وفات حضرت زینب کبری (س)

زمزمه‌ی وفات حضرت زینب(سبک ایران)
داداش لحظه آخرم رسیده
از تشنگی رنگم پریده
از غصه های کربلایت
ببین که قامتم خمیده
داداش در انتظارت بیقرارم
اگر بیایی غم ندارم
آرزوم لحظه آخر
سرم به خاک پات گذارم
داداش یادت میاد تو قتلگاهت
یک تنه گردیدم سپاهت
اگر که تازیانه خوردم
منتظر نیمه نگاهت
داداش سرت رو بد جوری بریدن
دیدم موهات و میکشیدن
نشست رو سینت پیش چشمم
مگه منو اونجا ندیدن
داداش حالا منم لب تشنه موندم
حسین حسین برا تو خوندم
از ناله ها و سوز آهم
قلب سکینه رو سوزندم
داداش بااسم تو نفس گرفتم
پیراهنت رو پس گرفتم
یاد تنِ غرقه بخونت
تا تو بیای تو دس گرفتم

• شنبه
• 11
• فروردین
• 1397
• ساعت
• 12:58
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

زمزمه وفات حضرت زینب(س)
بند اول
شبم سحر گردیده منتظرم یارم(۲)
برای دیدارش من ز دیده خونبارم(۲)
چشم انتظارم تا که آید نورعینم
همراه عباس و علی اکبر حسینم
به مثل ماه شبم رسیده جان به لبم(۲)
بند دوم
از آن وداع آخر هنوز و بی تابم
بگو که سقا آید منتظر آبم(۲)
لبهای من یاد لب خشکیده میسوزد
از آه سوزانت حسین جان،دیده میسوزد
به مثل ماه شبم رسیده جان به لبم(۲)
بند سوم
ز شام ویران و از کوفه نشان دارم
برای دیدارت من ببین توان دارم(۲)
آتش زده برجان من اشک سکینه
شد تازه بر زخم دلم داغ مدینه
به مثل ماه شبم رسیده جان به لبم
(به سبک منتظرت بودم)

• شنبه
• 11
• فروردین
• 1397
• ساعت
• 14:13
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

شور سینه زنی وفات

حضرت زینب(س)
بنداول
صدا در همه عالم

امان از دل زینب

الا ای اهل ماتم

امان از دل زینب

بخوان نوحه دمادم

امان از دل زینب

میان روضه گویم

امان از دل زینب

ز اشک دیده شویم

امان از دل زینب

امان از دل زینب

امان از دل زینب

بنددوم

به ناقه‌های عریان

بنات آل حیدر

تمام آیه‌های

سوره به سوره کوثر

به روی نیزه‌ها سر

به پای نیزه‌هاسر

تمام لاله‌ها شد

خزان زکینه پرپر

تمام اهل علم

به ناله گوید امشب

امان از دل زینب

امان از دل زینب

• شنبه
• 11
• فروردین
• 1397
• ساعت
• 15:32
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

آن روز که آن فتنه به بار آمده بود

خورشید ولا بر سر دار آمده بود

با پای برهنه دشت‌ها را زینب

دنبال حسین سایه وار آمده بود

حسین اسرافیلی

• جمعه
• 27
• خرداد
• 1390
• ساعت
• 17:36
• نوشته شده توسط
• مهدی نعمت نژاد

اگر زینب(س) نبود

شاید در آن حماسه اگر زینبي نبود
دیگر برای گفته شدن مطلبی نبود
شاید تمام واقعه بر باد رفته بود
پرواز و خون و صاعقه را مکتبی نبود

او خطبه خوان صاعقه بود و بدون او
حتی مجال گریه زیر لبی نبود
شاید بدون زینب انسان می‌شدیم
حتی زمین و گردش روز و شبی نبود

• جمعه
• 27
• خرداد
• 1390
• ساعت
• 17:38
• نوشته شده توسط
• مهدی نعمت نژاد

عارفی باخودمرادمساز کرد

دفتردل را برویم باز کرد

ازسکوتم بغض وحرفم را شنید

بعدازآن اینگونه او آغازکرد

گفت:ازجام گویم یا سبو

پاسخ پرسش اگر خواهی بجو

میشوم سرتا به پا سمع وبصر

هرچه را خواهد دل تنگت بگو

گفتمش ای عاشق آل علی

ای که قلبت ازولایت منجلی

زینب کبری شناسی یا که نه

باادب زانو زدو گفتا بلی

لیکن ازدرکش همه جامانده اند

عرشیان ازصبراو وامانده اند

آنقدررنج وغم ومحنت کشید

درلقب ام المصائب خوانده اند

عاشقی باشد همی پیشینه اش

باولی ماندن ره دیرینه اش

داغ حیدر،داغ زهرای بتول

داغ 18دسته گل برسینه اش

خیزدیگر ازبرم ای بی -نفس-

باکلید عاشقی واکن قفس

هرکه رازینب بگرددمقتدا

وارهد ا

• شنبه
• 28
• خرداد
• 1390
• ساعت
• 08:02
• نوشته شده توسط
• نفس

دارد از روز ازل دیده بینا زینب

عشق را کرده به نه کنگره معنا زینب

اولین صابره ارض و سما باشدو بس

علم پیغمبری آموخت ز طاها زینب

بود او عالمه مکتب فرهنگ علی

پرورش یافته در دامن زهرا زینب

همچنان کمه به نبی ام ابیها زهراست

با شد از بهر علی ام ابیها زینب

گشت قربانی کعبه به منای شهدا

هستی اش را به خدا می کند اهدا زینب

در اسارت سخن از غیرت و آزادی گفت

اه و زاری نکند در بر اعدا زینب

عبد الحسین رضایی

• سه شنبه
• 8
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 07:40
• نوشته شده توسط
• جواد

در علم و فضیلت و ادب دریایی
در عصمت و صبر و حلم بی همتایی

سجاده‌ی تو شمیم کوثر دارد
تو آینه‌ی ‌حقیقی زهرایی

*
ای روح زلال! نور کوثر داری
تو عطر گل یاس پیمبر داری

در حجب و حیا آینه‌ی فاطمه ای
در وقت خطابه شور حیدر داری
*
ای پشت و پناه قافله، چون زینب
همراز نماز نافله، چون زینب

در شام نیفتاده ای از پا، بانو
یک لحظه در این مقابله چون زینب
*
هر چند که بی صبر و قراری بانو
هر چند غریب و داغداری بانو

در کوفه‌ی بی کسی و شام غربت
چون کوه وقار استواری بانو
*
در روز دهم چو شمع افروخته ای
در آتش بی کسی و غم سوخته ای

تا سرحد جان حمایت از مولا را
از مادر خود فاطمه آموخته ای
*
از دیده اگرچه خون دل افشا

• یکشنبه
• 8
• مرداد
• 1391
• ساعت
• 12:20
• نوشته شده توسط
• علی

بیا در کربلا مادر گره از کار من واکن
بیا خونین بدنها را تو ای مادر تماشا کن
منم زینب منم زینب (2)

خودم دیدم که در آتش دو کودک دست وپا می زد
پدر را با لب تشنه بزیر لب صدا می زد
منم زینب منم زینب (2)
خودم دیدم که در گودال تن پاک شهیدان را
بدیدم بر سر نیزه سر هجده عزیزان را
منم زینب منم زینب (2)
خودم دیدم رقیه در خرابه از نفس افتاد
بزد بوسه به لبهای پدر پرپر زد و جان داد
منم زینب منم زینب (2)

شاعر : حاج مهدی خرازی

منبع:سایت مدایح

دانلود سبک

• پنج شنبه
• 2
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:55
• نوشته شده توسط
• جواد

منم که عمری، ز باغ شادی، گلی نچیدم
نشانه دارم، به تار تار موی سفیدم
ز غم خمیدم شادی ندیدم

منم که باد، خزان گرفته، گلان باغم
ز کینه بوده، همیشه داغی، به روی داغم
ز غم خمیدم شادی ندیدم

منم که با داغ و درد و ماتم، گِلَم عجین شد
به کوچه دیدم، که مادر من، نقش زمین شد
ز غم خمیدم شادی ندیدم

منبع:سایت مدایح

دانلود سبک

• پنج شنبه
• 2
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 14:42
• نوشته شده توسط
• جواد

دلش بود و اندوه و درد نهانش
خودش بود و الله و صبر كلانش
همان زن كه آن خطبه يكباره در شام
شد آتش و آمد برون از دهانش

همان زن كه در موقع خطبه خواندن
زبان علي بود آري زبانش
همان زن كه از كودكي شخص حيدر
شد استاد تدريس فنّ بيانش
خدايا تو خود ذوالفقار علي را
در آن لحظه دادي به دست زبانش
همان زن كه در كربلا بوسه مي‌زد
به دست قمر اختر آسمانش
و هفتاد و دو دفعه از صبح تا عصر
در آنجا خدا داد خود را نشانش
مگر مي‌شود يافت جز او زني را
كه سوگ برادر كند قهرمانش
ز سوگ علمدار و داغ برادر
مگر لحظه‌اي گريه مي‌داد امانش
زن بي‌نظيري كه با سر بلندي
برون آمد از بوته امتحانش
همان زن كه بنياد ظلم و ستم سوخت
ز خاكستر

• یکشنبه
• 12
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 04:29
• نوشته شده توسط
• جواد

ای تمام علی تمام حسین
معنی کامل قیام حسین
اقتدار تو اقتدار حسین
احترام تو احترام حسین

بر تو و عزم و صبر و همّت تو
از زبان همه سلام حسین
در سکوتت صدای قلب علی
در صدای تو انتقام حسین
نصف جام بلا به کام تو ریخت
نیمة دیگرش به کام حسین
قبر تو کعبة حسینیون
قلب تو مسجدالحرام حسین
تو رساندی ز دشت کرب و بلا
به زمین و زمان پیام حسین
چون دلت در بلا شکیبا بود
هر چه چشم تو دید زیبا بود
جوشش وحی در سخن داری
شرف و قدر پنج تن داری
شک ندارم مقام عصمت را
ارث از مام خویشتن داری
شک ندارم که خون پاک خداست
خون پاکی که در بدن داری
آنچه مادر نشانه بر تن داشت
همه را زیر پیرهن داری
خلق و خوی و خصال پیغمبر
اقتدار ابوال

• یکشنبه
• 12
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 04:37
• نوشته شده توسط
• جواد

بود آخرین لحظه عمر من
الاشام غم با تو گویم سخن
چه خوش بود آیین غمخواریت
ز آل علی میهمان داریت

دگر جانم از غصه بر لب رسید
گذشت آنچه از تو به زینب رسید
خداحافظ ای شهر آزارها
خداحافظ ای کوی و بازارها
خداحافظ ای شاهد جنگ ها
خداحافظ ای بارش سنگ ها
خداحافظ ای شهر رنج و بلا
خداحافظ ای چوب و طشت طلا
خداحافظ ای قصه بزم می
خداحافظ ای رأس بالای نی
خداحافظ ای اشک جمّازه ها
خداحافظ ای زیب دروازه ها
خداحافظ ای شهر دشنام ها
خداحافظ ای کوچه ها، بام ها
خداحافظ ای سنگ خون و جبین
خداحافظ ای سیدالساجدین
خداحافظ ای رنج ها، دردها
خداحافظ ای خاک ها، گردها
خداحافظ ای ناقة بی جهاز
خداحافظ ای اختران حجاز
خداحافظ ای خا

• یکشنبه
• 12
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 04:34
• نوشته شده توسط
• جواد

بصر اشک و گروهی زخوارج همه خشنود زخشم احد قادر معبود، همه منتظر عترت پیغمبر اسلام، به کوفه شده اعلام که از جور و جفا و ستم و گردش ایام، رسیدند به آیین اسارت حرم الله به عز و شرف و جاه، به اشک و شرر و آه ستادند و گشودند همه چشم تماشا، که ببینند اسیران شه کرب و بلا را

در آن هلهله و شور، گروهی شده محزون و گروهی شده مسرور، گروهی زخدا دور، در آن عرصه ی محشر صدف بحر ولایت، ثمر نخل ولا، دخت علی، شیر خدا جلوه ی مصباح، هدا، شیرزن کرب و بلا، زینب کبرا، به همان شیوه ی حیدر، به همان عزت مادر، به بلندای مقام دو برادر، به فصاحت، به بلاغت، به شهامت، به شجاعت، چو یکی کوه مقاوم، به خروش دل دریا، به نهیبی که ص

• یکشنبه
• 12
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 04:42
• نوشته شده توسط
• جواد

من آن یاس کبود لاله پوشم
که داغ لاله ها شد بار دوشم
گرفتار غم و آزاده دهر
خریدار بلا و گل فروشم

در این شهر غریب از مردمی ها
صدای آشنا آید به گوشم
سری خواند به روی نیزه قرآن
که آوایش ز سر برده است هوشم
گمانم صوت قرآن حسین است
حسین است این و صوت او سروشم
سرت نازم برادر جان حسینم
چرا افکندی از جوش و خروشم
تو استادی و من شاگرد دَرست
که با قرآن خود کردی خموشم
به آیاتی که خواندی بر سر نی
به راهت تا نفس دارم بکوشم
نریزم تا به یادت دامنی اشک
به کام خشک تو، آبی ننوشم
اگر سر را زدم بر چوب محمل
چو دریا در درون خود به جوشم
شهید من دعا کن خواهرت را
که دیبای شهادت را بپوشم

منبع:سایت مدایح

• یکشنبه
• 12
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 04:51
• نوشته شده توسط
• جواد

تو آفتاب منی با چنین جمال حسین
مرا ببخش که خواندم تو را هلال، حسین
گرفته روی تو را گر چه خون و خاکستر
تو آفتاب وجودی و بی زوال، حسین

سرت به نیزه و قرآن به لب، جلالی نیست
به جز جلال خدا فوق این جلال، حسین
ز شور نغمه قرآنت ای عزیز دلم
ز حال رفتم و باز آمدم به حال، حسین
به راه عشق تو ای تشنه کام، زینب را
سرِشکسته بود بهترین مدال، حسین
سرشکسته من با سر بریده تو
ز پاره پاره دل دارد اتصال، حسین
قسم به پیکر پامال تو که نگذارم
کنند خون شریف تو پایمال، حسین
یزید اگر به اسارت کشانده اهلت را
کشم حکومت او را به ابتذال، حسین
کنم حرام بر او شهد زندگانی را
که او حرامِ خدا را کند حلال، حسین
ز کودکان ز پا اوف

• یکشنبه
• 12
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 04:48
• نوشته شده توسط
• جواد

زینب که دست صبر حسینش به سینه است
گر چه خزان زده است، بهارِ مدینه است
هر عِلم را اگر که شماری خزینه ای
زینب ز فضل، صاحب صدها خزینه است

غیر از مقام عصمت و خون خدایی اش
این است گوهری که حسینش قرینه است
در بحر پرتلاطم صحرای کربلا
اطفال سیدالشهدا را سفینه است
هیهات! ما و خدمت آن دختر علی
جایی که جبرییل غلامی کمینه است

منبع:سایت مدایح

• یکشنبه
• 12
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 04:56
• نوشته شده توسط
• جواد

ای شهیدی که به ایثار تو می نازم من
آمدم تا عَلم عشق بر افرازم من
آمدم با قد خم، سایه کنم بر قبرت
گر به جسم تو نشد سایه بیاندازم من

قبله راز بود کرب و بلای تو حسین
امشبی معتکف قبلگه رازم من
زینب و بر سر قبر تو نشستن هیهات!
در شگفتم که چرا روح نمی بازم من
کی گمان بود مرا بی تو بمانم نَفَسی
حالیا مانده و می سوزم و می سازم من
آن چه بر عهده من بود ادا کردم و باز
از سفر آمده پیروز و سرافرازم من
عمر من در غم و یاد تو گذشت و پس از این
به تو سوگند که جز بر تو نپردازم من

منبع:سایت مدایح

• یکشنبه
• 12
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 04:58
• نوشته شده توسط
• جواد

غبار مقدم تو توتیای چشم من است
زلال اشک غم تو بهای چشم من است
تویی که در دل من یک حسینیه زده ای
تویی که مرثیه ات آشنای چشم من است
ببین هنوز دو چشمم برای روضه ی توست
هنوز روضه ات آقا برای چشم من است
اگر که یوسف من، روضه ی تو کورم کرد
بدان که پیرهن تو شفای چشم من است
بدان که روضه ی گودال پیر کرده مرا
و دست و پا زدنت کربلای چشم من است
به جان ناحیه خوان غروب و صبح، حسین
هنوز روضه ی زینب بلای چشم من است
غم اسارت آن خواهر شکسته دلت
دلیل واضح این گریه های چشم من است

شاعر : امیر عظیمی

• شنبه
• 22
• شهریور
• 1393
• ساعت
• 12:37
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

مردم که روی ماه تو بر هم نشان دهند
چون خیر مقدم است که بر میهمان دهند
زخمی بود که بر تن مجروح من رسد
با هر اشاره ای که سرت را نشان دهند
ای سر چنین که بر سر نی جلوه گر شدی
ترسم که کودکان تو از غصه جان دهند
ای میر کاروان خبری هم ز ما بگیر
بنگر چه رنج ها که بر این کاروان دهند
ما را برند بر سر بازار روزها
شب ها به کنج خلوت زندان مکان دهند
بیم گنه مدار «مؤید» که روز حشر
بر دوستان فاطمه خط امان دهند
شاعر:سید رضاموید

• پنج شنبه
• 30
• آذر
• 1391
• ساعت
• 08:28
• نوشته شده توسط
• یحیی

دومین فاطمه ی دین خدا، یا زینب
ای سراپای وجودت همه زهرا، زینب
وی علی در سخنان تو هویدا زینب
حَسَنِینَت به تو مشغول تولا زینب
روز میلاد تو افلاک برآشفته شدند
حوریان صیحه کشیدند و سرآشفته شدند
باز ارواح خداوند پَرآشفته شدند
به زمین تا بگذاری ز کرم پا زینب
از همان لحظه ی آغاز حسینی بودی
کامت از عشق چو شد باز حسینی بودی
تا دم لحظه ی پرواز حسینی بودی
بعد مادر تو شدی امّ اخیها، زینب
تو که هستی که خدا نام ترا می گیرد
زینت از تو، پدرت در دو سرا می گیرد
یکنفر مثل حسین از تو دعا می گیرد
خوب خواندند ترا: روح دعاها زینب
در نماز شب تو سِرِّ خدا شد مستور
سِرِّ ناگفته ی در کرببلا شد مستور
راز معراج امام شهدا

• شنبه
• 22
• شهریور
• 1393
• ساعت
• 12:35
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

ای شامیان ز چشـم پیمبـر حیا کنید
کمتـر جفـا بـه عتـرت خیرالنسا کنید
در پیش داغدیــده نرقصیــد اینقــدر
شرم از علی، حیا ز رسـول خـدا کنید
تا چند طعن و خنده و دشنام بهتر است
مثـل حسین از تـن مـا سر جدا کنید
زخم‌زبان بس است! اگر بس نمی‌کنید
ما را به تیر و نیـزه و خنجـر فدا کنید
از بام اگـر به فرق زنان سنگ می‌زنید
ما حاضریـم، رحم بـه اطفـال ما کنید
گل گر نمی‌دهیـد به دلجـوییِ مریض
زنجیــر را ز گــردن بیمــار وا کنید
زهرا کنار محمـل زینب ستـاده است
بی‌شرم‌ها! ز حضرت زهـرا حیـا کنید
مـا را بـرون بریــد ز کـوی یهودیـان
خود هرچه خواستید به عترت جفا کنید
مـا نیستیم خارجـی، اهل مدینـه‌ایم
مـا را بـه نـا

• پنج شنبه
• 30
• آذر
• 1391
• ساعت
• 06:38
• نوشته شده توسط
• یحیی

کیست زینب مطلع دیوان عشق
سنبل آزادۀ بستان عشق
کیست زینب اُمّ أب را جانشین
تربیت گردیده در دامان عشق
کیست زینب دختر شیر خدا
شیر غم نوشیده از پستان عشق
کیست زینب اسوۀ شرم و حیا
قهرمان صبر در میدان عشق
کیست زینب در کمان دین حق
تیر چشم منکر قرآن عشق
کیست زینب آن که در نطق و بیان
هست استاد دبیرستان عشق
کیست زینب عقل را اوج کمال
عقل او را در خط فرمان عشق
کیست زینب در شهامت بی نظیر
آن که او را داده حق عنوان عشق
کیست زینب آن که با مهر حسین
کرده بر پا در جهان طوفان عشق
کیست زینب خون حق را خون بها
جان به کف در خدمت جانان عشق
کیست زینب کلُّ ارض کربلا
مست از پیمانۀ پیمان عشق
کیست زینب زینت دامان اب
جسم عش

• پنج شنبه
• 30
• آذر
• 1391
• ساعت
• 06:40
• نوشته شده توسط
• یحیی

با تو تمام حادثه تقدیر می شود
بی تو فضای روضه چه دلگیر می شود
زنگارِ قلب خسته ی آلوده ای چو من
با اشک های ناب تو تطهیر می شود
آتش به جان گریه کُنان شعله می کشد
وقتی حدیث محمل و زنجیر می شود
در اوج رنج های اسارت به هر زمان
ذکر مدامتان، همه تکبیر می شود
در شام و کوفه، خطبه ی جانسوز تو عجیب!
بر قلب دشمنان تو شمشیر می شود
امروز رمز زندگی شیعه بی دریغ
با آن توجّهات تو تعبیر می شود
عباس، مشک، دست، عَلَم، کربلا، حسین
با صبر بی نظیر تو تصویر می شود
هر وقت لب به وصف تو بگشود این حقیر
در حیرتم چه زود زمان دیر می شود
شاعر:مجید لشکری

• پنج شنبه
• 30
• آذر
• 1391
• ساعت
• 07:20
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای سرت چون ماه سرگردان به روی نیزه ها
از غمت خون عقده بسته در گلوی نیزه ها
خاطرات كربلا از پیش چشمانم گذشت
تا برآمد صوت قرآنت ز روی نیزه ها
آمدی با سر به دیدارم كه برگردد، حسین
دیده ی مردم ز محمل ها به سوی نیزه ها
من فدای حنجر خشكت كه نوشیدست آب
گه ز جام دشنه ها، گاه از سبوی نیزه ها
از فراق اكبرت، قلب رقیه آب شد
كاش این دختر نگردد رو به روی نیزه ها
ای «موید»! تا بیابم آن سر ببریده را
می روم با پای دل در جستجوی نیزه ها
شاعر:سید رضا موید

• پنج شنبه
• 30
• آذر
• 1391
• ساعت
• 07:24
• نوشته شده توسط
• یحیی

یک دم میان این همه صوت مهیب بود
آیا شنیده‌اید؟ صدایی عجیب بود....
یا ظرف قلب خواهری افتاد و خرد شد
یا که نسیم آیه‌ی مردی غریب بود
گل کرده بود طبع صدای خدا به نی؟
یا در لباس آیه‌ سرایی مجیب بود؟
می‌خواند آیه آیه و می‌خورد سنگ سنگ
در آن میانه چوبه‌ی محمل طبیب بود
جانی گرفت دختر صبر از نگاه سرخ
ورنه به خواب رفتن او عن قریب بود
از ناقه خواست ماه بچیند برای خود
اما چه سود زحمت او بی‌نصیب بود
سیراب گشته قافله از چشم‌های او
این هم کرامتی ز نگاه حبیب بود
راه نجات دخترکان زیر بار چشم
تنها به لطف بازوی امَّن یُجیب بود
غارت که کرد آفت شمشیر باغ داغ
سهم لبان نیزه فقط خون سیب بود
آیا حنا به موی سپیدش گذاشت

• پنج شنبه
• 30
• آذر
• 1391
• ساعت
• 07:27
• نوشته شده توسط
• یحیی

از سر نیزه دعایی كن سوای این و‌ آن
چون امیدی نیست دیگر به دعای این و آن
جاده ای هستم كه پایانم تویی امّا بدان
مانده روی بغض هایم ردّ پای این و آن
تا علم افتاد بی مولا و بی صاحب شدم
می چكد خون دلم از طعنه های این و آن
صبر هم اندازه ای دارد برادر تا به كی
سر ببینم در میان دست های این و آن
نعل ها تقسیم می كردند با بی دقتی
پاره های جسم پاكت را برای این و آن
دخترت را سنگ ها از بس اذیت كرده اند
می پرد از خواب شب ها با صدای این و آن
"البلاء للولا" پس هر چه پیش آید خوش است
كربلا ماییم یعنی مبتلای این و آن
شاعر:پیمان طالبی

• پنج شنبه
• 30
• آذر
• 1391
• ساعت
• 07:29
• نوشته شده توسط
• یحیی

تنگ غروب و گریه ی بی اختیار باد
آید به گوش شیون مرثیّه وار باد
زیباترین ستاره ی دنباله دار نی
افتاده است گیسویتان در مسیر باد
مویت سپیدتر شده از چند روز پیش
یا نه! نشسته بر سر و رویت غبار باد
بنگر چگونه حقّ مرا غصب کرده است
بوسیدن لبان تو در انحصار باد
با گیسوان شانه زده دلرباتری
مبهوت و مات ماندم از این شاهکار باد
روح از تنم جدا شده، سوی تو می دود
ای سیب سرخ زخمیِ در چشمه سار باد
زیباتر از همیشه به آفاق می روی
ققنوس پَر گشوده میان شرار باد
شاعر:وحید قاسمی

• پنج شنبه
• 30
• آذر
• 1391
• ساعت
• 07:30
• نوشته شده توسط
• یحیی

یا بر سر من از سر نی سایبان بده
یا بر بلندْ نیزه مرا آشیان بده
با گیسوی رها شده در دست بادها
از نی مسیر قافله ات را نشان بده
جانم به لب رسیده ولی جان نداده ام
گفتم به دل که صبر کن و امتحان بده
نیزه سوار گشته ای و تند می روی
جا مانده ام برای رسیدن زمان بده
پایم دگر برای خودم نیست، باغبان

بر ساقه های مرده ی من باز جان بده
«خون» تو و «حجاب» من ارکان کربلاست
کشتی به گل نشسته مرا بادبان بده
شاعر:محسن عرب خالقی

• پنج شنبه
• 30
• آذر
• 1391
• ساعت
• 07:32
• نوشته شده توسط
• یحیی

هلالم ای مه تابان زینب!
سرت آتش زده بر جان زینب
از آن ترسم که روی خاک افتی
بیا از نیزه بر دامان زینب
***
شکسته طاق ابروی هلالت
نمانده جای سالم در جمالت
ندارم معجری زخمت ببندم
بمیرم عاقبت از این خجالت
شاعر:جواد حیدری

• پنج شنبه
• 30
• آذر
• 1391
• ساعت
• 08:31
• نوشته شده توسط
• یحیی