چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
چون برگِ گلی به شاخه ها حیرانم
پائیز ترین بهارِ سرگردانم
هر شانه به سر تو را به یادم آرد
یعنی شده ای فقط بلایِ جانم
شاعر : هستی محرابی
تا تو نیامده بودی، ایران شب بود
خورشید در کسوف و ماه در عقرب بود
چون جدٌِ غریب خود راهی شده ای
این سوی که پژمردگیِ مذهب بود
چون جدٌِ غریب خود، غریب بودی
جانِ تو برای باغ دین در تب بود
از چشمِ تو سیلِ اشکها جاری بود
در سینه غمِ فراق لب در لب بود
ای کاش چو آن جدٌِ غریبت حسین
همراهِ تو هم معصومه ی زینب بود!
شاعر : هستی محرابی
سهمِ تو از زندگی، جز غم و مِحنت نبود
طالعِ تو از ازل، در کفِ قسمت نبود
جسمِ نحیفِ تو را کوچه به دیوار زد
هجرِ تو را بر دلِ حیدرِ کرّار زد
وا از غمِ جانِ تو / ناله ی احزانِ تو
تا به فلک می رود/ روضه ی هجرانِ تو
آتشِ داغِ تو در، سینه ی ما شعله ور
از غمِ تو در شبِ خسته بسوزد جگر
چاه فقط در دلش مانده مزارت کجاست
کوثر تو تا ابد ساقیِ لب تشنه هاست
وا از غمِ جانِ تو / سینه ی نالانِ تو
نوحه ی غم می رسد/از بیت الاحزانِ تو !
شاعر : هستی محرابی
فریاد من و شماست اینک لازم
حاشا نشویم پیش زهرا نادم
امروز در انتظار همدردی ماست
جانبرکفِ سرفراز: عیسی قاسم
شعلهی سرکشی از آب به جانش افتاد
تیر طغیان زده از دوش کمانش افتاد
پر پروانه از آن شعله سوزان میسوخت
ناگهان لنگر خورشید زمانش افتاد
یا سید الکریم
از امام مجتبی داری تو نیمی بیشتر
پس اگر عبدالعظیم،عبدالکریمی بیشتر
ای سفیر حضرت هادی برای جامعه
برده ای از «جامعه» سهم عظیمی بیشتر
در نماز این حرم فهمیده ام از راه ها
هم صراطی هم صراط المستقیمی بیشتر
بی حرم جد تو بود و بارگاهت اینچنین
بوی غربت می دهد از هر حریمی بیشتر
بعد معصومه میان واجب التعظیم ها
اسوه ی احسن برای زندگیمی بیشتر
روضه ای برپاست از سوی ملائک بی گمان
در حریمت آمده هرجا نسیمی بیشتر
کربلایی هرشب جمعه به عشق مجتبی
در بقیعش جمعه شب ها را مقیمی بیشتر
روضه ی ارباب را با جان خود حس کرده ای
برده ای از گندم ری چون شمیمی بیشتر
اِی کریمِ ابنِ کریمِ
ای پُر آوازه یِ بی پـیـرایه
سایه یِ رویِ سَرَم...همسایه
اِی کریمِ ابنِ کریمِ ابنِ کریم
بنده یِ خوب خدا عبدالعظیم
تو تمنـّایِ شب وُ روزِ مَنی
جلوه ای از جَلواتِ حسنی
خادِمَت خادمِ دربارِ وِلا
زائِرَت زائرِ شاهِ شـهداء
ما کجا مدحِ تو یاذَالاِکرام
مدحِ تو بر رویِ لبهایِ امام
مُهرِ تو پایِ روایت سند است
ذکرِ لبهایِ تو حیدر مدد است
اِی حسن زاده وُ باکیِ حسین
وارثِ غیـرت وُ پاکی حسین
می کنم رو به ضریحَت گهگاه
با سَـلامی به اَباعبدالله
زده بر حکـمِ تو مُهـرِ تائید
پیشِ چشمانِ خلائق خورشید
آبرو داری وُ از اهلِ یقین
نوکرِ شاه شدن یعنی این
تو که از نسلِ کریمان هس
کلام گهربارت
بنوشان به ما از می ناب خود
که ماه جهانی و مهتاب خود
نگه دار تهران دماوند نیست
تویی و دعای به محراب خود
کلام گهربارت از «جامعه» ست
گهربار ما و گهریاب خود
امام دهم هم خیال تورا
نموده چنین راحت از باب خود
تو هم انتظار فرج می کشی
پس از مرگ خود هم به سرداب خود
حرم را حرم کرده ای با حسین
مرا برده ای سمت ارباب خود
که در شهر ری عکس شش گوشه را
نگه داشتی در دل قاب خود
درو چون که می گشت گندم به ری
تو چون شمع در جمع اصحاب خود؛
از آن روضه می ساختی،جمع را
پریشان و گریان و بی تاب خود
وادی نعیم
ساکن وادی نعیم شدیم
درِ این خانه تا مقیم شدیم
شست باران سیاهی ما را
زاغ بودیم و یاکریم شدیم
حرف امروز نیست قصۀ ما
مست پیمانه از قدیم شدیم
با همین نوکری سادهمان
در ثواب علی سهیم شدیم
نقل همسایگی نبوده و نیست
خادم سیدالکریم شدیم
کربلا باز روبروی من است
شهر ری شهر آرزوی من است
آمدی شهر نور باران شد
کشور ما به عشق مهمان شد
آمدی با قدوم تو کم کم
دست لطف خدا نمایان شد
ای که از نسل مجتبی هستی
میزبان تو نسل سلمان شد
عطر تو تا شمال ری هم رفت
چند قرنی گذشت و تهران شد
هر شب اینجا بساط عشق به پاست
هر که جا مانده او پشیمان شد
در کنار تو تا خدا رفتیم
هر شب جمعه کربلا رفتیم
وادی نعیم
ساکن وادی نعیم شدیم
درِ این خانه تا مقیم شدیم
شست باران سیاهی ما را
زاغ بودیم و یاکریم شدیم
حرف امروز نیست قصۀ ما
مست پیمانه از قدیم شدیم
با همین نوکری سادهمان
در ثواب علی سهیم شدیم
نقل همسایگی نبوده و نیست
خادم سیدالکریم شدیم
کربلا باز روبروی من است
شهر ری شهر آرزوی من است
آمدی شهر نور باران شد
کشور ما به عشق مهمان شد
آمدی با قدوم تو کم کم
دست لطف خدا نمایان شد
ای که از نسل مجتبی هستی
میزبان تو نسل سلمان شد
عطر تو تا شمال ری هم رفت
چند قرنی گذشت و تهران شد
هر شب اینجا بساط عشق به پاست
هر که جا مانده او پشیمان شد
در کنار تو تا خدا رفتیم
هر شب جمعه کربلا رفتیم
شبهای جمعه کرب و بلا
فرقی نمیکند که چرا فرق میکند!
شبهای جمعه کرب و بلا، فرق میکند
حتی گدای کرببلا، هر چه هم ندار
با یک گدای بی سر و پا فرق میکند
اصلاً گدای شاه شدن، پادشاهی است!
اینجا حساب شاه و گدا فرق میکند
دریای رحمت است بیابان این بهشت
اینجا خروش لطف خدا فرق میکند
هر جای کربلا فوران اجابت است
اما به زیر قبّه دعا فرق میکند
با مکّه و مدینه و مشهد، قم و نجف ..
اینجا خلاصه با همه جا فرق میکند
با تو که جهان غرقِ سعادت باشد
در پرتوِ عشق تو حلاوت باشد
مژده که پیام آور صلح آمد تا
تصدیق نبوّت وَ امامت باشد!
هستی محرابی
ای بال های عاشق! پروازتان آسمانی
غمِ دریا، زمین کم بوده ما را
و حالا آسمان هم شد اضافه
خداوندا! تو بر گردان بلا را
شدیم از این همه غمها کلافه
غمِ دریا دلم را آتشین کرد
بلای زلزله سر بر زمین کرد
چرا پشتِ سرِ هم بد بیاری!
چرا تیرِ بلا ما را کمین کرد؟
#اللهم_الدفع_کل_بلا_من
#جمیع_المومنین_والمومنات
تسلیت می گوییم سانحه ی دلخراش پرواز نا فرجام هموطنان عزیزمان را، روحشان قرین رحمت الهی
#هستی_محرابی
#همدردی_با_بازماندگان_سانحه
از روز فدک خانه خرابیم هنوز
دنبال سوال بی جوابیم هنوز
باز آمده ایم تا که ثابت گردد
ما پا به رکاب انقلابیم هنوز
ما غربت و زخم سینه را نگذاریم
ما فتنه ی اهل کینه را نگذاریم
هیهات علی دوباره تنها ماند
تکرار غم مدینه را نگذاریم
در پای علی، غیرت ما زهرایی
در معرکه ها، همت ما زهرایی
تاریخ به خون مان گواهی کرده
شد با شهدا، نهضت ما زهرایی
این درد الی الابد ندارد درمان
هیهات که حرف بد ندارد درمان
پرپر که شود گلی، دگر گل نشود
یاسی که شود لگد ندارد درمان
آقا جان
بوسه چينى شد شروع از شاخه هاى دست تو
ميوه هاى عيد را ارزان فروشى مى كنى ؟!
آقا جان
چشم گلى كه وا شود از ، طلعت رُخت
شايسته مى شود ، كه ببيند بهار را
دردلم باشد ولای اهل بیت
شکر حق هستم گدای اهل بیت
شکرلله ازنخستینروز عمر
شاملم گشته عطای اهل بیت
از طفولیت ز لطف کردگار
بوده امتحت لوای اهل بیت
گرچه در گلزار دین خارم ولی
سینه ام گردیده جای اهل بیت
شاملمگردیده الطاف خدا
گشته ام منخاک پای اهل بیت
نور بخش این جهان انوارشان
دردلمنور وضیای اهل بیت
با دل و جانم خدا باشد گواه
میرسد بانگرسای اهل بیت
ازکرامات خدای لایزل
در سرمباشد هوای اهل بیت
من کجا واینهمه لطف وعطا
جان من گردد فدای اهل بیت
روز وشب بنشسته ام ازلطف حق
بر در دارالشّفای اهل بیت
بانگاه مرتضی گردیده ام
آستان بوس سرای اهل بیت
میزنم دماز علی و آل او
از کرامات خدای اهل بیت
ازنخست
ای خدا حال بنده بد حالی ست
مرغ روحم چه بی پر و بالی ست
ماه شعبان رسید لطفی کن
رجبت رفت و دست من خالی ست
ای خدا حال بنده بد حالی ست
مرغ روحم چه بی پر و بالی ست
ماه شعبان رسید لطفی کن
رجبت رفت و دست من خالی ست
این گونه دهن کجی عجیب است
از کینه و بغضِ نانجیب است
افکارِ پلیدِ مردکی پست
سرتاسرِ او مکر و فریب است
بر گوش فلک رسد صدایم
آن روز یقین بدان قریب است
برچیده شود بساطِ ظالم
این وعده حق به هر حبیب است
برجام دگر اثر ندارد
بیمار خودش دگر طبیب است
پیمان شکنان بی مروت
از سوی خدا بلا نصیب است
مو زرد ترامپ بی کفایت
در خریت خودش ادیب است
چون پاسخِ رهبرم همیشه
بر دشمنِ بی حیا نهیب است
این را تو بدان که مردمِ ما
چون کوه مقاوم و شکیب است
این نقض که از سوی شما شد
در چشمِ جهانیان عجیب است!
#نقض_برجام
#هستی_محرابی
رَتّل القران امّا باده را ترتیل کن
روزگار دشمنت را سرگذشت فیل کن
از سیاهی ها ببر اندیشه ی پیکار و پس
آیه نصرُ منَ اَلله را خودت تاویل کن
همچون هفتاد و دو تن سر از سران روزگار
سیصد و اندی بیاور امر کن تحمیل کن
چشم من در روزه ی نادیدنش جانا گرفت
عید فطر ما عطا کن روزه را تعطیل کن
قلب یعقوبت شکسته تازه کن اندیشه را
سوره ی یوسف بیاور آیه ای تنزیل کن
زنده ها گر مرده اند بهر تمنای غمش
مردگان را زنده کن ساغر بده تقتیل کن
رستم و سهراب هم، از مرگِ هم رنجیده اند
خان آخر را ببر شهنامه را تکمیل کن
تا که من عهد تماشایت بخوانم بر غزل
حُرمتِ دیدار رخ را بهر جان تحلیل کن
دیده ی یعقوب زخم است از تمنای
یادش بخیر خاطره ی ایستادگی
زندان شدیم در قفس بی ارادگی
ما را که سالها غم مردم به سینه بود
مشغول کرده دغدغه ی خانوادگی
بر شانه ی صبور خیابان غمی گذاشت
ویراژ دادن تب اشراف زادگی
ما هم اسیر بند تجمل شدیم..آه
چندی ست نخ نما شده مفهوم سادگی
ما تیره دل شدیم ولی سینه ی شما
خالی مباد از تپش ایستادگی!
یادش بخیر درشکه ی مش ممد
دمپایی های پاره ی مش صمد
یادش بخیر خاک و خول کوچه ها
مغازه کوچیک مشدی احد
یادش بخیر صفای اون قدیما
لباس های ساده، کلاه نمد
یادش بخیر پیاده راه افتادن
به سمت کربلا با چند تا بلد
الان ولی ادعامون زیاده
کمِ کمش 206، ال نود
این روزها حال عاشقی خرابه
هر چی نگاه کنی ته اش سرابه
دیگه کسی پهلوون محل نیس
قصه خونه ها اتل متل نیس
دیگه کسی فکر خدا مدا نیس
مجلس مردا و زنا جدا نیس
مردا دیگه غیرتشون کم شده
عروسی ها قاطی و درهم شده
امروز فقط روز مد و لباسه
چادر پوشیدن دیگه بی کلاسه
زن این روزا عروسکه، ساپورته
شب پای ماهواره ، روزا تو چُرته
زن این روزا چشم و چراغ همس
دوس اش
◼#محکومیت_حمله_تروریستی_اهواز◼
باز هم از غربتِ یاران بگو
اشکهای نم نمِ باران بگو
این بلا جویان عاشق پیشه ها
رازِ شیداییِ سنگ و شیشه ها
آه! ای اهلِ تماشا جار زن
چشمِ بر آیینه ی اسرار زن
هشت سال رازِ جنون یادت هست؟
راویانِ دشتِ خون یادت هست؟
آتشِ رگبار بود و سینه ها
باز هم این کینه ی دیرینه ها
نعره ی مستانه در اهواز بود
در مدارِ عاشقی ممتاز بود
او عیارِ عشق را سنجیده بود
قلبِ او داغِ فراوان دیده بود
شهرتِ او شهرِ آتش نوش ها
بیرقِ سرخ و علم بر دوشها
در صدای شعله ها ایمان بود
افتخارِ کشورِ ایران بود
شهرِ او بوی شقایق بوی سیب
گر چه حالا نامِ او مانده غریب
آه! ای مردان خونین جامه ها
نگین ری
این جاکه شمیم عشق بوئیدنی است
صحن وحرم ورواق، بوسیدنی است
دربین تمام دیدنی ها ، این جا
ریحانه ی ری، نگین ری دیدنی است
سید الکریم
به هرکه می نگری ذکر ربنا دارد
دراین حریم وفا، یا الهنا دارد
قنوت عشق دراین جا چقدردیدنی است
دراین محیط نفس، عطر ربنا دارد
صفا و مروه ندارد صفای این جارا
توکعبه ای و حرمخانه ات صفا دارد
تو از قبیله ی عشقی، نواده ی حسنی
زیارت حرمت اجر کربلا دارد
نسیم صبح سعادت وزد ازاین گلزار
به روی بال ، شمیم تو را صبا دارد
سزاست گرکه تو عبد العظیم گردیدی
که بندگان بزرگی چنین خدا دارد
زفیض خدمت درگاه عترت یاسین
چقدر خاک تو تأثیر کیمیا دارد
تو از سلاله ی نوری و سید الک
سایت امام هشت در اعتراض به اقدام تغییر تابلوی راهنمای زائران حرم رضوی به تابلوی راهنمای مسافر و در حمایت از حرکت زیبای شاعران در نکوهش این اقدام نابخردانه شهرداری مشهد مقدس این مطلب را از خبرگزاری مهر بازنشر می نماید.
جمعی از شاعران خراسانی در اقدامی هماهنگ و با سرودن قطعات شعر به اقدام عجیب شهرداری مشهد در تغییر تابلوهای راهنمای زائران حرم رضوی اعتراض کردند.
به گزارش خبرنگار مهر، به تازگی شهرداری مشهد در اطراف حرم مطهر رضوی اقدام به جمعآوریتابلوهای اطلاع رسانی با عنوان «راهنمای زائر» به روی کیسوکهای اطلاع رسان پیرامون حرم رضوی کرده و به جای آن تابلوهایی با موضوع «مرکز اطلاعات مسافر» را ن
در مدح و منقبت
حضرتسیدالکریم(ع)
سالها شد کبوتر حرمم
منگدای کریم از کرمم
از نگاه محبت توشده
پیشمردمهمیشهمحترمم
مرکز کشور ارخراسان است
شهرری قبلهگاه تهران است
دل عشاق گم شود در قم
همچودریاکهبینطوفاناست
تا که همسایهی کریم شدیم
صبحگردیدهچون نسیمشدیم
سایهاش تافتاده بر سر ما
مورد لطف بس عظیم شدیم
روزی ما شدست گندم ری
بارگاهش امان مردم ری
ماکه ریزادهایم شکر خدا
پسچهغمباشد ازتلاطمری
حسنیزادهایم شکر خدا
مست این بادهایم شکر خدا
در مسیر ولایت مولا
امتحان دادهایم شکر خدا
روزوشب باحسینوباحسنیم
چون کبوتر میان این چمنیم
کربلایی خطابمان کردند
بچهی آب و خاک این وطنیم
السلام ا
ثابت شده بر عالمی این مردی و غیرت
از خون پاک هر شهید ایران گرفت عزت
با اینکه کل این وطن جنگیده با اعدا
مردیِ خوزستان شده آوازه ملت
هر لحظه جنگیدی با تیر و موشک و سختی
این اتحاد و این صبوری رمز خوشبختی
خوزستان، باکی از ، سیل و طوفان نداره
سیل سهله، حتی از ، آسمون سنگ بباره
خوزستان، شمشیره، مثل تیغ ذوالفقاره
((حیدری هستیم))
ما ملتی هستیم که تکیه بر خدا داریم
با نام پاک یا حسین شور و نوا داریم
این نعمتیه که نظامم مذهبش شیعه اس
شکر خدا معصومه و مولا رضا داریم
با یک توسل از همینجا ذکر ما در راه
هر کس که داره شور خدمت، بگه بسمالله
خوزستان، غم نخور، یه ایران در تلاشه
هیچ کس نیست، که دمی، این ر
این حنجره این باغ صدا را نفروشید
این پنجره این خاطرهها را نفروشید
در شهر شما باری اگر عشق فروشیست
هم غیرت آبادی ما را نفروشید
تنها، بهخدا، دلخوشی ما به دل ماست
صندوقچۀ راز خدا را نفروشید
سرمایۀ دل نیست به جز اشک و به جز آه
پس دستِ کم این آب و هوا را نفروشید
در دست خدا آینهای جز دل ما نیست
آیینه شمایید، شما را نفروشید
در پیلۀ پروانه به جز کرم نلولد
پروانۀ پروازِ رها را نفروشید
یک عمر دویدیم و لب چشمه رسیدیم
این هرولۀ سعی و صفا را نفروشید
دور از نظر ماست اگر منزل این راه
این منظرۀ دورنما را نفروشید
شب است پنجرۀ اشک من چرا بستهست
تهی نمیشوم از درد عشق تا بستهست
بگو به قافلۀ اشک تا روانه شود
اگرچه راهزن بغض، راه را بستهست
خدا کند که ز خورشید، بینصیب شود
کسی که پنجرهها را به روی ما بستهست
مرا به پنجرهای رو به باغ، مهمان کن
که خندهام به تماشای باغ، وابستهست
هزار شِکوِه در این دل نهفتهام افسوس
زبان شِکوِۀ من مثل غنچهها بستهست
