شهادت امام جعفر صادق

بند اول :
ای راحت جان و دل (عاشق)۳
یا جعفر بن محمدِِ (صادق)۳
دل در گرو نطق تو (محبوس)۳
شد با احادیث شما (ماءنوس)۳

تو که آیه ی علمی و گنج سخن
تو ز نسل علی و حسین و حسن
شده‌ام شیعه جعفری و میخوام
نشه کم سایه لطفت از سر من

(یا صادق آل عبا) ...

بند دوم ‏:

ای آینه ی حکمتِ (خالق )۳
یا جعفر بن محمدِِ (صادق)۳
هم عابد و زاهد و هم (ناطق)۳
یا جعفر بن محمدِِ(صادق)۳

تو رئیس مذهب تو شیخ الائمه
نوکری در خونت برام مهمه
غم غربت با دلم همنشینه
بمیرم برات ای غریب مدینه

(یا صادق آل عبا )....

بند سوم:
از روضه نشد که بشی ( فارق)۳
یا جعفر بن محمدِِ (صادق )۳
حقه تو غمت بکنیم ( ما دق)۳
یا جعفر بن محمدِِ ( صادق )۳

جسارت به شما شد بین کوچه ها
کشیدند تو رو بی عمامه و عبا
ولی تو غم و غصه ها با سوز و آه
گفتی لا یوم کیومک ابا عبدالله

(یا خامس آل عبا) .....

• سه شنبه
• 25
• فروردین
• 1405
• ساعت
• 18:42
• نوشته شده توسط
• علی صمدی

ای یوسف آل مصطفی ادرکنی
ای بر همه شیعه مقتدا ادرکنی
یا حضرت صادق ای امید عالم
بردرگه تو منم گدا ادرکنی

ما بندگان خاص خداوند سرمدیم
بین تمام عالم هستی سر آمدیم
شکر خدا که از لطف وعنایات ذات حق
ما شیعیان صادق آل محمدیم

امروز روزحزن و ملال محمد است
درجان شیعه خوی و خصال محمداست
شال عزا به گردن موسی بن جعفر است
روز عزای صادق آل محمد است

عجب شام غم افزایی است امشب
مدینه در چه غوغایی است امشب
غم داغ ششم نور ولایت
به هر سینه چو دریایی است امشب

پر از غم آسمان ها و زمین است
شب داغ ششم نور مبین است
شهید زهر کینه گشته صادق
دل مازین غم عظمی حزین است

• پنج شنبه
• 30
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 20:46
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

تو گل باغ ولایی مولا
یوسف آل عبایی مولا
صادق آل‌محمد هستی
ششمین نورخدایی مولا
کرم از هر نگهت می بارد
صاحب جود و سخایی مولا
با احادیث پر از حکمت خویش
شیعه را راهنمایی مولا
ما همه درد، تو درمان همه
درد ما را تو دوایی مولا
شهر یثرب شده منزلگه تو
ساکن شهر صفایی مولا
هر گرفتار که سویت آید
گره از کار گشایی مولا
همچوجدوپدرومادرخویش
تو معین الضعفایی مولا
علم پیغمبر اکرم در توست
شمع جان علمایی مولا
گرچه در غربتی همچون حیدر
مظهر صبر خدایی مولا
دارم امشب به دل سوخته ام
در غمت حال و هوایی مولا
من بمیرم بره دین خدا
جان تو گشته فدایی مولا
همچو جدت به میان آتش
داشتی کرب و بلایی مولا
از غم آن همه ظلم و کینه
د

• پنج شنبه
• 30
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 20:47
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

◾شهادت امام صادق

شب بود ز کوچه‌ها توانم بردند
درنیمه‌ی‌شب هستی‌وجانم بردند
با پای برهنه دست بسته دیدم
آن شب همه‌ی روح و روانم بردند

• یکشنبه
• 2
• تیر
• 1398
• ساعت
• 09:01
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

آتش گرفته بارِ دگر آشیانه‌ات
چون شعله‌ها گرفته‌ام امشب بهانه‌ات

هر گوشه‌ای كه می‌نگرم خاطراتِ توست
اینجا پُر است گوشه به گوشه نشانه‌ات

دیوار و دود و آتش و لبخندهای شوم
حالا شده است خانه‌ی من روضه خانه‌ات

امشب كه كودكان زِ پِی ام گریه می‌كنند
اُفتاده‌ام به یادِ تو و نازدانه‌ات

یک سو تویی و عمه‌ام و گریه‌های او
یک سو كسی كه باز زند تازیانه‌ات

آخر جدا شد از كفِ تو دامنِ علی
ای وایِ من شكسته مگر دست و شانه‌ات
(حسن لطفی)

• یکشنبه
• 2
• تیر
• 1398
• ساعت
• 14:28
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

شهرمدینه شده غوغا
یه پیرمردی تکُ تنها
شهادتینش روی لبها
بارون گریه توی چشماش
طنین غربت روی لبهاش
دودیده بسته روی دنیا
سینه بی قراره واویلا واویلا
گریه کن نداره واویلا واویلا
شده جیگرش پاره ناله میزنه مادر
میریزه خون از لبهاش این لحظات آخر
عزیز زهرا///غریبُ تنها///میون بستر افتاده
این دمه آخر///بادوچشم تر//بیاد مادر فتاده
تو دل شبها بی بهونه
میریزه دشمن وحشیونه
از در دیوار توی خونه
دو دست آقاشده بسته
دوباره حرمتی شکسته
به زیر ضرب تازیانه
زنده شد دوباره یازهرا یازهرا(س)
یاده گوشواره یازهرا یازهرا (س)
پیاده تک و تنها دویده پی مرکب
هربار زمین میخورد ناله میزد زینب
به زیر ضرب//سیلی دشمن//زارغریبُ د

• یکشنبه
• 2
• تیر
• 1398
• ساعت
• 15:31
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

واویلا واویلا شده عزای صادق آل عبا
فرزند مصطفی را کشتند
مظلوم امام مارا کشتند
بانیِ روضه هارا کشتند آه و واویلا
مادرش در جنان گردیده پریشان
واویلا واویلا
واویلا واویلا میان کوچه ها شده تنها آقا
گِردَش حرامیان میخندند
دستش به ریسمان میبندند
دل از امام امت کندند آه و واویلا
با پای پیاده ازنفس افتاده
واویلا واویلا
واویلا واویلا شده تداعیِ غروبِ عاشورا
در خیمه ها زنی بی یاور
می گردد از پیِ یک دختر
آن هم چه دختری بی معجر آه و و اویلا
زین روضه بمیری زینبُ اسیری
واویلا واویلا

• یکشنبه
• 2
• تیر
• 1398
• ساعت
• 15:39
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

به جان اتش زد زهر کينه - زنم ناله با سوز سينه
خدا حافظ شهر مدينه واويلا
شدم راحت از داغ مادر - نميبينم با ديده تر
درو ديوار کوچه دیگر واويلا
واويلا - محاسن سپيد از غم بازويم
عزادار ميخ درو پهلويم _زکوچه چه گويم
من از تبار زهرا و حيدرم
مرد غريب شهر پيمبرم
روضه بخوانم با ياد مادرم
يبن الزهرا اه و واويلتا
شده خاکى موى سپيدم - ميان اتش ها چه ديدم
به دنبال مرکب مى دويدم واويلا
نبود عمامه بر سر من - کشيده ميشد پيکر من
نخورده سيلى دختر من واويلا
عاشورا چه ها بر سر عمه ام اوردند
همان لشکرى که همه نامردند -به صحرا چه کردند
با لب تشنه تا سر بريده شد
عمه سادات قامت خميده شد
تمام خيمه اتش کشيده شد
يبن الز

• یکشنبه
• 2
• تیر
• 1398
• ساعت
• 15:41
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

◾دوخط
◾روضه‌ی شیخ‌الائمه(ع)

دست من با طناب بسته شده
حرمتم با لگد شکسته شده
کوچه تاریک و نیمه‌شب تنها
هر دو پایم ز راه خسته شده

• چهارشنبه
• 5
• تیر
• 1398
• ساعت
• 21:04
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

دوبیتی شهادت حضرت امام صادق(ع)
بر سینه مدالِ آلِ صادق داریم
ما مذهبِ بی مثالِ صادق داریم
این عزت و اقتدارِ بی پایان را
از لطفِ حدیثِ قالِ صادق داریم

• پنج شنبه
• 6
• تیر
• 1398
• ساعت
• 19:51
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

دوبیتی شهادت حضرت امام صادق(ع)
تشيّع از قیامم نام گيرد
دل شيعه ز من آرام گيرد
به راه دين شدم راضي بر اين امر
كه زهرِ دشمن از من كام گيرد

• پنج شنبه
• 6
• تیر
• 1398
• ساعت
• 20:01
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

دوبیتی شهادت حضرت امام صادق(ع)
امان از دشمنانِ کینه توزم
چه آوردند بر این حال و روزم
عطش آتش زده لب های خشکم
به یاد جدّ عطشان بسوزم

• پنج شنبه
• 6
• تیر
• 1398
• ساعت
• 20:03
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

دوبیتی شهادت حضرت امام صادق(ع)
شبانه پیرمردی بی عصا بُرد
سر سجاده او را بی عبا بُرد
مدینه، کوچه، مولا، پابرهنه
عدو او را شبیه مرتضی بُرد

• پنج شنبه
• 6
• تیر
• 1398
• ساعت
• 20:05
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

مرا زکینه شبانه بردند
به دست بسته ز خانه بردند
چنان کبوتر که پر شکسته
مرا به طعنه ز لانه بردند

در نیمه ی شب با آه و ناله
خون شد دل من مانند لاله
مرا به مثل عمه سه ساله
به ضربت تازیانه بردند

با آنهمه رنج و ماتم و درد
که دشمن دین به من جفا کرد
ز بعد قتلم اهل مدینه
تن مرا روی شانه بردند

جانم از این غم رسیده بر لب
که من شنیدم به پیش زینب
تن امیدش را نعل مرکب
به کل صحرا نشانه بردند
******
شائق

• شنبه
• 8
• تیر
• 1398
• ساعت
• 16:32
• نوشته شده توسط
• محمود اسدی

شرار غم ز قلب و دل مدینه خیزد
صدای آه زهرا،ز سوز سینه خیزد
شده عزای صادق کتاب الله ناطق
واويلا واويلا
اگر بر در بیتت کشید آتش زبانه
ولی همسرت از کین نخورده تازیانه
به پیش چشم مولا زدن مادرتان را
واويلا واويلا
اگر دشمن بی دین شرر بر جگرت زد
ولی بر سینه ی تو رد نعل نباشد
شد از غصه قدت دال به یاد غم گودال
واويلا واويلا

• شنبه
• 8
• تیر
• 1398
• ساعت
• 20:01
• نوشته شده توسط
• محمود اسدی

شبی که دشمن بی شرم با من روبرو می شد
دلم با یاد غم هایی به اشک و آه خو می شد

دو دستم تا که شد بسته به دل یاد از علی کردم
خدایا بین کوچه چه جفاها که بر او می شد

میان راه ملعونی اهانت کرد بر زهرا
دو چشمم پر ز اشک از کینه و ظلم عدو می شد

دویدم پشت مرکب یادم از ده نعل اسب آمد
شنیدم جسم جدم زیر مرکب زیر و رو می شد

اگر چه از نفس افتادم اما نیزه داری نیست
ولی بر گردن جدم نوک نیزه فرو می شد

چه شد در گودی گودال با آن پیکر بی سر
همین اندازه می گویم که پاشیده گلو می شد
******
شائق

• شنبه
• 8
• تیر
• 1398
• ساعت
• 20:09
• نوشته شده توسط
• محمود اسدی

با طنابی آمد و با زور بازو را کشید
رفت دنبالِ خودش این پیرِ کَم‌سو را کشید

بعد از اینکه بر زمین اُفتاد از سجاده‌اش
رویِ خاکِ حجره‌اش تا پشتِ در او را کشید

پیرمرد از آتشِ در رد شد اما داد زد
حَتم دارم که به در بدجور پهلو را کشید

گاه بر دیوار خورد و گاه هم بر خاک خورد
خوب پیدا هست بر این راه اَبرو را کشید

نانجیبی از محاسن نانجیبی از عباش
یک نفر زد پشتِ پا و یک نفر او را کشید

چشمها را باز کرد و دید دنبالِ علی
آنکه او را میکِشَد در شعله بانو را کشید

چشمها را باز کرد ، دختری را باز دید
میدَود دستی ولی از دور گیسو را کشید

زجر نازش می‌کند بر خار و تیغ و سنگ و خاک
گاه پهلو را کشید و گاه زانو را

• دوشنبه
• 10
• تیر
• 1398
• ساعت
• 09:58
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

پای درس چشم هایت جان دو زانو می زند
نزد انسانیتت انسان دو زانو می زند

در مدینه خطبه می خوانی چنان ملموس که؛
«جابر» از مستیش در ایران دو زانو می زند

حرف وقتی سبز شد در هیچ جا محدود نیست
باغ گاهی پیش یک گلدان دو زانو می زند

فقه در آینده می گویی و پای حرفهات؛
درگذشته حضرت سلمان دو زانو می زند

در مقام معرفت در پیش تو انسان که هیچ؛
رحل هم در محضر قرآن دو زانو می زند

می نشیند چارزانو هرکه در دَرسَت نخست
سال ها پیش تو بعد از آن دو زانو می زند

هرکه می بیند بقیع خاکی ات را ناگهان
درمیان چشم او باران دو زانو می زند

• دوشنبه
• 10
• تیر
• 1398
• ساعت
• 10:00
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

با تو سر بسته گویم ای مادر
کن تماشا ببین شدم بی تاب
زهر دشمن شرر به جانم زد
همه اعضای پیکرم شد آب
خون دل خوردم ز دست دشمن بی حیا
جگرم شد پاره پاره عاقبت از جفا
واويلا چه عذابی چشیده ای
از دشمن طعنه هایی شنیده ای
بر شانه کوه ماتم کشیده ای

خانه ام را عدو زده آتش
کس نسوزد دلش به حال ما
تا که چشمم به شعله ها افتاد
یادم آمد ز خانه ی زهرا
بخدا اهل مدینه بی حیا و بدند
مادرم رو بین کوچه با لگد می زدند
واويلا چه بلایی اومد سرم
دائما یاد غم های مادرم
قنفذ شد باعث قتل مادرم

ایندم آخری به اشک و آه
شده ذکر لبم حسین جانم
تیغ کین بر رویم کشیده خصم
یاد گودال تو پریشانم
یاد اون لحظه که ریختن عده ای بر سرت
شد

• دوشنبه
• 10
• تیر
• 1398
• ساعت
• 14:35
• نوشته شده توسط
• محمود اسدی

ای نور خالق سرمد،از عالمی تو سَرآمد
ای برگزیدهٔ اَمجد،ای نورِ دیدهٔ احمد
یا جعفر بن محمد...

ارض و سما به تو نازد،صدق و صفا به تو نازد
ای نور دیدهٔ مادر،خیرالنّسا به تو نازد
یا جعفر بن محمد...

در راه دین و شریعت،بر تو اگر چه جفا شد
کرسیِ درس تو آقا،شمشیر خون خدا شد
یا جعفر بن محمد...

بودی همیشه به هر جا،بانی روضهٔ دلبر
گریه کنِ غمِ او که،در قتلگه شده بی سر
یا جعفر بن محمد...

از مرکبش لب تشنه،یکباره نقش زمین شد
جدّ غریب تو آقا،خورشید نیزه نشین شد
واغربتا عَلَی الحسین...

• سه شنبه
• 11
• تیر
• 1398
• ساعت
• 11:37
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

باز هم گشته شعله ور آتش
پیر مرد قبیله در آتش

باز در کوچه بنی هاشم
شده بر کعبه حمله ور آتش

وسط خانه ی امید همه
شده مهمان دم سحر آتش

جان سالم به در برد آقا
بدهد فرصتی اگر آتش

دل ناموس عشق را لرزاند
لعنت اهل عرش بر آتش

《وای مادر 》نشسته روی لبش
به گمانم گرفته در ، آتش

مانده بی یار و یاور و تنها
سال خورده ترین ولی خدا
...........

شده وقت قیامت غربت
رفته از قلب آسمان طاقت

دست بسته امام را بردند
الامان از سقیفه و غربت

جانشین مغیره و قنفذ
شده ابن ربیع بی غیرت

آبروی مدینه را برده
پشت مرکب دویدن حضرت

ناسزا پشت ناسزا ای وای
شده وقت شکستن حرمت

چند باری روی زمین افتاد
حضرت نوح شهر با صورت

پشت

• سه شنبه
• 11
• تیر
• 1398
• ساعت
• 15:43
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

سبک ۸ ـ ذکر / واحد سنگین ـ عزا
در دلِ آسمان مَلَک به حالِ زارست
فصلِ عزا و ماتمِ فراقِ يارست
حضرت کاظم از دو دیده خون بریزد
بقیعِ بی شمع و مدينه بي قرارست
موسی بن جعفر
با دیده ی تر
آمد کنارِ
بابای مضطر
مولا مولا امام صادق ـ یابن الزهرا امام صادق(۲)
صادق آل مصطفی چه خسته حال ست
به روی خاک حجره اش شکسته بال ست
سینه ی سوزان رییس مکتب عشق
معدنِ اسرارِ علوم ذوالجلال ست
حزنِ عظیمی
حالِ وخیمی
شیعه بگوید
وای از یتیمی
مولا مولا امام صادق ـ یابن الزهرا امام صادق(۲)
بقیع، به فکر ازدحامِ صبحِ فرداست
به فکر تشییع شلوغِ جسمِ مولاست
به یاد او رسد علی که در دلِ شب
به کارِ دفن پیکرِ حضرت زهراست
وای از مدینه
اص

• چهارشنبه
• 12
• تیر
• 1398
• ساعت
• 09:27
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

بند اول
آن امامی که فقط در فکر دین بوده
فکر و ذکرش مشکلات مومنین بوده
کی روا بوده که دشمن بر سر زین و
او به دنبالش دوان روی زمین بوده ۲

دشمن ظالم، امام مرا
نیمه ی شب می برد به کجا؟
کاشکی که آقامونو نبرن
پای پیاده، بدون عصا وای وای وای

درسته که از گناه شون قلب شون شده تیره
کاشکی یه خورده حیا کنن چون آقای ما پیره ۲

" آه، مظلوم امام صادق " ۳

بند دوم
"قَبْرُهُ في قَلبِ مَن والاه" به این معناست
که بقیع اصلی تو در دل ماهاست
چون رئیس مذهب مایی تو ای آقا
تا قیامت پرچم ما شیعیان بالاست ۲

خوب میشه آب و هوای بقیع
صحنی می سازیم برای بقیع
قبله ی دل های خسته میشه
گنبد ایوون طلای بقیع ۲ وای وای وای

با

• چهارشنبه
• 12
• تیر
• 1398
• ساعت
• 14:59
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

اولین حادثه این بار نبود
ولی انگار که تکرار نبود

صحنه انگار شبیه آن روز ...
شهر را طاقت دیدار نبود

وقتی آمد که تو تنها باشی
نیمه شب بود و تو را یار نبود

در دل ابن ربیع نامرد
رحم و مردانگی انگار نبود

من بمیرم که برایت آقا
فرصت بستن دستار نبود

خوب شد وقت عبورت از در
حرفی از تیزی مسمار نبود

لااقل وقت عبور از کوچه
شادی و هلهله در کار نبود

سر تو روی نی و ناموست
سر هر کوچه و بازار نبود

• پنج شنبه
• 13
• تیر
• 1398
• ساعت
• 10:15
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

قامت آسمان خم است امشب
دل عالم پر از غم است امشب
از دو دیده به وسعت دریا
خون ببارم اگر کم است امشب
چشم کم سوی مادرم زهرا
خیسِ باران نم نم است امشب
داغ سنگین سینهء زهرا
مثل داغ محرّم است امشب
هر کسی روضه آمده حتماً
نامه دارد که محرم است امشب
خانهء پیرمرد شهر نبی
هدف سیل ماتم است امشب

دست بسته که برد آقا را
باز خون کرد قلب زهرا را

باز هم قصّهء در و آتش
ماجرای کبوتر و آتش
باز امشب به یاد می آید
واژه های در و پر و آتش
مثل آن روزهای دلتنگی
قصّهء تلخ مادر و آتش
حیدر و چشم های بارانی
مانده در کار همسر و آتش
پیرمرد و سر نپوشیده
چشم از غصّه ها تر و آتش
در مدینه در و پر و آتش
کربلا ، خیمه ، معجر و آتش

• پنج شنبه
• 13
• تیر
• 1398
• ساعت
• 10:15
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

سلام من به اون اقا
که از جفا دلش خونه
همونکه در پی مرکب
کشوندنش غریبونه

بمیرم من برا_ی غربتت اقا
نداری سنگ قبر _رو تربتت اقا

تو این غربت
شد بازم چشام خیس
به جز مهدی (عجل)
هیچکس زائرت نیس

غریب اقا _ اقای غریبم
________________________________
دوباره روضهء اتیش
دوباره دل پریشونه
با دست بسته میبردن
یه پیر مرد و از خونه

سلام ما به اون _ چشمای خونبارت
توی شهر نبی _ کسی نشد یارت

پی مرکب
رفتی نیمهء شب
غریبونه
مثل عمه زینب

غریب اقا _ اقای غریبم
________________________________
سلام به اون که بی یادش
نمیشه لحظه ای سر کرد
روضهء قتلگاهش رو
حتی نمیشه باور کرد

سلام بر حنجری _ که نامرتب شد
تموم غصه ه

• پنج شنبه
• 13
• تیر
• 1398
• ساعت
• 12:00
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

العجل یابن الزهرا

ما غرق سوز و گدازیم
دیده به راه حجازیم
تا که بقی را بسازیم

با تو ای اسمانی
با تو ای بی قرینه
یک صحنی مثل مشهد
میسازیم در مدینه

یا مولا یابن الزهرا
-----------------------------
نیمه شب پابرهنه

دنبال مرکب دویدی
زخم زبانها شنیدی
بار مصیبت کشیدی

دست تو شده بسته
مثل زینب کبری
افتادی بین کوچه
مثل حضرت زهرا س

واویلا یابن الزهرا

__________________________________
@amirhoseinolfat

• پنج شنبه
• 13
• تیر
• 1398
• ساعت
• 12:14
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

حسودا رسیدن
منو از تو خونه کشیدن
شبونه چه سخته
به دنبال مرکب دویدن

نفسهام بریده
شد اشکم چکیده
بیاد علی و
برا مادر قد خمیده

افتادم از پا ، خدایا
روی لبم آه ، وا امّاه

بازم آتیش و دود
خونه م سوخت تو آتیش نمرود
تداعی شد انگار
حرم طعمه ی شعله ها بود

دیدم کربلا رو
همه ماجرا رو
تو آتیش می دیدم
یه لشگر میزد بچه ها رو

می سوخت باگریه ، رقیه
میگفت(بابا) پرم سوخت، سرم سوخت

شدم پیر روضه
شدم من زمین گیر روضه
چشام تار تاره
که این باشه تاثیر روضه

می رم از مدینه
دل من حزینه
لبم روضه خونه
چشام فتلگاهُ می بینه

شمر روی سینه، می شینه
خنجر کشید و ... ، برید و...

• پنج شنبه
• 13
• تیر
• 1398
• ساعت
• 14:45
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

همچو آیات ، قال صادق بر
هر که حق جوست فرض و لازم شد
علم و عالِم به عالَم هستی
همه مدیونِ این معلم شد

چشم ها عین ابر می بارید
آتش از آب دیده درهم شد
تا خلیل الَهی فتاد از پا
آتش اصلا بدل به شبنم شد

خانه آتش زدن چه باب شد است
خاطراتی به خاطرش آورد
همچو رنگین کمان در آنجا دید
قامت یاس زخمی و پر درد

تا سر و پا برهنه بردندش
یاد غمهای مادرش افتاد
مهر بود و کبود شد ماهش
در پسِ درب اخترش افتاد

کار شیخ الائمه تا سوی
کاخی از ظلم بی حساب افتاد
یاد طشت طلا و طفلان و
ناله های دلِ رباب افتاد

بدترین درد ، دردِ بی دردی است
این امام است این چنین تنهاست
کس نباشد ز خیل شاگردان
از ولایت ستون دین برپاست

زندگ

• یکشنبه
• 16
• تیر
• 1398
• ساعت
• 11:48
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ناشر دین نبی است صادق آل احمد
روح نبی و ولی است صادق آل احمد
دانش و علم فحول در بر او در افول
وارث علم نبی است صادق آل احمد

• دوشنبه
• 19
• خرداد
• 1399
• ساعت
• 22:17
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار