شهادت امیرالمومنین علی (ع)

علی علی علی علی حیدره
اسمش روی لبمه یکسره

علی علی علی علی حیدره
همون که از عالمو آدم سره

علی علی علی علی حیدره
همون که مارو تا خدا میبره

حقا که علی حقیقتا حق باشد
حق است علی ز حق که بر حق باشد
دیدم خطی به دفتر لم یزلی
حق با علیو علی مع الحق باشد

علیه اون که صاحب ذوالفقاره
چه لقبی داره حیدره کراره
وقتی که میبنده سربده زردشو
تو معرکه دیگه حریفی نداره

مولانا علی حیدر
..................................‌
بند دوم

علی علی علی علی حیدره
مالکِ مالک اشترو قنبره

علی علی علی علی حیدره
حاکم فرماندهیه محشره

علی علی علی علی حیدره
اون که به شاهانه جهان رهبره

اولین خشته مسلمانیه ما را بگذاشت
اولین بار که پا زد به زمین در کعبه
به خداوند همین کعبه قسم کار علیست
سجده کردند اگر خلقه خدا بر کعبه

دورتو میگردم بی شکو واهمه
همیشه بر لب دارم علی زمزمه
اگه حیدر باشه بابا یعنی حتما
مادر شیعه ها حضرت فاطمه

مولانا علی یاحیدر

• سه شنبه
• 24
• فروردین
• 1400
• ساعت
• 20:13
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

بند اول :

در آسمانها باز
شده حاکم
تب ماتم عظمایی دیگر

عجل وفاتی ها
همچو زهرا
شده ورد به لب های حیدر ع

خاک عالم برسر
که شده حسن باز مضطر
بگرفته دختر در بر

زانوی غم زینب س
شده بانوی غم زینب س

که شکست فرق حیدر دوا ندارد
دیگر این جهان مرتضی ندارد

چه غمی به بغض سینه
ز شرار نار کینه

أمن یجیب ورد بر
روی لب طفلان شد
چشم فلک حتی از
داغ علی گریان شد

تا به سحر امشب
أمن یجیب بر لب

در آسمانها باز ......

-----------------------

بند دوم :

حیدر حیدر حیدر
چو کبوتر
تو هوای پریدن داری دیگر

بنگر تو بر حال
دل زینب
که به دیدن حالت گشته مضطر

درد عالم درمان
شده با نگاهت مولا
شده با دعایت آقا

من بمیرم جانان
که سرت ندارد درمان

که شکست فرقت آقا دوا ندارد
دیگر این جهان مرتضی ندارد

شده این دعایت هر دم
که ز آه سینه پرغم

درد دلت را گفتی
ای همسرم فاطمه
می آیم امشب سویت
ای دلبرم فاطمه

دارد عجب شوری
آه از غم دودی

حیدر حیدر حیدر .......

• پنج شنبه
• 9
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 00:07
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

به سویِ مسجد شد رَوُونه
آروم آروم از تو خونه
آسمونا غرقِ در خونِ

هجر بابا سر رسیده
سر زده از غم سپیده
کوفه داره نوحه میخونه

اون که نون و خرما
میبرده هر شب برا یتیما

دیگه تنگه قلبش
برا عزیزش برای زهرا

مسافرِ شب بابا
بابا حیدر،بابا حیدر

پناهِ زینب بابا
بابا حیدر،بابا حیدر

• شنبه
• 11
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 21:45
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

تو هم تنهام گُذاشتي رفتي بابا
حالا من موندمو این سیلِ غمها
هنوز تُو سینه دارم داغ مادر
ندارم دل خوشي دیگه به دُنیا

نمیشه که ، باورم هنوز
سایه ي تو ، نیست روي سَرم
تو که بودي ، هم برام پدر
هم مث مادرم

دل خوشیم این ، بود کنارمي
ولي چه زود ، رفتي از پیشم
پهنه هنوز ، بسترت بابا
میزنه آتیشم

یادمه چار سالم بود
رفت مادر از کنارم
توأم که رفتي حالا
خزون شُده بهارم

آهُ واویلا ، آهُ واویلا

میباره مثلِ بارون اشک چشمام
عذابم میده این کابوس شبهام
به کِي مارو سپردي رفتي بابا
شروع شد تازه حالا درد و غمهام

از حالا من ، فکر کربلام
که میمونم ، از حسین جُدا
سخته برا من ، تَحمّله
رأس رو نیزه ها

سخته ببینم ، یه روزي که
بین دو تا ، نَهر آب بابا
با لب تشنه ، سَر از حسین
میبرن از قفا

زینب تو کجاو
غریبیو اِسارت
بازارِ کوفه و شام
یَهودیو جِسارت

آهُ واویلا ، آهُ واویلا

• پنج شنبه
• 9
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 00:24
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

شبی که دنیا هم پریشونه
یکی داره میره غریبونه
میره دیگه نماز آخرو بخونه
انگاری تو مسجد کوفه داره مسافر از مدینه
هیچی جلودار علی نیست
میره که زهرا شو ببینه
از آسمونا میرسه این ندا
قّد قُتِلّ علی المرتضی
علی جانم علی جانم
حسین جانم حسین جانم

دوباره میخونم با چشم تر به اعتقاداتم دارم باور
خدا میبخشه رو همه رو به حق حیدر
میگم الهی به علی با چشم گریون دل بی تاب
میگن رقم میخوره امشب تقدیرمون بدست ارباب
اللهم رب الشهر الرمضان
دست ما را به محرم برسان
علی جانم علی جانم

سرش تو سجاده پر از خونه
می خواد دیگه پاشه نمی تونه
دلش می خواد روضه کربلا بخونه
سر حسینش که جدا شد
صدای فاطمه بلند شد
وقتی که روی نیزه ها رفت
دور حرم بگو و بخند شد
پیچید این ندا بین عرض و سما
قُتِلّ الحسینُ بکربلا

• یکشنبه
• 12
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 03:43
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

بند اول

جوابت کرده طبیب؛ای حبیبم ای غریب
چرا پس محاسنت؛شده با خونت خضیب

نرو از پیشمون؛بابای مهربون
نزن آتیش به جون؛عزیزِ نیمه جون

نکن وصیت،بابا حیدر
نگو رسیده،دم آخر
داری میری تو،پیش مادر

نگاهی کن به،اشک و آهم
بعد تو بابا،بی پناهم
تو شهر کوفه،بی تکیه گاهم

(آه و واویلا نرو بابا)

بند دوم

قربون سخاوتت؛مهربونی با فقیر
اومدن عیادتت؛یتیما با ظرف شیر

همشون اومدن؛نگران توان
دارن امن یجیب؛زیر لب میخونن

دعا میخونن،برای تو
از خدا میخوان،شفای تو
میگن که شیرِ،دوای تو

میگن نمیشه،باورشون
پاشو بکش دست،رو سرشون
آخه تو هستی،پدرشون

(آه و واویلا نرو بابا)

بند سوم

نفست در نمیاد؛چرا رنگت پریده
داری میشی مهمونه؛مادر قد خمیده

معلومه که دلت؛تنگ مادر شده
نگو به دخترت؛دم آخر شده

دارم میبینم،کربلا رو
سرای روی،نیزه ها رو
کوفه و بزم،بی حیا رو

تو رو میونه،مردم شام
که سنگ میریزن،از روی بام
یه عده میدن،به تو دشنام

(دختر زارم،خداحافظ)

• پنج شنبه
• 9
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 01:05
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

تو بسترم اما، دلم پريشونه
حال منو غير از، خدا كي ميدونه

يه چشم من اشكو، يه چشم من خونه
از وقتي رفتي تو ، تاريكه اين خونه

بعد تو ديگه ،من نمي خواستم ،زنده بمونم زهرا
مثل تو خانم، عجل وفاتي، همش ميخونم زهرا

روز عروسيمون، بهم يه قول دادي
كنار من باشي، تو گريه و شادي

ولي تو رفتي و ، موندم تك و تنها
قسمتم اين بود، عليِ بي زهرا

زخم زبونو، خندهء دشمن، دلم رو پر از غم كرد
بغض حسن با، گريهء زينب، پشت عليتو خم كرد

مگه يادم ميره، بچه ها ترسيدن
به زخم ما مردم، نمك ميپاشيدن

انقد زدن تاكه، تو ياس پر پر شي
ميخ درم نگذاشت، دوباره مادرشي

همه مي ديدن، ميون كوچه، شال منو تو دستات
زمين ميخوردم، زمين ميخوردي، علي فداي زخمات

حرارت ميخ و ، تيزي اين مسمار
تو رو اذيت كرد، بين در و ديوار

خودم ديدم قاتل، لگد به اون در زد
بين در و ديوار، تو رو با خنجر زد

جلوي چشام، غلاف شمشير، ميخورد به روي بازوت
رحمي نكردن به محسن تو ديدم شكسته پهلوت

زندگيمو ديدي، چجوري شد غارت
بهم بگو زهرا، چي شده گوشوارت

تو كوچه راتو بست، حرف فدك ميزد
حسن بهم گفته، تو رو كتك ميزد

ميگفت كه ديدم، از ضرب سيلي، مادر زمين خورد بابا
همش ميخنديد، وقتي كه مادر، افتاد به روي خاكا

سبک : #فرهاد_ندرخانی
شعر: #حسین_آفتاب

• پنج شنبه
• 9
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 01:14
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

دنياي من رو به غروبه فاطمه
بيا ببين ديگه زمين گيره علي
فقط خودت ميفهمي حالو روزمو
سي ساله كه از زندگي سيره علي

بيا نگاه كن اشك از چشام حالا مياد
دستام ميلرزه مگه ديگه بالا مياد
هي اينو ميگم الان ديگه زهرا مياد

بيا اشكاي چشم علي رو پاك كن
خودت بيا با دستات
منو شبونه خاك كن

زهرا جان بيا قرآن بخون كنارم
ميخوام ميون قبرم
سر روي پات بذارم

" امون از اين جدايي زهراي من كجايي "
———————
بي تو چقدر برام زمونه سخت گذشت
حقم نبود به غصه عادتم بدن
يه عده ميخواستن تا جايي كه ميشه
تو كوچه پيش تو خجالتم بدن

يادم نميره قنفذ،غلاف،بازو،كبود
يادم نميره اون خونه و آتيشو دود
يادم نميره دليل گريه هات چي بود

آتيش و لگد همه ش يه اتفاق بود
در كنده شد به تو خورد
مسمارشم كه داغ بود

تا فضه اومد پيش تو نااميد شد
فهميدم از نگاهش كه محسنم شهيد شد

" امون از اين جدايي زهراي من كجايي "
————————
امشب همه جمعن كنار بسترم
وقتشه كه غم تورو احساس كنم
الان جلو چشماي زينبم ميخوام
سفارش حسينو به عباس كنم

بيا اباالفضل بهت بگم با اشك و آه
تويي براي حسين من يه تكيه گاه
نذار حسينم تنها بره تو قتلگاه

عباسم نذار غريب گيرش بيارن
جلو چشاي زينب
پا رو سينه ش بذارن

نذار زينبم ببينه شهر شامو
تو كوچه ازدحامو
اون مجلس حرامو

" حسين حسين حسين جان... "

• پنج شنبه
• 9
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 02:00
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

قلب زینب امشب شده غرقه داغ و ماتم
اشکِ غم می بارد از چشمان شاه عالم
یکسو یتیمانِ کوفه نالان نالان نالان
یکسو ابالفضل و حسن گریان گریان گریان

آه ای فلک...

گلبوسه های،زینب به روی،زخم سر او،می شیند
درچشم بابا،یاس علی را،باقامتی خم،می بیند

با دیدن خون روی بستر
از فرقه نیمه چاک حیدر
افتاد حسن دوباره یاد
میخ و در و پهلوی مادر

" وای یا حیدر " ۲ _ وای یا مرتضی

بند دوم

زخم سرش نشون میده ضربت شده کاری
اشک خون شده در چشم زهرا امشب جاری
ذکر لب زهرا شده حیدر حیدر حیدر
ملائک قرآن گرفتن پای بستر، بر سر

آه ای فلک.....

زهرا به یاد روز وصالش با حضرت عشق
...افتاده
گشته برای دیدار یارش توی بهشتش
... آماده

رو زخمایِ فرق شکسته
دریای خونابه نشسته
درداش میگه زیر لب هِی
با همسر پهلو شکسته

" وای یا حیدر " ۲ _ وای یا مرتضی

بندسوم

می لرزه ارکان زمین و آسمون از غم
می بنده ماه کوفه چشماشو ای وای کم کم
"فُزْت و رَبُّ الکعبه" ذکر لبهای حیدر
"اَهلا و سهلا یا علی" شده ذکر مادر

آه ای فلک....

بر قلب کوفه،آلاله های، داغِ جدایی، میروید
کوفه صدای، شیر خدارا،از سینه یِ چاه ، می جوید

با کاسه های شیر یتیمان
جمعند به پشتِ بیتُ الاَحزان
"اَمَنْ یُجیب" وِرد لباشون
واسه شفای شاه مردان

" وای یا حیدر " ۲ _ وای یا مرتضی

سبک : #ابوالفضل_جدیان

• پنج شنبه
• 9
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 02:15
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

یا غایةَ آمالِ العارفین
یا اولَ امامِ المومنین
یاعلی٢

صلِّ علی سیدِ العابدین
صلِّ علی مولی الموحّدین
یاعلی٢

من، زِ ولای تو سرشارم
که تویی بهترین یارم
به دل عشق تو را دارم

نرسد اگر به علی کسی
به کجا رود به کجا رسد
به خدا قسم که اگر کسی
به علی رسد به خدا رسد

اسدالله؛ عین‌الله؛ سرّالله؛ ولی‌الله
________________

یا حبیبَ قلوبِ الصادقین
صلِّ علی اَعدلِ العادلین
یاعلی٢

صلِّ علی امانِ الخائفین
صلِّ علی امیرِالمومنین
یاعلی٢

تا، نفسی به تنم باشد
نام تو سخنم باشد
حرمت وطنم باشد

درِ کس به غیر علی مزن
رهِ کس به جز رهِ او مجو
که از این در و ره اگر کسی
برسد به نور هدی رسد

اسدالله؛ عین‌الله؛ سرّالله؛ ولی‌الله
________________

یا حبیبَ من لا حبیبَ له
یا طبیبَ من لا طبیبَ له
یاعلی٢

یا معینَ من لا معینَ له
یا امینَ من لا امینَ له
یاعلی٢

تو، همه دلخوشیِ مایی
همه قطره تو دریایی
همه بنده تو مولایی

زِ رَهِ طلب به ولی برس
زِ رَهِ ولی به علی برس
مگر از عنایت مرتضی
دلِ ما به کرببلا رسد

اسدالله؛ عین‌الله؛ سرّالله؛ ولی‌الله

• جمعه
• 10
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 20:48
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

تو خونه خدا اقام و کشتنش

علی روکشتن و نمی شناختنش

تو کوچه ها که میرفت نگاش به سمت زمین

میگفت که فاطمه جان بیا علی رو ببین

بی تو ای گل بهار من

چی گذشت به روزگار من

به کجا کشیدی کار من

کسی که اومده تا یتیم نوازی کنه

میره برای سفر خدا رو رازی کنه

خوشیا حرومه بی علی

شب قدر کدومه بی علی

دیگه کار تمومه بی علی

ستون خونه خدا خراب شده

محاسن علی به خون خزاب شده

به خونه میرسه با سری که بسته شده

چه قدر خمیده شده چقدر شکسته شده

سرش رو پای مجتباست

رو لبش یه اسم اشناست

نگرون شاه کربلاست

با فرق غرق خون علی مرتضی

میخونه روضه شهید کربلا

• دوشنبه
• 13
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 03:20
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

منِ نوکر ، با شرفم
با وهابیها طرفم
شدم آقا از وقتی که
گدای شاه نجفم

یاحیدر
همیشه و همه جا شعارم
از عشق
علی بخدا که بی قرارم
تو دنیا
فقط شیعه بودن افتخارم آقا

مشکل گشای عالمی_ یاعلی
نمیمونه با تو غمی _یاعلی
فقط تو تکیه گاهمی _یاعلی

ـــــ♦️یاحیدر علی یا مولا♦️ـــــ

#بنددوم

تویی اعجاز دو جهان
شکوه اصلی اذان
پیمبر گفته که علی
قسیم ناری و جنان

باذکر
علی میت زنده میشه
جز حیدر
کسی که لافتا نمیشه
تو میدون
میره شیرخدا همیشه _ ای جان

لشکرو کردی تار و مار_ یاعلی
تویی تو مرد کارزار_ یاعلی
لاسیف الا ذوالفقار_ یاعلی

ـــــ♦️یاحیدر علی یا مولا♦️ـــــ

#بندسوم

تویی مولا مشتریم
میگم آقا می خریم
شدم عاشق ،عاشق تو
خدا رو شکر حیدریم

روزیه
جهان در کف اولاد تو
می افته
مگه از سر من یاد تو
توسختی
آقا میرسه امداد تو _ حیدر

زندگی ام بیمه شده باعلی
تویی فقط الگوی دنیا علی
ناد علیا علیا یاعلی

ـــــ♦️یاحیدر علی یا مولا♦️ـــــ

• شنبه
• 11
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 02:20
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

بی عِطر یاس، کوچه مُعطر نمی شود
بی کیمیای او، مِس ما زَر نمی شود

شب های قدر اگرچه که تقدیرِ سال ماست
بی گوشه چشم یار، مُقَدَّر نمی شود

*شبِ نوزدهم ماهِ رمضان رسید، شبِ لَیلَةُ التَّقدیرِ، بر اساسِ روایاتِ ما، امشب شبِ اندازه گیریِ مقدرات و بررسی امورِ سالِ آینده است،شبِ بیست و یکم،شبِ ثبت و ضبطِ، شبِ بیست و سوم،طبق روایات،شبِ امضایِ امام زمانِ،امشب شبِ مهمی است،امشب خدا به همه مژده داده،«اِبنِ عباس از پیغمبر روایت کرده: خداوند متعال مثلِ امشبی به ملائکه ی خودش امر میکنه، به همراه جبرئیل و میکائیل علیهم السلام از سِدْرَةِ الْمنْتَهی نازل شوند،چهار جا سر بزنن،یکی کنارِ خانه ی خدا،بر بامِ کعبه، مدینه برن کنار قبرِ پیغمبر، برن بیت المقدس و طور سَینا،اما تموم میشه؟نه، روایت میگه: جبرئیل به فرشته ها دستور میده، بر روی زمین پراکنده بشین،ملائکه روی زمین پراکنده میشن،یه جوری که هیچ جایی نمی مونده که مؤمن و مؤمنه ای باشه،مگر اینکه این فرشته ها دورش رو میگیرن،شروع میکنن استغفار کردن،تسبیح کردن...»امشب ما از خدا هم ترمیم گذشته رو میخواهیم و هم ترسیمِ آینده رو...*

شب های قدر اگرچه که تقدیرِ سال ماست
بی گوشه چشم یار، مُقَدَّر نمی شود

بیهوده فیضِ اشک به هرکس نمی دهند
بی اِذنِ دوست، دیده ی ما تر نمی شود

باید شبیه موج در این راه بشکنی
نابرده رنج، گنج مُیَسر نمی شود

یا ایها العزیز! خدا را عنایتی
بی ذکر نام تو شبِ ما سر نمی شود

دنیا اسیر درد و مصیبت شده، بیا
حالِ جهان بدونِ تو بهتر نمی شود

*ما امشب برا همه ی مَردمِ دنیا دعا می کنیم، غیر از ظالمین و مستکبرین...*

امشب بیا به حُرمَت فرقِ شکافته
ما را بِخر به خاطر حیدر، نمی شود؟

• شنبه
• 11
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 03:33
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

سرشکسته اومدم یارب!
به تو باز رو زدم یا رب!

شبِ قدرِ باز پیدام شد
من خودم میگم بَدَم یارب!

راهِ کهکشونِ تو بازه
دَرِ آسمونِ تو بازه

چشامون ستاره بارونه
دستِ مهربونِ تو بازه

اومدم قدم قدم یارب!
چند شبِ ضجه زدم یارب!

دلهره به جونم افتاده
تنهایی نیومدم یارب!

می بینی چشام چه می باره
مثه یه یتیمِ آواره

ترس از تو بِم میگفت بس کن
نرو رات نمیده بیچاره

تو حریم تو ادب عشقِ
ماهِ عشقِ، شب به شب عشقِ

عشقِ با تو سر به سر نورِ
ترسِ از تو لب به لب عشقِ

هم می ترسم هم دوست دارم
هم رها و هم گرفتارم

هم به شوقِ عفو می خندم
هم به داغِ دل عزادارم

ما همه اسیر و سرگردون
تویِ دنیا بی سر و سامون

شبِ قدرِ و نمی دونیم
کجا اِحیا داره آقامون

اونکه عالمی تو دستاشِ
آسمون تو عُمقِ چشماشِ

کی میدونه شاید الان هم
بین ما و این شهیداشِ

کی میدونه با کیاست امشب
کجا سرگرم دُعاست امشب

شاید امشب تو یمن باشه
یا نجف یا کربلاست امشب

یه دلم میگه عزادارِ
با علی تو کوفه بیدارِ

دَرِ خونه ی گرفتارا
داره نون و خرما میگذارِ

یه دلم میگه که تو مسجد
به امامش اقتدا کرده

علی ناله میزنه "فُزتُ"
مهدی مادر رو صدا کرده

تا که تیغ تشنه بالا رفت
علی تشنه سمت دریا رفت

آخرین سجودش و مولا
به امیدِ رویِ زهرا رفت

گُلا بعد از اون نخندیدن
همه اهل آسمون دیدن

حَسنش نماز و کامل کرد
تو عبا علی رو پیچیدن

{علی تنها وسطِ یه جاده
با یه مُشت مردم بی اِراده
داره میره تنها و پیاده
که علی از سرشون زیاده}

*علی رو میانِ عبا گذاشتن،حَسَنین،عباسش،پسرانش،دارن میارن...*

علی داره روضه میخونه
تو عبایی که پُر از خونه

یاد اون دم که علی اکبر
زیر تیغ و تیر بارونه

میبرن با این عبا امشب
تنِ نیمه جونِ حیدر رو

با همین عبا میاد یک روز
میبرن علی اکبر رو

تنِ اِرباً اِربا رو
آینه ی تمامِ زهرا رو

جَوُونا میارن اکبر رو
پاره هایِ جسم بابا رو

ای جوان من علی اکبر...

• شنبه
• 11
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 03:37
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

میخونه اسمت رو چقدر عاشقونه
هرکی داره از حق نشونه
ذکرت، نمکِ سفره مونه

من عاشقتم خدا میدونه
عشقت برکتِ خونه مونِ
اسم تو شیرینیِ اذونِ ..

ماهِ من علی
روشنیِ راهِ من علی
تویی تو دلیلِ بندگی
تویی تو پناهِ من علی ..

هواتُ دوس دارمُ
صحنُ و سراتُ دوس دارمُ
ایوون طلاتُ دوس دارمُ ، دلتنگِ یارم

من غیرِ تو کسیُ ندارم
کاش سر رو ضریحِ تو بزارم
با لطفِ تو خوبه روزگارم ..

جانِ من علی
دلاورِ صف شکن علی
به گداها سر بزن علی
مولانا اباالحسن علی

ماهِ من علی
روشنیِ راه من علی
تویی تو دلیلِ بندگی
تویی تو پناهِ من علی ..

• سه شنبه
• 14
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 15:37
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

یه مسافر خسته‌ی دل‌پریشون
با چشایی که داره هوای خزون
داره میره از این زمونه ولی با دل خون

حبیبی چشم‌انتظار دیدار حبیب
غریبی چشم‌انتظار دیدار غریب
الیس الصبح بقریب

آی دنیا، علی دلش از دستت خونه
صدا صدای مولامونه، داره می‌خونه

اللهم عجل وفاتی بالزهرا
__________________

طبیب اومده تا مداوا بکنه
کیه درد دلش رو دوا بکنه
کیه مثل علی یتیما رو دعا بکنه

تموم یتیما دست به دعا می‌گیرن
میان و کاسه‌ی شیرو بالا می‌گیرن
سراغ از مولا می‌گیرن

آه اما، مگه دیگه حیدر می‌مونه
ذکر لبای آقامونه، داره می‌خونه

اللهم عجل وفاتی بالزهرا
___________________

پرِ حرف سکوتی که رو لبشه
چه غمی تُو نگاهای امشبشه
همه دلهره‌های علی واسه زینبشه

دوباره غوغا بپا شده پای حسین
دوباره روضه می‌خونه برای حسین
برای لب‌های حسین

می‌بینه، بدنی رو که غرق خونه
می‌بینه که زینب گریونه، داره میخونه

اللهم فتقبل هذا القربان

• شنبه
• 11
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 22:02
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

یا امیرالمومنین(ع)
روز وداع با امیرالمؤمنین است
از حال رفته زینب ونقش زمین است

روح بلند مرتضی از تن رها شد
در انتظارش روح ختم المرسلین است

سردار خیبر، پهلوان جنگ خندق
اینک شهید تیغ جهل مسلمین است

درسوگ او عرش خدا ماتم گرفته
عالم عزادار امامی راستین است

کوفه یتیمش بار دیگر بی پدر شد
محشر به پا از ناله های آتشین است

همدم ندارد بعد مولا چاه کوفه
باغ علی هم با تباهی هم نشین است

تشییع ودفنش مخفیانه همچو زهراست
زهرای او در جنت الاعلی حزین است

اشک حسین، اشک حسن، عباس وزینب
اندر کنار قبر جاری بر جبین است

شعر:اسماعیل تقوایی

• سه شنبه
• 14
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 23:43
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

دیدندش و نشناختند اما علی را
دیدیم راه و رسم دنیا با علی را

شهر یتیم کوفه از فردا ندارد
در کوچه های نیمه شب بابا علی را

دیدند زهر ابن ملجم را، ندیدند
زهری که بر جان بود بی زهرا علی را

دنیای بی زهرا عذاب است آنچنان که
از پای در می آورد حتی علی را

زهرا که راحت شد، ولی طاقت ندارد
این گونه بگذارد تک و تنها علی را

در کوفه چاهی هست، آن چاهی که هر شب
در خویش جا داده است یک دریا علی را

لا سیف الا ذوالفقارش گرچه عشق است
من دوست دارم لا فتی الا علی را

• چهارشنبه
• 15
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 01:35
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

تنها دلت نبود كه شوق شفا نداشت
حتي طبيب هم به شفايت رضا نداشت

حق ميدهم كه ديده بدوزي به راه مرگ
دنياي بعد فاطمه ديگر صفا نداشت

باباي مهربان تمام يتيم ها
بعد از تو سفره هاي يتيمان غذا نداشت

زخم سرت اگر كه دوا داشت باز هم
زخم عميق قلب تو هرگز دوا نداشت

طوري فراق فاطمه قد تو را شكست
سي سال خونجگر شدنت هم صدا نداشت

همراه تو فقط حسنينند اي غريب
بي شك مدينه غربت دفن تو را نداشت

كوفه پس از تو باز هم اهل وفا نشد
هرچند اين ديار از اول وفا نداشت

با بغض بر حسين تو شمشير مي زدند
حتي براي بوسه اي آن جسم جا نداشت

• چهارشنبه
• 15
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 01:49
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

بند اول

ای پدر جان روی ماهت ازستمهالاله گون شد
بین سجده تیغ کینه با سر تو غرق خون شد
کن تماشا ای پدر جان
زینبت را دیده گریان
در کنار بستر تو
موی خود کرده پریشان
ای پدرجان ای پدرجان...

بنددوم

قاتلت با خنده خودقلب زینب را شرر زد
دخترت باشادیِ او هر دو دستش را به سرزد
اشک من گردیده جاری
می نمایم اش و زاری
او به من گوید ز کینه
تو دگر بابا نداری
ای پدرجان ای پدرجان...

بندسوم

کوچه های شهر کوفه گشته غمگین از غم تو
گرید اینجا اشک خونین آسمان در ماتم تو
میروی بابا شبانه
سوی مادر مخفیانه
از دل زینب دوباره
میکشد آتش زبانه
ای پدرجان ای پدرجان...

• چهارشنبه
• 15
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 03:49
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

اگر چه نوکری نکردم
هوایِ کربلاتُ کردم

یه بار دیگه بگو بیامُ
دوباره دورِ تو بگردم

از این زمونه سیر شدم
یه برات امضاء کن

حالا که سر به زیر شدم
یه برات امضاء کن

تو روضه ی تو پیر شدم
یه برات امضاء کن

تو دنیا آروزم زیارتِ آقامِ
هر کی کربلا نره ناکامِ
حَرَمِت قشنگ ترین رؤیامِ
ای آقا....

*شب بیست و یکم، شب زیارتیِ سید الشهداء، کاشکی با امام زمان صدایِ مادرمون رو می شنیدیم،کاشکی با آقامون صدای مادرِ قد خمیده مون رو می شنیدیم،عرش رو بهم ریخته،هی به سینه می کوبه...: "بُنَيَّ! قَتَلوكَ، ذَبَحوکَ، وَ مِنَ الماءِ مَنَعوکَ"
بذار یه مقدمه بسازم،یهو نبرمت اون جایی که امام زمان مثل ابر بهار باریده...لحظه هایِ آخر،لحظه های احتضار،امیرالمؤمنین همه رو ساکت کرد،اما هر کاری کرد دید حسین داره گریه میکنه،اونقدر گریه کرده،چشماش مجروح شده،صدا زد:باباجان! هیچ روزی مانند مصیبتِ تو نیست،مگر روزی که جدم پیغمبر از دنیا رفت...
آقا دید حسین آرام نمیگیره،صدا زد:بیا جلو حسین جان! با این دستایِ بی رمقش اشکای حسین رو پاک کرد،یادش اومد پیغمبر خیلی به صدای امام حسین حساس بود،یادِ شبِ آخری افتاد که زهرا گفت: علی جان! خیلی مراقبِ حسینم باش...
دید حسین آرام نمی گیره،دستش رو بلند کرد،گذاشت رو قلبِ سیدالشهداء،حسین جان! خدا صبرت بده..میگن: فرزند هرکاری بزرگترش کنه یاد میگیره،دست که افتاد رو قلبِ سیدالشهداء،آقا آرام شد....
کربلا که رسید،هرچی خواست زینب رو آروم کنه،وداعِ آخر دید حسین رو رها نمیکنه،دستش رو بلند کرد،گذاشت رو قلب زینب،زینب آرام شد،اهل خیمه دارن عمه جانِ رو می بینن،برو خدا به همرات،برو دعایِ مادرم پشتِ سرت،اهل خیمه میگن: زینب آروم شد،اما لحظاتی گذشت،دیدن خانوم از خیمه اومد بیرون،چادرش رو به کمرش بست،از بالایِ تل سرازیر شد،دید دورِ گودال حلقه زدن...*

خاک به سَرِ من
از غم حسین شکست کَمَرِ من
زدنش جلویِ چشایِ تَرِ من

خاک به سَرِ من
مادرش صدا می زد:پسرِ من
تشنگی کشید و سوخت جِگرِ من

نا نداشت،سقا نداشت
برایِ دست و پا زدن
تو قتلگاه جا نداشت

جون نداشت،سامون نداشت
طاقتِ زخمشُ گرگِ بیابون نداشت

*هر کجا نشستی صدا بزن:حسین.....

• یکشنبه
• 12
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 16:11
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

دربستر زهرا با سری پر خون

دیده گریان و ابرو شکسته

آمد ملاقات حضرت مولا

حضرت زهرا پهلو شکسته

وای محشر کبری به پا شد

مرتضی حاجت روا شد

کوفه مثل کربلا شد

واویلتا واویلا ...

از بعد یک عمری

لحظه ی آخر

خون دل ها از فرق و دو دیده

روی لبش خنده

ذکر تکبیر و دست لرزان

چون یار شهیده

وای

دامن از هستی بریده

از عزیزان دل بریده

رنگ مولایم پریده

واویلتا واویلا ...

دربستر زهرا با سری پر خون

دیده گریان و ابرو شکسته

آمد ملاقات حضرت مولا

حضرت زهرا پهلو شکسته

وای محشر کبری به پا شد

مرتضی حاجت روا شد

کوفه مثل کربلا شد

واویلتا واویلا ...

آمد طبیب امشب

بر سر مولا

زخم سر وا کرد و سر تکان داد

با سر تکان دادن

عمه ی سادات

ناگهان از هوش رفت و جان داد

وای

آسمان رنگ شفق شد

رنگ پیشانی فلق شد

دست بابا بی رمق شد

واویلتا واویلا ...

وای محشر کبری به پا شد

مرتضی حاجت روا شد

کوفه مثل کربلا شد

واویلتا واویلا ...

====================

بغض نگاهش را به خون نشانده

دیگر رمق در چشم او نمانده

گل های او گریان کنار بستر

دریای خونی در نگاه دختر

...عباسش گرفته این بار

می گوید ای بابا خدانگهدار

از این دم جدایی

دل ها شکسته میشد

وقتی که دیدگانش

آرام بسته می شد

حیدر آقام حیدر آقام

راهی اعلا شاه عالمین است

اشک یتیمی بر رخ حسین است

آنکه به ذرات جهان امام است

می گوید اکنون کار من تمام است

زینب گرفته نوحه ای شرر بار

می گوند ای بابا خدا نگهدار

واویلا و واویلا

• یکشنبه
• 12
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 16:15
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

همچین که بی‌بی زینب کبری اومد غذایی بده به امیرالمومنین (ع)، به ابن ملجم گفت: ایشالله بابام خوب میشه توأم رسوا میشی.
ابن ملجم یه نیش‌خندی زد، گفت: من می‌دونم چی کار کردم؛ اینقدر به این شمشیر زهر دادم که کار بابات یکسره بشه، تموم بشه...
انقدر بی‌بی گریه کرد، همچین که گفت دیگه بابات موندنی نیست...
(میدونی یاد چی افتادم؟!)
یاد اون روزی که زنای مدینه اومدن عیادت مادرش، از در که میخواستن بیرون برن، زینب گوش میداد چی دارن به همدیگه میگن. دید هی دارن بهم میگن زهرا دیگه زنده نمی‌مونه.
اینقدر گریه کرد، ناله زد، مادر مادر گفت...

اینجا هیچکس نذاشت این خانم چیزی ببینه. فقط بهش گفتن دیگه بابات زنده نمی‌مونه، بهم ریخت، گریه می‌کرد.
دلا بسوزه برا اون لحظه‌ای که بالای تل ایستاده، داره نگاه می‌کنه...
یه عده دور حسینش‌و گرفتن، گردوخاکا بالا رفت، دیگه چیزی ندیده. اما یه مرتبه از تل سریع اومد سمت گودال، یه نگاه به این بدن کرد؛
"هَذَا حُسَيْنٌ بِالْعَرَاء مُرَمَّلٌ بِالدِّمَاءِ مُقَطَّعُ اَلْأَعْضَاءِ..."

یه کاری کرده دوست و دشمن گریه کردن؛ دست برد زیر این بدن، بدن‌و بلند کرد اینقدر بدن کوچیک شده بود، نحیف شده بود، بدن و به سمت آسمان بلند کرد: ای خدا این قربانی رو از ما قبول کن.
همچین که بدن‌و زمین گذاشت یه مرتبه همه دیدن خم شد این لباش و گذاشت به رگهای بریده‌ی حسین. دیگه قامت زینب راست نشد...

• یکشنبه
• 12
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 16:52
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

قصه ی رفتن تو، چقدر گریه داره
که قاتلِ تو آقا، خودش روزه داره

دنیا بی علی شبیه،زندونه
هر جارو می بینی دیگه،تاریکه

وقتِ رفتنِ علی که امشب نیست
مولارو کشتن او وقتی که

فاطمه بود و یه شهرِ نامرد
یه دستِ سنگین،که بی هوا زد

فاطمه بود و هاله ی دلگیر
علی رو کشته، غلافِ شمشیر

اَلسَّلامُ عَلَی المَظلوم...

زینبِ بی قرارت، دلش میشه غوغا
وقتی رفتنت رو، میخوای مثلِ زهرا

یادِ اون همه غمایِ تو قلبت
کارِ آسمون شده اشک و ناله

کوه و در میاره از پا داغی که
ذره ذره کرده پیرت سی ساله

یادت نمیره، غسلِ تو خونه
یادت نمیره، دفنِ شبونه

یادت نمیره، زخمِ رو بازو
یادت نمیره، غصه ی پهلو

اَلسَّلامُ عَلَی المَظلوم...

اَجَل برایِ دردِ، تو تنها دوا بود
این آخرین دقایق، دلت کربلا بود

روضه میخوانی برایِ عباست
از این کوفیایِ پست و بد کینه

خیلی دلواپسی برایِ، وقتی که
داره زینب از روی تَل می بینه

حسین و گودال،حسین و غربت
آبش ندادن، به قصد قُربت

حسین و گودال،حسین و مادر
به روی حنجر، نشسته خنجر

اَلسَّلامُ عَلَی المَظلوم
اَلسَّلامُ عَلَی العَطشان

اَلسَّلامُ عَلَی المَغْمُوم
اَلسَّلامُ عَلَی العُریان

• یکشنبه
• 12
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 19:42
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

هوای چشامو گرفته بوی بارون
جای اشک میباره چشای علی خون
تو این روزای اخر، دلم بدجوری تنگه
تماشای تو زهرا چقد واسم قشنگه

زهرا بیا به دیدنم امشب
داره علی میسوزه تو این تب
کل غمام یطرفه اما
سخته برام یتیمی زینب

دلم میلرزه زهرا وقتی که میبینم اشکاشو
دلم میسوزه وقتی پای بسترم میگه پاشو
بیا زهرا کمک کن زینبت یجوری آروم شه
آخه عادت داره دختر به مادر میگه حرفاشو

بند دوم

مرور خاطراتم نداره چیزی جز غم
بگم از درد کوچه یا اون سیلی محکم
از اون وقتی که پشت در افتادی علی مُرد
چقد طعنه کنایه علی از قاتلت خورد

یادت میاد جلو چشای من
چِل نا نجیب در و لگد کردن
هیچ مردی نیست که بیاره طاقت
پیش چشاش بخوره سیلی زن

از اون روزی که رفتی لحظه لحظه خون دل خوردم
تو یکبار رفتی اما من روزی هزار دفعه مردم
میدونی بدترین لحظه چی بود برای من زهرا
وقتی خواستم برای بچه ها جات بخونم لالا

زند سوم

نبودی غربتم رو ببینی بین مردم
میدیدم قاتلو تو دلم میشد تلاطم
نبودی که ببینی سلامم بی جوابه
اخه یکی دو تا نیست غم من بی حسابه

حالا علی داره رها میشه
اما دلم شرار اتیشه
هربار چشَم میافته به زینب
توی دلم محشر به پا میشه

میبینم زینبو با دست بسته بین بازارا
میبینم میدَوه دنبال بچه ها توی صحرا
میبینم نیزه دار با کعب نی میزنه زینب رو
میبینم اشک چشمای حسینو از سر نی ها

• دوشنبه
• 13
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 01:19
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

بند اول:

کوفه
امشب عزا پوشه
تاریک و خاموشه
شبِ عزا و ماتمه

حیدر
غمگینه از دنیا
میسوزه هر دم با
یادِ غمای فاطمه

سی ساله که روزِ خوش نداره
روز و شب میباره
سر رو غم میذاره
واویلا

خونه دلِ زارش از مدینه
کوچَرو میبینه
زمزمش همینه
واویلا

به غم اسیره علی
داره میمیره علی
موهاش سفید شده و خیلی پیره علی

آه و واویلا علی

بند دوم:

کعبه
قرآن گرفته سر
از ماتمِ حیدر
وا غربتا وا غربتا

درِ ( دربِ)
خونه با آهِ سرد
میگه بهش برگرد
نرو به مسجد مرتضی

امشب دوتا میشه فرقِ سرش
میشه دور و برش
کل بال و پرش
غرقِ خون

شرحِ غمش حالِ مضطرشه
یادِ همسرشه
چشمای ترشه
غرقِ خون

حالش خرابه علی
چشماش پر آبه علی
خونِ سرش با صورَ~~تِش خضابه علی

آه و واویلا علی

بند سوم:

زینب
با دیدن بابا
چشماش شده دریا
میلرزه از گریه صداش

مولا
از شدت ضربت
نمیتونه راحت
صحبت کنه با بچه هاش

لکنت زبونش امون‌‌ نمیده
رنگ و روش پریده
قامتش خمیده
واویلا

همدردِ اون دخترِ کوچیکه
اون سه ساله ای که
تو غمش شریکه
واویلا

بالا گرفته تبش
جون اومده رو لبش
یادِ رقیه شده روضه ی امشبش

آه و واویلا علی

#احسان_نوری
#یاحسین(طاها تحقیقی)
#حسین_نوری

• دوشنبه
• 13
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 21:05
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

شب است و گریه و ناله کنم به حال خودم
که مرهمی بگذارم به روی بال خودم

بگیر دست کسی را که اوفتاده ز پا
مرا تو وانگذاری دمی به حال خودم

میان آتش شرم وگناه می سوزم
که آب می شوم از هُرم انفعال خودم

مرا ببخش که دربند پنجه ی نفسم
شکایتی نکنم چون که خود وبال خودم

زبس که خار گنه می رود به پای دلم
به دست خویش کَنَم چاه، بر زوال خودم

همیشه غرق سؤالم،چه می کنم با خود؟
چسان جواب برآرم، براین سؤال خودم

به غیر گریه چو طفلان مرا زبانی نیست
چگونه حرف زنم با زبان لال خودم

مرا به حُرمت آل عبا تو می بخشی
تمام عمر بر این باور خیال خودم

به محضر تو «وفایی»به گریه می گوید
ببر مرا به سوی وادی کمال خودم

• یکشنبه
• 4
• اردیبهشت
• 1401
• ساعت
• 17:10
• نوشته شده توسط
• احسان مشفق

تا بیابان نجف، او را شبانه می برند
مثل زهرا نیمه ی شب ، مخفیانه می برند

آن که عمری بارغم بر روی شانه می کشید
حال جسمش را غریبانه به شانه می برند

باز هم داغ مزار مخفیانه تازه شد
چون علی را هم به قبری بی نشانه می برند

بچه های داغدیده از کنار تربتش
بار سنگین غم او را به خانه می برند

کوفیان کشتند حیدر را، ولی در کربلا
اهل بیتش را چرا با تازیانه می برند

کودکان خسته ی او را به جرم بی کسی
بی بهانه می زنند و بی بهانه می برند

ای «وفایی» آل عصمت ،در ره احیای دین
حرف خود را بر در حی یگانه می برند

• یکشنبه
• 4
• اردیبهشت
• 1401
• ساعت
• 17:11
• نوشته شده توسط
• احسان مشفق

این کـوفه به ابلیس ارادت دارد
با مکر و فریب و حیله بیعت دارد
یک روز علـی و روزگاری زینـب
این شهربه سرشکستن عادت دارد
#فنطحت_جبینها

فرقِ مرا تو طاقتِ دیدن نداشتے
هجده سرِ بریده ببینے چہ میڪنے
اینجا‌همہ بہ گریہ‌ے تو گریہ مےڪنند
در حالِ گریہ خنده ببینے چہ میڪنے...؟
#امان‌از‌دل‌زینب

بست با پارچـه‌ای فـرقِ پـدر را امّا:
صدوده روز دگر خونِ گلو را چه‌کند!؟
#امان‌از‌دل‌زینب

کوفه با ضربت یک تیغ دلش سیر نشد
بـاقـی کـیـنـه بـرای بـدن اکـــبــر مـاند...
#بغضالأبیک

امامِ اول دنیا! پس از شهادت تو
امام كشتنِ این قوم، باب خواهد شد
پس از تو كار بجایی رسد در این دنیا
كه صیدِ حرمله طفل رباب خواهد شد
#کربلا

بریز بر فرقم ای کوفه،هر آنقدری بلا داری
مبـادا از بـرای دخـتــرم زیـنـب نـگـه داری
#عمتے‌المظلومہ

نمک سفره حیدر همه خوردند ولی
بهر اولاد علی در پی تزویر شدند
شمر از پشت جدا کرد به سختی سر را
همه خورسند و مشغول به تکبیر شدند
#کـوفه

یـک روز علـی و روز دیـگـر زیـنـب
این شهر به سر شکستن عادت دارد

• چهارشنبه
• 15
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 21:38
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

عجب حال و هوایی داشت مولا
به درد خود دوایی داشت مولا
درون مسجد کوفه به سجده
به لب ذکر خدایی داشت مولا

• چهارشنبه
• 15
• تیر
• 1401
• ساعت
• 11:31
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل رئوف