من به قربان گلوی تو علی
این گلوی مثل موی تو علی
ٱرزو دارم ببوسم حنجرت
بیم ٱن دارم جدا گردد سرت
ٱخرین غنچه میان باغ بود
وای بر من تیر دشمن داغ بود
بی هوا زد مثل زهرا دشمنت
پیش چشمانم سر افتاد از تنت
گرچه بی جان بودی ای طفلم ولی
روی دست من تکان خوردی علی
تو به روی دست من لبریز ٱه
حرمله بر روی دست یک سپاه
جسم بی تاب تو را تابی نداد
رو زدم اما کسی ٱبی نداد
روی دست من تو دادی جان علی
شد سرت بر پوست ٱویزان علی
دست و پای خویش را گم کرده ای
جای گریه هی تبسم کرده ای
گریه کن یکباراز درد و نخند
جان بابا چشمهایت را ببند
چشم باز تو مرا بیچاره کرد
شد سروپایم زغصه پر زدرد
گر دو چشمت باز باشد اصغرم
- چهارشنبه
- 6
- شهریور
- 1398
- ساعت
- 07:55
- نوشته شده توسط
- محمود اسدی
