مناجات با خدا

اصلا حواسم نیست که فرصت ندارم
خیلی برای بندگی همت ندارم

اینقدر زیر خاک خوابیده اند مردم
چشمی برای دیدن عبرت ندارم

امروز و فردا می کنم هنگام توبه
حالی برای ترک معصیّت ندارم

ارزان خودم را باختم در دار دنیا
اما حواسم نیست من قیمت ندارم

افتادم اما باز دستم را گرفتی
جایی به جز این خانه من عزت ندارم

وای از شبی که صورتم بر خاک قبر است
چیزی برای خانه ی غربت ندارم

باب نجات شیعه ی زهرا، حسین است
چشم امیدی جز به این رحمت ندارم

وقتی حسین بن علی را دوست دارم
از هیچ چیز دیگری وحشت ندارم

شب های جمعه مادری قامت خمیده
هی بوسه می گیرد ز رگ های بریده

• سه شنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1398
• ساعت
• 12:07
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

بر آستان درِ او، کسی که راهش هست
قبول و منزلت آفتاب و ماهش هست

به راستی سر از این دام‌گاهِ دامن‌گیر
کسی بَرد که ز توفیق او پناهش هست...

مقدسا و خدایا! به حقّ راهروی
که از هدایت خاص تو انتباهش هست...

به بوی لطف تو می‌آید «اوحدی» بر تو
امید رحمت و آمرزش الهش هست

در آن زمان که تو بر نامۀ سیه بخشی
بر او ببخش، که بس نامۀ سیاهش هست

ز خرمن عمل نیکش ار چه نیست جُوِی
ز شرم بی‌عملی گونۀ چو کاهش هست

بر آتش دل او گر گواه می‌خواهی
ز گرمی نفَس خویشتن گواهش هست

• شنبه
• 22
• تیر
• 1398
• ساعت
• 15:58
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

توبه از جرم و خطا ، حالِ سحر می خواهد
خلوت نیمه ی شب،اشک بصر می خواهد

وادی طور همین هیئت هر هفته ی ماست
دیدنِ نور خدا اهلِ نظر می خواهد

سختی گردنه ی عشق زمینت نزند
راه پُر پیچ و خمش مرد سفر می خواهد

صِرف این سینه زدن ها به مقامی نرسیم
محرم راز شدن،دیده ی تر می خواهد

رب سبحان جهتِ بخشش ما اهل بکاء
محشر از مادر سادات نظر می خواهد

عمل زینب کبری به همه ثابت کرد
سر شکستن ز غم دوست،جگر می خواهد

سر عباس به نی،نکته ی نغزی دارد
غیر خورشید، سماوات قمر می خواهد

• پنج شنبه
• 4
• مهر
• 1398
• ساعت
• 19:36
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

عَنْ أَبِى بَصِيِرٍ عَنْ أَبِى عَبْدِالله عليه السلام قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلی الله علیه و آله:
طُوبَى لِعَبدٍ نُومَةٍ عَرَفَهُ اللهُ وَلَمْ يَعْرِفٌهُ النَّاسُ اٌولَئِكَ مَصَابيحُ الْهدَي وَيَنَابِيعُ الْعِلْمِ يَنْجَلي عَنْهُمُ كُلُّ فِتْنَةٍ مُظْْلِمَةٍ لَيْسُوا بِالْمَذَايِيعِ الْبُذُرِ وَلَا بِالْجُفَاةِ الْمَراءِينَ.
ابوبصير گوید:
از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى فرمود: رسول خدا صلی الله علیه فرموده اند: خوشا به حال بنده گمنامی که خدا او را بشناسد و مردم او را نشناسند؛
آن ها چراغ های هدایت و سرچشمه های دانش هستند؛
و به واسطه آن ها هر فتنه تیر و تاری برطرف گردد

• پنج شنبه
• 8
• اسفند
• 1398
• ساعت
• 11:03
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

روزگار است و گهي با ناخوشي سر ميشود
گاه عكس ميل ما بد هست بدتر ميشود

در تمام ناخوشي ها چاره جز تسليم نيست
هر كه تسليم خدا باشد معطر ميشود

از بلاها دور خواهد ماند در آخرزمان
آن كسي كه دست بر دامان حيدر ميشود

ما از اول هم مريض اينجا پناه آورده ايم
حال ما هر روز از ديروز بهتر ميشود

نسخه ي ما را امام صادقم پيچيده است
با كمي تربت مريضي دست برسر ميشود

اين شفاخانه به خود يك لحظه تعطيلي نديد
گوش عالم از دم لبيك ما كر ميشود

تازه از امروز شد بيش از هميشه كار ما
روضه هايش بعد از اين چندين برابر ميشود

وعده ي ما مجلس روضه،حسينيه،حرم
سربلند از امتحان خویش نوكر ميشود.

• پنج شنبه
• 15
• اسفند
• 1398
• ساعت
• 11:09
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ای کاش می شد بندگی از سر بگیرم
از صاحبِ این ماه...چشمِ تر بگیرم
ماهِ خدا آمد ،رسیدم با تباهی...
ای کاش می شد تا دوباره پر بگیرم
دادم جوانی را ز کف با آرزوها
نابرده رنجم..آمدم تا زر بگیرم
تا کی به دنبالِ خرابی ..روسیاهی
من آمدم از درگهش بهتر بگیرم

آهی نباشد در بساطم وای بر من
کی می شود در دل چراغِ آیه ..روشن

ای کاش دریابی اسیرِ مبتلا را
بشنو ز حلقِ بنده ات شور و نوا را
با گردنی کج آمدم الغوث یا رب
دریاب این آلوده ی پُر از خطا را
بردار باری ڪه خراب است و..شکسته
قّدِ منِ دلواپسِ بی دست و پا را
خیلی ضعفم دستگیری کن خدایا
نگذار بر دوشم دمی بارِ بلا را

اغفر لنا یا ربنّا هستم پشیمان
دنیا شده دردید

• دوشنبه
• 25
• فروردین
• 1399
• ساعت
• 22:10
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

یارب برس بدادم در آتش ِ عذابم
بهر نجات جانم من غیر ِ تو نیابم

با آن همه عنایت بی حدو بی نهایت
غافل شدم زآیت نزد تو بی ثوابم

یارب مکن رهایم بر درگهت گدایم
از خود مکن جدایم من عبد بو ترابم

نزد علی و آلش جانم شَود نثارش
یارب مزن کنارش آن پرده ی حجابم

بادیده های گریان بر درگه تو جانان
من آمدم پشیمان دیگر مکن خرابم

من عبدِتو(ترابم) با جرم بی حسابم
خواهی بده عذابم امّا مکن جوابم

• چهارشنبه
• 10
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 21:54
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

خسته از بار گناهم خدایا مددی
توشه ام ناله و آهم خدایا مددی
باز دعوت شده‌ام در مه رحمت سویت
بنما تو سر به راهم خدایا مددی
میهمانم،به سر سفره ی احسان توام
بگذراز جرم وگناهم خدایا مددی
شب مهمانی تو رحمت تو کامل شد
تو شدی هادی راهم خدایا مددی
کار من در همه ی عمر گنه بوده، ولی
بوده ای تو تکیه گاهم خدایا مددی
دعوتم کردی و من کوه گنه آوردم
بنگر روی سیاهم خدایا مددی
بوده ای،ای همه رحمت،همه ی جودوکرم همه ی عمر گواهم خدایا مددی
شده باذلت وخواری وگنه عمرم طی
گنهم توشه ی راهم خدایا مددی
بارها خوانده ای و من زتو شرمنده شدم
به برت نامه سیاهم خدایا مددی
معصیت،جرم و خطا،کوه گنه گردیده حاصل عمر تباهم خدایا مدد

• پنج شنبه
• 11
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 10:48
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

من شامل احسان شدم
بر درگهت مهمان شدم
بیمارم از فرط گناه
با یاد تو درمان شدم
من با بدی های خودم
کردم به خود عمری جفا
یا ربنا یا ربنا اغفرلنا ذنوبنا(۲)

یارب به سوی درگهت
از لطف تو دعوت شدم
غرق گنه بودم ولی
من صاحب عزت شدم
یارب به حق مرتضی
بخشا گناهان مرا
یا ربنا یا ربنا اغفرلنا ذنوبنا

دیدی که من بد کرده ام
غرق گنه بی‌پرده ام
سوی تو یارب جرم خود
کوه گنه آورده ام
این بنده شرمنده را
زدی ز لطف خود صدا
یا ربنا یا ربنا اغفرلنا ذنوبنا

آورده ام روی سیاه
یا رب منم بر تو پناه
بحق عباس و حسین
امشب نما بر من نگاه
با یک نگاه لطف خود
قلب مرا بده جلا
یا ربنا یا ربنا اغفرلنا ذنوبنا

هستم گرفتار گناه
آمده ام

• پنج شنبه
• 11
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 10:49
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

یا مجیر و مستغاث و مستعان
یا مدبّر لا یموت و لا مکان
.
ایزد بخشنده و منان توئی
ذات سرمد خالق سبحان توئی
.
ماسوا سرگشته و حیران توست
ما خلق فرمانبر فرمان توست
.
ملک هستی را تو هستی پادشاه
جز تو ما را نیست در عالم پناه
.
غیر تو هر چیز در حال فناست
دل سپردن بر فنا عین خطاست
.
من ضعیفم تو توانا و قدیر
ای توانا لطف کن دستم بگیر
.
در ضمیرم نور خود را برفروز
تا شب تارم شود روشن چو روز
.
بینشی ده تا ببینم خویش را
چیره گردم نفس کافر کیش را
.
آنچنان کن که به هر لیل و نهار
با تو باشد قلب پر سوز « فگار »

• سه شنبه
• 16
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 11:48
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

رسول حق (صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود:
«هر گاه خداوند بنده ‏اى را دوست داشته باشد در قلب او نوحه و اندوه جاى مى‏ دهد، چون او قلب محزون را دوست دارد. كسى كه از ترس خداوند متعال گريه كرده باشد داخل آتش جهنم نخواهد شد مگر آنكه شير به پستان مادر برگردد.
گرد و خاك خوردن در راه خدا با دود آتش جهنم در بينى مؤمن، هرگز جمع نخواهد شد. هر گاه خدا بنده‏ اى را دشمن بدارد در قلبش سرودى از خنده قرار مى ‏دهد كه قلبش را مى ‏ميراند، خداوند هم افراط كنندگان در شادى و فرح را دوست ندارد».

منبع: عده الداعی ابن فهد حلی

• چهارشنبه
• 17
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 12:26
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

خدایا خالقی غفار هستی
ولیکن بنده ای فرار هستم

خجالت میکشم از کردهایم
خدایا از خودم بیزار هستم

مرا نفسم زمین زد بار الها
اسیر نفس سرکش کار هستم

تو معروفی به ستاری بپوشان
گناهان مرا چون خار هستم

دلی پُر دارم از جرم و خطایم
ترحم کن که بد کردار هستم

من از دست گنه حالم وخیم است
طبیبی بنده ی بیمار هستم

اگرچه بنده ای خار و ذلیلم
ولی از عشق تو سرشار هستم

تقاضا میکنم من را ببخشی
غلام حیدر کرار هستم...

• چهارشنبه
• 22
• مرداد
• 1399
• ساعت
• 10:20
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

دلخسته رسیده ام زِ راهی بیراه
گم بودم و پیدا شده ام دراین ماه

ای آنکه ندایِ توست بازا بازا
«گفتی که بیا من آمدم یا الله»

• چهارشنبه
• 22
• مرداد
• 1399
• ساعت
• 10:28
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

الـهی آمـدم سـويـت دگـر بــار
به آهی سينه سوز و چشـم خونبار
نمـوده تـوبـه و تـوبـه شکسـتم
نه يکبار و دو بـاره بلکـه صـد بـار
بـه درگــاه تـو بــاز آورده ام رو
دو دستي بـر دعا زار و دل افکار
به دو شم کـولـه بـاری از گناهان
گنه کـارم گنه کـارم گنه کـار
ز جـرم و معصیت آيـنـه ی دل
شده تار و سیه همچون شب تـار
منم گـويد منم گـويد به هـر جـا
زبـانـی را کـه دادی بهـر اذکـار
امـان از اين زبـان آتش ا فروز
بـرد آخـر مـرا در دامـن نـار
ز بسکه اين زبـان بنمـوده غيبت
ديگر خـارج شده از دستم آمار
الهـی آگهـی در این زمـا نـه
چه هـا بـا دل نموده نفس بيمـار
چو عبدی روسيه در بارگـاهـت
بُود دستم تهـی با شـرم بسيار
دو چشما نی کـه دادی بهر ديدن
شده بر محـرم و نامحـرمان يـار
الهـي قـا متـم گشته هـلالـي
ز جـرم بی شمـار اين گنـه کـار
کریما رو سيـاهـم رو سيـاهي
بـود ره توشه ی عقبـا به اجبار
چه گـويم زين دوپـای بـی اراده
به هـرجـا می رود با شوق بسیار
شکـم روزه ولـی چشم و دهانم
دمـادم بـا خطـا بنمايـد افطـار
تـو رحـما نی الهـی روز محشر
به رحمـت کن مـدا را بـا مـن زار
آخوندي با همه جـرم و گناهش
به رحمت بسته دل اي حيّ دادار

• چهارشنبه
• 19
• آذر
• 1399
• ساعت
• 00:17
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

بار الهی نصرتی " این چرخ " کج رفتار گشت
گو بیاید مهدیت چون فرصت دیدار گشت

پیشوایان را بگو این نظم برهم بهرچیست
عدّه ای درفکرجمع جبّه و دستار گشت

آنکه پندم میدهد خود توبه کمتر میکند
قاضیان مشغول جمع درهم و دینار گشت

در قضاوت داوران را عدل و انصاف است شرط
خوش به حال آن کسیکه مَردِ مردم دار گشت

آزمودم مرد و زن بی نمره شده در هر حساب
چون محک آمد میان بس که سیه رخسار گشت

این بشر بهرریاست تنگ کرده عرصه را
برفقیران مستمندان زندگی دشوار گشت

هر شکستی پشت سربر جان ما برجام ما
سعی ها شد بی ثمر افعال ها گفتار گشت

آنکه می جستند و می جوئیم در خوابیم هنوز
اقتصاد ما بدست مردم غدّار گشت

احترام دین وقرآن از کف ما شد برون
حرف ناپخته "دروغ" چون شهرۀ بازار گشت

قطع شد دست شِفا برخسته گان روزگار
این دل مجروح ما در گوشه ای بیمارگشت

ابر ظلمت سایه اندازد به این دشت ودمن
جای گل مسند نشینِ گلستان ها خار گشت

(عدلیا ) احباب رفت و این همه اغیارماند
کی توان دید این همه بیمار دل دلدار گشت

• پنج شنبه
• 18
• دی
• 1399
• ساعت
• 12:44
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

بیا ای بنده ی خاطی بکویم
پشیمانی اگر بازآ بسویم

بیا بشکن دلت وآنگه صدا زن
درون آن دل بشکسته جویم

بیا کوی من و مهمان من باش (2)

بریز از دیدگانت آب توبه
ز رویت گرد عصیان را بشویم

صدایم زن بیا با کوله بارت
برویت تا در رحمت گشویم

بیاکوی من ومهمان من باش(2)

ز مادر مهربان بر بنده گانم
اگرچه بنده ام باشد عدویم

بیا با تحفه ای از کربلایم
کزان تحفه بر آید عطر و بویم

بیاکوی من ومهمان من باش(2)

برو باب حسینم اشک ریزان
بیا با اصغر خونین گلویم

بزن چنگی بدان قنداق خونین
شوی تا بنده ی با آبرویم

بیاکوی من ومهمان من باش(2)

مشو نومید اگر توبه شکستی
مرا بخشنده گی گردیده خویم

پشیمانی اگر (نادر) پشیمان
مرو جای دگر بازآ بسویم

بیاکوی من ومهمان من باش(2)

• یکشنبه
• 21
• دی
• 1399
• ساعت
• 11:52
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

هرچند که غافل از تو بودم هردم
هرچند که خانۀ تو را گم کردم

هر سو رفتم نشانه‌ای بود از تو
آغوش گشوده‌ای مگر برگردم

• یکشنبه
• 19
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 01:59
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

دیدی از غصه و غم، خسته و مالامالم
آمدی باز خودت زود به استقبالم

از وفایت چه بگویم که شبیه مادر
هر کجا رفته‎ام و آمده‎ای دنبالم

مرگ همسایه و اقوام مرا زنده نکرد
بسکه با حرص و طمع در طلب آمالم

از سیه‎رویی و احوال بدم هیچ مپرس
شرمسارم چه بگویم به همان منوالم

چه گرفتاری و بیماری سختی دارم
شب به شب وقت مناجات و دعا بی حالم

نظری کن که فقط جَلد نجف باشم و بس
نکند گم بشوم مُهر بزن بر بالم

بی علی هر دم و هر بازدمی معصیت است
با علی حکم عبادات، گرفت اعمالم

سفر کرب و بلا تذکره‎اش با زهراست
آه مادر چه شده تذکره‎ی هر سالم

من همان سینه‎ زن داغ حسینت هستم
که پریشان شده از تشنگی‎اش احوالم

کاش بودم به کنارش که تنش پا نخورد
سال‎ها گریه‎کن آن بدن پامالم

کاش بودم که به او این همه نیزه نخورد
یاد آن جسم مقطع شده در گودالم

کاش بودم که شوم غارت و غارت نشود
داغدار تن غارت شده در جنجالم

• جمعه
• 7
• خرداد
• 1400
• ساعت
• 20:32
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

با نگاهی راحتم کن از بلایا زودتر
دور کن قلب مرا از حبّ دنیا زودتر

یا غیاث المستغیثین کار دستم داده نفْس
غرقِ عصیانم بگو می بخشی آیا زودتر؟!

داشتم شرم از تو و لطفت اگر دیر آمدم
پس ببخش این بندهٔ بی آبِرو را زودتر

هر چه دور افتادم از تو؛ شد گناهم زیاد
هر زمان دیر آمدم افتادم از پا زودتر

سهل انگارم! خودم میدانم اما سالهاست
برده ام نام تو را در هر تقاضا زودتر

لطف کن یا قاضی الحاجات حال خوش ببخش
این مریض ِ معصیت را کن مداوا زودتر

موج اقیانوس غفلت می بَرَد با خود مرا
رفته ام از دست! کاری کن خدایا زودتر

خوب شد العفو هایم شد مزین بالحسین(ع)
توبه هایم میرود اینگونه بالا زودتر

خوشبحال هر که با «هَب لي کمال الإنقطاع»
میزند مثل شهیدان دل به دریا زودتر

مثل آن آقا که مشتاقانه بینِ قتلگاه
داشت پیراهن؛ سرش را داد اما زودتر!

• پنج شنبه
• 19
• اسفند
• 1400
• ساعت
• 16:18
• نوشته شده توسط
• مرضیه عاطفی

از تو شنیدیم و به جان، پایان ندادیم
ما را ببخش از این مصیبت، جان ندادیم
هرچند، در غوغای ماتم، سَرسپردیم،
در معرکه، بی‌سَر، ولی جولان ندادیم

در روضه، اشک از چشم، افشاندیم، یک عمر
یک قطره، اما، بر لبِ عطشان ندادیم

تو زخم خوردی، نیزه خوردی، تیغ خوردی،
ما در مقابل، خَم به اَبرومان ندادیم

طوری کَرَم کردی، که در هنگامِ غفلت،
از ما خطا سر زد، ولی تاوان ندادیم

... هرچند کاری در خورِ شأنت نکردیم،
هرچند اغلب، گوش بر فرمان ندادیم
ما دل به تو دادیم، دل چیزِ کمی نیست
این پربها را، برکسی، ارزان ندادیم

• چهارشنبه
• 27
• مهر
• 1401
• ساعت
• 09:13
• نوشته شده توسط
• فاطمه سرسخت

آن روز كه به داغِ غمت مبتلا شديم
دل خون تر از شقايق دشتِ بلا شديم

ما يادمان كه نيست ولي راستي حسين
با درد غربت تو كجا آشنا شديم؟!

ممنون از اينكه آمدي آقاي ما شدي
ممنون از اينكه نوكر اين خانه ما شديم

شكرِ خدا كه فاطمه ما را خريده است
شكر خدا كه خرج بساط شما شديم

غربت سراي ماست عزاخانه ي شما
با گريه بر تو بود عزيز خدا شديم

ما را خدا به عشق تو مي بخشد عاقبت
ما عاقبت به خيرِ تو در روضه ها شديم

گم می شویم تا که تو پیدایمان کنی
نوکر شدیم تا که تو آقایمان کنی

شاید دلت به حال دل ما بسوزد و
فکری برای روز مبادایمان کنی

ما یک برات کرب و بلا لای پوشه ایم
ساکت نشسته ایم تو امضایمان کنی

چیزی ز شاه بودن تو کم نمیشود
در بین نوکرانت اگر جایمان کنی

ما را هدف ز نوکری ترفیع رتبه نیست
مجنون نمیشویم که لیلایمان کنی

چندیست مرده ام ز انفاس قدسیت
اصلا بعید نیست مسیحایمان کنی

حتی غزل تغزلتان را بیان نکرد
باید عنایتی به غزلهایمان کنی

بی جذبه ی عصا که به جایی نمیرسم
یک جذبه کن که حضرت موسایمان کن

• پنج شنبه
• 7
• مهر
• 1401
• ساعت
• 13:11
• نوشته شده توسط
• فاطمه سرسخت

یک بند هم تقدیم به شهید یدالله ترمیمی

ممنونم ای خدا
رام دادی اعتکاف
مجال دادی بیام
برای اعتراف
با کوله باری از
گناها اومدم
ببین پشیمونم
باز به تو رو زدم

تو راه بده عبد فراری رو
ببین تو عجز و بی قراری رو۲ یاالله
ولم نکن ببین گرفتارم
جز دره خونتون کجا دارم۲ یا الله

ببخش منو یا الله ۸
بند ۲✅
بنده ی عاصیتون
بازاومده ببین
اگه محل ندی
من میخورم زمین
التماسم اینه
تو دستمو بگیر
تو گیروداره نفس
ببین شدم اسیر

نیمه شب ببین نوا دارم
با اسمه تو حاله بکا دارم ۲ یا الله
عبده سراپا گناهو دریاب
تو رو قسم به حضرت ارباب۲ یا الله

ببخش منو یا الله ۸

بند سوم تقدیم به شهید مدافع حرم یدالله ترمیمی✅

تو دعا هام یچیز
دعای هر شبه
اونم فدا شدن
تو راهه زینبه

امشب بگیر خدا
برام یه تصمیمی
میخوام بشم مثه
یدالله ترمیمی
تاکی باید باشم تو تاب و تب
میخوام مدافع شم واسه زینب ۲ یا الله

محاسنم خضاب بشه در خون
به پای عمه جان بدم من جوون۲
یا الله
غمامون از دوریه
منموببر سوریه۸

• شنبه
• 22
• مهر
• 1402
• ساعت
• 22:51
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

مرگم فرا رسیده و باید بایستم
محکوم به اطاعتِ فرمانِ "ایستم"

من یک گناهکارِ زمینگیرم ای خدا
من جز شکست خوردهٔ بیچاره کیستم؟!

حالا که غیرِ زحمتِ دائم نداشتم
راضی به رحمتی که مدام است؛ نیستم

گفتند میرسد دم جان دادنم علی(ع)
عمری فقط به شوقِ همین لحظه زیستم

در فکرِ کفْنِ و دفنِ خودم بارها غروب
کنج حرم نشستم و نم نم گریستم

حالا که آخرِ همهٔ گریه ها؛ خوشی ست
غیر از امیدواری و جز عشق؛ چیستم؟!

در قید و بندِ بندِ کفن نیست پیکرم
چونکه علی(ع) رسیده و باید بایستم!

• چهارشنبه
• 9
• آبان
• 1403
• ساعت
• 12:38
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

میشود درگیر با آیاتِ ناب و پُر فروغ
آنکه گردن داده باطل را و رفته زیرِ یوق

رو شده ذات پلید عده ای باطل پرست
چونکه میدانند توهین و جنایت را نبوغ

پست فطرت ها نمیدانند با این شیوه ها
میشود برعکس، دورِ حق هر آیینه شلوغ

عده ای هتاک میخواهند خاموشَش کنند
با جسارت، بی درایت، با نفهمی، با دروغ

نورِ قران عین خورشید است و از جاهل بپرس
میشود خورشید آیا با نسیمی بی فروغ؟!

ابن حنا رنگی ندارد! به خدا کهنه شده
با کنج اندیشان بگو این شیوه ها کهنه شده

وحیِ مُنزل! قلعهٔ آیینه، قران است و بس
روشنی بخشِ رواقِ سینه، قران است و بس

آنکه از دل آیه، آیه، آیه، می سازد حرم
پاک میگردانَد از هر کینه، قران است و بس

میدهَد بر قلب هایِ داغدیده التیام
مرهم دلتنگیِ آدینه، قران است و بس

زینتِ دینِ مسلمانی ست! خیرِ پُر بهاست
گنجِ بی پایانی از دیرینه، قران است و بس

شد مزیّن به هزاران درّ و گوهر از ازل
تا ابد دریایی از گنجینه، قران است و بس

بر محمد(ص) وحی شد مکتوب کرد آن را علی(ع)
یک کتابِ نابِ با پیشینه، قران است و بس

عاقبت هر کس که شد درگیر با این آیه ها
سخت بر جانش می افتد آتش قهرِ خدا!

• شنبه
• 12
• آبان
• 1403
• ساعت
• 12:35
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

آيينه‌ای و برايت آه آوردم
در محضر تو دلی سياه آوردم
من آينۀ مجسّم شيطانم!
از شرّ خودم به تو پناه آوردم

• سه شنبه
• 11
• تیر
• 1398
• ساعت
• 17:37
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

ساقی بریز باده و حالم خراب کن
یک جرعه در پیاله ما هم شراب کن
ای آرزوی بندگی ات مانده بر لبم
بگشا گره ز کار دلم فتح باب کن
ای منتها امید دلم چاره ای بساز
ای چاره ساز این دل ما را مجاب کن
ای دل به کوی خسته دلان خانه کن بنا
کمتر میان راه ایاب و ذهاب کن
دل خسته گان به حال سحر آشنا ترند
یارب بیا و در دل من انقلاب کن
چون سینه سرخهای مهاجر به کوی عشق
روی مرا به خون سر من خضاب کن
با ساقیان جام شهادت مرا چه کار
اصلاً بیا و سائل خود را جواب کن
پیش حسین لرزش ما را به ما مگیر
خواهی مرا به آتش قهرت عذاب کن
آن گونه که سزای محبین فاطمه است
ما را هم از شفاعتشان کامیاب کن
خود جنت است آنکه دلش خانه علی است
ما ر

• پنج شنبه
• 19
• آذر
• 1388
• ساعت
• 11:34
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

از ما عجیب نیست دعایی نمی رسد
از تحبس الدعا که صدایی نمی رسد
ما تحبس الدعا شده نان شبهه ایم
نجا که شبهه است عطایی نمی رسد
پر باز می کنم بپرم،می خورم زمین
بال و پر شکسته به جایی نمی رسد
باید تنم پی سپر دیگری رود
با روزه های ما به نوایی نمی رسد
با دست خالی از چه پل دیگران شوم
دستی که وقف شد به گدایی نمی رسد
ای میزبان فدای تو و سفره چیدنت
آیا به این فقیر غذایی نمی رسد؟
من سالهاست منتظر یک ضمانتم
آخر چرا امام رضایی نمی رسد
از من مخواه پیش از این زندگی کنم
وقتی برات کرب و بلایی نمی رسد
علی اکبر لطیفیان

• پنج شنبه
• 19
• آذر
• 1388
• ساعت
• 11:36
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

باز کن در یا الهی آمدم

با تمام رو سیاهی آمدم

باز کن در خوب یا بد آمدم

سابقه دارم مجدد آمدم

من دگر آن عبد سابق نیستم

راست می گویم که عاشق نیستم

روزگاری با تو حالی داشتم

با نوافل اتصالی داشتم

لقمه از شبهه حتی دور بود

زندگی ها ساده روزی جور بود

وضع من تغییر کرده سیدی

معصیت تأثیر کرده سیدی

یا اله المذنبین عفوت کجاست

هر چه از جودت روا داری به جاست

جز تو غفار الخطایا هست؟نیست

مستحق تر از من آیا هست نیست

کی گرفتار بلایت می شوم

کی سزاوار عطایت می شوم

مجرمم اقرار من را گوش کن

شعله خود خواهی ام خاموش کن

با بهانه آمدم سوی کریم

یارحیم(اصبر علی عبد لئیم)

هست بیماری روحم لا علاج

من سر

• پنج شنبه
• 19
• آذر
• 1388
• ساعت
• 11:37
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

باز هم نیمه شب است و سحری در راه است

باز هم محفل انس دگری در راه است

در بهاری که پر از لاله قرآن و دعاست

نخل خشکیده دل را ثمری در راه است

ای پرستوی حرم صبر کن و اوج مگیر

مثل من مرغک بی بال و پری در راه است

ای ملاک که بر احوال بدم می نگرید

این دل سنگ مرا هم اثری در راه است

آتش قهر خدا ! شعله جانسوز مکش

موسم توبه شده چشم تری در راه است

همه خواهند ز دلدار جدایت سازند

ای دل خسته به هوش آ خطری در راه است

همدم اهل سحر باش که ان شاءالله

نفس مرشد صاحب نظری در راه است

کاروان شهدا مقصدشان کرب و بلاست

بار بندید عزیزان سفری در راه است

تا به کی بی خبر از دولت دلبر باشیم

که رسد مژده به دلها

• پنج شنبه
• 19
• آذر
• 1388
• ساعت
• 11:37
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

در امتحان بندگي اش اشتباه كرد
برگ سپيد دفتر دل را سياه كرد

حتي به راز عطر خوش سيب پي نبرد
در محضر امام زمان هم گناه كرد

بيچاره آن كسي كه جواني خويش را
در راه سركشي و معاصي تباه كرد

امثال ما مسبب اين روضه ها شدند
يك عمر مرتضي سر خود بين چاه كرد

كو رزق گريه؟ دخل دلم خاك مي خورد
اين كسب را چگونه شود رو به راه كرد؟

با اين همه گناه قيامت نمي شود
در چشم هاي حضرت زهرا نگاه كرد

شاعر : وحید قاسمی

• پنج شنبه
• 19
• آذر
• 1388
• ساعت
• 11:40
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار