مناجات با خدا

بیا تا ته راه را با تو باشم
شب گریه و آه را با تو باشم

جز این راه من راه دیگر ندارم
كه سر را ز سجاده‌ات بر ندارم

خدایا ز تو حكم شاهی گرفتم
در این راه هر چه بخواهی گرفتم

منی كه محرّم ز ارباب بی‌سر
فقط حاجتم را به آهی گرفتم

چه آمد به روزم كه در نیمۀ راه
دل و نفس را اشتباهی گرفتم

به مسجد و یا كوچه فرقی نمی‌كرد
ز آب گل آلود ماهی گرفتم

و آن‌قدر در لغزش اصرار كردم
كه بیماری رو سیاهی گرفتم

چرا از نگاهم نگاه تو برگشت؟
چرا دل نرفته، ز راه تو برگشت؟

گمان بود یا وهم آن بندگی‌ها
كه آورده امروز شرمندگی‌ها

اگر لطف خود را به آنی بگیری
نفس را ز كام جهانی بگیری...

مداوا شود قلب من با نگاهی
الهی الهی،

• شنبه
• 1
• تیر
• 1398
• ساعت
• 14:24
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

بوَد آیا که درِ صلح و صفا بگشایند
تا دری هم به مراد دل ما بگشایند

یارب از ظلمت زندان شبستان ما را
گو شبی روزنه در صبح و ضیا بگشایند

سازِ ذرات همه نغمۀ تسبیح خداست
گر خلایق درِ گوش شنوا بگشایند

نای توحید به چنگ آر و دمی دم کآفاق
گوش در نغمۀ آیات خدا بگشایند

دردمندان غمت را به تبسم دریاب
تا طبیبانه درِ دار شفا بگشایند

چشم درپوش و کرم کن که بدان شکّرخند
در ببندند به درد و به دوا بگشایند

عاصیان گر که درِ توبه به عصیان بستند
عاشقانت درِ رحمت به دعا بگشایند

از پسِ پرده درِ صدق و صفا می‌بندند
صحنه‌سازان که درِ روی و ریا بگشایند...

دست‌گیری به نهانی که سخاوتمندان
لب ببندند اگر دست سخا بگشایند.

• پنج شنبه
• 6
• تیر
• 1398
• ساعت
• 14:53
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

باز گویا هوای دل ابری‌ست
باز درهای آسمان باز است
من ولی تَحبِسُ الدُّعا شده‌ام
دل من باز فکر پرواز است

دیرگاهی‌ست با خودم قهرم
بسته بر وصله‌های ناجورم
سرِ من گرم زندگی شده است
از امام زمان خود دورم

غیبت و تهمت و ریا و حسد
جزوِ اعمال واجبم شده است
از دهانم دروغ می‌بارد
معصیَت قُوتِ غالبم شده است

به فساد و حرام زُل زده‌اند
چشم‌هایی که بی‌حیا شده‌اند
جایگاه خدا و خلق خدا
در دلم وای جا به‌ جا شده‌اند

آمدم سمت خانۀ معبود
دل‌خوش از این که صاحبی دارم
پشت در ضَجّه می‌زنم: یارب!
باز کن، کار واجبی دارم

گریه کردم، صدا زدی من را
آمدم یا مُسَبِّبَ الاَسْباب
روسیاهم نظر نما یا نور
یا سَریع الرِّضا مرا

• پنج شنبه
• 6
• تیر
• 1398
• ساعت
• 14:50
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

روشن از روی تو آفاق جهان می‌بينم
عالم از جاذبه‌ات در هيجان می‌بينم

بی‌نشانی تو و حيرانم از اين راز كه من
هر كجا می‌نگرم از تو نشان می‌بينم

دل هر ذره تجلی‌گه مهر رخ توست
نتوان گفت چه اسرار نهان می‌بينم

باد با زمزمه تسبيح تو را می‌خواند
آب را ذكر تو جاری به زبان می‌بينم

نور روی تو نه تنها به دل سينا تافت
كه من اين نور ز هر ذره عيان می‌بينم

چه تماشایی و زيباست جمال تو كه من
هرچه چشم است به رويت نگران می‌بينم

به تو سوگند كه در موقع طوفان بلا
ياد تو مايۀ آرامش جان می‌بينم

بر در خويش «شفق» را به گدايی بپذير
كه گدايان تو را به ز شهان می‌بينم

• پنج شنبه
• 6
• تیر
• 1398
• ساعت
• 15:24
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

از حضرت صادق(عليه السّلام) روايت شده است كه فرمود:
«مردى از بنى اسرائيل سه سال تمام دعا كرد كه خداوند متعال پسر بچه ‏اى به او بدهد، وقتى مشاهده كرد كه دعايش مستجاب نمى ‏شود گفت: پروردگارا! آيا من از تو دور هستم و صداى مرا نمى ‏شنوى يا مى‏ شنوى ولى جوابم را نمى‏ دهى؟
در خواب ديد فردى به او مى ‏گويد: تو سه سال است كه خداوند متعال را با زبانى آلوده و قلبى چركين و نيّتى دروغين مى ‏خوانى، بايد آلودگى را از زبانت بزدايى، قلبت تقواى الهى را پيشه خود سازد و نيتت درست شود. آن مرد يك سال چنين كرد آنگاه برايش پسر بچه‏ اى به دنيا آمد».
اين حديث، چهار شرط را در بردارد:
اوّل: بد زبانى را بر كندن.
دوّم: قساو

• سه شنبه
• 11
• تیر
• 1398
• ساعت
• 12:52
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

«حفص بن غياث» از امام صادق(عليه السّلام) روايت كرده است كه فرمود:
«اگر كسى خواست طورى باشد كه هر گاه از خدا چيزى درخواست نمود به او بدهد، بايد از همه مردم قطع اميد كند و تنها اميدش به درگاه او باشد، وقتى خداوند اين حالت را در قلب كسى يافت هرگاه چيزى بخواهد به او عطا مى‏ كند»

منبع:
عده الداعی ابن فهد حلی

• سه شنبه
• 11
• تیر
• 1398
• ساعت
• 14:49
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

«محمد بن خالد برقى» به واسطه‏ اى از امام صادق(عليه السّلام) روايت كرده است كه فرمودند:
«مرد عابدى در ميان بنى اسرائيل بود، خداوند متعال بر حضرت داود (عليه السّلام) وحى فرستاد كه او رياكار است. پس از گذشت مدتى، آن مرد از دنيا رفت.
حضرت داود (عليه السّلام) بر جنازه‏ اش حاضر نشد، اما چهل نفر از بنى اسرائيل بر جسدش ايستاده و گفتند: خدايا! ما از او جز خير چيز ديگرى نمى‏ دانيم، اما تو از ما داناترى و بهتر مى‏ دانى، او را بيامرز.
بعد از غسل دادن چهل نفر ديگر ايستادند و گفتند: خدايا! ما از او جز خير چيز ديگر نمى‏ دانيم اما تو از ما داناترى و بهتر مى ‏دانى، او را بيامرز و پس از آنكه در قبر گذاشته شد ني

• سه شنبه
• 11
• تیر
• 1398
• ساعت
• 14:56
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

خّرم آن دل که از آن دل به خدا راهی هست

فرّخ آن سینه که در وی دل آگاهی هست

حشمت اَر می‌طلبی، خدمت درویشان کن

نیست بالاتر از این، گر به جهان جاهی هست

ما گدایان در میکده، شهبازانیم

سایهٔ عزت ما بر سر هر شاهی هست

ما در آیینهٔ دل نور خدا را دیدیم

آزمودم که ز هر دل به خدا راهی هست

هر کجا نور بُوَد، چشمۀ خورشید آن‌جاست

هرکجا پرتو مهتاب بُوَد، ماهی هست

از چه مجنون به سراپردۀ لیلی نرسید

که به صحرای جنون خیمه و خرگاهی هست

از خدا، عذر خطا خواه که پیش کرمش

گر گناه تو بُوَد کوه، کم از کاهی هست

ره نبردیم «ریاضی» به سراپردهٔ غیب

در نبستند که چون میکده درگاهی هست

• چهارشنبه
• 12
• تیر
• 1398
• ساعت
• 13:16
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

به‌نام او که دل را چاره‌ساز است
به تسبیحش زمین، مُهر نماز است

چراغی مرده‌ام، دل کن دلم را
به بسم‌الله، بسمل کن دلم را

بگیر این دل، دل ناقابلم را
به امّیدی که بگدازی دلم را

بده حالی که حالی تازه باشد
که هر فصلش وصالی تازه باشد

مدد کن لحظه‌ای از خود گریزم
که تاریک است صبح رستخیزم

تمام فصل من شد برگ‌ریزان
بده داد منِ از خود گریزان

الهی سینه‌ای داریم پُر سوز
تبسم کن در این آیینه یک روز

تبسم کن، تبسم کن، الهی!
مرا در عطر خود گم کن، الهی!

من از کوه و درختی کم نبودم
شبی با من تکلم کن، الهی!

همه حیران، چون موساییم در طور
تجلی کن، شبی، یا نور، یا نور!

تجلی کن که ما گم‌کرده راهیم
ببخشامان که ل

• چهارشنبه
• 12
• تیر
• 1398
• ساعت
• 14:56
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

ای بر سریر ملک ازل تا ابد خدا
وصف تو از کجا و بیان من از کجا؟...

خورشید را دلیل وجود، آفتاب بس
باید که این دلیل بُوَد عین مدَّعا

کشتی‌شکسته دست ز جان شوید، از تو نه
آن‌جا که عاجز آمده تدبیر ناخدا

آن‌جا که دست هیچ‌ کسَش نیست دست‌گیر
مسکینِ دل‌شکسته تو را می‌زند صدا...

بار امانتی که نهادی به دوش من
باری بُوَد که پشت فلک می‌کند دوتا...

زآن‌ جا که بارعام درِ بارگاه توست
سهل است گر نصیبۀ خاصان شود بلا

روزی که کِلک دوست بَلا لِلْوَلا نوشت
طی شد حساب کار شهیدان کربلا

ای پرتو عیانِ نهان، در ظهور خویش
یا مَنْ لِفَرطِ نورِه فِی نورِه اخْتِفا...

ای جذبۀ محبت تو محور وجود
بی‌جود جذبه‌های تو اجزا ز

• چهارشنبه
• 12
• تیر
• 1398
• ساعت
• 15:07
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

اشکهایم دوباره دانه دانه می‌افتد
مدتی کار من به تو شبانه می‌افتد

سالها فکر معصیت مرا زمینم زد
رحم کن بر کسی که عاجزانه می‌افتد

بس که بار گناه دیگران به دوشم ماند
توشه‌های سفر، ز روی شانه می‌افتد

گفتم إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُون ‌و فهمیدم
گذر پوست به دباغخانه می‌افتد

با زبانم تو را نخوانده‌ام، پشیمانم
وای بر من که آتش‌ت زبانه می‌افتد

عبد خاطی منم، تو غافرالخطیئاتی
باز دارد به دست من بهانه می‌افتد

من زمین خورده‌ام، خودت مرا بلندم کن
مثل طفلی که زیر تازیانه می‌افتد

گفت: بابا، حلال کن که برنمی‌خیزم!
استخوانم شکسته است و جا نمی‌افتد

• شنبه
• 15
• تیر
• 1398
• ساعت
• 11:45
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

من با تو بال و پر گرفتم یا الهی
کِی دامن دیگر گرفتم یا الهی

ده مرتبه نام تو را با اشک بردم
قرآن به روی سر گرفتم یا الهی

آغوش تو باز است از بس مهربانی
امشب تو را در بر گرفتم یا الهی

کرده گناهم از تو دور ، امشب دو دستی
دامانِ چشم تر گرفتم یا الهی

شرمنده ام از بس ز عصیان توبه کردم
اما گناه از سر گرفتم یا الهی

با ذکر یا حیدر ، سحر این حال خوش را
از روضه و منبر گرفتم یا الهی

امشب قبولم کن که من این اشکها را
از روضۀ حیدر گرفتم یا الهی

هر چه نباشد خاک پای اهل بیتم
سرمایه از این در گرفتم یا الهی

یک کربلا می خواستم آن هم که امسال
از مادرش آخر گرفتم یا الهی

• شنبه
• 15
• تیر
• 1398
• ساعت
• 12:02
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

مَن تَقَرَّبَ إلَیَّ شِبرا" تَقَرَّبـتُ إلَیهِ ذِرَاعا" وَ مَن تَقَرَّبَ إلَیَّ ذِرَاعا" تَقَرَّبتُ إِلَبهِ بَاعا" وَ من أَتَانِی مَشیا" أَتَیتُهُ هَروَلَهً

هر کسی یک وجب به من نزدیک شود، من یک ذراع (از آرنج تا نوک انگشتان برابر با سه وجب) به او نزدیک می شوم و هر کس یک ذراع به من نزدیک شود، من یک باع (به اندازه گشودن دو دست) به او نزدیک می شوم و هر کس آهسته (و معمول) به سوی من آید، من با هروله (حالتی بین دویدن و راه رفتن) به سوی او می آیم.

منبع:
حسین بن محمد نوری مازندرانی؛ مستدرک الوسائل؛ ج۵؛ ص ۲۹۸

• یکشنبه
• 16
• تیر
• 1398
• ساعت
• 11:01
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ای آن‌که فراتر از حضور نوری!
با این همه کی ز دیده‌ام مستوری؟!
نزدیک‌تری از رگ گردن، ای دوست!
احساس نمی‌کنم که از من دوری!

رگبار به جای اشک می‌بارد دل
تا پا به حریم عشق بگذارد دل
تا ساحت دوست پر کشیدم، تا دست
از هرچه به غیر اوست بردارد دل

نزد تو دلی غرق گناه آوردیم
یک سینه پر از ناله و آه آوردیم
هر چند که سیلی‌خور سنگیم ولی
در کوچۀ عشق تو پناه آوردیم

• پنج شنبه
• 20
• تیر
• 1398
• ساعت
• 12:50
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

و روى الشيخ العارف رجب الحافظ البرسيّ قال: إنّ اللَّه تعالى قال لداود: يا داود و عزّتي و جلالي لو أنّ أهل سماواتي و أرضي أملوني فأعطيت كلّ مؤمّل أمله و بقدر دنياكم سبعين ضعفا لم يكن ذاك إلّا كما يغمس أحدكم بإبرة في البحر و يرفعها، فكيف ينقص شي‏ء أنا قيّمه؟.

شيخ عارف رجب حافظ برسى گفته: خداوند به داود عليه السلام فرمود: اى داود! قسم به عزت و جلالم، اگر همه اهل آسمان و زمين به من اميدوار باشند و از من بخواهند، من خواسته ‏هاى هر كدام از آنها را برآورده مى ‏كنم. اگر چه آن خواسته‏ ها به اندازه هفتاد برابر دنياى شما باشد و انجام اين كار براى من مانند اين است كه اگر هر كدام از شما سوزنى را به دريا ف

• شنبه
• 12
• مرداد
• 1398
• ساعت
• 11:27
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

و في كتاب مسكّن الفؤاد: إنّ في أخبار داود عليه السلام: يا داود! أبلغ أهل أرضي أنّي حبيب من أحبّني و جليس من جالسني و مؤنس لمن أنس بذكري و صاحب لمن صاحبني و مختار لمن اختارني و مطيع لمن أطاعني. ما أحبّني أحد من خلقي عرفت ذلك من قلبه إلّا أحببته حبّا لا يتقدّمه أحد من خلقي، من طلبني بالحقّ وجدني و من طلب غيري لم يجدني. فارفضوا يا أهل الأرض ما أنتم عليه من غرورها و هلمّوا إلى كرامتي و مصاحبتي و مجالستي و مؤانستي و آنسوا بي اؤانسكم و اسارع إلى محبّتكم.

شهيد ثانى در كتاب مسكّن الفؤاد خود در باره اخبار داود آورده است كه خداوند فرمود: اى داود! به مردم زمين از قول من بگو: هر كس مرا دوست بدارد، دوست م

• شنبه
• 26
• مرداد
• 1398
• ساعت
• 13:48
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

از دل خسته توان رفت خدایا چه کنم؟؟
چقدر زود زمان رفت...خدایا چه کنم؟؟
باورم نیست که ده روز از این ماه گذشت
ثلث ماه رمضان رفت خدایا چه کنم؟؟

• پنج شنبه
• 4
• مهر
• 1398
• ساعت
• 20:09
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

هرچند که خسته از گناه آمده ام
با حال بد و روی سیاه آمده ام
امشب شب قدر است ،یقین می بخشی
با ذکر حسین و اشک و آه آمده ام

• شنبه
• 6
• مهر
• 1398
• ساعت
• 20:09
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

بعد از اذان و بعد اقامه به گوش من
گفتند تویی غلام حسین ، نوکر حسن
عالم برای مادرشان آفریده شد
با این حساب رعیت شانند مرد و زن

• یکشنبه
• 14
• مهر
• 1398
• ساعت
• 18:22
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

ای عيسى بر بلا شكيبا باش و به قضا راضى باش و چنان باش كه من (خوش دارم و) شادم كه چنان باشى، زيرا شادى من در اين است كه فرمانم برند و نافرمانيم نكنند.
اى عيسى! ياد كردن مرا با زبانت زنده ‏دار و دوستى مرا در دلت نگهدار.
اى عيسى! در ساعات غفلت بيدار باش و دقائق حكمت را درباره من محكم گردان (و از روى خلوص آنها را براى مردم بيان كن).
اى عيسى! مشتاق و ترسان باش و (شهوات سركش) دلت را با خشيت و ترس بميران.
اى عيسى! شبت را واپاى تا شاديم را بجوئى و روزت را (با گرفتن روزه) به تشنگى به شام آر براى روز نيازت به من (يعنى روز رستاخيز).
اى عيسى! تلاش خود را در پيشدستى گرفتن كار نيك به كار بر تا هر كجا رفتى خ

• پنج شنبه
• 28
• آذر
• 1398
• ساعت
• 13:41
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

نقل شده که پیامبر گرامی اسلام(ص) بر بالین جوانی که در حال احتضار بود حاضر و شهادتین را به او تلقین کرد، ولی جوان نتوانست آن را بگوید. حضرت پرسید: آیا او مادر دارد؟ زنی که نزد او بود عرض کرد: بلی، من مادر او هستم. فرمود: آیا بر او غضبناکی؟ گفت: شش سال است با او حرف نزدم. پیامبر رحمت(ص) از او تقاضا کرد که از جوانش راضی شده و از او درگذرد. مادر نیز تقاضای حضرت را پاسخ داد و به محض رضایت، زبان جوان به کلمه توحید باز شد.

منبع:
گناهان کبیره، شهید دستغیب، ج۱، ص۱۲۸

• چهارشنبه
• 4
• دی
• 1398
• ساعت
• 10:58
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

جلوه هایی ز وقار است تضّرع به خدا
بهترین راهِ فرار است تضّرع به خدا

هدیه کن نامِ گرامیِ خدا را به دلت..
سببِ تاب و قرار است تضّرع به خدا

به دلت راه نده ترس که در درد و مرض
اوّلین سدّ ِمهار است تضّرع به خدا

قادرِ مطلق و غفّار همین خالقِ ماست
باعثِ رویشِ کار است تضّرع به خدا

صاحب عصر و زمان می طلبد اهلِ بُکا
آخرین حرفِ نگار است تضّرع به خدا

سر به سجده بگذار و نَفسی تازه نما..
این همان شیوه ی یار است تضّرع به خدا

با حقارت به درِ خانه ی اللّه برو...
جلوه هایی ز وقار است تضّرع به خدا

• چهارشنبه
• 14
• اسفند
• 1398
• ساعت
• 10:08
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

اگر به حال دل خسته ام توان ندهی
اگر که اشک بصر را به من روان ندهی

به وقت یوم حسابم، حساب من پاک است
اگر که صبح قیامت به من امان ندهی

هزار توبه شکستم ولی حواسم نیست
برای توبه تو شاید دگر زمان ندهی

بزن ولی جلوی چشم بندگانت نه
مرا به خلق خودت اینچنین نشان ندهی

اگر بدم تو ولی خوب باش و خوبی کن
حواله ام به سر کوی این و آن ندهی

زبان و غیبت و حال دعا؟ تو حق داری
اگر دعای مرا ره به آسمان ندهی

همیشه بند دلم را گره زدم به حسین
خدا نکرده دلم را به دیگران ندهی

من آخر از سر این ضطراب می میرم
اگر دوباره حرم را به من نشان ندهی

فدای دست کریمت نمی شد آقا جان
نگین دست خودت را به ساربان ندهی؟

• یکشنبه
• 24
• فروردین
• 1399
• ساعت
• 21:18
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

یارب مرا به محضر دلبر شکسته کن
بندِ دلم زِ هر چه به جز او گُسَسته کن

آرامش اَر بُوَد به رَهَش آرزوی خلق
من را در این مسیرِ پر از فیض خسته کن

وانگَه مرا به رسمِ سرِ کوی بندگی
از تیرِ سینه سوزِ غمش پر شکسته کن

زان تیر چون شکست پَرِ نفس،پس مرا
پروانه وار،مَستِ به آتش نشسته کن

یا رب به یُمنِ یک نظرِ رحمت حسین
فالِ توسّلِ لحدم را خجسته کن

• دوشنبه
• 1
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 12:46
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

?️پایان ماه شعبان
?️شروع رمضان‌الکریم

ماه شعبان که رو به پایان است
رحمت حق به مثل باران است
اشک از چشم شمع سوزان است
جان عاشق قرین جانان است
ادخلواها ز بام میشنوم
صوت ماه صیام میشنوم

ماه قرآن و ماه ذکر و دعاست
ماه غفران و بنده‌گی خداست
لیله‌القدر و لیله‌الزهراست
لیله‌الاحمد لیله‌المولاست
ماه طاعات و ماه بنده‌گی‌است
گوئیا باز وقت زندگی است

ماه رحمت به سوی ما آمد
می کنون بر سبوی ما آمد
آب رفته به جوی ما آمد
موسم شستشوی ما آمد
باز درهای جنت‌الاعلاست
وقت رفتن به جانب بالاست

همه اسرار شب هویدا شد
رحمت حق دوباره پیدا شد
در سحر شور عشق برپاشد
پشت گردون به پیش ما تا شد
با ابوحمزه و دعای سحر
میشود

• چهارشنبه
• 3
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 11:28
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

پشت در آمدم به مهمانی
حال زار مرا که می دانی
در غبار گناه خود هستم
همچو مرغی که گشته زندانی
نفس من با گناه خو کرده
شده یکسر هوای حیوانی
نیست در چشم من نشانی از
خاطرات قدیم بارانی
ای کریم و رحیم و بخشنده
حمد بی حد تو را که سبحانی
حال خوبی ندارم ای مولا
روزگارم شده پریشانی
کوله بار ندامت آوردم
کوله باری پر از پشیمانی
کاش با اشک نیمه شب میشد
دل تاریک من چراغانی
خوش بحال کسی که واصل شد
خوش بحال شهید سلیمانی*
-
من گدا و فقیر و مسکینم
بنگر این گریه های پنهانی
به جز از کربلا نمیخواهم
حرف این سینه را که می خوانی
هر چه من بد شدم، ولی آقا
تو برایم همان (حسین جانی)
هیچ کس پیش من نمی ماند
مطمئنم شما که می

• جمعه
• 5
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 11:29
• نوشته شده توسط
• وحید ولوی

هوا هوا هوای عاشقی
بازم اومد شبای عاشقی
دم سحر خدا خدا خدا
میپیچه باز صدای عاشقی

دلم گرمه
به رحمت تو
دریغ نکن از من
محبت تو

خدا خدا خدا خدای من
______________________________

از من ندیدی چیزی جز بدی
بازم سر قرارت اومدی
با مهربونیای بی حدت
بازم داری خجالتم میدی

میبینی ا_
_شک و اه منو
به روم نمیاری
گناه منو

خدا خدا خدا خدای من
______________________________

به اون امام رضا دوست دارم
به شاه کربلا دوست دارم
منو تو اتیشم که بندازی
دادم میزنم خدا دوست دارم

میدونم خ_
_یلی مهربونی
منو توی اتیش
نمیسوزونی

خدا خدا خدا خدای من

• یکشنبه
• 7
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 08:39
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

خداحافظ ماه بخشش و غفران
خداحافظ ماه پر نورِ شعبان

خداحافظ نورِ چشم تر ما
خداحافظ ماه پیغمبر ما

زده غنچه در تو گلشنِ حیدر
حسین و عباس و سجاد و اکبر

خداحافظ ماه عشق و خوش عهدی
خداحافظ ماه میلاد مهدی

خداحافظ ماه گفتنِ حاجات
خداحافظ ماه خوب مناجات

به سوز دل و آه و اشکِ روانم
وَ اِن لَم تَکُن قَد غَفَرتَ بخوانم

دعا کن عبدِ راهِ خدا شم
دعا کن تا زائرِ کربلا

اَلا ای ماهِ عزیز و مُکرّم
دعا کن تا که رِسَم به مُحرّم

دعا کن تا که زِ نیکیِ اِقبال
کنم گریه بر مصائبِ گودال

((خداحافظ ای برادر زینب
به خون غلطان در برابرِ زینب))

• یکشنبه
• 7
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 18:35
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

ای ماه پیمبر خدا،ای شعبان
کي گفته که این و من نمیتونستم؟
من بندگی خدا نکردم ای وای
ای کاش که قدرِ تورو می دونستم

ای ماه پیمبر خدا،ای شعبان
تو رفتی و قلب من چقدر غمگینه
من با چه رویی بگم الهی اَلعَفو
خیلی کوله بار گناهام سنگینه

ای ماه پیمبر خدا،ای شعبان
ای کاش به قلبم آبرو میدادم
با ((وَاسْمَعْ نِدَائِي)) و ((إِذَا نَادَيْتُكَ‏))
ای کاش دلم رو شستشو میدادم

ای ماه پیمبر خدا،ای شعبان
اشک خجلتم شده رَوونه از دو عین
کن دعا منم بشم با مادر پدرم
زائرِ بهشت نورِ بین الحرمین

ای ماه پیمبر خدا،ای شعبان
میگن لبِ تشنه نور عین و کشتن
بعضیا به لب خدا خدا میگفتن
با ذکرِ خدا امام حسین و کشتن

• یکشنبه
• 7
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 18:37
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

عمریست که همدست شدم با شیطان
حق داری اگر بگیری از دستم نان
غافل شده ام! قبول دارم! امّا...
با رحمت خود مرا به خود برگردان!

#بعلی_إلهی_الهفو

• دوشنبه
• 8
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 19:08
• نوشته شده توسط
• مرضیه عاطفی