مدایح و مراثی امام حسین

می چکد خونِ جگر هرشب به دامانِ شما
وای میمیرم من از حالِ پریشانِ شما

گریه هایم،بعد از این هم آبرو داری کنید
اشک‌هایِ چشمِ من جانِ من و جانِ شما

چای میریزم من اینجا قند می گیرم به دست
نوکری خوب است تنها پیشِ مهمانِ شما

روضه هایِ تو گناهان مرا با اشک شُست
خیس می گردم فقط در زیرِ بارانِ شما

در نجف یا کربلا یا سامرا یا مشهدیم
ما که می چرخیم هر جا سمتِ ایوانِ شما

از سرِ ما هم زیادی هست لطفِ مادرت
رفته بر زهرا یقیناً طرزِ احسانِ شما

عمه ی سادات در این خیمه راهم داده است
تا که باشم مرحَمِ چاکِ گریبانِ شما

روضه خوان چیزی نگفت و های هایت شد شروع
می‌بَرَد ما را کجا اینبار طوفان شما

شاعر : حسن لط

• جمعه
• 7
• مهر
• 1396
• ساعت
• 12:15
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

هرچی که از بچگیام میاد به یادم
غیر خودت به هیچکسی دل نمیدادم
تو که هزار دفه به داد من رسیدی
لحظه سخت جون دادن برس به دادم

برس به دادم/ که هیچکسی رو غیر تو ندارم
برس به دادم/ تا سر به روی زانوهات بذارم
برس به دادم/ تا مثل عابس و حبیب بمیرم
برس به دادم/ تورو خدا نذار غریب بمیرم

یه لحظه بی آقام حسین نمیشه
هیچکی واسم امام حسین نمیشه

*************

درسته نالایق صددرصدم آقا
ولی غذای روضتو هم زدم آقا
به خاطر همین ارادتی که دارم
بذار ببینم روبرو گنبدم آقا

بذار بیام چون/ میخوام یه گوشه از حرم بمیرم
بذار بیام چون/ میخوام ضریحتو بغل بگیرم
بذار بیام چون/ میخوام مثه ابر بهار ببارم
بذار بیام چون/ یه دنی

• دوشنبه
• 12
• مهر
• 1395
• ساعت
• 20:46
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

نشسته بر لب خورشید از غم آه

به گریه نوحه سرا گردیده ماه

بابی انت و امی ثارالله

به درگه تو من آوردم پناه

ردم مکن منم و بار گناه

بابی انت و امی ثارالله

دل خالی ز غیر است

مجذوب چون زهیر است

هر کسی عاشقت شد او عاقبت به خیر است

سیدی حسین جان

******

درس وفا شده به هر دل آگاه

رخ تو و روی غلام سیاه

بابی انت و امی ثارالله

ز تیغ و خنجر و ز تیر جانکاه

چه بر سرت رسیده در قتلگاه

به ابی انت و امی ثارالله

هر روز ما محرم

مصیبت تو اعظم

اشک عزای تو شد برات از جهنم

سیدی حسین جان

شاعر : میثم مومنی نژاد

دانلود سبک

• سه شنبه
• 13
• مهر
• 1395
• ساعت
• 16:44
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

حالا که غیر از چشم‌های تر نداری
تنهای تنها ماندی و یاور نداری

بگذار تا زینب لباس رزم پوشد
تا که نگوید دشمنت لشگر نداری

من آب می‌آرم برای اهل خیمه
دیگر نگو آقا که آب‌آور نداری

بگذار لخته‌خون ز لب‌هایت بگیرم
آخر مگر ای نازنین، خواهر نداری

دیشب میان خواب زهرا مادرم گفت
زینب بمیرم پس چرا معجر نداری

تعبیر کن خواب مرا ای یوسف من
حالا که غیر از چشم‌های تر نداری

می‌آیم امشب بهر دیدارت به گودال
هرچند دیر است و تو دیگر سر نداری

شاعر : سید محمد جوادی

• شنبه
• 8
• مهر
• 1396
• ساعت
• 10:36
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

ما برای حسینیم نوکرای حسینیم

عمریه زیر دین کربلای حسینیم

کربلا عرش اعلای دنیاست

کربلا قبله ی سینه زنهاست

کربلا قطعه ای از بهشته

کربلا خونه ی آخر ماست

ما گرفتار و دلداه های حبیبیم

ماهمه گریه کنهای شیب الخضیبیم

آه برا دیدن کربلا بی شکیبیم

یا حسین ما مبتلاییم

عاشقای کربلاییم

ای حسین جان

******

ای که شور آفرینی ذکر اهل یقینی

جان زهرا بیا و ما رو کن اربعینی

ما بدون تو چیزی نداریم

تا که روز قیامت بیاریم

هر چه داریم حسین از تو داریم

ما بهشت و ز لطف تو داریم

تو همه آبروی گدا هستی آقا

تو امیر دل شیعه ها هستی آقا

تو شهنشاه کرببلا هستی آقا

ذوب در ذات خدایی

ای امیر کربلایی

ای حسین

• سه شنبه
• 13
• مهر
• 1395
• ساعت
• 17:43
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

رفته صبر از کَفَم این حال نمی‌فهمم چیست
عمق این فاجعه صد سال نمی‌فهمم چیست

در سرم هست از او طرح سری خون‌آلود
من که نقاشی و تمثال نمی‌فهمم چیست

درکَم از اوست همین قدر که شد ذبح عظیم
باقی روضه يِ‌ گودال نمی‌فهمم چیست

کشتن تشنه‌یِ زخمی عمل سختی نیست
بر سرش این همه جنجال نمی‌فهمم چیست!

سر کجا رفته و انگشتر و انگشت کجاست؟
بسمل کَنده پر و بال نمی‌فهمم چیست

نحر این سر که خودش جایزه دارد، دیگر
غارتِ خیمه و اموال نمی‌فهمم چیست

زره و خوود و سپر باز هم ارزش دارد
غارتِ چادر اطفال نمی‌فهمم چیست!!!

بین گودال و شلوغیش تنش خُرد شده
نعل آوردن و پامال نمی‌فهمم چیست

شاعر : محمد رسولی

• شنبه
• 8
• مهر
• 1396
• ساعت
• 10:46
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

هوای قلب حسینی ؛ دو چشم بارانی است
هوای میکده از نام دوست رحمانی است

گرفته شور محبت همه وجودم را
جدایی من و عشق حسین ویرانی است

برای روزی خود رو به هیچ کس نزدم
همیشه روزی نوکر ، قدیم الاحسانی است

اسیر موی حسینم چرا که عاقبتِ ...
... جدایی از سر زلف حسین حیرانی است

به جز حسین ندارم کسی و می دانم
کنارش از صفِ بهتر ز من ، فراوانی است

شبیه " کُن فَیَکون " دیده ام به سوی گدا
دو دست رحمت آقا رسیدنش آنی است

ملائک و شهدا هم به روضه می آیند
چرا که فاطمه در مجلس عزا بانی است

کسی که پای عَلَم ماند و آخرش جان داد
به لطف فاطمه در روز حشر تنها نیست

خدا کند که دمِ مردنم میان عزا
فقط حسین بگویم ... چه

• پنج شنبه
• 15
• مهر
• 1395
• ساعت
• 16:09
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

کاری به دشت لاله و گلشن ندارم
آواره ام، جز روضه ات مأمن ندارم

من دوستت دارم، بخوان از اشک هایم
از روسیاهی جرأت گفتن ندارم

این لطف زهرا مادرت بوده و گرنه
ظرفیت این عشق را قطعا ندارم

پیش خدای خود به یاد نوکرت باش
تو آبرو داری و اما من ندارم

دردسرت هستم ولی از خود مرانم
من که کسی را غیر تو اصلا ندارم

بر من به نورانیت "جون" ات نظر کن
حالا که پیشت چهره ای روشن ندارم

از آن شبی که آمدم کرب و بلایت
میلی به جنت، یک سر سوزن ندارم

درس بزرگی را من از عابس گرفتم
مجنون که باشم حاجت جوشن ندارم

عریان شدم تا که بدانی با تو هستم
حالا ببین مثل تو پیراهن ندارم

دیشب برایت تا سحر روضه گرفتم
من را ببخش امرو

• یکشنبه
• 18
• مهر
• 1395
• ساعت
• 07:15
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

گفتیم یاحسین و خدا هم خریدمان

امسال هم نکرده خدا نا امیدمان

با پای خویش مجلس روضه نیامدیم

زهرا خودش به ماه محرم کشیدمان

یاد تمام گریه کنان حرم بخیر

پیر غلام های محاسن سپیدمان

آرام تا نوای حسین جان بلند شد

آمد صدای چند رفیق شهیدمان

اجداد ما برای حسین تکیه میزدن

پرچم به دوش روضه خدا آفریدمان

خاصیت حسین جدایی ز غیر اوست

یک جلوه کرد و از همه عالم بریدمان

با این همه گناه چه تحویلمان گرفت

گویا به وقت معصیت اصلا ندیدمان

جا مانده ایم از سفر کربلا چه قدر

آمد شمیم سیب و به اینجا کشیدمان

هرکس که خوب گریه کند یار فاطمه است

زهرا برای یاری خود برگزیدمان

مادر بنی گفت و همه عالم ریخت به هم

• یکشنبه
• 18
• مهر
• 1395
• ساعت
• 07:16
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

یکباره میان راه پایش لرزید
مبهوت شد، از بغض صدایش لرزید

زینب به چه خیره شد که اینگونه زمین
از ناله ی "وا محمدا"یش لرزید

شاعر : سید محمد مهدی شفیعی

• شنبه
• 8
• مهر
• 1396
• ساعت
• 10:55
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

وقتی که نان فقر را دندان گرفتم
از دست او بوسه به جای نان گرفتم

گفته اند کفر است نخواهد شد ولی من
حاجات را از این خداوندان گرفتم

هر چند رعیت زاده ام اما زرنگم
با گریه هایم مزد از سلطان گرفتم

با ابروی بُرنده اش خون مرا ریخت
با خون پامالش حنابندان گرفتم

وقتی زلیخا کور شد میگفت یوسف
دیدی چگونه از خودم تاوان گرفتم

تنها برای صاحب خود پارس میکرد
درس بزرگی از سگ دربان گرفتم

میخواستم بازار یارم گرم باشد
اما کنار حجره اش دکان گرفتم

دردم فراقش است و درمانم وصالش
از اربعینش درد بی درمان گرفتم

نگذاشت پشتم تا شود چون تا شدم من
سینی چای روضه و قندان گرفتم

قربانی ام اما ده ذالحجه ام را
از اشتیاقم سوم

• سه شنبه
• 20
• مهر
• 1395
• ساعت
• 08:26
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

ارباب حسيني و اميري
تسكين درد هر اسيري

عين سفينة النجاة
سوم غدير در غديري

من نوكري اسيرم آقا
در كوي تو صغيرم آقا

كردي كرامت ولي ارباب
واسه حرم فقيرم آقا

من اسيرم
من اسير ابن اسير ابن اسيرم
من فقيرم
من فقير ابن فقير ابن فقيرم
تو كريمي
تو كريم ابن كريم ابن كريمي
تو اميري
تو امير ابن امير ابن اميري

اي آقا جون من فدات
اي آقا ميميرم برات
با اذنت اگه عمري باشه
تا جون هست نوكرم برات

اباعبدلله حسين ثارالله
اباعبدلله حسين ثارالله

علی اصغر فرجی

دانلود سبک

• شنبه
• 8
• مهر
• 1396
• ساعت
• 10:57
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

خواستم غوغا کنم در شعر باغم بیشتر
مایه ی اشکی بریزم بهر ماتم بیشتر

خواستم طوفان کنم اعجاز کردی باقلم
تا نویسم هردم از شور محرم بیشتر

بوی عطر سیب پیچیده به هر مجلس ولی
بوی خون می آید از سرخی خاتم بیشتر

هر سلام از هر مکانی را خریداری حسین
میدهی حاجت ولی در زیر پرچم بیشتر

این کرم خانه که آواز گدا نشنیده است
میشوند با لطف تو امثال حاتم بیشتر

روز محشر سربلند و بر لبانم خنده است
گرچه پای روضه ات گریان بیفتم بیشتر

پیمان امجدی عبدالحیدر

• شنبه
• 8
• مهر
• 1396
• ساعت
• 11:25
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

وای از این روضه که از آن شده دفتر خونین

روضه خوان خون به دل و مسجد و منبر خونین

مستمع جامه ی خود چاک زد از این ماتم

مادری لطمه به صورت زد و منبر خونین

روضه اینست که مابین دو تا نهر حسین

با لب تشنه زمین خورده و پیکر خونین

یک نظر کرد به خیمه، نظری کرد به آب

جگرش خون شده، پیکر شده یکسر خونین

نیزه ها بر تنش از هر طرفی می آیند

بسملی می شود این مرغ تن و پر خونین

یادش آمد که چطور اصغر او پرپر شد

صورتش هم شده با صورت اکبر خونین

در همین حول و لا شمر به گودال رسید

دشنه آورد برون، شد دل خواهر خونین

تیغ از سمت گلویش نبرید -اما شمر-

دید از حنجر مولا نشده سر خونین؛

عصبانی شد و با پا بدنش را

• چهارشنبه
• 21
• مهر
• 1395
• ساعت
• 07:24
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

وقتی برایِ کرب و بلا گریه می کنیم

بی شبهه رو به رویِ شما گریه می کنیم

آری نگاهِ توست که ما ناله می زنیم

تو شاهدی چرا وُ کجا گریه می کنیم

سرخی پرچمت به رویِ سینه دوختیم

در کوچه هایِ مهر وُ وفا گریه می کنیم

در کوچه هایِ سینه زنی پا گرفتـه ایم

جمـعی ولی بدونِ ریا گریه می کنیم

شش گوشه حسرتی ست که هرروز می کشیم

با آرزویِ مـُهرِ رضا گریه می کنیم

پایِ دعایِ ندبه پُر از ذکـرِ العَـجَل

تا جمـعه یِ وِصال شما گریه می کنیم

شاعر : حسین ایمانی

• شنبه
• 8
• مهر
• 1396
• ساعت
• 14:12
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

ثارالله
جهان من که جدا از تو جانم افسرده ست

شبی صدا نزنم یا حسین دلم مرده ست

قسم به عشق که جانم به گریه محتاج است

بدون اشک غمت باغ دیده پژمرده ست

شب بدون غمت روز مرگ نوکرهاست

کبوتر دل ما بی شما زمین خورده ست

چه خواب ها که گذشت از سرم به شوق حرم

نه از زمانه دلم از فراق ازرده ست

از ان زمان که خودم را شناختم ای عشق

به هر `حسین” شنیدن دلم تکان خورده ست

بهشت زائر کرببلاست هر جمعه

بهشت را حرمت زیر سایه اش برده ست

بهشت جلوه ای از کربلای ثارالله

به زائر حرمش گفته اند زارالله

شاعر : حسن کردی

• شنبه
• 8
• مهر
• 1396
• ساعت
• 14:19
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

من اشک های تو روضمو قطره قطره سَر می کشم
با اِذنِ سقای حرم تا کربلا پَر می کشم
باز تو اشک و آهم دادی
باز تو ظلمت ماهم دادی
باز تو هیئت راهم دادی
آه (کربلا ۵ )

ما با اشکِ با معرفت میشم هر جایی یارِ تو
صبح ِ محشر امّید ماست دستای علمدارِ تو
آه امیدِ دل ها عباس
آه عزیز زهرا ، عباس
آه شبیه مولا ، عباس
آه (کربلا ۵)

یادِ اون جوونایی که تو جبهه ها بی واهمه
جون می دادن تو راهِ تو با سربندِ یا فاطمه
ما محبّ حیدر هستیم
ما غلام قنبر هستیم
ما مطیع رهبر هستیم
آه ( کربلا ۵ )

شاعر : محمد بختیاری

دانلود سبک

• چهارشنبه
• 5
• آبان
• 1395
• ساعت
• 11:23
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

با همه بدیم من تو رو میخوام تو به روم نیار گرچه رو سیام
حیفه آخرش کربلا نیام
روزگار من با تو طی میشه گریه های من مثل خواهشه
حال من فقط تو حرم خوشه
لحظه های خوش، وقتیه / توو حرم باشی، یک لحظه
بوسه های بر، شیش گوشه / ولله عالمی، می ارزه
حسرت دلم، این شبها / یک زیارت و، پابوسه
این گدا فقط، با اسم / کربلای تو، مانوسه
جان آقام آقام ثارالله 4

دلخوشم به این اشک و ناله ها با تو میشه رفت تا خودِ خدا
دستمو بگیر شاه با وفا
سفره ی پدر، شیر مادرم حاصلش شده اینکه نوکرم
نوکر تو و عبد حیدرم
غرق رحمته، هرکس که / عمرش و برات، میذاره
هر کسی جدا، شد از تو / آخرش میشه، آواره
با تو سرفرازم آقا / بی تو تا ابد، حیرو

• چهارشنبه
• 5
• آبان
• 1395
• ساعت
• 11:33
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

روح دعا ذات شفایی حسین

فوقِ همه جاذبه هایی حسین

بیمۀ تو فوق همه بیمه هاست

ذکر خوشِ رفع بلایی حسین

شیفته ات شیر خدا بود و تو

شیفتۀ شیر خدایی حسین

هم فقها هم علما عبد تو

سیر سلوک عرفایی حسین

شکر خدا در صف اربابها

بین همه قسمت مایی حسین

کعبه خودش سمت تو خواند نماز

قبله ای و قبله نمایی حسین

با گُهری قابل تعویض نیست

لذت این شعرسرایی حسین

وصف تو صد جلد غزل می شود

طعم غزل با تو عسل می شود

کیست که از فیض تو سیراب نیست

غیر شما هیچ کس ارباب نیست

جاذبه ات جذبِ تو کرده مرا

زندگیِ بی تو که جذاب نیست

لذتی از زندگیِ خود نبرد

هرکه به صحن تو شرفیاب نیست

بین گدایان تو زانو زدن

پیش کسی غیر

• شنبه
• 21
• مرداد
• 1396
• ساعت
• 10:30
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

گریه در عزای تو خیر العمل
ای گریه در عزای تو خیر العمل حسین

ای شور عشق دائمی و لم یزل حسین

با گفتن حسین حسین از تولدم

پر شد پیاله ی دهنم از عسل حسین

با این همه تلاطم امواج روزگار

کشتی رحمتت شده ضرب المثل حسین

تو سرزمین رحمتی و در زمین تو

عباس، شیر ام بنین شد جبل حسین

عاشق تر از تو کیست که در معرض بلا

یک جا خریده ای همه را در ازل حسین

ما پیرو ریاست این مکتبیم و بس

شیخ الائمه گفت: که نُوحُوا علی الحسین

ای صید دست و پا زده در خون نظاره کن

بر حال و روز خواهر خود روی تل حسین

خونی مکن محاسن خود، رحم کن... بس است

بر ناله های فاطمه حداقل حسین

شاعر : محمد جواد شیرازی

• شنبه
• 15
• مهر
• 1396
• ساعت
• 04:20
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

وقتی دلی شکست، یقینأ بها گرفت

در سرسرای عرش معلا سرا گرفت

قربان عاشقی که دلش بیقرار شد

بعد از نماز شب ز خدا کربلا گرفت

یادم نمی رود که به اعجاز تربتت

وقت اذان صبح ،مریضی شفا گرفت

حال و هوای هیئتتان خوشتر از بهشت

با چای روضه بود که دل ها جلا گرفت

بال مگس کلید معمای چشم ماست

چشمی که اعتبار ز آب بقا گرفت

"صد مرده زنده میشود از ذکر یا حسین"

ارباب ما شِفای مسیح از خدا گرفت

زهرا نوشت نامه، خدا هم قبول کرد

باید وجود گریه کنان را طلا گرفت

بال ملک به زیر قدم های زائرش

اما خودش ز دار جهان بوریا گرفت

تفسیر سوره ای که به نیزه نشسته است

باید فقط ز دختر شیر خدا گرفت

تن های کشتگان همه در زی

• شنبه
• 21
• مرداد
• 1396
• ساعت
• 10:34
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

فطرس رسیده جا به کبوتر نمی رسد

حتی فرشته پیش تو با پر نمی رسد

پس با وجود این همه شعبان که رفته است

دیگر گناهکار به محشر نمی رسد

با یاحسین مست ترینیم به مقصدش

هر قدر کاه گشت سبک تر،نمی رسد

گاهی برای ما نرسیدن رسیدن است

آن جا که دست شاه به نوکر نمی رسد

دنیای بی حسین اگر آخر غم است

دنیای با حسین به آخر نمی رسد

کوهی به کوه نه که در این روزگار پَست

دست برادری به برادر نمی رسد

در هیچ لحظه ای به جز از لحظه ی اَخا

در نقشه ها فرات به کوثر نمی رسد

ارث پدر گلوی بریده ست لاجَرَم

وقتی که اکبر است به اصغر نمی رسد

وقتی که نیستند علی های کربلا

انگشترت مگر که به دختر نمی رسد؟؟

در آخرین دقیقه

• شنبه
• 21
• مرداد
• 1396
• ساعت
• 11:07
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

رَمْیِ ستون کعبه نمودند در مِنا
در قتلگاه رسم مِنا را به هم زدند

جوشید خون زمزم زهرا از آن گلو
با خنده حُزنِ زمزمه ها را به هم زدند

شاعر : عماد بهرامی

• شنبه
• 15
• مهر
• 1396
• ساعت
• 17:01
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

عمریست که گریان ابالفضل و حسینیم

ما بی سر و سامان ابالفضل و حسینیم

گوییم به آوای جلی بر همه دنیا

ای قوم مسلمان ابالفضل و حسینیم

تا اینکه مداوا بشود این دل پر زخم

ما در پی درمان ابالفضل و حسینیم

هر دل که پریشان شده دلداده ی یاریست

صد شکر پریشان ابالفضل و حسینیم

با یک نگه مادرتان در همه اوقات

بر سفره ی احسان ابالفضل و حسینیم

دیدیم که اشک غم او شست گناهان

ما در یم غفران ابالفضل و حسینیم

در مشهد سلطان همه در کرببلایم

زوار خراسان ابالفضل و حسینیم

ای کاش ببینیم که در یک شب جمعه

ما زائر و مهمان ابالفضل و حسینیم

ما سینه زنان ، لطمه زنان ، مویه کنانِ

کام و لب عطشان ابالفضل و حسینیم

شا

• شنبه
• 21
• مرداد
• 1396
• ساعت
• 11:15
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

نماز وتر خدا زیر پا چه خواهد شد
اگر بریزد خون خدا چه خواهد شد

به قطره قطره خونت که در زمین گل شد
بگو پس از تو دل کربلا چه خواهد شد

تو میروی و جهان مات رفتنت مانده
پس از تو گردش سیاره ها چه خواهد شد

تو از فصیح ترین صفحه های تاریخی
بدون نام تو تاریخ را چه خواهد شد

تو در نشیب، تو در قتلگاه در اوجی
به چاه هم بروی یوسفا چه خواهد شد

پدر اگر بروی جمع ما پریشان است
پس از عروج تو تکلیف ما چه خواهد شد

چو دست بر کمر خود گرفته ای بابا
عمو بگوید ادرک اخا چه خواهد شد

بپرس از بدن مانده در تب گودال...
که زلف بر سر نیزه رها چه خواهد شد

پس از تو عشق! همین خاک بر سر دنیا
که زندگانی بعد از شما چه خواهد شد

• شنبه
• 15
• مهر
• 1396
• ساعت
• 17:11
• نوشته شده توسط
• ایدافیض

بند اول

میزنی حرف آخرو

تو رو به رقیه نرو

تو رو به رقیه نرو

نشکنی قلب خواهرو

تو رو به رقیه نرو

تو رو به رقیه نرو

اگه بری قدم میشه خمیده

اگه بری عمر من سر رسیده

اگه بری سرت میشه بریده

)تو رو جون زینب نرو ۳ ثارالله(

بند دوم

وقتی میاد بالا سرت

بدون می میره خواهرت

بدون می میره خواهرت

وقتی میشه جدا سرت

بدون می میره خواهرت

بدون ی میره خواهرت

آبی ندارم پُش سرت بریزم

اشک چشام بدرقه ته عزیزم

اگه بری عین برگ پاییزم

بند سوم

نگو بیارم پیرهنو

نیاری اسم رفتنو

نیاری اسم رفتنو

نیگا بکن حال منو

نیاری اسم رفتنو

نیاری اسم رفتنو

واویلا

چند روزه که گریه مو در میاری

یواشکی مثل بارون میا

• چهارشنبه
• 22
• شهریور
• 1396
• ساعت
• 12:24
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

مونده یه پیرهن بدن نداره

بدنتم که پیرهن نداره

آخ بمیرم تنت کفن نداره ، دلم زاره

دلم زاره، آخه حیرونم و سرگشته

دلم زاره، که شمر از قتلگاه برگشته

حسین جانم حسین جانم حسین جانم

******

همین جا بود که دل ها گرفت و

کسی روی تن تو جا گرفت و

و از پشت سرت سر را گرفت و ، نگم چی شد

نگم چی شد ، چه ها کردن میون گودال

نگم چی شد ، بگم دریای خونه گودال

حسین جانم حسین جانم حسین جانم

******

تنت رو بارها پامال کردن

تهِ گودال رو گودال کردن

تو رو با سم مرکب چال کردن ، چه نامردن

چه نامردن ، سرت رو روی نیزه بردن

چه نامردن ، جلو چشمات منو آزردن

حسین جانم حسین جانم حسین جانم

******

همین جا بود غارت

• یکشنبه
• 2
• مهر
• 1396
• ساعت
• 05:30
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

روضه تو گریه را در دیده مهمان می کند
زخم هجران را به روی پلک درمان می کند

جنت حق می شود آن گونه ای که تر شد از
قطره ی اشکی که آتش را گلستان می کند

در موج غم تو دیده تر داریم
در ساحل چشم، دُرّ و گوهر داریم

معیار حلال زاده بودن اشکی است
کز برکت شیر پاک مادر داریم

شاعر : اصغر چرمی

• شنبه
• 29
• مهر
• 1396
• ساعت
• 11:22
• نوشته شده توسط
• ح.فیض

سرش و اشقیا می برن ، چقدر بی حیا می برن

بمیرم از قفا می برن ، پیش چشم زهرا می برن

شکسته شد سبوی ارباب ، وقتی نشست به روی ارباب

تو پنجه هاشه موی ارباب ، دشنه رو زد گلوی ارباب

دریای خونه گودال ، حسین کشونه گودال

نشسته روی زانو ، مادر میون گودال

(حسین حسین واویلا)4

******

غرق خون گلوش می کردن ، با لگد پشت و روش می کردن

عوض پیرهن نامردا ، تنشو نیزه پوش می کردن

شد قطعه قطعه جون ارباب ، همدم خاک و خونه ارباب

میاد به زیر نعل اسبا ، صدای استخون ارباب

یکی به پهلو میزد ، یکی به بازو می زد

حالا برای غارت ، سنان به شمر رو می زد

(حسین حسین واویلا)4

******

معجرا رو حراج می بردن ، گوییا تخت و

• یکشنبه
• 2
• مهر
• 1396
• ساعت
• 05:34
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

چه روضه اى که مقرم، مفید و شیخ صدوق

نوشته اند از آن با سوابقى مسبوق

چه روضه اى که در آن لطمه مى زنند علما

سر عزیز پیمبر کجا، کجا صندوق؟

سرى که نور گرفته ست از آن جمال مسیح

ندیده بود مسیحى چنین جلال و فروغ

سرى که بر اثر زخم هاى بسیارش

گریسته ست ز روز الست هر مخلوق

سرى که تجربه کرده تنور خولى را

سر عزیز خدا و محاسنى محروق

چگونه راهب آن دیر را مسلمان کرد؟

تبارک الله از این قدرت بیان و نبوغ

درود بر شرف راهبان نصرانى

تفو به غیرت تان! آى مسلمین دروغ!

کجاست جده سادات؟ عمه جان زینب!

کجاست شیرخدا؟ معبر تو گشت شلوغ

شاعر : پیمان طالبی

• دوشنبه
• 1
• آبان
• 1396
• ساعت
• 05:31
• نوشته شده توسط
• ح.فیض