حضرت علی اکبر (ع)

بند اول
موذن کرب و بلا/صاحب خُلق نبوی
شیر دلاور حسین/اکبره با اسم علی
معجزه ی کرب و بلا/سرو صنوبر حسین
اسطوره واسه جوونا/علی اکبر حسین
(قدو بالاشه،شبیه حیدر نداره چیزی،کم از پیغمبر)
(به میدون رزم،قدم میذاره که انگار حیدر،با ذوالفقاره)
علی علی علی/نقش سربند تو نام علوی
علی علی علی/ضرباتت همگی مثل علی
علی علی علی/وقتی که بابا میبینه چهرتو
علی علی علی/ناخودآگاه میکنه یاد نبی
(علی جان علی_ولدی علیِ اکبر پسرم)

بند دوم
پاشو عصای پیری ام/من پدر پیر توام
یه یا علی بگو پاشو/ببین زمینگیر توام
صدای هلهله میاد/خنده ی دشمنو ببین
جوون رعنا قد من/بلندشو از روی زمین
(چیکار کرده با،تن تو نیزهکه داره خون از،لب

• سه شنبه
• 21
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 05:58
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

بیارید آیینه و قرآن
شده اکبر عازم میدان
الهی برگرده پیش یعقوب
دوباره باز یوسف کنعان
خَلقا و خُلقا علی،خیلی شبیه به مصطفاست
جوون رعنا قدو،مُوَذن دشت کربلاست
میسوزونه عمه/توی مجمر اسفند/برای علی
میره قلب بابا/تو میدون همش پا/به پای علی
(ولدی علی جان) ۲ ولدی علی
زخم تن تو شده کاری
اشک چشای بابات جاری
میزنه بوسه به رگهای تو
بده باباتو تو دلداری
میخنده دشمن پاشو،ای سرو صنوبرم علی
ای اربا اربا پاشو،شکستی تو کمرم علی
پاشو دست بابا/بگیرو ببر تا/ به خیمه گلم
شده پیکر تو/روی خاک صحرا/همه مشکلم
(ولدی علی جان)۲ ولدی علی

شاعر : امیرحسین سلطانی

منبع : گروه شاعران جواز نوکری

دانلود سبک

• چهارشنبه
• 22
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 09:19
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

جانم به لب آمد
بر نعـش علی اکبر ، جانم به لب آمد
جـای مـادرش لیـلا ، عمه زینـب آمد
روز روشن از ماتم ، در دیده شـب آمد
دیدم به دو دیده ، فرزند رشیدم
بر خـاک بیـابان ، طوبـای امیدم
پرپر زدنـش را ، با گریـه بدیدم
شد قاتل جانم ، این داغ جدیدم
بر نعش جگرگوشه بریدم چو نشستم
آهی زِ دلِ خستـه کشیـدم، بِشکستم
گفتـم پسـرم قـوت جـانِ پـدری تو
برخیـز و دگرباره بده دسـت به دستم
روز روشن از ماتم ، در دیده شـب آمد
بر نعـش علی اکبر ، جانم به لب آمد
رفتم به دو زانو ، بر نعش جوانم
گویی ز تنـم رفت ، یکباره توانم
آمیـزة آهـم ، شد اشـک روانـم
بردم به لبش تا ، خشکیده لبانم
دیـدار علـی دیـدن پیغمبـر حـق بود
پرواز به

• سه شنبه
• 28
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 04:07
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

بی عصا آمد عصایش را زمین انداختند
پیش چشمش مصطفایش را زمین انداختند

حل مشکل‌های هر پ‍یری جوانش می‌شود
آه این مشکل‌گشایش را زمین انداختند

بار دیگر بین کوچه پهلوی زهرا شکس‍ت
بار دیگر مجتبایش را زمین انداختند

دست بر روی محاسن داشت مشغول دعا
احترام ربنایش را زمین انداختند

این علی‌اکبر دگر صدها علی ِ اصغر است
تکه‌ی آیینه‌هایش را زمین انداختند

بود آویزان ِ مرکب نای افتادن نداشت
با کمر افتاد و پایش را زمین انداختند

نوبت کار جوانان بنی‌هاشم شد و
پیش بابایش عبایش را زمین انداختند

چند عضو پیکرش را از زمین برداشتند
چند قسمت از تنش را چند جا انداختند

شاعر : سید پوریا هاشمی

• جمعه
• 7
• مهر
• 1396
• ساعت
• 11:48
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

بنداول

راهییه میدون میشم(با ذکر یامرتضی)۳
محو جمالم شده ( آسمــــــــــونِ کربلا)۳

مدد از علی می گیرم و
می زنم به لشگر عدو
غوغا میکنم وسط رزم
با اجازه از خودِ عمو

سبک جنگیدنم... عین جنگ عموم
با نگاهم میشه ...کار دشمن تموم

(انا ابنُ الحسین...۴)۲

بند دوم

به روی سربندِ من (حک شده نام علی)۳
علی امام منه(منــــــــــم غـــــلام علی)۳

(همه جون و زندگیمو من
میریزم به پای پدرم )۲
هوای شهادته فقط
(تو سرِ مدافعِ حرم)۲

نوه ی مرتضام...،شبیه مصطفام
زیر و رو میکنم...، لشـــــکرُ با نگام

(انا ابنُ الحسین...۴)۲

بند سوم

حسین امامیم دی و ( منم که فرمانبرم)۳
فاطمه نِن اُوغلیام، (قُشون بیلین اکبرم)۳

(

• جمعه
• 7
• مهر
• 1396
• ساعت
• 08:44
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

ی داغی تو دلم دارم
فقط شوق حرم دارم
کارِ من حسرته.. آهِ ..
بخون شعرم رو، غم دارم

ی غم تو سینه محبوسه
واسم رؤیاست و کابوسه
بازم دیشب دیدم تو خواب
زدم شیش گوشه رو بوسه

"پایین پا" نشستم باز
دلم رفته ز دستم باز
یادِ شهزاده افتادم
یاد این روضه هستم باز

علی راهیِ میدونه
ببین لیلا چه مجنونه
حسین دست به محاسن برد
دلش غمدیده و خوونه

کی فکرمیکرد که اینجورشه؟!
علی از خیمه ها دورشه
کنارِ پیکرش آقا
عبا بندازه..، مجبورشه...

تنش تا ارباً اربٰا شد
ز داغش خون به دلها شد
"عَلَی الدُّنیٰا عَفٰا" سر داد
حسین خسته ز دنیا شد

عجیب این روضه جانکاه
حسين تنها كارش آه
روی زانوهاش افتاده
هنوز تا خیمه ها راه...

میگ

• جمعه
• 7
• مهر
• 1396
• ساعت
• 12:04
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

می‌روی و می‌بری همراه خود جان مرا
صبر کن بابا ببین حال پریشان مرا

در پی‌ات اهل حرم آئینه و قرآن به دست
می‌بری با خود دل خیمه‌نشینان مرا

ای عصای پیری‌ام، داری هلالم می‌کنی
بعد تو دشـمن ببینـد حال حیران مرا

قبل رفتن اندکی پیش دو چشمم راه رو
پر کن از قد رسایت قاب چشمان مرا

در جواب تشنگی شد عایدم شرمندگی
گر چه دیدی با زبانت کام عطشان مرا

از فرس افتاده، سوی تو خودم را می‌کشم
آه بابا جان، ببین زانوی لرزان مرا

سوره‌های پیکرت پاشیده از هم وای من
پخش صحرا کرده‌اند آیات قرآن مرا

عده‌ای کِل می‌کشند و عده‌ای کف می‌زنند
تا شنیده دشمنت آوای افغان مرا

تا صدایش می‌کنم یک دشت پاسخ می‌رسد
زینبم! بنگر عل

• جمعه
• 7
• مهر
• 1396
• ساعت
• 11:57
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

سوی میدان نوه ی حیدر کرار آمد
علی اکبر آمد 2

رجزی خواند که یعنی یل پیکار آمد
علی اکبر آمد 2

شاعر : محمد حسن بیاتلو

• جمعه
• 7
• مهر
• 1396
• ساعت
• 17:23
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

‍ ‍#زبانحال_امام_حسین_ع #بالین_حضرت_علی_اکبر_ع

تو ای رعنا جوانم اکبرِ من
تو ای باغِ گلِ پیغمبرِ من
پسر پاشو ببین چشمِ ترِ من
بریز خاکِ عزا را بر سرِ من

علی کشته ی تیغِ جفا
علی الدنیا بعدک العفا

پاشو و تنها پناهِ من تو هستی
چرا در قتلگاهِ خون نشستی
نگاهت را چرا از من تو بستی
ز داغت پشتِ بابا را شکستی

علی کشته ی تیغ جفا
علی الدنیا بعدک العفا

تو را در حجله ی شادی ندیدم
تو را در رختِ دامادی ندیدم
برایت بزمِ دامادی نچیدم
کفن جایِ قبایِ تو بریدم

علی کشته ی تیغ جفا
علی الدنیا بعدک العفا

علی شمع و گل و پروانه ی من
علی ای بلبلِ کاشانه ی من
رُخِ ماهت چراغِ خانه ی من
هم آرامِ دلِ دیوانه ی من

علی

• دوشنبه
• 26
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 13:13
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹

قدری آهسته برو قدری به بابا رحم کن
لااقل قدری به حال ام لیلا رحم کن

دختران فاطمه با رفتنت دق میکنند
پس به حال و روز دخترهای زهرا رحم کن

قبل رفتن عمه ها و خواهرانت را ببین
بچه ها با گریه میگویند بر ما رحم کن

بعد تو خاک دو عالم بر سر دنیا شود
ای علی جان پس بیا بر اهل دنیا رحم کن

هیچ رحمی در دل سنگ سپاه کوفه نیست
دوره‌اش کردند با نیزه خدایا رحم کن

دست و پا دیگر نزن بابا که من جان میدهم
پا مکش روی زمین افتادم از پا رحم کن

تکه‌هایت را به سختی در عبا چیدم علی
تکه پاره شد دلم ای ارباًاربا رحم کن

شاعر : آرش براری

• جمعه
• 26
• آبان
• 1396
• ساعت
• 20:31
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

تا آسمون میره صدای فریادم
کنار جسم تو به سجده افتادم
یواش یواش داره روح از تنم میره
نفس بکش ، بابات از غصه میمیره

زخمی که روی سینه ت گذاشتن ، مُهر نمازم بابا
چاره ندارم با این مصیبت باید بسازم بابا

علی علی جان 2 علی علی ای جانم

خبر نداری از حالِ منِ مضطر
به من بگو چی شد اعضای این پیکر
هر تیکه از جسمت یه جای این صحرا
چجوری تنهایی جَمعِت کنم یکجا

پیغمبر من حرمت مونُ عجب مراعات کردن
دیدن کریمی،واسه تبرُّک تنِت رو خیرات کردن

علی علی جان 2 علی علی ای جانم

هر نقطه از جسمت ، چرا به یک رنگه؟
رو صورتت جای اصابت سنگه
بذار غمت توی دل پدر باشه
خوب نمیشه زخمی که رو جگر باشه

مؤذن من کاشکی تا گودال کن

• شنبه
• 29
• مهر
• 1396
• ساعت
• 11:15
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

شهادت حضرت علی اکبر (ع)

نانجیبان تیشه بر نخل نبی آخر زدند
آتشی بر قلب شاهنشاه بی لشکر زدند

داشتند از حیدر کرار بر دل کینه ای
عقده هارا با دَمِ خنجر سر ِ اکبر زدند

لحظه ای آمد ملک هم در غمش خون گریه کرد
من بمیرم گفت نامش را علی، بدتر زدند

بس نبود انگار تیر و خنجر و زخم زبان
نیزه هاشان را بر آن زخمی ترین پیکر زدند

زخم پهلو، زخم سینه، زخم صورت یک طرف
سنگ های صیقلی را یک به یک برسر زدند

زخم ها در پیکرش از حد گذشت ای وای من
بس که خنجر را به جای خنجر دیگر زدند

راه را گم کرد عقاب ُ می دوید با اضطراب
شیر زخمی را تمامِ اهل آن لشگر زدند

گفت لیلا در میان راه هربار، اکبرم!!
نانجیبان کعبه نی بر ماد

• سه شنبه
• 23
• مرداد
• 1397
• ساعت
• 19:16
• نوشته شده توسط
• رامین برومند(زائر)

گلدی خیمه دن حسین
کربلا مناسینه
هر قدمده سس وئروب
اکبرون صداسینه

قویدی شاه دین قدم ذوالجناحدن یره
هاشمی جوانلاری ایلدی محاصره
راضی اولمیوبدولار کوفه لشگری گوره
آغلیور نجه حسین نوجوان بالاسینه

باشی اوسته اگلشوب شهریار کربلا
پرچم آچدی قارداشی نامدار کربلا
تا قوشون باخوب گوره تاجدار کربلا
نه جلالیلن گلوب اوغلونون عزاسینه

حسرتیله اکبرون باخدی گول عذارینه
قویدی بیر الین اونون رأس زخمدارینه
بیر الیله ایلدی تکیه ذوالفقارینه
پی آپارماسون باخان حال غم فزاسینه

گلدی آل هاشمون باشدا جوشه قانلاری
اذن جنگ ائدوب طلب مرتضی جوانلاری
رام ائدوب حسین اوزی بیر دیلیله اونلاری
سویلدی او عده نون مرحبا وفاسینه

بو

• دوشنبه
• 5
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 09:59
• نوشته شده توسط
• علی ببیرپور

کنار تو دلم آروم نمیگیره
همه دنیا شده پیشِ چشام تیره
علی جانم
جوونِ من تنِ رعنات ز هم پاشید
رشید من قد و بالات ز هم پاشید
علی جانم
همه اعضات چه از هم فاصله دارن
همه اعدات ز شادی هلهله دارن
علی جانم
گل لیلا بگو بابا سخن با من
با دست و پا زدن حرفی نزن با من
علی جانم
به زانوهام نَمونده قوتی بابا
بجز رفتن نمونده حاجتی بابا
علی جانم
ز جا برخیز که عمه از حرم اومد
به یاریِ برادر خواهرم اومد
علی جانم
جوانانِ بنی هاشم همه آیید
به نعشِ ارباً اربا دیده بگشایید
علی جانم
نمونده جز شَبَه از شِبهِ پیغمبر
عوض شد چهرهٔ ماهِ علی اکبر
علی جانم
عبا آرید که جسمِش پخشه تو صحرا
داره میاد صدای گریهٔ زهرا
علی جانم

• شنبه
• 17
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 21:40
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

زمینه حضرت علی اکبر ع

سخته، که تو هستی روی خاک، با تن غرقه بخون
که تموم خواهرات، توی خیمه نیمه جون
پاشو بریم حرم علی، برای خواهرم علی
روی دو دست خسته ام، تنتو میبرم علی
اشکام توی نگاه خستمه
بابا، گل تنت رو دستمه
جسمت مث دل شکستمه
بابا علی علی علی

اشکام دونه دونه میباره، روی خاک تربتت
میسوزه جونم علی، که شکسته حرمتت
برا خودت حرم شدی، شبیه مادرم شدی
دوتا شده سرت ولی، تاج روی سرم شدی
بابا فدای جسم اطهرت
چشم و پیشونی منورت
زهرا، رسیده بالای سرت
بابا علی علی علی

• سه شنبه
• 20
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 13:38
• نوشته شده توسط
• سجاد

صدات، داره میاد، ولی تو رو، نمیبینم
چشام، نداره سو، علی تو رو، نمیبینم
افتادی، داغ تو چه نفسگیره
چی اومده سرت بابا
دور تو اینهمه تیره
چقد، نفس، نفس، زدم، تا اومدم، مردم علی
ندیدی از رو مرکبم، چطور زمین خوردم علی پسرم پسرم
یه بار دیگه، علی بیا نفس بکش
میمیرم من، تو رو خدا نفس بکش
جون زهرا، نفس بکش
علی الدنیا، ولدی بعدک العفا
بند دوم
ببین، مثه تنت، منم علی، پریشونم
میخوام، ببرمت، ولی بابا، نمیتونم
خوش غیرت، به تو نفس من بنده
پاشو به بابای پیرت
حرمله داره میخنده
چقد، نفس، نفس، زدیم، چقد ما لرزیدیم علی
دوتایی با عمه تو رو، روی عبا چیدیم علی پسرم پسرم
از این صحرا، تو رو خدا پاشو بریم
دستاتو آه، بده

• یکشنبه
• 18
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 12:40
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

#واحد حضرت #علی_اکبر علیه السلام⚫️

حرفی بزن ای علی با من
می میرم از داغت اینجا من
ای قوت زانوی بابا
افتادی افتادم از پا من
از جا بلند شو هستی لیلا هیچ کی به فریاد من تنها نمیاد
می خوام تو رو باز بقل بگیرم اما دیگه دستای من بالا نمیاد
دنبال تو در به درم
داره می سوزه جگرم
عمه رسیده از حرم
ای وای علی اکبرم

اینجا تو رو کوفیا زدن
با کینه با نیزه ها زدن
یاد غم مادر افتادم
تا که تو رو بی هوا زدن
هر جا که می رم گل داده جسمت باید چقد لاله از این صحرا بچینم
آه ای علی جان سخته که تنها جسم تو رو میون این عبا بچینم
سخته تو رو ای اکبرم
به سمت خیمه ببرم
باید بیان اهل حرم
ای وای علی اکبرم

• چهارشنبه
• 21
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 12:57
• نوشته شده توسط
• سجاد

خلیل الله داغی چون من ندیده
اسماعیلم شده گلو بریده
یارب ثمرم شد اربا اربا
علی ، علی الدنیا بعدک العفا
شکست آیینه ات یا رسول الله
اکبرم گلی بود با عمر کوتاه
شد باغ لاله این دشت و صحرا
علی ، علی الدنیا بعدک العفا
صورت بر صورت تو میگذارم
از جگر بانگ یا "بنی" بر آرم
یک بار دیگر بگو "ابتا"
علی ، علی الدنیا بعدک العفا
*به این سبک خوانده شود*

• یکشنبه
• 25
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 21:29
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

نور چشمم، شبه پیغمبر، نکش پا بر زمین
آمدم بابا! علی اکبر(ع)، نکش پا بر زمین

کینۂ نام ِ تو را دارند این سرنیزه ها
گر چه شد دور و برت محشر، نکش پا بر زمین

تیرهایش شد تمام و دید جان داری هنوز
بر تنت شمشیر زد بدتر، نکش پا بر زمین

بسکه با سرنیزه ها بر سینه ات ضربه زدند
از نفس افتاده این حنجر، نکش پا بر زمین

خشکی لب های خود را غرق خون بر هم نزن
پیش من بیتاب و مضطر، پا نکش روی زمین

إرباً إربا یعنی افتاده ست از تو رویِ خاک
تکّه تکّه هایی از پیکر، نکش پا بر زمین

رحم کن بر سنّ و سالم، جان سپردم تا تو را...
جمع کردم در عبا... دیگر نکش پا بر زمین!

• دوشنبه
• 26
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 16:51
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

◾شورسینه زنی محرم‌شب هشتم

◾بنداول

اکبرمن اکبر من

لاله‌ی از خون تر من(۲)

با لعل غرق خون از چه چنین شدی

در پیش چشم من نقش زمین شدی

ای تشنه لب علی خیز و سخن‌بگو

ای خاتم پدر تو بی نگین شدی

اکبرمن اکبرمن

لاله‌ی از خون تر من(۲)

◾بنددوم

از سوی قاتلت بر تو جفا شده

زلفت به دست باد از چه رها شده

افتاده‌ام دگر بابا من از نفس

بعد تو جان ز تن بابا جدا شده

اکبرمن اکبرمن

لاله‌ی از خون تر من(۲)

◾بندسوم

مست نگاه تو هر لحظه بوده‌ام

بین عبا تو را جمعت نموده‌ام

حرفی بزن علی تا جان دهی بمن

در پیش جسم تو شعری سروده‌ام

اکبر من اکبر من

لاله از خون تر من(۲)

• دوشنبه
• 26
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 17:18
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

مگر از عمر پدر غیر پسر می‌ماند
که جوان در نظر او به جگر می‌مانَد
سالها بود کنار تو فقط میگفتم
که برای من از این عمر پسر می‌مانَد
خواستم راه رَوی یک دو قدم ، میدیدم
ساعتی بعد برایم دو سه پَر می‌مانَد
زودتر از نفس اُفتاده‌ام از تو که بگویند همه
که جوانمُرده در این دشت مگر می‌مانَد؟
پسری را که روی چشم بزرگش کردم
بر عبا نیز به اما و اگر می‌مانَد
کاش میشد که مرا جمع کنی میخندند
خواستم پا شوم از خاک کمر می‌مانَد
اکبری داشتم و حال چرااکبرهاست
که تنِ تو به تن چند نفر می‌مانَد
رفتم از هر طرفی جمع کنم قدت را
نیمه‌ای در بغل و نیمِ دگر می‌مانَد
بازوی مادرم و بازوی تو مثل هم اند
زخم پهلوی تو بر ضربه‌ی در م

• دوشنبه
• 26
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 17:34
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

آینه ی رخ پیمبر در برِ بابا
شکستی و شدی علی جان ارباً اربا
آه ، واویلا علی جان واویلا ٢
پر شده کربلا ز اکبر وای از دل من
این قطعه قطعه پیکر تو شد قاتل من
آه ، هر سو بنگرم جسم تو را
جمعت می کنم روی عبا
واویلا علی جان واویلا ٢
اگر چه خون گرفته رویِ ماه تو اکبر
مدافع حرم بسازد راه تو اکبر
آه ، اکبر اسوه ی زیبائی هاست
اکبر غیرت وحلم و تقواست
واویلا علی جان واویلا ٢

• دوشنبه
• 26
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 17:39
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

وقتی که پیکر پسرم تکه تکه شد
آهی کشیدم و جگرم تکه تکه شد
تاریکی آسمان امید مرا گرفت
تنها ستاره ی سحرم تکه تکه شد
درهم شکست تا که ستون خیام من
قلب تمام اهل حرم تکه تکه شد
این جذر و مد نیزه امان مرا برید
اکبر مقابل نظرم تکه تکه شد
این ریز ریز ریخته روی زمین علی است!؟
زینب بیا، پیامبرم تکه تکه شد
دیدم شکاف پهلو و رفتم به پشت در
تا میوه ی دلم به برم تکه تکه شد

• دوشنبه
• 26
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 18:04
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

دوبیتی شهادت حضرت علی اکبر(ع)
فلك آتش زدي بر حاصلِ من
تو خاكستر نمودي این دلِ من
جوانم را گرفتي پيش چشمم
زدي صدها گره بر مشكلِ من

• جمعه
• 30
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 21:38
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

دوبیتی شهادت حضرت علی اکبر(ع)
عليِ اكبر همه عمرم تو هستي
چرا اي ياورم از پا نشستي؟
تو رفتي و خزان کردی بهارم
ز داغت قامت بابا شكستي

• جمعه
• 30
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 21:51
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

در ميان خيمه هاي كربلا
بود سلطان جواني در نوا
در خيالِ لحظه اي پرواز بود
با خداوند جهان در راز بود
رفت سوي خيمه اي با شور و شين
تا بگيرد اذن ميدان از حسين
گفت بابا مرحمِ جانم بده
اي پدر تو اذن ميدانم بده
قامتش بوسيد شاه كربلا
اذن میدان داد بر آن مه لقا
*
مظهر عشق خدا شد منجلي
عاقبت راهي ميدان شد علي
دم به دم بابا دعايي مي نمود
شكر الطاف خدايي مي نمود
گفت يارب اين ز نسل كوثرست
نوجوانِ من عليِ اكبرست
شمس رخسارش به مانند نبي ست
نام و اندامش چو بابايم علي ست
اين دلم تا ياد جدم مي نمود
روي ماهش غصه هايم مي زدود
*
رفت آن سرو بلندِ و شیر نرّ
تا كند خیل عدو را در به در
خطبه اي را خواند پيش دشمنان
كرد

• جمعه
• 30
• شهریور
• 1397
• ساعت
• 22:20
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

اولین کسی که به میدان رفت ابوالحسن علی اکبر بود.علی اکبر ۲۷ سال سن داشت. او آینه زیبایی پیامبر و نمونه خلق و خوی والا و منطق بلیغ رسول اکرم(ص) بود.
برای رفتن به جنگ آماده می شد اما زن ها نمی توانستند دوری او را تحمل کنند،چون او به عنوان حصون خیمه های امیدشان بعد از امام حسین بود.
علی اکبر از پدر گرامی اش اذن گرفت تا به میدان برود.حضرت نیز اذن داد،سپس نگاهی مأیوسانه به او انداخته،چشمانش را به زیر انداخت و گریست.[در مقتل مقرم گریستن امام و متن دعایی که در ادامه آمده و سخن امام خطاب به عمرسعد را بعد از رجز خوانی علی اکبر در میدان نوشته است]
سپس امام فرمود:"خداوندا شاهد باش پسری به جنگ آنان می رود

• سه شنبه
• 3
• مهر
• 1397
• ساعت
• 12:41
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

زن ها به دور علی اکبر حلقه زدند و دست به دامان او شدند و گفتند: در این غربت به ما رحم کن،ما طاقت دوری تو را نداریم.
اما علی اکبر به آنها توجهی نکرد،چون می دید امام زمانش در محاصره دشمنان زیادی قرارگرفته و می خواهند او را به شهادت برسانند.
علی اکبر سوار بر یکی از اسب های امام حسین به نام "لاحق" شد.
"لیلا" مادر علی اکبر _دختر"میمونه" یعنی نوه دختری ابوسفیان بود.یکی از میان لشکر عمرسعد به همین جهت خطاب به علی اکبر گفت:
ای علی!تو با یزید،رحم و نسبتی داری و ما می خواهیم حق این نسبت و خویشاوندی را رعایت بکنیم،تو اگر بخواهی به ما پناهنده شوی در امان هستی.
علی اکبر(ع)فرمود:
"رعایت خویشاوندی با رسول خد

• سه شنبه
• 3
• مهر
• 1397
• ساعت
• 12:58
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

علی اکبر پس از این گفت و گو در حالی که رجز می خواند و خود را معرفی می کرد به دشمن حمله برد:
"انا علي بن الحسين بن علي_نحن و رب البيت أولي بالنبي_تاللّه لا يحكم فينا ابن الدعي_أضرب بالسيف أحامي عن أبي_ ضرب غلام هاشمي قرشي"
علی اکبر بی درنگ به میمنه لشکر عمر سعد حمله می کرد،باز می گشت و به میسره یورش می برد و گاهی به دل لشکر می زد. هر گروهی که به طرف او می آمدند همه را می راند و هر کسی که ادعای شجاعت داشت وبه جنگش می آمد به قتل می رساند.
علی اکبر ۱۲۰ نفر از دشمن را به هلاکت رساند.تشنگی تأثیر زیادی بر او گذاشته بود،نزد پدرش بازگشت تا کمی استراحت کند.
به پدر عرض کرد که تشنه است.علی اکبر عرض کرد:
"

• سه شنبه
• 3
• مهر
• 1397
• ساعت
• 13:04
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

امام حسین زبان علی اکبر را به دهان گرفت و آن را مکید،آن گاه انگشترش را به او داد تا دردهانش بگذارد.
علی اکبر به میدان بازگشت،این بار از مژده ای که امام حسین به او داد و فرمود جدش مصطفی را خواهد دید بسیار خوشحال بود.
حمله ای به دشمن که یاد آور حمله های علی(ع)در میدان نبرد بود،چنان یورشی آورد که آنها نفهمیدند آیا او واقعا علی اکبر است که به جمع لشکر می تازد یا علی بن ابیطالب که چون شیر در میدان یکه تازی می کند و برق شمشیرش چون صاعقه ای می ماند که بر سر آنها فرود می آید!
او ۲۰۰ نفر از نیروهای دشمن را به هلاکت رساند.مرّة بن منقذ عبدی با دیدن این صحنه گفت:گناه همه مردم عرب به گردن من اگر داغ او را

• سه شنبه
• 3
• مهر
• 1397
• ساعت
• 13:07
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور