردو عالم دلبر قابل تو باشی
نازد خدا بر خلقتت نزد ملائک
عرش خدا را شمع هر محفل تو باشی
آنقدر تو بر شیعیانت لطف داری
بین عذاب وشیعیان حائل تو باشی
گم گشتگان در موج وطوفان بلا را
یا مجتبی، آرامش ساحل تو باشی
جور دگر مادر شما را دوست دارد
بر قرب زهرا(س) اولین منزل تو باشی
آقای جنت باشی و امید شیعه
لطف خدا را بهر ما حامل توباشی
میلاد تو میلاد خوبیهاست آقا
آنکه کند ما را به حق واصل تو باشی
شعر :اسماعیل تقوایی
نذر_میلاد_امام_حسن_مجتبی_ع
در ماهِ صیام فاطمه(س) مادر شد
آن زاده ی عشق صاحبِ ساغر شد
اوّل پسرِ خانه ی حیدر امشب
اوّل نوه ی دامنِ پیغمبر(ص) شد
...............................
ای اهلِ ولا کریم آمد از راه
از گلشنِ فاطمه(س)به لطفِ الله
تا دید نبی جمالِ ماهش فرمود
لاحولَ وَلا قوهً اِلا بِالله
...............................
در نیمه ی ماهِ رمضان ماه آمد
ماهِ علی و فاطمه(س) دلخواه آمد
از هر قدمش عطرِ سحر می ریزد
دل مژده نسیمِ جنت از راه آمد
..............................
معنیِ سلام و صلوات است حسن(ع)
بر اهلِ ولا بابِ نجات است حسن(ع)
عالم به کرامتش چنان (ع) می بالد
سرمنشای خیر و برکات است حسن(ع)
#هستی_محرابی
مژده ای از دل نسیم آمد
که بگو دلبر رحیم آمد
آیت راه مستقیم آمد
گل زیبای این حریم آمد
شاه ما حضرت کریم آمد
آمد و دل دوباره شیدا شد
دل نگو!! عالمی مصفا شد
باب رحمت برای مان واشد
غرق شور و شعف دو دنیا شد
مادر امشب نگار طاهاشد
چه شبی دلنشین و زیبا شد
نسل شیر خدا شکوفا شد
روشن از نور او جهان گردید
عالم پیر ما جوان گردید
باعث رشک دیگران گردید
هاتفی غرق این بیان گردید
ماه زهرا نشان عیان گردید
شب جشن عزیز زهرا شد
ای فدای جمال دلجویش
به نبی رفته خصلت و خویش
می چکد بخشش از سر و رویش
بهتر از عطر جنت است بویش
از ازل من دویده ام سویش
شکر حق سائلم سر کویش
به! که اربابم این دل آرا شد
خنده اش جامی از عسل
مدینه لبریزاز شادی و شور امشب
بیت علی گشته. غرق سرور امشب
حسن گل زهرا(۲)
امشب ز لطف حق پدر شده حیدر
دختر پیغمبر فاطمه شد مادر
حسن گل زهرا
نخل ولا امشب. برگ و برآورده
بهر علی زهرا گل پسر آورده
حسن گل زهرا
در نیمه ماه خدا رسیده ماه
بهر همه عالم باشد چراغ راه
حسن گل زهرا
از مقدم این گل مدینه شد گلشن
با دیدنش گشته چشم علی روشن
حسن گل زهرا
در این جهان شمع هر انجمن آمد
از خانه زهرا امشب حسن آمد
حسن گل زهرا
ماه رویش احمد عطر و بویش احمد
باشد گل زهرا خلق و خویش احمد
حسن گل زهرا
در شب میلادت نموده دل یادت
از بسکه آقایی شیعه شده شادت
حسن گل زهرا
در شب میلادت مهمان تو هستم
شرمنده لطف و احسان تو ه
شب نیمه ماه مهمانی
خدا کرده بر ما چه احسانی
رسید از ره گل حیدر
حسن آمد
گل حیدر
مدینه چنان وادی طور است
علی از شعف شاد و مسرور است
به نیمه در مه داور
حسن آمد
گل حیدر
شده خانه مرتضی گلشن
بگو فاطمه چشم تو روشن
حسن باشد نبی منظر
حسن آمد
گل حیدر
بداده خدا هدیه بر حیدر
رسیده زره سبط پیغمبر
گل احمد شده مادر
حسن آمد
گل حیدر
گلی از تبار علی آمد
به دنیا مهی منجلی آمد
به بحر دین بود گوهر
حسن آمد
گل حیدر
درخت ولایت ثمر داده
به حیدر خدا یک پسر داده
بود رویش مه انور
حسن آمد
گل حیدر
زره هدیه ازذوالمنن آمد
زنسل پیمبر حسن آمد
زیمن او شده محشر
حسن آمد
گل حیدر
گل خانه شخص خاتم اوست
کریم کریمان عالم اوست
ب
شب نیمه ماه مهمانی
خدا کرده بر ما چه احسانی
رسید از ره گل حیدر
حسن آمد
گل حیدر
مدینه چنان وادی طور است
علی از شعف شاد و مسرور است
به نیمه در مه داور
حسن آمد
گل حیدر
شده خانه مرتضی گلشن
بگو فاطمه چشم تو روشن
حسن باشد نبی منظر
حسن آمد
گل حیدر
بداده خدا هدیه بر حیدر
رسیده زره سبط پیغمبر
گل احمد شده مادر
حسن آمد
گل حیدر
گلی از تبار علی آمد
به دنیا مهی منجلی آمد
به بحر دین بود گوهر
حسن آمد
گل حیدر
درخت ولایت ثمر داده
به حیدر خدا یک پسر داده
بود رویش مه انور
حسن آمد
گل حیدر
زره هدیه ازذوالمنن آمد
زنسل پیمبر حسن آمد
زیمن او شده محشر
حسن آمد
گل حیدر
گل خانه شخص خاتم اوست
کریم کریمان عالم اوست
ب
نیمه ماه صیام و شب شور است و شَعف
گوش دل میشنود صوت خوش بَربَط و دَف
فاطمه دسته گُل حیدری آورده و یا
دُرّ بی مِثل ومَثل را به جهان داده صَدف
دَر خَزائن که درخشان بود هرگوهر ناب
همه در نزد دُرِ فاطمه گردد چو خَزَف
جِلوه گَر گشته زِبَحرَین حَق امشب ،عجبا
لولووِی کَز شَرفش کرده جهان اَخذ شرف
سِبط احمد بُوَد و نام نِکویش حسن است
کَرمَش بسته یَد حاتم طایی به کَنف
ماه مهمانی معبود و چنین موهبتی
میزبان دارد ازین واقعه دانی چه هَدف؟
(نادرا) او زِ کَرم باب کَرم داده نشان
تا بگیرند صِله اینهمه بی نوبت و صَف
نور باران گشته یثرب بار دیگر یاعلی
گُل نهاده دامنَت را ، حَیّ داور یاعلی
مست عطرش میشود بی شبهه اهل معرفت
خانه ات را کرده زیبا اِبن کوثر یاعلی
نور پاک سَرمدی را او تَجَلّی میکند
تا شود عالم به نور او مُنوَّر یاعلی
تُحفه ی اَرزنده از گَنجینه ی هو آمده
گُل بنامم یا که نامم دُرّ و گوهر یاعلی
وارث تیغ دوسر ای شاه مردان آمده
چشم تو روشن به نور پورحیدر یاعلی
وه چه زیبا انتخابی بوده این نام حسن
او بُوَد از نقش هر صورتگری سر یاعلی
قَدحسن قامَت حسن هم سیرت وصورت حسن
یوسف آید تا ببیند حسن برتر یاعلی
(نادرا) عیدی اگر خواهی بگیر از مرتضی
تا سحر امشب بگو ای شاه مَحشر یاعلی
پيچيده امشب شميم زلف دلبر
نشسته خنده رو لب پيمبر
امده دنيا بزگ ال حيدر
ميشه امشب فاطمه مادر
دوباره امشب شب جنون من شد
تموم حرف دل من اين سخن شد
صاحب قلبم اقا امام حسن شد
ديونشم تا روز محشر
همه دلها اسير زلف ياره
حسنى بودنم صفايى داره
برا لبهاى مهربون حيدر
بوسه از لبها بهترين افطاره
حسن بن على آقام اى آقا
تو مهربونتر ز دستاى نسيمى
تو جد اقاى ما عبدالعظيمى
منم گدا تو، کريم بن کريمى
ارباب ما از اون قديمى
ناز نگاهت براى ما عزيزه
حرف من امشب با عاشقا يه چيزه
خدا خداييش و پاى تو ميريزه
ارباب ما از اون قديمى
پسره فاتح حنين و عشقه
امير کل عالمين و عشقه
دلبر عالمين اگر ارباب
دلبر اربابم حسين و عشقه
ح
ای حسن جان
پسره ارشد شاه لافتایی
نوهء بزرگه ختم الانبیایی
کرم تو میکنه کاره خدایی
بسکه باوفایی
آی گداها بیاید ،چون که امشب دیگه.فاطمه میشه مادر
واسه چشم روشنی .تاج گل میزاره .روسره زهرا حیدر
عشقت آقا هستی من شده
زیبا با تو باغ و چمن شده
ذکر زهرا جانم حسن شده
مولا مولا آقای من حسن
مستم امشب
روی دست عاشقا جام شرابه
نور صورته آقام داره می تابه
شب بابا شدنه ابوترابه
غم دیگه سرابه
اومدی تا بشی باهمه دلبری .یوسف آل هاشم
میرسه ارث این . دلبری های تو روزی آخر به قاسم
کرببلا شد جلوه گاه تو
غوغا کرده شیر سپاه تو
میره قاسم جای تو راه تو
یا مولانا آقای من حسن
پای درست
پرورش دادی دو سه تا شیر لشگر
همشون
خوش به حال کسی که توی سینه
داره شوق سفر اونم مدینه
داره هر سوره ای شأن نزولی
یوسفی که خدا گفته همینه
ای گداها مژده که شاه اومده
نیمه ی ماه خدا ماه اومده
عیدی میده پدر فاطمه چون
پسر فاطمه از راه اومده
مست رسول مدنی هستم آقا
مثل اویس قرنی هستم آقا
قبل از حسینی شدنم توی هیئت
از لطف زهرا حسنی هستم آقا
(حسن یا مولا)(4)
◼️◽️▪️◽️◼️
خاک پای تو آقا توتیامه
اومدی بگی عشق داره ادامه
قبله شو داره کج می کنه امشب
هرکسی رو به مسجد الحرامه
واسه نوکرا امیری اومده
در کمال سربه زیری اومده
شیر حیدر مثه یک ستاره از
کهکشون راه شیری اومده
دنیا چه شاد از خبر جبرئیله
قنداق پاکش رو پر جبرئیله
اسمی که زیباست حسن بن علی
با اینکه سحر وقت خوش راز و نیاز است
دستِ منِ بدْ مَست سوی جام دراز است
غم نيست مرا ساقي اگر مستنواز است
(اَلْمِنَّةُ لِلّه كه در ميكده باز است)
از عرش خدا دلبر دلخواه رسيده ست
بَهبَه،حسن بن علي از راه رسيده ست
ديدند همه ماهِ رُخِ ماه دعا را
چارُم نفر از مجمع اصحاب كسا را
ديدند ثمر دادنِ طوباي خُدا را
انداخــتنِ شك به دل قبله نما را
يك قبله ي ديگر به جهان آمده امشب
آقاي جوانانِ جَنان آمده امشب
چونتير كهاز خالِ هدفبوسه گرفته
از اين گُهرِ ناب، صدف بوسه گرفته
از خاك كف پاش، شرف بوسه گرفته
از لعل لبش ،شاه نجف بوسه گرفته
اين طفل كه آيينه ي رُخسار نبي شد
بوسيدن او شربت افطارِ نبی شد
او سِ
امشب ازحُسْنِ حَسَنْ صدها غزل بایدسرود
دل ز جن و حوری و صدها ملک باید ربود
امشب از شیر خدا باید گرفتن این الثواب
آمده اول یل شیر خدا چون آفتاب
نیمه ی ماه خدا با طلعت رخسار او
ماه حق بار دگر امشب گرفته آبرو
فاطمه مادر شده وقت سرور و شادی است
ذکر یا مولا حسن هم ذکر هر آبادی است
شد مدینه از قدومش نور باران ای خدا
این کریم ابن کریم از نسل پاک هل اتی
هل اتی شمس الضحی بدر الدجی آمدپدید
حُسْنِ یوسف در کنار روی ماه او خمید
سیرت وصولت نبی و زور و بازو چون ولی
باز می آ ید به گوشم لا فتی الا علی
ساقی امشب بر در شاه کرم بنما دعا
او عطا سازد به هر کس شاه باشی یا گدا
آمد بهارعاشقان عالم شده چون گلستان
واشدگل باغ علی عطرجنان داردجهان
ریزد ستاره آسمان برروی بام فاطمه
امشب ملائک هم کند نام حسن را زمزمه
ازقدسیان آمدخبر
مولاعلی گشته پدر ...
جانم حسن جانم حسن
ای جان جانانم حسن ...
بوی بهشتی میرسد ازخانه عشق علی
نورالهی میکند دلهای مارا منجلی
سازطبیعت گوئیا ،آهنگ دیگر میزند
خورشیدروشن امشب از ،بیت علی سرمیزند
ازقدسیان ...
پیچیده بوی یاسمن ازعطرگیسوی حسن
بلبل عزلخوانی کند بادیدن روی حسن
جانم فدایت یاحسن هستم گدایت یاحسن
هرلحظه دل درسینه ام دارد هوایت یاحسن
ازقدسیان ...
خرم حریم جان شده آمد حرم رامحترم
مهرکریمی رابه کف دارد خداوند کرم
روی لبان شاه دین نام
شب ولادت تو قرص ماه کامل شد
هزار شور دمادم به خلق حاصل شد
تو ماه این شب تاری و حافظ قرآن
و نورحق به سوی چهره ی تو مایل شد
ترنم سحرت بوی ربَّنا می داد
هرآنکه گشته گدایت به عشق نائل شد
تو آ مدی و دل خستگان جلا دادی
هزار عنایت بی حَد به شیعه شامل شد
به روی دست گل یاس خنده های توبود
که آیه های امامت به خلق نازل شد
تو آمدی که بدانند غرق خسران اند
هرآنکه بی محبت آل علی است غافل شد
میان این غزلم مات می شود دل من
نگر که ساقی دلخسته ی تو فاعل شد
نوشت نام تورابا گلاب و عود و سرشک
سلام قرص قمر این چکامه کامل شد
از کوچه باغ دلها ،صد خطاب آ مد
انگار از گلستان ، بوی گلاب آ مد
ازچشمه ساررحمت،تابیدنوروحدت
خورشیدآل حیدر،حُسن الثواب آمد
از چلچراغ عالم تا نور پاشی عرش
صدها هزار ستاره اندر حجاب آمد
از شوکران مستی،تا بی کران بودن
بهر دعای مردم، از حق جواب آ مد
مژده به اهل عالم،مژده دهید مژده
از خانه ی امامت ، نور شهاب آ مد
مژده طلوع ازشرق،نورهدایت خلق
مژده دهید زیرا ،آن عشق ناب آ مد
دیدم درآسمان ها،دوروبَرَشْ ستاره
در بین صد ستاره ، یک آفتاب آ مد
قرص قمرنگویم،شق القمر به پاکرد
صدها غزل به پایش اندر کتاب آمد
صدهامَلَک به دورش باقُدسیان عالم
چون جنیان به راهش اندررکاب آمد
مژده دهید مژده ، مولود نور آمد
بهرشفاعت خلق،از حق خطاب آمد
امشب به جمع خوش خطان خوش خط و خالی آمده
مصر ملاحت را بهین یوسف جمالی آمده
کنعان یثرب را عیان پیچیده عطر یوسفی
بر خانه یعقوب دین ابرو هلالی آمده
گردون دین را اولین کوکب پس از خورشیدو ماه
باچهره ای رخشنده ای بدرکمالی آمده
آئینه صدق وصفا انگیزه مهرو وفا
سبط رسول مصطفی حیدرمثالی آمده
خَلقش حسن خُلقش حسن نامش حسن سیماحسن
یعنی سرتا پا حسن احسن جمالی آمده
شکرشکن لعل لبش جانیخش در دادسخن
شیرین زبان شیرین بیان شیرین مقالی آمده
بحرمکارم را محیط فخر اکارم را مدار
برخاندان هاشمی فرخنده فالی آمده
ازنسل اولاد خلیل نفس پیمبر را سلیل
ازجانب رب جلیل صاحب جلالی آمده
امشب سرای فاطمه رشک بهشت عدن شد
چون ز
میلاد کریم اهل بیت است امشب
عطری ز نسیم اهل بیت است امشب
از مولد مسعود امام دوم
شادی به حریم اهل بیت است امشب
در نیمه ماه رمضان ماه خدا
باز سفرۂ نعیم اهل بیت است امشب
خندان علی و فاطمه از میلادش
آنکس که کلیم اهل بیت است امشب
در شهر مدینه شادی و شور به پاست
راه مستقیم اهل بیت است امشب
حاجات همه روا شود حق حسن
این جشن عظیم اهل بیت است امشب
بگذار بگویم همه دلشاد شوند
مجتبا کریم اهل بیت است امشب
ای نور چشم مصطفا
یا مجتبی یا مجتبی
وی اهل دل را پیشوا
یا مجتبی یا مجتبی
کُر:
یا مجتبی یا مجتبی...
ای جلوه از صبح ازل
وی زینت هر ما نزل
ای حلم تو بیت الغزل
وی صبر تو بی انتها
عشق مرا عنوان توئی
جان مرا جانان توئی
درد مرا درمان توئی
ای درد دل را آشنا
ای نفحۀ کویت حسن
ای منظر کویت حسن
مویت حسن بویت حسن
ای حُن را زیب و صفا
خورشید محو روی تو
شب آیتی از موی تو
جنت نشان از کوی تو
ای مظهر صدق و صفا
تو عارفان را رهبری
تو عاشقان را سروری
تو عاصیان را یاوری
ای شافع روز جزا
عالم همه حیران تو
جان جهان قربان تو
ای من بلاگردان تو
بر قبر تو جانم فدا
ای ناامیدان را امید
تا باد نامردی وزید
گشتی ز زهر کی
زینت صفحه ی تاریخ که نامش حسن است
اثر صلح ثمربخش امام حسن است
دم زنند ار ملل راقیه از صلح و صفا
پیروی از نظریّات و مرام حسن است
صلح او ضامن اجرائی شرع نبوی است
صلح او حافظ برّان ز حسام حسن است
صلح او حفظ جوانان بنی هاشم کرد
نظم اسلام ز صلحش به نظام حسن است
صلح او بود که پی ریزی عاشورا کرد
صبح عاشور درخشنده ز شام حسن است
هیبت و صولت او همچو رسول مدنی
چون علی قاطع و برّنده کلام حسن است
یوسف آن شاهد کنعان و عزیز مصری
با همه حُسن و ملاحت چو غلام حسن است
خون دل خورد به هنگام حیاتش همه عمر
چه حیات؟ آب دهن تلخ به کام حسن است
چه حیات از ستم و طعنۀ احباب دو رو
بخدا خون جگر شرب مدام حسن است
چه
آمده نور دل و جان رسول
عزیز حیدر گل ناز بتول
در شب میلاد حسن ای خدا
از کرمت توبه ی ما کن قبول
گل به گلستان ولا وا شده
جهان ز نور او هویدا شده
خانه ی حیدر شده غرق سُرور
فاطمه مادر ,, علی بابا شده
آمده در نیمه ی ماه خدا
کریم اهل بیت گل مرتضی
أرض و سما همه به شور و شعف
ز یُمن پر فیض رُخِ مجتبی
از آسمان عصمت خورشید انور آمد
کرّوبیان سرودند ظلمات شب سر آمد
آن آفتاب رحمت و آن ماه برج عصمت
چون نور مهر رخشان از جیب خاور آمد
تا آن مه دل آرا تابید از مدینه
بر جان اهل عصیان صد شعله آذر آمد
شد پرتو جمالش مشکات آفرینش
آنسان که از فروغش هستی منوّر آمد
از دودمان احمد بار نخست نوری
آمد پدید، گفتند سبط پیمبر آمد
حوران باغ رضوان فوج ملک شتابان
تبریک گو به زهرا با درّ و گوهر آمد
هم آب و آتش و خاک هم باد با تذلّل
بر درگه جلالش هر یک چو چاکر آمد
بوسد مگر قدومش، از آسمان چارم
امروز صبحگاهان خورشید انور آمد
جویندگان حق را هنگام تشنه کامی
چون راح جان فزایی آن روحپرور آمد
از حسن بیمثالش شد مس
ای گل خوشبوی جنت یا کریم اهلبیت
نکهت باغ ولایت یا کریم اهلبیت
لؤلؤ لالا ٕ قرآنی تو ای سردار عشق
روح سرسبز کرامت یا کریم اهلبیت
پیشوای اهل معنایی و پیر عارفان
بال پرواز شریعت یا کریم اهلبیت
شهپر اندیشه های سبز پرواز عروج
نخل سبز باغ حکمت یا کریم اهلبیت
ژرف درک توبه استیلای حق پایان نداشت
تا به شرح بی نهایت یا کریم اهلبیت
فکر تو در عالم خاکی گنجید ای حسن
بود چون افلاک جایت یا کریم اهلبیت
صلح انسان ساز تو اسلام را معنا نمود
در کمال معنویّت یا کریم اهلبیت
صلح پربار تو را واحسرتا نشناختند
کوته اندیشان امت یا کریم اهلبیت
غافلان را نیست درک صلح انسان سازتو
این چنین درخواب غفلت یا کریم اهلبیت
زهی ز نور جمالت جهان جان روشن
جهان ز فیض وجود تو غیرت گلشن
توئی خزینۀ سرّ الاه را خازن
توئی جواهر علم رسول را مخزن
به چشم عالمیان سرمه خاک درگاهت
بفرق پادشهان نعل مرکبت گرزن
جهان علم و کمالی و کوه علم و وقار
سپهر جاه و جلالی و بحر فهم و فطن
حضیض درگهت از اوج نه سپهر اعلا
فروغ طلعتت از نور آفتاب اعلن
گر از جبین تو یک قطره خون چکد بر خاک
دمد ز خاک گل ضیمران و نسترون
امین وحی خدا روز و شب چو دربانان
بر آستانۀ درگاه تو کند مسکن
سزاست اطلس چرخش بجای شاد روان
بهر کجا که شود خیمۀ تو سایه فکن
تو آن کسیکه رسول خدا بحکم خدای
ز راه لطف و شفقت نهاده نام حسن
توئی که کرده رسولت بدوش خویش سوار
توئی
حق، باز گلستان را آراست به زیبایی
بر هر لب جو سروی، برخاست به رعنایی
چشم از همه سو نرگش، بگشود به شهلایی
سنبل به دلاویزی، زنبق به دلارایی
آن، عقل کند غارت وین، هوش کند تاراج
از شادی و از ماتم، تا چند سخن گویم؟
توصیف دمن آرم، تعریف چمن گویم
با صوت حسن آن بِه کُاوصاف حسن گویم
ز آن شاه زمان خوانم، ز آن ماه زَمن گویم
وز بندگی آن شه، گیرم ز سلاطین تاج
شاهی که بود رویش در چرخ امامت، ماه
نامش حسن و حُسنش آیینه ذاتُ الله
فرمانده هفت اختر، بر پا کنِ نُه خرگاه
آن سید عالیقدر، آن سرور عالی جاه
آن شاه ملک اورنگ، آن میر ملک افواج
دریای حقیقت را، هم کشتی و هم ساحل
هم کامل و هم بِخرد، هم بِخرد و هم کامل
ج
---------------------------
جمعیت بسیار ملائک در راه
باران ستارگان به همراهی ماه
پشت در خانه اش چه مسکین و چه شاه
لا حول و لا قوه الا بالله
---------------------------
حسن را تا نوشتم جوهرم جوشید پی در پی
قلم رقصید و کاغذ با غزل خندید پی در پی
شب از سیمای عالم رخ بست و نیمه شب ناگه
به روز نیمه، خورشیدی عیان تابید پی در پی
چه سیمای چه بالایی قمر سیما، قمر بالا
زحل شد مشتری روی آن ناهید پی در پی
بیابان چاک چاک از عشق رویش آمد و باران
بدون پرسش و حرفی بر او بارید پی در پی
تعجب کرد جبریل آن دمی که بین گهواره
پیمبر دید ، حیدر دید ، زهرا دید پی در پی
علی خود را تماشا کرد در آیینه ی رویش
دو چشمان حسن را فاطمه بوسید پی در پی
بیا ای شاه و ای مسکین، ببین اکرام یعنی این
به درگاهش سر خود را فرود آرید پی در پی
(ای - کریمِ کریما
به مولا نوکرتم من از اون قدیما) ۲
قربون وفات / قربون صفات
الهی زنده باشم تا بیام زیارت ایوون طلات
حسن - دوای دردای منی
حسن - تو خودِ دنیای منی
حسن ۲ - پسر مولای منی
〰️〰️〰️〰️〰️〰️
(ای - ترنم بارون
تو فقط لب تر کن من میدم برات جون) ۲
یابن فاطمه / یابن مرتضی
اگه قربونی خواستی به من اشاره کن بگو بیا
حسن - بی سر و سامون توام
حسن - خلاصه مجنون توام
حسن ۲ - تا ابد مهمون توام
.
شاده حضرت سیف الله
خنده به لب خلق الله
(شهر مدینه گل بارون
اومد کریم آلُ الله) ۲
``به روی دست پیمبر نظر بیندازید
هنرنمایی دست خدا نمایان شد
کسی به دین پیمبر اگر که شکی داشت
فقط به پاس تماشای او مسلمان شد``
اومدی و حالا / با وجودت آقا ۲
زهرا مادر میشه / علی میشه بابا
یا حسن یا حسن
〰️〰️〰️〰️〰️〰️
داره هیبتی چون مادر
میشه یه تنه یک لشکر
(عالم روزی خورِ سفره اش
جانم به پسر حیدر) ۲
``اگر چه خوی حسن خوی حیدری بوده
ولی شجاعت او ارث مادری بوده
برای عالمیان بین جنگ ثابت شد
حسن عجب یل شیر و دلاوری بوده``
حضرت سرداری / مرد میدون داری ۲
لشکری توو مشتت / پسر کراری
یا حسن یا حسن
