چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
از بعد سقیفه در دلش غوغا بود
یک عمر گره به ابروی مولا بود
یکبار فقط گره ز ابرو وا کرد
فرقش که شکافت پهلویش زهرا بود
شاعر : محمود ژولیده
نَخْلى از اَشك تو سیراب نگردید دگر
از همان لحظه كه بر فرقِ تو شمشیر آمد
حوریان هم به عزاى تو سیه پوشیدند
تا بِگوشِ فَلَكَتْ ، نَعره ى تكبیر آمد
شیر، تَجْویز به درمان سَرت كرد طبیب
هر كه آمد به مُلاقات تو، با شیر آمد
صُحبت از شیرشد و رَفت دلم كرب وبلا
كه به میدان، پسرى با پدرى پیرآمد
قَدْرِ یك جُرعه ازین شیر، اگر داشت رُباب
طفل مى مانْد، ولى حرمله با تیر آمد
شاعر : سعید خرازی
زینب اون با التماس وا می کنه، پلکای از خون ترشو
حسین و عباس اومدند تا بشنوند صحبتای آخرشو
آروم آروم می شه آمادة رفتن
داره میگه با گریه و غم و محن
داره می گه به عباسش با ناله و شیون و شین
عزیز من تو کربلا جون تو و جون حسین
«هر دلی امشب ، می سوزه از تب
همه با هم میگن امون از دل زینب»
علی غریبه(3)
میگه به کوفه ای دیار بی وفا الهی آتیش بگیری
دارم می بینم روزی که زینبمو میارن اینجا اسیری
تو دستاشون پره از سنگ و خاکستر
برا مهمونیِ باغ گل پرپر
می خونه با ناله و اشک از روضه های کربلا
از تنور و نیزه ها و ماجرای طشت طلا
«هر دلی امشب ، می سوزه از تب
همه با هم میگن امون از دل زینب»
علی غریبه(3)
شاعر : یو
امام، رو به رهایی... عمامه روی زمین!
قیامتی شد ـ بعد از اقامه ـ روی زمین
خطوط آخر نهجالبلاغه ریخت به خاک
چکید هر طرفی صد چکامه روی زمین...
خودت بگو به که دل خوش کنند بعد از تو
گرسنگان «حجاز» و «یمامه» روی زمین؟!
زمان به خواب ببیند که باز امیرانی
رقم زنند به رسم تو نامه روی زمین:
"مرا بس است همین یک دو قرص نان ز جهان
مرا بس است همین یک دو جامه روی زمین.."
... تو رفتهای و زمین مانده است و ما ماندیم
و میزهای پر از بخشنامه؛ روی زمین
شاعر : محمد مهدی سیار
افتاده توی بستر دلخستگی یه پهلوون نیمه جون
شکسته مثل فرق حضرت علی ارکان هفت تا آسمون
شده عالم پر از شیون پر از ناله
می ریزه از چشای بارونیش لاله
نیگا کنید مثه مادر گرفته دست به پهلوهاش
نمونده از غم زهرا توانی توی زانوهاش
«چشاش یه دریاست ، لبریز غمهاست
از تو نگاش یه آسمون غریبی پیداست»
علی غریبه(3)
میون دست یتیمای شهر غم کاسه های کوچیک شیر
افطاری هاشونو همه نذر می کنند برای حضرت امیر
یکی یکی دارن با اشکای نم نم
می ذارن روی زخمای دلش مرهم
همه میگن ما می مونیم اسیر نور عین تو
تا دشت سرخ کربلا در سایة حسین تو
«چشاش یه دریاست ، لبریز غمهاست
از تو نگاش یه آسمون غریبی پیداست»
علی غریبه(3)
شاعر : یوس
نه قصّه شام و نمک و نان جوینش
نه غصه چاه و شب و آوای حزینش
بیش از همه کردهست مرا شیفته خود
شور قطراتِ عرق روی جَبینش
با جذبه "عدل علوی" معجزه میکرد
این شد که در آمد دل ما نیز به دینش
در بستر خورشید اگر خفته عجب نیست
کآموخته عزت ز پسر عمّ امینش
عشقش وسط خوف و رجا مانده رجز خوان
تا عالم و آدم نکند شک به یقینش
دردا و دریغا که از این بیشه سفر کرد
شیری که نشستند شغالان به کمینش
آغوش علی خانه امنیست پس از مرگ
داخل شوم ای کاش در آن حصن حصینش
یارب برسانم به نجف، دغدغه دارم
کم بوسه زدم نوبت قبلی به زمینش!
شاعر : عباس احمدی
تابوت دل شکسته ای رو می برن رو شونه های خسته ای
بر سر و سینه می زنن با چشمای به موج خون نشسته ای
نگاهاشون پریشون خاطر و سـرده
دلاشون مصحف اشک و غم و درده
می پیچه تو آسمونا ، نالة ماتم و عزا
که شبونه ، داره میره ، مرد غریب کوچه ها
« هر دلی محزون ، خسته پریشون
همه عالـم سیاپوش داغ آقامـون »
علی غریبه(3)
چی میکشن اون دمی که خاک میریزن روی تن بی رمقش
بوسة آخرو حسین می گیره از چهرة رنگ شفقش
تو آتیش غریبی می سوزه دلها
دلم خـونه به یاد داغ عاشـورا
امون از اون مرثية حسین و دفن پیکرش
می ذاره لب زينب روي رگای سرخ حنجرش
« هر دلی محزون ، خسته پریشون
همه عالـم سیاپوش داغ آقامـون »
علی غریبه(3)
شاعر : یوس
آسمان ترسید و دریا هم دلش گرداب شد
صبح با فرق تو هر فجر جهان خوتاب شد
کاسه های شیر با شمشیر رو در رو شدند
زهر غالب شد در آخر قاتل ارباب شد
سجده ی آخر خدا را اشک ریزان می کند
تا که آن مهر نماز تو به خون سیراب شد
ماه با روی تو روی ماه بودن هم نداشت
روز ها بی چشم تو سرد و کمی بیتاب شد
چاه خالی پر شد از باران اشک گونه هات
خواب های کوفه با صوت لبت بیخواب شد
قالب اشعار من محزون شده با یاد تو...
آتش عشق تو بر قلب غلامت قاب شد
شاعر : علی کریمی
یا مرتضی علی (علیه السلام)
روزی دهنده ی همه ی عالم است علی (ع)
مغز درون جمجمه ی آدم است علی(ع)
از کل جن و انس و ملک اعلم است علی(ع)
شاهنشه شهید و شه اعظم است علی(ع)
او پایه های عرش خدا را بنا نمود
مانند کوه ، در ره حق ، محکم است علی(ع)
او قبل خلقتش ، سبب خلقت همه است
در کودکی ز حق به یدش ، پرچم است علی(ع)
ناجی نوح و یونس و جرجیس و یوشع است
نور خدا و از همگان اقدم است علی(ع)
الآن درون جنت حق نزد همسرش
بر زخم های فاطمه اش مرهم است علی (ع)
سروده: جعفر ابوالفتحی
من اگر یکسره از غرب علی(ع) گریه کنم
تن ناقابل خود را به علی(ع) هدیه کنم
دمی از بی کسی و غربت او پر نشود
هیچ کس از منِ دلسوخته دلخور نشود
در ادب کوتهی هر سخنی ایجاز است
علی(ع) اما به خود این واژه غزلپرداز است
پی دیدار پسر ، نزد پدر خواهم رفت
نه که با پا به نجف بلکه به سر خواهم رفت
منم از ریشه و اندیشه ،گدای کرمش
همه زندگی من به فدای حرمش
به هوای حرمت آمده ، بی بال و پرم
به فدای قد و بالای تو مادر پدرم
شده آن صحن تماشایی تو ملموسم
کف ایوان طلاییّ تو را می بوسم
...
محمدرضا فروغی Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"جدول ع
رستگاریِ خودم را زِ سحر میبینم
رویِ فرقم به خدا خونِ جگر میبینم
گرچه از زخم، سرم تا نوکِ پا میسوزد
خویش را در وسطِ شعله در میبینم
خانه ام سوخت، گُلم سوخت، دلم سوخت،فقط
سالها هست که خاکستر و پَر میبینم
همه سرمایهٔ من فاطمه ام بود که رفت
بعدِ او خسته شدم بس که ضرر میبینم
زینبم گفت بمانم ، وَ بمانم چه کنم
من که جامانده خودم را ز سفر میبینم
دخترم گریه نکن دور نمائی داری
من تورا پشتِ سرِ نیزه و سر میبینم
شاعر : مهدی قربانی
ای عشق ازلی والی و ولی یا مرتضی
به نام تو شروع میکنم علی یا مرتضی
پای تو شور و شعف همیشه
یه چیز دیگه اس یا علی
برای گوهر صدف همیشه
یه چیز دیگه اس یا علی
مابین هر چی نقاط زیبا
تو هر دو دنیا یا علی
ایون طلای نجف همیشه
یه چیز دیگه اس یا علی
تا اسمت رو دلبر میخونم مکرر
یه بانویی از عرش میگه جانم حیدر
یا حیدر یا حیدر
مدینه کرم سایه سرم یا مرتضی
کبوتر توام گوشه حرم یا مرتضی
به تو نگاهم ای تکیه گاهم
بده پناهم یا علی
میل جوننم ای آسمونم
خورشید و ماهم یا علی
ای شهریارم غمی ندارم
تا تویی شاهم یا علی
مقصود و منظور ای کعبه نورژ
ای قبله گاهم یا علی
علی ای قلندر ای عشق پیغمبر
خدا دم گرفته میگه جانم حیدر
یا
در دلم آتشی از داغِ تو بر پا شده است
بیشتر از سرِ شب زخمِ سَرَت وا شده است
لخته خون بسته ببین چادرِ مادر امشب
قامتت سرخ شده ، قامتِ من تا شده است
قاتل از شیرِ تو نوشیده به من میخندد
یعنی ای كوفه نشین نوبتِ بابا شده است
باز یك گوشه حسن گرم زبان میگیرد
باز این خانه پُر از روضه یِ زهرا شده است
دیدم آن روز در آن كوچه یِ باریك چه شد
دیدم آن روز كه یك مُشت مُهَیّا شده است
وای از آن چهره که دیوار غمش را حِس کرد
آه از آن گونه که زخمی به رویَش جا شده است
شاعر : حسن لطفی
آفاق کجا نور جَلی را حس کرد؟
آرامش صبح اَزَلی را حس کرد؟
جز پنج بهار فرصت زود گذر
کی طعم عدالت علی را حس کرد؟
شاعر : محمد جواد غفورزاده
غمش همواره بی پایان بماند
و سفره غرق بوی نان بماند
علی شد کشته تا در شیعیانش
" یتیمی" درد بی درمان بماند
شاعر : میثم رنجبر
همه آرزوشه یه نوکر
بمیره پیش پای حیدر
علی مولا بیاد کنارش
بگیره شهیدش رو در بر
لباشو رو لباش بزاره
می ، بنوشه ز جام کوثر
اگه آقا یه بار بیاد و
ز کرم بزنه به ما سر
اسم و رسممونه بگیره
بزنه صدا ما رو نوکر
اونوقت جاشه که ما بخونیم
انّ نحن جیوش الحیدر
آقامون به گدا کرم کرد
دل مارو مث حرم کرد
منو دنیایی پس زد اما
تاج شاهی رو بر سرم کرد
گوش به نجوای مادرم داد
ز کرم منو نوکرم کرد
سائل علی اصغرم کرد
عاشق علی اکبرم کرد
اون که دلبر دلبرا بود
دل به من داد و دلبرم کرد
اشک به چشمای ما عطا کرد
ساقی شد منو ساغرم کرد
دل من که اجیر نمیشه
جز به مولا اسیر نمیشه
اگه بگذره صدها سالم
اون جوونه و پیر نمیشه
ماه ا
با عدالت باز آب و دانه را تقسیم کرد
قسمت همسایه و بیگانه را تقسیم کرد
بارها بین یتیمان بار روی شانه را
بعد در بازی خمید و شانه را تقسیم کرد
عدل محور بودنش طوری نمایان گشت که
تیغ یکسان فرق سر تا چانه را تقسیم کرد
تا به بستر رفت چون زهرا،علی هم عاقبت
با زن و فرزند کار خانه را تقسیم کرد
آنچه که از داستان کوچه تعریفی نبود
با چه چاهی این غم مردانه را تقسیم کرد
روی پیشانیش تیغ ابن ملجم چون نشست
بین صدها شمع یک پروانه را تقسیم کرد
شاعر : مهدی رحیمی
آنشب علی مهمان دختر بود
دختر طوافش دور حیدر بود
آنشب علی حال عجیبی داشت
دائم به لب امن یجیبی داشت
آنشب علی مشغول احیا بود
فکر نماز صبح فردا بود
دختر که آن حال پدر می دید
گلبوسه ها از روی او می چید
بابا شوم قربان آن رویت
دختر فدای طاق ابرویت
بابا چرا امشب دگرگونی
حیرانی وبیتاب ودلخونی
یا رب مبادا شب سحر گردد
وقت وداعم با پدر گردد
آنشب به پایان شد سحر آمد
وقت وداعش با پدر آمد
عازم به مسجد چونکه مولا شد
مرغابیان را جمله آوا شد
مصداق نیک وال من والاه
مسجد مرو دیگر، بمان مولا
اما قضا بر رفتن اوبود
هنگام فزت گفتن او بود
در وقت رفتن سوی آن محراب
بیدار کرد جانی خود از خواب
تکبیره الاحرام چ
بازو شکسته ایی تو ولی کار میکنی
لطفی تو بر من و دل خونبار میکنی
دیگر نمانده تاب و توانی به پیکرت
چون یاد غربتِ من ِ بی یار می کنی
آرام جان من نکند رفتنی شدی؟
دائم دعا به محضر دادار میکنی
عَجِّل وَفاتیِ تو مرا کشته ٬ از چه رو
بر مرگ خود تو این همه اصرار میکنی؟
خانه خراب می شوم از پر کشیدنت
پرپر مزن که خون به دل ِ یار میکنی
دلگرمیِ علی تویی ای نور خانه ام
این خانه را ز رفتن خود تار میکنی
مرتضی شاهمندی
تا شکوفا میشود بانور هر پژمرده ای
میشود سرزنده باتو هردل افسرده ای
لاتؤدبنی نمی گویم بزن مارا کریم
تا به حال ازدست یارم چوب رحمت خورده ای??
از نمک نشناس ها آزار دیدن سخت نیست
درد دارد خوردن زخم از نمک پرورده ای
من فراری از خودم هستم ببین حال مرا
روسیاهم، بی پناهم، بادل آزرده ای
یاد من دادی که در اوج بلا گویم علی
زنده می گردد از این فریاد هر دلمرده ای
کام ما گریه کنان با خاک تربت واشده
یعنی از اول مرا بر روضه ها بسپرده ای
بخشش و مهر و عطا و لطف تو جای خودش
باهمین ذکر حسین از عالمی دل برده ای
شاعر : مهدی قاسمی
قلم به دست بگیرید و واژه ها بنویسید
برای خلق بیایید از خدا بنویسید
به عشق نقطه ی منقوش زیر با بنویسید
به جای واژه ی معشوق، مرتضی بنویسید
به سرسرای خداوند سر بریده بمانید
علی علی بنویسید و سر ز ما بستانید
کجاست مثل علی در نقوش عشق مصور
علی است مصدر طاهر علی است آب مطهر
علی است شمس فروزان علی است ماه منور
علی است همسر زهرا علی است ساقی کوثر
علی است عالی و اعلا ، علی است عرش معلا
علی است والی و والا ، علی حقیقت عقبی
به حکم عشق ، علی حاکم است و ما همه بنده
ز مهر او شود آرام و رام شیر درنده
به طاق عرش رسیده ز خاک پای غلامش
همان ملک که به اوج سعادت است پرنده
علی است تیغ برنده که در نیام حقیقت
س
علی آنکه مهر فروزان کشد از جمالش خجالت
علی آنکه با تیغ فتنه فدا شد به راه عدالت
علی آنکه در جلوه ی او نمایان شده نور داور
کسی که بُوَد در نگاهش رعیّت یکی با برادر
علی نور ایمان علی اصل قرآن
بُود این نوایم علی جان علی جان
یا حیدر یا مرتضی...
به مرثیه های غریبی شده دیده از داغ او تر
سر و چهره ی غرق خون رفت به دیدار زهرای اطهر
علی کشته ی راه دین شد وَ جانش شد از غصه بر لب
ولی گویم از عمق جانم امان از دل زار زینب
چه درد بزرگی چه داغ عظیمی
نصیبش شد از غم دوباره یتیمی
یا حیدر یا مرتضی...
همیشه به چاه غریبی بُوَد ناله و آه حیدر
خوش آن امتی که همیشه بُوَد پیرو راه حیدر
دل پیروان حقیقی بُود در پناه ولا
شب قدر است
شب قدر است وبابایی کنار دخترش باشد
بود خرسند دختر زینکه بابا در برش یاشد
کند سعی وتلاشی خوش به بابا بگذرد امشب
به روی زانوی بابای خوب خود سرش باشد
ببیند او دگرگونی احوال پدر امشب
به لبها آیه ی امن یجیب المضطرش باشد
علی با فکر فردا آسمان را بنگرد هردم
تو گویی کو شهادت در خیال منظرش باشد
شب قدر عجیبی دارد امشب مرتضی حیدر
دل دختر بشور افتاده بهر دلبرش باشد
خدایا کاش امشب را نباشد هیچ پایانی
که از تیغ جفا مولا علی خونین سرش باشد
نیاید آن زمانی که ندای قد قتل آید
زمین وآسمان در سوگ تنها لنگرش باشد
نیاید آندمی که دخترش زینب سرش بیند
غمین ازبهر حال وروز بابا حیدرش باشد
نیاید روزهای
در کوفه دگر چاه چه کند بعد علی (ع)
بی نور رخش ماه چه کند بعد علی (ع)
در دست یتیم بهر علی کاسه ی شیر
آن کاسه ی شیر آه چه کند بعد علی (ع)
وزن: مستفعل مستفعل مستفعل فع
شاعر : مریم موسوی
کوفه بدون بابا
کوفه بدون تو چه دلگیر است بابا
قلبم به آه و ناله زنجیر است بابا
هجران تو برده تمام طاقتم را
رویم چنان روی زنی پیر است بابا
طفل یتیم کوفه بهرت بیقرا ر است
اشک از دوچشمانش سرازیرست بابا
مسکین کوفه چند روزی نان نخورده
چشم انتظار تو به شبگیر است بابا
مرغ سحر از روز ضربت خوردن تو
بی بال وپر گشته زمین گیر است بابا
چندیست باغ نخل تو بی باغبان است
رنگ خزان درباغ تصویر است بابا
آن فزت رب الکعبه ی هنگام مرگت
مظلومی ات را نیک تفسیر است بابا
هرجای کوفه یک نشانی از تو دارد
دل بر نشانهای تو درگیر است بابا
کوفه برایم جای ماندن نیست دیگر
هجرت به دیگر جای،تدبیر است بابا
بعد تو
مصیبت است که با ذوالفقار هم بوده
برای یاری دین جان نثار هم بوده
هم اهل ذکر و مناجات و خواندن قرآن
برای گریه شدن بی قرار هم بوده
مگر غریب تر از این ؟! که دشمن حیدر
کنار او وسط کارزار هم بوده
کدام درد ، از این بیشتر که قاتل او
به وقت ضربه زدن روزه دار هم بوده
فقط نه در سحر قدر ، دشمن مولا
به ظهر کرببلا پا به کار هم بوده
همیشه اهل نماز شب است این دشمن
نماز خوانده ولی نیزه دار هم بوده
نه اینکه هر که علی گفت انقلابی شد
که دشمن علی اهل شعار هم بوده
همیشه شیعه ی حیدر میان معرکه است
به نخل بسته شده سر به دار هم بوده
خدا کند که بگویند بعد رفتنمان
شهید ، شیعه ی چشم انتظار هم بوده
شاعر : محسن نا
بی آشنا مانده غریبی بین خلقت
دیگر نمی آید صدای پای غربت
چندیست مانده سفره ها بی نان و خرما
دیگر ندارد کوفه شبگرد محبت
بعد از تو باید سرکند با خاک غم ها
آن سر که بر دامان مهرت داشت عادت
رفتی و هرگز چشم این دنیا نبیند
شاهی بریزد با گدا طرح رفاقت
هر وقت می آمد حسن هجده گل یاس
میریخت روی قبر تو با اشک حسرت
دست خدا افتاد از پا بین کوچه؟
باید شنید از ریسمان ها این حکایت
رفتی و خار از چشمهای تو در آمد
در پای طفلی رفت هنگام اسارت
شاعر : موسی علیمرادی
ای به همه عالم ولی یا علی یا علی
نور حق از تو منجلی یا علی یا علی
دل و دلبر،به همه یاور،ساقی کوثر،یار پیغمبر
مدح تو رو،میخونم آقا،با دلی مضطر،وَ دو چشم تر
کاش می شد ماها از بند گناه جدا شیم
کاش می شد پیرو واقعی تو باشیم
علی علی علی علی علی...یا حیدر
من که غلام قنبر سائل حیدرم
میخونه چشمای ترم سائل حیدرم
هر کی میشه،سائل حیدر،آبرو دار،همه ی دنیاس
هر کی میشه،سائل حیدر،بی برو برگرد،مادرش زهراس
ایشالا که با ولای مرتضایی
قرار ِ ماها یه روز ایوون ِ طلایی
علی علی علی علی علی...یا حیدر
دلا شده به غم مبتلا مبتلا مبتلا
بده یه برات کربلا کربلا کربلا
حاجت ماس،که به زودی ها،پای پیاده،بریم ای آقا
با نوحه و،د
شب شد و بین کوچه ها پرنده پر نمی زند
کسی به غیر بی کسی حلقه به در نمی زند
تو رفتی آه غمت به آتشم کشیده است
در دل من روضه تو به جز شرر نمی زند
بعد تو گریه میشود روزی دخترت پدر
به شام گریه های من سپیده سر نمی زند
خفته یتیم کوفه در کوچۀ انتظار تو
نمی خورد نان و به جز حرف پدر نمی زند
ز اشک هر شب تو هر درخت کوفه سبز بود
بدون تو شکوفه ای به برگ بر نمی زند
تو رفتی و پس از تو ای سوخته دل آه کسی
شعله به چاه کوفه از آتش در نمی زند
تو رفتی و اهالی خرابه ها گریستند
که بعد از این کسی دگر خرابه سر نمی زند
شاعر : موسی علیمرادی
سربدارم و بیقرار تو بیقرارم و سر بدار تو
نوکری که سر خم کرده فقط در مقابل ذوالفقار تو
با تو الحق و والواجب ذکرم شد یاهو الغالب
نحن جیش علی ابن ابی طالب
لافتی الا علی و لاسیف الاذوالفقار
نحن قوه، حیدریه، فاطمیه، لن تنهار
لبیک - یا حیدر یا حیدر یا حیدر
*****
ما مجاهد راه غم شدیم سرسپرده ثابت قدم شدیم
زیرسایه ی گلدسته ی تو از مدافعان حرم شدیم
ای تکفیری و ای سلفی شیعه ام شیعه ی نجفی
دستت سمت حرم بره با علی طرفی
فنادا بصوت جلی زینب حفیدة المختار
نحن قوه، حیدریه، زینبیه، لن تنهار
لبیک - یا زینب یا زینب یا زینب
*****
ای که دست توست اختیار ما بوده از ازل این قرار ما
جون من کف دستمه هنوز این شما و این
