چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
◾نوحه سینه زنی
◾شهادت امیرالمومنین(ع)
سبک سنتی
◾بنداول
اشک دو چشمم راه دیده بسته
فرق امیرالمومنین شکسته
کوفه در اضطراب
از غم بوتراب
عرش خدا شده سیه پوش
محراب و مسجد گشته خاموش
وای علی علی علی جان(۲)
◾بنددوم
زینب به زیر لب کند زمزمه
تازه شده داغ غم فاطمه
کوفه شد مدینه
ببین زخم سینه
فزت وربالکعبه آمد
سحر شد و بابا نیامد
وای علی علی علی جان(۲)
کنار بستر مولا است زینب
ببین قلبش چه پر غوغا است زینب
بگوید جان من بابا نگاهی
که بی تو خسته از دنیا است زینب
*
طبیب آمد سکوتی کرد و بر خواست
حسن را لحظه ای در پشت در خواست
نمی دانم چه گفت آنجا به آقا
که او آمد ز زینب چشم تر خواست
*
یتیمان پشت در گریان حیدر
امید قلبشان درمان حیدر
به دست خود گرفته کاسه شیری
که هرشب بوده اند مهمان حیدر
*
علی آمد به هوش و گفت عباس
حسینش را بدید گفت عباس
عزیزم جان تو جان حسینم
دوچشمش را ببست و گفت عباس
*
حسین افتاده یاد روی مادر
که از آن بستر آید بوی مادر
بزد دستان خود را بر هم و گفت
که بابا می کند رو سوی مادر
(خواندن این شعر به سبک دشتی حال و هوای دیگری دارد)
سربند نوحه
بابا حیدر علی جان
تو هستی روح قرآن
مددی یا مولا شاه مردان
جانم آقا ، اسم اعظم حیدر
آبروی ، آب زمزم حیدر
تا نفس هست ، گوید هر نبضم حیدر
مولانا علی جان
شب نوزدهم
آهِ حیدر اثر کرد
از آسمان گذر کرد
دشمن علی شق القمر کرد
گشته محراب ، قتلگاه حیدر
تا به ابرو، وا شده فرق سر
فزت رب ، کعبه می گوید آخر
مولانا علی جان
عالم ماتم سرا شد
زهرا صاحب عزا شد
آسمان پر از شورو نوا شد
فرق دین را ، تیغ بی دینی زد
از سر او ، خون دل می ریزد
دیگر از جا ، نَتوانَد بر خیزد
مولانا علی جان
شب بیستم
فرق مولا شکسته
مسجد به خون نشسته
می رود از دنیا مرد خسته
مرد مردان، پهلوان افتاده
بین بستر ، نیمه جان افت
◾زمزمهی و نوحهی
◾شب نوزدهم
◾بنداول
به سوی مسجد از
خانه دویدم من
سرت ز کین بشکست
دیر رسیدم من
نماز و محرابت
غرقه بخون دیدم
ز غربتت بابا
ناله کشیدم من
واعلیا واعلیا واعلیا واعلیا(۳)
◾بنددوم
بخون سر بابا
دیدهام افطارت
به سوز دل گفتم
خدانگهدارت
تازه شده داغ
مادر مظلومه
کجاست تا گردد
باز جلودارت
واعلیا واعلیا واعلیا واعلیا(۳)
◾بندسوم
سرتشکستهشد و
دلمشدهچاکچاک
ببینحسینم ز غم
فتاده بر روی خاک
حسن صدایت زند
ز سوز سینه پدر
چونکه رسیده برت
مادرم ای روح پاک
واعلیا واعلیا واعلیا واعلیا(۳)
خدا جای علی در خانه خالی است
شمیم عطر او در لانه جاری است
حسین می گفت با زینب که خواهر
پدر هم کشته ی سیلی ثانی است
*
حسن در گوشه ای زانو گرفته
به زیر لب دم یا هو گرفته
برای التیام از داغ بابا
مدد از حضرت بانو گرفته
*
فقیری گوشه ویرانه تنها است
به یاد آن نوازشهای مولا است
دوشب باشدکه مانده بی غذا او
ولی تنها به فکر حال مولا است
*
پس از تشییع چون دیدند او را
سر قبر پدر بردند او را
همانجا یا علی سرداد و جان داد
ملائک نزد حق بردند او را
*
به جنت فاطمه چشم انتظار است
تو گویی غصه دار روزگار است
شنیده تارک حیدر شکسته
پی دیدار مولا بی قرار است
*
پیمبر زیر بازویش گرفته
چرا زهرا ز پهلویش گرفته
ز داغ مرتضی قدش خمیده
چرا از مرتضی رویش گرفته
رفته ز دنیا مرتضی امشب
کوفه شده ماتمسرا امشب
شیر خدا دیگر شده خاموش
باشد خدا صاحب عزا امشب
واویلتا مولا علی علی مولا ۴
________________________-
هستی زینب بوده بابایش
اما کنون خالی بود جایش
ام المصایب داغ دیگر دید
حسینِ او داده تسلایش
واویلتا.....
_________________________
طفل یتیم کوفه بیدار است
نالان وگریان در غم یار است
خالی بمانده سفره اش امشب
فضای خانه اش چه غمبار است
واویلتا...
_____________________----
ازفزت ورب الکعبه اش پیداست
پایان هجر حیدر وزهراست
درجنت الاعلی به استقبال
ام ابیها همره باباست
واویلتا...
_________________________
لطفی ندارد کوفه بی مولا
طاقت ندارد زینب کبری
بیند ازین پس قتلگاه او
باید رود از کوفه ی بابا
واویلتا....
شعر:اسماعیل تقوایی
ناگهان دریای خون محراب و منبر را گرفت
جوی خون سرچشمه ساقی کوثر را گرفت
تیغ آن ملعون به یک ضربت دو جا آمد فرود
هم علی جان داد هم جان پیمبر را گرفت
یک برادر سر به روی سینه بابا گذاشت
یک برادر نیز بر زانوی خود سر را گرفت
تکیهی زینب نباید متکی باشد به غیر
پس نباید بازوان این دلاور را گرفت
جامعه بعد از امیرالمومنین گمراه شد
چون خدا از مردم ناشکر رهبر را گرفت
وقت رفتن سوی مسجد میخ در مانع نبود
دست زهرا بود آنکه شال حیدر را گرفت
دست زهرا تا قیامت حافظ جان علی است
مثل وقتی که میان شعلهها در را گرفت
وقت جان دادن علی میگفت زهرا آمده
بعد چندین سال خانه بوی مادر را گرفت
مثل زهرا که صدا زد «فضه
ای مسجد کوفه دگر خدانگهدار
محراب و منبر و سحر خدا نگهدار
واویلتا واویلتا آه و واویلا
از گریه هایت زینبم قلبم بپاشد
سپرده ام دور و برت عباسم باشد
واویلتا واویلتا آه و واویلا
گریه نکن اگر که من میروم از حال
گریه هایت را بٍگُذار برای گودال
واویلتا واویلتا آه و واویلا
******
شائق
اللّهم عجّل لولیک الفرج
#امیرالمومنین_شهادت
#شب_نوزدهم
کس نمی داند چها بر قلب مولا میگذشت
لحظه های آخرش با یاد زهرا میگذشت
دخترش را کرد آرام و سپس در را گشود
گفت کاش آن روز زهرایم به پشت در نبود
در که شالش را گرفت از دل قرارش را گرفت
یادش آمد میخ در دار و ندارش را گرفت
شال خود محکم ولی در را علی آهسته بست
یادش آمد ضربِ در پهلوی زهرا را شکست
تا قدم در کوچه ها زد لرزه بر پایش فتاد
یاد آن روزی که بین کوچه زهرایش فتاد
یادش آمد باز تنها یاورش را میزدند
دستهایش بسته بود و همسرش را می زدند
تا در مسجد فقط میکرد مولا زمزمه
فاطمه یا فاطمه یا فاطمه یا فاطمه
گریه میکرد و دعا می کرد یارب یا مجیر
که علی را دیگر از این مردم
سهل تر ساده تر از قافیه ای باختی اش
ننگ بادا به تو ای دهر که نشناختی اش
چه برایش به جز اندوه و ملال آوردی
جان او را به لبش شصت و سه سال آوردی
سهمش از خاک فقط کفش پر از پینه اوست
در عرق ریز زمین جامه پشمینه اوست
باغ می ساخت و در سایه آن باغ نبود
یک نفس قافله اش در پی اطراق نبود
درد باید که بفهمیم چه گفته ست علی
که شبی با شکم سیر نخفته ست علی
از سر سفره اسلام چه برداشت امیر
نان دندان شکنی را که نمی خورد فقیر
آه از آن شب آخر که علی غمگین بود
سفره دخترش از شیر و نمک رنگین بود
شب آخر که فلک، باد، زمین، دریا، ماه
می شنیدند فقط از علی انّا لله
باد برخاست و از دوش عبایش افتاد
مهربان شد در و دی
دوباره اشک غم از گونه ام سرازیر است
امام حیِّ من! احیای بی تو دلگیر است
دوباره لیله ی قدر آمد و گمان دارم
مقدر است نیایی؛ فراق تقدیر است
کسی ورق نزند خاطرات هجران را
کتاب بی کسی ام بی نیاز تفسیر است
مبین که دست تمنا به آسمان دارم
هنوز پای دل من به خاک، زنجیر است
گرسنه آمده ام پای سفره ی سحرت
که دیده و دلم از شام بی کسی سیر است
رواست تا که فدایت کنم جوانی را
ز فرط معصیت افسوس که دلم پیر است
برای این شب جمعه مرا به کوفه ببر
چرا که کرب و بلا در نجف زمینگیر است
دلیل مرگ علی نیست ضربه ی شمیر
چرا که قاتل مولا قلاف شمشیر است
تا نگاهت بشود سهم گدایت شب قدر
میشوم زائر ایوانِ طلایت شب قدر
در خیالاتِ خودم آمده ام سمتِ حرم
تا بخوانم دو سه خط گریه برایت شبِ قدر
چشم را بستم و دادم «به تو از دور سلام»
آمدم در نجف و صحن و سَرایت شبِ قدر
بینوا آمده ام تا به نوایی برسم
دردمندم! برسد کاش دوایت شب قدر
غرقِ عصیانم و گفتی که بگو: یازهرا(س)
فرق دارد به خدا ذکرِ شفایت شبِ قدر
عاشقت هست خدا؛ پس بعلی(ع) العفو...
رو زدم بر کرمت، شاه ولایت! شب قدر
نام تو هست امان نامۂ از دوزخ؛ پس-
شبِ قدرم به فدایت! به فدایت شبِ قدر
چشم در چشم تو گفتم صد و ده بار «ألغوث»
تا که بخشیده شوم بعدِ دعایت شب قدر
غمت افتاده به دل! رفتی و با گریه شده-
مسجد کوفه چه دلتنگِ صدایت شبِ قدر
بیتُ الاحزان شده این خانه! ببین جمع شدند...
بچّه هایت همگی دورِ عبایت شب قدر!
#صلی_الله_علیک_یا_أمیر_المؤمنین
#یاعلی_بن_أبیطالب
#بعلی_ع_إلهی_العفو
#مرضیه_عاطفی
شب بود و می رفتند حیدر را بشویند
آئینه ی الله اکبر را بشویند
از آسمان آمد کمک ،تنها نمی شد
تا پیکر ساقی کوثر را بشویند
باور نمی کردند ، آیا این علی بود ?
یعنی چگونه روح باور را بشویند
بر مغتسل خوابیده بود آرام و مظلوم
تا بچه ها زخم مکرر را بشویند
پیشانی اش دارد عجب زخم عمیقی
باید کمی آرام تر سر را بشویند
زخم فدک ، داغ مدینه تازه شد وای
انگار می رفتند مادر را بشویند
این مرد که در گوشه بستر نگران است
واللهِ که مظلومترین مرد جهان است
از زندگى پرغم خود سیر شد امشب
خیبر شکن از غصه زمینگیر شد امشب
خورشید دلش خون شده و ماه زمین خورد
سخت است بگویم اسدالله زمین خورد
در بستر مظلومیت آقاى حنین است
این مرد جگر سوخته باباى حسین است
طفلان همه با اشک سرازیر رسیدند
واى از دل زینب همه با شیر رسیدند
واى از دل زینب چه کند زخم سرش را
این پارچه ء خونى و چشمان ترش را
با زحمت علی امر به خیرالعملش کرد
هرطور که شد زینب خود را بغلش کرد
بعض وسط حنجره ها زنده شد امشب
با گریه همه خاطره ها زنده شد امشب
دور و بر بستر همگى مرثیه خواندند
با روضه مادر همگى مرثیه خواندند
از آن در ودیوار علی خاطره دارد
از تیزی مسمار علی خاطره دارد
زردى رخش یاد همان روى کبود است
روى لب او روضه بازوى کبود است
سى سال غمش را اسدالله نگفته
میگفت از آن درد که با چاه نگفته
سخت است که زن با لگد مرد بیفتد
در پیش نگاه همه با درد بیفتد
سخت است به ناموس کسى راه ببندند
سخت است که بر گریه مظلوم بخندند
من مانده به یادم زد و آیینه و ترک خورد
زهرا سر من بود که در کوچه کتک خورد
میخواست که در روضه احساس بماند
رفتند همه، گفت که عباس بماند
هم آینه هم آب سپردم به تو عباس
من زینب بی تاب سپردم به تو عباس
مِن بعد نگاه تو و چشمان عقیله
ساقى حرم جان تو و جان عقیله
در کوفه مبادا بى علمدار بیاید
بى تو نکند بر سر بازار بیاید
سوگند به این خون سر و روى خضابم
دلواپس ناموسم و آن بزم شرابم
كوچه هاي كوفه چه دلگيره
دست يتيما كاسه ي شيره
اون آقايي كه نيمه شب مي برد براشون نون و خرما
پهلوون بدر و احد بي رمقه افتاده ازپا
از هوش ميره به هوش مياد هي زير لب ميگه يا زهرا
يا مرتضي 2 خدا نگهدار
عباس و زينب مي زنن بر سر
داره ميگه شهادتين حيدر
راحت ميشه امشب علي از داغ كوچه مدينه
از ياد سيلي و فدك از ماجراي ميخ و سينه
از غمي كه به خاطرش يه عمريه خونه نشينه
يا مرتضي 2 خدا نگهدار
?بند اول
کوفه از امشب ، میشه عزادار
به غصه و غم ، میشه گرفتار
زینب از امشب دوباره ، میشه پرستار
امشب دلِ پیغمبر و ، فاطمه خونه
امشب علی هر دم داره ، نوحه میخونه
ذکرِ لبش اِنّا اِلیهِ راجعونه
امون ای دل
امون ای دل ، امون ای دل
از داغِ حیدر ، آه و واویلا
?بند دوم
محراب مسجد ، شده پُر از خون
حال و هواتم ، شده دگرگون
شبیه مادرم شده ، روی تو گلگون
بشکنه دستی که زده ، سرِ تو شمشیر
نگو که از دنیا شدی ، به این زودی سیر
اگه بری بعدت میشه ، دخترِ تو پیر
نرو بابا
نرو بابا نرو بابا
برات بمیره زینب کبری
?بند سوم
بابای خوبم ، تنهام نذار که
حالِ دلِ من ، با غم شریکه
بعده تو دیگه خونمون ، خیلی تاریکه
پاشو بابایی که دارم ، میافتم از حال
نرو بابایی میمیره ، حسین تو گودال
میشه سرِ انگشترش ، دعوا و جنجال
نرو بابا
نرو بابا نرو بابا
برات بمیره زینب کبری
پس از سه روز علی راحت از جراحت شد
دعای نیمه شبش عاقبت اجابت شد
زمین شکست وسماگریه کرد و لرزید
عرش ز داغ مرگ علی،گوییا قیامت شد
رسیده مژدهٔ وصل دوبارهٔ زهــرا
دوباره کام علی،مملو ازحلاوت شد
درآسمان خدا،جبرئیل قرآن خواند
وباز "واقعه" و "هل اتی"تلاوت شد
ملک به سینه زدو آسمان سیه پوشید
ستون عرش خم ازباراین مصیبت شد
عزاگرفت شرافت،برای شاه نجف
دوباره گوشه نشین درجهان،عدالت شد
فقط نه خیل یتیمان به خانه اش رفتند
علی زجملهٔ قدوسیان عیادت شد
نوشت"ناعم"محزون به دیدهٔ پرخون
علی ز زندگی بی بتول راحت شد...
قسم به رقص شمشیر دو سر
به آیه های سوره ی کوثر
قسم به نام حضرت زهرا
به زلفِ بَر باد بردهی حیدر
قسم به وعدهی مَن یَمُت یَرَنی
که ایستاده بمیرم به احترام علی
قتال العربی علی قرص ماه شبی علی
فارس العربی علی خیلی با غضبی علی
مرجع ادبی علی از خدا نصبی
مولانا علی
................................
بند دوم
قسم به انجیل قرآنو تورات
به آیه های نور سماوات
قسم به هاجر مریم و هَوّا
به جان زینب عمهی سادات
ثانیه زهرایی عالمه طوبا
الی الازل الی الابد پرچمت بالا
ذوالفقار علی زینب افتخار علی
اعتبار حسن زینب ابتکار علی
سالار حسین زینب شاهکار علی
مولانا علی
فرق علی خونین شده با ضرب کینه
فریاد او رفته زکوفه تا مدینه
تیغ جهالت خورده بر فرق عدالت
عالم کشد آه جگر سوزی زسینه
محراب مسجد پر زخون آن کسی شد
کز بعد پيغمبر ندارد او قرینه
ام المصیبت باز دیده یک مصیبت
گردیده تازه داغ مادر بر حزینه
افتاده بستر، حامی اطفال کوفه
طفل یتیم کوفه نالان وغمینه
فزت ورب الکعبه یعنی بیقرارست
آقای کوفه بهر بانوی مدینه
آن ضربتی که خورد بر پیشانی او
قطع سری در کربلا را شد زمینه
شعر:اسماعیل تقوایی
بند اول
شاهنشه غدیر،حیدر ابوتراب
انت نعم الاَمیر،حیدر ابوتراب
لعنت به هرکه شد منکره ولایتت
ای عشق بینظیر،حیدر ابوتراب
صاحب حکمت رویِ منبره حیدر
فاتحِ قلعه های خیبره حیدر
یعسوب دین قائده غره المحجلین
جن و انس رامولا و رهبره حیدر
طاهر علی،زین منابر علی،اول و آخر علی یا حیدر
مطلق علی،از حق مشتق علی،حق ومع الحق علی یاحیدر
یاحیدر،علی مولا
بند دوم
من اسمه دوا،مولا علی مدد
و ذکره شفا،مولا علی مدد
ساقی کوثر،صاحب ذوالفقار
جلوه گه خدا،مولا علی مدد
اولین خلیفه ی پیمبره مختار
توی جنگا معروفه به قاتل الکفار
کاش یه روزی برای محبت حیدر
سره من برا علی بره به روی دار
جانم علی،جانه جانانم علی،دین و ایمانم علی یاحیدر
سرور علی،رب مصور علی،شیر غضنفر علی یاحیدر
یاحیدر،علی مولا
◾نوحه ی سینه زنی
◾شب نوزدهم
◾بنداول
کوفه لبریز غمها امشب از داغ مولاست
صاحب این مصیبت امشب ام ابیهاست
بر لبم این کلام است
عمر مولا تمام است (۲)
واعلیا علیا واعلیا علیا واعلیا علیا(۲)
◾بنددوم
از جفا یارب امشب فاتح بدر و خیبر
بین محراب مسجد شد به خونش شناور
فرق حیدر دوتا شد
کوفه کرببلا شد (۲)
واعلیا علیا واعلیا علیا واعلیا علیا (۲)
◾بندسوم
غصه ی زینب امشب ای خدا گشته تازه
یادش آمده مدینه وقت تشیع جنازه
دیده تا روی بابا
میکند یاد زهرا (۲)
واعلیا علیا واعلیا علیا واعلیا علیا (۲)
به نخلستان پُر غم، چاه هستم
تهي از آبم و پُر آه هستم
دليل اشك مشك چشمم اين است
كه از درد علي آگاه هستم
علي را تا قيامت غمگسارم
شبي بعد از بتول آمد كنارم
بگفت: اي چاه! رفت از دست، يارم
پس از او مونس و همدم ندارم
پس از زهرا شكرها زهر گشتند
ز من شاديّ و خرّم قهر گشتند
من آن شاهم كه در خانه نشستم
رعيّت در ميان شهر گشتند
پس از او برگ احساسات، زرد است
و فصلِ وصلِ مهر و ماه سرد است
چه گويم بر تو اي چاهِ پُر از آه
دلم لبريز از آلام و درد است
پس از زهرا صفا در خانهام نيست
چراغي بر شب كاشانهام نيست
همه شب تا سحر ميسوزم از غم
من آن شمعم يكي پروانهام نيست
به چشمانم نيايد خواب، يك شب
خبر دارد ز آهم ماه و كوكب
پس از زهرا انيس خلوت من
حسين است و حسن، كلثوم و زينب
پس از طاها همه بي مهر هستند
كه بيعت با اميري پست بستند
به ياد فاطمه بايد بنالم
دلم را همچو پهلويش شكستند
پس از زهرا هميشه اشكبارم
خزان گرديده گلزار بهارم
اسيرم بر غم و سيرم ز دنيا
همه دم آرزوي مرگ دارم
پس از او امّت طاها عوض شد
همه بي ننگ و بي پروا عوض شد
چو زهرا چشم بست از دار دنيا
به چشمانِ علي دنيا عوض شد
پس از زهراي خود محزونم اي چاه
به لطف و اُنسِ تو مرهونم اي چاه
شنيدي درد دل¬هاي علي را
من از اين دوستي ممنونم اي چاه
سینه زدن واست آقا / برا ما عین نمازه ۲
پرچم رو گنبد تو / همیشه در اهتزازه
دوای دردم - هواتو کردم - دورت بگردم - علی
ذکر جنونم - ورد زبونم - وصله ی جونم - علی ۲
قد کشیدم آقا * پای پرچم تو
کاشکی خاکم کنن * توی حرم تو
مولانا یا حیدر ۴
کرم تو چیز دیگس / علم تو چیز دیگس ۲
همه ی دنیا رو رفتم / حرم تو چیز دیگس
مولای قنبر - سایه ی بر سر - فاتح خیبر - علی
دار و ندارم - ماه شب تارم - همه کس و کارم - علی ۲
هر کی که آزاده س * آقا بنده ی توست
لقب حیدر هم * برازنده ی توست
مولانا یا حیدر ۴
حی لا یموت ، شاه ملکوت
موعود خدا ، شان جبروت
مولانا علی مولانا علی مولانا علی (۳بار)
صاحب علم ، مرد با جنم
یا ابوتراب ، شاه مه صنم
مولانا علی مولانا علی مولانا علی (۳بار)
بسم علی حضرت یزدان علی
باطن نورانی قرآن علی
شور علی نور علی جان علی
منکر تو نیست مسلمان علی
بیا به عشق حســن از خواص کن مارا
بیا با ذوالفقــــار خود قصاص کن مارا
بیا بگو که واجب است سجده ی بر تو
بیا بگو که خـــــــدایی خلاص کن مارا
یاحیدر یامولا
بند دوم
شیر لافرار استاد شکار
مرحبا به تو تیغ ذوالفقار
مولانا علی مولانا علی مولانا علی (۳بار)
صاحب لوا شاه مه لقا
شهر نجفت شد قبله ی ما
مولانا علی مولانا علی مولانا علی (۳بار)
روشنی آخر این راه شو
به کوریه آن سه نفر شاه شو
از چه خودت را پنهان کرده ای
رخ بنما و، خود الله شو
یک رشته از عَبای تو سُکان آسمان
خال لب تو نقطه ی پرگار این جهان
بتکان عبا گردو غبار تو معجزس
خاک ره تو سُرمه ی چشمان عارفان
یاحیدر یامولا
اى تيغ هميشه بى خبر مى آيى
يك روز به شكل ميخ در مى آيى
امروز تو شمشيرى و فردا قطعا
درقالب يك تير سه پر مى آيى
*
يك مرتبه كم شتاب باشى خوب است
با قاعده با حساب باشى خوب است
فكر دل فاطمه نبودى اما
فكر جگر رباب باشى خوب است
*
اى تيغ همين قَدَر نمى فهمى نه
فرق پدر و پسر نمى فهمى نه
آن روز چه قدر گريه كردم گفتم
زن آمده پشت در،نمى فهمى نه؟
*
ماندم كه چرا تو با غضب مى رفتى
اين گونه سوى شاه عرب مى رفتى
آن روز كه ميخ بودى اما اى كاش
از پشت در خانه عقب مى رفتى
تیغ میزنه علی عمیق میزنه
به سرهای دشمن دقیق میزنه
دستمال زردشو میبنده و
ریشه ی کفرو از جا میکنه
یک ضربه میزند شکاف میزند زمین
رحمت بر آن تیغو بر آن بازوان درود
تنها امیر هر دوجهان گشته مرتضی
کوریه چشم دومی و آن زن حسود
علی علی زیبنده علی جنگنده
علی علی یازهرا سرش سربنده
علی علی بخشنده علی برنده
یا فاطمه گفته و خیبر از جا کنده
یاحیدر اسدالله
..........................
بند دوم
عین خدا ، خدا عین علی
چشم خدا، خدا چشم علی
دست خدا،خدا دست علی
نقش خدا، خدا نقش علی
گیرم هزار کعبه خدا خلق می نمود
چنگی به دل نمیزد اگر مرتضی نبود
شایسته است رو به نجف عاشق علی
شب را سحر کند همه در حالت سجود
علی علی معیاری علی احراری
علی علی هَم جنت قسیم الناری
علی علی انصاری علی کراری
علی علی تصویر رخ داداری
یاحیدر اسدالله
شمشیر از اهل عبادت خورد حیدر
بر ساحتش تیرِ جهالت خورد حیدر
از کینه های کهنه آخر جان به لب شد
صد پشت پا، جای محبت خورد حیدر
خاری به چشمش بود! عمری خون دل ها
از دست قومی بی لیاقت خورد حیدر
بیعت گرفتند و ضررها کرد اسلام
با جهلِ یک عده خسارت خورد حیدر
یک ضربۂ کاری فرود آمد به فرقش
یک ضربۂ کاری به شدت خورد حیدر
در رکعت دوم به عشقِ رستگاری
غرقِ به خون رزقِ شهادت خورد حیدر
زخمی عمیق افتاد بر پهنای تاریخ
این زخم ِ بد را از حسادت خورد حیدر
والله ارکانِ هدایت منهدم شد
تا در دل محراب ضربت خورد حیدر
دیگر همان یک ظرف شیرِ مختصر را
با دست لرزان و به زحمت خورد حیدر!
بنداول
جون من رسید به لبهام
کجایی ای کس و کارم
یادته تو غم و غربت
همیشه بودی کنارم
باتموم خاطراتت
گره خورده شب و روزم
گوشه گوشه، خونه من
داره بوی تو هنوزم
سی ساله که ... هوای خونه دلگیره
مگه صدات یادم میره
می بینی حیدرت پیره
سی ساله که شبای جمعه بارونی
ریخته رو قبر پنهونی
روضه ی چادر خونی
"دیگه کارم تموم نه درمون نه دوایی نه طبیبی
خداحافظ شبای غریبی غریبی غریبی"
بنددوم
بی رمق گوشه ی محراب
توی خون یاد تو بودم
مثله تو به جا میارم
هم رکوع و هم سجودم
نگران من نباشی
اگه شبهام بی تو تاره
بی جای تو روی زخمم
زینبت مرهم میذاره
یاد توام ...
چشام هنوز به دیواره
که دیدن یه گهواره
هوای محسن و داره
یاد توام
یاد روزای غمگینم
وقتی رو خاکا میشینم
چادر خاکی میبینم
"دیگه کارم تموم نه درمون نه دوایی نه طبیبی
خداحافظ شبای غریبی غریبی غریبی"
بندسوم
واسه حال من حسینم
مثه تو دل نگرونه
یادمه سفارشاتو
نباید تشنه بمونه
حالا من موندم و قد
همه عالم بی قراری
شب آخر میگم عباس
زینب و تنها نذاری
صاحب علم... با تو یه تکیه گاهی هست
ینی هنوز سپاهی هست
برا حرم پناهی هست
صاحب علم...
رفتن تو پر از درده
حرمله خیلی نامرده
دوره خیمه ها میگرده
"دیگه کارم تموم نه درمون نه دوایی نه طبیبی
خداحافظ شبای غریبی غریبی غریبی"
بغض بابا وسط سفره افطار شکست
هی فرو خورد فرو خورد و به هر بار شکست
حفظ ظاهر به خدا سخت تر از هر کاریست
چهره پیر پدر پای همین کار شکست
اشک میریخت به یاد همه خاطره هاش
هق هقش زیر همین بارش رگبار شکست
استخوانی به گلو داشت ز داغ زهرا
بین چشمان ترش پیکر یک خار شکست
دخترش مستمع روضه مسکوتش شد
روضه خوان پای همین روضه اش انگار شکست
زیر لب گفت که فریاد از آن شهری که
دل من را وسط کوچه و بازار شکست
همسرم یک تنه شد حامی مظلومی من
وای از آن لحظه که بازوی طرفدار شکست
بدترین خلق خدا آمد و یک سیلی زد
آه از شدت ضربه در و دیوار شکست
داشت همراه خودش فاطمه بار شیشه
سنگ پرتاب شد و آخرش آن بار شکست
روضه فاطمه آمد به میان کوه خمید
زیر این بار قد حیدر کرار شکست
بند اول
دل زده ام بر دریا امشب از می نابت نوشیدم
ذکر هوهو و حق حق دارم و کفن خود را پوشیدم ۲
باز امشب از ذکر - حق یا علی مدهوشم
من میثم تمارم - دارم بر سر دوشم ۲
از تو انصراف - کفر است
بی تو اعتکاف - کفر است
بی ولایتِ - حیدر
کعبه را طواف - کفر است۲
" حیدر - یاحیدر " ۳
بند دوم
از عشق تو سر می شکنم چون بی پروایم و دیوانه
از کعبه ی بی حیدر باشد بهتر گوشه ی میخانه ۲
از پیمبر خاتم - مستند روایت هست:
"کفر با علی دین و - دین بی علی کفر است"۲
حج بی علی - کفر است
جز علی ولی - کفر است
شک به عصمت - حیدر
بی معطلی - کفر است ۲
" حیدر - یاحیدر " ۳
بند سوم
زاهدی که در ظاهر ما را کافر و مرتد می داند
پس چرا نماز شب خود را به سمت حیدر می خواند؟۲
از نماز و تسبیحم - یاعلی هدف باشد
قبله ی خود کعبه - ایوان نجف باشد ۲
بی علی قیام - کفر است
جز علی امام - کفر است
بر معاند - حیدر
پاسخ سلام - کفر است ۲
" حیدر - یاحیدر " ۳
