چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
مرغ دل من که میل گندم دارد
پرواز میان مشهد و قم دارد
مائیم کبوتران بین الحرمین
یک کشور از این دو جا تنعّم دارد
تا دل کرم فاطمه را می بیند
خاک قدم فاطمه را می بیند
هر کس که به شهر قم مشرّف گردد
این جا حرم فاطمه را می بیند
بی بی رو اینقدر قشنگ تشییع جنازه كردند،اینقدر قمی ها قشنگ احترام گذاشتند،اینقدر اَمدند مثل پروانه دور بی بی گشتند،یه ذره بی بی احساس غربت نكرد،اما بمیرم برای اون خانمی كه،نیم شب در خونش باز شد،چهار نفر زیر جنازشو گرفته بودند،چند تا بچه ام دنبال جنازه می دویدند،هی مادر مادر می گفتند،هر چی دستشونو بلند می كردند،به تابوت مادر نمی رسید،همدیگرو دلداری می دادند،این بچه ها اجازه گرفتند،از بابا ،بابا اجازه بده ما تشییع جنازه مادرشركت كنیم،امیرالمومنین علیه السلام فرمود :بیایید،اما آهسته آهسته گریه كنید،اما یه وقت دیدند امام حسن داره داد می زنه،بلند بلند داره گریه می كنه،سلمان دوید حسن جان،بابات می گه
تنها و بى كسم، غربت شد حاصلم
بارونيه چشام، حسرت موند رو دلم
دل تنگ روى تو، زندونيه غمم
عمرم كوتاهه و، همنام فاطمه ام
غم دل منو كسى نمى دونه
يه چشم اشكه و يه چشم من خونه
دنيا بدون تو شبيه زندونه
آقا رو زخم من مرهم باش
آقا بيا برام همدم باش
آقا به يادتم يادم باش
رضا جانم
مى سازم با غم و مى سوزم بى صدا
راضي نيستم از اين روزا بى تو رضا
با بوى نامه تم درد من شد دوا
اين دنيا كه نشد محشر ديدار ما
دم آخره و ميون اين بستر
مثه ياسى شدم كه ديگه شد پرپر
روضه گرفتمو مى خونم از مادر
اى واى شعله به درب و ديوار
اى واى چشاى از سيلى تار
اى واى از خون روى مسمار
وا امّاه
دورى از تو رضا خواهر رو مى كشه
اما بازم
دلم پر از نوا شد مجلس غم به پا شد
شب عزای داغ خواهر امام رضا شد
آی عاشقا سینه زنا دلاتون و کربلا کنید
امشب در غمکده فاطمیه رو وا کنید
یا فاطمه یا معصومه 2
ای جانشین زهرا بانوی عشق دنیا
در می زنم خونتو کریمه آل طاها
راهی شهر قم میشم دوباره میون زائرا
با این نوا دم می گیرم یا فاطمه إشفعی لنا
یا فاطمه یا معصومه 2
نقل فضائل تو سینه به سینه گشته
زائر تو کَأنَّ میون مدینه گشته
ای عمه صاحب زمان برای فرج دعا کن
امشب بیا روزی من زیارت کربلا کن
یا فاطمه یا معصومه 2
شاعر : رضا تاجیک
دانلود سبک
سلام حضرت بانوی مهربانی ها
سلام روشنی صحن آب و آئینه
سلام سنگ صبور تمام مردم شهر
هزار حرف نگفته است با تو در سینه
سلام نور دو چشم امام کاظم ما
سلام زینب تنهایی امام رضا
سلام فاطمه دوم از تبار علی
چقدر رفته وقارت به مادرت زهرا
سلام ما به تو و مادرت که آنگونه
مزار محترمش بین اشک ها گم شد
و طبق گفته مرحوم مرعشی قبرت
شبیه تربت زهرا برای مردم شد
تو آمدی به قم و شهر بی قرارت شد
رسید خیل عظیمی برای استقبال
قدم قدم همه ی شهر غرق باران بود
به عشق لحظه دیدار و شوق روز وصال
زنان شهر همه دور ناقه حلقه زدند
ندید چشم کسی سایه ای ز معجر تو
و دست مردم این شهر عش آل الله
چقدر دسته گل تازه ریخت بر سر تو
نمک به
(به سبک عمری نمک گیر این روضه هاتم)
بانوی مُلک بهشت نجابت
خاک حریمت دلیل اجابت
آیینه باشد به اوصاف زهرا
ایثار و عشق و وقار و حجابت
ای ، دل مبتلا مبتلاته
زائر ، مرقد با صفاته
******
ای بانوی دین گل باغ حیدر
در مُصحف دل تویی قدر وکوثر
حقّ عزیز دلت در خراسان
ما را شفاعت نما روز محشر
ما ، محبین آل عباییم
ما ، گدای حریم شماییم
******
ای وادی تو حریم خدایی
دارم همیشه به ناله نوایی
ای نور چشمان موسی بن جعفر
ما سائلان را نما کربلایی
آه ، اگر چه بَدِ عالمینیم
سینه ، زن های داغ حسینیم
شاعر : حاج امیر عباسی
دانلود سبک
یا حضرت معصومه ای نور حیّ داور
ای کوثر زهرا و آیینه ی پیغمبر
تو شفیعه ی محشری به حریم خدا دری
عزیز دل عترت و روح و جان برادری
یا فاطمه اِشفعی لنا فی الجنّة
******
ای بانوی حلیمه معصومه و علیمه
ای علم تو الهی ای منصبت کریمه
نشانی رَهِ نجات به کلام تو خفته است
فِداها ابوها پدر به مدیح تو گفته است
یا فاطمه اِشفعی لنا فی الجنّة
******
خاک مزارت در قم به روی چشمان من
دار و ندارم هستی ای بهتر از جان من
ای عزیز فاطمه ببین حال دل مبتلای ما
بده بی بی جان از کرم تذکره ی کربلای ما
یا فاطمه اِشفعی لنا فی الجنّة
شاعر : حاج امیر عباسی
دانلود سبک
منم به رسم عاشقی همیشه سائل کرم
با پای دل می رم به قم برا زیارت حرم
ای ، دلبند حیدر معنای کوثر
نور دو چشم موسی بن جعفر
دلم می خواد که خادم حریم با صفات شم
ای عمّه ی صاحب زمان ایشالا که فدات شم
ای قبله ی حاجات روح مناجات عمه ی سادات
یا عمه ی سادات
******
از خاک پاک مرقدت عطر مدینه ای میاد
بر تو و بر برادرت دارم ارادتی زیاد
ای ، فیضیه ی قم بر پا ز نامِت
خوبای حوزه همه غلامت
ای نور علم عالمین از مِهر دانش تو
روحانیت ستاره در سپهر دانش تو
ای کوثر قرآن برکت ایران خواهر سلطان
یا عمه ی سادات
******
با حسرت وصال واشک وسوز سینه اومدی
به شوق دیدن برادر از مدینه اومدی
آه ، قم غرق گل شد از مقدم تو
یک کم ب
(به سبک یا فاطمه یا ام ابیها)
سلام ما بر دخت پیمبر
یاس بهشت زهرا و حیدر
خواهر سلطان ، سوره ی کوثر
نور دو چشم موسی بن جعفر
اشفَعی لَنا یا بنت الزّهرا
******
ملیکه ی عشق جانم فدایت
جنّت دلها صحن و سرایت
حاتم طایی کم از گدایت
بر لب بابا مدح و ثنایت
اِشفَعی لَنا یا بنت الزّهرا
******
قم از قدومت عرش برین شد
جریم تو بی مثل و قرین شد
فیضیّه گشت و فخر زمین شد
حریم قُدسَت مکتب دین شد
اِشفَعی لَنا یا بنت الزّهرا
******
مُفتَخَر از تو امام هفتم
روی تو نور آفاق و انجُم
در وُسعَت تو ارض و سَما گُم
می درَخشی چون گوهری در قُم
اِشفَعی لَنا یا بنت الزّهرا
******
نور و کوثر قرآن عصمت
لاله و یاس بُستان عصمت
شمی
(به سبک آه و از این اشک های)
ای به هر دردی معالج السلام
دختر باب الحوائج السلام
السّلام ای نور خورشید کَسا
جلوه ی روحانی خیرالنّسا
واژه های عشق را منظومه ای
حضرت معصومه و مظلومه ای
تا ابد جان جهانی مرحبا
عمّه ی صاحب زمانی مرحبا
ای به عالَم تربت تو کیمیا
مَرقَدت در قم بُوَد دار الشّفا
از مدینه زار و مضطر آمدی
بهر دیدار برادر آمدی
لیک از داغ فراقش سوختی
بر دو عالَم عاشقی آموختی
ای به یاد روی دلبر بی قرار
یا رضا ذکر لبت در احتضار
خوب شد دیگر به تو توهین نشد
ظلم های کهنه و دیرین نشد
بین رَه کس طعنه ی ننگت نزد
خوب شد دیگر کسی سنگت نزد
از جفای دشمن حیّ وَدود
خوب شد دیگر نشد جسمت کبود
خوب شد ای یاس د
سلام بر تو که اسطوره ی حجاب شدی
جواب های سؤالات بی جواب شدی
سلام بر تو که در آسمان علم و ادب
شعاع نور شدی مثل یک شهاب شدی
به خاک کشور ایران دو نور تابان شد
رضا چو شمس شموس و تو آفتاب شدی
برای یاری دین و امام عصر خودت
شبیه عمه ی خود پای در رکاب شدی
ز بس که دست کریمت گره گشایی کرد
برای نام کریمه تو انتخاب شدی
برای شأن تو این واژه تا ابد کافی ست
رضا حسین شد و زینبش حساب شدی
خدا کند بنویسی مرا به نوکری ات
تو دختری ولی عالم فدای مادری ات
نگاه مرحمتی کن به این گدا بی بی
بده به حق رضا حاجت مرا بی بی
میان صحن تو جارو به دست میگیرد
برای خادمی ات صاحب عصا بی بی
قسم به جان خودم جبرئیل می میرد
اگر که پر ن
گواه ِ درد ِ غریبی ات ، چشم ِ تر ِ زهرا و علی
سلام ِ عالَم به محضرت ، ای کوثر ِ زهرا و علی
تمامی ِ اهل کائنات ، سائل ِ دست ِ کریم ِ تو
ما زائر ِ مرقد ِ توایم ، سلام ِ ما بر حریم ِ تو
مظهر رضا،خواهر ِ رضا ، نور چشم خیر البشر
شد به تو جفا،سوره ی وفا ، ای به نخل زهرا ثمر
بانوی مظلومه ای ، حضرت ِ معصومه ای
******
ای بضعه ی زهرا و علی ، کریمه ی آل مصطفی
حقیقت ِ نور فاطمی ، کعبه ی لطف و جود و سخا
تو حرم ِ با صفای تو ، مدینه ای میشه این دلا
ایشالا تا فاطمیه از ، تو میگیریم یک کرببلا
ذکر عالمین ، سیدی حسین ، ای شهید ِ راه ِ خدا
ای بهشت من ، سرنوشت من ، جنت ِ خدا کربلا
یا حسین یا کربلا یا حسین یا کربلا
اومدی پاییزمون بهار بشه
دلای ما همه نو نوار بشه
اومدی تا با تو و برادرت
سفره ی موسوی برقرار بشه
توو صفات تو خدارو میبینم
عمه ی کرب و بلارو میبینم
وقتیکه به گنبدت خیره میشم
انگاری امام رضارو میبینم
میشه که حضرت زهرا به تو گفت
پدرت همش فِداها به تو گفت
بعضی حرفامو به هیچکی نمیگم
باید این حرفارو تنها به تو گفت
همه خوبا همه حیرون تواند
مریم و آسیه دربون تواند
افتخار میرزا قمی ها اینه
توی قبرستون شیخون تواند
اونقدَر امامتو صدا زدی
ناله ی رضا رضا رضا زدی
مثل زینب تو هم آواره شدی
به کوه و دشت و بیابونا زدی
هرچی هم شد پسرت رو نزدند
جلو چشمات قمرت رو نزدند
پسرِ اَشعث ِ ملعونی نبود
با سیلی برادرت ر
بس در حرم تو سوز و آهم دادند
تخفیف به نامۀ گناهم دادند
با اذن تو، ای فاطمۀ معصومه
در وادی فاطمیه راهم دادند
از کفش کنِ تو طور موسی پیداست
در هیبت تو زینب کبری پیداست
ای از حرم تو باز ، باب الزهراء
از تربت تو تربت زهرا پیداست
کاش از حرمت صدای ما را ببرند
پیغام بسوی قبر زهرا ببرند
ما عقدۀ بانوی مدینه داریم
ما را سرِ قبر مخفی آیا ببرند
شاعر : محمود ژولیده
ای سایه ی بالاسر خواهر، برادر!
ای جانه از جان خودم بهتر، برادر!
خواهر همان احساس مادر بر برادر
"دارم برایت می شوم مادر، برادر"
ای سوره.. چشمی بر منه آیه بینداز
یعنی نگاهی هم به همسایه بینداز
یکبار دیگر بر سرم سایه بینداز
"بر خواهرانش سایه دارد هر برادر"
چیزی به غیر از چشم تر دارم؟ ندارم
از گوشه زندان خبر دارم؟ ندارم
اصلاً نمی دانم پدر دارم؟ ندارم؟
"دیدم کمالات پدر را در برادر"
از راه وقتی که رسیدم، رفتم اما
خیلی خودم را می کشیدم، رفتم اما
وقتی جمالت را ندیدم، رفتم اما...
"یکریز می گفتم دم آخر، برادر..."
شاعر : استاد علی اکبر لطیفیان
هر زمانی دل، میان سینه ام گم میشود
یا به مشهد میرود، یا راهی قم میشود
تا نگاه من به دریای ضریحش میرسد
دل دگرگون میشود، غرق تلاطم میشود
دانه دانه اشک های زائرانش میچکد
زیر پاهای کبوترهاش گندم میشود
نور می بارد چنان از گنبد این آفتاب
در کنارش جلوه خورشید هم گم میشود
شهر قم یا مشهد سلطان چه فرقی میکند
هر کدامش قبله حاجات مردم میشود
بارها ناگفته در اینجا شدم حاجت روا
رفته از دستم حساب، این بار چندم میشود
دل به دست او سپردی غم مخور، کار نشد
با دعای خواهر خورشید هشتم میشود
شاعر : نوید اطاعتی
هم غمِ اشک دو خواهر ، دو برادر راکشت
هم فراق دو برادر که دوخواهر را کشت
هر دو تا داغِ بزرگیست برای زهرا
وای از غصّۀ اولاد که مادر را کشت
خواهری در قُم و از هجرِ برادر جان داد
کوفه و شام هم آن خواهرِ دیگر را کشت
آه ای حضرت معصومه بمیرم بی بی
غربت تو به خدا شیعۀ حیدر را کشت
پیش چشمت به رضای تو جسارت شد ؟ ... نه
دید زینب که عدو سبط پیمبر را کشت
کرد خورشیدِ سرش بر افقِ نیزه طلوع
گیسوی درهمِ او خواهرِ مضطر را کشت
جان گرفت و به لبش آیۀ قرآن گل کرد
خیزران صوت رسای لب و حنجر را کشت
دلِ شب داخلِ ویران ، سر خونینِ حسین
در طبق آمد و این منظره دختر را کشت
امشب دوباره مرغ غزل خوان تو منم
از سائلان لطف دوچندان تو منم
از معرفت بریز درون سبوی من
امشب دوباره تشنه ی عرفان تو منم
فرموده است حضرت کاظم: " فدای تو"
با این حساب پاره گریبان تو منم
عیسی مسیح از نفست زنده گشت و گفت:
درسی بده که طفل دبستان تو منم
هر کس که زائرت شده جنت برای اوست
مست سبو و طالب رضوان تو منم
چندیست روزیم نشده زائرت شوم
یعقوب وار مانده به کنعان تو منم
سوغات قم به اذن شما می دهد شفا
بیهوده نیست عاشق سوهان تو منم
لطفت مدام بوده که من سائلت شدم
شکر خدا که سائل احسان تو منم
مرغ دلم دوباره نشسته به گنبدت
بی بی سلام... زائر و مهمان تو منم
بالم شکسته است بیا چاره ای نما
عمری ش
کرم ازدست تو ای دست عطا میچسبد
در شبستان تو قرآن و دعا میچسبد
بارها تجربه کردم به خدا در حرمت...
بیشتر از همه جا ذکر "رضا" میچسبد
شاعر : محمد حسن بیاتلو
ترک مدینه کرده ام تاکه رسم به کوی تو
درد فراق کم کنم با نظری به روی تو
خواهرخسته جان منم،قبل وصال من به تو
راه وصال بسته شد ازطرف عدوی تو
ای توطبیب دردها روح وروان من رضا(ع)
سخت مریض گشته ام در ره جستجوی تو
حس غریبی تورا حس بنموده خواهرت
جان بدهم غریب در حسرت گفتگوی تو
لحظه آخرم بود بر لب من رضا رضاست
جان به لب رسیده ام فدیه ی تارموی تو
چون که زیارت تو شدقصد من ازمسافرت
منتظراست زایرت حس کند عطر وبوی تو
شاعر : اسماعیل تقوایی
دیده بر راهم و با گریه کمی آرامم
محتضر ،خسته ،از این بی کسی ایامم
ازهمان کودکی ام روزی من هجران شد
چهارده سال هم از وصل پدر ناکامم
از تو یک نامه فقط مانده برایم چه کنم؟
شده تسکین به همین نامه کمی آلامم
چقَدَر خوب شد اینجا سروکارم افتاد
میهمانِ قم و این سلسلۀ خوش نامم
چشم ناپاک نیفتاده سوی محمل من
فکر آوارگی زینبو شهرِ شامم
جز سلام ، از همه یک بی ادبی نشنیدم
سرِبازار ندادست کسی دشنامم
داغها دیدم اگر بی کس و تنها نشدم
دست بسته سرِ هر کوچه تماشا نشدم
عزتم را نشکستند خیالت راحت
غیرتم را نشکستند خیالت راحت
پَرِ خاکی ننشسته است روی چادر من
حرمتم را نشکستند خیالت راحت
مثلِ کوفه وسط خطبۀ من کف نزدند
ای رئوفه که در تمام سفر
در امام رئوف گُم بودی
هیجده روز بیشتر نشده
میهمان دیار قم بودی
آری حق داشتی مریضه شوی
یا شهیده شوی به زهر ستم
معجر اما ندیده ای، غارت
نشدی تو اسیر شهر ستم
داغ دیدی به روی داغ اما
یاد زینب ز خاطر تو نرفت
هیجده کشته دادی اما باز
سرِ نیزه برادر تو نرفت
در مدینه اگر چه، ای بانو
همه جا با برادرت بودی
همسفر تا به قتلگاه آیا
شاهد قتل سَرورت بودی
قسمتت تل زینبیه نشد
و ندیدی هجوم نامردان
زیر شمشیرها امامت را
که ندیدی تو پاره پاره دهان
تو ندیدی سه شعبه بر قلبش
لحظۀ آخرِ برادر را
تو ندیدی، بریده ، ای خواهر
از قفایش سر برادر را
تو ندیدی میان گودالی
که رضا زیر سم اسب رود
تو ند
دل شده راهی دوباره سوی قم
بر مشام جان رسیده بوی قم
پر زدم تا کعبه دلجوی قم
سائلم من سائل بانوی قم
فاطمه اینجا پناهم داده است
حضرت معصومه راهم داده است
این حرم بوی خراسان می دهد
بوی الطاف فراوان می دهد
بهترین ها را به مهمان می دهد
مردگان را خادمش جان می دهد
تا ابد قم خانه امید ماست
کاظمین و مشهد و کرببلاست
چون نگینی در جهان پیداست قم
مرکز فقه و اصول ماست قم
شعبه ای از عالم بالاست قم
یار ما در شادی و غم هاست قم
جای جای قم معطر گشته است
مرجع تقلید پرور گشته است
واشده از قم دری سوی جنان
گشته قم سنگ صبور عاشقان
دارد این شهر ملائک پاسبان
از مزار مخفی زهرا نشان
حضرت معصومه از روز الست
فاطمه در
گل باغ ولا غرق شور و نوا
بسته بار سفر در فراغ رضا
چشم او منتظر به ره آشنا
آه و واویلتا آه و واویلتا
می رسد این ندا شده وقت عزا
رفته معصومه با محنت از این سرا
بر رضا مونس و بهر ما کیمیا
آه و واویلتا آه و واویلتا
دخت موسی تویی بانوی عالمه
ای که قبرت بود مرقد فاطمه
تو شفاعت گری بهر روز جزا
آه و واویلتا آه و واویلتا
خواهری بر لبش نغمه یا اخا
گوئیا که دگر قم شده کربلا
یادم آمد دگر نغمه ای آشنا
همه جا کربلا همه جا نینوا
تو حسین منی نور عین منی
آه و واویلتا آه و واویلتا
شاعر : جواد کلهر
چشم هایش نشر دین ، تبلیغ آیین میکند
عطر او فیضیه ها را عطراگین میکند
نامسلمان را مسلمان میکند با هرنفس
برکتش همواره کافر را خدابین میکند
دختر معصوم یعنی حضرت معصومه که
دست اعجازش کتاب الله تدوین میکند
زائر کعبه طواف مرقدش را هفت بار
موسم حج دور بیت الله تمرین میکند
میدرخشد از دل چادر نمازش آفتاب
نور عالم را خدا اینگونه تامین میکند
آبرو و اعتباری میدهد پابوسی اش
"مرعشی" را خاک کویش عالم دین میکند
آب شور این حرم با رحمت خاتون شهر
زندگی تلخ را شیرین شیرین میکند
از کریمه جز کرم چیزی ندیده سائلش
هرچه را در خانه دارد نذر مسکین میکند
صورت و سیرت اگر زیباست کار چشم هاست
صورتم را گریه ی درروضه
دلخسته از فراغم یارب رسان رضا را
کن مستجاب یارب تنها همین دعا را
هر منزلی که رفتم نقش سراب دیدم
پیوسته یادم آمد غمهای کربلا را
معصومه زینب تو تو هم حسین من باش
چیزی دگر نخواهم بگذار این بنا را
حالا که تو حسینی بر محملم نظر کن
خواهم تو را ببوسم نی آن سر جدا را
زینب به چوب محمل سرزد تو سر به من زن
از نای خسته جانی بشنو تو این نوا را
دستان عمه ام را بستند گر چه آنها
در بین سربداران می جست مقتدا را
دشمن مدام می بست وقتی نظر به نی داشت
با تازیانه راه دیدار آشنا را
بیمار را مداوا جز دیدن رخت نیست
از چشم پر ز مهرت خواهم من این دوا را
گر چه خودت غریبی من هم غریب گشتم
گر مُردم از فراغت روشن کن آن سرا ر
سوگ حضرت معصومه
منزل به منزل رو بسویت رهسپارم
تا بینمت سر را بزانویت گذارم
یکسال شد هجران تو دلتنگ هستم
برده فراقت ای برادر اختیارم
افسوس خیل دشمنت سد رهم شد
کشتند یارانم، مریضی شد دچارم
بیمارم ودیگر توان رفتنم نیست
از دیدن تو ناامیدم ای قرارم
در انتظار دیدنت معصومه جان داد
بی تو رضاجان تلخ باشد روزگارم
ای کاش جانا بهر تدفینم بیایی
ای محرمم،محرم ندارم در کنارم
آمد به یادم کربلا وعمه زینب
خوش حال هستم قبل تو جان می سپارم
شاعر : اسماعیل تقوایی
تقديم به حضرت معصومه عليهاالسّلام
تو بستر به سختي نفس ميكِشي
تو اين لحظه ها شكل مادر شدي
الان خوب حس ميكنم واسه چي
تو زهراي موسي بن جعفر شدي
چقدر زوده پرپر شدن واسه تو
چقدر زوده واست خميده شدن
شدي فاطمه تا كه سهمت باشه
تو سِنّ جووني شهيده شدن
چقدر داغ ديدي تو يك نصفه روز
با اينكه دلت هيچ طاقت نداشت
بازم شُكر كه مثل زينب ديگه
تَـهِ داستانت اسارت داشت
شنيدن كه داري مياي سمت قم
برا پيشوازت همه اومدن
تا سايه ت رو حتي نبينه يه مرد
زَناشون همه دور تو صف زدن
زمين قم اون روز تو چشم خلق
گمونم كه هم رتبه ي عرش بود
با فرشاي با ارزش و قيمتي
مسير عبور شما فرش بود
قم از كوفه و شام بيزار بود
كه گل ريخت
خواهر شدن یعنی،بلا بر جان خریدن
از کودکی نازِ برادر را کشیدن
خواهر شدن یعنی جدائی از تو هرگز
مرگ است یک شب روی دلبر را ندیدن
خواهر شدن یعنی مدینه تا کنارت
با پای دل صحرا به صحرا را دویدن
خواهرشدن یعنی چو شمعی آب گشتن
قطره به قطره پایِ دیدارت چکیدن
خواهر شدن یعنی زهجران پیر گشتن
درکمتر از یک سال دور از تو خمیدن
مشتاق دیدارم رضا جانم کجایی
ای کاش وقت احتضار من بیایی
قم شد مسیر ِ آخرم الحمدلله
زخمی نشد بال و پرم الحمدلله
قم احترامم حفظ کرده تا که دیده
من دخترِ پیغمبرم،الحمدلله
در کوچه ها راهِ عبورم را نبستند
مانند زهرا مادرم الحمدلله
باضربه سیلی میانِ کوچه ای تنگ
خونی نشد چشم ت
السلام ای زینب موسی بن جعفر، فاطمه
حضرت معصومه ی آل پیمبر، فاطمه
مظهر الله اکبر، ای سراسر فاطمه
می زنم از دل صدا با حال مضطر فاطمه
تا که هر دفعه دلم از دست این و آن شکست
بر لبم بانگ اغیثینی اغیثینی نشست
بی پناه افتاده ام امشب نجاتم می دهی؟!
پای من لغزیده از غفلت ثباتم می دهی؟!
تشنه ی عشقم کمی آب حیاتم می دهی؟!
شوق طوف مرقدت دارم، براتم می دهی؟!
دل بر احسان شما بستم، مرا هم می خری؟
سائل کوی رضا هستم، مرا هم می خری؟
از فراق باغبان گلبرگ ها پژمرده است
بر دل زهرایی ات مُهر جدایی خورده است
خاطرت از دوری شمس الشموس آزرده است
رنگ و رویت را مصیبت های ساوه برده است
خواستی تا منزل جانان
