اشعار و سبک های فرزندان حضرت زینب

بغض نگاه خسته تان، ای مسیح من

مانند سنگ؛ شیشه ی قلب مرا شكست

دار و ندار زندگیم نذر خنده ات

غصه نخور، كه ارتش زینب هنوز هست

***

در راه پاسداری آیین كردگار

عمریست در كنار شما ایستاده ام

این بچه های دست گلم را ز كودكی

من با وضو و حبّ شما شیر داده ام

***

سر مست باده های طهورایی توأند

شمشیرِ دستِ هر دو شان تیز و صیقلی است

پروانه وار منتظر اذنِ رفتنند

رمز شروع حمله شان ذكر یا علیست

***

ای پادشاه - تا تو رضایت دهی- ببین

سر بند یا علی به سر خویش بسته اند

بر فوت و فن نیزه و شمشیر واقف اند

چون پای درس ساقی لشگر نشسته اند

***

عباس گفته: خواهرمن! مرحبا به تو

این مردهای كوچك تو، شیر شر

• پنج شنبه
• 9
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:49
• نوشته شده توسط
• علی

زینب که بود عالم غم را خدای صبر
در غربت دیار ستم آشنای صبر
معنا گرفت ماتم عظمی چو جاگرفت
بر شانه‌های زینب کبری همای صبر

مجموعه‌ی مصائب دنیا به او رسید
ایوب هم نبودچو او مبتلای صبر
در کودکی بدید که در کوچه‌های شهر
سیلی زدند مادر او را برای صبر
تا تیغ کینه فرق پدر را دو نیمه کرد
دختر گذاشت بر سر زخمش دوای صبر
از زهر فتنه جان برادر چو پر کشید
خواهر کشید بر سر و چشمش عبای صبر
خارج شد از منی به تمنای کربلا
تا کربلا بگشت برایش منایِ صبر
خون‌های کربلا همه می‌گشت پایمال
تا زینبی نداشت به لب کیمیای صبر

شاعر:اسماعیل علیان

• پنج شنبه
• 9
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 14:22
• نوشته شده توسط
• علی

اگر که درد تو در ناله ام اثر دارد
و گر که از دل من روح تو خبر دارد
مزن به سینه ی من دست رد، نباید دید
برادری به دلش این همه شرر دارد

اگر چه خواهر تو بی بضاعت است اما
ببین میان بساطش دو تا پسر دارد
یکی برای رسیدن به اکبر و قاسم
که شوق و شور پریدن به بال و پر دارد
که دیگری که امید دلش به اذن شماست
که ذره ای غمت از روی سینه بر دارد
و من تعجب از این می کنم، نمی دانم
برادرم به زبان نه چرا دگر دارد
برای نجمه و لیلا اگر نیاوردی
همین که نوبت من شد هزار اگر دارد؟
حلالشان شده شیرم که خونشان ریزد
به پای خون خدا پس نگو خطر دارد

شاعر:حامد خاکی

• پنج شنبه
• 9
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 14:27
• نوشته شده توسط
• علی

دوباره در دل من خیمه عزا نزنید
نمک به زخم من و زخم خیمه ها نزنید
شکسته تر زمن پیر دیگر اینجا نیست
مرا زمین زده است اکبرم شما نزنید

برای آنکه نمیرم ز شرم مادرتان
میان این همه لبخند دست و پا نزنید
خدا کند که بگوید کسی به قاتلتان
فقط نه اینکه دو بی کس دو تشنه را نزنید
که در برابر چشمان مادری تنها
سر دو تازه جوان را به نیزه ها نزنید

شاعر:حسن لطفی

• پنج شنبه
• 9
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 14:29
• نوشته شده توسط
• علی

کاش مشمول دعاهای پیمبر بشویم
باز هم باعث خشنودی مادر بشویم
نکند دیر شود لحظه پرواز از خاک
کاش ما هم بپریم و دو کبوتر بشویم

پس بگیرید زما منصب سرداری را
قصدمان است در این معرکه بی سر بشویم
آبرویی که خدا داه به ما می ریزد
اگر از قافله جا مانده و آخر بشویم
ما نداریم بهایی مگر از لطف خدا
پیشمرگان علی اکبر و اصغر بشویم
قدر یک پلک زدن مانده که در عرش خدا
زائر فاطمه و ساقی کوثر بشویم

شاعر:محسن مهدوی

• پنج شنبه
• 9
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 14:31
• نوشته شده توسط
• علی

قامت کمان کند که دوتا تیر آخرش
یک دم سپر شوند برای برادرش
خون عقاب در جگر شیرشان پر است
از نسل جعفرند و علی این دو لشکرش

این دو ز کودکی فقط ایینه دیده اند
آیینه ای که آه نسازد مکدرش
واحیرتا که این دو جوانان زینبند؟
یا ایستاده تیغ دو سر در برابرش
با جان و دل دو پاره جگر وقف می کند
یک پاره جای خویش و یکی جای همسرش
یک دست گرم اشک گرفتن ز چشمهاش
مشغول عطر و شانه زدن دست دیگرش
چون تکیه گاه اهل حرم بود و کوه صبر
چشمش گدازه ریخت ولی زیر معجرش
زینب به پیشواز شهیدان خود نرفت
تا که خدا نکرده مبادا برادرش...
زینب همان شکوه که ناموس غیرت است
زینب که در مدینه قرق بود معبرش
زینب همان که فاطمه از هر نظر شده

• پنج شنبه
• 9
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 14:33
• نوشته شده توسط
• علی

افزون ز تصور است شیدایی من

این شور و شر زیاده تر خواهی من

می بخشی اگر کم است اما بپذیر

این هم دو پسر تمام دارایی من

شاعر: صابره سادات موسوی

• دوشنبه
• 13
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 12:52
• نوشته شده توسط
• علی

دو گل آورده بُد از بوستانی با صفا زینب

که تقدیم امیر خود کند در کربلا زینب

دو شیر از بیشه ی شیران اولاد ابو طالب

به ایشان یاد داده رسم جنگ مرتضی زینب

دو گل آورده بُد از بوستانی با صفا زینب

که تقدیم امیر خود کند در کربلا زینب

دو شیر از بیشه ی شیران اولاد ابو طالب

به ایشان یاد داده رسم جنگ مرتضی زینب

کنار شاه دشت کربلا برد آن دو مه رو را

بزیر لب کلامی گفت با شرم وحیا زینب

برادر گرچه عبدالله زبیماری نشد همره

اگر رخست ندارد بهر تو گردد فدا زینب

برای جانسپاری پیش پایت ای گل نرگس

بیاورده همه داروندار خویش را زینب

سلیمان تحفه ی ناقابل موری تقبل کن

اگر خواهی شود ای ذوالکرم حاجت روا زینب

• دوشنبه
• 13
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 12:54
• نوشته شده توسط
• علی

تا صوت قرآن از لب آن ها می آید

كفر تمام نیزه ها بالا می آید

دجال های كوفه در فكر فرارند

دارد سپاه زینب كبری می آید

سد سپاه كفر را در هم شكستند

تكبیرهای حضرت سقا می آید

انگار كه زخم فدك سر باز كرده

از هر طرف فریاد یا زهرا می آید

خون علی گویان عالم را بریزید

ای دشنه ها، تازه ترین فتوا می آید

آداب جنگ كربلا مثل مدینه است

چون ضربه هاشان سمت پهلوها می آید

ای نیزه داران، نیزه هاتان را مكوبید

روز مبادا،عصر عاشورا می آید

خون گلوشان خاك را بی آبرو كرد

آسیمه سر با طشت خود یحیی می آید

ای تیغ های كند،با تقسیم سرها

چیزی از آنها گیرتان آیا می آید!؟

این اولین باریست كه از پشت خیمه

دارد صدا

• دوشنبه
• 13
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:02
• نوشته شده توسط
• علی

تا هست خدا در دل من کرب و بلا هست

از درد غمت گریه بی چون و چرا هست

این دشت زیارتکده ی منظر توست

بی روی تو عالم همه در آتشِ آه ست

این قدر نگو یار نمانده ست و غریبم

تا دختر زهرا و ابر مرد خدا هست

تو تیغ بده تا که به طوفان غیورم

معلوم شود زینب تو مرده و یا هست

از هل مِن پر سوز تو فهمیده دل من

در قافله ی نیزه سواران توجا هست

هر هاجر خونین جگری هدیه ای آورد

ای کعبه من حال بگو نوبت ما هست؟

تو ناز نفرما که بمیرند به پایت

یک گوشه ی چشمی که کفن پوش دوتا هست

من کار به برگشت پسرهام ندارم

خوش هستم از این که دو نفس با تو مرا هست

شاعر:احرامیان پور

• دوشنبه
• 13
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:12
• نوشته شده توسط
• علی

تا صوت قرآن از لب آنها مي آيد

كفرِ تمام نيزه ها بالا مي آيد

دجال هاي كوفه درحال فرارند

دارد سپاه زينب كبري مي آيد

سدّ سپاه كفر را درهم شكستند

تكبيرهاي حضرت سقا مي آيد

انگار كه زخم فدك سر باز كرده

ازهرطرف فرياد يا زهرا مي آيد

- خون علي گويان عالم را بريزيد-

اي دشنه ها، تازه ترين فتوا مي آيد

آداب جنگ كربلا مثل مدينه است

چون ضربه هاشان سمت پهلوها مي آيد

اي نيزه داران، نيزه هاتان را مكوبيد

روز مبادا،عصرعاشورا مي آيد

خون گلوشان خاك را بي آبرو كرد

آسيمه سربا طشت خود يحيي مي آيد

اي تيغ هاي كند، با تقسيم سرها

چيزي از آنها گيرتان آيا مي آيد؟

اين اولين باريست كه از پشت خيمه

دارد صداي

• دوشنبه
• 13
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:15
• نوشته شده توسط
• علی

همچون غريبه با من دلخسته تا مكن

طفلان خواهرت ز سر خويش وا مكن

يكبار مي شود كه فداي غمت شوند

حالا كه وقتش آمده چون و چرا مكن

دو نوجوان زينب و اين قتلگاه تو

بي بهره ام ز قافله ي كربلا مكن

يك عمر بوده ام همه جا در كنار تو

سهم مرا ز سفره ي سرخت جدا مكن

يكبار كار من به تو افتاد يا اخا

رد قسم به عصمت خيرالنساء مكن

شاعر:سید حمید رضا برقعه ای

• دوشنبه
• 13
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:18
• نوشته شده توسط
• علی

تن من را به هواي تو شدن ریخته اند
علی و فاطمه در این دو بدن ریخته اند
جلوه واحده را بین دو تن ریخته اند
این حسینی است که در غالب من ریخته اند

ما دو تا آینه روبروي یکدگریم
محو خویشیم اگر محو روي یکدگریم
اي به قربان تو و پیکر تو پیکرها
اي به قربان موي خاکی تو معجرها
امر کن تا که بیفتند بپایت سرها
آه- در گریه نبینند تو را خواهرها
از چه یا فاطمه یا فاطمه بر لب داري
مگر از یاد تو رفته است که زینب داري
حاضرم دست به گیسو بزنم- رد نکنی
خیمه را با مژه جارو بزنم- رد نکنی
حرف از سینه و پهلو بزنم- رد نکنی
شد که یک بار به تو رو بزنم- رد نکنی؟!
تن تو گر که بیفتد تن من می افتد
تو اگر جان بدهی گردن من می افت

• دوشنبه
• 13
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:24
• نوشته شده توسط
• علی

هجران گرفته دور وبرم را براي چه؟
خون می کنی دو چشم ترم را براي چه؟
وقتی قرار نیست کبوتر کنی مرا
بخشیده اند بال و پرم را براي چه؟

گر نیستی غریب،مگو پس انا الغریب
صد پاره می کنی جگرم را براي چه ؟
دارد سرت براي چه آماده می شود؟
پس آفریده اند سرم را براي چه؟
زحمت کشیده ام که چنین قد کشیده اند
بر باد می دهی ثمرم را براي چه؟
من التماس می کنم و تفره می روي
شاید عوض کنی نظرم را براي چه؟
از مثل تو کریم توقع نداشتم
اصلا گذاشتند کرم را براي چه؟
باشد نمی روند،ولی جان من! بگو
آورده ام دوتا پسرم را براي چه؟

شاعر:علی اکبر لطیفیان

• دوشنبه
• 13
• شهریور
• 1391
• ساعت
• 13:26
• نوشته شده توسط
• علی

ما به طفلي آستان عشق را در مي زنيم
ما به صحن مادر خود گردِ تو پر مي زنيم
يك طرف ، دستِ تمنّا بهر اذن آورده ايم
دست ديگر از غريبي تو بر سر مي زنيم
ما براي جان فشاني پا فشاري مي كنيم
ما به جاي نا اميدي ، حلقه بر در مي زنيم
آتشيم اما نه از سوز عطش بلكه ز بغض
بر دلِ خصم از شرار تيغ آذر مي زنيم
تا مگر بوسه بگيريم از لبان خشك تو
مي رويم و بوسه بر لبهاي خنجر مي زنيم

• دوشنبه
• 9
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 06:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

غم تو سوخته تا مغز استخوانم را
که برده درد فراق ، اینچنین امانم را
دلم میانه ی میدان و بسته دست و زبان
چگونه رامِ دل خود کنم زبانم را
من از بضاعت خود جز دو گل نیاوردم
قبول درگه خود ساز ارمغانم را
فروختم به بهای محبت تو حسین
گل محمدی گوشه ی دکانم را
بیا و غنچه باغ مرا گلاب بگیر
خدا! نگیر! گلاب «حسین جانم» را
...و پاک باخته بودم ، که پاک یادم رفت
«و ان یکاد پی کودکان بخوانم» را
خوشم که هر دو «امیری حسین» می خوانند
که سربلند تو کردند خاندانم را
سرم به سایه ی محراب توست حالا که
شکسته اند دو گلدسته ی اذانم را
میان سم ستوران فقط خودت دیدی
چنان به باد سپردند دودمانم را
نیامدم پی تشییع تا نبینمشان
برا

• سه شنبه
• 25
• شهریور
• 1393
• ساعت
• 12:21
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

آخرین سر باز کوچک دستهایش را گشود
گرد غم از چهره ی نورانی دریا زدود
بر تن تفتیده ی شن ها شهامت می کشید
نوجوانی که قرار از خیمه ی زینب ربود
سایه ای می خواست تا در خون بخشکد آفتاب
حیدری دستی علم شد در تب کشف وشهود
برق جهل از تیغ ظلمت در هوا رقصد وعشق
آخرین شهر شهامت را در آن صحرا سرود
مثل عباس از وفاپر بود واز ظلمت تهی
تشنه بر دست نجیبش تیغ ظلم آمد فرود
سر به دامان عمو سمت پدر پرواز کرد
سوز لبریز صدایی در فضا پیچیده بود
یک طرف مشکی رها ویک طرف دستی جدا
آسمان آشفته بود از ناله ی یاس کبود
مردهای تشنه هفتاد ودو بار عاشق شدند
هیچ رودی در دل دریای خون دیگر نبود
شاعر:مریم حقیقت

• چهارشنبه
• 18
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 07:33
• نوشته شده توسط
• یحیی

دوتا جوون دارم نذر تو داداشن
بزرگشون کردم برات سپر باشن
اگر از اکبرت خیلی کوچیک ترن
اما وقت نبرد شبیه حیدرن
واویلا حسین – غریب دو دنیا آقا

تموم زندگیمو به پای تو میذارم
ببخش اگر داداش بیشتر ازاین ندارم
منی که بوده ام شریک غصه هات
آرزومه بشن جوونام به فدات
واویلا حسین – غریب دو دنیا آقا

علم به دست میگیرم اگر که تو بذاری
میرم به میدون تا نگن که یار نداری
یه کاری کن بشه روی زینب سفید
بذار که خواهرت بشه مادر شهید
واویلا حسین – غریب دو دنیا آقا

شاعر: میثم میرزایی

دانلود سبک

• دوشنبه
• 22
• آبان
• 1391
• ساعت
• 21:11
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

زینب گرفت دست دو فرزند نازنین
می سود رویِ خویش به پای امام دین
گفت ای فدای اكبر ِ تو جانِ صد چو آن
گفت ای نثار اصغر ِ تو جانِ صد چو این
"عون" و "محمد" آمده از بَهر ِ عونِ تو
فرمای تا رَوَند به میدان اهل كین
فرمود: كودكند و ندارند حرب را
طاقت علی الخصوص كه با لشگری چنین
طفلان ز بیم جان نسپردن به راهِ شاه
گه سر بر آسمان و گهی چشم بر زمین
گشت التماسِ مادرشان عاقبت قبول
پوشیدشان سلاح و نشانیدشان به زین
این یك، پیِ قتال دوانید از یسار
و آن یك، پیِ جدال بر انگیخت از یمین
بر این یكی ز حیدر كرّار مرحبا
بر آن دگر ز جعفر طیّار آفرین
گشتند كشته هر دو برادر به زیر تیغ
شه را نماند جز علی اصغر كسی معین
شاعر

• چهارشنبه
• 18
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 14:12
• نوشته شده توسط
• یحیی

حسین من، کاری نکردم برات داداشم
حسین من، باید قربونی بدم لیلا شم
حسین من، با نجمه سهیم از شهدا شم
آمادهی رزمن گلای خوش نفس خواهرت
قبولشون کن عون و محمدم بشن پرپرت
آقایی کن برا زینب زادهها جون مادرت
برادرم، ثارالله ثارالله ثارالله
حسین من، تسکین دل خواهرُ بده
حسین من، سهم صبر چشم ترُ بده
حسین من، اذن رزم با لشکرُ بده
نوجوونامو ساختم برا سوختن به پای تو
پرورش دادمشون واسه امروز برای تو
ناییشون و لبریز از نی تو و نینوای تو
برادرم، ثارالله ثارالله ثارالله
حسین من، اینقدر به چشمای من زل نزن
حسین من، به این طرف اونطرف پل نزن
حسین من، دست رد به اشک دو گل نزن
چی میشه مثل قاسم برگردونیشون از تو میدون
خ

• شنبه
• 5
• مهر
• 1393
• ساعت
• 16:48
• نوشته شده توسط
• علی

هاجر کرب و بلایم یا حسین
این دو نذری منایم یا حسین
این دو اسماعیل من قربانی ات
تو مکن محرومم از مهمانی ات
این قدر بازی مکن با جان من
نذر خون اکبرت طفلان من
هدیه آوردم برایت یا حسین
هستی زینب فدایت یا حسین
دو علمدار دلیر آورده ام
یا اخا دو بچه شیر آورده ام
بال های جعفر آوردم حسین
بازوان حیدر آوردم حسین
تا شوم در نزد زهرا رو سفید
رخصتی ده که شوم ام الشهید
غم مخور گریان این گل ها شوم
تازه مثل نجمه و لیلا شوم
غم ندارم این دو گل پرپر شوند
پیش مرگان علی اصغر شوند
دوست دارم یا اخا این بچه ها
در پی ات باشند روی نیزه ها
شاعر:رسول زاده

• چهارشنبه
• 18
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 14:19
• نوشته شده توسط
• یحیی

دو خورشید جهان آرا، دو قرص ماه، دو اختر
دو آزاده، دو دلداده، دو رزمنده، دو هم سنگر
دو شایسته، دو وارسته، دو دردانه، دو ریحانه
دو نور دیده در دیده، دو روح روح در پیکر
دو یاس ارغوانی نه، بگو دو آیة قرآن
دو یوسف نه، دو اسماعیل از یک قهرمان هاجر
کشیده شانه بر مو، شسته صورت از گلاب اشک
گرفته چون دو قرآن دخت زهرا هر دو را در بر
به سر شور و به رخ اشک و به کف تیغ و به دل آتش
به سیرت، سیرتِ قاسم، به صورت، صورتِ اکبر
منای کربلا گردیده محو این دو قربانی
نوای نینوا از نایشان بر گنبد اخضر
گرفته دستشان را برده با خود زینب کبری
که قربانی کند در مقدم ثار الله اکبر
بگفت ای جان جان، جان دو فرزندم به قربانت
تو ا

• دوشنبه
• 9
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 06:36
• نوشته شده توسط
• یحیی

عشق زينب با برادر جلوه اي ديگر گرفت
عشق بازي را به رسم عاشقي از سر گرفت
در مدار حق پرستي كو يكي زينب شناس
در مقام بندگي احراز از كوثر گرفت
سكّه عشق و محبت را به نام خويش زد
زان كه از مريم مقام قرب بالاتر گرفت
چادرش نور حجاب نُه فلك تعليم كرد
كي تواند دست دشمن از سرش معجر گرفت
حجر اسماعيل را در كربلا احداث كرد
او كه با قربانيانش سبقت از هاجر گرفت
گيسوي نو باوگان را شانه با لبخند زد
وقت رزم كودكان امداد از حيدر گرفت
تا نكاهد گوهر صبرش به ميدان عَمَل
در حرم دست توسّل سوي پيغمبر گرفت
با شهامت با شجاعت با وقار آمد به پيش
گَرد غربت را به كلّي از رخ دلبر گرفت
مادري را كرد ثابت ، خواهري را داد اوج
سر

• دوشنبه
• 9
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 06:40
• نوشته شده توسط
• یحیی

سرباز های کوچک من! از جلو نظام
آماده باش ایست خبردار احترام
دقّت کنید عرش خدا گُر گرفته است
از شدّت محاصره از زور ازدحام
هر لحظه از ستاد سماوات در زمین
ارسال می شود به شما آخرین پیام
دارد به سمت چشم شما گام می زند
فرماندۀ بزرگ زمین عشق این امام
وقتی که در مقابل چشمانتان رسید
باید رسا بلند بگویید السّلام
آقا به ما اجازه بده تا که ساعتی
شمشیر را برون بکشیم از دل نیام
آقا به ما اجازه بده تا به سر رویم
با یک اشاره سمت همین راه نا تمام
سرباز های کوچک من یا علی به پیش
سرباز های کوچک من یا علی! تمام
شاعر:ایوب پرند اور

• چهارشنبه
• 18
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 14:23
• نوشته شده توسط
• یحیی

نام زهرا اذن میدان می دهد
رخصتِ كوی شهیدان می دهد
هركه نام فاطمه بر لب كند
اقتدا بر سیره ی زینب كند
چونكه زینب شد ز یاری نا امید
سیره ی بابای خود را برگزید
مرتضی با نام زهرا زنده بود
با ولای فاطمه، رزمنده بود
رمز او چون ذكر یا زهرا شود
زینب اینجا زینت بابا شود
لحظه ی رزمندگیِ نوگلان
كرد یاد مادر رزمندگان
یك توسّل در میان خیمه داشت
یك توكّل در مسیر جبهه داشت
نوگلان خویش را تشجیع كرد
نور را در قلبشان توزیع كرد
هر دلی را شور و شینی می شود
از دَم زینب حسینی می شود
چون دل افسردشان را زنده ساخت
از دو آقا زاده دو رزمنده ساخت
یاد تعلیمات اكبر كرد و بعد
فكر تجهیزات آخر كرد و بعد
شعله بر بال و پرِ پروان

• دوشنبه
• 9
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 06:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

دویده ایم که همراه کاروان باشیم
رسیده ایم که در جمع عاشقان باشیم
به شوق اوج گرفتن ستاره آمده ایم
که خاکبوس قدم های آسمان باشیم
شما و این همه غربت، چگونه جان ندهیم؟
خدا کند که سزاوار بذل جان باشیم
دو چشم حضرت مادر دو چشمه باران است
چگونه شاهد این درد بی کران باشیم؟
دویده در رگ ما خون جعفر طیّار
زمان آن شده تا عرش پر زنان باشیم
دو بال سبز پریدن به اذن دست شماست
اگر اجازه دهید از پرندگان باشیم
دو نوجوان فدایی، دو نوجوان شهید
همان که آرزوی مادر است، آن باشیم
شاعر:جواد شرافت

• چهارشنبه
• 18
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 14:53
• نوشته شده توسط
• یحیی

عمریست پای داغ شما گریه می کنیم
با داغ های کرببلا گریه می کنیم
هر شب میان محفل تان حلقه می زنیم
یا سینه می زنیم و یا گریه می كنیم
یك شب نمی شود كه در این بزم بنگری
ما هم كنار صاحب عزا گریه می كنیم
هرجا كه ذكر نام شما هست،كربلاست
فرقی نمی كند كه كجا گریه می كنیم
با عِطر یاس روضه ی تان گرم می شود
با زخم های علقمه تا گریه می كنیم
با گریه های مادرمان شیر خورده ایم
تا گریه كرد دید كه ما گریه می كنیم
آمد محرم و دل ما زار زینب است
آمد محرم و همه جا گریه می كنیم
دو خط از حضرت زینب سلام الله علیها برات بخونم
ملجاء اهل حرم تا ظهر اگر عباس بود
شب نگهبان در کنار نهر علقم زینب است
مدعی دیگر مزن بیهوده لاف

• پنج شنبه
• 10
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 08:39
• نوشته شده توسط
• یحیی

كسی ندیده، آه و زاری تو
جوونم فدای، استواری تو
نمون تو خیمه ،خواهر صبورم
ببین چه كردی، با دل و غرورم
زینبم مگه قلب من از سنگه
از غم گلای تو سینم تنگه
حاصل تو تنهایی از این جنگه
راهیشون نكن ،سوی قتلگاه
خیمه گاه تو، مونده بی پناه
یا حسین،یا حسین،یا حسین
آبرو بخر، پیش خواهرت
یا علی بگو، جان مادرت
جان مادرت،جان مادرت،جان مادرت
میون خیمه،مادری نشسته
به روی عالم،چشم خود رو بسته
میون میدون،میكنن قیامت
كبوترایی ،تشنه ی شهادت
بوسه میزنه خورشید،بر زخمهاشون
چشمه ها شده جاری، از رگ هاشون
میكشه روی خاكا، دست و پاشون
جسمشون میره،سوی خیمه ها
رأسشون میره روی نیزه ها
وآآآآی، وآآآآی، وآآآآی
آبرو بخر پیش خواهرت

• پنج شنبه
• 10
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 08:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

ما دو مرد رهیم
یار ثار اللهیم
در رهت جان دهیم
یا بن الزهرا
اذن میدان بده
شهد جانان بده
زاده زینبیم
یا ابن الزهرا
محرم عشق تو در منا ییم
حا جیان ره کربلاییم
یا حسین یا حسین
ما اسیر توییم تو اسیر خدا
ای شه کربلا
یا ابن الزهرا
جان زهرا قسم
تحفه خواهرت
رد مکن از وفا
یا ابن الزهرا
تاب تنهاییت را نداریم
کربلایی شویم جان سپا ریم
یا حسین یا حسین
گر چه دیر آمدیم
سر به زیر آمدیم
نزد وجه خدا یا ابن الزهرا
ما فدا یی تو عاشق اکبریم
کشته هل اتی
یا ابن الزهرا
ما غلام ابو فاضل تو
زاده زینب و حا صل تو

• پنج شنبه
• 10
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 08:48
• نوشته شده توسط
• یحیی

اخ المظلوم حسین امیر بی لشکرم
ببین دو چشم ترم
حسین وآ آ آ
برای دل من رسیده مهمانی
به نذر تو دارم دو طفل قربانی
فتاده بر پای تو دلم
فدای تو این دو حاصلم
دو طفل ناقابلم
اخ المظلوم حسین
منادیان هدایتند
فداییان ولایتند
حسین وآ آ آ
به عشقت برادر ببین گرفتارم
تمام غمت به جان خریدارم
اگر چه سرباز ساده اند
به تو دل و دیده داده اند همیشه آماده اند
اخ المظلوم حسین
سوزد اگر پر و بال من
ز داغ این دوغزال
حسین وآ آ آ
خزان اگر بچیند ز کینه گلهایم
عزیزم ز خیمه برون نمی آیم
بار غمت روی شانه ام
شرمنده از تو یگانه ام ای یار جانانه ام

• پنج شنبه
• 10
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 08:53
• نوشته شده توسط
• یحیی