حضرت علی اکبر (ع)

خنده زخم

ای گل در بهار، پرپر شده
باغ گل از نیزه و خنجر شده
میوۀ نخل دل مجروح من
پاره بدن، پاره‌تنِ روح من

آب وضویت، شده خون سرت
پاره‌تر از قلب پدر، پیکرت
داغ تو صد بار شده قاتلم
خنده زند زخم تنت بر دلم
بحر، ز فریاد تو بی‌تاب شد
آب، هم از شرم لبت آب شد
چشم به خون شسته ز هم باز کن
یا ابتا بگوی و پرواز کن
از لب خشکت خجلم راستی
سوختی و آب ز من خواستی
میوۀ قلبم جگرت شد کباب
پر شده از خون، دهنت جای آب
ای ز غمت، خونْ، دل شمشیرها
زخم تنت در جگر تیرها
آب فرات از عطشت خون گریست
چشم پدر را بنگر، چون گریست
دیده، بهر زخم تنت، دوختم
سوختم و سوختم و سوختم
جسم تو در هُرم عطش تاب خورد
خاک هم از خون سرت آب خو

• دوشنبه
• 22
• آذر
• 1389
• ساعت
• 15:06
• نوشته شده توسط
• مهدی نعمت نژاد

حضرت علی اکبر ( نوحه اول )
ماه پر از ستاره‌ام، مصحف پاره‌پاره‌ام
دیده گشا، به من که من، کشتۀ یک اشاره‌ام
یا ولدی، علی علی یا ولدی، علی علی
همدم دلنواز من، کبوتر حجاز من
ظهر شده اذان بگو، مکبّر نماز من
یا ولدی، علی علی یا ولدی، علی علی
زخم تو مانده بر دلم، داغ تو گشته قاتلم
آب ندادمت ولی، از لب خشکت خجلم
یا ولدی، علی علی یا ولدی، علی علی
اشک دو دیده‌ام ببین، رنگ پریده‌ام ببین
سرو به خون نشسته‌ام، قد خمیده‌ام ببین
یا ولدی، علی علی یا ولدی، علی علی
عمّه رسیده از حرم، مرا کمک کن پسرم
که دختر فاطمه را، به سوی خیمه ببرم
یا ولدی، علی علی یا ولدی، علی علی
بی‌تو غریب و بیکسم، چو طایری در قفسم
گریه شده

• دوشنبه
• 22
• آذر
• 1389
• ساعت
• 15:09
• نوشته شده توسط
• مهدی نعمت نژاد

حضرت علی اکبر ( نوحه سوم )

دور شدی از برم، با لب عطشان علی
تشنه فرستادمت، جانب میدان علی
بی‌کس و تنها شدم، در این بیابان علی

هستی بابا علی لالۀ لیلا علی
علی، علی، یاعلی، علی، علی، یاعلی

برده دل از انبیا، روی دل‌آرای تو
ای نگه آخرم، بر قد و بالای تو
تند مرو تا کنم، سیر تماشای تو

چشم به راهت بُوَد حضرت زهرا علی
علی، علی، یاعلی، علی، علی، یاعلی

رفتی و بردی ز کف، تاب و توان مرا
می‌روی و می‌بری، روح و روان مرا
چشم گشا و ببین قدّ کمان مرا

دشت پر از قاتل و تو تن تنها علی
علی، علی، یاعلی، علی، علی، یاعلی

چو جان شیرین، تو را، ز خود جدا می‌کنم
محاسنم روی دست، خدا خدا می‌کنم
با دل بشکسته‌ام، بر تو

• دوشنبه
• 22
• آذر
• 1389
• ساعت
• 15:11
• نوشته شده توسط
• مهدی نعمت نژاد

نوحه سخن دل
آتش گرفته حاصلم،جانی نمانده به تن
صورت گذارم بر گل رخساره پر خون او
اشک روان گشته به روی پیکر گلگون او
خاک زمین شد آشنای گریه ام
پیچیده در صحرا صدای گریه ام

اکبر من؛وای وای 6
خون می چکد از تیرها
از نیزه ها شمشیر ها
خون گل پرپرم
دارم کنار جسم او
روی لبانم اسم او
ای وای علی اکبرم
آخر چگونه این تن صد پاره را با خود برم
آه ای جوانان بنی هاشم بیائید از حرم
ای وای من،ای وای من،ای وای من
شد آیه آیه سوره طاهای من
علی اکبر من وای وای 4
به مژگان سیه گشتی رسول دوم دینم
محمد اکبر بابا،چه زیبا گشته تلقینم
لبت خشکیده واویلا
گل زردم گل لیلا
بیا با لب زلبهای تو خار تشنگی چینم
غلط وصف تو را گفتند،

• یکشنبه
• 6
• آذر
• 1390
• ساعت
• 15:16
• نوشته شده توسط
• سید حامد فیض

تا علی اکبر فرخنده لقا گشت به میدان وغا تاخت به سوی سپه و بست بر آن قوم ره و مردم کوفه همه دیدند چو خورشید فروزنده عیان گشت و سپه بر مه رویش نگران گشت عدو گفت که این سرو روان در صف پیکار بود احمد مختار به صولت شده چون حیدر کرار ندا اد که ای قوم منم نور دل یوسف زهرا که شبیهم نبی سید بطها مه یاسین گل طاها دُر دریای فضیلت گهر بهر ولایت ثمر نخل هدایت همه بینید به ماه رخ من شمس ضحی را .
منم شبه پیمبر/منم زاده حیدر/منم علی اکبر
این سخن گفت و سپسپ تیغ کشید از کمر و نعره کشید از جگر و داد ندای ظفر و ریخت تن و دست و سر و زد به دل خصم ستمگر شرر و کرد تماشا پدر و گفت زهی زین پسر این قد و بالا و چنین نیرو

• شنبه
• 18
• آبان
• 1392
• ساعت
• 10:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

این علی بن حسین بن علیست حیدر نیست

جز امامت ز علی شیر خدا کمتر نیست

دشمن از برق نگاهش بستوه آمد وگفت

گفته بودند که در کرببلا حیدر نیست

هر چه نزدیکتر آمد همه فریاد زدند

این جوان کیست اگر حضرت پیغمبر نیست

رجزی خواند که فرزند حسین آمده است

روبهان را حذر از پنجه شیر نر نیست؟

من نه از بهر دفاع پدرم آمده ام

غیر از این حجت دادار مرا رهبر نیست

چون تو ای لاله در این دشت گلی پرپر نیست

و از این پیرجوان مرده کمانی تر نیست

در کنار توأم و باز به خود می گویم

نه حسین،این تن صد چاک علی اکبر نیست

دست و پایی،نفسی،نیم نگاهی،پلکی

غیر خونابه مگر ناله در این حنجر نیست

هر کجا دست کشیدم ز تنت گشت جدا

• دوشنبه
• 13
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 17:13
• نوشته شده توسط
• علی

ز دستم‌ مي‌ روي‌ اما صدايم‌ در نمي‌آيد

دلم‌ مي‌سوزد و كاري‌ ز دستم‌ بر نمي‌آيد

سرم‌ را مي‌گذارم‌ روي‌ كتف‌ خواهرم‌ زينب‌ :

الا اي‌ محرم‌ دردم‌ چرا اكبر نمي‌آيد

اگر زينب‌ نمي‌آمد گريبان‌ پاره‌ مي‌كردم‌

تحمل‌ مي‌رود اما شب‌ غم‌ سر نمي‌آيد

اذان‌ گوي‌ دل‌ بابا، اذاني‌ ميهمانم‌ كن‌

اگر چه‌ از گلوي‌ تو صدائي‌ در نمي‌آيد

الا اي‌ سرو بي‌ همتا، عصاي‌ پيري‌ بابا

به والله‌ سرم‌ ديگر از اين‌ بدتر نمي‌آيد

اگر چه‌ سعي‌ خود را مي‌كنم‌، اما

نمي‌دانم‌ چرا اين‌ تيرها از پيكر تو در نمي‌آيد

شاعر:علی اکبر لطیفیان

• سه شنبه
• 14
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 12:51
• نوشته شده توسط
• علی

شد به میدان شبه پیغمبر روانه 2
جمله زنها از پی اکبر روانه
اکبر من، اکبر من، اکبر من 2
ای علی بر حالِ باب خود نظر کن
ماه من آهسته تر حالم نظر کن
اکبر من، اکبر من، اکبر من 2
کرده ای محشر بپا زین قد و قامت
قامت تو می دهد عطر قیامت
اکبر من، اکبر من، اکبر من 2
من که دانم روی تو دگر نبینم2
با نگاهم از رخ تو گُل بچینم
اکبر من، اکبر من، اکبر من 2

• سه شنبه
• 22
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 17:21
• نوشته شده توسط
• یحیی

اگر چه در دل دشمن تو را رها کردم
به قاتلان تو نفرین، به تو دعا کردم
محاسنم به کف دست و اشک در چشمم
به همره تو دویدم، خدا خدا کردم
هزار مرتبه جانم ز تن جدا گردید
دمی که تشنه لب از خود تو را جدا کردم
اذان صبح، اذان گفتنت دلم را برد
صلاة ظهر تو را هدیه بر خدا کردم
تو آب خواستی و من ز خجلت آب شدم
به اشک دیدۀ خود حاجتت روا کردم
زبان تو که مکیدم همه وجودم سوخت
چو شمع سوختم و گریه بی صدا کردم
به زخم های تنت بوسه می زنم پسرم
خوشم که این همه گل هدیه بر خدا کردم
از آن شبی که گشودی دو چشم خود به جهان
همه وجود تو را وقف کربلا کردم
از آن به دیدن داغ تو گشته ام راضی
که با شهادت تو دوست را رضا کردم
گلوی تشنه

• یکشنبه
• 11
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 15:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

(به سبک ندیده شهر کوفه)
ز پا افتاده بـابـا
علی اكبر تو
تنم شد اربـا اربـا
فدائی سر تو
تو را خواندم كه دست مهر تو چشمم ببندد
نخواندم تـــا تو را گریانم و دشمن بخندد
ابا المظلوم حسین
******
صدایت كردم اما سراپا اضطرابم
مبادا دیدن من بگیرد جان بابم
اگر شوق تماشایت نبود ای مهربانم
كجا میخواندمت، تا خون بگرید باغبانم
­­­­­­­­ابا المظلوم حسین
******
پدر جان در همان دم
كه افتادم ز مركب
شنیدم ناله‌های
زنی با عطر زینب
یقینم شد كه دارم میهمـان نازنینی
تو را خواندم بیائی مــادر خود را ببینی
ابا المظلوم حسین

شاعر : حیدر توکل

دانلود سبک

• چهارشنبه
• 27
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 16:07
• نوشته شده توسط
• یحیی

پاشو بابا،گل لیلا-کی تو رو اینجوری کرده اربا اربا
بی بهونه،می سوزونه-تن از هم پاشیدت دلم رو بابا
بابا تو غرق در خونی،بمیرو جوونی
ای وای ای وای
بابا صداتو شنیدم-سوی تو دویدم
ای وای ای وای
علی اکبر علی اکبر،علی اکبر،علی علی اکبر
پسر من،قمر من،پاشو که داره می سوزه جگر من
از غم تو،ماتم تو-دشمنا کف می زنن برابر من
بابا تو بودی امیدم جوون رشیدم،بابا بابا
بابا دلمو شکستی-تو به خون نشستی بابا بابا
علی اکبر علی اکبر،علی اکبر،علی علی اکبر
بی قرارم،دل ندارم-من باید تنت رو تو عبا بذارم
چاک چاکی،روی خاکی-پسرم خدا کنه طاقت بیارم
بابا سر تو شکسته-پر تو شکسته،بابا
بابا زخم استخونت-نداده امونت،بابا بابا
علی اک

• پنج شنبه
• 18
• مهر
• 1392
• ساعت
• 12:05
• نوشته شده توسط
• جواد

گمان مدار که گفتم برو دل از تو بريدم
نفس شمرده زدم همرهت پياده دويدم
محاسنم به کف دست بود و اشک به چشمم
گهی به خاک فتادم گهی زجای پريدم
دلم به پيش تو, جان در قفات, ديده به قامت
خدای داند ودل شاهد است من چه کشيدم
دو چشم خود بگشاو سوال کن که بگويم
زخيمه تا سر نعش تو چگونه رسيدم
ز اشک ديده لبم تر شد آن زمان که به خيمه
زبان خشک تو را در دهان خويش مکيدم
نه تيغ شمر مرا می کشت نه نيزه خولی
زمانه کشت مرا لحظه ای که داغ تو ديدم
هنوز العطشت می زد آتشم که ز ميدان
صدای يا ابتای تورا دوباره شنيدم
سزد به غربت من هرجوان وپير بگريد
که شد به خون جوانم خضاب موی سفيدم
کنار کشته تو با خدا معامله کردم
نجات خلق جها

• پنج شنبه
• 18
• مهر
• 1392
• ساعت
• 12:39
• نوشته شده توسط
• یحیی

سیاه گشته جهان پیش دیدۀ تر من
کجائی ای مه در بحر خون شناور من
ستارۀ سحرم آفتاب صبحدمم
غروب کرده به هنگام ظهر در بر من
به مصحف بدن پاره پاره ات گریم
که پاره تر شده از لاله های پرپر من
بپوش زخم جبین شکستۀ خود را
که بهر دیدنت آید ز خیمه خواهر من
نیاز نیست به تیغ عدو که کشت مرا
دو چشم بستۀ تو در نگاه آخر من
فرات موج زد و من نظاره می کردم
که کشته شد پسرم تشنه در برابر من
زبان خشک تو را در دهان نهادم و سوخت
دهان من نه، دل من نه، که پای تا سر من
مبر فرو ز عطش خون حنجر خود را
که از برای توآورده آب مادر من
پس از تو در دل دشمن چنان غریب شدم
که گشته عمّۀ مظلومه ی تو یاور من
هزار قاتل و یک کشته و هزاران ز

• پنج شنبه
• 9
• آبان
• 1392
• ساعت
• 05:10
• نوشته شده توسط
• یحیی

(به زمین افتادی پر خون ، کاش من تو بودم)2
(خودتو تا خیمه برسون ، کاش من جای تو بودم)2
تن پاکت شد برگ خزون ، کاش من جای تو بودم
(یاد آور یاس کبودم ، برای من بودی علی)2
(ای کاش من جای تو بودم ، تو جای من بودی علی)2
(حال بابا رو ببین ، با وفا پاشو ببین)2
جون نکن پیش چشام(پا نکش روی زمین)2
پر زخمه این پیکر تو کاش من جای تو بودم
چه کنم با زخم پر تو ، کاش من جای تو بودم
(چه کنم بابا با سر تو ، کاش من جای تو بودم)2
بابا برا روزای پیری عصای من بودی علی
(ای کاش من جای تو بودم ، تو جای من بودی علی)2
خون تو رو پیرهنم سر بزار رو دامنم
یا علی پاشو ببین(شد سفید محاسنم)2
(حال بابا رو ببین ، با وفا پاشو بشین)

• یکشنبه
• 9
• شهریور
• 1393
• ساعت
• 06:47
• نوشته شده توسط
• علی

تو چرا پیش من ، دیده خود بسته ای

ای علی اکبرم ، مگر ز من خسته ای

بر زمین پا کشی

تو مرا می کشی

واغریبا ، واشهیدا

******

خیز و بابا ببین ، که لشگر دشمنان

پیش چشمان من ، خنده زن و کف زنان

رو برویت نهم

از غمت جان دهم

واغریبا ، واشهیدا

******

روی تو احمد و ، شجاعتت حیدری

مثل زهرا تو هم ، به سن کم پرپری

دل به شور و نواست

راه خیمه کجاست

واغریبا ، واشهیدا

شاعر : محمد مبشری

دانلود سبک

• شنبه
• 18
• مهر
• 1394
• ساعت
• 09:34
• نوشته شده توسط
• حمید

عالم به علی نازد و مولا به ابالفضل

عباس بنازد به وفای علی اکبر

ای یل خیمه ی ارباب دو عالم

علی اکبر

ای نسیم خوش شب های محرم

علی اکبر

وسط گرد راهت همه عالم معلق

به فدایت که گفتی اولصنا علی الحق

-----------

دل برده حسین از همه ی عالم و آدم

دل برده ز ارباب صدای علی اکبر

ای تو آیینه ی سیمای پیمبر

علی اکبر

ای رجز های تو طوفانی چو حیدر

علی اکبر

همه عالم فدایت که تویی عشق مطلق

به فدایت که گفتی اولصنا علی الحق

---------

بی تابی ارباب دلیلش شده زینب

زینب شده بی تاب برای علی اکبر

آه شدم زخمی زخم های تن تو

علی اکبر

آه پراکنده شد اعضای تن تو

علی اکبر

جلوی چشم بابا شده فرق تو منشق

ب

• جمعه
• 24
• مهر
• 1394
• ساعت
• 13:19
• نوشته شده توسط
• حمید

شب هشتم

(زمینه)

ای گل حرم بابا رفتی از برم بابا

میری و منم یاد مادرم بابا

ای جونم بابا فدای تو

می خونم دعا برای تو

می مونم به تماشای تو قد و بالای تو

من با حسرت نگاه آخرت علی

گریه می کنم به جای مادرت علی

می بینم توی نگات شرمو از روی بابات

می میرم می میرم برا صدات

-------

میوه ی دلم بابا حل مشکلم بابا

داغ رفتنت میشه قاتلم بابا

سر تا پا خود پیمبری

بی همتا شبیه حیدری

از خیمه میری و با خودت دلا رو میبری

میری و محاسنم سفید میشه علی

بی تو قلب عمه ناامید میشه علی

رفتی ای امید من ای سرو رشید من

ای عشق اصحاب شهید من

-------

غرق خون شدی بابا نیمه جون شدی بابا

از رو مرکبت سرنگون شد

• چهارشنبه
• 4
• آذر
• 1394
• ساعت
• 15:14
• نوشته شده توسط
• حمید

ای جوان غرق در خونم علی

خیز و بنگر روی گلگونم علی

ازچه خاموشی دگر حرفی بزن

با من خونین جگر حرفی بزن

مصحف عمرت چو بی شیرازه شد

داغ پیغمبر برایم تازه شد

تاکه دیدم غرق خون رخسار تو

یاد بابا کردم از دیدار تو

ای گل از اشکم گلاب آورده ام

خیز ای لب تشنه آب آورده ام

تنگ شد از ماتم تو سینه ام

پیش چشمانم شکست آئینه ام

دیگر از جان و جهان سیرم علی

در کنار تو زمینگیرم علی

آتش داغت کبابم کرده است

ماتمت خانه خرابم کرده است

نور چشمانم چرا خامش شدی

بعد بیداری بخوابِ خوش شدی

قاتلت بر گریه ام خنده کند

خنده را داغ تو شرمنده کند

گوش کن بابا صدائی میرسد

بانگ گرم وا اخائی میرسد

این صدای عمۀ تو

• جمعه
• 9
• مهر
• 1395
• ساعت
• 09:46
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

قد رعنای تو چون سرو سپیدار شده

کربلا محو رخ احمد مختار شده

دور تا دور سرت آیینه می چرخانم

بسکه گیسوی بلند تو دل آزار شده

تا کمی راه روی این دل من می لرزد

قد طوبایی زهراست پدیدار شده

چشم بد دور از آن قد رشیدت پسرم

قامتت شانه به شانه با علمدار شده

گر ترک خورده لبت غصه مخور ای بابا

تشنه ی وصلی و هنگامه ی دیدار شده

تا صدای تو شنیدم که پدر زود بیا

گفتم ای وای علی بی کس و بی یار شده

نیزه ها رفت چو بالا به سر خویش زدم

وسط معرکه این یاس گرفتار شده

کوچه ای باز شدو هر که زره آمدو زد

ماجرای تو شبیه درو دیوار شده

زشکافی که به پهلوی تو خورده پیداست

نوک نیزه اثرش چون نوک مسمار شده

دشمن آن

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 05:57
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

ای سرو قطعه قطعۀ در خون کشیده ام

ای دیده بسته از نگه، ای نور دیده ام

داغت نشست تا به دلم ای همای جان

آتش گرفت لانۀ مرغ پریده ام

صد بار جان رسیده به هر گام بر لبم

تا در کنار پیکر پاکت رسیده ام

چون بر گ نسترن جگرم پاره پاره شد

تا گشت نقش خاک زمین یاس چیده ام

قوّت ز هر دو زانو و نورم ز دیده رفت

ز آن دم که بانگ یا ابتایت شنیده ام

تنها نه در کنار بدن بلکه نوک نی

گرید به زخم های تو رأس بریده ام

بعد از تو می دهند گواهی به مرگ من

رنگ پریدۀ من و قدّ خمیده ام

ای اهل کوفه هلهله از چیست اینهمه

ساکت شوید من پدری داغدیده ام

خلوت کنید معرکۀ جنگ را که من

گریم بلند بر گل در خون طپیده ام

هر کس

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 05:24
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

به هر زخم تنت تصویر لبخند خدا دیدم

خدا از من تو را می خواست من چشم از تو پوشیدم

چو دیدم وقت بی آبی عقیق از تشنگی کاهد

لبان تشنه ات را گه مکیدم، گاه بوسیدم

به خود گفتم که شاید چشم خود را بازبگشایی

به روی شسته از خونت، ز اشکم آب پاشیدم

نیازی نیست دیگر سر ببرند از تنم بابا

که با جان دادنت صد بار مرگ خویش را دیدم

تنم در خیمه بود و مرغ روحم با تو در میدان

تو دور مرگ گردیدی و من دور تو گردیدم

زبان سرخ خود را تا نهادی در دهان من

سراپا شعله سبزی شدم، بر خویش پیچیدم

تو جان کندی و دست و پا زدی و من نگه کردم

ز هر زخمت هزاران ناله نشنیده بشنیدم

تو آب از من طلب کردی و آبم کردی از خجلت

چو شمع

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 05:29
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

ای مصحف پاره پاره من

خورشید و مه و ستاره من

داغت به جگر شراره من

ثارالله و ابن ثاره من

آیات جدا جدا ز شمشیر

یکسر شده نقطه نقطه از تیر

رخساره به خاک هشته من

آیات به خون نوشته من

تسبیح بریده رشته من

چشمی بگشا فرشته من

کی کشت تو را؟ بگو چرا کشت؟

هم کشت تو را و هم مرا کشت

ای ماه به خون شده خضابم

ای کرده غروب آفتابم

ای العطش تو کرده آبم

بگشای لب و بده جوابم

با دیدة بسته کن اشاره

یک یا ابتا بگو دوباره

تو هست منی، مرو ز دستم

لب باز کن و بگو که هستم

بالای سرت ز پا نشستم

یک باره خمیدم و شکستم

در موسم دستگیری من

بشکست عصای پیری من

فرق تو، کتاب محکم تو

چشم تو، حدیث زمزم تو

تقدیم

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 05:33
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

عرش افتاده زمین یا پسرم افتاده؟

چیست این شور که در بین حرم افتاده؟

آه یعقوب کجایی که ببینی امروز

گله ای گرگ به جان پسرم افتاده

شده ام آینه و نقش ترکهای لبت

مو به مو زخم شده بر جگرم افتاده

این تو هستی همه جا ریخته ای ؟ اما نه

پاره های تن من دور برم افتاده

تو سبک تر شده ای بین عبا یا اینکه

چند عضو بدنت پشت سرم افتاده

اول جنگ رسیدیم به آخر افسوس

در همان مصرع اول سپرم افتاده

شاعر : نوید اسماعیل زاده

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 05:36
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

ماهم به خون نشست و سرشکم ستاره شد

قرآن آیه آیه ی من پاره پاره شد

داغ رسول بود به قلبم ز کودکی

تکرار آن به داغ جوانم دوباره شد

با زخم فرق چاک تو و زخم قلب من

زخم درون قاتلت امروز چاره شد

وقتی که آب خواستی از من ندادمت

آتش بلند از جگر سنگ خاره شد

وقتی زبان خود به دهانم گذاشتی

از هُرم تشنگی ات وجودم شراره شد

تنها نه آه، راه نگاه مرا گرفت

از دیده ام گرفته توان نظاره شد

هر کس رسید بر تن پاک تو زخم زد

همچون ستاره زخم تنت بی شماره شد

داغت به دل نشست و سرشکم زدیده ریخت

بغضم به سینه ماند و کلامم اشاره شد

تیغ سقیفه بود که فرق تو را شکافت

زآنجا ستم به آل پیمبر هماره شد

«میثم» به خاندان

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 05:42
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

سالــها یک به یک گـذر می کرد

مرد همــــسایه پیـــرتر می شد

لحــظه ها از مقـابل چـــشمش

می گذشــت و دیـــرتــر می شد

پسرش نیست خـانه اش قبر است

دل ا و بیـــن بـــاغ می گـــیرد

بــشنود تــــا شـــهید آوردند

از جوانـــش ســـراغ می گیـــرد

آمــد امـــا پســـر نــه، تابوتـــش

پیر شد تا که او جوان شده است

این که دق کرده است حق دارد

پدر چـــند استــخوان شده است

تازه حق داشت استخوان را هم

تــک و تنــــها نمی شود ببری

گریه می کرد و زیر لب می گفت

پـــسر من فــدای آن پـــدری...

کـــه روی خـــاک داغ کربـــبلا

جگــری پـــاره پــــاره پیـــدا کرد

ســر اکــبر حــسیـن جان هم داد

زینــب او ر

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 05:44
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

دیدم اعضای تنت را جگرم سوخت علی

پاره های بدنت را جگرم سوخت علی

ناگهان زانویم افتاد زمین چون دیدم

طرز چانه زدنت را جگرم سوخت علی

چه کنم عمه نبیند بدن حمزه ای اَت

مُثله دیدم بدنت را جگرم سوخت علی

لخته خونی که برون از گلویت آوردم

ریخت خون دهنت را جگرم سوخت علی

باورم نیست که جسمت ز نظر پنهان است

نیزه بینم کفنت را جگرم سوخت علی

یوسفم ،کاش که می شد به میان حرمت

ببرم پیرهنت را جگرم سوخت علی

آن لبانی که اذان گفت ، بهم ریخته است

خُرد بینم دهنت را جگرم سوخت علی

داغ پرپر شدنت جای خود ، امّا بینم

داغ بی سر شدنت را جگرم سوخت علی

این همه نیزه میان بدنت گم شده است

با که گویم محنت را جگرم سوخ

• یکشنبه
• 11
• مهر
• 1395
• ساعت
• 05:56
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

بار من را كمرم نه سر زانو برداشت

كاسه ي زانوي من در طلبت مو برداشت

در خداحافظي ات بود كه من افتادم

آه راحت نتوان چشم ز آهو برداشت

آهوي خوش قد و بالاي حرم، ميكُشَمَش

نيزه زن را كه رسيد از رويت ابرو برداشت

هر چه كردم بخدا روي به قبله نشدي

علتش نيزه ي آن بود كه پهلو برداشت

ديدم از دور كسي رَختِ تو را ميپايد

آمدم زودتر از من ، او همه را او برداشت

زخمهاي بدنت از دو طرف مرتبط اند

هر كسي نيزه اي از پشت زد از رو برداشت

بين ميدان نشد اما وسطِ خيمه كه شد

آخرش عمه ي تو دست به گيسو برداشت

بخدا خسته شدم آه كجايي اكبر

كاسه ي زانوي من در طلبت مو برداشت

عاقبت توي عبايي جگرم را بردم

با چه وضعي

• یکشنبه
• 18
• مهر
• 1395
• ساعت
• 09:31
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

دین و دنیای منی ، پیر دیانت پدرت
تو خودت رهبری و نور هدایت پدرت

اولین سوره ی در مصحف ایثاری تو
معنی واژه و تفسیر شهادت پدرت

به سلامت وسط عرش خدا خواهم رفت
تا که هست امن ترین راه سعادت پدرت

اشبهُ الناسِ به احمد ز همه خلق خدا
یاد جدّش چقدَر کرده نگاهت پدرت

تا بزرگت کند ، آقا بشوی ، میدانی ؛
چقدَر خونِ جگر خورده به پایت پدرت ؟

تو خودت یک تنه یک لشکری و کرده حساب
وقت تنهایی خود روی توانت پدرت

قدری آهسته ، کمی راه برو ، پشت سرت
بشود هر دو لبش گرم دعایت پدرت

تا که چشمی نخوری ، وقت رجز خواندن تو
اِن یکادی ، نگران خوانده برایت پدرت

این درست است که او تشنه تر است از تو ، ولی
شده شرمنده ی این خش

• جمعه
• 23
• مهر
• 1395
• ساعت
• 10:35
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

بند اول
موذن کرب و بلا/صاحب خُلق نبوی
شیر دلاور حسین/اکبره با اسم علی
معجزه ی کرب و بلا/سرو صنوبر حسین
اسطوره واسه جوونا/علی اکبر حسین
(قدو بالاشه،شبیه حیدر نداره چیزی،کم از پیغمبر)
(به میدون رزم،قدم میذاره که انگار حیدر،با ذوالفقاره)
علی علی علی/نقش سربند تو نام علوی
علی علی علی/ضرباتت همگی مثل علی
علی علی علی/وقتی که بابا میبینه چهرتو
علی علی علی/ناخودآگاه میکنه یاد نبی
(علی جان علی_ولدی علیِ اکبر پسرم)

بند دوم
پاشو عصای پیری ام/من پدر پیر توام
یه یا علی بگو پاشو/ببین زمینگیر توام
صدای هلهله میاد/خنده ی دشمنو ببین
جوون رعنا قد من/بلندشو از روی زمین
(چیکار کرده با،تن تو نیزهکه داره خون از،لب

• سه شنبه
• 21
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 05:58
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

امشب،شب علی اکبره،شب جوون لیلاس،که تو جوونا سره
انگار، محشر کبری شده، کربلا از وقتیکه، علی هویدا شده
علی، از همهی جهات، مثل پیمبره، چه بی نظیره
همه، میدونن این پسر، نائب حیدره، که خیلی شیره
واسه جنگیدن، میشه آماده
دشمن ترسیده، از این شهزاده
" شبه پیغمبر، علیِ اکبر "
ارباب،با یه دل پر از درد،با آه و گریه خودش،اکبرشو راهی کرد
روکرد،به طرف آسمون،خداروشاهدگرفت،دوباره شدروضه خون
خدا، خودت که شاهدی، تمومه دلخوشیم، همین علی بود
ببین، سپاه ابن سعد، عصای دستمو ، گرفت ازم زود
قدم، خم شدتا، اکبر رعنا شه
سخته تو غربت، إربا إربا شه
" آه و واویلا "

شاعر : صادق اویسی

منبع: گروه شاعران جواز نوکری

دانلود سب

• سه شنبه
• 21
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 07:25
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی