بي هوايش پري نمي ماند
چشم هاي تري نمي ماند
واژه ي عاشقي وسط باشد
واژه ي بهتري نمي ماند
تا که قم هست و هست معصومه
بي حرم مادري نمي ماند
بانوي ما اگر اشاره کني
به تن ما سري نمي ماند
با ورود تو و امام رضا
عرصه ي محشري نمي ماند
يا بدون مقام خواهريت
عزت خواهري نمي ماند
اي کريمه همه فداي توأيیم
گريه کن هاي غصه هاي توأيیم
با غم و غصه آشنا بودي
مثل يک بغض بي صدا بودي
از همان کودکي همان اول
غرق درياي غصه ها بودي
زخم زنجير و ساق پاي پدر
به غم و درد مبتلا بودي
راهي ات کرد بغض دلتنگي
راهي ديدن رضا بودي
تو رسيدي به کشور ما و
مورد احترام ما بودي
همه گل ريختن روي سرت
گرچه از دلبرت جدا بودي
يادت آمد دلي که سو
- سه شنبه
- 22
- بهمن
- 1392
- ساعت
- 04:34
- نوشته شده توسط
- یحیی
















