شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)

دیگر کنار بستر من دیده تر مکن

درد دل غریب مرا بیشتر مکن

وقتی که من به روی تو در باز کنم

این قدر بر زمین ز خجالت نظر مکن

هنگام غسل دادن و دفنم فقط علی

یک تن ز دشمنان خودت را خبر مکن

اصلا چرا تو این همه غمگین نشسته ای ؟

زانو بغل مگیر مرا خون جگر مکن

با زینبم وصیت من شد که بعد از این

از کوچه های تنگ مدینه گذر مکن

بانوی خانه ی توأم و کار می کنم

پرسش از این خمیدگی و این کمر مکن

در کوچه هم مغیره به تو خنده می کند

از کوچه ای که می گذرد او گذر مکن

راحت برو به بستر خود خواب ناز کن

شبها کنار بستر من دیده تر مکن

منبع سایت شیعتی

محمد حسن بیات لو

• چهارشنبه
• 9
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 12:08
• نوشته شده توسط
• جواد

چون چشمه که آهنگ سفر داشته باشد
می خواست که چشم از همه برداشته باشد
راهی نگشوده است که ذاتش بشناسیم
این خانه ،محال است که در داشته باشد

اوصاف بهشت از دل زیبایش چه پرسند؟
مقصد مگر از خویش خبر داشته باشد؟
باید که خلیلش شکفد در پس شعله
آن باغ که از خطبه ،تبر داشته باشد
در خجلت آن که سپری صرف عروسی است
می خواست که از سینه سپر داشته باشد
خاموشی اش آبستن طغیان وخروش است
آن کوه که آتش به جگر داشته باشد
حتی به تخیل نتوان گفت که این زن
جز هیبت عاشورا،پسر داشته باشد
یک سر نشود راست به هنگامه پیکار
از آه اگر تیغ دوسر داشته باشد
تقدیمی گلزار شکیبایی مولاست
درسینه گل زخمی اگر داشته باشد
جواد محمد زمانی

• چهارشنبه
• 16
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 18:23
• نوشته شده توسط
• محمد کاظم زاده

اصلا بعید نیست که یک مرد محترم

را با دو دست بسته ببینیم باز هم

با چشمهای خیره نگاهش کنیم و او

چیزی به ما نگوید و ما مردم شکم

بعد از غذا که از جگر او شده درست

با چشمهاش قهوه و چایی کنیم دم

حتی بعید نیست که این مرد مدتی

از ما کمک بخواهد و ما نیز لا جرم

عمدا به روی خویش نیاریم و هر کدام

با اکتفا به این کلمه با " نمی رسم"

محکم کنیم قفل در و توی رختخواب

دعوا کنیم بر سر ایجاد یک عدم

شمشیرهایمان که فقط زنگ میخورند

آئینه هایمان همه کورند ، دست کم

یا که نایستیم و نخندیم اینچنین

ــ سینه نمی زنیم اگر زیر این علم ــ

یا محض غیرتی که نداریم لحظه ای

نیت کنیم پشت در بسته ی حرم

این شعر را همی

• چهارشنبه
• 9
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 12:26
• نوشته شده توسط
• جواد

زمزمه یا شور حضرت زهرا سلام الله علیها

چادر تو روز محشر سایه ی رو سرمه
رضای تو و علی بزرگترین باورمه
من که سربلندم از اینکه شما مادرمی
چی میشه تو هم بگی به همه این نوکرمه

مهر تو تو قلبمه بی حد و بی اندازه
هر کی نوکر تو شد میشه بلند اوازه
یه نگام کن که نگاه تو مسیحا سازه
یا زهرا یا زهرا مدد
۲
دین من یعنی محبته علی و زهرا
عاشقی یعنی نگات باشه به دست اونها
نوکری یعنی همون باشی که زهرا خواسته
مثله سلمان بزاری پاتو جا پای مولا

قدر تو مجهوله و مثله شبای قدره
خاک پای فضه ی مثله ماه بدره
روز محشر روشنه نوکر تو جاش صدره
۳
عاشقه حسینتم تا لحظه ی جون دادن
نوکریه حسنت کار منه مخصوصأ
سرمو تو راه زینبت ی

• سه شنبه
• 17
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 11:38
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

الفاظ ابترند به معنای ژرف تو
کوثر از تو نیست به تفسیر حرف تو
یک قطره است آنچه به وصف تو گفته اند
دریاست آنچه شعله کشیده به ظرف تو

هرچند خالی است زگنبد مزار تو
عالم پراست از تو و راز شگرف تو
هرچند درس صبر و صلابت گرفته ایم
ای کوه،تشنه ایم به باران وبرف تو
همچون سحر به محضر خورشید می رسد
هرکس که نقد عمر نموده است صرف تو
مارا به صرف بار گناهان رها کنی ؟!
این نیست –ای هنوز کرامت –به صرف تو
شاعر جواد محمد زمانی

• پنج شنبه
• 17
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 03:50
• نوشته شده توسط
• محمد کاظم زاده

سبک ۲۱ ـ ذکر / شور ـ خاطرات
خاطرات فاطمه از جلو چشمم نمی ره
هر چی از یادم بره اون شب ماتم نمی ره
دل زارم یه طرف
دیده‌ی تارم یه طرف
هجر یارم یه طرف
غسل نگارم یه طرف
فاطمه فاطمه جان(۴)
کودکان تو دارند با چشم گریون می بینند
چشمای علی دارند ردایی از خون می بینند
شرح بازو یه طرف
کبودی رو یه طرف
همه اینها یه طرف
زخمِ به پهلو یه طرف
فاطمه فاطمه جان(۴)
سر به دیوارم و آستین به دهان فاطمه جان
چه کنم با این همه زخم نهان فاطمه جان
دست لرزان یه طرف
کوثر قرآن یه طرف
منِ بی جان یه طرف
اشک یتیمان یه طرف
فاطمه فاطمه جان(۴)
دیگه فهمیده ام اون ناله که سر دادی چی شد؟
تازه فهمیدم اگر پشت در افتادی چی شد؟
همه غم‌ها

• سه شنبه
• 17
• بهمن
• 1396
• ساعت
• 14:04
• نوشته شده توسط
• حسن فطرس

یک واژه ام نوشته شده در کتابتان
سرمایه ام دعای شب مستجابتان
بانو!شما بهانه خلقت،که می شود.....
آغاز هر چه هست به آغاز نابتان

بوی بهشت می وزد اطراف خانه ات
ازعطر آسمانی سیب گلابتان
آیا نمی شود که نصیب دلم شود
سلمان ترین کرامت یک انتخابتان
یعنی کمی ز لطف شما شاملم شود
یعنی بیاید این دل من در حجابتان
هجده بهار ماندی وحالا نشسته ایم
زانو بغل گرفته به زخم شتابتان
هرگز تب مزار تو پایین نیامده
تا صبحگاه سر زدن آفتابان
شاعر علیرضا لک

• پنج شنبه
• 17
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 04:07
• نوشته شده توسط
• محمد کاظم زاده

زهرا اگر نبود نبی کوثری نداشت
کوثر اگر نبود علی ياوری نداشت
آن خلقت يگانه که ريحانة النبی است .
نوری بود که غير علی همسری نداشت
دريای بيکران عفاف و نجابت است
عصمت بدون فاطمه بهر و بری نداشت
معنای لفظ ام ابيهاست يک کلام
حق بی وجود فاطمه پيغمبری نداشت
بر طاق عرش با خط زيبا نوشته شد
بی فاطمه يتيم عرب مادری نداشت
حيدر دليل خلقت احمد بود ولی
گر فاطمه نبود خدا حيدری نداشت
زهرا اگر نبود دو عالم به پا نبود
بی فاطمه سفينه حق لنگری نداشت
زهرا اگر نبود جهان و جنان چه بود
عرض و سما و مهر و مه و اختری نداشت
امضا نداشت حکم رسالت بدون او
پيغمبری به دهر چنين دختری نداشت
نور الست شافعه صبح محشر است
بی فاطمه از

• چهارشنبه
• 9
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 12:58
• نوشته شده توسط
• جواد

اشک تو شرمنده کرده نام اقیانوس را
آه تو بیرون بریزد ناله محبوس را
باشعاعی ،پرتوی از تو هدایت می شویم
بشکند دستی که می گیرد زما فانوس را

پردهای قلب ما نام تو را حس می کند
می پذیرد جان ما این واژه محسوس را
دستهای مهربان تو چه زود از دست رفت
تا قیامت می گزد دنیا لب افسوس را
اتفاق کوچه باعث شد علی در هم شکست
من در آنجا درک کردم معنی ناموس را
علیرضا لک

• پنج شنبه
• 17
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 04:25
• نوشته شده توسط
• محمد کاظم زاده

این شعر به همراه فایل صوتی سبک آن ارائه شده است و فایل صوتی آن نزدیک به ۲۴ دقیقه می باشد و در آن حاج سعید حدادیان شرح حال روزهای پایانی مادر سادات را می دهد و با نوای جانسوز خود دل عاشقان حضرتش را به درد می آورد.

علاقمندان به روضه می توانند در ادامه همین مطلب فایل صوتی این روضه را دریافت کنند

از همه محبین اهل بیت التماس دعا داریم.

رخ مپوشان زمن وفرصت دیدار مگیر

ماه رخسار علی،پرده به رخسار مگیر

تو بر این سوخته گلزار صفا می بخشی

همه عشق وصفا را،تو ز گلزار مگیر

همه شب تا سحر گاه پرستار توام

تو به جان کندن خود،جان پرستار مگیر

راه اینگونه مرو،ور نه علی می میرد

پیش چشمان علی به دیوار مگیر

• پنج شنبه
• 10
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 17:21
• نوشته شده توسط
• سید محسن احمدزاده صفار

در دل انبیا امید تویی
بر لب اولیاء نوید تویی
آنکه مانند قدر مجهولش
قبر او مانده ناپدید تویی

آنکه اسلام سر فراز از او
و آنکه چون زینب و حسین و حسن
پاک فرزند پرورید تویی
آنکه جزباب و شوهر و پسرش
هیچ مردی ورا ندید تویی
آنکه ذ کر سلامش از معبود
بارها،بارها رسید تویی
آنکه هر روز شرح تاریخش
نهضتی تازه آفریده تویی
آنکه با تیغ احتجاج وبیان
پرده خصم را دریده تویی
آنکه در موج دشمنان تنها
به دفاع از علی دوید تویی
رنج هستی به جان خرید تویی
آنکه در ماتمش به نا گه رنگ
از رخ مرتضی پرید تویی
آنکه بر خاک قبر گمشده اش
کس گل و لاله ای نچید تویی
آنکه در آفتاب،دست عدو
سایبان ورا برید تویی
مکتب زنده ولایت را
اولین

• شنبه
• 12
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 02:52
• نوشته شده توسط
• جواد

زدست اهل مدینه چه خون جگر شده ام
زتیشه های خزان،نخل بی ثمر شده ام
کسی غریبی من را چرا نمی فهمد
شکسته بالترین مرغ خون جگر شده ام

به غیر فضه کسی حال من نمی داند
که دید پشت در خانه بی پسر شده ام
من و فراق پدر باورم نمی آید
خمیده ،خسته ،شکسته ،پس از پدر شده ام
دو روز پیش زنی آمد و نگاهم کرد
گرفت گریه اش از بس که مختصر شده ام
سید محمد جوادی

• پنج شنبه
• 17
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 04:56
• نوشته شده توسط
• محمد کاظم زاده

آتش به جان گلشن طاها فتاده است
غنچه غریب زیر قدم ها فتاده است
کوثر میان شعله آتش نشسته است
زخمی باد حادثه طوبا فتاده است

بابا میان کوچه دلش پشت در مگر
مادر میان معرکه تنها فتاده است
دست فرشته ها همه از غم به صورت است
نقشی کبود بر رخ زهرا فتاده است
فضه برس بداد که مادر زدست رفت
جای درنگ نیست،همین جا فتاده است
بازوی او بگیر و بزن آب بر رخش
از پا به راه یاری بابا فتاده است
بانو نشسته سینه زنان آه می کشد
تا ریسمان به گردن مولا فتاده است
سید محمد جوادی

• پنج شنبه
• 17
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 05:10
• نوشته شده توسط
• محمد کاظم زاده

ستاره بود شب،سینه بود و آذر

مدینه و غم،رحلت پیمبر

دلها هراسان از،غصه ای دگر شد

میان کوچه ها،فتنه شعله ور شد

فتنه ها کردن آهنگ علی

یک مدینه در پی جنگ علی

از دل تنگ علی،خون روان بود

دود بود و دود بود و دود بود

گل میان آتش نمرود بود

وای علی وای علی وای علی(۲)

آشوب مهلکی،با شور عجیبی

می دید آسمان،تصویر غریبی

هجوم لشگر خونخوار سقیفه

بسوی منزل بانوی صحیفه

آتشدر دست صیاد آمده

جبرئیلی که به امداد آمده

شاهد این ماجرا،آسمان بود

فتنه ها کردند آهنگ علی

یک مدینه درپی جنگ علی

از دل تنگ علی،خون فراوان بود

جنون و ظلمتی،در نگاه مردم

پیش در بهشت،شعله بود و هیزم

نهیب شعله ها از دری شکسته

و

• دوشنبه
• 14
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 07:44
• نوشته شده توسط
• جواد

برق دندان ابرهه پیداست
در نگاهش سپاه ظلمت هاست
فکر غصب فدک به سر دارد
باز دنبال شورش و بلواست

چهره سرخ او غضبناک است
به گمانم که در پی دعواست
بسته چون راهزن مسیر مرا
دست هشدار سیلی اش بالاست
کو ابابیل های تو ،یارب
فاطمه بین کوچه ها تنهاست
کینه مرتضی به دل دارد
نفرت از چشم های او پیداست
سیلی اش پایه ریز اصلی
ماجراهای عصر عاشوراست
شاعر وحید قاسمی

• پنج شنبه
• 17
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 05:24
• نوشته شده توسط
• محمد کاظم زاده

ای پرستوی جوان
پر مکش از آشیان
پیش من ای خسته جان
کن نظر بر حال زارم یا زهرا

جز تو من یاری ندارم یا زهرا
ای بهشت آرزوهای علی
در به رویم باز کن
ای دو چشمت دین دنیای علی
هر چه خواهی ناز کن
ای همیشه همدم و همراه من
تکیه گاهم فاطمه
از چه رخ می پوشی از من کن
نگاهم فاطمه
بی تو حیدر بی معینه یا زهرا
بعد تو خانه نشینه یا زهرا
خفته ای در بستر ای بیمار من
فکر رفتن بر سرت
دیده بگشا برمن ای غمخوار من
گو سخن با همسرت
دست گلچین دوخته یک پیروهن
از شقایق بر تنت
از غم خود با علی بر گو سخن
دست من بر دامنت
ای همه بود نبود یا زهرا
ای گل یاس کبودم یا زهرا
ای پرتوی جوان
پر مکش از آشیان
پیش من ای خسته جان
یک شب دیگ

• سه شنبه
• 15
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 03:43
• نوشته شده توسط
• جواد

زبی محلی همسایه های این کوچه
دلم گرفته شبیه هوای این کوچه
حسن بگوپسرم جای امن می بینی؟
کجاپناه بگیرم ،کجای این کوچه؟

بیا عزیز دلم تا به خانه راهی نیست
خدا کند برسیم انتهای این کوچه
از این مکان و از آن دست می شود فهمید
کبود می شوم از تنگنای این کوچه
رسید ،چشم خودت را ببند دلبندم
که پیر می شوی از ماجرای این کوچه
قباله فدکم را بده به من نامرد
نزن،بترس کمی از خدای این کوچه
خدا کند که علی نشنود چه می گوئی
که آب می شود از ناسزای این کوچه
شاعر مصطفی متولی

• پنج شنبه
• 17
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 05:39
• نوشته شده توسط
• محمد کاظم زاده

باقی نمانده چیزی،زان رسم نا خجسته
جز صورتی کبود و،یک بازوی شکسته
بر گرد بستر او،سوزان و پر زنانند
یک شمع نیمه جان و،پروانه های خجسته

واویلا,واویلا,واویلا,وای مادرم
تشییع او اگر چه ,در نیمه شب شد اما
آمد بسی فرشته,از عرش و دسته دسته
آغوش باز مادر ,شدشد جایگاه طفلان
بابام مگر که امشب،بند کفن نبسته
بر روی سنگ قبرش،حک گشته تا قیامت
یاسی که کشته نیلی, با ساقه شکسته
بی بی بی حرم,قبرت کجاست مادر
پشت در با هیچ,بهونه مادر,مادر
زدنت با تازوینه,مادر مادر
به غمت نظاره کردن,مادر مادر
فدکت رو پاره کردن,مادر مادر
مادر,رخ تو گشته نیلی
مادر,کی زد تو رو با سیلی
اونایی که گل می چیدن,مادر مادر
خوبی یاس ندیدن,ماد

• سه شنبه
• 15
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 06:40
• نوشته شده توسط
• جواد

باز هم بنگرم نشانی خویش
پهلو و دست ارغوانی خویش
دستم از شانه هم بود عاجز
اشک بارم ز ناتوانی خویش

غربت مرتضاست می دانم
علت گدیه نهانی خویش
این منم سوخته ز شعله عشق
بین کاشانه جوانی خویش
قامتم چون هلال خم باشد
توی تابوت آسمانی خویش
باز در اشک خود فرو رفتم
باز هم بنگرم نشانی خویش
شاعر رضا جعفری

• پنج شنبه
• 17
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 06:20
• نوشته شده توسط
• محمد کاظم زاده

، یاس کبود حیدرم
در بین دیوار و درم
آتیش گرفته گلپرم،با دست کینه
آی شیعه ها از کی بگم،

از کدوم هتاکی بگم
از چادر خاکی بگم،یا زخم کینه
هر شهری یه رسمی داره،
رسم مدینه اینه
اجر نبی رو می زارن
با میخ داغ به سینه
یا فاطمه،یا فاطمه(3) ،یا فاطمه جان
رد غلاف بر بازویم،
جای لگد بر پهلویم
نشون سیلی به رویم،قاتل من بود
نفس که در شماره شد،
حرفهام دیگه اشاره شد
چیزی که پاره پاره شد،قلب حسن بود
گرد غبار پیری نیست،
که رو موهام نشسته
خونه نشینی علی، کمرم و شکسته
یا فاطمه، یا فاطمه(س)یا فاطمه جان

دانلود سبک

منبع : کتاب زمزمه

برای اطلاع از جزئیات و نحوه تهیه این کتاب ارزشمند بر روی تصویر آن کلیک کنید.

• چهارشنبه
• 16
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 02:57
• نوشته شده توسط
• جواد

چشمات که بسته می شه

می لرزه تن زینب

مادر ببین کنارت,پر پر زدن زینب

مرو مرو مادر-مرو مرو مادر(۴)

دیشب که ناله ات قرار

دل بی تاب بود

از بس که گریه کردم

به غمت خوابم برد

خواب دیدم شفا گرفتی

حاجت و از ,خداگرفتی

دیدم خدا را با قلب شکسته خوندی

نماز صبحت و بازم نشسته خوندی

نون امروز گرفته بوی دستای تو

می خوام امشب موقع خواب

سرم و بذارم روی دستای تو

دیدم امروز خونه رو گلخونه کردی

لباس داداشم و عوض کردی,

موهام مو شونه کردی

دیدم امروز خنده به لبهات اومده

برای نوازش گری دختر کت

رمقی به دستات اومده

نوری به چشمات اومده

تو خوابم باغ بزرگی می دیدم

صدای مهربونت رو توی باغ می شنیدم

دادا

• چهارشنبه
• 16
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 03:48
• نوشته شده توسط
• جواد

گریه نکن که با همه بیماریم علی
قد خم نکرد روح سپیداریم علی
من راز خون سرخ خدایم که تا ابد
در ذوالفقار غیرت تو جاریم علی

مُردی تو از غریبی و من باز زنده ام
شرمنده ام از اینهمه کم کاریم علی
دل بار داغ محسن خود را زمین گذاشت
حالا ببین در اوج سبک باریم علی
من ناگزیر رفتنم آقا حلال کن
همراه نیمه راه مپنداریم علی
گفتم خدا کند که بمیرم ولی چه سود
ترسم که مرگ هم نکند یاریم علی
راه مدینه تا به خدا سبز می شود
در خاک بی نشانه که می کاریم علی
شاعر هادی جانفدا

• پنج شنبه
• 17
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 07:20
• نوشته شده توسط
• محمد کاظم زاده

ماه گردون
دیگه نمی ده نوراگه تو رو بگیری
با بارون چشام میشه وضو بگیری

گل حیدر
شاخه یاس,
اگه بدونی یاس,من قدش کمونه
غم های توی سینه تو اگه بدونه
میشه پرپر
مونس و همتایم,مرهم غمهایم
بی تو من تنهایم،بی تو من تنهایم
فاطمه جان فاطمه جان فاطمه جان
یاور من،
خداکند خدا تو رو ازم نگیره
اگه نباشی پیش من علی می میره
ای حبیبم
فاطمه جان،
همه کس علی تویی خدا گواهه
روز علی بی فاطمه شب سیاهه
ای طبیبم
ای خدای لیلا،بی تو در این دنیا
من غریبم زهرا-من غریبم زهرا
فاطمه جان فاطمه جان فاطمه جان
رسول الله،
اگه ببینی روی فاطمش کبوده
می گه به تو مگه علی باهات نبوده
وای از این غم
فاطمه جان،
نماز تو دل غریبم و شکسته
چرا

• چهارشنبه
• 16
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 06:34
• نوشته شده توسط
• جواد

هرشب که آه تا به سحر گاه می کشم
با اشک شعله بر جگر ماه می کشم
تا باز هم به شکوه نگویند بس کنم
آهسته گریه می کنم وآه می کشم

از رنگ سرخ بستر و از پیچ و تاب من
فهمیده زینبم غم جانکاه می کشم
تا در بروی شوی به لبخند واکنم
خود را به خاک این ره کوتاه می کشم
بازو اگر مدد کندم دور از همه
آب وضوی آخرم از چاه می کشم
با نیمه جانیم شب خود صبح می کنم
با درد سینه ام نفسی گاه می کشم
شاعر حسن لطفی

• پنج شنبه
• 17
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 07:33
• نوشته شده توسط
• محمد کاظم زاده

شبای فاطمیه،هر دلی روضه خونه
غمین وبی قراره،یه مادر جوونه
شبای فاطمیه،دلای غرق افغان
برای عزای مادر،میشه یه بیت الاحزان

شبای فاطمیه،دلم داره بهونه
میشه اسیر داغ،یه قبر بی نشونه
شبای فاطمیه،می شنوه قلب محزون
هر جا زغم بلنده،ناله ی فاطمیون
شبای فاطمیه،عزای ماه بدر
اگر که قدر بدونیم،بهتر زلیل قدر
شبای فاطمیه،مدینه سوت و کوره
آخر فاطمیه ،همون روز ظهوره
شبای فاطمیه،میشه زمان بیعت
بیعت با ولایت،همینجا بین هیئت
شبای فاطمیه،باید بگیم به رهبر
که با اشاره تو،می گذریم از تن سر
شبای فاطمیه،زغصه گل یاس
آروم می گیره قلبم،با شور ذکر عباس

دانلود سبک

منبع : کتاب زمزمه

برای اطلاع از جزئیات و نحوه تهیه این ک

• چهارشنبه
• 16
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 07:21
• نوشته شده توسط
• جواد

جز با غم و درد و غریبی خو ندارم
افتاده ام از پا علی نیرو ندارم
با تو امام بی کس خانه نشینم
دیگر هوای جنت و مینو ندارم

سیلی چنان نور نگاهم را گرفته
در چشم خیس و زخمی خود،سو ندارم
گفتم که اشک از چشم های تو بگیرم
شرمنده ام ای دست حق،بازو ندارم
گفتم که بر خیزم به پایت عفو فرما
آخر دگر ای پهلوان ،پهلو ندارم
محسن همان که چهره اش را هم ندیدم
دیگر تمنایی به غیر او ندارم
شاعر سید محمد جوادی

• پنج شنبه
• 17
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 07:59
• نوشته شده توسط
• محمد کاظم زاده

مادر،مادر،چشات و وا کن
یه بار،برا،خودت دعا کن

وااما وااما وااما
چی میشه برسر من منت بزاری
چی میشه امشب و هم دوم بیاری
چرا برای رفتن،آروم نداری
کبوتر شکسته پر،
خدا کنه که تا سحر
شفابگیری
یه فصل که تو این قفس
انگار که بعد هر نفس
داری می میری
حسین گریه نکن
مادر ایشالله خوب میشه
وااما وااما وااما
مادر،مادر،چشمات و واکن
یه بار،برا،خودت دعا کن
پا شو که نیمه این شب درازه
پاشو که دیگه وقت راز و نیاز
سجادت و آوردم وقت نمازه
پاشو من و صدا بزن
وضو بگیر با اشک من
چادر سرم کن
من و ببر تا آسمون
بازم باهام نماز بخون
کبوترم کن
حسین گریه نکن
وقتی که ذکر لبهات عمن یجیبه
برا دلی دعا کن که بی شکیبه
تو اوج تب می

• چهارشنبه
• 16
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 07:50
• نوشته شده توسط
• جواد

مسیح من
بانوی خانه بار و بساط سفر مبند
در پیش دیده های مه آلوده ام مخند
صیاد مهربان مرو از پیش صید خود
می میرد این پرنده پا بسته در کمند

اسطوره شجاعت اعراب بوده ام
اما مرا نگاه کبودت ز پا فکند
از مردنم سه ماه گذشته مسیح من
قرآن بخوان برای عزای دلم بلند
یکبار بسته گشته دو دستم دگر بس است
با رفتنت دوباره دو دست مرا مبند
وحید قاسمی

• پنج شنبه
• 17
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 12:42
• نوشته شده توسط
• جواد

در خلسه سکوت پر از درد کوچه ها
بانوی خانه ام چه غریبانه می روی
داغت بسی گران و خودت چون پری ز کاه
خیلی سبک به دست و سر شانه می روی

بانوی کم توقع نه سال زندگی
داری چقدر ساده از این خانه می روی
مانند روز آمدنت بی سر و صدا
بی هیچ زرق و برق تو-حنانه- می روی
نیمی زنخلهای مدینه از آن ماست
اما شما چقدر غریبانه می روی
وحید قاسمی

• پنج شنبه
• 17
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 12:48
• نوشته شده توسط
• جواد

ای اجل اینقدر دور لانه ما پر نزن

خانه ای را که درش آتش گرفته در نزن

یابیا و جای مادر جان زینب را بگیر

یا زداغ او شرر بر قلب ما دیگر نزن

هرچه بود از ما گذشت اما بگو صیاد را

صید را خواهی بکش بر لانه اش آذر نزن

خانه مارا عدو آتش زد ویک تن نگفت

شعله از کین بر زیارتگاه پیغمبر نزن

مادر من بار شیشه داشت با خود پشت در

کس نگفتا بی مروت بالگد بر در نزن

دخترش استاده و میلرزد هم چون جوجه ای

تازیانه مادری را در بر دختر نزن

یا به پیش فاطمه دستان مولا را نبند

یا که زهرا را به پیش دیده حیدر نزن

دیدن مادر در این حالت پسر را میکشد

پیش چشمان حسن سیلی تو بر مادر نزن

حسین میرزایی

• چهارشنبه
• 16
• فروردین
• 1391
• ساعت
• 22:12
• نوشته شده توسط
• حیدریم