چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
اینکه میگویم سگِ دربار آل حیدرم
سگ وفا دارد و من شاید از آنهم کمترم
عاقلُ تنها اشاره، من نگهبان درم
گوش زنگم گرگ دیدم آبرویش میبرم
عده ای در رخت خدمت، صد خیانت میکند
کلب این درگاه باشم، از خوائین بهترم
من «فقیرِ» خاندان حضرت شاهنشهم
فاش گویم کلب درگاهِ بتول اطهرم
آه بـی تابـم
منـو دریابـم
ببیـن دلتـنگم
بـرات اربابـم
مـرغ دلـــم جــلـد گـنبـد طــلـاتــه
آقــــای مــن نوکـرت مـبـتـلـاتــه
خـوابـو خیـالم هـمـش کـــربـلـاتـه
یـه کـاری کـن تمـوم شـه بـی قـراریــام حسـین جـــان
یـه کـاری کـن دوبـاره بـاز حـرم بـیـام حسـین جـــان
یه کـاری کـن کــه سـمـت تـو بیـوفـتـه رام حسـین جـــان
جــانـم حسـین ۳حسـین جـــان
ای ســــالـارم
تـویـی دلــدارم
بـه جــز تـو آخـه
کیــو مــن دارم
تـو بـهـتریـن عـلـت بـنـدگـیــمی
اصـــلا بــهــونـه بــرا زنــدگـیـمی
تـوو دار دنـیـا فـقـط دلـخوشـیمی
دلـت میــاد حـرم ندیـده جـون بـدم حسـین جـــان
دلـت میــاد بـا مـادرم نیــام حــرم حسـین جـــان
دلـت میــاد اَجــل بـگـیـره مُـهـلـتـم حسـین جـــان
جــانـم حسـین ۳حسـین جـــان
مـن مجـنونـم
مثـــه بــارونــم
فــراق پـیـرم کـرد
تــویـی درمـــونــــم
گــریــه بـــرای تـــو درمــون درده
عـالـم بـه دور ضـریـحـت مـیگرده
عـشـق تـو بـا قـلـب مــاهــا چـه کـرده
خــداروشکـر مُریــد و نـوکـرت شـدم حسـین جــــان
خــداروشکـر تـحـت تـوجـه تـوام حسـین جــــان
خــداروشکـر نفـس تـو روضـه میـکشم حسـین جــــان
جــانـم حسـین ۳حسـین جـــان
بنداول
سلام آقا ، گله زهرا ، ای ارباب و،شه دلها
منم خاره گلستانت،امیری یا،حسین مولا
شاهم،سر و جونم فدای تو
راهم،به سمت کربلای تو
ماهم،عباس مه لقای تو
روحی(2)لک الفداحسین
بنددوم
دلم مدیونه چشماته،شفا خاکه کفه پاته
پناهه این دله خسته،حسین جان اسمه زیباته
دردم،درمانه من کامه شماست
شادم،روی لبم نامه شماست
جلدم،دل کفتر بامه شماست
روحی(2)لک الفداحسین
بندسوم
همه هستم بگیر دستم،بدونه تو
بد و پستم
خدا میدونه آقا جون ، که از هجره حرم خستم
کارم،سینه زدن تو هیئتات
زارم،بی اشکه توی روضه هات
یارم،شده همین پیرهن سیات
روحی(2)لک الفداحسین
بند اول✍️
نگیر از من نگاتو نور چشم فاطمه
نگاهی کن که عاقبت بمیرم علقمه
چقدر زیباس حرمت غوغاس
زائرت آقا مادرت زهراس
تویی تو از همه آقاتر
منمو از همه تنهاتر
به فدات شاهی و زیباتر
دل من از همه شیداتر
(یامولا)2(یاحسین)3
⚜️⚜️⚜️
✍️بند دوم
شکرلله که هستم عمری زیره علمت
میگیرم حاجتم رو از دو دسته قلمت
بیقرارت من سر به دارت من
توخدای فضل عبده زارت من
کرمت به عالم رسیده
مثل تو هیچ کسی ندیده
دله من تا حرمت پریده
روسرم مادرت دس کشیده
(یامولا)2(اباالفضل)3
⚜️⚜️⚜️
✍️بند سوم
مثل کوه گرمه پشتم به رقیه عمریه
همین که نوکرش باشم برامن کافیه
تو پناهم باش تکیه گاهم باش
من گرفتارم هواخواهم باش
شبایه هیئته معراجم
تا ابد من به تو محتاجم
نکن از روضه ها اخراجم
خاک پات رویه سرم تاجم
(سیدتی)2(رقیه)3
مدینه! امامت کجا می رود؟
سفر کرده سوی خدا می رود
دل شب، غریبانه تنها حسین
نهان از همه چشم ها می رود
مدینه! چه آرامی و ساکتی
امام غریبت کجا می رود؟
مدینه ز عباس و اکبر بپرس
اگر می رود، شب چرا می رود؟
مدینه! تماشاکن این قافله
چه عاشق سوی کربلا می رود
اگر جان به بزم بلا می برد
علی اصغرش را کجا می برد؟
بنداول
امیر نینوایی یاحسین
شه کرببلایی یاحسین
بخوانم نوحه ای بهر شما
شهید سرجدایی یاحسین
اصل برکاتی،کشتیه نجاتی،عالی درجاتی یاحسین
شاهه دوسرایی،آرامش مایی،تو خونه خدایی یاحسین
《امیری یاحسین نعم الامیر》
بنددوم
بود سوز دعایم یاحسین
همه ذکرونوایم یاحسین
شده حاجته قلبه بیقرار
ببرکرب و بلایم یاحسین
مسته بوی سیبم،دریاب ای حبیبم،آقا من غریبم یاحسین
هستی کس وکارم،ماهه شبه تارم،ذکره سره دارم یاحسین
《امیری یاحسین نعم الامیر》
بندسوم
شده سجده گهم خاکه درت
خدا رو شکرکه هستم نوکرت
مرانم لحظه ای از خانه ات
تو را قسم به جان مادرت
مجنون نگاتم،مدیون دعاتم،دلخون عزاتم یاحسین
قرآنه منی تو،ایمانه منی تو،جانانه منی تو یاحسین
《امیری یاحسین نعم الامیر》
بندچهارم
شدم دیوانه ی روی قمر
اسیره تاب گیسوی قمر
بود قبله گه هر عاشقی
خمه محراب ابروی قمر
سرور یاابالفضل،محشر یاابالفضل،دلبریاابوفاضل مدد
زیبا یاابالفضل،رعنا یاابالفضل،مولا یاابوفاضل مدد
《ابوفاضل ابوفاضل مدد》
واشدکامم باتربتت،قدکشیدم تو هیئتت
بزرگم کرده یا حسین،نوکری و رفاقتت
جون دادن توی روضه ها،آرزوی هرشبم
گشته این افتخاره من،کلبه کوی زینبم
مجنونه رقیه شدم،خادم به سرای حسین
جیره خوردست قمر،جانم به فدای حسین
{ارباب2}{دریاب2}
2
کربلات حاجته دلم،بر درتون سائلم
بنویسیدروی قبرمن،عشقه حسین قاتلم
عزتم داده روضه هات،دیگه چی بیشتر ازاین
آبروم رو ازت دارم،ای شاهه نیزه نشین
دلخونه عزای توام،اشکم چکد از غم تو
مولا یه حرم ببرم،در ماهه محرم تو
{ارباب2}{دریاب2}
3
پرچمت سایه ی سرم،قبله ام سمته حرم
اربعین کربلام میخوام،با پدر و مادرم
چایی روضه ی شما،آبه حیاته منه
رفتنه توی هیئتا،راهه نجاته منه
ذکر شب و روزه لبم،بوده به خدا یاحسین
کاشکی بمیرم یه شبه،جمعه تو بین الحرمین
{ارباب2}{دریاب2}
آقا فقط یه بار نگام کن
که بدجوری هواتوکردم
ببین که دلتنگم،،هوای کربلاتوکردم
هوای کربلاتوکــــــــردم
اگه نیام زیارت تو
میون غصه ها میمیرم
آخر یه روز آقا،،براتِ کربلامیگیرم
برات کربلا میگیـــــــــرم
ارباب خوبم،،،برات کربلاموامضاکن
دوباره حالمو تماشاکن،،،،امضاکن
ارباب خوبم،،،بزارهمیشه نوکرت باشم
تاآخرش خاک درت باشم،،امضاکن
ارباب خوبم،،،حسین حسین حسین حسین مولا.....
آقابه جون هرچی مرده
به تار پرچمت اسیــــــــــــرم
کاری بکن آقا،،،که زیرپرچمت بمیرم
که زیرپرچمت بمیـــــرم
گدایی تواوج عشقـــــه
گدای خونه زادم آقا
غیرتواربابم،،،به هیشکی دل ندادم آقا به هیشکی دل ندادم آقا
بدجوراین روزا،،،هواتوکردم ای همه عشقم
اسیروخسته ی غم عشقم ،،اربابم
کربلامیخوام،،،چی میشه دعوتم کنی آقا
دیگه چیزی نمیخوام ازدنیا،،اربابم
ارباب خوبم حسین حسین حسین حسین مولا...
دوباره شوروعشق و غوغا
دوباره محشری زمینه
ازهرکی میپرسم،،میگن دوباره اربعینه
میگن دوباره اربعینــــــه
دلم میگه باهیئتیها،،دوباره دل بزن به جاده
کوله توبردارو،،،،بروبه کربلاپیاده
بروبه کـــــــــربلاپیاده
آقاحالاکه،،،فتاده ام به دام احساست
منونرون به جون عباست،،اربابم
بدجوری آقا،،،دلم هوای کربلاداره
هوای دشت نینواداره،،اربابم
ارباب خوبم،حسین حسین حسین حسین مولا........
تازه می خواست دلم سرخوش مبعث گردد
خبر آمد که حسین بن علی راهی شد..
کاش اُفتد به دلش، خواهر خود را نَبَرد
یا اگر بُرد، دگر دختر خود را نبرد
چند روزی نگذشته ست پسردار شده
یارب ای کاش، علی اصغر خود را نبرد
نبوَد نام علی، جُرم کمی درکوفه
میشد ای کاش، علی اکبر خود را نبرد
هست جانها به خطر، بدتر از آن جان خودش
اگر عباس ز جان بهتر خود را نبرد
چه عقیق یَمنی، کاش فقیری میخواست
تا ببخشد شه و انگشتر خود را نبرد
میرود پشت سر لشگر او، عشق ز شهر
مگر او مادر سر لشگر خود را نبرد
فاطمه خواسته هر جا پسرش رفت ، روَد
میتوانست مگر مادر خود را نبرد
شعر و سبک رضا نصابی
به نفس حاج محسن سلطانی
من بدم درسته اما دل که دارم
واسه ی زیارت یار بی قرارم
کی می شه زائر شاهه کربلا شم
سر رو شش گوشه ارباب من بزارم
حسرت کربلا قلبمه می بره
هر شب و روز ما یاد تو دلبره
بی نوای تورو فاطمه می خره
بی قراره یلم عشق من قمره
یا حسین یا حسین یا حسین
بنویس اسم من و تو زائراتو
بنویس یه اربعینی کربلا تو
روزی کن دوباره بارم رو ببندم
راهی شم با جمع خوبه نوکراتو
من همیشه اقا از می ت می چشم
ارزومه اقا کربلایی بشم
کربلا گلمه قبله ی دلمه
مستیه و میمه
یا حسین یا حسین یا حسین
جز در خونه ی تو جایی نمی رم
می برم اسم تورو هر جایی گیرم
ارزومه کربلا یا توی هیت
وقتی می گم یا ابالفضل من بمیرم
یابن ام البنین اسم تو مشقه من .
یابن ام البنین حضرت عشقه من
دلبری پسر حیدری قمر داوری
جگر مادری
ساقیه و ساغری
سپر خواهری
یا حسین یا حسین یا حسین
تربت میخورم مست میکنم
این دل رو برات یکدست میکنم
غیر راه تو بن بست میکنم
ای والا مقام
عرض ارادت آقا عرض سلام
بر دَرگه تو گشتم من یک غلام
آقا سلام
السلام علی ای رفیق قدیمی
السلام علی بهترین و صمیمی
السلام علی تو که خیلی کریمی
السلام شاه بی سر...
..........................
بند دوم
چای روضَتو مینوشمو
پیرهن عزات میپوشمو
پرچم سیات رو دوشمو
ای شاه کرم
تو روضه ها تو دادی بالو پرم
یک شب زیارت آقا با مادرم
بطلب حرم
السلام علی روح قالو بلا (قالوا بلی)
السلام علی عشقِ خون خدا
السلام علی سیدالشهدا
السلام شاه بی سر...
مادر مادر
گرچه که هستم یادگار تو
همیشه هستم بی قرار تو
مادر روم من از دیار تو
گرچه امام بی قرینه ام
بر تو مادر سرور سینه ام
ای نور دیدگان مصطفی
بعد از تو غریب مدینه ام
واغربتا مادر وا غربتا(۴)
مادر مادر
مادر منم جان رسول الله
از نسب علی ولی الله
شهید راه دین و ثارالله
همچون حیدر من کوه غیرتم
غم عالم گردیده قسمتم
از کنار تو و ختم رسل
می روم و در رنج و محنتم
واغربتا مادر وا غربتا(۴)
مادر مادر
تو شمعی و منم چو پروانه
از وطنم روم چو بیگانه
دگر رود حسین ز کاشانه
مادر گر شمع هر انجمنم
از ظلم دشمنان در محنم
از بهر یاری دین خدا
می کنم دیگر ترک وطنم
واغربتا مادر وا غربتا(۴)
مادر مادر
از جور این زمانه و دنیا
درشهرخود حسین شده تنها
کنار قبر تو کنم نجوا
حسین تو مادر شده غریب
میوه ی قلبت گشته غم نصیب
همراه طفلان و اهل حرم
زینبت مادر گشته بی شکیب
واغربتا مادر وا غربتا(۴)
مادر مادر
مادر روم من با علی اکبر
رباب و طفل اوعلی اصغر
همراه اهل حرم و خواهر
مادر جان بنگر در تاب و تبم
این باشد مادر با تو مطلبم
خون گردیده قلب حسین تو
فکر ام کلثوم و زینبم
واغربتا مادر وا غربتا(۴)
امام بی قرینه
رود ز ظلم و کینه
با اهل بیت اطهار
از وطنش مدینه
حسین غریب مادر(۲)
بر همگان حبیب است
تنها و بی شکیب است
همچون علی مظلوم
در شهر خود غریب است
حسین غریب مادر(۲)
باشد به تاب و در تب
ماتم گرفته امشب
ریزد سرشک ماتم
از دیدگان زینب
حسین غریب مادر(۲)
از جور این زمانه
با همرهان شبانه
به سوی مکه امشب
گشته حسین روانه
حسین غریب مادر(۲)
او شمع انجمن بود
در رنج و در محن بود
امام دل شکسته
روانه از وطن بود
حسین غریب مادر(۲)
در وقت رفتن او
دلها همه کباب است
رقیه و سکینه
به همره رباب است
حسین غریب مادر(۲)
این کاروان غم ها
باشد ز آل هاشم
همراه کاروانش
عبدالله است و قاسم
حسین غریب مادر(۲)
امشب حسین زهرا
با اکبر است و اصغر
روان شد از مدینه
با دل شکسته خواهر
حسین غریب مادر(۲)
از سوی حی سبحان
هنگام امتحان است
کنار او ابوالفضل
سقای کودکان است
حسین غریب مادر(۲)
بنداول
دله من تنگ برا،دیدنه کرببلا
بطلب این شبه جمعه آقا
روی لبهام زمزمه،آرزوی قلبمه
زائرت بشم با دعای فاطمه
منو جواب نکن حسین،جایی نداره نوکرت
اگه ردم کنی بدون،میشه آواره نوکرت
گذشت جوونیم،میونه هیئت
بده کربلا،جونه رقیت
حسین یامولا،اباعبدالله
بنددوم
میباره اشک چشام،می چکه رو گونه هام
بیقراره حرمه کربلام
یاده اون صحن و سرا،هوائیم به خدا
برا بوسه به ضریح سقا
سنگ صبوره من شده،دو دیده ی ترم حسین
دعای بعد هر نماز،منو ببر حرم حسین
به دامه عشقت ببین اسیرم
نیام کربلات آقا می میرم
حسین یامولا،اباعبدالله
بندسوم
روضه هات عرشه برین،خادمش روح الامین
به ابی انت شه نیزه نشین
خدا رو دلم نوشت،هیئتت سر از بهشت
گلمو با خاکه تربتت سرشت
دسته کرامتت شده،سایه ی برروی سرم
بزار بیام زیارتت،یه اربعین با مادرم
ز هجر و دوریت ببین بیتابم
شبا با یاده حرم می خوابم
حسین یامولا،اباعبدالله
علت مستیو جنون حسین
عشق تو توی رگ و خون حسین
ورد لب همه عرض و سما
حا و سین و یا و نون حسین
دنیا حسینه ، اوقبا حسینه
ذکر رقیه ، بابا حسینه
ای شاه و سلطان مدح تو قرآن
مرا به دوره زینب بگردان
تیغ تو مژگان حب تو برهان
با تو مسیحی میشه مسلمان
مظلوم حسین جان
...........................
(بند اول)
تندیس عشق تو رو سرم
با اسم تو از جا میپرم
یه زیارت روز اربعین
بطلب آقا با مادرم
رهبر حسینه ، دلبر حسینه
یک تنه لشگر ، حیدر حسینه
ذکر لب من ، تاب و تب من
راز و نیاز روز و شب من
دورت بگردم ، تاج سر من
عشقه رقیه شد مذهب من
مظلوم حسین جان
سلام به پرچم و علم به شعر محتشم
به خادمای هیئتو حرم
سلام به کربلای تو به نینوای تو
به چلچراغ روی دوش نوکرای تو
بوی عشقو بوی یاسه
یه حس خیلیم خاصه
هر کی بو کرده این بورو
غلام حضرت عباسه
محرم اومده بیاید بیرون از خونه ها
محرم اومده صدای تبله دسته ها
محرم اومده بساط ما دیوونه ها
یاحسین یامظلوم
......................
(بند دوم)
سلام به چشمای پر اشک به نذر آش و کشک
سلام به روضه های دست و مشک
سلام به چشمای پرآب ، به شیرخوار رباب
به روضه های اِبن بوتراب
چه حاجتی بهتر از اینکه
دست حسین رو سرم باشه
تو لیست زائرای تو آقا
اسم منه روسیاه باشه
محرم اومده چه حالی میده کربلا
محرم اومده پیاده پای زائرا
محرم اومده صدای مادرش زهرا
یاحسین یامظلوم
ماشالله به تو سینه زن
ایوالله به تو روضه خون
باریک الله شاعر حسین
ایوالله چای ریز حسین
عمری نوکرتم ، کفش جفت کنتم
جار زدم آقا ، سگ دخترم
پرت کن دستاتو بالا همین حالا بگو آقا ببر من رو به کربلا
باز این دل پریشونه یه حیرونه یه داغونه که میخونه سگ رقیه خاتونه
حسین آقام حسین آقام
..........................
مجنونم در تاب و تبم
نوکری کار شبم
افتخار میکنم آقا
من کلب عمه زینبم
من غلام توام ، خاک پای توام
پادشاهیو من ، کلب رام توام
عمریه گرفتارم بدهکارم میگم آقا
دوست دارم سگ کوی علمدارم
میگم که خاطرخواتم زیر پاتم
بدون آقا مبتلاتم پاسبون روضه هاتم
حسین آقام حسین آقام
بنداول
ارباب
سایته بر روی سرم،مهربان تر از مادرم،ببرم آقاتاحرم
ارباب
صاحب اختیارم،همه جا یاور ویارم ،نوکریتونه کارم
به وقته جون دادن میگم حسین،ببرید جنازم رو هیئتش
میدونم زیره تابوتم میان،ابالفضل و قاسم و اکبرش
توی شبه اول قبر ندارم هیچ ترسی
من میدونم میآی به دادم شما میرسی
میدم جوابه اون دوتا ملک رو باعزت
سینه زنه حسینمو مسلمونه روضت
ثارالله حسین اباعبدالله حسین
بنددوم
حسین
شدی حی و مماتم،تویی صوم و صلاتم،سفینة النجاتم
حسین
همه دنیا و دینم،تو روضه تامیشینم،بهشت و من میبینم
دادی بهم آبرو بسیار،شدم پیشه همه محترم
شبه اوله قبرم بیا،بزار آقا پاتو بر سرم
منی که یه عمریه به رقیه دل بستم
محاله اون دنیا نگیری آقا جون دستم
وصیتم اینه رفیقا وقته تدفینم
پیرهنه مشکیمو بزارید به روی سینم
ثارالله حسین اباعبدالله حسین
بند اول
السلام علی الحسین
و علی اولاد الحسین
اربعین امسال دست جمع
وسط بین الحرمین
جان، جان جانان خیلی آقایی به قرآن
دین و ایمان ، کل قرآن
خیلی آقایی حسین جان
عشق و سلطان ، روح یزدان
ماه تابان ، شاه شاهان
خیلی آقایی حسین جان
(یا حسین جان حسین جان)
بند دوم
جونم نذر بی بی رباب
شد نذر سیده شباب
رقیه مذهبم میگم
فدای تو عالی جناب
سرپناهه تکیه گاهه
بی بی جان خانم رقیه
شور میگیرم جون میگیرم
لعن الله علی بنی امیه
(جان رقیه جان رقیه)
بنداول
خونه ی امن نوکرات
شده همین بزم عزات
شفا میده هر مرض و
چاییِ پای روضه هات
نمیشه تعطیل، گریه و روضه
میگم حسین و، اشکم میریزه
هر کی بمونه، به پای عشقت
برای زهرا، خیلی عزیزه
گریه ی توو مصیبتت، بیمه ی عمر منه
بیرقتو به دوش میگی، رَم به خدا یه تنه
لعنت حق به مُنکرا، یِ روضه ی تو حسین
وَ مرحبا به هر کسی، که اینجا سینه زنه
روحی لک الفداء حسین
بنددوم
سخته بدون تو نفس
برام شدی تو همه کس
هر کی میگه روضه نرو
میزنه یک حرف عَبَث
من و جدایی، از دره خونت
حتّی یه لحظه، خدا نیاره
اگه بباره، رو سرم آتیش
به روضه ی تو، میام دوباره
محاله که دست بکشم، ز روضه های حسین
خودم؛ پدر و مادرم، همه فدای حسین
زندگی خوبه پای این، بیرق و این عَلَما
عشقه اگه بمیری توو، صحن عزای حسین
روحی لک الفداء حسین
«التماس دعای خیر»
شاعرین: مشترک
الیاس_محمدشاهی علیرضا_پناهیان
بنداول
به کوریه چشمه هرچی خناس
مجلسه روضه همیشه برپاس
دار الشفا و بیمه ی عمره
بساط و بزمه هیئتش هرجاس
من ازمردن نمیترسم ولی،مردنه تو روضه هاتو میخوام
وقتیکه دارم جونم رو میدم،دوسدارم ببینم توکربلام
گداییه شما ، عزته من شده
گریه برای تو،ثروته من شده
چائیه روضته ، آبه حیاته من
تودستای حسین،حی و مماته من
بدم المظلوم عجل لولیک الفرج
بند دوم
اسمت ما رو دیوونه کرده
جنونت منحصر به فرده
بگید به اونایی که مریضن
تربت شفای هر چی درده
گذشته عمرم توی هیئتا،دارم کم کم پیرغلامت میشم
ندارم شکوه ای از روزگار،آقا به همین روضه ها خوشم
بالا سرم بیا لحظه ی آخرم
جای شهادتین میگم دوست دارم
بنویسید روی سنگ مزاره من
غلامیه حسین شد افتخاره من
بدم المظلوم عجل لولیک الفرج
جدم ز عطش شد جگرش تفتیده
در کرب و بلا بود لبش خشکیده
از شدت تشنگی همه میدیدند
که پوست به استخوان او چسبیده
برگرفته از عبارت ناحیه مقدسه:
فَهُویت اِلی الاَرضِ طَریحاً ظَمْآنِ جَریحا
ظمآن یعنی پوستی که از تشنگی به صورت چسبیده باشه(معجم الوسیط)
دیشب تمام بی کسی ام را گریستم
آتش گرفت حنجره ام تا گریستم
دریا نشست روی لبم تشنه تر شود
دامن تکاندم از لب دریا ، گریستم
چشمم تَرَک تَرَک شد و بر ماسه ها چکید
پشتم شکست ، پا شدم اما ، گریستم
بیچاره من که زیر سُم اسب های دشت
اصلا تو را چگونه تماشاگر ایستم
شرمنده ام که مرثیه ء آفتاب را
در اندکی به وسعت دریا گریستم
بنداول
دلم دوباره پر زده
رو گنبد طلای تو..
هوایی کرده دلم و
غروب کربلای تو
میگن شب جمعه می شه
برو بیاتو کربلاس
مادر قامت كمونت
روضه خون تو سر جداس..
می خونه از پیكر تو...
می خونه از حنجر تو...
می خونه با قلب حزین ...
از روضه های سر تو...
«حسین عزیز زهرا»
«حسین عزیز زهرا»
بند دوم
دست خالی اومدم و
بزار که دست پر برم ...
غرق گناه اومدم و
بزار که مثل حر برم
آقا منم یه نوكرم
یه نوکر دربه درم
از تو می خوام امام حسین
فقط حرم فقط حرم
نوکر خونت می مونم
بدونه تو نمی تونم
امضا بزن براتمو
کربلا روضه بخونم
«حسین عزیز زهرا»
«حسین عزیز زهرا»
بند سوم
انا غلام ابن غلام
انت امیری یا حسین ...
بیچاره می شم به خدا
دستم نگیری یا حسین ...
ارزومه شهید بشم
پیش تو رو سپید بشم
جون رقیه دخترت
نزار که نا امید بشم
اول یه نیت می کنم
عرض ارادت می کنم
بعدش میام تو هیت و
قصد زیارت می کنم
«حسین عزیز زهرا»
«حسین عزیز زهرا»
دیده را در لحظهٔ آخر به زینب دوخته
این که از فرط عطش لعل لبانش سوخته
آنچه بوده قیمتی از او به غارت برده اند
بر لباسش رحم کن مادر برایش دوخته
ظهره دهم رسید شد غرقه خون حسین
از پشت مرکبش شد سرنگون حسین
ظهره دهم رسید زینب نگاه می کرد
از روی تل نگاه به قتلگاه می کرد
ظهره دهم رسید شد محشری به پا
ریختن سره حسین گرگای بی حیا
ظهره دهم رسید از سینه اه کشید
وقتی که فاطمه در قتلگاه رسید
ظهر دهم رسید سه ساعته تمام
در زیره تیغ و تیر زجرکش شده امام
ظهر دهم رسید با دشنه می زدن
بر پیکره حسین بی وقفه می زدن
ظهر دهم رسید نیزه فرو می کرد
نیزه اش رو داشت سنان توی گلو می کرد
ظهر دهم رسید داشت دست و پا می زد
زهرا و نیمه جان ارباب صدا می زد
ظهر دهم رسید شمر پلیدو پست
روسینه ی حسین با چکمه می نشست
ظهر دهم رسید پنجه به مو کشید
زینب نگاه می کرد رگ هارو می برید
ظهر دهم رسید پا بر دهن می زد
گرگی رسید و چنگ بر پیروهن می زد
دیگه توونی نداری
به تنت جوونی نداری
خواهر تو از غم تو دل خون شده
می بینم پر پر زدنت
نیزه ای رو تو دهنت
قاری قران دهنت پر خون شده
شرر تو به جانش نزن
چکمه به دندانش نزن
بس کن دیگه شمر انقدر زجرش نده
سر به سر سرش نزار
خنجر رو حنجرش نزار
ببین که زهرا مادر من اومده
لا اقل تیزش کن
خنجر کند که سرو نمی بره
لا اقل تیزش کن
بزار راحت این گلو رو ببره
پا تو بر دار نامرد
بو سیده اون سینه رو که مصطفی
پاتو بر دار نامرد
بزار راحت بزنه که دست و پا
وااا. حسین. حسین. حسین
از من نکرد حیا نشست
روی سینت با پا نشست
به پهلوت نیزه می کنه فرو حسین
سر تو از تن می بره
از پشت گردن می بره
چی کار کنه خواهر تو بگو حسین
چقد گیسوت ریخته به هم
وضع گلوت ریخته به هم
سر تو رو نیزه زدن مقابلم
بگو باید چی کار کنم
بمونم یا فرار کنم
حالا که تنها میونه اراذلم
دلم و بد جوری
غم و غصه ی تو سوزونده حسین
ته گودال تنها
پیکر عریانه تو مونده حسین
بعد تو من باید
تو کوچه بازارا دربه در بشم
بعد تو من باید
با شمر و حرمله همسفر بشم
روضه رضوان پیغمبر زمین افتاده بود
در خیال گندم ری تاختند و باختند
چشمه های آبشان در دشت غم تعبیر شد
کربلا را کوفیان دریاییِ از خون ساختند
در نمک نشناسی از این قوم ، بدتر نیست نیست
مزد دستانِ علی را اینچنین پرداختند
لشگری بر غارتش از اسب پایین آمدند
غیر از آن ده تا سواری که به جسمش تاختند
پیکری که آشنای تیغ و تیر و سنگ بود
بانوانِ خیمه از نزدیک هم نشناختند
نقش پرچمهاي مردان بعد از آن تغییر کرد
با سر آن کشتگان هجده علم افراختند
تا که یک زهرا نماند در میان کاروان
دختران را بارها از ناقه ها انداختند
وای از گودال
امان از جنجال
جلو چشمام رفت
حسینم از حال
تمومه هسته من نقشه زمینه
نامرد می شینه با پا روی سینه
این صحنه رو مادر من می بینه
خودم دیدم
شمر رسید بالاسر تو داداش
خودم دیدم
ضربه می زد به حنجر تو داداش
خودم دیدم
می بره از قفا سر تو داداش
وای حسین وای حسین
وای از این غم
امان از ماتم
به زیر مرکب
تنت شد در هم
قلبه من و خیلی نامرد شکستش
دیدم سنان و که پیش تو هستش
پلک تورو با نوک نیزه بستش
خودم دیدم
حنجر تو به نوک نیزه دوختن
خودم دیدم
سرتورو به درهمی فروختن
خودم دیدم
خیمه ها توی شعله ها می سوختن
وای حسین وای حسین
دریغا کربلا از دست ما رفت
به غفلت لحظه های با صفا رفت
دو روزی را اگر بودیم مهمان
هزار افسوس این دل نا بجا رفت
گهی در خواب و گه در فکر بازار
دمِ بهتر زگوهر کم بها رفت
شب آخر رسید از روز دیدار
نشد درمانِ درد امّا دوا رفت
پس از عمری که شد دیدار قسمت
نفهمیدیم این فرصت کجا رفت
کجا برگردم اکنون دست خالی
چرا تیر اجابت درخطا رفت
حسین جان ای تو سلطان دل ما
که از پیشت فقیری بی نوا رفت
هزاران جان ما قربانی تو
نگو که دستخالی این گدا رفت
بجان مادرت زهرای اطهر
قبولم کن که عمرم در فنا رفت
بزودی دعوتم کن بار دیگر
بفهمم تا خطایم با عطا رفت
ولایی را عنایت کن مقامی
که فرمایی غلام از پیش ما رفت
