شعر امام زمان (عج)

اين يك مصيبت است( نبودي و زيستم )
تنها براي عـرض ارادت گريـستـم
سجاده پهن كردم و... دراوج گريه ها
دراشتياق جنت و حور و پريستم
پاي ركاب خود، طلب مرد مي كني
بي پرده گويمت كه نبودم ... كه نيستم...
اي خاك بر سرم ، به خدا ورشكسته ام
ديگر توان نمانده كه بر پا بايستم
درالتهاب برزخ ِ وهم و جنون خويش
درحيرتم چگونه ... كجا .... يا كه كيستم ؟
ننگ سياه چهره زردم مشخص است
عادت شده است غيبتتان چون كه زيستم

شاعر : یاسر حوتی

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:29
• نوشته شده توسط
• یحیی

قلبم چو کویر و چشم هایم دریاست
یک سال گذشت و غصه هایم بر جاست
ای کاش کنار هفت سینم بودی
این سفره ی ما بدون تو بی معناست
امسال بیا منتقم آل علی(ع)
امسال به نام مادر تو زهراست
امسال سر سفره ی زهرا هستیم
"سالی که نکوست از بهارش پیداست"
این فاطمیه کنار مان می آیی؟
با شوق ظهور روضه خواندن زیباست
امروز برای مادرت خیمه زدی؟
ای وای امام بی نشانم تنهاست
فردا به کدام رو به رویت نگرم؟
فردا که حساب حشر هم دست شماست
امسال بیا برای ما گریه نکن
تو گریه نکن عزیز٬ مشگل از ماست

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:33
• نوشته شده توسط
• یحیی

تقصير كيست اين همه مدت كه نيستی ؟
تقصير كيست در پس غيبت تو زيستی ؟
می ريزد آبروی من آن لحظه كه ملك
می آورد به محضر پاك تو ليستی...
حق می دهم مرا نپذيری و رد كنی
و تا ابد تو بر سر حرفت بايستی
تقصير دست و پا و دو چشم و زبان ماست
آقا ، اگر كه نیمۀ شبها گريستی
تقصير ماست چون كه نفهميده ايم كه
از جنس چيستی و خلاصه كه كيستی !
ای كاش در سوال ، من آقا مقصّرم ؟
پاسخ دهی به من كه ، مقصّر تو نيستی

شاعر : محسن مهدوی

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:35
• نوشته شده توسط
• یحیی

در گناهم غم جانسوز تو از یادم رفت
حالتی گشت که یاد تو ز افکارم رفت
در تمنای طمع ورزی دنیا غرقم
گرم دنیا شده ام گرد تو ازیادم رفت
دل فریبان زمینی همه دلبرگشتند
موسم عاشقی و لعل تو از یادم رفت
بی خبر از نگهت مست گناهم روزها
در حضورت نم چشمان تو ازیادم رفت
راهم ازراه تو گردیده جدا درظلمت
راه منزلگه دیدارتو از یادم رفت
شهره گشتم به جهان ازسربدعهدی خود
عهد خود بستم وپیمان تو ازیادم رفت
رفته عمرم ز کفم از سر صد وعده دل
عاقبت وقت قضا کردنش از یادم رفت
شرم چشمان تو از شمع جبینم پیداست
پس چه شد وعده دیدار تو از یادم رفت

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:36
• نوشته شده توسط
• یحیی

کاش می آمدی عزیزدلم ، تا شود سبز روزگاردلم
کاش می آمدی ُّو گل می کرد ، خنده برلعل غصِّه دار دلم
بس که از دل خبر نمی گیری ، روزگارم سیاه وتلخ شده
کاش می آمدی که برگردد ، شهد شادی سرِ گذار دلم
فاطمیِّه گذشت وفاطمه ماند ، چشم برراه تاتو برگردی
کاش می آمدیُّ و مادر را ، شاد می کردی ای قراردلم
یاس وعبّاس را به یک روضه جمع کردیم و روضه رضوان است
کاش می آمدی بهشت خدا ، به بهشتم به شاهکار دلم
حرف دل دلنشین ترین حرف است ، به خود دل قسم دلم تنگ است
کاش می آمدی بهانه ی دل ، سحر جمعه ای کنار دلم
کعبه را مفتخرکن از قدمت ، انتظار تقاص یاس بیا
کاش می آمدی حرم می ساخت ، شیعه درصحن پر غبار دلم
آسمانی به آسمان

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:37
• نوشته شده توسط
• یحیی

از هرچه دلگرمیست، دستانت مرا بس
اقلیم روح انگیز چشمانت مرا بس
دشتی سراسر یاسمن در سینه داری
گل بوته هایِ دشت و دامانت مرا بس
در جان من آتش به پا کردی به یک چشم
این آتشِ پر شور و سوزانت مرا بس
شب می‌شود، گم می‌شود چیزی درونم
شب گریه های هجر و حرمانت مرا بس
دنبال تو هر جا که باشی مثل سایه
روحی که سرگردان و حیرانت...مرا بس
تعبیر جنگل های باران خورده و خیس
رویای گیسوی پریشانت مرا بس
جسمی که چیزی بر حیاتش مبتنی نیست...
این جانِ نیمه عمر و ویرانت مرا بس
هنگام پژمردن، دمی بر ما گذر کن
باغی پر از لبخند و بارانت مرا بس
خواهی اگر در لحظه ای جانم ستانی...
اندیشه‌ی لرزانِ مژگانت مرا بس
هر لحظه حسی تازه در

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:38
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای نفست بـاعث بـودِ جـهان
زُلف حیات همگان بست توست
رزق دو عالم همه در دست توست
نـور ملک از یَـد بیضایی ات
از نـفـسِ سبـزِ مسیحـایـی ات
آدم و خـاتم همـه دیـوانـه ات
سـاقـی کـوثـر دَرِ مـیخـانه ات
دام بـلا سلسله ی مــوی تـو
قبـله ی عـالم خـم ابـروی تو
جلوه ی لبخند تو طـاوس عـشق
نغمه ی زیبـای تو نـاقـوس عـشق
گـردش چشمان تو مـأوای ما
عشق تـو سجـاده ی دلـهـای مـا
ای به فدایت همه ی هست ما
رشته ی زلفت بِـده در دست ما
تا که چنین چهره نهـان مـی کنی
خـون به دل منتـظران مـی کنی
عشـق مجـسّـم ، پـسر فـاطمه
کی به شب هجـر دهـی خـاتمه
عـالم و آدم همه در انتـظار
کـی ز پَـسِ پـرده شوی آشکار؟
آه ببین ای شَـهِ هف

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:39
• نوشته شده توسط
• یحیی

آقا بيا كه بي تو زمين بر مدار نيست
ديگر صداقت و شفقت افتخار نيست
والله اين قدر كه شده باب بينمان
تقصير از زمانه و اين روزگار نيست
ما شيعه ايم؟ نه ! به خداوندي خدا
هم وزن ارزني دلمان با تو يار نيست
تــرســم بيايي و نَـرِسم در ركـاب تـو
از بس كه در دلم تپش انتظار نيست
تا ندبه خواني ام شده عادت به جمعه ها
معلـوم و واضحست درخـتـم به بار نيست
گل هاي آرزو همه پژمرده مي شوند
اينجا دگر خبـر ز شكوه بهار نيست
مَـولايَ لَـسْـتُ أَصْـبِــرُ حِـيـنَ فراقِـك
غير از گره نشان دگر بين كار نيست
دستي بِـكِـش بـه زلف پريشان اين تبار
جز شيون و دريغ كسي در ديار نيست
تـا تـــو نَــبـاري و نَـشَــوي بـركــت زمـيــن
م

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:40
• نوشته شده توسط
• یحیی

از غم دلدار عشق، منجی و غمخوار عشق

دل همه شب می زند، پنجه به گیتار عشق

از عطش دیدنش ، تا دم بوسیدنش

خون چکد از گوشه ی، چشم علمدارعشق

در اُحد روزگار، وز پس این انتظار

سینه ی ما را درید، هند جگرخوارعشق

عاقبت از ماتمش، بر سر دار غمش

ما به یقین می شویم، میثم تمّارعشق

قصه ی اصحاب کهف، می رود از ما به وصف

حبس ابد خورده ایم، گوشه ای از غار عشق

کرده کمین تکسوار، ماهر و آرش تبار

مرکز دل را نشان، تیر کماندارعشق

لشکر تیمور غم، دم زده شیپور غم

کشور جان را گرفت، غصه ی سردارعشق

هاتف رندان بگو ، نای نیستان بگو

کی زند آن شهسوار، تکیه به دیوارعشق

مستم و ویران شده، ماتم و حیران زده

این همه آوار

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:41
• نوشته شده توسط
• یحیی

شیعه فریاد انا الحق می‌زند
اودم از‌هادی ِمطلق می‌زند
مشت محکم بر دهان دشمنان
درلوای پرچم حق میزند
درنماز خویش سرمست ازدعا
بانک تکبیر بلند همراه ِیاحق می‌زند
می‌پرستان سرخوشند از مستی جام شراب
جام خالی را چنان بی باده ی حق می‌زنند
هرکجارفتم نبودش درمیان خاص وعام
همچو مولایم نقی :بانگ انا الحق میزند
ساقی عالم بیا ای مهدی صاحب زمان
مرغ دل از عشق تو بی تاب حق حق می‌زند

شاعر : فاطمه خمسی

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

بي تو شد حجره ي من كلبه ي احـزان چه كنم

روز و شب بـا غم سـوزنده ي هجـران چه كنم

گـاه در حجـره و گـه مسجـد و گـه شهـر و ديـار

بـه رهت در بـه در و بـي سـر و سـامان چه كنم

از وجـود حـسد و مكـر زليخـاي زمـان

گـاه در چـاهم و گـه گـوشه ي زنـدان چه كنم

دل سيـلـوي بـشـر خـاليِ از گنـدم عشـق

فصلِ قحطي است بگو يوسف كنعـان چه كنم

و در ايـن قحـطـي دوران فـراموشـي عشـق

آدمی جـيـره خـور مـعبـد شيـطان چه كنم

كـاهنـان در دل معـبد همگـي جـمع شـدنـد

بـاز هـم در سـرشـان فتنـه و طـوفان چه كنم

ذره ذره دل مـردان شـده بـي غـيرت و سـرد

زلف غیـرت زحیـا گشته پـريشـان چه كنم

تـيـغ گـيسـوي زنــان، حـلـق حـي

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 12:18
• نوشته شده توسط
• یحیی

چقدر دربه درم بشنوم صدایت را
اذان به وقت تماشای چشم هایت را
بگو که شاعرت از تو چگونه ننویسد؟
که بین هر غزلی دیده رد پایت را
چه می شود که سرم روی شانه ات باشد
چه می شود بکشی بر سرم عبایت را
قرار نیست اگر جمعه ها به تو برسند
خودت تمام کن این دور بی نهایت را
همین که گاه نگاهی...ـ برای من کافیست ـ
همین که پشت سر این غزل دعایت را..
چقدر از تو شنیدیم و گفته اند ولی
هنوز دربه درم بشنوم صدایت را

شاعر : رضا یزدانی

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 12:22
• نوشته شده توسط
• یحیی

آن قطره ام كه همچو درّي ناب مي شوم
سر تا قدم ز عشق تو بي تاب مي شوم
ميسوزم از فراق تو چون شمع و عاقبت
تا تو بيايي از غم تو آب مي شوم
تا عطر جانفزاي تو جان را دهد جلا
هر صبح پر زتو تهي از خواب مي شوم
منْت گرم نهي و بلندي عطا كني
خاك قدوم حضرت ارباب مي شوم
هرگز چنين سعادتي در خود نيافتم
با اذن تو گرد ره احباب مي شوم
گرد حريم دلكشش پرواز مي كنم
كانون اشك مي شوم سيلاب مي شوم
سر مي نهم در آن حرم بر خاك كوي يار
او آفتاب عشق و من مهتاب مي شوم

شاعر : عماد حاجی مرادی

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 12:24
• نوشته شده توسط
• یحیی

آقا نيا اينجا كسي در فكرتان نيست
اينجا كسي دلواپس صاحب زمان نيست
زخم زبان بيچاره كرده عاشقان را
اينجا كسي با هيئتي ها مهربان نيست
قلب تو را در روز عاشورا شكستند
شرح بيانش در توان واژگان نيست
هر كس كلاه خويش را چسبيده آقا !
اينجا كسي در فكر درد ديگران نيست
اينجا يتيمان كودكاني گوشه گيرند
در سفره هاي بيوه زن ها،قرص نان نيست
گرگان قدرت خون مردم را مكيدند
اينجا كسي از حمله هاشان در امان نيست
قرآن شده كالاي دست اهل بازار
هيهات!!!قرآن هم فروشش رايگان نيست
اينجا تمام روضه خوان ها نرخ دارند
ديگر كسي فكر ثواب و اجر آن نيست
حتي به ديوار اتاق شاعر تو
ديگر نشان قاب عكس جمكران نيست
فكري كنيد اي تيغ ها،در م

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 12:25
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای خاک قدوم تو به هر درد دوا
با یک نگهت حاجت خلق است روا
اکنون که دلم اسیر رویت گشته
هر ثانیه دیر می شود زود بیا *

* هادی فردوسی: هر ثانیه هم دیر بود زود بیا.

شاعر :روح الله گائینی

• سه شنبه
• 29
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 12:32
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای رفته سفر ز نسل خاتم برگرد
گردیده دلم اسیر ماتم برگرد
در کوفه سر حسین بر نیزه شده
ای بانی روضه ی محرم برگرد!

شاعر : روح اله گائینی

• دوشنبه
• 14
• مهر
• 1393
• ساعت
• 10:23
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

آقا سلام گرچه بلند است جایتان
می خواهم از زمین بنویسم برایتان
یک نامه حاوی همه حرفهای راست
یک نامه از کسی که کمی عاشق شماست
یک نامه از بلندی انسان که پست شد
یک نامه از کسی که دچار شکست شد
این نامه مدح نیست فقط شرح ماتم است
یک ذره از هزار نوشتم اگر کم است
بعد از شما غبار به آیینه ها نشست
شیطان دوباره آمد و جای خدا نشست
پرپر شدند در دل طوفانی از بدی
گلهای رو سپید همیشه محمدی
آمد به شهر فاجعه، اسلام راحتی
انسان منهدم شده، قرآن زینتی
بیمارهای عشق خدا« بهتر»ی شدند
جلباب هایمان کم کم روسری شدند
خورشید مرد و شام تباهی دراز شد
بر روی دشمنان در این قلعه باز شد
ر کسوت قدیمی آزادی زنان
دنیای ما اگرچه گرف

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

احوال تو پیداست دگر گون است
صحبت سردشمن وشبیخون است
هرچند کلاهخود تو یک سطل
نارنجک تو اگر چه صابون است
بگذار بخندند به رفتارت
بگذار بگویند که مجنون است
تنها نمک اند روی زخم اینها
بهتر که ندانند دلت خون است
بلوار کشاورز نمی داند
در قلب تو چند لاله مدفون است
درخاطر اهل این حوالی نیست
درنقشه کدام نقطه کارون است
یک فرقه شنیده اقتدارت را
از این بابت هم ازتو ممنون است
اما می گوید ارزش ایثار ...
بر طبق کدام اصل قانون است
ای کاش بیاورد به یاد امروز
این قوم به امثال تومدیون است
هستی تو هنوز و بی جهت شاعر
سرگشته میان لفظ ومضمون است
دیروز گذشت و جنگ پایان یافت
موضوع تو داستان اکنون است
شرح تو حکیم طوس می

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:44
• نوشته شده توسط
• یحیی

داني که انتظار تو با ما چه ميکند؟
توفان ببين به پهنه دريا چه ميکند
آشفته ام چو موج به درياي زندگي
آشفتگي ببين به دل ما، چه ميکند
يکدم بپرس اين همه غم اين همه بلا
در خاطر شکسته زغم ها چه ميکند
دور از بهار روي تو بيبرگ مانده ام
بي برگ و بار مانده به دنيا چه ميکند؟
بنشين ز راه لطف دمي در کنار دل
آخر بپرس اين دل تنها چه ميکند

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:45
• نوشته شده توسط
• یحیی

زمين دلتنگ و مهدي بيقرار است
فلک شيدا پريشان روزگار است
دلا آدينه شد دلبر نيامد
غروب انتظارم سرنيامد
همه دلها پر از آه و غم و درد
همه آلاله ها پژمرده و زرد
نفسها خسته و در دل خموشند
فغانها بي صدا و پرخروشند
نه رنگي از عدالت ني از صداقت
در و ديوار دارد نقش ظلمت
شده پرپر گل مهر و محبت
همه دلها شده سرشار نفرت
شده شام يتيمان ناله و اشک
برد هرکس به کاخ ديگري رشک
شده پژمرده غنچه در چمنزار
بگشت آواره گل در کوي گلزار
نشسته ديو بر دلهاي خفته
همه جا بذر نوميدي شکفته
زده زنگارها آئين و مذهب
دمي رويي ز سرور نيست يا رب
به اشک چشم و مهر و ماه سوگند
به آه و ناله دلهاي دربند
اگر نرگس ز هجرت زار زار است
شقايق

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

كجاست منتظر تو، چه انتظار عجيبي
ميان منتظرانت، عزيز من چه غريبي
عجيب تر كه چه آسان نبودنت شده عادت
چه كودكانه سپرديم دل به بازي قسمت
چه بي خيال نشستيم... نه كوششي، نه وفايي
فقط نشستيم و گفتيم خدا كند كه بيايي
********
ما قیمت روز ارز را می دانیم
معیار بهای بورس در تهرانیم
فعلا دو سه روزیست هوا پس شده است
هر روز دعای عهد را می خوانیم
********
از جور زمانه ما شکایت داریم
اندازۀ کوه و صخره حاجت داریم
ما مشکلمان گرانی و بیکاریست
آقا به نبودنت که عادت داریم...
********
از دوری تو غمین و نالان هستیم
وز کردۀ خود کمی پشیمان هستیم
اصلیت ما را تو اگر می پرسی
از کوفه ولی مقیم تهران هستیم!

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 06:47
• نوشته شده توسط
• یحیی

آقا اجازه! سنگ شدم، مانده در کویر
باران بیار و باز بباران از آسمان
اهل بهشت یا که جهنم؟ خودت بگو!
آقا اجازه! ما که نه در این و نه در آن!
«یک پای در جهنم و یک پای در بهشت»
یا زیر دستهای نجیب تو در امان!
آقا اجازه!............................
.......................................!
باشد! صبور می شوم اما تو لااقل
دستی برای من بده از دورها تکان.
آقا اجازه! خسته‌ام از این همه فریب
از های و هوی مردم این شهر نانجیب
آقا اجازه! پنجره‌ها سنگ گشته‌اند
دیوارهای سنگی از کوچه بی نصیب
آقا اجازه! باز به من طعنه می‌زنند
عاشق ندیده‌های پر از نفرت رقیب
«شیرین»ی وجود مرا «تلخ» می‌کنند
«فرهاد»های کینه پرست پر از

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 07:29
• نوشته شده توسط
• یحیی

این روزها که زمزمه ی یار می کنم
خیلی هوای دیدن دلدار می کنم
در ماه مغفرت نشد آقا ببینمت
بر بی لیاقتی خود اقرار می کنم
یک بار هم نشد بنشینم کنار تو
از بس که بر معاصی ام اصرار می کنم
این نفس سر کش از چه رهایم نمی کند؟!
این چه گناهی است که تکرار می کنم؟!
بار خطا کمیت مرا لنگ می کند
طیّ طریق را ز چه دشوار می کنم؟!
این «تحبس الدّعا» شدنم بی سبب که نیست
از بس که رو به سفره ی اغیار می کنم
گفتم به خود که حداقل ای کریم شهر
یک شب کنار سفره ات افطار می کنم
فهمیده ای به درد تو آقا نمی خورم
زیرا خلاف امر تو رفتار می کنم
من نوکر تو هستم و محتاج لطف تو
خود را به تو همیشه بدهکار می کنم
دل را که حجم معصیت آن ر

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 07:31
• نوشته شده توسط
• یحیی

جمعه ها طبع من احساس تغزل دارد
ناخودآگاه به سمت تو تمایل دارد
بی تو چندیست که در کار زمین حیرانم
مانده ام بی تو چرا باغچه ام گل دارد
شاید این باغچه ده قرن به استقبالت
فرش گسترده و در دست گلایل دارد
تا به کی یکسره یکریز نباشی شب و روز
ماه مخفی شدنش نیز تعادل دارد
کودکی فال فروش است و به عشقت هر روز
می خرم از پسرک هر چه تفال دارد
یازده پله زمین رفت به سمت ملکوت
یک قدم مانده زمین شوق تکامل دارد
هیچ سنگی نشود سنگ صبورت ، تنها
تکیه بر کعبه بزن ، کعبه تحمل دارد

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 08:23
• نوشته شده توسط
• یحیی

گم کرده ام به ظلمت شب نور ماه را
حس می کنم بدون تو سختی راه را
تا کی بناست از غم و داغ مُفارقت
هر صبح و شام سر بکشم جام آه را
این جمعه هم گذشت و ندیدم نگار خود
یعنی نشد که تکیه زنم تکیه گاه را
هر هفته ای که می گذرد آه می کشم
طی می کنم بدون تو هر سال و ماه را
ای کعبه ای که خال سیاهت مطاف ماست
روزی نما که بوسه زنم قبله گاه را
آقا اگر چه نوکر خوبی نبوده ایم
از ما مکن دریغ تو نیمه نگاه را
آخر چگونه بی مدد مهربانیت
جبران کنیم این همه عمر تباه را
مقصود ما در این شب احیا فقط تویی
احیا نما تو این دل غرق گناه را
قرآن به سر بگیر و به زهرا قسم بده
پروردگار بنده ی بی سر پناه را
شاید به آبروی تو و نام مادر

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 12:47
• نوشته شده توسط
• یحیی

احساس میکنم که نباشی بهارنیست
شعری میان دفتر این روزگار نیست
معطوف میشود به شما حس واژ ها
آقا خودت بگو مگراین افتخار نیست؟
من باسروده های همه شرط بسته ام
بیتی بدون نام شما ماندگار نیست
سین سلام سفره ی تحویل سال نو
معنای این قصیده مگر انتظار نیست؟
روزی ظهور میکنی و میرسد بهار
اما به ماه وسال و زمان اعتبار نیست
تقویم هم به گفته ام اقرارمیکند
سوگند میخورد که نباشی بهار نیست

شاعر : هدیه ارجمند

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 12:53
• نوشته شده توسط
• یحیی

مرا به خانه دل مهر ماه سیماییست
که دلبر رخ آن ماه خال زیباییست
خیال خال تو از خاطرم بدر نرود
چرا که خاطر مجنون همیشه لیلاییست
پیاله گیرم و میخانه را به هم ریزم
که روزگار جنون است و دور شیداییست
اگر ز ملک دو عالم کناره میگیرم
حدیث وسعت جان است و بیم کم جاییست
قبای کوته دنیا اگر به بر نکنم
خدای داند و بس از بلند بالاییست
گهی به گریه، گاهی به وجد و گاه به نشاط
بیا بیا و ببین کار ما تماشاییست
دو چشم مست و سیاهت مرا نیامرزد
به غیر زلف سیاهت گرم تمنا ییست
فدای روی تو ای یوسف زمانه بیا
که در فراق تو هر گوشه ای زلیخاییست...

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 12:54
• نوشته شده توسط
• یحیی

گر کسی عاشق رخسار تو باشد چه کند؟
طالب دولـــت دیـــدار تـــــو باشد چه کند؟
شوخی وبی خبــــر از درد گرفتــــــاری دل
دردمنــــدی که گرفتـــــار تو باشد چه کند؟
چه غم از سینه ی ریش ودل افـــکار مرا ؟
سینه ریشی که دل افکار تو باشد چه کند؟
قصد جان ودلو یـــــاران بــــــود اندیشه تو
بی دلی کَز دل وجان یار تو باشد چه کند؟
ای طبیـــب دل بیـــــمار بــــــگو بهــــر خدا
کان جگر خسته که بیمار تو باشد چه کند؟
گوش بـــــــر گفته احبـــاب توان کـــرد ولی
هر که را گوش به گفتار تو باشد چه کند...

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 12:55
• نوشته شده توسط
• یحیی

در دفترم هزار معما نوشته ام
یعنی که باز نام شما را نوشته ام
خورشید پشت کوه! ببین دفتر مرا
امشب هزار مرتبه فردا نوشته ام
هر چند مرده ام، به امید کمی نفس
این نا مه را برای مسیحا نوشته ام
اصلا قبول، دیر رسیدم سرکلاس
اما اجازه؟! مشق شبم را نوشته ام...
عمریست روی تخته سیاه نگاه خود
تصمیم... نه!که غیبت کبری نوشته ام...
پشت در کلاس فقط گفته ای و من
از درس انتظار تو املا نوشته ام
جان مرا بگیر و بیا! من در این غزل
خود را برای روز مبادا نوشته ام
از عمق چشمهایم تمام مرا بخوان!
من نامه ای بلند ولی نا نوشته ام...
زنگ کلاس ... بغض تو... موضوع انتظار
از جمعه های غم زده انشا نوشته ام
آقا ببخش! در ورق خیس زندگ

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 12:56
• نوشته شده توسط
• یحیی

من در ظهور رب زمین شک نمی کنم
اصلأ به هیچ وجه به این شک نمی کنم
قبلأ زیاد پیش می آمد که شک کنم
حالا رسیده ام به یقین ، شک نمی کنم
ذهنیت نبودن تو شک می آورد
تو هستی و برای همین شک نمی کنم
حافظ که گفت می رسی وهیچوقت من
بر فالهای آینه بین شک نمی کنم
با شعر هم نمی شود ابراز حال کرد
اصلأ خودت بیا و ببین شک نمی کنم

• چهارشنبه
• 30
• مرداد
• 1392
• ساعت
• 12:57
• نوشته شده توسط
• یحیی