امام رضا علیه السلام

گر چه هم بي سروپا هستم و هم بد خيلي
به سراغم غم دلدار مي آيد خيلي

گوشه ي خلوت خود جاي عبادت فكرم
هست مشغول به پابوس مجدد خيلي

كربلائي ست دلم،با همه ي اين اوصاف
ميشود مرغ دلم زائر مشهد خيلي

بر خلاف همه ما سجده به گنبد كرديم
دارد اين سجده ي ما گرچه پيامد خيلي

بين انواع زيارت كه رسيده ست به ما
ميشوم در حرمش خيره به گنبد خيلي

رحمت واسعه اش شامل حال همه شد
رفته سلطان خراسان به محمد خيلي

ميبرد زائر او سود دو چندان قطعأ
چون به ديدار رضا رفتم و آمد خيلي

• چهارشنبه
• 10
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 20:36
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

پل میزنم از گوشه ی منزل به گنبد
دادم شبیه عاشقانش دل به گنبد

از پرچم گنبد شنیدم گفت با باد
طی منازل کرد و شد واصل به گنبد

جویای قبله هر که شد با او بگوئید
قبله در این صحن و سرا مایل به گنبد

ماه اول هر ماه زانو زد در اینجا
زل میزند با حسرتی کامل به گنبد

تامین کند نور سماوات و زمین را
شد سوره ی نور از ازل نازل به گنبد

• پنج شنبه
• 18
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 18:37
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

بوسه ميزد جاروئي در دست خادم صحن را
آرزو كردم در اين صحن و سرا جارو شوم

خار هستم خار اما ميشود در اين حرم
همنشين گل بمانم تا كمي خوشبو شوم

• پنج شنبه
• 18
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 18:38
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

من آمدم اینجا به قصد خاکبوسی
دارم کمی درد دل و حرف خصوصی

یک دانه گندم از کرم پیشم بینداز
تا من نباشم در پی نان سبوسی

نگذاشتی حرز آورد شیخ بهائی
تا در حرم وارد شود حتی مجوسی

تحت الشعاع خود گرفتی هشت جنت
با ذره ای از جلوه ی شمس الشموسی

جبرییل عاقد میشود،نقاره کوبند
وقتی کسی در صحن میگیرد عروسی

شد رو سفید هر دوعالم آن کسی که
زانو زده در بین بست شیخ طوسی

زشتی ندارد تازه خیلی هم قشنگ است
اینجا زبان بازی،تملق،چاپلوسی

• پنج شنبه
• 18
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 19:23
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

بی کلید و با توکل هر که در زد باز شد
قفل ها تا بر زبان نام تو آمد باز شد

من شنیدم راه دارد دل به دل با این حساب
دل هوائی شد وَ راه رفت و آمد باز شد

دست شستم دیگر از هر هشت جنت با یقین
پای من از آن زمانی که به مشهد باز شد

مدتی میشد به هر در میزدم در بسته بود
با جوادت گفتم و درها مجدد باز شد

چشم پوشی کردم از هر حاجتی که داشتم
چشمم از وقتی که در اطراف مرقد باز شد

بر کف صحن ات زبانم را کشیدم یک سحر
بعد از آن رزقم در این میخانه بی حد باز شد

روز اول من کبوتر باز بودم در حرم
روز آخر این دل دیوانه گنبد باز شد

• شنبه
• 20
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 20:27
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

با صد قسم و آيه و با زور خلاصه
ديدار ضريح تو شده جور خلاصه

ميخواهمت و خواستنم را به تو گفتم
با عرض سلام و ادب از دور خلاصه

با ياد تو در نامه ي اعمال من انگار
پاداش زيارت شده منظور خلاصه

پرهيز كند در حرمت نيز اجل هم
از جمله ي مامورم و معذور خلاصه

فهميده قمر نيز كه تو شمس شموسي
زانو زده در محضر تو نور خلاصه

پس آمدم اي شاه پناهم بدهي تو
تا باز شود هر گره كور خلاصه

مانند دل من،دل درياچه ي قم هم
از دوري مشهد زده هي شور خلاصه

تو نيز علي هستي و بايد كه بجوشد
از مرقد تو خوشه ي انگور خلاصه

• شنبه
• 20
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 20:40
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

من باده نوشی ام را هرگز نکردم انکار
بر عکس زاهد شهر می میخورم در انظار
بگذار تا بگویم کارم گذشته از کار
جرم نکرده ام را مردانه کردم اقرار
زیرا طرف حسابم غفار بود و ستار

ما را به جرم مستی ناچیز میفروشند
هی زاهدان به ماها پرهیز میفروشند
جای بهشت بر ما دهلیز میفروشند
سم را بجای دارو لبریز میفروشند
کوری کم فروشان داریم ما خریدار

نفرین به ما نمود و بیچاره خود تلف شد
تا با دلم در افتاد با دلبرم طرف شد
آوازه ی جنونم چنگ و سه تار و دف شد
شد کعبه عاشق من تا قبله ام نجف شد
ماندم به روی حرفم چون پیرمرد تمار

گیرم که جان سپارم جانانه دارد ارزش
جاروکشی در این میخانه دارد ارزش
قطعاً نشستن با پروانه دارد ا

• شنبه
• 20
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 20:32
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

با گدا سلطان ما دمخورتر از اين حرف هاست
دست ما خالي و دستش پرتر از اين حرف هاست

هر گنه كاري در اين صحن و سرا شد پاك پاك
قطره اشكي از محبت كرتر از اين حر هاست

هر مريض لاعلاجي را شفا بخشيده است
آب سقاخانه اش تب برتر از اين حرف هاست

با بهانه بي بها زوار خود را ميخرد
نان زاهد پيشه ها آجرتر از اين حرف هاست

متصل بر آستانش هر كه شد قيمت گرفت
سنگ فرش صحن آقا درتر از اين حرف هاست

كفش هايم را به گردن پيش او انداختم
تا ببيند اين پشيمان حرتر از اين حرف هاست

• شنبه
• 20
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 21:06
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

دست خالی بیاد و خالی بره ؟ نه نمیشه
اونی که شفا گرفت تازه مریضِ تو میشه

تو با پا برهنه ها جورِ دیگه ماوا داری
برا هر زایری یک چشم و یه گوش سواداری

پُر مهمونه همیشه سرِ سفرَه ت آقاجون
برا مهمون نوازی ها بیستِ نُمره ت آقاجون

غذاهای حضرتی آرزوی اهل بهشت
دیدن بهشتم و پایین پات ، خدا نوشت

هر مُوقه تو خونمون آقا ، یه دردسربوده
بلیطِ مشهد بابا بهترین خبر بوده

مادرم پارچه سبز تو رو گردنم گذاشت
تا قیامت مَنو از سیاهی ایمنم گذاشت

امیدِ خونه دلهای ایرانیها رضاست
رضای رضا رو داریم ، که رضا از ما خداست

• دوشنبه
• 29
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 19:13
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

هَركس دهان به مدحِ شُما باز می كند
عيسی مسيح می شود، اِعجاز می كند
یک بار زائری که به مهمانی اَت رسید
هنگامِ رفتَنَش به جَنان ناز می كند
مرغِ دلم به شوقِ زيارت شبانه روز
تا گنبدِ طلای تو پرواز می كند
عَلّامه، قَدرِ فَهمِ خودش دَر كلاسِ دَرس
شَرحی برای وَصفِ تو آغاز می كند

آئینه ی تَمامِ جَمالِ مُحَمَّدی
تنها تویی که عالِمِ آلِ مُحَمَّدی

هر كس كه زير پای بلندِ شما نشست
شانه به شانه ی همه ی اَنبيا نشست
يک لحظه با نفس زَدَنش در حريمِ تو
يک عمر زائرِ تو كنارِ خدا نشست
با نُسخه ی تو تا به قيامت سَلامت است
هر لاعَلاج، تا كه به دارُالشَّفاء نشست
دورَش كنند زآتش دوزَخ، مَلائكه
آنكَس كه در جوارِ امام

• دوشنبه
• 13
• اسفند
• 1397
• ساعت
• 19:06
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

هوای وَصل به سَر دارم و رسیدن ها
هوای پِلک به سَنگِ حرم کشیدن ها
هوای ماندنِ شَبها به صَحن های بهشت
هوای تا به سَحَرها ستاره دیدن ها
نگاه کردنِ اوجِ کبوترانِ حرم
وَ دانه از دَمِ بابُ الرِّضا خَریدن ها
همیشه مِیل به پَرواز دارَد این دِل، اَگر
دَر آسِمانِ خُراسان بَوَد پَریدن ها
وَ با گرفتنِ اِذنِ دُخول و پیشِ ضَریح
صِدای نوح و مَسیح و... چُنین شِنیدن ها

دِلَم هَواییِ مَشهَد شُد اَلسَّلامُ عَلَیک
دِلَم کَبوتَرِ گُنبَد شُد اَلسَّلامُ عَلَیک

خوشا به حالِ تمامِ مُجاورانِ حرم
خوشا به حالِ تمامِ مُسافرانِ حرم
غُبار از قَلَم و کاغَذَم کِنار زَدَم
که با نگاهِ تو گَردَم زِ شاعرانِ حرم
به کفشدارِ حَریم

• چهارشنبه
• 15
• اسفند
• 1397
• ساعت
• 11:22
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

آستان بوسي اين ميخانه ميخواهم هنوز
تازه وارد هستم و پيمانه ميخواهم هنوز

كودكم،بي تجربه،كم حوصله،آشفته حال
پس براي گريه هايم شانه ميخواهم هنوز

سوختن زود است من ناپخته ام در ميكده
همنشيني با دو سه پروانه ميخواهم هنوز

كاش راحت ميشدم از دست حرف عاقلان
من نصيحت هاي يك ديوانه ميخواهم هنوز

پس براي پر زدن محتاج پيري عاشقم
مرغ عشقي كوچكم كه دانه ميخواهم هنوز

سائلي بي دست و پايم خرجي ام لنگ است لنگ
از كسي نه،ساقيا ماهانه ميخواهم هنوز

• چهارشنبه
• 15
• اسفند
• 1397
• ساعت
• 18:21
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

با وجودي كه شدم در امتحان رد دائمأ
دعوتم كردي به من گفتي خوش آمد دائمأ

قصد من سواستفاده از رئوفي ات نبود
پشت هم آورده ام هي نمره ي بد دائمأ

با هزار و يك دليل آقاي اين عالم توئي
از كراماتت نوشت اعداد ابجد دائمأ

شاهد اين ادعايم پنجره فولاد توست
زائران ديدند از تو لطف بي حد دائمأ

خوب شد حج فقيران هست در ايران ما
خوب تر اينكه شدم حاجي مشهد دائمأ

رزق هر كس را به نوعي داده اي در اين حرم
رزق ما شد خيره ماندن سمت گنبد دائمأ

قبله ام شد صحن سقاخانه ايوان طلا
دارد اين نوع جنون ما پيامد دائمأ

پيش مردم آبرويم را نبردي هيچ وقت
با وجودي كه شدم در امتحان رد دائمأ

• چهارشنبه
• 15
• اسفند
• 1397
• ساعت
• 18:28
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

سلام فلسفۀ چشم‌های بارانی!
سلام آبروی سجده‌های طولانی!...

چگونه وصف کند غصۀ تو را دعبل؟
چگونه رسم کند چهرۀ تو را مانی؟

تو را هر آینه تصویر کرده‌ام، نظمی
چه نسبتی‌ست میان تو با پریشانی؟

چقدر بر سر بازارها قدم زده‌ای
که یک معامله سر گیرد از مسلمانی

چقدر موقع قحطی صدا زدیم تو را
و یادی از تو نکردیم در فراوانی

قرار بود بسازیم خانۀ دل را
چقدر ساخته شد خانه‌های اعیانی!

چه عهدها که پس از هر دعای عهد، شکست
چه ندبه‌ها که نشد موجب پشیمانی

چه گریه‌ها که نکردیم با امین الله
میان صحن تو در یک هوای بارانی

اضافه شد به غم تو چقدر سال به سال
و ما چقدر گرفتیم بی‌تو مهمانی

چقدر در پی ما گشته‌ای چراغ به

• پنج شنبه
• 5
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 13:00
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

بخوان هشتمین جلوۀ ربّنا را
امام قدر را امیر قضا را
تبسم تبسم رضای خدا را
علی بن موسی الرضا المرتضی را

امام رئوفی که سلطان طوس است
که سلطان طوس و انیس النفوس است
انیس النفوس است و شمس الشموس است
ببین لطف والشمس را، والضحی را

چه اذن دخولی؛ یرون مقامی
بخوان زیر لب: یسمعون کلامی
اگر بی‌قرار جواب سلامی
به آهی بلرزان دل مبتلا را

چه دوری دل من، چه دیری دل من
ز خوف و رجا ناگزیری دل من
فقیری یتیمی اسیری دل من
بخوان هل أتی، هل أتی، هل أتی را

سلامٌ علی آل یاسین بخوان و
دو رکعت از آن شور شیرین بخوان و
دعا در شبستان آمین بخوان و
بخوان زیر لب یا سریع الرضا را

که شب‌های شور و شعف روزی‌ات باد
سحرهای نور

• جمعه
• 6
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 17:55
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

از کوی تو ای قبلۀ عالم! نرویم
با دست تهی و دل پُر غم نرویم
از درگه تو که کعبۀ امّید است
نومید کسی نرفته، ما هم نرویم

• جمعه
• 6
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 18:15
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

میروم با تو ز مرز هیجان بالاتر
از سراپرده درگاه جنان بالاتر

آسمان گرچه نشد لایق همدم شدنت
میروم با تو از آفاق جهان بالاتر

"در نمازم خم ابروی تو در یاد آمد"
نیست چون ساعتی از وقت اڌان بالاتر

ظرف سیمای تو شد آینه قوس نزول
گرچه هستی تو ازاین طرز بیان بالاتر

قدری از مرتبه قوس صعودت جانا
روح ما را بسوی خود بکشان بالاتر

شرف عرش به وجه الهی ات باشد و بس
ای مقامات تو از هر چه مکان بالاتر

آشکار است از آن روی کلیم الهی ات
با خدا همنفسی از همگان بالاتر

به جهنم اگر افتد گڌرم باکی نیست
با تو دارم خطی از خط امان بالاتر

قدرت از روز ازل در ید بیضای تو بود
شاهد جلوه دستان تو زهرای تو بود

• سه شنبه
• 10
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 13:06
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

میروم با تو ز مرز هیجان بالاتر
از سراپرده درگاه جنان بالاتر

آسمان گرچه نشد لایق همدم شدنت
میروم با تو از آفاق جهان بالاتر

"در نمازم خم ابروی تو در یاد آمد"
نیست چون ساعتی از وقت اڌان بالاتر

ظرف سیمای تو شد آینه قوس نزول
گرچه هستی تو ازاین طرز بیان بالاتر

قدری از مرتبه قوس صعودت جانا
روح ما را بسوی خود بکشان بالاتر

شرف عرش به وجه الهی ات باشد و بس
ای مقامات تو از هر چه مکان بالاتر

آشکار است از آن روی کلیم الهی ات
با خدا همنفسی از همگان بالاتر

به جهنم اگر افتد گڌرم باکی نیست
با تو دارم خطی از خط امان بالاتر

قدرت از روز ازل در ید بیضای تو بود
شاهد جلوه دستان تو زهرای تو بود

• سه شنبه
• 10
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 13:06
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

چقدر با تو کبوتر، چقدر با تو نگاه
چقدر آینه این‌جا نشسته راه به راه...

به چلچراغ تو امشب دخیل می‌بندم
دلم گرفته از این اتّفاق‌های سیاه

ببین چگونه ز جور زمانۀ غدّار
کنار صحن تو آهوی دل گرفته پناه

نمانده است برایم به جز دو گونۀ خیس
همین که دیده‌ام از دور گنبدت را... آه

سپهر سجده بر این در کُنَد غروب غروب
فرشته بوسه بر این دَر زَنَد پگاه پگاه

تو را به عصمت زهرا، تو را به جان جواد
که ناامید مگردان مرا از این درگاه

میان خلسه و بی‌تابی‌ام که می‌شنوم
صدای دلکش نقّاره خانه را ناگاه

شکست بغض و سکوت مرا ز گلدسته
ندای «اشهد ان لا اله الّا الله»

جواب این‌همه دلتنگی مرا بدهید
آهای آینه‌های نشسته بر

• چهارشنبه
• 11
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 12:53
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

اگر باران نمی‌رویاند، نامت در نگاه من
کجا حُرمت نگه می‌داشت آتش بر گناه من؟...

دخیلِ غرفه‌های استجابت می‌شود عمری
به امید شفاعت، دست‌های بی‌پناه من

به پابوسِ ضریح مهربانی‌هات می‌آیم
غریبی می‌کند امّا دلِ غرق گناه من

امیری کن، مگر بالا کند روزی سرِ خود را
دلِ حسرت نصیب و چشم‌های روسیاه من

تمام شعرهایم نذرِ نامِ مادرت، شاید
شود بر آستان‌بوسی درگاهت گواه من

• چهارشنبه
• 11
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 15:04
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ماه مدینه رو سوی ایران می‌آورد؟
یا آفتاب رو به خراسان می‌آورد؟

می‌تابد از تمام زوایا بر این دیار
می‌آید و به پیکر ما جان می‌آورد

جغرافیای شرق به هم می‌خورد، ببین
دارد نسیم، بوی بهاران می‌آورد

آه ای کویرهای ترک‌خورده، از عطش!
او چشمۀ کرامت و احسان می‌آورد

رو می‌کند به جانب آفاق بی‌کران
یک آسمان ترنّم باران می‌آورد

این سرزمین، بهار قدمگاه سبز اوست
او هر دلی که هست به فرمان می‌آورد

بر دوش خود ردای پیمبر نهاده است
در دست خود نگین سلیمان می‌آورد...

قرآن ناطق است که لب باز می‌کند
او از کتاب، مدرک و برهان می‌آورد...

ای آسمان بگو که ندیده‌ست چشم تو
ابری که با خود این‌همه باران می‌آورد...

• چهارشنبه
• 11
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 15:15
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

قندیل و شمعدان و چراغان
آیینه و بلور و کبوتر
تا چشم کار می‌کند اینجا
جمعیّت است و نور و کبوتر

امشب کبوتر دل تنگم
مهمان آشیانۀ آقاست
امشب تنم نشسته در آشوب
گویی نقاره‌خانۀ آقاست

آقا بگیر دست دلم را
از پشت آن ضریح طلایی
چشم‌انتظار مرهم سبزی‌ست
این زخم، زخم کرببلایی

امشب حرم، چقدر شلوغ است
بوی اذان رها شده در باد
مثل همیشه می‌شکند تلخ
بغضی کنار پنجره‌فولاد...

• چهارشنبه
• 11
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 15:16
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

«اُدخُلوها بِسَلامٍ آمِنین»... در باز شد
از میان جمعیت راهی به این سر باز شد

در حرم سهل است، حتی در دل میدان مین
هر زمان که «یا رضا» گفتیم معبر باز شد

اولِ نامش که آمد بر زبانم سوختم
در دلم بال صد و ده تا کبوتر باز شد

از صدای گریۀ زن‌ها یکی واضح‌تر است
خوش به حالش بعد عمری بغض مادر باز شد

دار قالی... پنجره فولاد... مادر سال‌ها
بس که روی هم گره زد بخت خواهر باز شد

نان حضرت، آب سقاخانه، اشکی پر نمک
سفرۀ یک شعر آیینی دیگر باز شد
::
مادر از باب الرضا رد شد، به من رو کرد و گفت
بچه که بودی زبانت پشت این در باز شد...

• چهارشنبه
• 11
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 15:22
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

یا امام رضا(ع)
ای هشتمین نور هدی،خورشید خاور
ای خاک خوشبوی تو با جنت برابر

از کودکی مهر تو در این دل مقیم است
دلهای بسیاری چو من،کردی مسخر

صحن وسرایت بهترین تصویر ذهنم
دیدار آن را از خدا خواهم مکرر

ای کاش جای کفتر صحن تو بودم
تا در جوار تو شب وروزم شود سر

ای حجت ثامن،علی موسی الرضا جان
ای عالم آل نبی فرزند حیدر

آقا میان نوکران جایی به من ده
خدمت به درگاه توباشد نیک زیور

دیریست من هستم گدای درگه تو
مولا عطا کن گوشه چشمی ،روز محشر

شعر:اسماعیل تقوایی

• سه شنبه
• 21
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 00:34
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

یاعلی بن موسی الرضا(ع)
دیدار غریب آشنا آمده ام
پا بوسی حضرت رضا (ع)آمده ام

اوملجاء شیعیان درمانده بود
درمانده ام وبه التجا آمده ام

زائر شده ام نیابت از یارانم
رو سوی حریم باصفا آمده ام

آرام دلم صحن و سرایش باشد
دلبسته ی شاه ارتضا آمده ام

بردرگه او که باب حاجات بود
با حاجت ناگشته روا آمده ام

آهوی دلم زاو ضمانت خواهد
با زمزمه ی رضا رضا آمده ام

هستم دخیل پنجره فولادش
بیمارم ودر پی شفا آمده ام

ای کاش به نوکری قبولم بکند
با گردن کج به این سرا آمده ام

• دوشنبه
• 3
• تیر
• 1398
• ساعت
• 13:16
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

...سلطان ابوالحسن، علی موسی، آن‌که هست
گلْ‌میخِ آستانهٔ او ماه و آفتاب

آن کعبهٔ امید که صندوق مرقدش
گردیده پایتخت دعاهای مستجاب

بوی گل محمّدی باغِ خُلق او
در چین به بادِ عطسه دهد مغزِ مُشک ناب

با اسب چوب از آتش دوزخ گذر کند
تابوتِ هر که طوف کند گِرد آن جناب...

روزی که دست او به شفاعت، عَلَم شود
خجلت کشد ز دامنِ پاکِ گنه، ثواب

جودش به شیرِ پرده دهد طعمهٔ سخا
عفوش کشد به روی خطا، پردهٔ صواب

هر شب شود به صورت پروانه جلوه‌گر
«روح الامین» به روضهٔ آن آسمانْ جناب

قندیل تا به سقف حریمش نبست نقش
دریای رحمت ازلی بود بی‌حباب

معلوم می‌شود که دل آفرینش است
زان گشت مرقدش ز جهان سینهٔ تراب...

هرگاه

• چهارشنبه
• 5
• تیر
• 1398
• ساعت
• 14:46
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

گوشه چشمی به ما کن یا رضا
دردهای ما دوا کن یا رضا

عذر تقصیرات ما را کن قبول
بهر خود ما را جدا کن یا رضا

افتخار ماست زوار توییم
حاجت ما را روا کن یا رضا

عاشقانه ما صدایت می زنیم
عاشقانت را صدا کن یا رضا

ما گداییم وتو سلطان کرم
ازکرم ما را عطا کن یا رضا

جمله بیماران بی درمان ببین
قسمت آنها شفا کن یا رضا

قسمت ما کن مکرر مشهدت
خادمی را سهم ما کن یا رضا

مشهد تو معبر کرببلاست
روزی ما کربلا کن یا رضا

روز محشر چشم ما ولطف تو
سر بزن،ما را سوا کن یا رضا

شعر :اسماعیل تقوایی

• پنج شنبه
• 6
• تیر
• 1398
• ساعت
• 02:38
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

...در کالبد مرده دمد جان چو مسیحا
آن لب که زمین‏‌بوسی درگاه رضا کرد

سلطان خراسان که رواق حرمش را
تقدیر به خشت زر خورشید بنا کرد

این منزل جان است و تجلی‏گه سینا
کز خاک درش چشم ملک کسب ضیا کرد

این محفل قدس است که پروانگی‌اش را
ارواح به صد عجز تمنا ز خدا کرد

گلزار سبک‌‏روحی خلقش به نسیمی‏
خاشاک به جیب و بغل باد صبا کرد

قندیل، نخست از دل روح‏‌القدس آویخت‏
معمار ازل قبهٔ قصرش چو بنا کرد...

::

تضمین کنم این مصرع یکتا ز «نظیری»
«می‏‌کوشم و کاری نتوانم بسزا کرد»

در دست من خاک‏نشین نیست نثاری‏
مشتاق تو اول دل و جان روی به ما کرد

مدهوشم و از سختی هجران نخروشم‏
زین سنگ ستم، شیشه ندانم چه صدا کرد

• چهارشنبه
• 5
• تیر
• 1398
• ساعت
• 15:02
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

تا سراغ مدحتان از شاعران بايد گرفت
در چنين شعري جزاي بي كران بايد گرفت

از براي بوسه بر خاك كف پايت مدام
سبقت از طول صف پيغمبران بايد گرفت

پاي احسانت بيفتد هرچه خواهم ميدهي
بس كريمي از كرم لكنت زبان بايد گرفت

بر سر خوانت به قدرش هر كه گيرد لقمه اي
گر تو هم مانند مايي استخوان بايد گرفت

حكم داروخانه دارد چون غذاي حضرتي
تكه ناني هم شده از اين و آن بايد گرفت

محو گنبد در حريمت چون گل ميخك به جا
از گل لبخند زائر زعفران بايد گرفت

طعنه بر الله اكبر ميزند نقاره ها
حاجت خود را كمي قبل از اذان بايد گرفت

نصف دنيا كربلا و نصف دنيا مشهدت
كسوت نصف جهان ، از اصفهان بايد گرفت

خاك درگاه تو بودن از شروط ع

• یکشنبه
• 9
• تیر
• 1398
• ساعت
• 15:19
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

ذكر پابوس شما از لب باران می‌ریخت
ابر هم زير قدم‌های شما جان می‌ريخت

هرچه درد است به اميّد دوا آمده بود
از كفِ دست دعای همه درمان می‌ريخت

عطر در عطر در ايوان حرم گل پاشید
باد بر دوش همه زلف پريشان می‌ريخت

نور در آينه‌های حرمت گل می‌كاشت
از نگاه در و ديوار گلستان می‌ريخت

روی انگشت همه ذکر دعا پَر می‌زد
از ضريح لب تو آيۀ احسان می‌ريخت

چشم در قاب مفاتيح تو را خط می‌برد
روی اسليمی لب، نام تو طوفان می‌ريخت...

روز بر قامت خورشيد فلک، شب در ماه
نور از چشمه خورشيد خراسان می‌ريخت

• سه شنبه
• 11
• تیر
• 1398
• ساعت
• 14:12
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw