چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
آتَشنِشان بودَن چہ باری بودبَر دوشَت
هرگز نخواهد کرد این خطّه فَراموشَت
خاموش کردی سالها بسیار آتش هـا
اَفسوس که اینبار آتش کرد خاموشت
شاعر : محسن کاویانی
ما را بنویسید فدای سر زینب
آماده ترین افسر رزم آور زینب
باید به مسلمانی خود شک کند آنکه
یک لحظه ی کوتاه شود کافر زینب
کافیست که با گوشه ی ابرو بدهد اذن
فرماندهی کل قوا؛ مادر زینب
از بیخ درآورده و خواهیم درآورد
چشمی که چپ افتد به دور و بر زینب
آن کشور سوریه و این کشور ایران
مجموع دو کشور بشود کشور زینب
رهبر بدهد رخصت میدان؛ بگذاریم
مرحم به سر زخم دل مضطر زینب
با لطف خدا مملکت شیعه پر است از
سلمان و ابالفضل و علی اکبر زینب
باید که به گور پدر خویش بخندد
هرکس بشود باعث دردسر زینب
میثم جعفری
میسوزد از فراق شما باغبان هنوز
در سوگ داغ بیست گل ارغوان هنوز
سنگین شده است بغض و نفسها به سینهها
آتش زبانه میزند از عشقتان هنوز
آوار درد ریخته بر سینههایمان
از چشم شهر میچکد اشک روان هنوز
مادر سؤال میکند از یوسفش ... بگو ...
دارد امید دیدن سروی جوان هنوز
در لابهلای آنهمه آوار و زخم و درد
خاکستری بجاست از آن قهرمان هنوز؟
چشمانتظار آمدنت بود دخترک...
شاید نشسته کنجی از این بیکران هنوز
با لحظهلحظه سوختنت شعله میکشد
سرتاسر وجود وطن بیامان هنوز
اینگونه پر کشیدنت اصلاً عجیب نیست
دلدادهای به غربت یاسی کمان هنوز
میخواستی مدافع زینب شوی ...؟ شدی...
هستی مدافع حرم عمه جان هنوز
گل جای خود دارد ای کاش آهن در آتش نماند
من دوست دارم که حتی دشمن در آتش نماند
راه گریزی ندارم ، می سوزم و می نویسم
صد مرد آتش بگیرد ، یک زن در آتش نماند
شاعر : محسن عرب خالقی
سال ها دوخت بہ در چشم ترے سوختہ را
دود كرده است بہ راهت جگرے سوختہ را
مادرت آمده تا شانہ كند موے تـو را
مانده بايد چہ كند موے سرے سوختہ را
اے پرستوے حرم، از تو گرفتيم بہ دوش
روز تشييعِ تنت، بـال و پرے سوختہ را
مادرت آب شد از غصہ، همان روز كہ باد
بـا خود آورد برايش خبرے سوختہ را
پیکرت را مگر این خاک در آغوش کشد
آسمان تاب ندارد قمـرے سوختہ را
فاطمیون کہ شد از لالہے پرپر لبریز
باز در یاد من آورده درے سوختہ را
واے از آن دم کہ یکے با جگرے سوختہتر
در دلِ خاک نهد همسفرے سوختہ را
الهه سلطانی
چون زینب از شام بلا دارد می اید
تصویر ساز روضه ها دارد می آید
با سر اگر چه شیرِ دوران محسن ما
رفته است اما سر جدا دارد می اید...
شاعر : سیروس بداغی
بار دیگر پیکری پاک و مطهر آمده است
شیر مردی از دیارِ دخت حیدر آمده است
او برای اینکه حُجت را کند بر ما تمام
از میانِ قتلگه با جسمِ بی سر آمده است
شاعر : سیروس بداغی
وقتی قلم تنهاترین هم سنگرت باشد
شاید که بغضی در میان دفترت باشد
وقتی که پای داغ سنگینی وسط آید
باید غزل مثل همیشه یاورت باشد
این بار هم جنس غزل، غمگین و افسرده ست
شاید کمی تسکین چشمان ترت باشد
مضمون بکری جز شهادت حاصل حج نیست
باید منا هم شاهد این باورت باشد
نبض قلم میایستد، وقتی یقین دارد
نعش عزیزی در وقوف مشعرت باشد
حتی تصوّر کردنش ای دوست آسان نیست
وقتی که قربانی، پدر یا مادرت باشد
اندوه باران میچکد بر جان این ابیات
ای معتکف، شاید که بیت آخرت باشد
سعیِ صفا و مروه مقبول است آن روزی
که حضرت زهرا کنار بسترت باشد
شاعر : محمد مهدی عبدالهی
او رفته به يك اشاره برمى گردد
با جسم پر از ستاره برمى گردد
الوعده وفا در "عرفه" مى آيد
قربانىِ ماه پاره برمى گردد
شاعر : محمد مهدی عبدالهی
ای سربریده
گفته بگویم مادرم, قابل ندارد
نذر شما بال و پرم، قابل ندارد
میخواستم اینکه شبیه تو بمیرم
ای سربریده، این سرم قابل ندارد
شاعر : حامد جولا زاده
حرف از پایان شد و در ابتدا ماندیم ما
مبتلا بودیم عمری مبتلا ماندیم ما
چشممان وا شد، زیارتنامه را از بَر شدیم
گرم ذکر"یا علی موسی الرضا" ماندیم ما
وقت روضه سایه ی معشوق را حس کرده و
زیر دِینِ چادر خیر النسا ماندیم ما
روضه ی مادر دل ما را به آن کوچه کشاند
بعد از آن دلپاره ی آل کسا ماندیم ما
پایمان هرچند آمد، پشت دیوار بقیع
روبروی چار وجه الله جا ماندیم ما
در سلوکی چند روزه بال معنا باز شد
مست عطر ربنا یا ربنا ماندیم ما
مُحرم نامش شدیم و مَحرم جامش شدیم
خانه را دیدیم و لختی در منا ماندیم ما
"ازدحام پشت در...مادر..."تداعی شد، سپس
-وای مادر، وای مادر- زیر پا ماندیم ما
تشنگی...گرما...نفس ها
انگار که بستند کبوتر را بال
شمر است که میبرد تو را در گودال
صد شکر نبود خواهرت محسن جان
آن لحظه که زیر تیغ رفتی از حال
شاعر : هانی امیر فرجی
میل عشاق همان میل خطر داشتن است
زیر شمشیر بلا سینه سپر داشتن است
در نگاه حججی جلوه ای از عابس بود
شرط عاشق شدن اصلا به جگر داشتن است
دل شب بین بیابان طلب گم شده ام
راه پیدا شدنم نور قمر داشتن است
تازه فهمیده ام ای چشم خدا پیش شما
باعث دیده شدن دیده ی تر داشتن است
هرچه دادم به شما چند برابر برگشت
سود من در گرو حس ضرر داشتن است
سر شکستن ز غمت مرحله ی آخر هست
اولش گوشه ای از کار تو برداشتن است
مرشدم گفت که تعریف من از بی ادبی
پیش صاحب نظران نقطه نظر داشتن است....
شاعر : رضا قربانی
ای پاسدار حرمت سالار اهلبیت
از ما سلام بر تو علمدار اهلبیت
مثل حسین پخش شدی در همه جهان
بختت بلند ایکه شدی یار اهلبیت
رأس الحسین بر سر تو افتخار کرد
وقتی بریده شد سرِ سردار اهلبیت
خون تو مثل خون خدا جوشد از زمین
خونها بجوش آمده، سرشار اهلبیت
یک اربعین ز قبل محرم شدی شهید
چله نشینی تو ز اسرار اهلبیت
گشتند اهلبیت خریدار نیّتت
دیدند چون دل تو خریدار اهلبیت
منصور هم چنان تو أناالحق نگفته است
رفتی تو در عمل بسر دار اهلبیت
الحق مدافع حرم پاک زینبی
اصلاً وجود تست گرفتار اهلبیت
دیدم که بر سر تو لگد میزند عدو
یاد آمدم ز سید و سالار اهلبیت
با طعم تازیانه تنت آشنا که شد
در خاطرت گذشت ز آزار اهلب
در راه اینجایی ولی آهسته آهسته
بر دوش دریایی ولی آهسته آهسته
تفسیر سرخ آیه های کربلا هستی
همپای سقایی ولی آهسته آهسته
تو حجت عشقی برای انقلاب ما
خورشید فردایی ولی آهسته آهسته
داری به جمع عاشقانت باز می گردی
از مرز تنهایی ولی آهسته آهسته
رویای ما درک حسین و قتلگاهش بود
تعبیر رویایی ولی آهسته آهسته
تهران برای رجعت آماده ست محسن جان
وقت است باز آیی ولی آهسته آهسته
آهسته گفتم یاد ماه بی سر افتادم
یاد حرم یاد علیّ اکبر افتادم
شاعر : اسماعیل شبرنگ
با خودت هیچ گفته ای یک بار
دختر نازدانه ای داری؟
بین این سوره های زندگی ات
کوثر عاشقانه ای داری؟
با خودت فکر کرده ای اصلاً
دخترت هم به خواب محتاج است؟
تا که از خواب می پرد شب ها
به یک آغوش ناب محتاج است؟
با خودت فکر می کنی شاید
خنده از روی همسرت رفته؟
یا تمام خیال او این شد
چه بلایی به پیکرت رفته؟
این که گفتم ، نتیجهٔ جهل است
شاعری که کمی هنر دارد
اوج مسئولیت پذیری اوست
که فقط از قلم سپر دارد
حرمی روی خون بنا شده است
با توام شاعر هوس پرداز!
به قلم هی نناز ، برتر نیست
ای به دریا به خار و خس پرداز!
هیچ فهمیده ای مخاطب تو
زادهٔ روضه های عاشوراست؟
زادهٔ قاه قاه مستی نه
زاده
به رسم بدرقه مادر ،به دستش آب و قرآن بود
عزیز قلب او می رفت ولبهایش چه خندان بود
برو مادر...برو مادر...برو ...دست علی یارت
خودم میدانم این دنیا برایت مثل زندان بود
جوانش رفت و مادر هم برای او دعا میکرد
دعا هایی که دلگرمی او در بین میدان بود
زیارت رفت و بعد ازآن به سوی دشمنان میرفت
وَ یا حیدر مدد میگفت و هر لحظه رجز خوان بود
میان معرکه چون شیر و..شب کابوس دشمن شد
چنان دریای مواج و عذاب جان آنان بود
به یاد روضه های عمه جان و آن جسارت ها
همیشه اشک او قطره به قطره مثل باران بود
همیشه فکرش این بوده مبادا قبر زینب(س) را..
وَ از تکرار تاریخ و جسارت ها هراسان بود
شهادت آرزوی او، رسید آخر
پدرها به شوق تو ای مولا
دوباره به میدان کمر بستند
ببین دختران شهیدان را
که چَشم انتظار پدر هستند
ببین غنچه های بهار، چه زیبا در این انتظار
به غیر از رضای خدا را نجویند
دگر از یتیمی نگو، که این کودکان با پدر
صمیمانه هر لحظه در گفتگویند
نور بابا/ به چشم دختر آید
دلتنگی ها/ به لطف حق سرآید
از شام آخر / صبح ظفر برآید
یا ثارالله مولای ما حسین جان
**********
دانلود سبک
هرآنکه در دل خود عِرق و غیرتی دارد
همیشه شوقِ وصال و شهادتی دارد
جهان نظاره کند این شکوه ایران را
که شیعه از کرمِ حق چه عزتی دارد
کسی که در ره لیلی سرش ز تن افتاد
دگر چه دستِ نیاز و چه حاجتی دارد؟
شبیه محسن و امثال او فراوان است
چقدر کشور ما بچه هیئتی دارد
و بچّه هیئتی ما همیشه در سینه:
عذابِ عمه و شام و اِسارتی دارد
کدام مردِ اسیری چنین به بند عدو...
نگاهِ مطمئن و با صلابتی دارد؟
غلامیِ علی و فاطمه به ما دادند
خوشا هرآنکه بر ایشان ارادتی دارد
لباسِ رزم بپوشید و منتظر باشید
که شیعه قصد بنای عمارتی دارد
بقیع ، مشهدِ دوم شود به زودیِ زود
ضریح و بارگهِ با اُبهتی دارد
پوریا باقری
ای خدا
یادت نره قرارمون
که این بوده شعارمون
جوربشه کارو بارمون
بریم حرم
ای خدا
ببین که در تاب و تبیم
منتظر و جون به لبیم
دل نگرون زینبیم
بریم حرم
قسم به والله
محاله حتی
بیاد به سمت حرم لشگر اعدا
به دستامون بیرق حضرت سقا
تحت فرمان بی بی زینب کبری
نقش سر بندامون مدد یازهرا
مسته مستیم به نام نامیه علی مرتضی
دلارو بستیم به پنجره فولاد امام رضا
کلنا فداک یازینب
ای خدا
بده به من بال و پری
بسمه این دربه دری
فدا کنم متم سری
برا حرم
ای خدا
نذار بشم از تو جدا
همه خوبا شدن فدا
دل ندارن مگه بدا
برا حرم
یه روز ایشاالله
تموم دنیا
میبینه از راه میرسه صاحب ما
ریشه ی ظلم و میکنه دیگه از جا
توی بقیع باز یه
سر از تن شیخ ما جدا شد
این کار به دست اشقیا شد
او گشت شهید راه اسلام
بر اهل قطیف رهنما شد
ذکر لب او مدام حیدر
جانش به ره علی(ع) فدا شد
او همچو حسین(ع) آخرین دم
راضی به رضایت خدا شد
با ریش خضاب گشته از خون
عازم به کنار مصطفی(ص) شد
جسمش به صلیب سر به سینی
تقدیم به شاه اشقیا شد
در سوگ نمر جهان شیعه
گریان به تدارک عزا شد
زود است به امر حق ببینیم
این آل سعود در فنا شد
شاعر : اسماعیل تقوایی
شاعر : اسماعیل تقوایی
در محرم بدون سر آمد
با لب تشنه بی خبر آمد
پیکر مثلهش رسید اما
مادرش، وای خونجگر آمد
بال و پر داشت موقع رفتن
بی پر و بال از سفر آمد
روی دوش فرشتهها تا عرش
رفته بود و شکستهتر آمد
وعده با نوحه در محرم داشت
سینه زن بود و وعده سر آمد
بی سر و دست و پیکری صدچاک
رفته از خاک آن سوی افلاک
شاعر : مرتضی محمودپور
زمینه
این گل را به رسم هدیه
تقدیم نگاهت کردیم
حاشا اینکه از راه تو
حتى لحظه ای برگردیم / یا زینب
از شام بلا، شهید آوردند
با شور و نوا، شهید آوردند
سوی شهر ما، شهیدی آوردند
یا زینب مدد
در خون خفته که نگذارد
نخل زینبی خم گردد
حاشا از حریم زینب
یک آجر فقط کم گردد / یا زینب
تقدیم شماست، قبولش فرما
قدر وُسع ماست، فدای زهرا
در راه خداست، فدای مرتضى
یا زینب مدد
چون امّ وهب، بسیارند
در هر سوی این مردستان
مادرهای عاشق پرور
در ایران و افغانستان / یا زینب
هم چون این شهید، فراوان داریم
تا وقتی سر و تن و جان داریم
ما به نهضت شما ایمان داریم
یا اخت الحسین
*******
شاعر: محسن رضوانی
دانلود سبک
هر که از عشق دلش آگاههست
خبر آمد خبری در راه هست
پیکری میرسد اما بی سر
یک محرم همه اشک و آههست
بوسه بر پای مادرت زدی و
زان ادب ماندگار مانده سرت
ای سرت سرفراز هر دوران
آمد از قتلگاه تا خبرت
این صلابت که در نگاهت بود
گشته در این مسیر بال و پرت
صف کشیدند آسمانیها
تا ببیند عزت دگرت
دشمنت شد اسیر چشمانت
شور سقای کربلا به سرت
سرت از تن جدا شد عیبی نیست
جاودان مانده در دلم اثرت
رسم مردانگی و رسم شرف
نقش پیشانی تو در سحرت
هر جگردار غبطه خواهد خورد
بر تو و بر شجاعت جگرت
شاعر : مرتضی محمودپور
آب از سرم گذشت و عطش تا به سر رسید
در رزمگاه حادثهها این خبر رسید
تنها در این میانه نشستم که ناگهان
بهر دفاع از برِ جانان سپر رسید
من بی سپر اگر متحیر ز خود شدم
با پای سر نشستم و خون برجگر رسید
لازم برای این سفرعشق شد جگر
آمد جگر به همره و گاه سفر رسید
باید برای عاشقیم باور آورم
دیدم در این زمانه بمن بال و پر رسید
پرواز کردم از سر شوق و به صد شعف
بی بال و پر شدم قدحی در سحر رسید
سّر سحر همیشه مداوای دردهاست
آمد طبیب و قصه هجران به سر رسید
شاعر : مرتضی محمودپور
ماييم كه از جامِ ولايت همه مستيم
بت هاي حرم را همه جانانه شكستيم
يك شير از اين بيشه اگر رفته چه باك است
وقتي همه عشاقِ ولايت نِـمِــر هستيم
*********
بیزارم و بیزار زِ اسلام سعودی
زیرا که بود بیخ و بنش دست یهودی
با كشتن شیخی که ز یاران علی بود
رسوا شود این فرقه ی بیگانه بزودی
**********
دلداده ی بر داری و مفتون بلايي
فرزند علي عالمِ پَر پَر ز جفايي
امشب كه زِ اين خانه غريبانه تو رفتي
مهمان شده در محضرِ يارانِ خدايي
**********
تــنـهــا گــناهِ شــيـعه ي مولا محبت است
دنيا بدون عشق علي دارِ وحشت است
ما را به جُـــرمِ «امــرِ به مـــعروف» مي كشند
غـافل زِ اينكه مُردن ما عينِ طا
جان بر کف و سر در برِ یار آوردم
همراه خودم چوبهی دار آوردم
در حفظ حرم سینه سپر آمده ام
سر را ز شعف سرِ قرار آوردم
شاعر : مرتضی محمودپور
چشم می چرخانَد و عمریست نوکر میخرد
عاشقانش را فقط با إذن مادر میخرد
ارث برده از پدر؛ هر بی سر و پایی که نه!
یار؛ با ظرفیّتِ سلمان و قنبر میخرد
حضرتِ گوهرشناس است و چه با حسّاسیت
سنگ نه! هر دل که شد از جنس گوهر میخرد
دوستدارانِ أمیرٱلمؤمنین(ع) را بی حساب
هم در این دنیا و هم در روز محشر میخرد
می پذیرد با عنایت هر که را در حدّ خود
باز را باز و کبوتر را کبوتر میخرد
بی ریا هستند در مجلس! شهیدان را حسین(ع)-
شاعری میگفت از صف هایِ آخر میخرد
«سید ٱلاحرار» یعنی هر که «حُر» شد بُرد کرد
اینچنین یک عدّه ای را جورِ دیگر میخرد
هر که مجنونش شود راهیِ مقتل می شود
آنکه بی «سر» جان دهد٬ ارباب با سر میخر
قلم از شوق دیدارت چه بارانی و لرزان است
زبان شعر من بند آمده؛ حیرانِ حیران است
چنان کوه است زینب(س) وار٬ برگشتی و میدانم
به دست مادرت بی شک گل و آیینه قرآن است
گذشتی از سرت پای دفاع از عمهٔ سادات
تو فهمیدی برای مؤمن این دنیا چو زندان است*
تویی نام آور و در راه حق سینه سپر کردی
منِ بیچاره اما فکر و ذکرم لقمه ای نان است
نگاهم خورد بر تابوتت و روضه مجسّم شد
محرّم آمدی! عشقِ تو سالارِ شهیدان است
هوا پاییزی و چشم انتظار تو نجف آباد
به چشمم اشک شوق است و نگاهم شهر گیلان است
در آغوشش تو را گم کرد! اما خوب پیدا کرد...
تو برگشتی و خاکِ سوریه دلتنگ ایران است
گرفتی از کنار پنجره فولاد حاجت را
شها
