شهادت حضرت رقیه

الا غم تو سوز ناله های من
شراره ی این قلب مبتلای من
عزیز عمه ، ای مولای عالمین
شدی تو مهمان ، در ویرانسرای من
به قتلگه رأست بریده شد وای وای وای وای
ببین پدر قدّم خمیده شد وای وای وای وای
******
چو لاله از داغت پژمرده ام پدر
ز هجر تو زار و افسرده ام پدر
به کودکی همچون پیران شدم ببین
به راه عشقت ، سیلی خورده ام پدر
رسیده عمر من به خاتمه وای وای وای وای
شده رخم نیلی چو فاطمه وای وای وای وای
******
ببین ز خجلت این اشک روان من
همیشه عمّه بوده پاسبان من
برابر انبوه تازیانه ها
تنش سپر بود ، بهر حفظ جان من
مرا ببر که دختر تو ام وای وای وای وای
خجل ز روی خواهر تو ام وای وای وای وای

شاعر : حاج امیر عب

• پنج شنبه
• 4
• مهر
• 1392
• ساعت
• 05:15
• نوشته شده توسط
• یحیی

(به سبک تا غم تو سینه می شینه)
فاطمه ی، سه ساله ای بنفشه ی، آلاله ای
دستای سنگی و گل یاس
بیا کمک عمو جون عباس
دختر حیدر و کتک به گریه افتاده ملک
کربلا هم شده مدینه
فاطمه ای نقش زمینه
******
اینقده گریه می کنم ضجر و کلافه می کنم
تا بابامو برام بیارن
منو پیشش تنها بذارن
یه دنیا درد و دل دارم از اهل این شهر بیزارم
نمی دونی عمه چی دیده
چقدر اینجا طعنه شنیده

شاعر : حسین ایزدی

دانلود سبک

• دوشنبه
• 8
• مهر
• 1392
• ساعت
• 06:25
• نوشته شده توسط
• یحیی

خبر داری پس از تو ای پدر من گریه کردم
چه شب هایی به یادت تا سحر من گریه کردم
به زیر تازیانه در میان آتش و دود
میان آن همه خوف و خطر من گریه کردم
شنیدم که کسی می گفت : او بابا ندارد ...
به قدر آسمان با این خبر من گریه کردم
شبی که در بیابان گم شدم ترسیده بودم
پدر ! تنهای تنها آن قدر من گریه کردم
به عمه کم تر از آثار درد خویش گقتم
سخن کم گفتم آری بیشتر من گریه کردم
در آغوش بیابان روی ناقه در خرابه
به قدر عمر خود در این سفر من گریه کردم
پدر در بیت آخر خویش را از یاد بردم
به یاد سینه و پهلوی مادر گریه کردم *
• عدم رعایت ردیف تعمدی است

شاعر : حسین علاءالدین

• پنج شنبه
• 11
• مهر
• 1392
• ساعت
• 04:00
• نوشته شده توسط
• یحیی

شکسته بال توان سفر ندارد که
تحمل سفری پر خطر ندارد که
اگرچه رسم کبوتر همیشه پرواز است
ولی کبوتر ما بال و پر ندارد که
چگونه تاب بیارد فراق بابا را
سه سال دختر او بیشتر ندارد که
چرا سپیده دمیده به شام گیسویش
به سن او شب گیسو سحر ندارد که
دلش پر است پر از دردهای نشمرده
برای که بشمارد پدر ندارد که
به قصد بوسه به پیشانی پدر آمد
به قتلگاه ولی دید سر ندارد که

شاعر : حسین علاءالدین

• پنج شنبه
• 11
• مهر
• 1392
• ساعت
• 04:01
• نوشته شده توسط
• یحیی

تموم آرزوم همینه یک شب ببینم یه بار دیگه روی بابامو
تاکه مرهم بذاره به روی زخمام به بابام نشون می دم زخمای پامو
دوس دارم یه بار بشینم به روی شونه ی بابام
من بااین لکنت زبونم می خونم بابامو می خوام
مگه گناه من چی بوده که تن من همش کبوده
تموم دلخوشیم همیشه بابا بوده
من الذی ایتمنی ابتا یا حسین
******
بیا و برس به دادم تو خرابه کس و کارم بابای خوبم کجایی
به خودم گفتم منو بغل می گیری اما دیدم که حالا بی دست و پایی
به خودم گفتم میایی به تو می گم گله هامو
اما انتظار نداشتم ببینم اینجور بابامو
دشمن بهم امون نداده زخم سرت چقدر زیاده
تو رو به من بعد یه مدت بابا داده
من الذی ایتمنی ابتا یا حسین
******
د

• یکشنبه
• 7
• مهر
• 1392
• ساعت
• 16:02
• نوشته شده توسط
• یحیی

من کوثر حسینم و عزیز خواهر حسین
خمیده قامتم شده شبیه مادر حسین
آه...رقیه نامم ، نیکو کلامم ، سفیر بابا ، به شهر شامم
نوحه برا تو خوندم و ، چه محشری به پا شد
با ناله هام خرابه هم ، خودش یه کربلا شد
آه...غریب مادر
******
بابا حسین بابا حسین نوای نوحه های من
میخوام بمیرم از غمت بخون دعا برای من
آه...بابا شنیدم ، امون ازین غم ، خورده به لبهات ، یک چوب محکم
ای قاری قرآن من ، قربون صوت زیبات
برات بمیرم که شده ، خونین ز کینه لبهات
آه...غریب مادر
******
ای مهربون کجا بودی چه سختی ها که من دیدم
قافلمون شبونه رفت من خواب بودم نفهمیدم
آه...یک دفعه دیدم ، با خشم بی حد ، دشمن رسید و ، دیگر بماند
به من بگو

• یکشنبه
• 7
• مهر
• 1392
• ساعت
• 16:07
• نوشته شده توسط
• یحیی

دیدنی گردیده گوشه ی ویرانم
از ره آمد امشب عمه جان مهمانم
دلبر آمد از در آمد
کن تماشا میهمانم با سر آمد
ابتا(4)
روی اون گلگون و صورتش پر خون است
موی او آشفته من ندانم چون است
لعل رویش ارغوان است
بر لب او جای چوب خیزران است
ابتا(4)
همچو زهرا رویم شد به رنگ نیلی
روی صورت دارم من نشان از سیلی
بار غم را برده ام من
از عدویت تازیانه خورده ام من
ابتا(4)

شاعر : عابدین کاظمی

دانلود سبک

• دوشنبه
• 15
• مهر
• 1392
• ساعت
• 05:49
• نوشته شده توسط
• جواد

(به سبک شهر بی کسی و غربت کوفه)
بابا ، سه سالمه ولی ببین چه پیرم خیلی وقته از این زمونه سیرم
امشب می خوام کنار تو بمیرم
دیگه ، تو رو رها نمی کنم بابایی حتی اگه نداری دست و پایی
بازم تو تو بهترین بابای مایی
مثل لبای خیزرونی ت دل رقیه خونِ خونه
می خوام که باتو پر بگیرم دیگه برام نیار بهونه
بابا حسین بابا حسین جان
******
دستام ، می لرزه و چشام تیره وتاره هوای چشم من ابر بهاره
داره برای تو دائم می باره
ای وای ، ماتم تو دل منو ربوده تموم پیکرم زخم و کبوده
کسی همدم دخترت نبوده
شامیا قلبمو شکستن باطعنه و زخم جسارت
کنار گهواره ی اصغر... گوشواره مو بردن به غارت
بابا حسین بابا حسین جان
******
بابا ، از

• دوشنبه
• 8
• مهر
• 1392
• ساعت
• 12:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

به دخترت زده ای سر فدای سر زدنت
فدای آتش داغی که بر جگر زدنت
چقدر ناله زدم که،دگر نخوان قرآن
ولی تو خواندی و با سنگ ای پدر زدنت
به هیچ جایی سر تو که جای سالم نیست
ز بس که هر سر بازار و هر گذر زدنت
خودت بگو سر نیزه چه بر سرت آمد
به روی نیزه که بودی چه طور مگر زدنت
میان مجلس و در پیش روی عمه و من
برای کشتن ما بود که بیشتر زدنت

شاعر : محمدحسن بیات لو

• دوشنبه
• 15
• مهر
• 1392
• ساعت
• 06:43
• نوشته شده توسط
• جواد

ز غصه های دلم هیچ خبر داری؟
دکر مگو که چرا دیدگان تر داری
چه شد که با سر خود آمدی به دیدار
خدا نکرده مگر نیتی به سر داری
اگر دوباره سفر می روی بدان بابا
برای رفتنت این بار همسفر داری
منم رقیه همان دختر سه ساله ی تو
به صورتم ز چه رو این همه نظر داری
خرابه و ستم و گوش های غارتی ام
تو باید این همه این همه غم را از سینه برداری
به طعنه دخترکان با من ای پدر گفتند
تو ای سه ساله تنها بگو((پدر))داری؟
تمام راه به دوش فراق می بردم
دگر مپرس چرا دست بر کمر داری؟
تو روی نیزه سفر می کنی و من با پا
خوشا به حال تو بابا که بال و پر داری

شاعر : روح اله گائینی

• دوشنبه
• 15
• مهر
• 1392
• ساعت
• 07:10
• نوشته شده توسط
• جواد

ای مه سرخ و کبود، روشنی دامنم
فاطمه کوچکت ، ام ابیها منم
همسفر نیزه ها، از چه تو دیر آمدی؟
مژده ی آزادی ام ، همچو اسیر آمدی؟
ای که به دیدار من، از ره دور آمدی
تازه شده داغ من ،چون ز تنور آمدی
ای سر بر دامن سوخته همچون دلم
از شب هجران تو ، گشته پر از خون دلم
ای که تو بر سفره دامن من چون دُری
جای طعام ای پدر غصه من می خوری؟
تا که نوازش کنی بار دگر بر سرم
خون جگر خوردم و آب زچشم ترم
بار فراق تو را تا بکشم روی دوش
دست به دیوارم و دست دگر روی گوش
تا که نبودی پدر ، یکسره آزار بود
همدم پاهای من ، درد دل خار بود
با نگه خسته ات ناز مرا می خری
جان رقیه بگو، دختر خود می بری؟

شاعر : علی محلاتی

دانلود سب

• دوشنبه
• 15
• مهر
• 1392
• ساعت
• 07:34
• نوشته شده توسط
• جواد

بابا،غم تو ببین چی آورده به روزم
بابا،توی هرم آتیش غمت می سوزم
بابا،چشممو به زخم های سرت می دوزم
بابا،بعد تو خزونم
داغت کرده نیم جونم
دوری،کرده قد کمونم
وای وای ابتا یا حسین

****
بابا، سر تو آروم روی پام می نشونم
از سر،خاک و خاکستر و با دست می تکونم
بابا،چه قدر عوض شدی ای مهربونم
پیر شد،دخترت،جون تو
تا دیدلب و دندون تو
چشمام شده گریون تو
وای وای ابتا یا حسین
********
بابا، کلی حرفای نگفته تو گلومه
بابا دیگه بعد از تو خوشی بهم حرومه
چشمام،همیشه دنبال نیزه ی عمومه
بعد از تو من و سوزوندون
ما رو خارجی می خوندن
آه از کینه های دشمن
وای وای ابتا یا حسین
********
شاعر : محسن تدین

• چهارشنبه
• 17
• مهر
• 1392
• ساعت
• 14:51
• نوشته شده توسط
• جواد

بابا تو صورتم زدن کشیده-رنگم پریده
بابا بگو کی رگاتو بریده-رنگم پریده
چون مادرت قامت من خمیده-رنگم پریده
خیلی گوشم درد می کنه بابا جون
گوشواره هامو کشیدن چه آسون
هنوز داره می چگه از گوشام خون
برس به داد من تو این بیابون
تنهام گذاشتی ،دارم ازت گله
میون ماها افتاده فاصله
ببین که پاهام گشته آبله
بابای خوبم بابا حسین حسین
وقتی که می دید سوز گریه هامو-کشید موهامو
وقتی میگفتم که می خوام بابامو-کشید موهامو
سیلی کبود کرده پای چشامو-کشید موهامو
یه جای سالم به تنم نمونده
داغ تو جونمو به لب رسونده
دختر شاهی به دلم و سوزونده
دنیا کارم رو به کجا کشونده
دست نوازش روی شونه هام بکش
نازم رو باباتو شهر شام بکش

• چهارشنبه
• 17
• مهر
• 1392
• ساعت
• 15:24
• نوشته شده توسط
• جواد

توی خرابه،یکی بی تابه
برای داداش،دلش کبابه
می گه کجایی ای بابا جونم
بدون تو دیگه نمی تونم
تو این خرابه زنده بمونم
بابا بابا جونم بابا جونم
رنگش پریده،خورده کشیده
همیشه زخم،زبون کشیده
اشکاش شده از دست همه جاری
بهش می گفتن بابا نداری
خدایی سخته چشم انتظاری
بابا بابا جونم بابا جونم
دلش شکسته،آروم نشسته
رو صورت او،جای یه دسته
تا می گرفت شبها او بهونه
می خوره دست وپاش تازیونه
دلش فقط پیش بابا جونه
بابا بابا جونم بابا جونم

شاعر : عباس شاکری

• شنبه
• 20
• مهر
• 1392
• ساعت
• 05:35
• نوشته شده توسط
• جواد

كسي كه علت ايجاد شيث و شمعون است
قسم به حضرت زهرا رقيه خاتون است
بگو كه منكر دردانه حسين داند
به آيه آيه قرآن هميشه ملعون است
و منكران مقامش شبيه ابليسند
"اگر عمارت فقه اند تازه تاسيسند
و گر كه چله نشينند به مسجد الاقصي
براي لحظه به لحظه اش گناه بنويسند
دخيل دست عطايش هزار قارون است
كسي كه شيعه به او تا هميشه مديون است
و آن مكان كه ملقب به قاب قوسين است
در آرزوي قدوم رقيه خاتون است

شاعر : محمد جواد باقری

• دوشنبه
• 22
• مهر
• 1392
• ساعت
• 14:43
• نوشته شده توسط
• یحیی

اینها به جرم گفتن بابا مرا زدند
گفتم یتیم و خسته ام اما مرا زدند
رویم شبیه مادر تو فاطمه شده
چون مادر غریب تو زهرا مرا زدند
وقتی ز روی ناقه زمین خوردم ای پدر
با کعب نی و مشت و لگد ها مرا زدند
دیدم برای غارت گوشواره آمدند
کردم میان خیمه تقلا مرا زدند
گفتم که عمه را نزنید و رها کنید
آنها برای این دو تقاضا مرا زدند
وقتی که عمه شد سپر ضربه های من
سیلی زدند به عمه و گویا مرا زدند
رفتی بدون من به سفردر فراق تو
دیدند که من شدم تک و تنها مرا زدند

شاعر : عباس شاکری

• پنج شنبه
• 25
• مهر
• 1392
• ساعت
• 08:14
• نوشته شده توسط
• علی

تو رفتی و منو نبردی
تو خیلی غصه مونو خوردی
این نیمه جونمو بابایی
مدیون زینبم خدایی
دلخسته ام از این جدایی
حالا که من به تو رسیدم
می بینی که قامت خمیدم
بعد توروز خوش ندیدم
( بابا حسین جان )
بااین تن رنجور و خسته م
چقدر شبیه زهرا هستم
چراتو خونین دهنی وای
سوختی تو هم مثل منی وای
من الذی ایتمنی وای
سه ساله ی تو نیمه جونه
برای تو روضه می خونه
دلش خونه از این زمونه
( بابا حسین جان )

شاعر : اسماعیل شبرنگ

• جمعه
• 26
• مهر
• 1392
• ساعت
• 05:52
• نوشته شده توسط
• علی

عمه جان تاج سر آمد
مرهم چشم تر آمد
بی رقیه تو چرا رفتی پدر جان
بی من و عمه کجا رفتی پدر جان
سوختم از خیمه تا رفتی پدرجان
( یا حبیبی یا حسین )
مثل زهرا مو سفیدم
بی تو روز خوش ندیدم
بی تو دیگر خسته ام از این زمانه
بال پروازم بده از آشیانه
بر تن من مانده ردّ تازیانه
( یا حبیبی یا حسین )

شاعر : اسماعیل شبرنگ

• جمعه
• 26
• مهر
• 1392
• ساعت
• 06:43
• نوشته شده توسط
• علی

تکیه گاهم پدر ـ بی پناهم پدر
خوش آمدی به کنج ویران
ای ماه من یوسف کنعان
بابا حسین بابا حسین جان (2)
..................................................
ای بهارم حسین ـ برگ و بارم حسین
از ناقه افتادم به صحرا
بالین من آمده زهرا
بابا حسین بابا حسین جان (2)
..................................................
صورتش چون کبود ـ جرم زهرا چه بود
گشتم شبیه مادر تو
قدش خمیده دختر تو
بابا حسین بابا حسین جان (2)
..................................................
آمدی از سفر ـ ای پدر ای پدر
بر صورتم مانده نشانه
می زد مرا با تازیانه
بابا حسین بابا حسین جان (2)

شاعر : روح اله گائینی

دانلود سبک

• شنبه
• 27
• مهر
• 1392
• ساعت
• 15:42
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

بابا سه سالمه ولی ببین چه پیرم
خیلی وقته از این زمونه سیرم
امشب می خوام کنار تو بمیرم
دیگه تو رو رها نمی کنم بابایی
حتی اگه نداری دست و پایی
بازم تو تو بهترین بابای مایی
مثل لبای خیزرونی ت
دل رقیه خونِ خونه
می خوام که باتو پر بگیرم
دیگه برام نیار بهونه
( بابا حسین بابا حسین جان )
دستام می لرزه و چشام تیره وتاره
هوای چشم من ابر بهاره
داره برای تو دائم می باره
ای وای ماتم تو دل منو ربوده
تموم پیکرم زخم و کبوده
کسی همدم دخترت نبوده
شامیا قلبمو شکستن
باطعنه و زخم جسارت
کنار گهواره ی اصغر...
گوشواره مو بردن به غارت
( بابا حسین بابا حسین جان )
بابا از بی قراری های دختر تو
خیلی شکنجه دیده خواهر تو
ام

• جمعه
• 26
• مهر
• 1392
• ساعت
• 14:22
• نوشته شده توسط
• علی

دیده بگشا سوی دختر
بوسه زن بر روی دختر
آمدی از سفر ای پدر جان
دخترت را ببر ای پدر جان
یا حسین یا حسین یابن زهرا(2)
.............................................................
پایم از ره زخم و سیلی
روی صورت جای سیلی
سیلی کوفی رنگ از رخم برد
خیلی عمه به جایم کتک خورد
یا حسین یا حسین یابن زهرا(2)
.............................................................
زخم و دردم بی شماره
گوش من زخمی و پاره
راحتم کن تو از رنج و هجران
همره خود ببر ای پدر جان
یا حسین یا حسین یابن زهرا(2)

شاعر : روح اله گائینی

دانلود سبک

• شنبه
• 27
• مهر
• 1392
• ساعت
• 16:27
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

سه ساله اما قد خمیده
یک ماهه روز خوش ندیده
هِی ردّ نیزه دار دویده
رقیه ام بنت الحسین (2)
دیگر نمانده قوّتی در زانوهای من بابا
یکبار دیگر شانه زن بر این موهای من بابا
بابا حسین بابا حسین(2)
................................................

شمار زخم هام بی شماره
لباس های من گشته پاره
نه گوشی و نه گوشواره
رقیه ام بنت الحسین (2)
از ناقه افتادم شبی بر روی خاک های صحرا
بانویی قد کمون اومد بالا سرم اسمش زهرا
بابا حسین بابا حسین(2)

شاعر : روح اله گائینی

دانلود سبک

• شنبه
• 27
• مهر
• 1392
• ساعت
• 16:58
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

خیر مقدم پدر که آمدی خانه ام
زینت دوش تو گوشه ی ویرانه ام
تکیه گاهم پدر
بی پناهم پدر
ابتا یا حسین ابتا یا حسین
...............................................
می کشم خجالت از عمه زینب؛ پدر
جان زهرا قسم مرا به همره ببر
سپرم هر کجا
بود ز دست اعدا
ابتا یا حسین ابتا یا حسین
...............................................
شبی از ناقه من فتاده ام به صحرا
خانمی قد کمان آمد به نام زهرا
صورتش چون کبود
جرمش آخر چه بود
ابتا یا حسین ابتا یا حسین

شاعر : روح اله گائینی

دانلود سبک

• شنبه
• 27
• مهر
• 1392
• ساعت
• 18:24
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

دختر دردانه ی ارباب من
تویی تو ماه و مهر و مهتاب من
با نام تو من سر خوشم تا ابد
تو ساغری و باده ی ناب من
ای همه دلخوشی ام ـ کو به کو می کشی ام
آخرشم می دونم ـ بی بی تو می کُشی ام
مولاتی یا رقیه (4)
سر باباتو روی نیزه دیدی
رو خارای بیابونا دویدی
پاهات پُره زخم و پُره آبله
چقدر خار از توی پاهات کشیدی
بس که گرفتی تو ازـ عمه سراغ بابات
دق کردی آخرش از ـ هجر و فراق بابات
مولاتی یا رقیه (4)
تنت زخمی لباست پاره پاره
شمار زخم و دردات بی شماره
ز دست سیلی سنگین کوفی
نه گوشی داری و نه گوشواره
بعد یه ماه انتظار ـ به آرزوهات رسیدی
به روی پاهات آخرش ـ سر باباتو دیدی
مولاتی یا رقیه (4)

دختر دردانه ی ارباب م

• یکشنبه
• 28
• مهر
• 1392
• ساعت
• 08:20
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

سر تو را به نیزه ها ـ دیدم و فسردم
بعد عمو عباس و تو ـ آب خوش نخوردم
ببین که از فراغ تو ـ بابا جون سپردم
ماه شب تار منی یا حسین
تو تنها دلدار منی یا حسین
یا حسین یا حسین
تنم کبود و زخمی و ـ لباسام پاره
نه گوشی مونده برا من ـ نه که گوشواره
پاهام پر از آبله و ـ تیغ و پر خاره
رو صورتم نشسته ردّ سیلی
رخ من از بعد تو گشته نیلی
یا حسین یا حسین
نزدیک یک ماهِ تو رو ـ باباجون ندیدم
هی ردّ نیزه دار پی ـ سر تو دویدم
مانند زهرا مادرت ـ بابا قد خمیدم
از ناقه افتادم شبی تو صحرا
بانویی رو دیدم به اسم زهرا
یا حسین یا حسین

شاعر : روح اله گائینی

دانلود سبک

• یکشنبه
• 28
• مهر
• 1392
• ساعت
• 08:46
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

می گن یه روز تو کربلا
یه باغ پر ز لاله بود
بین تموم لاله ها
یه دختر سه ساله بود
از غم دوری باباش
خیلی دلش شکسته بود
گرد و غبار غصه ها
رو صورتش نشسته بود
گاهی دلش که تنگ می شد
از بابا می-گرفت خبر
بهش می گفتن عزیزم
بابای تو رفته سفر
یه شب که اون خوابیده بود
خواب باباش و دیده بود
بلند شد و بهونه کرد
رنگ رخش پریده بود
دامن عمه شو گرفت
با اشک جاری از دو عین
تو گریه هاش صدا می زد
بابا حسین بابا حسین
اینقده آه و ناله کرد
تا دیگه افتاد از رمق
برا این که آروم بشه
جلوش گذاشتن یه طبق
یه نگاهی به عمه کرد
روپوشو از طبق کشید
براش بمیرم الهی
توش یه سر بریده دید
سر و گرفت تو بغلش
برا بابا زبون گرفت
با گریه او

• یکشنبه
• 28
• مهر
• 1392
• ساعت
• 14:41
• نوشته شده توسط
• علی

طبیبا آمدی در کنج ویران
به بالای سر بیمار بابا

شب هجران ما آخر سر آمد
شده هنگامه ی دیدار بابا

چه شبهایی که ازشوق وصالت
نشستم تا سحر بیدار بابا

تمام غصهها و دردها را
نهادم در دل خونبار بابا

خدا داند کخ مرگم را همین جا
طلب کردم هزاران بار بابا

شکسته بالم و بنگر به حالم
که میگرید در و دیوار بابا

نشان از آبله باشد به پایم
دویدم بس به روی خار بابا

بود جسم کبود و روی نیلی
گواه این همه آزار بابا

شاعر : عابدین کاظمی

• یکشنبه
• 28
• مهر
• 1392
• ساعت
• 14:44
• نوشته شده توسط
• علی

زاده¬ی زهرایم و عرش الهی جای من

گر چه از جور فلک ویرانه شد مأوای من

نور باران گشته امشب کلبه¬ی ظلمانیم

فرق دارد امشب من با دگر شب¬های من

آب و جارو کرده¬ام ویرانه را با اشک خود

میهمان دارم من امشب آمده بابای من

جا گرفته روی زانویم سر ببریده¬اش

بانگاهش برده از دل غصه وغم¬های من

حتم دارم یاد روی مادرش زهرا کند

گر ببیند جای سیلی بر رخ زیبای من

شاعر : عابدین کاظمی

• یکشنبه
• 28
• مهر
• 1392
• ساعت
• 14:45
• نوشته شده توسط
• علی

اي پدر جان اينكه نشسته در بر تو باشد سه ساله دختر تو
اما شبيه مادر تو اي بابا (2)
غرق اشك وغرق آهم خورده سيلي روي ماهم
رفته از چشمانم اي بابا دگر نور نگاهم
اي پدر جان بابا حسين بابا حسين جان (3)
من يتيممم با ياد بابا بي قرارم يتيمم وبابا ندارم
بر زانوي غم سر گذارم اي بابا (2)
بارد از چشمم ستاره خواب او ديدم دوباره
ياد مادر مي كند بيند اگر من را دوباره
اي پدر جان بابا حسين بابا حسين جان (3)
اي پدر جان ديشب كجا بودي تو بابا از من جدا بودي تو بابا
بر نيزه ها بودي تو بابا اي بابا (2)
بي تو از جان سير سيرم بوسه از رويت بگيرم
آنقدر دور سرت بابا بگردم تابميرم
اي پدر جان بابا حسين بابا حسين جان (3)

ش

• شنبه
• 4
• آبان
• 1392
• ساعت
• 13:16
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

زبری صورت من و دستان عمّه ام
تقصیرِ كوچه های یهودیِ شام بود
شكرِ خدا هوای مرا داشت خواهرت
در چشم ها عجیب نگاهِ حرام بود
پایی كه زخم تاول آن هم نیامده
وقتی به دادِ آن نرسی سرخ می شود
از ضربِ دست ها چه به روزش رسیده است
آن چهره ای كه با نفسی سرخ می شود
آنقدر پیر كرده مرا نیزه دارِ تو
هر كس كه دید طفلِ تو را اشتباه كرد
عمه به معجرم دوگره زد ولی ببین
روی مرا كشیدنِ معجر سیاه كرد
حرف گرسنگی نزدم باز هم زدند
این سنگ ها عزیز تو را سیر كرده است
ته مانده ها ی گیسوی نازم تمام شد
در بینِ مُشتِ پیرزنی گیركرده است

شاعر : حسن لطفی

• یکشنبه
• 5
• آبان
• 1392
• ساعت
• 04:31
• نوشته شده توسط
• یحیی