شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)

تومنتقم خون خدایی
بس است آقا دیگرجدایی
دل خوش شده ام که یابن الزهرا
این جمعه به جمع ما بیایی
ای قبله ی قلبم برگو که کجایی
سامره، نجف یا کربلایی
برگرد گه شیعه دل غمینه
از دوری تو زارو حزینه
هر جمعه غروب میگه با خود
این جمعه بی تو آخرینه
یا بن الحسن ای عزیز زهرا
ای وارث ذوالفقار حیدر
ای حجت آخر پیمبر
بازآ ،زمکه و نشان ده
آن قبر بدون شمع مادر
باز آ و نشان ده آن چهره ی زیبا
توبخوان برای ما روضه ی زهرا
روزی که عدو حق نمک خورد
زخم دل مصطفی نمک خورد
روزی که میان کوچه زهرا
از دشمن بی حیا کتک خورد
یا بن الحسن ای عزیز زهرا
آقا جان یابن الحسن ، میدونم این ایام برای شما کمتر از ایام محرم و صفر نیست میدونم

• پنج شنبه
• 22
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 05:25
• نوشته شده توسط
• یحیی

آقا جان یابن الحسن سرت سلامت، آقا آخه امشب شب روضه ی عموی نشکفته ی سادات حضرت محسن ابن علی است آقا جان یه سری به این محفل بی ریا ما بزن آقا جان ، شما که جریان به آتش کشیدن خانه جدت امیر المومنین جلوی چشماتونه و مطمئناً این ماجرای دردناک را دیدید برای ما روضه خون باشید، آقا جان معذرت میخوام که اینجور میگم اما اگر امشب، امشب این را نگم و این شعر را نخونم نمیدونم کی باید بخونم.
آن فرقه که زهرای جوان را کشتند
ناموس خدای مهربان را کشتند
افسوس که با کشتن محسن پسرش
یا صاحب الزمان معذرت میخوام آقا جان انشاءالله لال بشم که بخوام دروغ بگم ولی:
افسوس که با کشتن محسن پسرش
یک سوم سادات جهان را کشتند
یا زهر

• پنج شنبه
• 22
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:02
• نوشته شده توسط
• یحیی

خوش آن صبح وصالی که هجران به سر آید
خوش آن جمعه که بر من زمهدی خبر آید
بگویید و بگردید به دریا و به صحرا
کجایی گل زهرا کجایی گل زهرا
خوش آن لحظه شیرین که روی تو ببینم
سر راه تو همچون گدایان بنشینم
ببوسم رهت را، ببینم رخت را
کجایی گل زهرا ،کجایی گل زهرا
خوش آن لحظه که آریم به سوی تو نیازی
همه پشت سر تو بخوانیم نمازی
برد نغمه حمدت به هر آیه دل ما
کجایی گل زهرا کجایی گل زهرا
به پای گل نرگس بریزد گل یاس
بخوانید حضورش همه روضه ی عباس
بگویید بگویید زبی دستی عباس
کجایی گل زهرا، کجایی گل زهرا
خوش آن لحظه شیرین که در کعبه درآی
چو پیغمبر اکرم کنار حجر آیی
شود دیده حجاج همه گرم تماشا
کجایی گل زهرا ،کجایی

• پنج شنبه
• 22
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:05
• نوشته شده توسط
• یحیی

حال رسول خدا(ص) بدتر شد، سرش را در دامن علی(ع) گذاشت و بی هوش گشت: زهرا(ع) به صورت نازنین پدر نگاه می کرد و اشک می ریخت و می فرمود
«آه به برکت وجود پدرم باران رحمت نازل می شد و دادرس یتیمان و پناه بیوه زنان بود.»
صدای نالة زهرا به گوش پیامبر رسید، دیده گشود و با صدای ضعیف فرمود:
دختر عزیزم! این آیه را بخوان: « وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ »1
از مرگ چاره ای نیست، چنانکه پیغمبران مردند من نیز خواهم مرد. اما چرا ملت هدف مرا تعقیب نمی کنند و قصد سقوط و عقب نشینی دارند؟!
از شنیدن این سخن گر یة زهرا(ع) ش

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 05:02
• نوشته شده توسط
• یحیی

حدیث معروفی است که پیامبر اکرم(ص) در آخرین روزها و ساعات عمر شریف و پربرکت خویش فرمود: «من از بین شما می روم در حالی که دو چیز گرانبها به یادگار می گذارم: قرآن و عترت»
از بین فرزندان پیامبر(ص) فقط یک دختر باقی ماند، دختری که هیجده سال عمر کرد و دارای کمالات و فضایل و عصمت و ولایت بود، دختری به نام «فاطمه» بدیهی است که امت رسول، بعد از رحلت او، باید تنها یادگارش و عترت و خاندان او را گرامی می داشتند، اما چه کردند؟ متاسفانه به گونه ای با یگانه دختر پیامبر رفتار کردند که با حالت خشم و غضب نسبت به آن ها از دنیا رفت و حاضر نشد قبرش معلوم باشد و کسی به غیر از علی و عده ای اندک از نزدیکان بر جنازه اش

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 05:05
• نوشته شده توسط
• یحیی

مروان به دستور معاویه – علیها اللعنه – در خطبه های نماز جمعه، نسبت به امیرالمؤمنین (علیه السّلام) و امام حسن (علیه السّلام) مجتبی سبّ و ناسزا می گفت: یک روز اسامه بن زید که یکی از اصحاب رسول خدا بود، در پای منبر مروان نشسته بود، این واقعه را دید و دشنام ها را شنید، طاقت نیاورده با چشم گریان به در خانه ی امام حسین (علیه السّلام) رفته و عرض کرد: الان مسجد بودم که مروان به منبر رفت در حضور برادرت امام حسن مجتبی (علیه السّلام) به امیرالمؤمنین (علیه السّلام) ناسزا گفت.
لمّا سمع الامام امتلات عیناه بالدم
(چشم های حضرت مانند دو کاسه ی خون شد.)
شمشیر را از غلاف کشیده با پای برهنه دوان دوان به سمت مسجد

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 05:18
• نوشته شده توسط
• یحیی

بزیدن بن عبدالملک از پدرش و جدش روایت کرده است که گوید خدمت حضرت زهرا(ع) شرفیاب شدم. آن حضرت ابتدا به من سلام کرد و سپس پرسید: برای چه به این جا آمده ای؟ گفتم: برای برکت گرفتن آمده ام! حضرت فرمود: «پدرم در زمان حیاتش فرمود: هر کس سه روز بر تو و من سلام کند، بهشت برای او خواهد بود.»
به حضرت عرض کردم: این مطلب مربوط به دوران زندگی شما و آن حضرت است یا این که پس از درگذشت شما هم شامل می شود: فرمود: آری، بعد از مرگمان نیز شامل می شود.[1]
[1] - مناقب ابن شهر آشوب ، ج 3، ص 366.
منبع: كتاب آتش در حرم

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 12:38
• نوشته شده توسط
• یحیی

تو آه می كشی و
گفت:هرنفسی كه بی بی می كشید ،از دهنش خون جاری می شد،
تو آه می كشی و خون چكد ز پیروهنت
تو راه می روی و سرخ می شود حسنت
تو نان نمی پزی و سفره ی شبم خالی است
نه آب می خوری و آب می شود بدنت
بیت بعدی باید حقش ادابشه،امام زمان(عج)،بچه سیدا،منو ببخشید،علی می گه،گفت: فاطمه
بگیر پرده ،ببینم چه آمده به سرت
بلندتر شده این روزها نفس زدنت
مادر مادر
چگونه در به رُخم باز كرده ای تنها
كه غرق خون شده پا در مسیر آمدنت
تو گریه می كنی و من به سینه می كوبم
برای زخم دو چشمت ،برای زخم تنت
تیرخلاصی رو بزنم،بچه سیدا،امام زمان(عج)
زگیسوان پریشان زینبم پیداست
كه مانده نقش غلافی به دست شانه زنت
مادرمادر،جو

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 05:48
• نوشته شده توسط
• یحیی

شکسته از غم این روزگار می آیم
پر از تلاطم غم ،بیقرار می آیم
به پا بوسی دریا ،به محضر خورشید
شبیه قطره ،شبیه غبار می آیم
شهود اشک و تماشای آه و آیینه ست
به شوق رؤیت این جلوه زار می آیم
چقدر تشنه ی صبح زیارتش هستم
چهل شب است که من روزه دار می آیم
دوباره جمعه ی سردی گذشت اما باز
و با حقیقت تلخی کنار می آیم
آقاجان امشب شب آخر مجلس فاطمیه ی ماست، تو را به مظلومی علی خانه نشین قسمت میدم که به مجلس ما یه سری بزنی.
طبق وصیت حضرت فاطمه امیر المومنین با چند نفر از اصحاب خاص خود شبانه حضرت زهرا را دفن کردند امیر المومنین برای اینکه قبر حضرت فاطمه مخفی بماند با دست مبارکشان صورت چهل قبر را در بقیع درست کر

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:13
• نوشته شده توسط
• یحیی

شبی یاد تو را در خواب کردم
دلم را باز بی تاب کردم
زبس دیر آمدی یاد تو را من
به لوح سینه ی خود قاب کردم
آقا جان با بن الحسن امشب خیلی دل من برای شما تنگ شده !امشب شب خاندان پیامبره .امشب شب غریبی علی و اولاد علیه .مگه میشه دختر پیمبر و تشییع جنازه مخفیانه تو دل شب !نمیدونم این مردم مدینه چه کار با حضرت زهرا کرده بودند که به علی وصیت کرده بود :علی جان منو شبونه غسل بده .شبونه کفن کن و شبونه به خاک بسپار
یا صاحب الزمان !معذرت میخوام از شما ،ولی امشب باید روضه ی شام غریبان رو بخونم
معقل ابن عمر میگوید :به حضرت صادق عرض کردم :چه کسی فاطمه را غسل داد :فرمود: امیر المومنین، من از فرمایش حضرت دلم گرفت

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:17
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای خاک قدم تو ، به هر درد دوا
با یک نگهت، حاجت خلق کن روا
اکنون که دلم اسیر رویت گشته
هر ثانیه دیر میشود، زود بیا
آقا جان هر لحظه ای که شما زودتر بیایی، اهل بیت و شیعه ها رو ازدست ظالمان نجات میدی، آقا جان شما بیا و امشب نگذار که تشییع جنازه مادرت توی مدینه شبونه و مخفیونه انجام بگیره،امشب روضه ی غسل دادن فاطمه توسط امیر المومنینه ،امیر المومنین علی علیه السلام میفرماید :به خدا سوگند شروع به غسل دادن او نمودم، طبق وصیت فاطمه او را در پیراهن غسل دادم و با زیادی حنوط رسول خدا او را حنوط دادم، در کفن پیچیدم، وقتی که خواستم بندهای کفن را ببندم، صدا زدم ای فرزندان فاطمه بیائید و با مادرتان خداحافظی

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:19
• نوشته شده توسط
• یحیی

زکریا بن آدم گفت: من درمحضر امام رضا(ع) بودم، ناگاه حضرت جواد(ع) فرزند آن حضرت را به حضورش آوردند، او در آن وقت کمتر از چهار سال داشت، وقتی که وارد شد دستش را بر زمین زد و سرش را به طرف آسمان بلند کرد، و مدت طولانی در فکر فرو رفت.
امام رضا(ع) به فرزندش فرمود: «قربانت گردم، چرا در فکر طولانی فرو رفته ای؟»
امام جواد(ع) در پاسخ گفت: به خاطر آن مصائبی که بر مادرم فاطمه(ع) وارد شد! سوگند به خدا، آن دو نفر را از قبر بیرون می آورم سپس با آتش آن ها را می سوزانم، سپس خاکسترشان را در دریا پراکنده می نمایم.
حضرت رضا(ع) فرزندش را به نزدیک خواند، و بین دو چشم او را بوسید و سپس فرمود: پدر و مادرم به فدایت،

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 12:47
• نوشته شده توسط
• یحیی

من مهدیم در دست تیغ انتقامم
مادر به قبر مخفیت بادا سلامم
ای قلب مجروحم کباب از غربت تو
باریده اشکم قرن ها در غربت تو
مادر دلم خون است از بندم رها کن
دستی برآور در ظهور من دعا کن
مادر شنیدم بارها از پا فتادی
دیدی علی تنها بود باز هم ایستادی
ای کاش بودم تا علی را یار بودم
من جای تو بین در و دیوار بودم
کی میشود بردارم از جانت محن را
از خاک بیرون آورم من آن دو تن را
دریا کنم از خون دل چشم ترم را
پرسم چرا کشتید آخر مادرم را
یابن الحسن ما نیز منتظریم که در رکاب شما خدمت کنیم و از دشمنانتان انتقام گیریم در این آرزوئیم که خداوند توفیق عنایت فرماید تا در رکاب شما باشیم و از دشمنانتان انتقام گیریم .
ابن

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:22
• نوشته شده توسط
• یحیی

دلهای ما لب تشنه ی باران رویت
چشم انتظار صبح زیبای ظهورت
می باری عطر روشنای صبحدم را
بر جاده های شب زده وقت عبورت
ما را ببر با خود به دیدار خداوند
از سمت سهله ،جمکران از کوه طورت
آقا اگر هم قلب ما از جنس سنگ است
شاید شود نیمه شبی سنگ صبورت
هر روز بین کوچه های فاطمیه
لبریز ماتم میشود چشم غیورت
صاحب عزا با واهمه میخوانم امشب
مرثیه های مادرت را در حضورت
آقا کی میخوای بیای و شیعه رو از این بدبختی نجات بدی ،هر کجا که نگاه میکنی دارن به شیعه ظلم میکنن، شیعه دلش به شما خوش است یابن الحسن، آقا جان بعد از پیامبر خنده روی لب زهرا نیومد، الا یه جا که امشب با اجازه شما میخوام این روضه رو بخونم ،در چند حدی

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:24
• نوشته شده توسط
• یحیی

دلم دریا ولی ساحل ندارد
به غیر از عشق تو حاصل ندارد
آقا جان این دل من از بس که غم مادرت زهرا را دارد، انگار اصلاً ساحل نداره آخه مگه غم مادرت تمومی داره ،مگه میشه به گفته خود شما که شب عید غدیر توی خواب به اون مرد عالم گفتی ما اهل بیت دیگه بعد از بیت الاحزان مادرمون زهرا دیگه شادی نداریم .
دلم دریا ولی ساحل ندارد
به غیر از عشق تو حاصل ندارد
تمام هستیم بود و نبودم
فدای توبیا قابل ندارد
آقا جان بیا تا جونم را فدات کنم آقا بیا تا باهم توی مدینه تن اون دو نفر نامرد رو از خاک بیرون بیاریم و انتقام مادرت زهرا را از اونها بگیریم ،من نمیدونم دیگه فاطمه اذیتی برای مردم مدینه نداشت، ای نانجیب مردم مگه چ

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:32
• نوشته شده توسط
• یحیی

شنیدم آشنای اهل دردی
شنیدم سائلی را رد نکردی
دل ما سائل دیدار رویت
دلت می آید اما بر نگردی
آقا همون طوریکه ما تو جامعه کبیره میخونیم درباره شما اهل بیت که"سجیتکم الکرم عادتکم الاحسان شما خاندان کرم هستید و عادت شما احسان است" من سائل دیدار روی شما هستم مگه میشه شما اهل بیت به گدای در خونتون اهمیت ندید و اون رو رد کنید ،آقا من سائل دیدار شما هستم و چیزی ندارم لحظه ای دیدار شما فرش راه شما کنیم فقط به قول شاعر ما یک چیز داریم :
در لحظه ی زیارتت ای نازنین
جای قدوم تو را محراب می کنم
چیزی ندارم که کنم فرش راه تو
جز دیده که پر از اشک ناب می کنم
آقا خیلی امید دارم شما رو ببینم هی به خودم امید میدم ک

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:35
• نوشته شده توسط
• یحیی

تومنتقم خون خدایی
بس است آقا دیگرجدایی
دل خوش شده ام که یابن الزهرا
این جمعه به جمع ما بیایی
ای قبله ی قلبم برگو که کجایی
سامره، نجف یا کربلایی
برگرد گه شیعه دل غمینه
از دوری تو زارو حزینه
هر جمعه غروب میگه با خود
این جمعه بی تو آخرینه
یا بن الحسن ای عزیز زهرا
ای وارث ذوالفقار حیدر
ای حجت آخر پیمبر
بازآ ،زمکه و نشان ده
آن قبر بدون شمع مادر
باز آ و نشان ده آن چهره ی زیبا
توبخوان برای ما روضه ی زهرا
روزی که عدو حق نمک خورد
زخم دل مصطفی نمک خورد
روزی که میان کوچه زهرا
از دشمن بی حیا کتک خورد
یا بن الحسن ای عزیز زهرا
آقا جان یابن الحسن ، میدونم این ایام برای شما کمتر از ایام محرم و صفر نیست میدونم

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:43
• نوشته شده توسط
• یحیی

آقا جان یابن الحسن سرت سلامت، آقا آخه امشب شب روضه ی عموی نشکفته ی سادات حضرت محسن ابن علی است آقا جان یه سری به این محفل بی ریا ما بزن آقا جان ، شما که جریان به آتش کشیدن خانه جدت امیر المومنین جلوی چشماتونه و مطمئناً این ماجرای دردناک را دیدید برای ما روضه خون باشید، آقا جان معذرت میخوام که اینجور میگم اما اگر امشب، امشب این را نگم و این شعر را نخونم نمیدونم کی باید بخونم.
آن فرقه که زهرای جوان را کشتند
ناموس خدای مهربان را کشتند
افسوس که با کشتن محسن پسرش
یا صاحب الزمان معذرت میخوام آقا جان انشاءالله لال بشم که بخوام دروغ بگم ولی:
افسوس که با کشتن محسن پسرش
یک سوم سادات جهان را کشتند
یا زهر

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:53
• نوشته شده توسط
• یحیی

خوش آن صبح وصالی که هجران به سر آید
خوش آن جمعه که بر من زمهدی خبر آید
بگویید و بگردید به دریا و به صحرا
کجایی گل زهرا کجایی گل زهرا
خوش آن لحظه شیرین که روی تو ببینم
سر راه تو همچون گدایان بنشینم
ببوسم رهت را، ببینم رخت را
کجایی گل زهرا ،کجایی گل زهرا
خوش آن لحظه که آریم به سوی تو نیازی
همه پشت سر تو بخوانیم نمازی
برد نغمه حمدت به هر آیه دل ما
کجایی گل زهرا کجایی گل زهرا
به پای گل نرگس بریزد گل یاس
بخوانید حضورش همه روضه ی عباس
بگویید بگویید زبی دستی عباس
کجایی گل زهرا، کجایی گل زهرا
خوش آن لحظه شیرین که در کعبه درآی
چو پیغمبر اکرم کنار حجر آیی
شود دیده حجاج همه گرم تماشا
کجایی گل زهرا ،کجایی

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:56
• نوشته شده توسط
• یحیی

دو چشم تو شرار غربت و درد، یابن زهرا
به جان مادرت این جمعه برگرد، یابن ازهرا
بیا تا حسرت تو نماند در دل من
بیا و حل نما تو تمام مشکل من
همه انس وجان، اسیر توأند، اسیر خال رویت
بگو نازنین ،کجایی کجا، کنم من جستجویت
سر راهت نشستم تا بیایی، یابن ازهرا
بیا پایان بده بر این جدایی ،یابن الزهرا
الا ای صاحب عصر ،بیا از پشت ابرا
میان کوچه ها تو، به استمداد زهرا
که در پشت در، به خون جگر، صدایت کرد مولا
پس از سالیان، زغم کن رها، تو مهدی مادرت را
اللهم ارنی الطلعة الرشیده و الغرة الحمیده
خدایا توفیق زیارت صاحب عصر الزمان رو امشب به جمع ما عطا فرما،خدا اگر توی این ایام و توی این روضه ها توفیق دیدن صورت دل

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 06:59
• نوشته شده توسط
• یحیی

السلام علیكم یا اهلبیت النبوة
،السلام علی محالّ معرفةالله،
و مساكن بركةالله و معادن حكمةالله
زهرا اگر نبود خدا مُظهری نداشت
حرم امام رضا علیه السلام،چقدر خوبه فاطمیه،آدم می ره پیش امام رضا،وقتی برا مادرش روضه می خونه،واقعاَ آدم گریه های امام رضا رو حس می كنه،خودش میگه من پاره ی تن پیغمبرم،مادرمم پاره تن پیغمبره،بعد اونجا عرض كردم،آقا جان چه صحن و سرایی،ولی می دونم شما هم بهتر از ما،ما یه ذره از تو گرفتیم، كه می گیم ای كاش مادرمم یه صحن كوچیك داشت،این شب ها باید مثل شب های محرم گریه كنید،
زهرا اگر نبود خدا مُظهری نداشت
توحید انعکاس نمایان تری نداشت
جز در مقام عالی زهرا فنا شدن
مُلک وجود فلسفه د

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:13
• نوشته شده توسط
• یحیی

همه می دونستند علی دو تا ركن داره، همه می دونستند علی یه ركنش پیغمبره،یه ركنش فاطمه است،دیشب به زهراش گفت:زهرا جان بابات كه رفت دلم خوش بود هستی، دیگه تو رو ندارم،بگو چه جوری سرم و بلند كنم،حالا من روضه می خوام برات بخونم،امروز عمار تو كوچه های مدینه،آماده ای،تك روضه ما تو فاطمیه است،عمار می گه داشتم رد می شدم امروز،اولی و دومی لعنت الله علیهما جلوم و گرفتند،گفتند: عمار كجا داری میری،ما تازه داریم می ریم خونه ی علی،گفتم،كجا می خواید برید،واسه چی؟گفتند می خوایم بریم زهرارو تشییع كنیم،بدن دختر پیغمبر، رو زمین نمونه،روزگارو ببین،می گه با طعنه گفتم كجا می خواید برید،علی خودش دیروز زهراشو دفن كرد،ب

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:15
• نوشته شده توسط
• یحیی

قسم به سینۀ مجروح مادرت زهرا
تو بر ظهـور دعـای فـرج بخـوان مولا
تو بر ظهور دعای فرج بخوان که هنوز
شــرار دود ز بیــت علــی رود بــالا
تو بر ظهور دعای فرج بخوان که علی
بــود هنــوز عـذادار مـادرت زهرا
تو بر ظهور دعای فرج بخـوان که هنوز
علی است مثل تو مظلوم و بیکس و تنها
تو بر ظهور دعـای فرج بخـوان که کند
همیشه مــادر پهلـو شکسته بـر تو دعا
!تو بر ظهور دعای فرج بخوان که حسن
بـه زیـر ضـرب لگـد دیـد مـادر خـود را
!تو بر ظهور دعای فرج بخوان که حسین
فتــاد پشـت در خانــه، مـادرش از پـا
تو بر ظهور دعای فرج بخوان که هنوز
صدای نالۀ محسن رسد به عرش خدا
تو بر ظهور دعای فرج بخوان که به نی
!بوَد هنـوز سـر

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 13:39
• نوشته شده توسط
• یحیی

بی بی رو اینقدر قشنگ تشییع جنازه كردند،اینقدر قمی ها قشنگ احترام گذاشتند،اینقدر اَمدند مثل پروانه دور بی بی گشتند،یه ذره بی بی احساس غربت نكرد،اما بمیرم برای اون خانمی كه،نیم شب در خونش باز شد،چهار نفر زیر جنازشو گرفته بودند،چند تا بچه ام دنبال جنازه می دویدند،هی مادر مادر می گفتند،هر چی دستشونو بلند می كردند،به تابوت مادر نمی رسید،همدیگرو دلداری می دادند،این بچه ها اجازه گرفتند،از بابا ،بابا اجازه بده ما تشییع جنازه مادرشركت كنیم،امیرالمومنین علیه السلام فرمود :بیایید،اما آهسته آهسته گریه كنید،اما یه وقت دیدند امام حسن داره داد می زنه،بلند بلند داره گریه می كنه،سلمان دوید حسن جان،بابات می گه

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:36
• نوشته شده توسط
• یحیی

مگر نه فصل بهار آمده، بهار کجاست
بهار ماست گل روی یار، یار کجاست
دل پیاده ام از پا فتاد و رفت ز دست
ندیدم عاقبت، آن یار تک سوار کجاست
زمانه در دل شب های تیره حبس شده
مهی که می دمد از قلب شام تار کجاست
نوشته افضل اعمال انتظار فرج
زهی حدیث، ولی مرد انتظار کجاست
به بی قراری دل های بی قرار قسم
قرار این همه دل های بی قرار کجاست
یگانه ساقی لب تشنگان جام وصال
شفای زخم جگرهای داغدار کجاست
به برگ برگ شقایق نوشته این مصراع
که باغبان گلستان روزگار کجاست
مگر که چهره گذارم به پای زائر او
خدای من حرم ابن مهزیار کجاست
امید گمشدة اهل بیت، رخ بگشا
بگو که مادر سادات را مزار کجاست
خزان گرفته تمام وجود میثم را
گل

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 13:40
• نوشته شده توسط
• یحیی

زیر باران دوشنبه بعداز ظهر اتفاقی مقابلم رخ داد
وسط کوچه ناگهان دیدم زن همسایه بر زمین افتاد
سیبها روی خاک غلطیدند چادرش در میان گردوغبار
قبلاً این صحنه را نمی دانم در من انگار می شود تکرار
آه سردی کشید حس کردم کوچه آتش گرفت از این آه
و سراسیمه گریه در گریه پسر کوچکش رسید از راه
صفلكی چند بار خورد زمین دو قدم مانده بود تا مادر
گفت:برخیر خانه نزدیك است جان بابا بلند شو دیگر
گفت: آرام باش چیزی نیست به گمانم فقط کمی کمرم
دست من را بگیر گریه نکن مرد گریه نمی کند پسرم
چادرش را تکاند با سختی یا علی گفت از زمین پاشد
پیش چشمان بی تفاوت ما ناله هایش فقط تماشا شد
صبح فردا به مادرم گفتم گوش کن این صدای ر

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:53
• نوشته شده توسط
• یحیی

اگر بدانید چراغانی شب نیمه رمضان چقدر قلب فاطمه زهرا(س) را خوشحال کرد. مرحوم آقا سید علی اکبر تبریزی یکی از منبریهای معروف می گوید: یک ماه رمضان به تبریز رفتم. تا شب بیست و هفتم ماه رمضان پیش نیامد تا توسلی به امام حسن (ع)پیدا کنم. آن شب بعد از منبرم رفتم خانه خوابیدم. در عالم رویا بی بی فاطمه (ع) را دیدم. به حضرت زهرا (س) سلام کردم. دیدم حضرت زهرا (س) مکدرانه به من جواب داد. گفتم: بی بی جان! من از خودم خاطر جمع هستم، در نوکریم خیانت نکردم، صاف هستم. چرا من سلام می کنم و شما مکدرانه به من جواب می دهید؟ یک مرتبه خانم صدا زد: حاج شیخ! مگر حسن پسرم نیست؟ پیغمبر (ص)فرمود: هر چشمی که برای حسنم گریه

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 07:59
• نوشته شده توسط
• یحیی

ازل براي ابد مُلك لا يزالش بود
چه فرق مي‌كند آخر كه چند سالش بود؟
حريم عرش خدا بود سقف پروازش
تمام وسعت عالم به زير بالش بود
وجود خون خدا را به شير خود پرورد
بزرگ كرب و بلا طفل خردسالش بود
پس از غروب كه خورشيد راه خانه گرفت
چراغ كوچه شب قامت هلالش بود
زمين شبزده را رشك آسمان مي‌كرد
اگر فزون‌تر از آن خطبه‌ها مجالش بود

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 14:34
• نوشته شده توسط
• یحیی

شب شهادت حضرت فاطمه(س) است. اگر شما امشب ننالید كی می خواهید بنالید؟ اگر امشب شیعه ها نسوزند كی می خواهند بسوزند؟ بی قباله فدك را گرفته بود، داشت سمت خانه می آمد. در بین راه عمر لعنة الله علیه به او رسید، صدا زد: فاطمه! كجا بودی؟ فرمود: رفته بودم نزد ابی بكر لعنة الله علیه برایش ثابت شد و قباله فدك را نوشت و به من داد. عمر لعنة الله علیه قباله فدك را گرفت،روی آن آب دهان انداخت،بعد هم كاغذ را پاره كرد. بی بی فاطمه (س) نفرینش كرد. فرمود: خدا شكمت را پاره كند! آی سیدها! امشب شما بی خود آمده اید. بچه های فاطمه (س)! بی خود آمده اید. ای كاش در این مجلس نمی آمدید. من می خواهم روضه بخوانم. نمی دانم جل

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 08:00
• نوشته شده توسط
• یحیی

خانه ای كه جبرئیل بی اجازه وارد نمی شد، خانه ای كه پیغمبر(ص) بر اهل آن سلام می كرد و وارد می شد، عمر در آن خانه را آتش زد. در نیم سوخته به پهلوی فاطمه (س) زدند. زنی كه بچه شش ماهه در شكمش باشد، نمی گذارند ظرف سنگین بردارد. آی بمیرم زهرای ما بین در و دیوار مانده بود. عمر وقتی فهمید فاطمه(س) پشت در است چنان در را فشار داد كه استخوانهای پهلوی فاطمه (س) شكست. میخ در،سینه زهرا(س) را آزرده كرد. علی (ع) آمد. دید زهرا (س) روی زمین افتاده، غش كرده است. صدا زد: فضّه!بیا فاطمه را دریاب!علی (ع) آمد كمربند عمر را گرفت،بلندش كرد و به زمینش زد. نانجیب تو كه فاطمه ام را كشتی. تو كه بچه هایم را بی مادر كردی. ه

• شنبه
• 24
• فروردین
• 1392
• ساعت
• 08:04
• نوشته شده توسط
• یحیی