حضرت علی اکبر (ع)

مددی یا زهرا ،گفت ابا عبدالله(2)
....................................
ای اذان گوی حرم ، اکبرم خیز ز جا
نور چشمان حسین،شد خزانت بابا
خیز از جای و بگو،ذکر بابا پسرم
ای اذان گوی حرم،ای علی اکبرم
ذکر تو ذکر لبم،نام تو چون پدرم
تو علی اکبری و،سبط نبی تاج سرم
........................................
شبه پیغمبرم و،اولین ماه حرم
کشته کرب و بلا،بوده ای اول قدم
اف به دنیا پسرم ،بعد تو بابا جان
کوفی و فرق سرت،با لبان عطشان
یوسف گمشده ،حرم آ ل الله
تو علی اکبری و،نفس ثارالله
.................................
زور و بازوی تو چون،پدرم بود علی
حیدر صف شکن،کرب و بلایی تو یلی
مادرت نیست ولی،زینب است همره تو
گفته لا حول ولا،جای لیلا ره تو
تو عقاب حرم و ،تو امیر کرمی
نوۂ فاطمه هستی،علی اکبرمی
....................................
اربأ اربأ شده ای،قطع العضا شده ای
گفتم این ذکر زمانی،که تو پیدا شده ای
ای جوانان بنی،هاشمیان جمع شوید
بهر یاری حسین،دست در دست دهید
زینبم آمده تا،به تسلای دلم
ببرد جسم علی،پسرم آ ب و گلم
....................................
ای اذان گوی حرم ،ز کرم گوی اذان
ای علی اکبر من،به برم گوی اذان
قد و بالای تو چون،میر و سردار من است
شبه پیغمبری و ،لحظۂ خونبار من است
جای آ نکه سر من ،روی پایت برود
سر تو نو ثمرم،روی پایم بشود
...................................
مددی یا زهرا ، گفت ابا عبدالله(2)

• شنبه
• 24
• تیر
• 1402
• ساعت
• 17:54
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

سبک:یا ابا صالح مددی مولا
................................................
یا علی اکبر،شبه پیغمبر(2)
..................................................
همه جا بنگرم،من جمال تو را
چشم من بر رخ،دلربای شما
اکبر
شبه پیغمبر،لالۂ پرپر
در فراق تو،خاکم شد بر سر
..............................................
در غمت ای پسر،خسته و بی کسم
کشته گشتی تو ای،ولدی اکبرم
بابا
سینه زن زینب،مادرت نالان
خاک عالم شد،بر سر دوران
.............................................
بدن اطهرت،شده اربأ اربا
کینه از حیدر و بغض از مصطفی
جانم
قطعه قطعه در،کربلا امروز
پیکرت گشته،ولدی اکبر
...........................................
بعد تو اکبرم،شبه پیغمبرم
از جمالت بود،پر ز نور لشگرم
اکبر
قد و بالایت،رخ زیبایت
اشبه الناسی،بر نبی اکبر
...........................................
جوانان بنی،هاشم آئید برم
پیکر اکبرم،را حرم می برم
اینک
طاقت دیدن،من ندارم من
زندگی مرگ است ،بعد تو بر من
.........................................
اولین کشتۂ،کربلایم تویی
جان فدایی دین،اکبر من تویی
بابا
زور و بازویت،همچو حیدر بود
صولت و سیرت،چون پیمبر بود
................................................
من حسینم که در،ماتمت در غمم
با همه یاوران،نوحه گر زینبم
اکبر
داغ این فرزند،کرده پیرم پیر
من از این دنیا،سیر سیرم سیر
...............................................
کن دعا خواهرم،زینب مضطرم
در غم اکبرم،نوحه گر هر دمم
خواهر
رفته و برده،طاقت و هوشم
کمرم بشکست،رفته از هوشم
.................................................
همه جا بروم،به بهانۂ تو
که مگر بنگرم،یک نشانه ز تو
اکبر
آن همه شوکت،ای اذان گویم
ظهر عاشورا،نوحه می گویم

• شنبه
• 24
• تیر
• 1402
• ساعت
• 17:55
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

به گمونم این همون احمد مختاره
که حسین بن علی خیلی دوسش داره
قوت بازوی عباس علمداره
علی اکبره علی اکبره

امون از لحظه که نقابو برداره
معنیه واقعیه حیدر کراره
با نگاهی دشمنش رو کرده بی چاره
علی اکبره علی اکبره

خم میشه تا کمر یوسف به محظرش
میگرده جبرئیل دور تا دور سرش
حاتم نشسته بس پایین منبرش

سرو صنوبر علی‌ الاکبر
شبه پیغمبر علی الاکبر
از رجزهای هل من مبارزت شده
گوش دشمن کر علی الاکبر

علی اکبر علی علی اکبر
..............................
بند دوم

از همه یلای شامی بخدا که سره
کافیه که دست خالی بره تا میسره
انگاری علی میونه قلعه ی خیبره
علی اکبره علی اکبره

هرچی رقیه بخواد علی براش میخره
علت خنده‌ رو لبهای علی اصغره
کی به اندازه ی تو از همه دل میبره
علی اکبره علی اکبره

زیبای دلبربا شیر مرد کربلا
منظومه ی کرم ارباب رخ نما
خوشحال میشه حسین وقتی میگی بابا

غرق در محشر علی الاکبر
حیدری دیگر علی الاکبر
موذن بگو اذان به وقت کربلا
بالای منبر علی الاکبر

علی اکبر علی علی اکبر(ع)

• چهارشنبه
• 29
• شهریور
• 1402
• ساعت
• 14:53
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

با اقتدار ابوفاضل از یمین علیه اکبر از یسار
با اقتدار این خود پیمبره یا خود حیدر کرار علی اکبر

روی عقاب میزنه سر از تمام دشمنان چه با شتاب
روی عقاب دشمنو با غضب چشمانش میده عذاب علی اکبر

رجزخوان عازم میدان شده مثل طوفان
عزیزم پشت و پناه تو همیشه قرآن
دعای اهل حرم پشت سرت علی جان

چشم و ابروی تو زیبا دلبر دلها
همسنگر عمو عباس یاور بابا
یوسف زانو زده پای شبه پیمبر
عالم مات و مبهوته خوشگل لیلا

علی اکبر علی اکبر
...........................
بند دوم

رجز بخون
که کسی نیست تو میدون به جز تو پهلوون
رجز بخون
توی معرکه غضب کنو خودی بده نشون ابوالفضل

قدم بزن نظم لشگرو سپاه کوفه رو بهم بزن
قدم بزن علمو بکوب زمینو محشرو رقم بزن ابوالفضل

بتازون لشگر شمر بشه هراسون
زمینو زیر پای دشمنت بلرزون
رقیه میگه مرحبا به تو عمو جون

ساقی سقا یا ابوالفضل دریا ابوالفضل
مرده با اسم تو میشه احیا ابوالفضل
کرب و بلای همه‌ی سینه زن هارو
جان رقیه جان بزن امضا ابوالفضل

یاعباس یاسیدی

• چهارشنبه
• 29
• شهریور
• 1402
• ساعت
• 14:54
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

کجا بشینم؟
میخوام بیام پیشت ولی ای نازنینم!
هر جا که چشم میچرخونم علی میبینم
کجا بشینم؟
خواستی بشی عصا برا این پدر پیر
ببین حالا کنار تو شدم زمین‌گیر
جوون برای پدرش خیلی عزیزه
میخوام نوازشت کنم (تنت میریزه) ۳

جوونِ بابا
با سرِ زانو اومدم ای ارباً اربا
چیزی برام نذاشتن از اون قد رعنا
جوونِ بابا
تو که با ناله‌ت منو تا اینجا کشیدی
خونو گرفتم از گلوت جواب نمیدی
پاشو ببین کی اومده، پاشو جَوون‌مرد
فکر بابات نباش فقط (با عمه برگرد) ۳

برو جَوونم
تو با جَوونا برو ای وصله‌ی جونم
عموت منو کمک نده من نمیتونم
برو جَوونم
هی بر میگردم چون بابا دل نگرونه ...
از جسم تو چیزی رو خاکا جا بمونه
چهل نفر اگه شدن قاتل مادر
چهل قبیله کشتنت (با تیغ و خنجر) ۳

• پنج شنبه
• 27
• مهر
• 1402
• ساعت
• 17:02
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

جوونم و رو خاکا دیدم - تنت رو ارباً اربا دیدم
صدای گریه‌هام بلنده
قلبم و غصه از جا کنده
کدوم باباییه بتونه
چشم جوونشو ببنده، گریه‌م بلنده
تو رفتی و صدای من رفت / از دست من عصای من رفت
انگار دوباره از کنارم / بابای من رفت
امید من بعد تو ناامید شد
انگار دوباره مادرم شهید شد
ببین یهو محاسنم سپید شد
(علی ۳ علی اکبر) ۳

تو روی خاک خوابیدی راحت - حق بده من از این مصیبت
دیگه توو زانوم نا نمونه
چیزی از این بابا نمونه
خودت کمک کن از تن تو
رو خاکا چیزی جانمونه، چیزی نمونه
ای تن پخش توو بیابون / اگه بابات شده هراسون
داغت کشیده خواهرم رو / از خیمه بیرون
باید که اشک خدا رو بگیرم
یا گوشهٔ این عبا رو بگیرم
یا چشمای دشمنا رو بگیرم
(علی ۳ علی اکبر) ۳

• جمعه
• 10
• آذر
• 1402
• ساعت
• 14:06
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

نوحه شهادت علی اکبر
ای علیِ اکبر من... بیا دمی تو در بر من٢
یک کمی تو... به پیش چشمان ترم راه رو٢
سوی میدان.. کمی تو آهسته تر ای ماه رو٢
ای علی جان.... ای علی جان٢
________________________________
ثانی حیدر بابا... شبیه پیغمبر بابا٢
ای جوانم... ای گل شمشاد گلستان من٢
می روی تو، بری به همراه خودت، جان من٢
ای علی....
________________________________
صدای تو علی شنیدم.... به قتلگاه تو رسیدم٢
بمیرم من.... پیکر تو چه ارباب ارباب شده٢
در کنارت... نقش زمین غمزده بابا شده٢
ای علی جان...
______________________________
اشک من علی روان است... دشمن من خنده کنان است٢
تکه تکه.... روی عبا تنت گذارم، علی٢
با جوانها... پیکر تو به خیمه آرم علی٢
ای علی جان.....

شعر :اسماعیل تقوایی

• شنبه
• 23
• تیر
• 1403
• ساعت
• 20:09
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

دور چون بر آل پیغمبر رسید
اولین جام بلا اكبر چشید

اكبر آن آئینه رخسار جد
هیجده ساله جوان سرو قد

در مناى طف ذبیح بى بدا
ذبح اسماعیل را كبش فدا

برده در حسن از مه كنعان گرو
قصه هابیل و یحیى كرده نو

دید چون خصمان گروه ‏اندر گروه
مانده بى یاور شه حیدر شكوه

با ادب بوسید پاى شاه را
روشنائى بخش مهر و ماه را

كاى زمان امر كن در دست تو
هستى عالم طفیل هست تو

رخصتم ده تا وداع جان كنم‏
جان در این قربان كده قربان كنم‏

چند باید دید یاران غرق خون
خاك غم بر فرق این عیش زبون

چند باید زیست بى روى مهان‏
زندگى ننگست زین بس در جهان

و اهلم اى جان فداى جان تو
كه كنم این جان بلا گردان تو

بی تو ما را زندگى بى حاصل است
كه حیات كشور تن با دل است

تو همى مان كه دل عالم توئى
مایه عیش بنى آدم توئى‏

دارم اندر سر هواى وصل دوست
كه سرا پاى وجودم یاد اوست

وصل جانان گر چه عود و آتش است
لیك من مست سقیم آبم خوش است‏

وقت آن آمد كه ترك جان كنم
رو به خلوت خانه جانان كنم‏

شاه دستار نبى بستش به سر
ساز و برگ جنگ پوشاندش به بر

كرد دستارش دو شقه از دو سو
بوسه‏ ها دادش چو قربانى بر او

گفت بشتاب اى ذبیح كوى عشق
تا خورى آب حیات از جوى عشق‏

اى سیم قربانى آل خلیل
از نژاد مصطفى اول قتیل

حكم یزدان آن دو را زنده خواست
كاین قبا آید به بالاى تو راست‏

زان كه بهر این شرف فرد مجید
غیر آل مصطفى در خور ندید

رو به خیمه خواهران بدرود كن
مادر از دیدار خود خوشنود كن‏

رو برو نِه زینب و كلثوم را
دیده مى بوس اصغر مغموم را

شاهزاده شد سوى خیمه روان
گفت نالان كى بلا كش بانوان‏

هین فراز آئید به درودم كنید
سوى قربانگه روان زودم كنید

وقت بس دیر است و ترسم از بدا
همچو اسماعیل و آن كبش فدا

الوداع اى مادر ناكام من‏
ماند آخر بر زبانت نام من‏

مادرا برخیز زلفم شانه كن‏
خود به دور شمع من پروانه كن‏

دست حسرت طوق كن بر گردنم
كه دگر زین پس نخواهى دیدنم‏

كاین وداع یوسف و راحیل نیست‏
هاجر و به درود اسماعیل نیست‏

برد یوسف سوى خود راحیل را
دید هاجر زنده اسماعیل را

من زِ بهر دادن جان میروم‏
سوى مهمان گاه جانان میروم

وقت دیر است و مرا از جان ملال‏
مادرا كن شیر خود بر من حلال‏

الوداع اى خواهران زار من
كه بود این واپسین دیدار من

خواست چون رفتن به میدان وغا
در حرم شور قیامت شد به پا

خواهران و عمه‌ گان و مادرش‏
انجمن گشتند بر گرد سرش‏

شد زِ آهنگ نواى الفراق‏
راست بر اوج فلك شور از عراق‏

گفت لیلى كاى فدایت جان من‏
ناز پرور سرو سروستان من

خوش خرامان میروى آزاد رو
شیر من بادا حلالت شاد رو

اى خدا قربانى من كن قبول
كن سفید این روى من نزد بتول‏

كاشكى بهر نثار پاى یار
صد چنین در بودم اندر گنج بار

آرى آرى عشق از این سركش‌ تر است
داند آن كو شور عشقش بر سر است

شاه عشق آنجا كه با فَر بُگذرد
مادران از صد چو اَكبر بُگذرد

عشق را همسایه و پیوند نیست
اهل و مال و خانه و فرزند نیست

خلوت وصلى كه منزل گاه اوست‏
اندر آن خلوت نبیند غیر دوست‏

شبه پیغمبر چون زد پا در ركاب
بال و پر بگشود چون رَفرَف عقاب

از حرم بر شد سوى معراج عشق
بر سر از شور شهادت تاج عشق‏

كوى جانان مسجد اقصاى او
خاك و خون قوسین او ادناى او

گفت شاه دین به زارى كاى اله
باش بر این قوم كافر دل گواه

كز نژاد مصطفى ختم رسل
شد غلامى سوى این قوم عتل‏

خَلق و خُلق و مَنطق آن پاك راى
جمع در وى همچو اندر مُصحف آى

هر كه را بود اشتیاق روى او
روى ازین آئینه كردى سوى او

آرى آرى چون رود گل در حجاب
بوى گل را از كه جویند از گلاب‏

آن كه گم شد یوسف سیمین تنش
بوى او دریابد از پیراهنش‏

زان سپس با پور سعد بد نژاد
گفت با بیغاره آن سالار راد

حقّ كنادت قطع پیوند اى جهول
كه نمودى قطع پیوند رسول

شاهزاده شد به میدانگه روان
بانوان اندر قضاى او نوان

حقه لب بر ستایش كرد باز
كه منم فرزند سالار حجاز

من على بن الحسین اكبرم
نور چشم زاده پیغمبرم‏

حیدر كرار باشد جدّ من‏
مظهر نور نبوت خدّ من

من سلیل طایر لاهوتیم
كز صفیر اوست نطق طوطیم‏

شبه وى در خلق و خلق و منطقم‏
كوكب صبحم نبوت مشرقم‏

در شجاعت وارث شاهى مجید
كایزدش بهر ولایت برگزید

روش مرآت جمال لایزال‏
خودنمائى كرد در وى ذوالجلال‏

باب من باشد حسین آن شاه عشق‏
كه نموده عاشقان را راه عشق‏

جرعه ای نوشیده از جام الست‏
شسته جز ساقى دو دست از هر چه هست‏

عشق صهبا و شهادت جام اوست‏
در ره حق تشنه كامى كام اوست‏

آفتاب عشق و نیزه شرق او
هشته ایزد دست خود بر فرق او

بس كه آن شیرِ دلاور یك تنه
زد یلان را مِی سره بر مِیمنه

پر دلان را شد دل اندر سینه خون‏
لخت لخت از چشمِ جوشن شد برون‏

شیر بچه از عطق بی تاب شد
با لبِ خشکیده سوى باب شد

گفت شاها تشنگى تابم ربود
آمدم نك سویت اى دریاى جُود

اى روانِ تشنگان را سل سبیل‏
عینِ صبرى هل الى ماء سبیل‏

برده نقلِ آهن و تابِ هَجیر
صبرم از پا دستگیرا دستگیر

شه زبانِ او گرفت اندر دَهان
گوهرى در درجِ لعل آمد نَهان‏

تر نكرده كام از او ماهِ عَرب‏
ماهى از دریا بر آمد خُشك لب‏

گفت گریان اى عجب خاكم به سر
كام تو باشد زِ من خشكیده‏ تر

آب در دریا و ماهى تشنه كام
تشنگان را آب خوش بادا حَرام

نى كه دل خون باد دریا را چو نیل‏
بى تو اى ساقى كُوثر را سَلیل‏

شاه جم شوكت گرفت اندر بَرش‏
هشت بر درج گهر انگشترش‏

شد زِ آبِ هفت دریا شسته دست
سوى بزمِ رزمگه سرشار و مست‏

موج تیغِ آن سلیل اَرجمند
لطمه بر دریاى لشگر گه فِكند

سوختى كیهان زِ برقِ تیغِ او
گر نه خون باریدى از پى میخ او

گفت با خیلِ سپه سالار جنگ
چند باید بست بر خود طُوق نَنّگ‏

عارتان باد اى یَلان كار زار
كه شود مَغلوبِ یك تن صَد هِزار

هین فرو بارید بارانِ خدنك
عرصِه را بر این جوان دارید تنك‏

آهوى دشتِ حرم زان دار و گیر
چون هُما پَر بَست از پیكانِ تیر

ارغوان زارى شد آن جسمِ فِكار
عشق را آرى چنین باید بَهار

حیدرانه گرم جنگ آن شیرِ مَست
مَنقذ آمد ناگهان تیرى به دست

فرق زاد نایب رَب الَفلق‏ّ
از قَفا با تیغ بُران كرد عَشق‏

برد از دستش عنانِ اختیار
تشنگى و زخم‏ هاى بى شُمار

گفت با خود آن سلیل مُصطفى
اكبرا شد عهد را وقتِ وفا

مرغِ جان از حبسِ تَن دلگیر شد
وعده دیدارِ جانان دیر شد

چون نهادت بخت بر سر تاجِ عشق‏
هان به ران رَفرَف سوى مِعراجِ عشق‏

عشق شمشیرى كه بر سر میزند
حلقهء وصل است بر در میزند

عیدِ قربان است و این كُوه مِنا
اى ذَبیح عشق در خون كُن شِنا

چشم بر راه اند اَحبابِ كرام
اَندرین غمخانه كمتر كن مقام

مرغ زار وصل را فصلِ گُل است‏
راغِ پر نَسرین و سَرو و سُنبل است

هین به ران تا جا در آن بستان كنى
سیر سرو و سُنبل و رِیحان كنى‏

هم رهان رفتند ماندى باز پس‏
اكبرا چالاك تر می ران فَرس‏

شد قتیلِ عشق را چون وقت سوق
دست‏ها بر جید باره كرد طُوق‏

هر فریقى هَبرِ او كردى گذر
میزدندش تیر و تیغ و جان شِگر

با زبانِ لابه آن قربان عشق‏
رو به خیمه كرد كاى سلطان عشق‏

دور عیش و كامرانى شد تمام
وقت مرگست اى پدر بادت سلام‏

اى پدر اینك رسولِ داورم
داد جامى از شرابِ كوثرم‏

تا ابد گردم از آن پیمانه مست
جام دیگر بهرِ تو دارد به دست‏

شد زِ خیمه تاخت باره با شتاب‏
دید حیران اندر آن صحرا عُقاب‏

ب

• یکشنبه
• 14
• شهریور
• 1400
• ساعت
• 13:39
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

بنشینم و از سوز جگر ناله برآرم
بر صورت خونین تو صورت بگذارم
بردار خدا را سر از خاک و دعا کن
تا من به سر کشته تو جان بسپارم
رسم است که بر نعش جوان لاله گذارند
من لاله به غیر از شرر ناله ندارم
از بس به تنت زخم روی زخم رسیده
ممکن نبود زخم تنت را بشمارم
با یاد لب خشک تو ای نور دو دیده
جا دارد اگر بر سر نی اشک ببارم
در خیمه زبان تو مکیدم جگرم سوخت
بگذار ز لب های تو یکی بوسه بر آرم
فریاد دلم سر زند از سینه (میثم)
گیرم که ببندم لب و فریاد نیارم

• یکشنبه
• 21
• آذر
• 1389
• ساعت
• 20:12
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

حضرت علی اکبر ( نوحه پنجم )
عباس، قرآن بخوان، زینب دعا کن
لیلا، در خیمه‌گه، محشر بپا کن
شد کام عطشان اکبر به میدان
واویلا واویلا آه و واویلا

ای میوۀ دلم بابا علی جان
داغ تو قاتلم بابا علی جان
ای بود و هستم رفتی زدستم
واویلا واویلا آه و واویلا
آخر جان مرا از من گرفتند
پیش چشمم، تو را، از من گرفتند
بین سوز و آهم بنما نگاهم
واویلا واویلا آه و واویلا
تو می‌روی و من رنگم پریده
آهسته‌تر برو ای نور دیده
گریم برایت گویم دعایت
واویلا واویلا آه و واویلا
گرید، دنبال تو چشم سکینه
باید بی تو رود سوی مدینه
تو در بیابان او شام ویران
واویلا واویلا آه و واویلا
ای تشنه‌لب ببین اشک روانم
علی علی شده ورد زبانم
ا

• دوشنبه
• 22
• آذر
• 1389
• ساعت
• 15:13
• نوشته شده توسط
• مهدی نعمت نژاد

افتادی از پا ای جانم ای شمس تابانم
بنگر که از داغ تو روان خون زدیدگان ای قرار من قاری قرآنم
آید صدای مادرت ، غرق به خون پا تا سرت
شد اربا اربا پیکرت(پر پر گل لیلا واویلا واویلا)4
غرق به خون رویت مویت بشکسته پهلویت بنشسته بر پیکرت صد تیر ، جای یک شمشیر
ای خدا دیدم (مانده به ابرویت)2
آوردم ام به خود عبا ، در آن نهم جسم تو را
با خود برم تا خیمه ها(پر پر گل لیلا واویلا واویلا)4
ای برق شمشیرم ، تیرم ، از زندگی سیرم
بنگر کنارت زمین گیرم ، بی تو می میرم
جان من برخیز(من بی تو می میرم)2
شد سینه ام غرق محن ، بابا بگو با من سخن
می خندد این لشگر به من(پر پر گل لیلا واویلا واویلا)4
عطر تنت حالا بابا پیچیده

• یکشنبه
• 9
• شهریور
• 1393
• ساعت
• 07:38
• نوشته شده توسط
• علی

دل ز قرص قمر خویش کشیدن سخت است
نازها از پسر خویش کشیدن سخت است

سر زانو کمکم کرد که پیدات کنم
ورنه کار از کمر خویش کشیدن سخت است

مشکل این است بغل کردن تو مشکل شد
تکه ها را به بر خویش کشیدن سخت است

خواستی این پدر پیر خضابی بکند
خون دل را به سر خویش کشیدن سخت است

نیزه بیرون بکشم از بدنت می میرم
خار را از جگر خویش کشیدن سخت است

گر چه چشمم به لب تست ولی لخته ی خون
از دهان پسر خویش کشیدن سخت است

تکه های جگرم هر طرفی ریخته است
همه را دور و بر خویش کشیدن سخت است

به – که از گردن من دفن تو برداشته شد
دست از بال و پر خویش کشیدن سخت است

شاعر:علی اکبر لطیفیان

• یکشنبه
• 29
• مرداد
• 1391
• ساعت
• 13:22
• نوشته شده توسط
• علی

شد روان روح از پیکرم یا رب
می رود میدان اکبرم یا رب
روح و ریحانم، ای علی جانم
ای همه هستم، رفتی از دستم

دیده بر سروِ قامتت بستم
روح و ریحانم، ای علی جانم
جان به کف داری، ترک سر کردی
گوییا دیگر بر نمی گردی
روح و ریحانم، ای علی جانم
میوه ی قلب و جان شیرینم
لحظه ای برگرد تا رخت بینم
روح و ریحانم، ای علی جانم
می شود خاموش محفل لیلا
آه و واویلا از دل لیلا
روح و ریحانم، ای علی جانم
ای زخود رسته، دل به حق بسته
من پدر هستم، قدری آهسته
روح و ریحانم، ای علی جانم
گریه کن ای چشم، ناله کن ای دل
یک تن تنها، این همه قاتل
روح و ریحانم، ای علی جانم
تو رَوی میدان، من به همراهت
گریم از بهر عمر کوتاهت
روح و ریحا

• شنبه
• 4
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 03:50
• نوشته شده توسط
• جواد

میدان شده نورانی از رویِ علی اکبر (2)
لشگر همه می گفتن ظاهر شده پیغمبر(2)
اَشبَهُ النّاسِ خاتم النبیین

از صدر زین شده نقشِ بر زمین
جانم علی، علی جانم علی جان (2)
برخیز و ببین بابا این سینه ی سوزانم(2)
داغ تو علی اکبر آتش زده بر جانم (2)
اَشبَهُ النّاسِ خاتم النبیین
از صدر زین شده نقشِ بر زمین
جانم علی، علی جانم علی جان (2)
با آن جگر سوزان آن نور دل حیدر(2)
افتاده روی نعشِ خونین علی اکبر (2)
اَشبَهُ النّاسِ خاتم النبیین
از صدر زین شده نقشِ بر زمین
جانم علی، علی جانم علی جان (2)

حاج مهدی خرازی

دانلود سبک

منبع:سایت مدایح

• شنبه
• 4
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 04:32
• نوشته شده توسط
• جواد

ای زاده ی زهرا جگرت میرود از دست
امروز که دارد پسرت می رود از دست
ای کاش که بالای سرش زود بیایی
گر دیر بیایی ثمرت می رود از دست
بد نیست بدانی ؛اگر از خیمه می آیی
با دیدن اکبر کمرت میرود از دست
افتادنت از زین پدرت را به زمین زد
برخیز و گرنه پدرت می رود از دست
برخیز که عمه نبرد دست به معجر
بر خیز به جان من و این عمه ات، اکبر

شاعر : استاد علی اکبر لطیفیان

• سه شنبه
• 14
• بهمن
• 1393
• ساعت
• 03:57
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

ای ضیــاء بصـرم پسـرم ای پســرم
بــا سکـوت تو شده، پاره پاره جگرم
من که با چشم ترم از لب خشکت خجلم
خندۀ قاتـل تـو می‌زنـد آتش بــه دلم

پسرم ای پسرم لب گشا من پدرم
****
تــا ببینم کــه هنــوز زنده‌ای در نظرم
چشم خود باز کن و دست و پا زن پسرم
می‌دهم جــان و بـه زخم بدنت می‌نگرم
زخم پیشـانی تـو مــانده به روی جگرم
پسرم ای پسرم لب گشا من پدرم
****
تنت از کثرت زخم چون گلِ چیده شده
عضـو عضـو بــدنت همـه پاشیده شده
نتــوان گفت چـه آورده عدو بر سر تو
پــاره چـون رشتة تسبیح شده پیکر تو
پسرم ای پسرم لب گشا من پدرم
****
عمّــه آمــد ز حـرم کمکم کـن پسرم
تــن صــد چاک تو را یا که او را ببرم
دیــده بگْشا

• شنبه
• 4
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 06:11
• نوشته شده توسط
• جواد

رفتی و لرزه به جان پدرت افتاده

از نفس، خواهر من پشت سرت افتاده

همه ی دشت پر از عطر پیمبر شده است

هر طرف تکه ای از بال و پرت افتاده

این فزع کردن من دست خودم نیست علی

چشمم آخر به تن مختصرت افتاده

یک نفر بیش نبودی که به میدان رفتی

این همه نیزه چرا دور و برت افتاده

نفسی تازه کن و باز دلم را خوش کن

روی جسمت پدر مختصرت افتاده

کوچه ای باز نمودند که راحت بزنند

بین لشگر علم و هم سپرت افتاده

قدری آهسته بگویید به ام لیلا

خنجر و تیغ به جان پسرت افتاده

شاعر:احسان محسنی فر

• دوشنبه
• 13
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 17:34
• نوشته شده توسط
• علی

اکبر که رخش جلال سرمد دارد
این آینه زیبایی احمد دارد
چون اوست شبیه مصطفی دیدارش
پاداش زیارت محمد دارد

×××
ماهی که ز آفتاب روشن تر بود
لب تشنۀ آب و تشنۀ باور بود
می رفت و دل از حسین می برد که او
پیغمبر کربلا، علی اکبر بود
شاعر:غلامرضا سازگار

• یکشنبه
• 26
• آذر
• 1391
• ساعت
• 14:22
• نوشته شده توسط
• یحیی

زمینه - علی اکبر علیه السلام)

این بیابان جای خواب ناز نیست

ایمن از صیاد تیرانداز نیست

خیز بابا تا از این صحرا رویم

نک به سوی خیمه ی لیلا رویم

----------

چه قیامت چه محشری چه دلاور چه دلبری

سری از هر سری سری الله اکبر چه اکبری

پس این پرده چه می بینی

که مشتاق بلایی تو

دل حرم محو رخت اما

محو ذات خدایی تو

راهی میدان شدی از خیمه

با این حالت شیدایی

همه به دنبال تو آواره

ای مجموعه ی زیبایی

--------

چه شکوه و صلابتی چه وقار و اصالتی

چه دل بی نهایتی الله اکبر چه قامتی

نام عمویت پدر فضل است

اما تو پدر عشقی

روبرویت معرکه اما تو

راهی سفر عشقی

گره ی ابروی تو امید

قلب خسته ی ثارالله

• دوشنبه
• 27
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 03:47
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

وقت وداع از حرم، نگاه پدرها
ملتمسانه تر است پشت پسرها
آه، پدرهای خسته، آه، کمرها
آه، پسرهای رفته، آه، جگرها
می رود و یکصدا به گریه می افتند
پشت سرش خیمه ها به گریه می افتند

کیست که خاکش بوی گلاب گرفته
اینکه برایش ملک رکاب گرفته
بهر شهادت چنان شتاب گرفته
زودتر از دیگران جواب گرفته
سرکشی عشق او مهار ندارد
بسکه به شوق آمده قرار ندارد
باز نمایان شده جلال پیمبر
باز تماشا شده جمال پیمبر
پرده برانداخته کمال پیمبر
اینکه وصالش بود و صال پیمبر
سمت عدو نه علیِّ اکبر خیمه
می رود از خیمه ها پیمبر خیمه
حیدر کرار شد، زمان خطر گشت
لشگر کوفه تمام مثل سپر گشت
ریخت بهم دشت را و موقع برگشت
ضرب عمودی که خورد، واق

• یکشنبه
• 12
• بهمن
• 1393
• ساعت
• 10:29
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

سلام آل یاسین - سلام آل طاها
به سالار زینب حسین جان ۲
یا ثارالله و ابن ثاره ۲ از عشق تو ما آواره
برای تو می گریم – برای تو می سوزم – برای تو می میرم
حسین عزیز زهرا

حرم شده پریشان- علی رود به میدان
خرامان خرامان خرامان ۲
آیینه رسول الله ۲ میوه قلب ثارالله
دل بابا همراهش- اسیر روی ماهش- شده خیره بر راهش
علی؛ علی اکبر ۳

__________________________________

@amirhoseinolfat

شاعر : امیر حسین الفت

دانلود سبک

• شنبه
• 25
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 08:31
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

آمد برون از حرم یوسف لیلا
اهل حرم بسته صف بهر تماشا
دامن کشان می رود شبه پیمبر
دل از من می رباید علی اکبر
واویلا واویلا واویلا واویلا
***
موذن خیمه ها دیدنی باشد
یوسف کرببلا دیدنی باشد
شبه پیمبر بر روی زمین افتاد
علی اکبر بر روی زمین افتاد
واویلا واویلا واویلا واویلا
***
ای پسرم لب بگشا یک بار دیگر
ای اکبر من بگو الله اکبر
راضی مشو غم پر و بالم ببندد
راضی مشو قاتل بر اشگم بخندد
واویلا واویلا واویلا واویلا

شاعر : سید محسن حسینی

دانلود سبک

• شنبه
• 25
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 09:34
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

پیچید دربین عبایش جسم اکبر را
"یا ایها المزّمّل" ی عین پیمبر را
صورت به صورت آیه هایش را تلاوت کرد
از بای بسم الله تا لبخند آخر را
دارد تمنا می کند از چشم خونینش
یک پلک، یک گوشه و یا یک ناز دیگر را
شان نزول لحظه ی "امن یجیب" این جاست
اینجا که می بوسد لبش، لب های مضطر را
مانده است برگرداند از میدان شهیدش را
یا نه! بگیرد زیر بازوهای خواهر را
زینب که روی نیزه هفتاد و دو سر دیده است
در کودکی تشییع مفقود الاثر دیده است

شاعر : زهرا بشری موحد

• یکشنبه
• 26
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 07:12
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای اذان گو اگر می توانی
بهر بابا بگو یک اذانی
تا کنار تن اربااربا
آخرین اشهدم را بخوانی
وای خون چکد از دیده- وای جسم خون غلطیده
وای شد زهم پاشیده
وای یااباعبدلله(ع)
*****
تا به زحمت کنارت رسیدم
دیگر از این جهان دل بریدم
تا صدایم کنی بار دیگر
لخته خون از گلویت کشیدم
وای زان لبان گلگون- وای می کشم من بیرون
وای لخته هایی از خون
وای یااباعبدلله(ع)
*****
می کنم جمع ز هر سو تنت را
قطعه قطعه همه جوشنت را
می برم با خودم سوی گودال
آرزوی پدر گفتنت را
وای خنده های اعداء – وای تو ببر از صحرا
وای پدر پیرت را

شاعر : امیر حسین الفت

• دوشنبه
• 27
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 07:16
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

رباعی برای شهادت حضرت علی اکبر و مناسب برای خواندن با سبک دشتی

عدو خنجر به قلب پاره می‌زد
غمت آتش به سنگ خاره می‌زد
به چشم خویش دیدم جان بابا
كه از فرق تو خون فواره می‌زد

شاعر : استاد حاج غلامرضا سازگار

• دوشنبه
• 27
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 09:38
• نوشته شده توسط
• kavoshgar63

بهـار مـن، گل مـن، بـوستان پرپر من!
چه کرد با تو خزان پیشِ دیدة تر من؟
محاسنم به کفِ دست بود و اشک به رخ
نگـاه کـردم و دیـدم تـو رفتی از بر من
چه آمدت به سر ای مصحفِ ورق ورقم
کـه آیـه آیـه شدی بـاز در برابر مــن
خدا گواست که تنها شدم، غریب شـدم
ببین چه آمده با کشتن تو بـر سـر مـن
الا تمـام جوانـان کمک كنيد مــرا
کنیـد گریــه بــرایِ عــلیِّ‌‌اکبر مــن
کسی که گـریه کند در شهـادت پسرم
کند شفاعت از او روز حشر، مادر من
بلنــد شـو، بنشین و سـلام کن پسرم
کـه بهـر دیدنت آید زخیمه خواهر من
پسر کـه رفت، پدر هم غریب می‌گردد
بـه ایـن دلیل تو بودی تمامِ لشکر من
تمام هاشمیان جمع گشته، جمع کنید
که ریخته به

• دوشنبه
• 27
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 10:52
• نوشته شده توسط
• kavoshgar63

آسمان دل ارباب قمر می خواهد
شجر طیّبه ی عشق ثمر می خواهد
هرجه نیرو به دو بازوی حسین بن علیست
هرچه بوده ست دو بازوی پسر می خواهد
وقت بر لشکر دشمن زدنش فهمیدند
جگر شیر دوتا بال سفر می خواهد
بچه شیری ست که شیران همگی مبهوت اند
پسر این است، پس ای وای، پدر می خواهد...
الفرار از دم شمشیر بنی هاشمیان
الفرار از دم این صید که سر می خواهد
هیبت تیر نگاهش به عمویش رفته
دیدنش در صف پیکار جگر می خواهد
کار از نیزه و شمشیر و سنان بگذشته
که عدو روبرویش چند تبر می خواهد
هرکه آماده ی جنگ است ز پا افتاده
رزم با دلبر ارباب کمر می خواهد
هرکه دلتنگ پیمبر شده اینجا باشد
هرکسی حیدر کرّار اگر می خواهد...
شاهزاده ست ولی

• پنج شنبه
• 30
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 06:18
• نوشته شده توسط
• یحیی

میری و بدرقه ی راهِ تو اِ دعای من
خودت و بذار یه لحظه پسرم به جای من
حق بده اگه کنار بدن تو جون بدم
دست و پا میزنی و میلرزه دست وپای من
آبرو داری کن علی
بابات و یاری کن علی
صدای هلهله میاد
پاشو یه کاری کن علی
نمیشه باورم این
جوون منه(2بار)
قلبم دیگه نمیزنه
ولدی علی ولدی علی ولدی علی ولدی علی....
******
تو ازین دنیا علی توشه ی آخرم شدی
خَلقاً و خُلقاً و منطقاً پیمبرم شدی
وقتی که پهلوی نیزه خورده ی تورو دیدم
تازه فهمیدم چقدر ، شبیه مادرم شدی
با ناله های خواهرم
تورو به خیمه میبرم
وقت نماز داره میاد
پاشو مؤذن حرم
نمیشه باورم این
جوون منه(2بار)
قلبم دیگه نمیزنه
ولدی علی ولدی علی ولدی علی ولدی علی..

• چهارشنبه
• 27
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 15:37
• نوشته شده توسط
• یحیی

(به سبک تو غنچه و دستم)
ای شبـه پیغمبر
(تویی ماه لیلا (3))
كی بـاورم آمد
( شدی ارباً اربا (3))
چه شود بـر من دیده بگشایی
كن تماشایم ای (تماشایی (3))
خنده قاتل را ببین
( علی اكبرم (3))
كمتر بكش پا بر زمین (علی اكبرم (3))
******
پاشیــده‌ای از هم
(گل پرپر من (3))
هر جا كه می‌بینم (تویی اكبر من (3))
جگرم خون شد ای جگر گوشه
از چه افتـادی تو (به هر گوشه (3))
تو را به سوی خیمه‌ها (علی اكبرم (3))
می‌برمت من با عبا
(علی اكبرم (3))
******
هستم عـلــی جانم
( ترا در تماشا (3))
خون ریزد از مویی
(كه زد شانه لیلا (3))
دیده بگشا ای لاله خوشبو
آمــده بـابـا با ( سر زانو (3))
هم دست و پا گم كرده‌ام
( علی اكبرم

• چهارشنبه
• 27
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 15:56
• نوشته شده توسط
• یحیی

(به سبک ای ماه من می‌ریزد از)
ماه تمام من به زیر ابر خون است
ذكر لبم انا الیه راجعون است
ای شبه ختم المرسلین علی اكبر
ای دلربا ای نـــازنین علی اكبر
كمتر بكش پا بر زمین علی اكبر
هستی تو دلخوشی مرا علی اكبر
هر سو تو می‌كشی مرا علی اكبر
آخــر تو می‌كُشی مرا علی اكبر
******
خیز و ببین من را ز پا افكنده‌ای تو
پلكی بزن تـا من بدانم زنده‌ای تو
ای قمـرم ای قمرم علی اكبر
ای پسرم ای پسرم علی اكبر
ای جگرم ای جگرم علی اكبر
ای نور چشمــان ترم علی اكبر
هستی اذان گوی حرم علی اكبر
اذان بگو ای اكبـــرم علی اكبر
******
ابرو كمان من بببین كردی كمانم
خواهم كه برخیزم ولی نمی‌توانم
خون می‌چكد از آه من ای وای ای وا

• چهارشنبه
• 27
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 15:59
• نوشته شده توسط
• یحیی