سایر اشعار

این روایت عالمی محبوب گفت
در مناقب إبنِ شهرآشوب گفت

بعدِ عامُ الحُزن،سال رنج و درد
کز خزان ظلم،گلها گشت زرد

بهرِ اجرای رسالت از خدا
رفت طائف حضرت خَیرُالوَریٰ

لیک در راه خدا و راه دین
سنگ باران شد از آن قوم لعین

ازجفای اهل طائف،اَلاَمان
گشت خون از پیکر پاکش روان

آمد از طائف بُرون،آن نور پاک
ساعتی بنشست حضرت زیرِ تاک

گشت جاری از لَبانِ اَطهَرَش
عرض حالی با اِلهِ و داورش

درد و دل با خالق أَنجُم نمود
شِکوِه از آن بی وفا مردم نمود

با خدایش ذکر حاجاتی نمود
باصفای دل ، مناجاتی نمود

او همه مَحوِ تجلّیِ خدا
ساعتی نگذشته بُد زین ماجرا

کز سوی آن قوم ملعون و پلید
یک غلامی خدمت حضرت رسید

شامهٔ

• چهارشنبه
• 3
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 20:40
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

بیچارگی ام از سرِ عصیانِ زیاد است
از فرطِ گنه حاصل یک عمر ، به باد است

بر عاشقِ هجران زدهٔ درد کشیده
جان دادنِ در بادیهٔ وصل ، مراد است

در مدرسه عشق فقط حرف زِ عشق است
خوش آنکه مُزَیّن به چُنین علم و سواد است

در مُلکِ خُلوص و شرف و صِدق و سعادت
بازار ریا سخت خراب است و کساد است

اینکه همگی عاشق پیغمبر و آلیم
خِیری است که بر ما زِ کرم فاطمه داده است

باید که پیِ راه و مرام شهدا رفت
جنگیدنِ با نفس ، تعاليِ جهاد است

هستیم همه سائلِ سلطان خراسان
که راه ورود حرمش بابِ جواد است

ما غیر گدایی به خدا هیچ نداریم
این سینه زنی هاست که در حشر ، عِماد است

ما غمزدهٔ داغ امامُ الشُّهداییم
با یادِ حسین ا

• شنبه
• 6
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 21:38
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

◾برمنکرمحمدوآل‌محمد
◾تاصبح قیامت لعنت‌باد

حامی نبی ملت آزاده بود
این مسئله بر اهل ولا ساده بود
توهین کند هر که به پیغمبر و آل
بی‌پرده‌بگویمش زنازاده بود

• چهارشنبه
• 19
• شهریور
• 1399
• ساعت
• 00:40
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

شور_احساسی
کربلا
بند ۱

شده آرزوی این دلم
رسیدن به کربلای تو
بخدا نفس کشیدنم
بوده توی روضه های تو
آرزومه که جنازمو
بیارن تو هیئتای تو

اشک چشمام اگر جاریه
واسه اینه که دورم ازت
نوکر تو شدم یا حسین
تا بخونم از عشقت فقط

سیدی یا حسین اربابم

بند ۲

همه حرفای دل منو
تو خودت شنیدی ای رفیق
التماس قلب عاشقو
همه جوره دیدی ای رفیق
دست گرم مهربونتو
رو سرم کشیدی ای رفیق

با غم دوریه از حرم
آقا سر میکنم سالمو
گریه کردم شبا تا سحر
روبه را کن تو این حالمو

سیدی یا حسین اربابم

بند ۳

چی کشیدی زیر خنجر
کند بی حیا تو کربلا
جلو چشمای پر از غمت
میسوزن تموم خیمه ها
دیده خواهرت با اوج غم
که سرت شد از تنت جدا

پاشو با بی حیایی حسین
توی گودال رو سینت گذاشت
تا که دیدم من از روی تل
پیکر تو دیگه سر نداشت

سیدی یا حسین اربابم

• یکشنبه
• 11
• آبان
• 1399
• ساعت
• 14:00
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

◾برای‌اظهارهمدردی‌بامردم‌افغانستان
◾داعش انتقام لشکر فاطمیون
◾را از دانشجویان بیدفاع گرفت

دوباره آتش و باروت و بوی خون آمد
دوباره دست شیاطین ز کین برون آمد

صدای غرش داعش رسیده دزدانه
و باز چهره‌ی عشاق‌ بوده لاله‌گون آمد

کجاستی نور دو دیده، پیام خونین شد
پدر ولی ز غم و غصه در جنون آمد

قلم به خاک فتاد و قلم شده دستی
نداد پاسخ و پیغام صابرون آمد

ز بعد سوریه گشته‌هدف، کجا؟...کابل
و سرو قامتی استاده واژگون آمد

• شنبه
• 17
• آبان
• 1399
• ساعت
• 22:27
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

ای پزشکان شجاع و مهربان
کادر درمان به کف بگرفته جان
در نبرد ضد ویروس جدید
در محل کار دور از خانمان
دست حق بادا نگهدار شما
یاور مردم به حفظ جانشان
با مراعات سفارش هایتان
از کرونا می شود انسان امان
عزمتان بادا همیشه استوار
مهرتان بادا همیشه جاودان
بگذرد این دور پر بیم و امید
ننگ می ماند بر آن سوداگران
محتکرها سودجویان خبیث
نفع ایشان در زیان دیگران
کاش برگردند از این راه زشت
چون شما گردند یار مردمان

• پنج شنبه
• 20
• آذر
• 1399
• ساعت
• 11:46
• نوشته شده توسط
• Fatemeh Mahdinia

ای دست خدا , حامی بیمار پرستار
عالم همه در خواب و تو بیدار پرستار

ای دست تو پر مهر تر از بال فرشته
تندیس کمال , اسوه ی ایثار پرستار

ای شمع فروزان سرای بشریّت
بر خسته دلان حافظ و غمخوار پرستار

باجاست به دستت بزند بوسه ملائک
قدرت ز ملک برتر و بسیار پرستار

هم درد و هم اسرار و هم آوای مریضان
بر جمله گی غمزدگان یار پرستار

ای سینه ی تو مخزن اسرار شریفان
ای کان شرف , عارف و هشیار پرستار

گنجینه ی اسراری و آئینه ی دادار
خوش نیّت و خوش خلق و خوش افکارپرستار

ای دست شفا بخش تو به از ید بیضاء
در طور تو اعجاز پدیدار پرستار

ای که نفست آب حیات است و مح ...

شاعر:محمدهدایت تبریزی

• یکشنبه
• 30
• آذر
• 1399
• ساعت
• 11:38
• نوشته شده توسط
• Fatemeh Mahdinia

شب طولانی هرسال زمان بیشتر است
تاکمی فکر دعا؛ گرم عبادت باشیم
ساعتی هم که شده گوشه سجاده خویش
بنشینیم و به دنبال سعادت باشیم

شب طولانی هرسال خدا منتظر است
چشم یک عبد گنهکار کمی تر گردد
رحمت واسعه آغوش خودش واکرده
یک گنهکار مگر توبه کند برگردد

شب طولانی هر سال امان ازغفلت
چشمی آیا زدلی غمزده بارانی شد؟
شب طولانی هرسال کمی فکر کنیم
غیبت یار چرا اینهمه طولانی شد؟!

شب جمعه است نگاه همه سوی زهراست
بوی سیب از حرم کرببلا می آید
مادری با کمری خم شده و موی سپید
بادلی سوخته از عرش خدا می آید

می زند ناله «بنیّ» چه بهم ریخته ای
هرچه میگردم عزیزم سر تو نیست چرا؟
هرچه می چینم عزیزم بدنت را بر خاک
قسمتِ بیشتر از پیکر تو نیست چرا؟

چونکه با ضربه و از پشت بریدند سرت
نیمی از حنجر تو روی زمین ریخته است
چون کنار تن تو معجر زینب بُردند
گیسوی خواهرتو روی زمین ریخته است

• یکشنبه
• 30
• آذر
• 1399
• ساعت
• 15:28
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

دانی که چرا باور دین در ما نیست
رفعی ز بلایای زمین در ما نیست
چون از دم با کفایت آلُ الله
اندازه ی ارزنی یقین در ما نیست

• یکشنبه
• 30
• آذر
• 1399
• ساعت
• 16:49
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

تقدیم به یکایک پزشکان، پرستاران و تمام عزیزانی که در صف اول مبارزه با کرونا، سینه سپر کرده اند تا ما، تلخی ابتلا به ویروس منحوس کرونا را تجربه نکنیم...

سلام ما به تمامِ مدافعان سلامت
به مکتب و به مرام ِ مدافعان سلامت

به احترام تو، خم می شوند کوه و کمر ها...
خوشا به شأن و مقام مدافعان سلامت

چه عاشقانه مقامی، تمام ِ عالم و آدم...
زده ست سکّه به نام ِ مدافعان سلامت

سلام ما به فراوانی ِ امید و اراده
به صبح و ظهر و به شام ِ مدافعان سلامت

"سفیدپوش شدم تا سیاه پوش نباشی"
جز این نبوده پیام ِ مدافعان سلامت

درون خانه بمانیم؛ مرگ پشت ِ در است
به احترام ِ مرام ِ مدافعان سلامت

• سه شنبه
• 9
• دی
• 1399
• ساعت
• 19:38
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

زیر باران؛ در شب و مهتاب، حس کردم تو را

نوکری تا داد زد «ارباب»، حس کردم تو را

صیدِ دریای توام با ریشه‌های پرچمـت

بین روضه در نخِ قلّاب، حس کردم تو را

قبل از آنی که بگویم «آه، آقا بـی کسـم

نوکر بیچاره را دریاب»، حس کردم تو را

لحظه‌های تشنگی گفتم «سلام ای تشنه لب»

قبل از آنی که بنوشم آب، حس کردم تو را

روی دیوارِ اتاقـم شعبه‌ای از کــربلاست

زُل زدم هر وقت، بر آن قاب، حس کردم تو را

بالشم شد هر شب از رویای خیسم خیسِ اشک

گوشه‌ی شش‌گوشه‌ات در خواب، حس کردم تو را

بوی سیبِ جـانـمـازم مال مُهـر تربت است

بارها ارباب، در محـراب، حس کردم تو را

بین صحنِ سینه‌ام داری مزاری؛ چونکه من

در تپش‌های دلِ بـی‌تاب، حس کردم تو را...

بیاد شهید مدافع حرم #حمید_مختاربند

• جمعه
• 12
• دی
• 1399
• ساعت
• 13:00
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

اگرقرن ها هم سپری شود ...

طنین صدایت دربسترزمان خواهد ماند
مداّحیِ دلنشینت درگوش وجان خواهد ماند

چون از نَفَسِ قُدسیان سخن ها گفتی ورفتی
واژه واژه کلام تو به هر زبان خواهد ماند

درغیاب تو خاطر (عدلی) مُکدّراست
بی توبزم عشق ومحفل نیمه جان خواهد ماند

آیری دوشدون اگر اقربادن
دستجات حسین و عزادن
اولماسان آیری سن روز محشر
شاه دین سرور کربلادن

خداوندا روح پر فتوحش را شاد و قبرش
به نور مولایش منور ساز

آمین یا رب العالمین

• یکشنبه
• 14
• دی
• 1399
• ساعت
• 23:06
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

نوحه خوانی دست تومفهوم ومعنی می شود
تا توباشی بزم غمها شورپیدا می شود

پیرهن برقامت دل چون زعشقش دوختی
هدیه از خورشید داری با تو دل وا می شود

جاهدی در ورطۀ بزم عزای شاه دین
بال وپربرعاشقان از تومهیّا می شود

ازخُم عشق حسینی مِی زدی هستی تومست
معنی کوته سخن هایت چو دریا می شود

فارغ ازنفس مَنیّت با توکّل برخدا
هربیان وهرکلامت جذب دلها می شود

چون خریدارحسینی تو به بازار حسین
روشن ازاین فعل زیبا چشم زهرا می شود

هرکه شاگرد توباشد از تو آموزد کلام
همچو توهرجا که باشد محفل آرا می شود

عالِم پیری به اوضاع محرّم " کربلا
ناطق این ماجرا باشی تو اَجلی می شود

مادحی برسرزمین ترک وهم ایران زمین
مُهرتأییدش به دست پیرو بُرنا می شود

نام تو(فیروز شهرت فرشباف زیرک) است
لیک مداح حسینی ثبت وامضا می شود

خادم پیری چو (عدلی) نوحه خوانی گرکند
پیش شاگردان توهمچون الفبا می شود

• چهارشنبه
• 17
• دی
• 1399
• ساعت
• 22:22
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

ایکاش که ما بار دگر دور هم آییم
در محفل جانان زغم خود بدرآییم

ایکاش شود بار دگر در حرم دوست
با هم بنشینیم و در آن عقده گشاییم

منزلگه عشق است حرم نور الهی
آنجا که زدل زَنگ و سیاهی بِزُداییم

یک قطرۀ اشکی زغم شاه شهیدان
از دیده به رخسار بریزیم که رضاییم

ما گر چه گنهکار ولی تابع حقّیم
هستیم خجالت ولی راضی به قضاییم

نومید نئیم از کرم حضرت مهدی
فریاد برآریم زچه از او جداییم

در حال دعائیم که خدا رفع بلا کن
با اهل جهان جرعه کش جام بلاییم

یارب بحق هشت و چهاربگذر از این جرم
از بی خردی در پی این چون و چراییم

ایکاش که ببنیم شد عیان چهرۀ دلدار
از لطف وصفای قدمش ما بصفاییم

خاک قدمش (عدلی) کند سرمۀ چشمش
گوید که همه در ره اوئیم بفداییم

جمعه 22 فروردین 1399

• پنج شنبه
• 18
• دی
• 1399
• ساعت
• 11:34
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

مادح مُلک جنان سیدجواد ذاکر است
در قیامت فخرمان سید جواد ذاکر است
او نه تنها افتخار روضه ها و هئیت است
افتخار شیعیان سیدجواد ذاکر است

تا دم آخر به زهرا روضه خوانی کرد و رفت
روضه را بی گفتگو،سیّد جهانی کرد و رفت
ارمنی را با نوایش او مسلمان کرده است
سُننیان را حُب حیدر، مهربانی کرد و رفت

راه و اهدافش فقط بوده صراط المستقیم
سینه اش کنزالمعانی،دامنش پاک و نعیم
آنچنان در روضه هایش بر حسین او میگریست
بی غلو در مجلسش میبوده موسای کلیم

از دم رحمانیش با نوای دلنشین
سید ذاکر چنان میخواند با صوت حزین
صف به صف کروبیان می آمده بر روضه اش
حال در جنّت شده مدّاح شاه مسلمین

«آذری» بود از دیارِ «خوی» دیار منتخب
سید والامقام و سیدِ والا نسب
هیتش بوده ازل «دیوانگان کربلا»
یک شبه ره را نشان دادش،شهنشاهِ نجف

اتفاقی او نشد نامی،در این عصر نفاق
من بقرآن عینه دیدم در دمشق و در عراق
عاشق او گشته بودینی عربهای خلیج
خون بجای دیده جاری بوده از درد و فراق

حیف شخصیّتِ آن مرد را نشناختیم
بی تعارف، رفت او ما روضه ها را باختیم
مام عالم نی دگر سیّد به هستی آورد
عاقلُ تنها اشاره، بی سبب ما تاختیم

شهر «خوی» در سالگردش باغ جنت میشود
هرکه آمد دیده اینجا چه قیامت میشود
هر که گوید مُرده سید هتک حرمت میکند
ذاکر زهرا مگر ازدیده غیبت میشود؟

من «فقیرخوییم» کِلکم فغانی میکند
دم ز سید میزند شیرین زبانی میکند
من به سهمم میدم بر عاشقان قول شرف
در جنان بر فاطمه او روضه خوانی میکند

• سه شنبه
• 28
• بهمن
• 1399
• ساعت
• 22:45
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

بلبل خوش سخن باغ ولا ذاکر بود
گوهر بحر شرف، کنز حیا ذاکر بود
ذاکر با ادب خیرنسا ذاکر بود
شده حک بر در جنت به خط زرِ این مطلب
سید ذاکر«خوئیست» غلامِ زینب

آفتاب آسمانِ روضه های مرتضی
در جنان بی گفتگو گشته سفیر کربلا
جان ننه قربان سنه من آغلورام سن آغلاما
مثل زهرا بر حسین و زینبش خون گریه کرد
پشت بر دنیا نمود و مرد ماند آن کوه درد

زادگاهش شهر «خوی» کاشانه اش هر قلب بود
قوی سبقت از تمام روضه خوانها او ربود
جز علی جز فاطمه، یک کس ندانست او که بود
در میان روضه ها او قتلگه را دیده بود
وای رقیه آغلاما،، از فاطمه بشنیده بود

تا که رفت از بین ما گویا همه بیدار شد
دیده ها از درد هجران،بهر او خونبار شد
روضه ها،هئیات و محفلها دگر بی یار شد
گرچه رفت تا روز محشر از سر ما سایه اش
خوش به حال آن «رسول ترک» گشت همسایه اش

من «فقیرم» شکر یزدان هم دیار ذاکرم
افتخارم بسکه منهم اشکبار ذاکرم
عاشقِ دلداده ی دیوانه وار ذاکرم
شعر من بوده سفارش از دل کاشان و قم
من نوشتم بهر آن دسته عزاداران قم

• سه شنبه
• 28
• بهمن
• 1399
• ساعت
• 22:50
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

گرفته سوز صدایت تمام دنیا را
و گریه هات به آتش کشیده جان ها را

بس است دست خودت را تکان مده بانو
عذاب میدهد این گریه های تو ما را

قبول کن که علی رفته و نمی آید
قبول کن که پسر رفته راه بابا را

بلند شو , منشین زیر آفتاب انقدر
کباب کرده ای آخر تو دشت و صحرا را

بیا کمی به خودت رحم کن عزیز حسین
قرار نیست نبینی طلوع فردا را

تو با وفا و نجیبی , درست مثل خودت
خودت برای خودت حل کن این معما را

علی که رفت , تو دیگر مرو از این دنیا
مگیر تاب و توانِ عزیز زهرا را

بلند شو برو قدری کنار زینب باش
بگیر غصه ی آن داغدار تنها را

• سه شنبه
• 19
• اسفند
• 1399
• ساعت
• 12:08
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

تویی مملو از شور و غوغا؛ جوانی
تویی فصل زیبای رویا، جوانی

تو را می شود گفت فصل شکفتن
تویی شعر نایاب دنیا، جوانی

تو را می نویسم شکوه و شکیبا
تورا می نویسم فریبا، جوانی

تویی غرّش رودهای خروشان
تویی موج وحشی دریا، جوانی

تویی مالک هرچه در سر نگنجد
تویی صاحب هرچه فتوا جوانی

تو رعنا، تو برنا، تو عاشق، تو شیدا
تویی هرچه توصیف زیبا، جوانی

خدایا چنان کن که فردا نگویم:
دریغا جوانی، دریغا جوانی

• یکشنبه
• 8
• فروردین
• 1400
• ساعت
• 17:22
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

سلام خدا بر پرستارها
به کلّ اطبّا و بهیارها

که گُلذکر آنان هوالشّافی است
شفا می‌دهد او به بیمارها

لباس شکوفه به تن کرده‌اند
عزیزند مثل سپیدارها

ز بس مهربانند، در دستشان
مبدّل به گل می‌شود خارها

بهاری‌ترین‌اند و باران‌ترین
در آغوش سرسبز گلزارها

عزیزان بهداشت، همچون گل‌اند
که عطر اُمید آید از یارها

بلا و خطر را به جان می‌خرند
بلا دور باد از خریدارها

از اینان که امروز مخلص‌ترند
شنیدیم و دیدیم ایثارها

و بودند دیروز در جبهه‌ها
ظفرآفرینان و سردارها

پرستارها پیرو زینب‌اند
کنار علیل و علمدارها

به شکل بشر دیده‌ایم عشق را
به وقت ملاقات و دیدارها

به حال عبادت بسر می‌برند
خدایی‌ست چون صبغه‌ی کارها

دعاگوی آنهاست "سید بشیر"
صمیمانه، یک بار نه بارها

• سه شنبه
• 24
• فروردین
• 1400
• ساعت
• 15:26
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

به وقتش تا توانسته گران خورده گران خورده
به وقتش رایگان رایگان رایگان خورده

به وقتش بردنی ها را به نرخ اسمان برده
به وقتش خوردنی ها را به نرخ این دکان خورده

تن مرد و زن و پیر و جوان زخم است از تیغش
چقدر امروز خون از این قماش بی زبان خورده

مترس از آنکه بازویی ندارد بحر نان خوردن
بترس از آنکه یک عمری به نرخ روز نان خورده

امان از خنده های پوچ و توخالی و پوشالی
از ان ترسو که بر بازوش مهر قهرمان خورده

امان از دشمن دانا امان از دوست نادان
همانکه وقت خوردن گوشت را با استخوان خورده

خدایا کم کن از ما شر بختک های جاهل را
که هر چه خورده اسلام از همین نا عاقلان خورده

• چهارشنبه
• 8
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 15:42
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

همه جا پر شده از نام و نشانِ کرونا
شده تنظیم زمان ها به زمانِ کرونا

دولت محترم و داعیه دارِ تدبیر
همه را کرده حواله به امانِ کرونا

همه جا بسته و کارِ همگی تعطیل است
همه هستیم چو مهمان سرِ خوانِ کرونا

کرونا فکر نمی کرد که جدّی بشود
از تعجب شده دروازه دهانِ کرونا

فارسی حرف زدن رو به افول است افول
چون زبانِ همگی هست زبانِ کرونا:

چه خبر از کرونا؟ تو کرونا داشته ای؟
همه مشغول به احوال و بیانِ کرونا

کرونا ماسک زده بسکه خودش ترسیده!
ما چه کردیم به اعصاب و روانِ کرونا

بی جهت نیست کرونا کرونا می شنویم
نانِ یک عده گره خورده به نانِ کرونا

ماسک واجب شده یعنی: همگی هیس!سکوت
ور نه کس نیست در اینجا نگرانِ کرونا

نکند ساده شوی باز به مسجد بروی!
واجبت را تو بخوان بعدِ اذانِ کرونا

طبِّ اسلام شده منزوی ای مسئولین
مهلتی تا شکند تیر و کمانِ کرونا

چقَدَر تهمت بیهوده به ویروس زدیم
وای اگر شعله شود آهِ نهانِ کرونا

تپش قلب گرفتند تمام مردم
ذرّه ای کم بکنید از هیجانِ کرونا

راستی منبر و محراب چرا تعطیل است
ذاکر شهر شده مرثیه خوانِ کرونا

نقش کن روی درِ هیئتِ تعطیل شده:
هیئتِ محترمِ سینه زنانِ کرونا

به دلیلِ کرونا راه حرم را بستند
ای دوصد لعنتِ حق بر جریانِ کرونا

نان ارباب نخوردم که از او دَم نزنم
با توسل بزنم تیشه به جانِ کرونا

• جمعه
• 10
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 16:17
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

به نام خدا

غباری به کف پای علمدار

لشکر فتنه به سردارِ علی تاخته است

بس که در بازی برجام، به خود باخته است

کینه از آیینه دارند و به دل مشتی سنگ

ننگ بر آن همه تزویر و خیانت، صد ننگ

ای حقیرانِ سیاست زده یِ غرب گدا

شرف و عزت خود را همه کردید فدا...؟!

دشمن از سایه ی او جان و تنش می لرزید

سخت از قاسم و از هیمنه اش می ترسید

چه کسی دیده که او تکیه به میزی بزند..؟

یا پی پست و زر و جاه و مقامی بدود...؟

مردِ میدان عمل بود نه تزویر و ریا

او سلیمان وطن بود سیاست زده ها

شرمتان باد از آن دست به خون غلتیده

شرمتان باید از آن قدِّ ز هم پاشیده

به چه قیمت؟ که دو روزی به حکومت برسید

به خداوند که که بیچاره تر از خار و خسید

بی لیاقت تر از آنید کز او یاد کنید

با حماقت دل کفار زمان شاد کنید

توبه از غفلت خود کرده و بیدار شوید

تا غباری به کف پای علمدار شوید

-

طعنه بر غیرت و اخلاص علمدار زدی؟

طعنه بر قدرت میدان سپهدار زدی

چند سالیست به برجام تهی می بالی

سبد عزتت از سیب و گلابی خالی

متوسل نشو با کینه به هر رای و سخن

حُرمتِ قاسمِ بی دستِ وطن را نشکن

با تب دیپلماسی لاف نزن یاوه نگو

شرم کن از بدنِ بی سر و صدپاره ی او

سالها در پی معشوق به میدان زده بود

ما در آرامش و او سینه به طوفان زده بود

بود سربازِ وفادار حسین بن علی (ع)

نه چو تو عاشق یک خنده ی وَندی و کِری

تو چه می دانی از آن عشق که بی تابش کرد

تو چه می فهمی از آن جان که زر نابش کرد

تو دلت خوش به مدال آوری برجام است

شاد از آن لحظه که با دستِ کَری دادی دست

کرخه و شام و شلمچه حلب و کرببلا

می شناسند همه سینه ی مجنونش را

آرزو داشت که در راه علی (ع) سر بدهد

سر که نه- دست که نه- سوخته پیکر بدهد

سالها سوخته از آتشِ غم، دشت به دشت

با دلِ خون پی لیلای شهادت می گشت

منتظر بود به همراه شهیدان سقا

تا در آغوش بگیرد تن مجروح اش را

دستِ سردار نگهدار وطن هست هنوز

سایه اش بر سر این مرز کهن هست هنوز

لشکر سید علی مهد سلیمانی هاست

بهراسید که فرمانده ی میدان آقاست

نعیمه امامی اشلق

12-13 اردیبهشت 1400

19 رمضان

• دوشنبه
• 13
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 09:39
• نوشته شده توسط
• نعیمه امامی اشلق

به نام خدا

غباری به کف پای علمدار

لشکر فتنه به سردارِ علی تاخته است

بس که در بازی برجام، به خود باخته است

کینه از آیینه دارند و به دل مشتی سنگ

ننگ بر آن همه تزویر و خیانت، صد ننگ

ای حقیرانِ سیاست زده یِ غرب گدا

شرف و عزت خود را همه کردید فدا...؟!

دشمن از سایه ی او جان و تنش می لرزید

سخت از قاسم و از هیمنه اش می ترسید

چه کسی دیده که او تکیه به میزی بزند..؟

یا پی پست و زر و جاه و مقامی بدود...؟

مردِ میدان عمل بود نه تزویر و ریا

او سلیمان وطن بود سیاست زده ها

شرمتان باد از آن دست به خون غلتیده

شرمتان باید از آن قدِّ ز هم پاشیده

به چه قیمت؟ که دو روزی به حکومت برسید

به خداوند که که بیچاره تر از خار و خسید

بی لیاقت تر از آنید کز او یاد کنید

با حماقت دل کفار زمان شاد کنید

توبه از غفلت خود کرده و بیدار شوید

تا غباری به کف پای علمدار شوید

-

طعنه بر غیرت و اخلاص علمدار زدی؟

طعنه بر قدرت میدان سپهدار زدی

چند سالیست به برجام تهی می بالی

سبد عزتت از سیب و گلابی خالی

متوسل نشو با کینه به هر رای و سخن

حُرمتِ قاسمِ بی دستِ وطن را نشکن

با تب دیپلماسی لاف نزن یاوه نگو

شرم کن از بدنِ بی سر و صدپاره ی او

سالها در پی معشوق به میدان زده بود

ما در آرامش و او سینه به طوفان زده بود

بود سربازِ وفادار حسین بن علی (ع)

نه چو تو عاشق یک خنده ی وَندی و کِری

تو چه می دانی از آن عشق که بی تابش کرد

تو چه می فهمی از آن جان که زر نابش کرد

تو دلت خوش به مدال آوری برجام است

شاد از آن لحظه که با دستِ کَری دادی دست

کرخه و شام و شلمچه حلب و کرببلا

می شناسند همه سینه ی مجنونش را

آرزو داشت که در راه علی (ع) سر بدهد

سر که نه- دست که نه- سوخته پیکر بدهد

سالها سوخته از آتشِ غم، دشت به دشت

با دلِ خون پی لیلای شهادت می گشت

منتظر بود به همراه شهیدان سقا

تا در آغوش بگیرد تن مجروح اش را

دستِ سردار نگهدار وطن هست هنوز

سایه اش بر سر این مرز کهن هست هنوز

لشکر سید علی مهد سلیمانی هاست

بهراسید که فرمانده ی میدان آقاست

نعیمه امامی اشلق

12-13 اردیبهشت 1400

19 رمضان

• دوشنبه
• 13
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 09:39
• نوشته شده توسط
• نعیمه امامی اشلق

سبز همچون سرو حتی در زمستان ایستادم
کوهم و محکم میان باد و طوفان ایستادم

بر تنم رخت سپیدی چون لباس رزم مانده
خاکریز اینجاست، جان بر کف به میدان ایستادم

خورده ام سوگند باید مرهم هر درد باشم
قول دادم، پای سوگندم به قرآن ایستادم

پای تخت هر مریضی پای سجاده ست گویا،
در نماز عشق با چشمان گریان ایستادم

اشک هایم را نبیند هیچکس، باید بخندم
من که دور از خانه، دلتنگ عزیزان ایستادم

از پرستار بزرگ کربلا یاری گرفتم
با صبوری گرچه غمگین و پریشان ایستادم

جمع ما بوی شهادت می دهد این روز و شب ها
بین همکاران خود بین شهیدان ایستادم

سرفه ی خشک و گلوی خشک و تب… لرزید پایم
زیر لب گفتم سلام ای شاه عطشان! ایستادم

ایستادم در دل موج بلا… دنیا بداند
تا زنم بر دفتر غم مهر پایان ایستادم

شاخه ی سبز دعا، رخت سپید و دیده ی خون
من به پای خانه ی خود، پای ایران ایستادم...

• دوشنبه
• 20
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 15:13
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

مانده چشمی که خیس و بارانی ست
خنده هایی که بر لب ما نیست

آه کابل! عزیز من کابل!
حالم از داغ تو پریشانی ست

من و تو با همیم خواهر جان
مرزها سد بین دل‌ها نیست

جای گل روی کفش تو خون است
طرح شادی برای لیلا نیست

امنیت آرزوی زیبایی ست
حیف این آرزو مهیا نیست

خشم و بغضم به هم رسید، اینجا
جای خالی یک «سلیمانی» ست...

• دوشنبه
• 20
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 15:21
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

روز رفت و روز رفت و روز رفت و شب رسید
بارِ دیگر، جانِ ما، از درد و غم، بر لب رسید

بارِ دیگر، رسمِ مردی، با قساوت ذبح شد
بارِ دیگر، هرچه محنت بود، بر زینب رسید

گوش کن! این آه، ویران می‌کند، تزویر را
از گلویِ سرخِ یاران، ناله‌ی یارب رسید

سوخت عالَم، در غمِ گلبرگ‌های روزه‌دار
آتشی بر جانِ ما افتاد، فصلِ تب رسید

• دوشنبه
• 20
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 15:23
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

جان پدر کجاستی؟
جان پدر، به لب رسید
در قلمت چه دیده بود؟
آنکه تو را به خون کشید

جان پدر کجاستی؟
چشمْ به در، نشسته‌ام
زخمه به تار می‌زند،
زخمِ دل شکسته‌ام

جان پدر کجاستی؟
منتظرم که در زنی
پیش پدر، در آینه
شانه به موی سر زنی

دشمن، اگر چه کینه جو
درد، اگر چه بیشمار
جان پدر! بلند شو
تا برویم، تا «مزار»

• دوشنبه
• 20
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 15:28
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

برای گل‌های خونین افغانستان
#محکومیت_حادثه_تروریستی

گر مثل کویری؛ آسمان را دریاب
در فصل بهاران تو خزان را دریاب

ما که دلمان از این مصیبت خون شد...
یارب دل "صاحب الزمان" را دریاب

• سه شنبه
• 21
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 00:46
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

◾به بهانه ی شهادت
◾دختران بیگناه افغانی
◾بدست دشمنان بشریت

دست گلچین غنچه ها را چیده اند
غنچه را با باغ سر ببریده اند
درکلاس درسها در مدرسه
نوگلان در آتش کین دیده اند

یک طرف گسیوپریشان دختری
در میان خون خود غوطه وری
ناله های سوختم آید بگوش
یک طرف دفتر، گل سر، روسری

تا صدای انفجار آمد بگوش
شهرافتاده است درجوش وخروش
دختران شهر در خون خفته اند
دختر خورشید هان مشکی بپوش

از یمن تا سوریه مرز حجاز
خاک لبنان تا به کابل مهدناز
حاج قاسم جایت اینجاخالی است
رهرو راه سلیمانی بتاز

چشمها تا حلقه بر این در شده
داغدار دختری مادر شده
خاک میریزد به سر در گوشه ای
آنکه بهر خانه نان آور شده

ماه روزه روزه را در خون نشاند
عاطفه مهر و صفا را میکشاند
روز روشن پیش چشمم شب شده
زهر بی مهری به لبها میچشاند

صالبان، تکفیری، آن قوم لعین
خون به پا کردند در روی زمین
روزه بودن دختران کابلی
کیف و دفترهایشان خونی ببین

• سه شنبه
• 21
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 04:54
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

◾تقدیم به دختران شهید افغانستان

یک طرف کیف و کتاب افتاده یکسو دختری
یک طرف دختر بخون غلطیده یکسوی مادری
داد میزد مادرانه در کنار کشته ها
یک طرف افتاده از پا ای خدا نان آوری

• سه شنبه
• 21
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 09:47
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور