شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)

خدانگهدار ای مهربونم
ای هم‌زبونم ، چراغِ خونه‌‌ م
خدانگهدار بانویِ خسته‌ م
از پا نشستی ، از پا نشستم

یادم نمیره اون کوچه و در
دیوار و مسمار ، آتیش و هیزم
یادم نمیره تو گریه کردی
من گریه کردم میون مَردُم

یادم نمیره من که یه روزی
با این دو دستم خیبر شکستم
یادم نمیره همسایه‌هامون
زل میزدن به طناب دستم

گفتن علی نظر شدی، خندیدن
یه کم شکسته‌تر شدی، خندیدن
رد شدن از کنار من میگفتن
سلامتی پدر شدی؟! خندیدن...

خدانگهدار ای یارِ جونی
هنوز برا من تو پهلوونی
سرت رو پایین چرا گرفتی؟
نبینم اینجور عزا گرفتی

عیبی نداره ، بیا خیال کن
اصلاً ندارم هیچ زخم و دردی
عیبی نداره ، اشکاتُ پاک کن
زینب نبینه که گریه

• پنج شنبه
• 17
• بهمن
• 1398
• ساعت
• 11:05
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

شب مادره شب آخره تازه اول غم حیدره

شب ماتمه دلا پر غمه چشای علی پر شبنمه

تو مدینه ای که شب و روزش خاموشه

از شرار غم سینه ی علی میجوشه

مرتضی دیگه پیرهن سیاه میپوشه

انا لله و انا الیه راجعون

کبوتر زخمی علی پر زده تا آسمون

دل آسمون شده رنگ خون

اشک بی صدا شده روضه خون

مرد بی رقیب شده بی شکیب

تو مدینه شده بی کس و غریب

حیدری که زلفش به یک جهان می ارزه

بعد فاطمه غربت و غمش بی مرزه

پیش قبر فاطمه همش داره می لرزه

انا لله و انا الیه راجعون

کبوتر زخمی علی پر زده تا آسمون

شده دلشکن نگاه حسن

دست زینب بقچه ی کفن

با دل پرآه زیر نور ماه

وعده میزارن تو قتلگاه

بار هجر زهرا واسه همه سنگینه

چ

• دوشنبه
• 14
• بهمن
• 1398
• ساعت
• 13:00
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

بند_اول
پاشو ببین تو خونمون چه خبره امشب
همش میترسم دق کنم جلو چشم زینب

حالا منو دربه دری
حالا دیگه زهرا ندارم
امیدی به فردا ندارم
دیگه نا ندارم

شال عزای مادرتون بچه ها
رو شونه بزارید

رحم الله من قرا الفاتحه
تابوت بیارید

وای وای وای

بند_دوم‌

خدا مادرم را کجا میبرن
گمانم برای شفا میبرن

خدایا مادرم بازویش خستس..

پاشو نگاه کن که منم بعیده بمونم
شبیه مادر مرده ها تو حیاط خونم

دیگه نفسم رفته ولی
چشم های تو گریون هنوز
چادر تو گلگون هنوز
پره خونه هنوز

مادیگه جز خدا تو مدینه
بچه ها کسی رو نداریم

رحمه الله من برا الفاتحه
تابوت بیارید
وای وای وای

• پنج شنبه
• 8
• اسفند
• 1398
• ساعت
• 12:11
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

زمزمه شهادت حضرت زهرا(س) سبک دامن کشان رفتی
زهرای من رفتی، علی مانده تنها، علی مانده تنها، علی مانده تنها
سرگشته وحیران، به وادی غنها، به وادی غمها، به وادی غمها

توبودی هستی ام، ای نگار من
گره افتاده بی تو، به کار من، به کار من، به کار من

هجر تو زده شرر، به جان علی، به جان علی، به جان علی
داغ تو گرفته است، توان علی، توان علی،توان علی
___________________________________
پاسخ چه گویم من،به طفلان زارت، به طفلان زارت، به طفلان زارت
یار جوانمرگم، خزان شد بهارت، خزان شد بهارت، خزان شدبهارت

به جایت زینب شد، بانوی خانه
امان از بازی وجور زمانه، زمانه، زمانه

بی تو خانه ام بود، چو ماتمسرا، چو ماتمسرا، چو ماتمسرا
رفته چاره از کفم، به یاری بیا، به یاری بیا، به یاری بیا

شعر :اسماعیل تقوایی

• چهارشنبه
• 12
• آذر
• 1399
• ساعت
• 20:16
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

به دل شکسته ی خودت قسم
دلم از همه گرفته مادرم
منم و چشم تر و یه دنیا غم
دل من کرده هوای یه حرم

حرمت کجاست
که کبوتری کنم رو گنبد
حرمت کجاست
که دلم بگرده دور مرقد
حرمت کجاست
هوای مدینه بسرم زد

حرمت کجاست
همه از غم تو گریه کردن
حرمت کجاست
آخه مادرا رفیق دردن
حرمت کجاست
که بیام و درد دل کنم من

چشای تر من ، این روزا مثه ابر بهاره
مادری کن آخه ، دلم جز تو پناهی نداره
منم و این همه ، غم و دردی که رو شونه هامه
مادری کن آخه ، مادریه تو تنها دوامه

راهی کن منو به ، حرم زیبای حسنینت

بند دوم

مادرا رفیقای بی کلکن
حق مادری داری گردن من
هرجا گیر میکنه کارم یدفعه
رو لبم گل میکنه أم الحسن

حرمت کجاست
که سرو رو خاک تو بزارم
چش ببندمو
سرو از رو خاکا برندارم
آخه غیر تو
بگو که تو دنیا کیو دارم

هرجا که باشه
روضه ی حسن میای تو مادر
گریه میکنی
واسه داغ این دوتا برادر
یکی بی حرم
یکی روی صحرا مونده بی سر

تو دعام میکنی ، میدونی که منم بد عالم
منم و کرمت ، گناهام شده خیلی وبالم
تو دعام میکنی ، که میام به عزای تو مادر
ولی کو حرمت ، جوابی نداره این سوالم

راهی کن منو به ، حرم زیبای حسنینت

بند سوم

میخوام اینجا قول بدم عوض بشم
بیا تا یه قولایی بدیم به هم
قول میدم بشم همونی که میخوای
قول بده باشی همیشه مادرم

قول بده بهم
نزاری دلم ازت جدا شه
یکاری بکن
که جونم برای تو فداشه
قول میدم بهت
دل من فقط جای تو باشه
مگه میشه که
بچه ی تو مادری نباشه

قول بده بهم
همیشه دعا کنی برا من
مخصوصا اگه
رفتی کربلا یادم کن حتما
منو هم ببر
باخودت به عرش اعلی اصلا

بادستای خودت ، گره های دل منو واکن
خیلی حالم بده ، مادری کن و من رو دعاکن
خدا داده بتو ، نامه های اجابتو مادر
پس بیا حاجت ، دل تنگ گداتو روا کن

راهی کن منو به ، حرم زیبای حسنینت

• سه شنبه
• 18
• آذر
• 1399
• ساعت
• 17:10
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

وا اماه
مادرم توی بستره
وا اماه
دیگه پلکاش نمی پره
به موهام
دیگه شونه نمی زنه
ولی بازم یه مادره

وقتی می لرزه دستاش حسن تنهاش نمی ذاره
می خواد بخوابه شب ها ولی زخماش نمی ذاره

یه طرف درد بازو
یه طرف زخم پهلو
همه ی بسترش باز
پره از خونه ابرو

وا اماه
غم عالم تو قلبمه
وا اماه
غم تو داغ عالمه
وا اماه
تازه فهمیدم این روزا
چرا اینجور قدت خمه

می خوای بلند شی از جا ولی تنها نمی تونی
بابا می سازه تابوت دیگه پیشم نمی مونی

علی خونه نشینه
کاشکی بابام نبینه
هنوزم خون تازه
میاد از زخم سینه

وا اماه
حسنت نیمه جون شده
وا اماه
چادرت غرق خون شده
وا اماه
کفنا رو آوردی و
گریه هام بی امون شده

بگو چه کار کنم با حسین و گریه ی شب هاش
بگو چه کار کنم با حسین و داغ عاشوراش

منم و درد پیری
چه کنم با اسیری
یه سری روی نیزه
منم و سر به زیری

• پنج شنبه
• 4
• دی
• 1399
• ساعت
• 11:56
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

حالا که می روی از پیش بچه ها
ویرانه می کنی کاشانۀ مرا
بی خاطراتِ تو بی آرزویِ تو
درد دلامو من ، بی تو بَرم کجا ؟..

مرو زهرا ..
از داغ تو خمیده قامتِ من
گریونُ مضطرِ برا تو حسن
دلگیرم .. من بی تو می میرم

مرو زهرا ..
میشه سلامِ حیدرِت بی جواب
بیچاره ام من از غمت بی حساب
دلگیرم .. من بی تو می میرم

«مرو زهرا .. مرو زهرا .‌.»

با پیکرِ نحیف پیشِ علی بمان
ای آنکه از بلا قدت شده کمان
شرمندگی رو از چشمایِ من ببین
تو بین بستر و من هم که نیمه جان

پاشو زهرا ..
شونه بزن موهای زینبُ
پایین نیومده چرا تبِ تو
دلگیرم .. من بی تو می میرم

پاشو زهرا ..
سرفه نزن لبات میشه پرِ خون
این التماسِ حیدرِ که بمون
دلگیرم .. من بی تو می میرم

«مرو زهرا .. مرو زهرا .‌.»

این رنگِ صورتُ این دردِ بی حساب
این اشک چشم تو میده منو عذاب
انسیه ی علی آرامشم تویی
تو مثل لاله ای اما شدی گلاب

حالا که می روی از پیشِ بچه ها
ویرانه می کنی کاشانه ی مرا
بی خاطراتِ تو بی آرزوی تو
درد دلامو من بی تو بَرم کجا

خودم دیدم ..
داری قواره می کنی پیرُهن
دادی به جای کفن به زینبِ من
ای جانم .. از این غم ویرانم

خودم دیدم ..
گریون شدی برا غمایِ حسین
داری می گیری تو عزای حسین
ای جانم .. از این غم ویرانم

«مرو زهرا .. مرو زهرا .‌.»

• یکشنبه
• 7
• دی
• 1399
• ساعت
• 16:50
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

نوحه شهادت حضرت زهرا(س)
یار جوانم ای زهرا..... جانانم ای زهرا
بی تو در این خانه غم شد.... مهمانم یا زهرا

بی تو شدم تنهای تنها، فتاده ام در بحر غمها، فتاده ام در بحر غمها2
یا فاطمه زهرا زهرا، یا فاطمه زهرا زهرا، یا فاطمه زهرا زهرا2
______________________________
زبعد تو یاری ندارم.... من دلداری ندارم
به پاسخ طفلان زارت... جز غمخواری ندارم

صفا ندارد بی تو خانه، شده همچون یک ویرانه، شده همچون یک ویرانه
یا فاطمه...
__________________________________
حلقه زده دور حیدر... نوه های پیغمبر
به گوشم آید از آنها... نوای مادر مادر

خیز وعلی را کن یاری... بیقراران را قراری، بیقراران را قراری
یا فاطمه....
_______________________________
علی وتشییع شبانه.... دفن تو مخفیانه
بسر بریزم خاک قبرت... آن قبر بی نشانه

دور از چشمان زینب،آیم اینجا هرشب، آیم اینجا هرشب
یا فاطمه..

شعر:اسماعیل تقوایی

• دوشنبه
• 8
• دی
• 1399
• ساعت
• 15:21
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

بستر، گریه بی بی و مولا علیهماالسلام، یاری امام

اجل گم کرده بعد از قتل محسن خانه ما را

بیا ای مرگ یاری کن من افتاده از پا را

نه دستی مانده تا گیسوی زینب را زنم شانه

نه پایی تا برای گریه گیرم راه صحرا را

ببر ای دست سالم دست مجروح مرا بالا

که از صورت بگیرم قطره قطره اشک مولا را

ز تو ای دست، ممنونم که بر یاری دست حق

گرفتی از غلاف تیغ قنفذ اجر زهرا را

علی تنها، همه دشمن، تو بشکسته، من افتاده

خدا را، پس که یاری میکند آن یار تنها را؟

اجل را دور سر گردانده ام تا بر علی گریم

و گرنه پشت آن در گفته بودم ترک دنیا را

من از بهر علی گریان، علی از بهر من گریان

به نوبت زینب غمدیده دلداری دهد ما را

سراپا دردم و لب بستم و خاموشم از گفتن

مگر گاهی که دور از چشم زینب بینم اسما را

• یکشنبه
• 14
• دی
• 1399
• ساعت
• 18:22
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

غربت مولا، دفاع از ولایت

لاله ها پژمرد و بلبل را دگر آوا نبود

هیچ کس در باغ مثل باغبان تنها نبود

یک مدینه دشمن و یک خانه ی بی فاطمه

بانوی آن خانه کس جز زینب کبری نبود

روی سیلی خورده ی زهرا شهادت می دهد

از علی مظلوم تر مردی در این دنیا نبود

نیست جایز خانه ی کفار را آتش زدن

ای مسلمانان مسلمان بود زهرا یا نبود؟

ای جنایت کار ای بیدادگر رویت سیاه

اجر و پاداش رسالت کشتن زهرا نبود

مصطفی از تو مودت خواست تو سیلی زدی

بی حیا سیلی زدن اجر ذوی القربی نبود

ریخت دشمن بر سر زهرا ولایت را ببین

بارها از پا فتاد و غافل از مولا نبود

من نمی گویم چه شد گویند در چشم علی

سیل دشمن بود پیدا فاطمه پیدا نبود

ای مدینه آتش غیرت چرا آبت نکرد؟

جای ناموس خدا در دامن صحرا نبود

آنچه بر آل علی در کربلا یکسر گذشت

در سقیفه اتفاق افتاد عاشورا نبود

• یکشنبه
• 14
• دی
• 1399
• ساعت
• 21:26
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

یار و فدایی ولایت

مسلمین! روی کلامم با شماست

نسل آینده! پیامم با شماست

این سخن فرموده پیغمبر است

منکر آن هر که باشد کافر است

گفت زهرا خلق من خوی من است

روح مابین دو پهلوی من است

ضبط کن ای چرخ فریاد مرا

بشنوید آیندگان داد مرا

ناسپاسان، دخت احمد را زدند

فاش می گویم محمد را زدند

در پی حفظ حریم خویشتن

مرد باید پشت در آید نه زن

هیچ دانی دختر خیرالبشر

از چه جای حیدر آمد پشت در؟

دید مولایش علی تنها شده

خانه اش محصور دشمن ها شده

بر دفاع شوهرش فردی ندید

بین آن نامردها مردی ندید

گفت باید پیش امواج خطر

یار بهر یار خود گردد سپر

من که تنها دختر پیغمبرم

پشت این در پیشمرگ حیدرم

فاطمه تنها طرفدار علیست

در هجوم دشمنان یار علیست

آن که باشد مرد این سنگر منم

اولین قربانی حیدر منم

چشم پوشیدم ز جان خویشتن

ای مغیره هر چه میخواهی بزن

این در کاشانه، این پهلوی من

این غلاف تیغ، این بازوی من

کافران دست خدا را بسته اید؟

بازوی مشکل گشا را بسته اید؟

هر چه زان مظلوم گردانید رو

هر چه ماند استخوانش در گلو

من امیرالمومنین می خوانمش

کعبهء اهل يقين می دانمش

گر شود پرپر ز جور قاتلم

غنچه نشکفته در باغ دلم

گر رود از ضرب سیلی هوش من

گوشواره بشکند بر گوش من

گر شوم با دود و آتش روبرو

یا رود مسمار در قلبم فرو

گر شوم در لحظهء سقط جنین

از جفای دشمنان نقش زمین

گر رسد در پشت در جان بر لبم

افتم از پا پیش چشم زینبم

هر چه آید پیش، زهرا با علیست

اول و آخر کلامش یا علیست

فاطمه ما را هدایت می کند

رهبری سوی ولایت می کند

دید دشمن فاطمه جان علیست

بلکه با جانش نگهبان علیست

دید جان مرتضی پشت در است

از امام خویش هم تنهاتر است

پای تا سر بغض و خشم و کینه بود

کینه هایش کینه دیرینه بود

بغض حیدر شعله ور در سینه داشت

سنگ بود و جنگ با آئینه داشت...

با لگد، شد در حریم کبریا

آیه ای از سورهء کوثر جدا

استادسازگار، گلچین قسمتی از مثنوی

• یکشنبه
• 14
• دی
• 1399
• ساعت
• 21:33
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

مثنوی کم نظیر ذیل مجموعه ای از فضایل ملکی و ملکوتی حضرت زهرا سلام الله علیها است.

ای بهشت قرب احمد فاطمه

لیلة القدر محمد فاطمه

ای خدا مشتاق یارب یاربت

ای سلام انبیا بر زینبت

ای که در تصویر انسان زیستی

کیستی تو کیستی تو کیستی؟

فوق هر تعریف و هر تفسیر، تو

پاکتر از آیهء تطهیر، تو

مدح تو کی با سخن کامل شود

وحی باید بر قلم نازل شود

عالم خاکی محیط غربتت

آفرینش گشته گم در تربتت

عمر تو بالاتر از ارض و سماست

هیجده سالت اگر خوانم خطاست

گرچه در این گردش لیل و نهار

زیستی با خاکیان هیجده بهار

اولین نور آخرین روشنگری

هم ازل را هم ابد را مادری

خلق عالم سائل و روزی خورت

لیف خرما وصله های چادرت

ای گدا با کوه غم خرسند تو

حل صد مشکل ز گردن بند تو

ای سه شب بی قوت و از قوت تو سیر

هم یتیم و هم فقیر و هم اسیر

وحی بی ایثار تو کامل نشد

هل اتی بی نان تو نازل نشد

خاک را فیض تو آدم می کند

فضه ات اعجاز مریم می کند

خاک، مشتاق سجود فضه ات

کل قرآن در وجود فضه ات

بر در بیتت مقام قنبری

نیست کم از رتبه پیغمبری

آنچه هست و نیست فیض عام توست

خوش ترین ذکر امامان نام توست

از نبی تا حضرت مهدی همه

ذکرشان یا فاطمه یا فاطمه

عقل کل از کل هستی شد جدا

تا چهل شب کرد خلوت با خدا

این چهل شب در سرش شور تو بود

گرم استقبال از نور تو بود

چون تو ذات کبریا گوهر نداشت

از محمد دوستی بهتر نداشت

بهترین گوهر ز گوهر آفرین

هدیه شد بر شخص ختم المرسلین

دید قدر این گوهر را در زمین

کس نداند جز امیرالمومنین

جز علی کفوی بر این گوهر ندید

مشتری زین مشتری بهتر ندید

تو، رسول الله، شویت بوالحسن

هر سه یک جانید اما در سه تن

پس تویی ای عرش حق را قائمه

هم محمد هم علی هم فاطمه

گر علی عالی اعلا نبود

بر تو چون ذات خدا همتا نبود

در طواف خانه ات افلاکیان

گوی سبقت برده اند از خاکیان

خانه ای دیوار و سقف آن ز گل

خشت خشتش از محمد برده دل

خانه نی، رشک گلستان خلیل

آب بارانش سرشک جبرئیل

آستان آن صفا بخش صفا

حجره اش معراج روح مصطفی

آسمان آورده بر بامش پناه

سرزده در آن دو خورشید و دو ماه

مسجدالاقصای دل پروانه ات

کعبه مشتاق طواف خانه ات

حیف بیت کبریا را سوختند

قلب ختم الانبیا را سوختند

آسمانی ها تو را نشناختند

چون زمین را زادگاهت ساختند؟!

از چه رو ای برتر از افلاکیان

سایه افکندی بفرق خاکیان؟!

خانهء گل جایگاه حور نیست

تیرگی را نسبتی با نور نیست

باید این جا لب فرو بست از بیان

روز محشر قدر تو گردد عیان

جز تولای تو دست آویز نیست

بی تو رستاخیز رستاخیز نیست

حق به محشر محور جودت کند

آن قدر بخشد که خشنودت کند

محشر از فیض تو گلباران شود

عفو، مشتاق گنه کاران شود

صحنه محشر همه پابست توست

اختیار نار و جنت دست توست

مهر تو روز قیامت هست ماست

ریشه های چادرت در دست ماست

روز محشر کار ما با فاطمه است

نقش پیشانی ما یا فاطمه است

زشتی افعال ما را خاک کن

نامه اعمال ما را پاک کن

ای خدا را کلک قدرت در کفت

نام ما را ثبت کن در مصحفت

از کرامت بر جبین ما همه

ثبت کن "هذا محب الفاطمه"

تو قیامت را قیامت می کنی

بر امامان هم امامت می کنی

بین خلق و نار حائل می شوی

با حسین خود مقابل می شوی

او کند با پیکر بی سر قیام

گوید از هر زخم تن مادر سلام

آن سلام و پاسخش بشنیدنی است

آن گلوی پاره پاره دیدنی است

باز در محشر تو محشر می کنی

گریه بر آن جسم بی سر می کنی

محشر از اشک تو طوفان می شود

چشم خلق الله گریان می شود

ناگهان آید یم رحمت به جوش

اشک ها سازد جهنم را خموش

این ندا برخیزد از نای همه

"اشفعی لی اشفعی لی" فاطمه

ای خلایق از ازل مهمان تو

باغ جنت عاشق سلمان تو

فضه ات را پای بر چشم ملک

قنبرت را جاه برتر از فلک

ای که از سر تا قدم پیغمبری

بلکه هم پیغمبری هم حیدری

حمد و تکبیر و دعا دلداده ات

سجده برده سجده بر سجاده ات

در نمازت رخ ز شرم حی فرد

گه سفید و گاه سرخ و گاه زرد

صبح می شد مهر رخسارت سفید

ظهر، از آن نور سرخی می دمید

شامگاهان بس که میرفتی ز حال

زرد می گردید نور آن جمال

حیف از آن صورت که آخر شد کبود

برگ گل را طاقت سیلی نبود

تو به اهل آسمان شمع رهی

زهره ای، منصوره ای، وجه اللَّهی

زهره و رخسارهء نیلی کجا!؟

صورت حوریّه و سیلی کجا!؟

استادسازگار، گلچین قسمتی از مثنوی

• یکشنبه
• 14
• دی
• 1399
• ساعت
• 21:31
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

بند اول:

رمزِ قبولی همه طاعات، زهرا
عالِمه و مُفَسِّرِ آیات، زهرا
روح نبی و مادرِ سادات، زهرا

اصل عفت، تجلّیِ حیا
عصمت الله و ناموس خدا، یا زهرا

بانی خِیری و خیرُ النسا⁦ء
زینت عرش و محورِ کساء، یا زهرا

معنی حدیث لولاک و
علت خلقت دنیایی
بین دخترای پیغمبر
تنها تو اُمِّ ابیهایی

مادرم یا حضرت زهرا

بند دوم:

ای ماه زیبای شب تارم، مادر
با تو رو به راهه روزگارم، مادر
هستی همه ی دار و ندارم، مادر

توی روضه خریدی دلمو
آبرو دادی آب و گِلمو، یا زهرا

چشماتو بستی رو گناه من
روشنیه دلِ سیاه من، یا زهرا

سر بلندم اگه تو دنیا
پرچمت رو سرمه، مادر
ذکرِ اِشْفَعی لی فِی الجنة
نغمه ی محشرمه، مادر

مادرم یا حضرت زهرا

بند سوم:

ای مونس و کعبه ی امیدم، مادر
با نگاهت به خدا رسیدم، مادر
کسی به خوبیه تو ندیدم، مادر

آخرش روزی از کرم تو
پا برهنه میام حرم تو، یا زهرا

با تلاطم، زیره علم تو
میزنم سینه پای غم تو، یا زهرا

میشه بین المللی آخر
کُلُّنا فِداکِ یا زهرا
اربعین فاطمی یک روز
زائرت میشن همه دنیا

مادرم یا حضرت زهرا

• چهارشنبه
• 17
• دی
• 1399
• ساعت
• 10:22
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

مَن مَاتَ علی حبّ الزهرا ماتَ سعیدا
مَن مَاتَ علی حبّ الزهرا ماتَ شهیدا

منت می‌ذاری رو سرم، اگه تا دمِ آخرم
هنوز باشم نوکرت، تو هم باشی مادرم

منت می‌ذاری رو سرم، اگه تُو صفِ محشرم
نگاهت باشه مُجیب، برا قلب مضطرم

همه‌ی امیدم اینه که، زیرسایه‌ت باشم مادر
مادر جوونای بهشت، یارم باشی توی محشر

مددی یا امَّ‌الحسنین، مادر
............................................
مَن مَاتَ علی حبّ الزهرا ماتَ سعیدا
مَن مَاتَ علی حبّ الزهرا ماتَ شهیدا

من‌دل‌خوش‌کردم‌به‌نگات، به‌گریه‌توی‌روضه‌هات
که یارم باشه برا، عبور از پل صراط

من دل خوش کردم به نگات، به استجابت دعات
می‌دونم که آخرش، یه روز می‌میرم برات

اونی‌که‌توسّل‌به‌توکرد، قلبش‌ازهرظلمت‌شددور
تو نور خدایی و من از اول بیعت کردم با نور

مددی یا امَّ‌الحسنین، مادر
............................................
مَن مَاتَ علی حبّ حیدر ماتَ سعیدا
مَن مَاتَ علی حبّ حیدر ماتَ شهیدا

مولامولامولا علی، معینَ‌الضعفا علی
خدا رو حس می‌کنم، تُو این دنیا با علی

مولامولامولا علی، مناجات و دعا علی
تُو اوج دلواپسی، فقط میگم یاعلی

به خدا توکل می‌کنم، محو عشق مولا باشم
به علی توسل می‌کنم، نذر راه زهرا باشم

مددی امیرالمومنین، حیدر

• چهارشنبه
• 17
• دی
• 1399
• ساعت
• 14:53
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

انّا نُباهی بِفاطمه

سیدةٌ انسیةٌ حوراءُ
نوریةٌ حانیةٌ عذراءُ
کریمةٌ رحیمةٌ شهیدة
عفیفةٌ قانعةٌ رشیدة

شیعه با ذکر تو مناجات می‌کند
با تو در روز حشر ملاقات می‌کند
شیعه به فاطمه مباهات می‌کند

روح خدا زهرا، مادر ما زهرا
وَ اِن یَکادِ مصطفی و مرتضی زهرا
.....................................
عابدةٌ زاهدةٌ قوّامة
باکیةٌ صابرةٌ صوّامة
حبیبةُ اللهِ و بنتُ الصفوة
رکنُ الهدی و آیةُ النبوّة

شیعه خصم علی را شکار می‌کند
بهر زهرا سرش را به دار می‌کند
شیعه به فاطمه افتخار می‌کند

امّ ابیهایی، تکیه‌گهِ مایی
قوّت قلب و قدرت بازوی مولایی
.....................................
ولیَّةُ اللهِ و سرُّ اللهِ
ٵمینةُ الوحیِ و عینُ اللهِ
مشکاةُ نورِ اللهِ و الزُّجاجة
کعبةُ آمالِ لِٵهلِ الحاجة

شیعه در اوج بی‌تابی و واهمه
نام زهرا به روی لبش زمزمه
توسّل کرده بر چادر فاطمه

تو باب حاجاتم، ذکر مناجاتم
عمری دخیلِ چادرِ مادر ساداتم

• یکشنبه
• 21
• دی
• 1399
• ساعت
• 16:57
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

تویی مادرم
چادرت همیشه سایه ی رو سرم
بدونن همه
غم و دردای تو رو به جون میخرم
دعای تو بود
که الآن شیعه و نوکر حیدرم

میگیره دعای شما خیلی زود
نوکرت هستم با تمام وجود
ریشه کن میشه با نگاه شما
نسل وهابیت و آل سعود

ذکر زهرا فوق اعجازه
ذکر زهرا شیعه میسازه
روز ظهور _ رو لب مهدی
ذکر زهرا _طنین اندازه
یازهرا

تویی خواهشم
نوکرت هستم تا نفس میکشم
به لطف خودت
دورم از گناه و غرق آرامشم
دعایی بِکُن
شب جمعه زائر حسینت بشم

چشمام میباره از فراق حرم
دلت میاد همه برن من نرم؟
دوست دارم اربعین بیام کربلا
پای پیاده با پدر مادرم

شب جمعه کربلا غوغاست
شب جمعه نینوا زیباست
زائر مخصوص اربابم
شب جمعه حضرت زهراست
یامولا اباعبدالله"

شاعر:علی حاجیان فر

• دوشنبه
• 22
• دی
• 1399
• ساعت
• 22:11
• نوشته شده توسط
• Fatemeh Mahdinia

بهشت آرزوی من
گمونم بهتری خانم
خدا رو شکر که بازم
خودت پشت دری خانم

یه خورده استراحت کن
همینه خواهشم از تو
جلو پام پانشو اِنقدر
خجالت میکشم از تو

با اینکه زخمیه دردی
داری میسوزی میسازی
با این دستِ ورم کرده
برا من سُفره میندازی

میخوام دستایِ بی جونه
منو بازم بگیری تو
سرت چی اومده داری
نشسته راه میری تو !..

*فضه میگه نشسته، ایستاده، دست به دیوار، هرجوری بود خودش خونه رو جارو زد .. خودش نون برا بچه هاش پخت .. لباسای عربیِ قدیم گره داشت ، بچه هاشُ اومد شست و شو بده به زحمت لباس حسینُ بیرون آورد .. نوبت حسن شد ، اومد گره لباسُ باز کنه گفت مادر .. من که میدونم چه خبره .. قربون بازویِ ورم کرده ات برم .. خودم لباسمُ بیرون میارم، خودم گره شو باز میکنم .. یکی حسن بود یکی ام زینب بود گفت مادر:

شبی در خواب بودی امدم بازوی تو دیدم
مبادا آنکه بیدارت کنم آهسته بوسیدم

یه هفتاد و پنج روز یا نود و پنج روز زینب اینو تو سینه ش نگه داشت ، روز آخر سوال کرد:..

درآن ساعت که در میسوخت پرسیدی کجا بودم
تو میخوردی کتک من هم به زیر دستُ پا بودم*

میخوام دستایِ بی جونه
منو بازم بگیری تو
سرت چی اومده داری
نشسته راه میری تو !..

چشای من پر از اشکه
که چشماتُ نبندی تو
حالا حسرت به دل موندم
یه بار دیگه بخندی تو

تو اُفتادی ز پا اما
علی رو روبه راه کردی
دیدی آخر تو این خونه
پایِ تابوتُ وا کردی

حالا اون که شبش تارِ ، منم زهرا ..
اونی که دست به دیوارِ ، منم زهرا ..

مگه از یادِ من میره
به سنگ غم محک خوردی
حلالم کن سرِ من از
کَسو ناکس کتک خوردی

تا پایِ مرگ دُخت نبی را مغیره زد ..

آه مادرم .. مادرم ..

داری میری نمیدونی
چه خاکی به سرم میشه
برو یارِ جوونِ من
برو دردات کم میشه

برو تو عرش محسن رو
بغل کن فاطمه امشب
پیمبر رو زیارت کن
به جایِ ما همه امشب

*گفت برو محسنُ بغل بگیر دلت آروم بشه .. اما خانم یه جواب دیگه داد :*

فردا که محسنم سر زانوی من نشست باید زِ هجر زینبِ خود دیده تر کنم

دارم میرم ولی دلم براتون تنگ میشه عزیزای دلم .. یکی از القاب حضرت زهرا هانیه ست یعنی خانمی که تمامی وسایل آرامش و آسایش شوهر و بچه هاشُ فراهم میکنه .. خانم نه تو از بچه هات سیر شدی نه بچه هات از تو سیر شدن .. پیغمبر پول داد به سلمان گفت برو جهیزیه بخر برا فاطمه، جهیزیه خرید آورد تو خونه جهیزیه رو چیدن هما کاسه های گلی .. این فرش رو که پهن کرد دید نصف خونه رو این فرش هم نگرفته سلمان نشست شروع کرد گریه کردن خانم گفت چرا گریه میکنی سلمان ..

گفت خانم به این زندگی ساده ت دارم گریه میکنم .. گفت سلمان برا کسی که مرگ دنبالشه همینم زیاده .. من زیاد تو این دنیا نمی مونم .. من رفتنیم ..
شب عروسی هم که با لباس عروس اومد خونه ی علی، صدا زد علی جان دوست دارم امشب تا صبح عبادت کنم .. لذا وقتی پیغمبر اومد سوال کرد علی جان فاطمه رو چگونه دیدی؟! نگفت اینطوریه زن خوبیه غذا درست میکنه .. عرضه داشت برا عبادتِ خدا بهترین همسرِ .. بهترین یاره ... شب عروسی دید یه گوشه نشسته داره گریه میکنه .. فاطمه جان تازه عروسی ، چرا گریه میکنی؟! من دلم میگیره شب اول اومدی خونه من.. گفت همچین که با لباس عروسی اومدم یاد شبی افتادم که با کفن منو از این خونه میبرید ...

دیگه بارِ آخر زینبُ صدا زد ، بعد خیلی وقت بغلش کرد .. بوسیدش موهاشُ شونه زد .. مادر حرفاشو با دخترش میزنه .. در گوشِ زینب حرف میزنه .. غصه نخوری مادر .. تنهات نمیزارم میام بهت سر میزنم ..
همه جا پا به پات میام .. یعنی هرجا گره به کارت افتاد منو صدا بزن ..

زِ بانگِ وا حسینا شد یقینم
که زهرا در میانِ کاروان بود ..

• چهارشنبه
• 24
• دی
• 1399
• ساعت
• 19:12
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

به پشت در دیدم، گلم به خاک افتاد
غنچه گل زیر، پای عدو جان داد

خزان ماتم زد، به باغ وبستانم
بسوخت هستی ام، به پیش چشمانم
وای من زهرا(س)، وای من زهرا، وای من زهرا، وای من زهرا2
______________________________
بضعه ی پیغمبر، بانوی من کوثر
یا ابتا گویان،فتاده پشت در

دودست من بسته، دو دیده ام گریان
بسی خجالت من، کشیدم ازجانان
وای من زهرا...
________________________________
امان ز غسل او، به همره اسما
کبودی بازو و پهلوی زهرا

امان ز تشییع، غریب او در شب
جان علی آمد، زدفن او بر لب
وای من زهرا...
_______________________________
فاطمه ام تا که، به خانه ام جان داد
به شهر ما پیچید، علی ز پا افتاد

مدینه بی زهرا، شده بسی دلتنگ
لعن خدا بر این، مردم پر نیرنگ
وای من زهرا...

شعر:اسماعیل تقوایی

• پنج شنبه
• 25
• دی
• 1399
• ساعت
• 20:08
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

کاشکی پشت در منو صدا میکرد
در خونه رو نسوخته وا میکرد
کاشکی قبل از این که قنفذ برسه
دستشو از شالِ من جدا میکرد

یادمه داشتم می افتادم نزاشت
تو دلم حتی یه ذره غم نزاشت
رو به قبله شد که رو به راه بشم
فاطمه هیچی برا من کم نزاشت

همه چی در نظرم آتیش گرفت
بخدا چشم ترم آتیش گرفت
در خونه رو یه بار آتیش زدن
ولی صدبار جیگرم آتیش گرفت

*هی نگاه به در سوخته کردم .. بخدا این شبا دیگه گیرمون نمیاد .. حالا ناله زدی بشنو : یک بار من میخونم و رد شم، اهل روضه متوجه میشن .. بعضی حرفا تکرار شدنی نیست ..*

یادمه چطور به خونم سَر زدن
دستشون پُر بود و با پا در زدن
چهار نفر رویِ سرم ریخته بودن
ولی زهرامُ چهل نفر زدن .. زدن

شام جمعه ست زود ببرمت کربلا .. اگه مدینه زهرا رو چهل نفر زدن .. کربلا هم حسینشُ همه دور گودال حلقه زدن .. یکی با نیزه میزد .. یکی با شمشیر میزد .. یکی با سنگ میزد .. آخ بمیرم برات .. اونایی که نیزه نداشتن، شمشیر نداشتن .. روایت میگه فِرقَهُ بِصُیوف، فِرقَهُ بِرِّماء .. (ببین زود بردمت کربلا حقشو ادا کن ..) فِرقَهُ بِحِجَارَه .. بعضیا نوشتن پیرمردایی که شمشیر نداشتن، نیزه نداشتن هرکدوم با عصا اومدن .. یه عده با عصا به بدن حسین زدن .. همه بگید حسین ...

• شنبه
• 27
• دی
• 1399
• ساعت
• 16:12
• نوشته شده توسط
• taherehsadat