شعر امام زمان (عج)

به چَشمت بدوز این نگاهِ مرا
به خود منتهی ساز راهِ مرا
خدایا كدام ابر یا آسمان؟
نهان كرده در خویش ماهِ مرا
عجب كیمیائی شده نامِ تو
كه زَر كرده قلبِ سیاهِ مرا
طلوعِ تو در صبحِ تاریكِ من
پُر از نور كرده پگاهِ مرا
مگیر از سرم سایۀ لطف را
خرابش نكن سر پناهِ مرا
بدونِ تو دارم نفس می كشم
ببخش ای شها اشتباهِ مرا
تو را دوست دارد، از این رو سیاه
سوا كن دلِ بی گناهِ مرا
دمِ حشر در محضرِ مادرت
اقامه مكن دادگاهِ مرا
ببر كربلا جانِ من را بگیر
بخیرش كن عمرِ تباهِ مرا
به یك قتلگاه، آهِ یك خواهری
به عرش خدا برده آهِ مرا

شاعر : محمد علی بیابانی

• شنبه
• 5
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:29
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای مهر تو و ولای تو ایدۀ من
یاد تو انیسِ دلِ رنجیدۀ من
ای کاش قدم به دیده ام بگذاری
ای خاک ره تو سرمۀ دیدۀ من
***
هر شیعه دعا کند بیایی مهدی
صد شور به پا کند بیایی مهدی
دیگر به دل سوخته ام صبری نیست
این جمعه خدا کند بیایی مهدی

شاعر : سید مجتبی شجاع

• شنبه
• 5
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:32
• نوشته شده توسط
• یحیی

دردی به جان رسیده و درمان نمی رسد
آب از سرم گذشته و جانان نمی رسد
از رنج بی حساب سرم را گرفته ام
این رنج بی حساب به پایان نمی رسد
کاری بکن و گر نه من از دست می روم
آیا صدای من به کریمان نمی رسد؟
یا أیها العزیز ببین دست من تهی ست
وقتی ز تو به سفرۀ من نان نمی رسد
باید چو مهزیار فقط محض یار بود
یعنی کسی به وصل تو آسان نمی رسد
قلبی که از نگاه تو محروم بوده است
سوگند می خوریم به ایمان نمی رسد
در رحمت و محبت و بنده نوازی اش
اصلاً کسی به شاه خراسان نمی رسد
هنگام نا امیدی و بن بست های من...
ذکری به پای ذکر حسین جان نمی رسد
**

شاعر : حسین ایزدی

• شنبه
• 12
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 05:26
• نوشته شده توسط
• یحیی

چقدر حرف دلم را به جاده ها بزنم
اجازه هست کمی حرف با شما بزنم؟
اجازه هست کمی درد دل کنم یا نه؟
اجازه هست که قید من و تو را بزنم؟
بنا نبود نیایی، خدا وکیل آقا
چقدر دست به دامان ندبه ها بزنم؟
دلم قرار ندارد خودت که می دانی
چقدر مانده همینطور دست و پا بزنم؟
ببین به جان عزیزت قسم کم آوردم
بعید نیست همین روزها که جا بزنم
اگر دروغ نگویم فقط کمی مانده
رکورد مردم نامرد کوفه را بزنم
خدا کند که بیایی وگرنه از سمتِ
کدام پنجره باید تو را صدا بزنم؟
...
به بازگشت من آقا دگر امیدی نیستش
مگر دوباره سری رو به کربلا بزنم

شاعر : مهدی صفی یاری

• شنبه
• 12
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 05:27
• نوشته شده توسط
• یحیی

بیا كه دستِ زمین را به آسمان بدهی
به جسمِ مُردۀ این روزگار جان بدهی
دوباره جمعه ای آمد كه باز بی تو گذشت
بگو ز مأذنۀ كعبه كِی اذان بدهی
بیا كه خُلقِ علی را و خویِ زهرا را
نشان به مردم دنیا به این جهان بدهی
ببین كه دستِ دل از دامنِ تو كوتاه است
بیا كه دامنِ خود را به دستمان بدهی
همیشه تشنۀ لطف و گرسنۀ مِهریم
نگاه كن كه به ما باز آب و نان بدهی
اگر چه پیشِ تو بد قول و بد حساب شدیم
برای جبران كاش باز هم زمان بدهی
زبانِ ذكر نداریم ما خودت باید
برای بردنِ نامت به ما زبان بدهی

شاعر : محمد علی بیابانی

• شنبه
• 12
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 05:28
• نوشته شده توسط
• یحیی

مى شود فرصت دیدار مهیّا حتماً
بد به دل راه نده مى رسد آقا حتماً
اى كه دنبال دواى غم هجران هستى
مى شود درد نهان تو مداوا حتماً
اگر امروز نشد بوسه به دستش بزنیم
وعده ى ما همه افتاده به فردا حتماً
ثمر گریه ى ما خنده ى روز فرج است
آن زمان مى شكفد خنده به لب ها حتماً
دوره ى غیبت طولانى و تأخیر ظهور
امتحانى است براى همه ى ما حتماً
كار ما منتظران چیست؟ اُمید و تقوا
غم نخور مى شود آخر گره ها وا حتماً
هركه در زُمره ى ما منتظران مى باشد
مى كند تا به ابد پشت به دنیا حتماً
انبیا منتظر آمدنش مى باشند
مى رسد پشت سرش حضرت عیسى حتماً
كاش باشیم و ببینیم كه روز رجعت
مى سپارد عَلَم خویش به سقّا حتماً
زره شیر خدا

• یکشنبه
• 20
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:08
• نوشته شده توسط
• یحیی

اگر دستم رسد بر دامن پر فیض دلدارم
خدا داند كه دیگر دست از او بر نمی دارم
چه می شد باعث رنجیدن یارم نمی گشتم
اگر چه نوكر اویم گنهكارم گنهكارم
ز بسكه دوستم دارد به چشمم اشك بخشیده
كه من هم با زبان اشك می گویم بیا یارم
برای معصیت كردن مرا خلقت نفرمودند
مرا آورده خالق تا كند بر تو گرفتارم
كنون شادم كه مهمان توام اما هراسانم
كه می ماند سلامت دینِ من تا آخر كارم؟
تو تنها آن كسی هستی كه بی منّت كرم داری
نگفته می دهی و می كنی از لطف، سرشارم
تو كه تا حال پوشاندی هر آنچه معصیت كردم
مزن پرده به یك سو رحم كن، من آبرو دارم

شاعر : جواد حیدری

• شنبه
• 26
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 07:30
• نوشته شده توسط
• یحیی

چندی ست از پیالۀ غم آب می خوریم
مانند چشمه از نفس خویشتن پریم
تو صاحب دلی و فراموش کرده ایم
این جام را به ساقی میخانه بسپریم
در دل به جای پنجرۀ انتظار تو
دیوار می کشیم و به دنبال آجریم
پای درخت عاطفه آبی نریختیم
حالا ازا ینکه میوه ندادست دلخوریم
با تار پود غفلتمان یوسف غریب
بر قامت تو پیرهن غصه می بریم
با این همه غلام پر از ادعا چه سود
غربت نشین شدی ... به چه درد تو می خوریم
باید به پای زلف تو عمری به سرکنیم
تا موبه مو حلال کنی، آه بشمریم

شاعر : موسی علیمرادی

• شنبه
• 26
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 07:31
• نوشته شده توسط
• یحیی

پنهان نموده چهره ز ما آه می کشی
تا کی ز آه پرده بر این ماه می کشی؟
دیگر خدا ز قهر نگاهم نمی کند
وقتی گناه می کنم و آه می کشی
آهی که مانده در دل تو از گناه من
پنهان نموده از من و در چاه می کشی
چاهی به قدر آه تو مولا عمیق نیست
ناچار آه نیمه و کوتاه می کشی
کوتاه می کند شب دلتنگی مرا
دستی که بر سرم ز وفا گاه می کشی

شاعر : حسن بیاتانی

• شنبه
• 26
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 07:33
• نوشته شده توسط
• یحیی

من دل شکسته ام تو چرا گریه می کنی؟
داری کدام بغض مرا گریه می کنی؟
گریان غروب ها به کجا خیره می شوی؟
هر روز صبح زود چرا گریه می کنی؟
دارم برای غربت تو گریه می کنم
داری برای غربت ما گریه می کنی؟
عمری ست از تو غافلم و تو برای من
شب های جمعه پیش خدا گریه می کنی
دلشوره های امشب من بی دلیل نیست
سر بر کدام خاک؟ کجا گریه می کنی؟
این ابرها همیشه که باران نمی شوند
شاید تو بغض کرده ای یا گریه می کنی
...
برگشته ایم خسته و شرمنده و فقیر...
یا ایها العزیز...چرا گریه می کنی؟

شاعر : حسن بیابانی

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 05:15
• نوشته شده توسط
• یحیی

در جاده‌ای آواره ماندم که نمی‌دانم
سمت کدامین سمت خواهد بُرد پایم را
تنهای تنها مانده‌ام در بین آدم‌ها
در خود خلاصه کرده‌ام جغرافیایم را
تو با منی، روشن‌تر از هر صبح می‌بینم
پایان شب‌ها‌ی سیاه ماجرایم را
من زنده‌ام هر‌چند پابند زمین هستم
هر‌چند خط زد آسمان پروازها‌یم را
پیراهنی تاریک پوشیده اگر چه مرگ
دنیای من هرگز نمی‌بیند عزایم را
پا‌بسته‌ی خاکم، ولی تا می‌گشایم دست
به آسمان‌ها می‌رسانم هر دعایم را
روزی که هر‌چه کوه با من گرم تکرارست
زیباترین فریاد جاری در صدایم را
روزی که می‌آیی و من با شاخه‌ای لبخند
تقدیم خواهم کرد به تو چشم‌هایم را
می‌آیی و دنیا به باور می‌رسد من را
وقتی به کرسی می‌نشانم

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:34
• نوشته شده توسط
• یحیی

از حول دام و دانه دلم چون کبوتر است
این روزها دعای فرج خواندنی تر است
آقا! بساط قتل مرا جور کرده ای
مژگان توست تیر و دو ابروت خنجر است
با آن شمایلی که به ارباب رفته است
رویت هزار مرتبه از یوسفان سر است
اصلاً عجیب نیست قیامت به پا کنی
این کار دست گرمی اولاد حیدر است
وقتی قرار نیست که فردا ببینمت
جان دادنم برای تو امروز بهتر است
بوی مدینه می رسد از انتظار تو
چشم انتظار آمدنت، چشم مادر است
در چشم توست ساحل دریای کربلا
در دست توست پرچم سقای کربلا

شاعر : مسعود اصلاني

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:37
• نوشته شده توسط
• یحیی

بازآ كه دل هنوز به یاد تو دلبراست
جان از دریچه نظرم چشم بر در است
بازآ دگر كه سایه دیوار انتظار
سوزنده تر ز تابشخورشید محشر است
بازآ كه باز مردم چشمم ز دردهجر
در موج خیز اشك چو كشتی شناور است
بازآ كه از فراق تو ای غایب از نظر
دامن ز خون دیدهچو دریای گوهر است
ای صبح مهر بخش دل از مشرقامید
بنمای رخ كه طالعم از شب سیه تراست
زد نقش مهر روی تو بر دل چنان كهاشك
آئینه دار چهره ات ای ماه منظر است
ای رفته از برابر یاران" مشفقت"
رویت به هر چه مینگرم در برابر است

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

گر جان نشود فدات، نمی خواهیمش
گر سر نرود به پات، نمی خواهیمش
علامه ی دهر هم که باشد باشد
آقا، نشود گدات، نمی خواهیمش
×××
گفتم دُری سفتم، او فقط آه کشید
از غصه نخفتم، او فقط آه کشید
من شاعر صاحب الزمانم، اما
هر بار که گفتم، او فقط آه کشید

شاعر : سید مجتبی شجاع

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:49
• نوشته شده توسط
• یحیی

افسرده و بی حال و خرابیم همه
مجهول و سوال بی جوابیم همه
مولا به امید ما مبادا باشی
آرام بیا چرا که خوابیم همه
................................
این غربت سخت باورت می آید؟
هنگام ظهور، یاورت می آید؟
مولا تو بیا اگر نباشد مردی
ششماهه علی اصغرت می آید

شاعر : سعید محمدی

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:54
• نوشته شده توسط
• یحیی

من تشنه ی یک قطره از جام وصالم
کی می دهی بر دیدن رویت مجالم؟
کم کم غروب عمر من گردد نمایان
رحمی نما که عاقبت رو به زوالم
آقا دگر با دوری تو خو گرفتم!
طی می شود بی یاد تو هر ماه و سالَم!
می خواستم تا پر کشم سوی تو، امّا
بار گناهانم شکسته هر دو بالم
دست گنه آخر مرا کرده زمین گیر
از بس که من در زندگی بی اعتدالم!
بی چشم و رویی کردم و قلبت شکستم
آقا به جان مادرت بنما حلالم
دیگر حنای توبه ام رنگی ندارد
در پیش چشمان تو ای مظلوم عالم!
با این بدی هایی که در حقّت نمودم
فهمیده ای که بهر تو وزر و وَبالم
محض رضای مادرت دستم گرفتی
با مجلس روضه نمودی اتّصالم
گفتی که این باشد غلام مادر من
دادی به من سوز دل و

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:56
• نوشته شده توسط
• یحیی

وقتی که نیستی تو بهارم بهار نیست
وقتی که نیستی تو به دلها قرار نیست
این روزهای تلخ که بی تو به شب رسند
آهسته مردن است دگر انتظار نیست
من عصرهای جمعه فقط بغض می کنم
باران اشک های من از اختیار نیست
تسلیم هجر توست دل شرحه شرحه ام
تیغ فراق هست و مسیر فرار نیست
معلوم شد از اینکه به یاد تو نیستم
این ناله ها ز دوری تو جز شعار نیست
وقتی پی هر آنچه بجز یار می روم
فرصت برای عاشقی با نگار نیست
دنیا چو قبله ی دل گمکرده راه شد
آن دل به سوی خیمه ی تو رهسپار نیست
یا ایهالعزیز به ما هم تصدقی
چیزی میان کاسه ی این بد بیار نیست
اصلا تمام سال مرا فاطمیه کن
بی نام مادر تو مرا اعتبار نیست
ما را به نام نوکر زهرا شنا

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 07:33
• نوشته شده توسط
• یحیی

دل به داغ بي كسي دچار شد ، نيامدي
چشم ماه و آفتاب تار شد ، نيامدي
سنگهاي سرزمين من در انتظار تو
زير سم اسبها غبار شد ، نيامدي
چون عصاي موريانه خورده دستهاي من
زير بار درد تار و مار شد ، نيامدي
اي بلندتر ز كاش و دورتر ز كاشكي
روزهاي رفته بيشمار شد ، نيامدي
عمر انتظار ما ، حكايت ظهور تو
قصّه بلند روزگار شد ، نيامدي

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 07:34
• نوشته شده توسط
• یحیی

پلکی بزن مولا ! که ایمان جان بگیرد
تا از ظهور روشنت قرآن بگیرد
ای مهر عالمتاب خوبی ! جلوه گر شو
تا عشق در روی زمین سامان بگیرد
پلکی بزن تا دشت ها گندم برقصند
بوی طراوت بشکفد ، باران بگیرد
پلکی بزن تا غنچه ها شبنم بخندند
باغ از بهار خنده ی گل ، جان بگیرد
پلکی بزن تا ریشه های شب بخشکد
تا صبح صادق ، عمر جاویدان بگیرد
ایمان به فصل سرد ؟ هرگز ، تا تو هستی
هرگز مبادا فصل یخبندان بگیرد
از دیو و دد ، مولا ! ملولم ، جلوه گر شو
تا زندگی بوی خوش انسان بگیرد
مولا ! بهار خنده ات را منتشر کن
تا فصل سرما در زمین پایان بگیرد

شاعر : رضا اسماعیلی

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 07:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

از زندگی بی تو بیزاریم مولا
دیگر بیا خیلی گرفتاریم مولا
غیر از ظهور تو نخواهیم از خداوند
شب تا سحرهایی که بیداریم مولا
با دلبری غیر از تو ما کاری نداریم
در سینه تا مهر تو را داریم مولا
امیدوارانه به کف جان را گرفتیم
دنبال تو در بین بازاریم مولا
با دیده هایی که بجز تو هرچه دیده !
روی تو را مشتاق دیداریم مولا !
پیش طبیب دیگری جز تو نرفتیم
حالا که افتادیم و بیماریم مولا
تنها ز چشم مهربانت بر می آید
بخشیدن ما که گنهکاریم مولا
پر مدعا هستیم اما هیچ و پوچیم
از تو تهی ، از خویش سرشاریم مولا
ما وصله ی ناجور در بار تو هستیم
در چشم های خیس تو خاریم مولا
آیا شود روز فرج ما هم ببینیم
در لشکرت یار و فداکار

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 07:43
• نوشته شده توسط
• یحیی

ما اه سرد از دل مضطر کشیده ایم
بار فراق با مژه تر کشیده ایم
همساز روزگار به عشق تو بوده ایم
از دوری تو رنج مکرر کشیده ایم
از بس که از فراق تو افسرده دل شدیم
بر سینه نقش نرگس ژرژر کشیده ایم
اقایی تو باعث این شد به عاشقی
پا از گلیم خویش فراتر کشیده ایم
ما بر تسلی دل تو در حسینیه
هر جمعه ناله مادر کشیده ایم

شاعر : حمید کریمی

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 07:55
• نوشته شده توسط
• یحیی

وقتی که تو نیستی سراسر سردیم
پاییز و بهار ،وجودت زردیم
ای عقربه ها!باِیستید او چون نیست
از دَق دَقِ این دقیقه ها دِق کردیم
***
از داغِ تو دارم آتشِ تب...برگرد
جان بی تو رسیده است بر لب...برگرد
پایانِ شبِ سیَه،سپید است...بیا
دل دل نکن ای روشنی...امشب برگرد
**
بی عشقِ شما کم شده بودیم آقا
بازیچه ی عالم شده بودیم آقا
دنیا که بهشتِ ما نبود! از اول
سرگرمِ جهنم شده بودیم آقا
***
در جاده ی انتظار،کم آوردیم
مثل خود روزگار،کم آوردیم
هر لحظه شما قدم قدم با مایید
ماییم که بی شمار کم آوردیم
***
ایمان به خدا کم است کم...برگردید
جانها به لب آمد از ستم...برگردید
تا جمعه ی وصلتان هزاران دفعه
میمیرم و زنده میش

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:00
• نوشته شده توسط
• یحیی

هزار شکر که هر شب هوای ماداری
چقدر روزیه و روضه برای ما داری
برای ما فقط از خویش خرج میکنی آقا
چه حرفها که برای خدای ما داری
چه اشک ها که تو بر چشمهای مادادی
چه ناله ها که تو با های های ماداری
ز راه میرسی و بوی سیب می آید
چقدر عطر خوش از کربلای ما داری
ز راه میرسی و گیسوان تو خاکی است
گمان کنم خبر از سرجدای ماداری
بگوحسین بمیرم بگو که زنده شوم
مریض عشقمو باخود دوای ماداری
نشسته ایم که پرپر کنیم گلها را
بیا که منصب صاحب عزای ماداری
گرفته ایم از این روضه ها نشان بقیع
نشسته ایم کنار کبوتران بقیع

شاعر : مهدی میری

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:05
• نوشته شده توسط
• یحیی

دلم گرفته ز یارم خبر نمی آید
چرا خزان جدایی به سر نمی آید
به راه آمدنت خشک شد دو چشم ترم
چرا مسافر من از سفر نمی آید
کسی که عادتش احسان سجیعه اش کرم است
چرا سراغ من محتضر نمی آید
در این دیار که عشاق تو فراوانند
دگر غلام تو مد نظر نمی آید
چه در زمان فراق ، چه از وصال از ما
به غیر نوکریت بیشتر نمی آید

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:06
• نوشته شده توسط
• یحیی

تا کی در انتظار خودت می گذاری ام ؟!
آقا بدون لطف تو در بی قراری ام
هر روز بی تو روز عذابی برایم است
از فکر روز بی تو سپردن فراری ام
مولا نشان خیمه ی نورانی ات کجاست ؟
آیا به راه خیمه ی خود می سپاری ام ؟!
یک ذره ام مقابل دریای نوکران
کی می شود کنی به کف پات جاری ام ؟!
فرماندهی از آن شما … زیر دست ، من
هر وقت آمدی من در خاکساری ام
هر روز بی تو حال و هوایم خزانی است
آقا بیا و با نظرت کن بهاری ام

شاعر : حجت رجبی

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:09
• نوشته شده توسط
• یحیی

این روزها خیلی دلم تنگ است آقا
طبل جهان ضربش بد آهنگ ست آقا
سرتاسر جغرافیای خاک مفلوک
از جنس تلخ مکر و نیرنگ است آقا
لبخند از لبهای باران رخت بسته ست
بر دوش شب سنگینی سنگ است آقا
بین زمین و آسمان و ماه خورشید
بین برادرهایمان جنگ است آقا
یک پای ایمان از درون پوسیده انگار
پای دگر از بیخ و بن لنگ است آقا
از انتظاری تلخ و دروی شعر گفتن
یک جزء تکراریه فرهنگ است آقا
حتی همین ابیات زردی را که خواندید
با مردمان کوچه همرنگ ست آقا
این روزها خیلی دلم تنگ است آقا

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:10
• نوشته شده توسط
• یحیی

عمریست که وصف تو شنیدیم و ندیدیم
وز باغ تو یک غنچه ی ناچیز نچیدیم
شاها نظری سوی گدایان درت کن
ما دل ز گدا خانه اغیار بریدیم
«ای حجت حق! پرده ز رخسار برافکن
کز هجر تو ما پیرهن صبر دریدیم»
جانا بنگر بر دل ما کاین همه ره را
از بهر تماشای تو تا قاف دویدیم
یک جلوه از آن غمزه مستانه به ماکن
ما ناز تو را با همه ی شوق خریدیم
با رمز اباالفضل(ع) بیا از پس پرده
ما تیغ به روی همه ی خصم کشیدیم
چون ابر سیاهیم که در حسرت خورشید
هر لحظه به خون جگر خویش چکیدیم
گم کرده ی راهیم در این شام ضلالت
از منتظران خبر صبح سپیدیم

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:14
• نوشته شده توسط
• یحیی

چه غم اگر که نگاه تو جوابم کرد
نگاه مادرت انگار حسابم کرد
نگاه مادر تو بود و آمین رسول
خدا برای رضای تو مستجابم کرد
بگو بهشت که بر ما قلم کشد، زهرا
برای خاک حسینیه انتخابم کرد
مرا نوشت کبوتر کربلایم برد
مرا نوشته گریان، خودش پر آبم کرد
نفس بده که بسوزم من از نفسهایت
که سنگ بودم و نام حسین آبم کرد
حسین کشت تو را بس که می کنی گریه
تو هم مرا بکش آقا که غم خرابم کرد
غبار بودم و شش گوشه عقیقم کرد
گناه بودم و لطف شما ثوابم کرد
دلم قرار ندارد گمان کنم حالا
که آه تو پُرِ دلشوره ربابم کرد

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:18
• نوشته شده توسط
• یحیی

اهل حرف و حدیثها هستیم
در عمل یار تو کجا هستیم؟!
در عمل از تو دور و مهجوریم
شرحی از کوفه و ریا هستیم
سرو جان نه! به پای یاریت
تا نباشد غم و بلا هستیم
ما تو را امن و ساده می خواهیم
دور از دقدقه بیا، هستیم
حرف جان را مزن که می ترسیم
صلح و آرام و خواب را هستیم
کربلایی شود مسیر ظهور
در شب حادثه جدا هستیم
نینوایی نباش آقا جان
بیعتیهای مجتبی هستیم
از جهاد و حماسه هیچ نگو
تا ابد اهل ربنا هستیم
سر ماها کجا و نیزه کجا؟
در عمل یار تو کجا هستیم؟!

شاعر : حسین ایمانی

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:22
• نوشته شده توسط
• یحیی

نگار دلتنگ است دنیا ، یار می خواهد
خسته است از کم لاجرم بسیار می خواهد
خسته است از تکرار تاریکی و بی تردید
یک منبع نورانی سرشار می خواهد
عقل جدا از وحی ویران کرد دنیا را
حالا هوا در زیر این آوار می خواهد
دارد به هر در می زند دنیا ، مسیحایی -
شاید که احیایش کند ؛ انگار می خواهد -
ثابت کند دیگر به خود حتی امیدی نیست
یار از تو گاهی یأس از اغیار می خواهد
باید دوباره ساخت این ویرانه را اما
قطعاً دوباره ساختن معمار می خواهد
مابین دنیا و خدا دیوار لازم نیست
این خانه طرحی بی در و دیوار می خواهد

شاعر : پیمان آل ابراهیم

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:28
• نوشته شده توسط
• یحیی