شهادت امیرالمومنین علی (ع)

◾شب شهادت امیرالمومنین(ع)

◾در شب بیست و سوم شب‌قدر

بسترش را جمع کردن از میان خانه‌اش

همچوشمعی‌بودحیدر،دختری پروانه‌اش

چشمهایش تا که شد بسته زپا زینب فتاد

ساقی از میخانه رفت و شد تهی پیمانه‌اش

در میان کوفه طفلان یتیم بیکس شدند

سفره‌ها خالی شده دیگر ز آب و دانه‌اش

قدر حیدر را کسی نشاخت غیر از فاطمه

سوخت قلب فاطمه شدعالمی بیگانه‌اش

نیمه‌شب مخفی حسن‌جان این بدن‌رامیبرد

سخت آزارش دهد عدل مجسم شانه اش

با که گویم گشته تکرار شب تشیع یار

آنکه از آتش شرربار است آشیانه‌اش

کوچه و دیوار در گشته مجسم نیمه شب

سیلی و ضرب لگد وان طفلک دردانه‌اش

مرتضی شد راحت و غمها بدوش زینب است

یادم آمد کربلا

• پنج شنبه
• 17
• خرداد
• 1397
• ساعت
• 02:32
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

◾شور سینه زنی
◾شب بیست و سوم
بند اول
شب دلدار و دلبره
شب احیای آخره
شب بخشش از خداست
واسطه فقط حیدره
هرکی دُّر این صدفه بسم الله
هرکی زائر نجفه بسم الله(۲)
بنددوم
شب اشک و شب ماتمه
شب نوحه شب دمه
شب جمعه تو کربلا
روضه‌ی مشک و یه علمه
هرکی‌اهل سینه زنیست بسم الله
هر کی زائر بی‌کفنی‌ست بسم الله(۲)
بندسوم
شب شب راز و نیازه
شب شب سوز و گدازه
شب قرآن سر گرفتن
در رحمت همیشه بازه
هرکی اهل شور و نواست بسم الله
هرکی عاشق کرببلاست بسم الله(۲)

• پنج شنبه
• 17
• خرداد
• 1397
• ساعت
• 09:29
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

درد حیدر دوا شد دیگر حاجت روا شد
جان پاکش به راه. دین اسلام فدا شد
مسجد کوفه گشته خاموش
مرتضی امشب شد کفن پوش
یا علی مولا مولا مولا

مرتضی شیر یزدان گشته راحت زغمها
می‌رود حیدر امشب در جنان سوی زهرا مسجد کوفه گشته خاموش
مرتضی امشب شد کفن پوش
یا علی مولا مولا مولا

مرد مردان عالم رهسپارند شد
پیکر پاک حیدر. در دل خاک نهان شد
مسجد کوفه گشت خاموش
مرتضی امشب شد کفن پوش
یا علی مولا مولا مولا

دیده گریان حسن شد زینبش در محن شد
پیکراطهر او. نیمه شب کفن شد
مسجد کوفه گشته خاموش
مرتضی امشب شد کفن پوش
یا علی مولا مولا مولا

همه جادرعزا شد. کوفه ماتم سرا شد
ناله های یتیمان آه و واویلتا شد
مسجد کوفه گشته خا

• دوشنبه
• 14
• خرداد
• 1397
• ساعت
• 12:36
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

من از جایی خبر دارم که باشد بهتر از جنت
که زیبایی آن چیزی ندارد کمتر از جنت

ندارد شربت و شهد و شراب و شیر و شیرینی
ولی ایوان طلای آن بُوَد مُسکِر تر از جنت

و آدم از بهشت آمد که در آنجا شود مدفون
و جبرائیل هر هفته بیاید با سر از جنت

من از انگور اطراف ضریحش خوب فهمیدم:
شرابِ تلخِ این وادی بُوَد شیرین تر از جنت

به قول اهل معنایی: که گرمایش گنه سوز است
و حتی هست در آب و هوا هم خوشتر از جنت

پناهِ بی پناهان است و گنجِ بی سر و پاها
"نجف" اسم همان جایی که باشد برتر از جنت

نجف درد و نجف درمان نجف پیدا نجف پنهان
نجف آغاز و هم پایان نجف دلبَر تر از جنت

جهان ارزانی اهلش، نجف اما برای من
که شارعُ ال

• پنج شنبه
• 17
• خرداد
• 1397
• ساعت
• 16:10
• نوشته شده توسط
• جواد

رفته ای ونمیرود یاد تو از خیال من

درد فراقت ای پدر کرده خراب حال من

بر سر خاکت آیم وخاک غمت بسر کنم

یاد بقیع ومادرم کرده فزون ملال من

شمع وجود زینبت آب شدست وز غمت

هست دلیل ادعا قامت چون هلال من

خیل یتیم کوفه را همدم ویار بوده ای

شیونشان برای تو شد سبب زوال من

کوفه به هر طرف روم روی تو خاطر آورم

ترک دیار کوفیان بعد تو گشته فال من

مقصد بعدی ام بود خاک مدینه النبی

دخت شهید بودنم می شودم مدال من

آن سخنان آخرت لرزه فکنده جان من

ام مصیبتی شود کرببلا کمال من

زینب خود دعا نما طاقت من فزون شود

تا دم آخرم بود رنج وبلا وبال من

شاعر:اسماعیل تقوایی

• جمعه
• 18
• خرداد
• 1397
• ساعت
• 00:18
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

قلبی که فقط خانه ی دلجوی امیر است
مجنون شده ی طره ی گیسوی امیر است

آن قبله که عشّاق بر آن سجده گذارند
نوری ست که در تاق دو ابروی امیر است

پرواز دَرِ قلعه ی خیبر به همه گفت
این ذره ای از قدرت بازوی امیر است

در معرکه از کفر مسلمان بتراشد
این ویژگیِ چشم هنر جوی امیر ست

غربال کند هر سره از ناسره مولا
این معجزه ی نعره ی یاهوی امیر است

انگور نجف نخل رطب داد به میثم
بر دار سرش روی دو زانوی امیر است

در روز جزا سنجش اعمال خلائق
وابسته به میزان ترازوی امیر است

• جمعه
• 18
• خرداد
• 1397
• ساعت
• 16:22
• نوشته شده توسط
• جواد

از بعد ماجرای زمین خوردنت مرا
دست قضا غریب دو عالم نوشته است
زهرای من ، تو رفتی و از بعد رفتنت
تنها خدا برای دلم غم نوشته است

سی سال می‌شود که بدون تو مانده‌ام
رفتی مرا برای دلم، تا گذاشتی
شهر مدینه شیره‌ی جان مرا کشید
من را میان این همه غم جا گذاشتی

وقتی میان کوچه‌ی بن بست می‌رسم
انگار می‌رسم به دو دست کبود تو
امشب بیا به خانه قلبم سری بزن
خسته شدم عزیز دلم در نبود تو

درد بدی است درد فراق تو و علی
من پیر بودم و ز غمت پیرتر شدم
کردم وصیت، اینکه من از پا فتاده‌ام
سی سالِ پیش، کشته‌ی دیوار و در شدم

عمری است لب گزیدم و کابوس کوچه‌ها
لحظه به لحظه بال و پرم را شکسته است
تیغی که در سجود، شکسته س

• پنج شنبه
• 17
• خرداد
• 1397
• ساعت
• 10:53
• نوشته شده توسط
• جواد

کوچه در کوچه دلم ریخته بر دور و برت
چقدر خون جگر میرود از فرق سرت

پیش من راه برو بی کمکِ از حسنین
باورم نیست چنان تا شده امشب کمرت

ناله ی سوخته ی فزت و رب الکعبه
پرده بر داشته از راز دل خون جگرت

چشمت از ضربه شمشیر چه کم سو شده است
مثل زهرا شده دستان تو چشم دگرت

پنجه بر شانه ی دیوار نکش راه برو
پهلوی زخمیِ یاس است مگر در نظرت؟

مجتبی باز عصای دگری گردیده
خوب در کار عصا تجربه دارد پسرت

حتم دارم که در ان لحظه تیغ و محراب
اتش و داغی مسمار شده جلوه گرت

• یکشنبه
• 3
• تیر
• 1397
• ساعت
• 20:41
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

یا علی چشم تو نازم که بهشت دگر است
گرد و خاک ره تو اختر و شمس و قمر است

تو که جای خودت ای شیر خدا در مردی
قنبرت از همه دهر به والله سر است

بیشتر شک به خدایی تو مولا بکند
هرکه از شان حقیقی شما با خبر است

لشگری دید تو را و سپر انداخت زمین
صف مژگان تو لشگر شکنی بس قَدَر است

تیغ ابرو که چنین آخته ای یعنی که
جان عشاق علی در همه جا در خطر است

روسپید است اگر دُر نجف در حرمت
هر عقیقی ز غم دوری تو خونجگر است

«پله پله به ملاقات خدا می آید»
قدمی که طرف شهر نجف در سفر است

بس که ازعشق به تو دل شده سرریز ببین
صدف دیده چطور از غم تو پر گوهر است

هر زمین خورده علی گفت و علی بالش داد
دستگیری که خودش خست

• پنج شنبه
• 17
• خرداد
• 1397
• ساعت
• 11:45
• نوشته شده توسط
• جواد

در جهان گذران با همه ادوارش
خوش خماری است که بر داد رسد خمّارش

غیر پینه به جبین هیچ نجوید به جهان
زاهدی را که بود از می گلگون عارش

چه غمم هست ز تکفیر در آن شهری که
شیخ از خانه برون آمده با زُنّارش

قصه قسمت و رخصت به خرابات مگوی
ساقی آن را که طلب کرد کند دیدارش

آتش شمع شود روزی پروانه او
تا که گیرد ز غمش نور، شب اغیارش

الغرض سوخت دل ما ز نگاه ساقی
تا بنوشند همه جرعه ای از رخسارش

........بیم افتادن در آتش دوزخ، کفر است
ساقی ام گر شکند توبه ام از اصرارش

روزه ات باز کن ای دل به شرابی که دهد
به یتیم و به اسیر و به گدا افطارش

ای که از میکده شهر نجف می آیی
بر حذر باش که سر می شکند دیوارش

چشم

• پنج شنبه
• 17
• خرداد
• 1397
• ساعت
• 16:12
• نوشته شده توسط
• جواد

از آسمان دو دستش عقاب جمع کند

و با بلندی ایوان سحاب جمع کند

نه اینکه با نظرش ذره آفتاب شود

که دور ذره هزار آفتاب جمع کند

اگر زمین خدا گرد گشته ،واجب بود

که پای خود جلوی بوتراب جمع کند

کدام مزرعه چون مضجع علیست؟ که دل

در آن گناه بریزد ثواب جمع کند

فشار دور ضریحش عرق گرفت ، که او

ز خار هم بتواند گلاب جمع کند

چنان قوی ست حساب علی که ممکن نیست

محب فاطمه را با عذاب جمع کند

محمد رضا رضائی

• یکشنبه
• 7
• مرداد
• 1397
• ساعت
• 10:12
• نوشته شده توسط
• جواد

بشنوید ای عاشقان احمد روایت میکند
هر که میگوید علی دارد عبادت میکند

یا علی ، شد بر تو نازل روح همراه ملک
مطلع فجر از جبین تو روایت میکند

لیله ی قدر است افضل از هزاران ماه اگر
قدر ، از زهرای تو کسب فضیلت میکند

پاک میگردد دو گوشی کز ثنایت بشنود
پاک میگردد زبانی کز تو صحبت میکند

گر که خلقت جمع گردد بر تولایت ، خدا
شعله های نار را سرد و سلامت میکند

دوستش دارد خدا و دوستش دارد رسول
هر که بر آل تو ابراز محبت میکند

خیر هر کس را که میخواهد خداوند علیم
دوستی ی تو به قلب او عنایت میکند

آیه ی اکملت بر دوش نبی تکلیف بود
دین به تایید تو تکمیل رسالت میکند

سه هزار و سه ملک بر تو سلام آورده اند
در شبی

• چهارشنبه
• 1
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 17:54
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

امشب شهر کوفه عزا گرفته
امیرالمومنین شفا گرفته

شد اول مظلوم قتیل و مسموم
یا صاحب الزمان عجل ظهورک

__________

بابای یتیمان چه غریبانه
از خانه میرود اما شبانه

شد دفن مولا مانند زهرا
یا صاحب الزمان عجل ظهورک

• چهارشنبه
• 1
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 18:00
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

ای شکسته دل از گریه هایت
تو دل دخترت را شکستی
مزن ای میهمان حرف رفتن
بعد مادر امیدم تو هستی

آه ابتا یا مظلوم

ای محاسن سپیدی که بر تو
نمک و نان شد افطار آخر
چقدر غربتت دیدنی شد
چقدر خالی است جای مادر

آه ابتا یا مظلوم

• چهارشنبه
• 1
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 18:02
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

فاتح خیبر و کنج بستر
کودکان تو باور ندارند
داغ بابا چه سخت است برای
کودکانی که مادر ندارند

آه الوداع یا حیدر

باور اینکه بند کفن هم
دست شیر خدا بسته سخت است
غسل فرق شکسته شبیه
غسل پهلوی بشکسته سخت است

آه الوداع یا حیدر

• چهارشنبه
• 1
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 18:09
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

فراق
ضربه ای خورد مرتضی از پشت
آخرین سجده اش به خون آغشت

ابن ملجم نکشت او را، بل
درد دل از فراق زهرا(ع) کشت

• شنبه
• 4
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 04:27
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

◾شور سینه زنی
◾شبهای قدر
◾شهادت حضرت علی(ع)

◾بنداول
ذکر علی روی لبم
به سینه‌ام جلا میده
سینه‌ی پر درد منو
فقط علی شفا میده
تا که میگم علی علی
به من ایون طلا میده
بعد نجف آقام علی
برات کربلا میده
لیله‌‌ی‌قدر اومده و
بنده‌ی روسیاه اومد
بنده‌ی بیچاره ببین
به پیش پادشاه اومد
حیدریاعلی‌مدد(۴)

◾بنددوم
بار گناه و معصیت
به جان من شرر زده
آتیش غفلت بخدا
شرر به بال و پر زده
شعله‌کشیده‌ازغضب
شرربه‌خشک‌وتر زده
ببخش اگر گناهی
از بنده خسته سر زده
اغفرلنا یا‌ذالاولی
نیمه‌ی شب در میزنم
دم از ولای مرتضی
ساقی کوثر میزنم
حیدریاعلی‌مدد(۴)

◾بندسوم
هرچی میگم علی علی
این ذکر تمومی نداره
از دیده‌ی بارانیم
اشک محبت

• شنبه
• 4
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 16:15
• نوشته شده توسط
• حاج مرتضی محمودپور

#نذر_غربت_مولا_علی_علیه_السلام

ای شیرِ بدر و خیبر رفتی خدا نگهدار
مظلومِ عالم حیدر رفتی خدا نگهدار
ای هم نشینِ غمها دیدی که بیقرارت
شد دخترِ پیمبر رفتی خدا نگهدار

ای شمعِ جانم از چه امشب تو بیصدایی
چشمانِ کوچه در رَه مانده که تو بیایی
شد پرسشِ یتیمان بابا چرا نیامد؟
اشک از دو دیده جاری آهَ از غمِ جدایی

قلبِ مرا شکسته فرقِ شکسته ی تو
بازوی ناتوان و از هم گسسته ی تو
ای بیقرارِ ایتام ماندی به بسترو حیف!
دیگر رمق ندارد پاهای خسته ی تو

وای از غمِ فراقت، اشکِ سحر در آمد
داغی دِگر به قلبِ محراب و منبر آمد
ای ماهِ کعبه پا شو سجاده بی قرار و
از ماذنه صدای الله و اکبر آمد

عالم سراسر امشب از غم شده

• یکشنبه
• 5
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 13:30
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹

یا علی در پیش زینب حرفی از رفتن مگو

دخترت طاقت ندارد کن حذر زین گفت و گو

فکر هجران می نماید جان او را زیر و رو

اشک خونین را ببین می ریزد از چشمان او

******

حرفی از رفتن مزن زینب توانش می رود

حرفِ جان دادن مگو از سینه جانش می رود

با نگاه بر چهره ات اشک روانش می رود

صحبت هجران مکن آخر امانش می رود

بُغضی از اندوه و غم در چهرة زینب ببین

اشک سرخش را روانه از دوچشمان بر زمین

داغِ مادر در درون دارد هنوزم آتشین

کُن ترحّم حال او جان امیرالمومنین

یا علی در پیش زینب حرفی از رفتن مگو

******

از همه غمگین تر است زینب کنار بسترت

دم به دم سازد مداوا زخم خونین سرت

ای یل خیبر گشا ، بگشا دو چشما

• یکشنبه
• 5
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 17:09
• نوشته شده توسط
• محمدرضا سروری

رفتی و مولا جای تو خالیست داد از جدایی داد از جدایی

بی تو نصیبم ، آشفته حالیست داد از جدایی داد از جدایی

دوری ز یادت ، امرِ محالیست ، داد از جدایی داد از جدایی

******

ای مهربانا ، داغ فراقت ، سوزد درونم

در حسرت آن ، مهر نگاهت ، لرزد ستونم

همرنگ مهتاب ، گردیده چشم ِ، لبریز خونم

هر لحظه هر جا ، یادت نمایم ، ای با محبت

ماه رُخت را ، جویم به مسجد ، در قاب غیرت

بر منبر خون ، دوزم دو دیده ، با اشک حسرت

بی تو نصیبم ، آشفته حالیست داد از جدایی داد از جدایی

رفتی و مولا جای تو خالیست داد از جدایی داد از جدایی

******

داغت ربوده ، تاب و توان از ، ویرانه خانه

جای تو پیداست ، در جایِ جایِ ، آن

• یکشنبه
• 5
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 17:12
• نوشته شده توسط
• محمدرضا سروری

علی را لحظه پرواز آمد یتیمان را یتیمی باز آمد

دوباره غصه از آغاز آمد یتیمان را یتیمی باز آمد

دل خون با عزا دمساز آمد یتیمان را یتیمی باز آمد

غم هجران یک همراز آمد یتیمان را یتیمی باز آمد

******

دوباره داغ بر دلها نشسته

جبین شاه مظلومان شکسته

علی سلطان مظلومان عالم

دو چشم خود بر این دنیا بسته

امید دیده های بی پناه رفت

نشاط سینه های بی گناه رفت

علی مولود کعبه بود و زیبا

درون مسجد و در سجده گاه رفت

دوباره غصه از آغاز آمد یتیمان را یتیمی باز آمد

علی را لحظه پرواز آمد یتیمان را یتیمی باز آمد

******

علی پر زد ز دنیا عاشقانه

یتیمان دیده بر راهند شبانه

که از نان آور شب های کوفه

بگیر

• یکشنبه
• 5
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 17:17
• نوشته شده توسط
• محمدرضا سروری

ز جای خود برخیز ای تاج سر من، علی جان پدر من

شکسته از داغ هجرت کمر من ، علی جان پدر من

نمی روی یک لحظه از نظر من ، علی جان پدر من

غمت نموده نو ، داغ مادر من ، علی جان پدر من

******

تو رفتی و داغت بر دلم نشسته

غم فراق تو ، پشت ما شکسته

مهِ شب تنهایی ، عزیز جانم

دو دیدگانم را اشک غصه بسته

سرای دل ، بی رویَت ، به رنگ غم شد

صفای دل ، از داغت ، به سینه کم شد

کجای دل ، این داغ گران گذارم

هوای دل ، از ماتم ، به دیده نم شد

غمت نموده نو ، داغ مادر من ، علی جان پدر من

ز جای خود برخیز ای تاج سر من ، علی جان پدر من

******

دلم گرفته بابا ، امان ز دوری

غمت ربوده از سینه ام صبوری

شدم چنان ش

• یکشنبه
• 5
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 17:19
• نوشته شده توسط
• محمدرضا سروری

فاطمه ام البنین دست تو می سپارم دست علمدارِ دین
همسر مهرآفرین پیش تو میگذارم ودیعه شش یار دین
این نفس آخرین غصه دگر ندارم جز غم سالار دین
******
فاطمه ام البنین همسر مهرآفرین
دست تو می سپارم دست علمدارِ دین

ای که پس از فاطمه زیبنده ترین همسری
مونس تنهایی سلطان عرب ، حیدری
مهر و وفای تو ستایم که نمودی به جان
بهر چهار کودک بی مادر من ، مادری

فاطمه ام البنین دست تو می سپارم دست علمدارِ دین
******
فاطمه ام البنین همسر مهرآفرین
دست تو می سپارم دست علمدارِ دین

بار سفر بسته ام از دار فنا می روم
لحظة مرگم شده از نزد شما می روم
موسم دیدار دگر باره به جنّت بُوَد
" فُزتُ به رَب" خواندم و رو سوی خدا می

• یکشنبه
• 5
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 17:37
• نوشته شده توسط
• محمدرضا سروری

هم آسمان هم ماه کوفه گریه می کرد
بر غربت او چاه کوفه گریه می کرد

امشب در و دیوار نالیدند تا صبح
از بی کسی یار نالیدند تا صبح

محراب و منبر تا سحر بیداد کردند
امشب یتیمان از جگر فریاد کردند

امشب علی مدهوش عطر یار گشته
مانند زهرا دست بر دیوار گشته

امشب علی با مجتبی گرم سخن بود
گویا سخن از تیرباران حسن بود

امشب به عباسش سپرد ای نور عینم
از بعد من جان تو و جان حسینم

امشب علی حرف دلش با دیده می گفت
از خنجر و از حنجر ببریده می گفت

امشب علی بر زینب و کلثوم رو کرد
از پیکر و از نعل تازه گفتگو کرد

امشب علی حرفی به لب از بوریا داشت
شکوه ز دست ساربان بی حیا داشت

امشب علی از دختر دردانه می گفت
از ر

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 12:50
• نوشته شده توسط
• محمود اسدی

جانم آمد بر لب از غم تو زینب
از پریشانی تو شده روزم چون شب
دخترم گریه نکن قلب مرا می شکنی
صبر کن تا که بگویم به تو امشب سخنی
دخترم باش صبور
ای عزیز دل و جان مکن اینقدر فغان
من دگر رفتنی ام ولی آرام بمان
طاقتی نیست به تن تا که ببینی سر من
وای از راس بریده روی نی دختر من
دخترم باش صبور
گر سرم بشکسته تن ضعیف و خسته
مخوری غم،پدرت گر زپا بنشسته
سر بشکه ام از اوج بلاها شد دور
سر پر خون حسینم برود کنج تنور
دخترم باش صبور

• دوشنبه
• 6
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 17:54
• نوشته شده توسط
• محمود اسدی

#نذر_غربت_خورشید_ولایت

بسوز ای شمعِ غم امشب، بساطِ غم مهیا هست
بسوز امّا تو با حسرت، شبِ هجرانِ مولا هست

بسوز ای شمعِ غم امشب، ولی آرام و آهسته
که امشب دخترش زینب، دلش بیتابِ بابا هست!

#هستی_محرابی

• سه شنبه
• 7
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 16:14
• نوشته شده توسط
• ۰۹۱۱۳۵۲۶۵۲۹

گردیده نازل داغ عظیمی
آل علی و درد یتیمی
امشب بر یتیمانش همه
زنده شد عزای فاطمه
آه و واویلا واغربتا...

کوفه از امشب مولا ندارد
حضرت زینب بابا ندارد
گوید با سوز و با نوایی
ای وای از داغ بی بابایی
آه و واویلا واغربتا...

دختری هم در کنج ویرانه
غصهٔ قلبش شد بیکرانه
بابا همچون لاله پژمردم
بابا نبودی سیلی خوردم
آه و واویلا واغربتا...

• سه شنبه
• 7
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 16:36
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

امشب این خانه باز پُر شده از
گریه و سوز و آه دلشوره
حال اُم‌البنین تماشایی است
گاه اشک است و گاه دلشوره

مادری بود سر به زیر و علی
که تَرَک خورده بود احساسش
همه بودند دور بسترش اما
دَمِ در ایستاده عباسش

تا بُریده نَفَس نَفَس میزد
گریه در‌ بینِ خانه می‌اُفتاد
مردِ خیبر مقابلِ زینب
هِی سَرش رویِ شانه می‌اُفتاد

گفت آقا شب وصال است و
دلخوشم با صدایِ زهرایم
همه از دورِ بسترم بروند
همه جز بچه‌های زهرایم

* * *

سر ‌به زیرِ رشیدِ این خانه
سمتِ در داشت جان به لب می‌رفت
دست بر سینه داشت آهسته
رو به بابا عقب عقب می‌رفت

ناگهان گفت جانِ بابا باش
پیشِ من پیشِ خواهرانِ حسین
ای تمامِ وصیتم عباس
جانِ تو جا

• سه شنبه
• 7
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 18:57
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

حسن زخمِ سرت را بست اُفتاد
لباسِ آخرت را بست اُفتاد
حسن حالِ مرا می‌دید پیشَت
دو چشمِ دخترت را بست اُفتاد

(حسن لطفی ۹۸/۰۳/۰۶)

• سه شنبه
• 7
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 19:02
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

چرا امشب به بستر جان نداری
ندارم هیچ باور... جان نداری
سَرَت برشانه‌ات می‌اُفتد ای وای
بمیرم مثلِ مادر جان نداری

بخوان روضه که خون شد حاصلِ تو
که خون می‌جوشد از درد و دلِ تو
شبیه قاتلانِ مادرم باز
به من خندید بابا قاتلِ تو

بخوان روضه عصایش را شکستند
غرورِ مجتبایش را شکستند
بخوان ای سر شکسته نیم روزی
زدند و هفت جایش را شکستند

دو دستش رویِ سینه با ادب رفت
تو گفتی فاطمه با تاب و تب رفت
همینکه نامِ زهرا را شنید او
سرش پایین به سمت در عقب رفت

به او گفتی امانِ زینبم باش
بمان عباس جانِ زینبم باش
اگر حتی به رویِ نیزه رفتی
به نیزه سایبانِ زینبم باش

کنارش باش کمتر غم ببیند
که با تو دردها را کم ببین

• سه شنبه
• 7
• خرداد
• 1398
• ساعت
• 18:59
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور