شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)

منکران قتل زهرا گوش گوش
حامیان قاتل زهرا خموش
قتل دخت مصطفی افسانه نیست
قصۀ شمع و گل و پروانه نیست
آتش افروزی به بیت بوتراب
پیش ما روشن تر است از آفتاب

دارم از اهل مخالف چهل سند
چهل سند جمله صحیح و مستند
که فلانی گفت با حبل المتین
نفس پیغمبر امیرالمؤمنین
کای علی بیرون بیا از خانه باز
بر خلیفه دست بیعت کن دراز
گر ز خانه پای نگذاری برون
ور نیایی جانب مسجد کنون
به خداوندی که جان داد و تنم
خانه را با اهلش آتش می زنم
پاسخش گفتا یکی در آن میان
با چه جرأت از تو سر زد این بیان
هیچ می دانی که در این انجمن
زینبش است و حسین است و حسن
گفت حتی با حسین و با حسن
بایدم این خانه را آتش زدن
او برون استاده مولا

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 11:39
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

ای هــــــــــــــمـــسر والای من
ای یاور بـــــی همتای من
ای هــــــــــــــــمدم شبهای من
زهرای مـن، زهرای من
ای شـــــمــــــع عالم سوز من
ای مــــــاه دل افروز من
بـــــــــی تو سیه شد روز من
داغــــــت زده آتش به تن
ای جـــــــــان و ای جانانه ام
تـــو شمع و من پروانه ام
بین خــــــــــــ‌انه و کاشانه ام
بــــــی تو شده بیت الحَزَن
شب تا سحر سوزم چو شمع
با چشم تو سوزم چو شمع
در هــر گذر سوزم چو شمع
ســــــوزم چو شمع انجمن
ای روح و ریــــــــحان علی
ای ســــــرو و بستان علی
ای مـــــــــــــــــاه تابان علی
بــــی تو رود روح از بدن
شاعر:عباس براتی پور

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 12:31
• نوشته شده توسط
• یحیی

چـــــــــــــــسان کنم این دل شب
بــــــــــــــــــــدن فاطمه ام را کفن
مـــــــــــــــی زند آتــــش به دلم
اشــــکِ چـــــشمان حسین و حسن
بـــــــا غم هجران چکنم ای خدا
بـــــــــــا این یتیمان چکنم ای خدا
اَسماء بـــــریـــــــــــز آب روان
تــــــــــــــــــــــا بشویم بدن فاطمه
هـــــستی مــــــــن رفته ز دست
تــــــــــــــو بـــــــیاور کفن فاطمه
خانه من غرق عزا امـشب است
گریان حسین و حسن و زینب است

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 12:36
• نوشته شده توسط
• یحیی

عــــــــلی آهسته در راز و نیازه
چـــــــــــه سازد بهر تشییع جنازه
بـــــــــــمیرم از غریبی تو مولا
غـــــــــریبم وا، غـریبم وا، غریبا
عــــــــلی زخم رخ او را بشوید
عـــــــــــلی خوناب پهلو را بشوید
علی جان می دهد از داغ زهرا
غـــــــــــریبم وا، غریبم وا، غریبا
یــــــتیمان پیرهن بر لب گرفتند
فـــــــغـــان و ناله را در دل نهفتند
مــــــرو تازه جوان ای مادر ما
غــــــریــبـــم وا، غریبم وا، غریبا
خـدا داند که زهرا بی گناه است
ولی مویش سپید، رویش سیاه است
علی جان می دهد از داغ زهرا
غـــــــــــریـبم وا، غریبم وا، غریبا

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 12:39
• نوشته شده توسط
• یحیی

دلــــم آرامش دیـــــگر نــــدارد
چنــان نـــالد کــسی بـــاور ندارد
بـدان ای دهر زهرا لنگری بود
جـــــــــهان بی فاطمه لنگر ندارد
چــرا شهر مدینه گشته خاموش
سرای مــــــــــرتضی اختر ندارد
الا ای آنـــکه عاشق نام حسینی
حسین بن عـــــــــــــلی مادر ندارد

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 12:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

علی سر در گریبان دارد امشب
عـــــــلی شام غریبان دارد امشب
چــــراغ خانه ها گردیده روشن
کـــــــــــجائی ای چراغ خانه من
اگــــر شمعی کند درد دلم گوش
کُـند در سوختن خود را فراموش
خـــموشی هر چراغی دارد اما
چـــراغ من شده بی وقت خاموش
زمـین از این بدن چیزی نمانده
بـــگیر ای قبر جان من در آغوش

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 12:44
• نوشته شده توسط
• یحیی

کـــــــــــبوتر من مَـــپر ز لانه
مـــــــبر صــــفــا را ز آشـــیــانه
کسی ز حــــــــالم خبر نـدارد
شــــــب غــــــم مـــن سحر ندارد
قمر به حالم ستاره ریــــــــزد
کـــــــــه آســـــــــــمانم قمر ندارد
صفای خانه به خانه بـــرگرد
کـــــــــبوتر مـــــن به لانه برگرد
کـه جوجگانت در انـــتظارند
جـــــــــــــــواب آنـــها، پدر ندارد
عــــلی رهین مـحــبت توست
بــــــــــــدوش او بار منت توست
در انــــتظار حـــمایت توست
کــــــــــه جز تو حامی دگر ندارد
دو زانـــــویم در بغل، نشستم
در انـــــــــــــــــــتظار اَجَل نشستم
که خرمــن جان به دامن خود
بــــــــجــــــــــــــز امید شرر ندارد
تـــ

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 12:46
• نوشته شده توسط
• یحیی

دوبـــــاره شــــب شـــد و ظلمت بـــر آمد
کــــــــنار قــــــــبر زهرا حیدر آمد
ســـــــلام ای بــــــــانوی پـــــهلو شکسته
عـــــــــلی را بین سر قبرت نشسته
بــــــــــه خــــــــانه مـی روم رویت ببینم
بـــــــــریزم اشک و با زینب نشینم
بـــــــــخواب آرام ای مـــــــــــــــاه یگانه
نــــــــــخواهی خورد دیگر تازیانه
بـــــــــخواب آرام بـــــــــــا رخـسار نیلی
بــــــــه پیغمبر نشان ده جای سیلی
بـــــــــخواب آرام ای نــــــــــور دو عینم
کـــــــــــــه من شبها پرستار حسینم

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 12:50
• نوشته شده توسط
• یحیی

الا ای مــــــادر پـــهــلــو شکسته
کـــه دشمن رشته عمرت گسسته
ز جــــا برخیز و ببین گرد یتیمی
بـــــه رخسار عــزیزانت نشسته
یــــتیمانم دگـــــر مــــادر ندارند
بــه جــز آه و دو چـــشم تــر نـــدارند
یـــتیمانم بــکن از گـریه خاموش
حُــسینم را مـــکن هــرگـــز فراموش

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 12:57
• نوشته شده توسط
• یحیی

در کودکی شد قسمت من خانه داری
هم خانه داری می کنم هم سوگواری
گـــریـــم بـــرای نـــــور دو عـیـنـت
هــر شب دهـــــم آب دســت حسینت
دیشب دعــا کردی اجل جانت بگیرد
امشب دعــا کن دخترت زینب بمیرد
دیشب تــــــو بــــودی انـــــدر کنارم
امشب بــــه دیــــوار ســر می گذارم
دیشب نشستی گیسویم را شانه کردی
امشب در آغوش لَحَد کـــاشانه کردی
دیشب گــــرفـتـی اشــکــم ز دیـــــده
امشب ز داغـــت پـــشــتـم خــمـــیـده
دادی بـــه دست زینبت با آه و زاری
پـــیـــراهــن خونین خود را یادگاری
آن پـیـرهـن را هـــرگـــز نــــشــویم
تـــــــا عــــطر مـــادر از آن بـــبویم
مادر چرا رنگ از رخ ماهت پریـده
مـــادر چر

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 12:59
• نوشته شده توسط
• یحیی

دخـــتــرم از چـــه شـدی پــژمرده
دخــتــرم زود شــدی افــســرده
تـــو نــظــر بــر در و دیوار مکن
گـــریـــه بــــر مادر بیمار مکن
دخترم مادرت را به جوانی کشتند
یــادرگاریش بــــــه در بــنوشتند
دخترم بـعـد مـن داغ پدر می بینی
بــعــد مــن داغ حـسـن مـی بینی
بــــا حسینم تـو روی کـرب و بـلا
یــــک وصـیـت دارم ز وفـــــــا
آن زمــــانی کـــه در آن دشت بلا
شــد بـــلــنـد نــــالــــه شاه شهدا
جــــای مـن بر گلویش بوسه بزن
بــــوســـه بــر حنجر ببریده بزن

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 13:02
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای نـــام خـــوشت ورد زبـــــانم زهـرا
از داغ تـــو سوخت جـسم و جـانم زهـرا
بـر خیز عــــــــلی به دیدنت آمـده است
ای درد و بــلای تــــو بـــه جــــانم زهرا
زهــــرای مـن راز دلــت از من نـهفتی
از مــــــــــــاجرای کوچه و سیلی نگفتی
زهرای من پیراهن تو غرق خون است
رویت کـــــبود و سینه تو لاله گون است
ای وای مــن بــر بـــازویت باشد نشانه
از بــس کـــه خوردی پیش چشمم تازیانه

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 13:06
• نوشته شده توسط
• یحیی

نُــــه ســاله بـودم آمــدم در خــــــــــانه تــــــــو
تــــو شـــمع مــن بـودی و مـن پـروانه تو
جـــــــــــــــایم کــــــــنون بستـــــــــر شـــــــده
پروانه خاکستر شده، مظلوم عـــلی جان2
بــا آنـــکه هـــر شــب تـا سحر یکدم بیرون رود
تا حرف ما را نشود، مظلوم عـــلی جان2
بـــنشین کـه تـا بـر غـــربتت اشــــکی بـــــریزم
عــفوم نـــما گـــــر پیش پـایت بـــر نـــخیزم
دیــــــــــــگر نــــمــــــانـده تــــــاب قــــــیــــامم
ور نه نخوابم نزد امامم، مظلوم علی جان2
ای اولیــن مــــظلوم عـــــالم شـــــوهــر مــــــن
یــــک لحظه بــنشین در کــنار بـــستر مــــــن
ای اولــین مـــــــظلوم در

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 13:11
• نوشته شده توسط
• یحیی

یا فاطمه مدد ، یا فاطمه مدد ، یا فاطمه مدد
دلدار حیدری ، یار پیمبری 2
بر شیعه دلبری ، صدیقه ی کوثری
یا فاطمه مدد ، یا فاطمه مدد ، یا فاطمه مدد
بر ما شفا توئی ، بر ما دوائی 2
مشکل گشا توئی ، مشکل گشا توئی
یا فاطمه مدد ، یا فاطمه مدد ، یا فاطمه مدد
با یاد قبر تو ، هر شب وضو می کنم 2)
بر قبر مخفیت ، مستانه رو می کنم
یا فاطمه مدد ، یا فاطمه مدد ، یا فاطمه مدد

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 13:23
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای خاک بقیع امشب زهرا به تو مهمان است
فردا ببرت خاضع این نیّر تابان است
بر عرش بناز ای خاک بانوی حرم آمد
آرام دل احمد دریای کرم آمد
افسوس که شد از ظلم خاموش چراغ دین
شد کشته ز ضرب در یکتا اثر یاسین
ای خاک مدارا کن با این بدن خسته
ام الحسنین آمد با پهلوی بشکسته
تعظیم نما ای خاک بررفعت و جاه او
د رحشر گواهی ده بازوی سیاه او

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 13:34
• نوشته شده توسط
• یحیی

کسی جز فاطمه مظلومی مولا نمی داند
بجز او کس غم آن رهبر تنها نمی داند
حدیث غم فزای کوچه را خواهی اگر دانی
به غیر از مجتبی ز آن محشر کبری نمی داند
ز ضرب و شدت سیلی زبانم لال یا مهدی
یقین دارم کسی جز صورت زهرا نمی داند
گمانم فاطمه آندم درون کوچه نها بود
کسی از ظلم آن نامردان در آن بلوا نمی داند
کنار شعله ی آتش گلی بین در و دیوار
کسی از رنجهای نو گل بطحا نمی داند
د رآن بلوای نا مردان مغیره همره قنفنذ
کسی از ظلم های آن دو بر زهرا نمی داند
کسی از شدت ضرب در و مسمار ای مردم
به غیر پهلوی انسیه الحورا نمی داند
بلی بین در و دیوار قربانگاه محسن شد
دلی از کینه ی آن فرقه ی اعدا نمی داند
علی در خانه بود و ف

• یکشنبه
• 6
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 13:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

یا فاطمه الزهرا(س)

بسته برمهر تو از روز الستم فاطمه
هستی من بودی ورفتی زدستم فاطمه

زود کردی ترک حیدر ای عزیزجان من
سر به زانوی غمم تنها نشستم فاطمه

آنزمانی که بدیدم پشت در افتاده ای
سر بزیر افکنده از شرم وشکستم فاطمه

بودن تو علت مهرم به دنیا بوده است
نیستی، دل را ز این دنیا گسستم فاطمه

با وفا بانوی من برمن قصورم را ببخش
با نبود تو هنوزم باز هستم فاطمه

در میان خانه ام فریاد مادر مادر است
از غم و زاری اطفال تو خستم فاطمه

گفته ای حیدر مواظب باش اطفال مرا
قول دادم قول خود را پای بستم فاطمه

شعر:اسماعیل تقوایی

• پنج شنبه
• 11
• بهمن
• 1397
• ساعت
• 00:44
• نوشته شده توسط
• اسماعیل تقوائی

بي تو هيهات زمين ميل ِ بهاري بكُنَد
يا كه شمس و قمرش ليل و نهاري بكُنَد
روز ِ محشر همه را خاك نشين كرده خدا
تا فقط فاطمه اش ناقه سواري بكُنَد
به فُلاني و فُلاني و فُلان گفتي: نَه
تا علي از تو فقط خواستگاري بكُنَد

آنقَدَر خواسته ات را به كسي دَم نزدي
كه علي مانده برايِ تو چه كاري بكُنَد
بعدِ نُه سال چه گفتي كه علي غمگين است؟!
چه سبب شد كه علي فكر عَماري بكُنَد
خط بكش دور ِ سفر را و بمان پيش علي
بنْگَر اين ديده يِ تر را و بمان پيش علي
گاهي يك حرف به دريا سخني مي ارزد
آنچنان كه لبِ بلبل به چمن مي ارزد
گاهي اوقات ميانِ ستم ِ فاصله ها
بردنِ نام ِ محمد به قرن مي ارزد
پشتِ هر وصل ِ نِكو در به دري خو

• چهارشنبه
• 9
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 13:37
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

شب خوشه چین چشم تو و آشنای تو
ای رایت سپیده دمان چشم های تو
پیچیده است عطر خوشی در فضای شهر
از لابه لای خلوت تو با خدای تو
تو طعم روشنِ سحری که انارها _
_سرخ اند و سینه چاک تمامی برای تو

یاس سپید قامت هم سنگ ِ مرتضی
خرد است آسمان و زمین پیش پای تو
بی شک دلیل برتری خاک بر فلک
جاری است از نماز شب و سجده های تو
شاعر نمی شود بسراید غم تو را
افتاده لرزه بر تنش از ماجرای تو
لب می گزد خدا که نبیند غم تو را
شاعر بمیرد از غم بی انتهای تو
وقتی که میخ بر جگر آسمان نشست
دل پاره کرد کل جهان در هوای تو
در سوگ تو زمین و زمان خاکسار شد
پیچید در فضای جهان های های تو
شاعر گریست درد دلش را درون چاه ...
هر چند ن

• چهارشنبه
• 9
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 14:13
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

بین نفس سینه ی من فاصله افتاد
تا اینکه در این شهر صدای تو نگیرد
تا این سپر تا شده ات فایده دارد
ای کاش مرا از تو خدای تو نگیرد
پهلو زدم آنقدر که مسمار بیفتد
تا موقع رفتن به عبای تو نگیرد
افتادن من در وسط کوچه صدا کرد
آری خبری نیست برای تو نگیرد
من شیشه سپر میکنم امروز برایت
تا سنگ سر کوچه به پای تو نگیرد
تو خواستی اینبار فدایم شوی اما
من خواستم اینبار دعای تو نگیرد
شاعر : علی اکبر لطیفیان

• چهارشنبه
• 9
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 14:34
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

در اولین اقدام ِ خود "در" را عوض کرد

خاکستر ِ "در" حالِ حیدر را عوض کرد

تا کودکان پرهایِ خونین را نبینند

او صحنه يِ قتل ِ کبوتر را عوض کرد

دستِ به خون آلوده ای بر سطح دریا

سائید و رنگِ حوض کوثر را عوض کرد

تا که نباشد در مسیر دید، حیدر

با بغض رفت و جای بستر را عوض کرد

آنشب چگونه صبح شد؟ ...آن شب که زینب

پبراهن خونین مادر را عوض کرد

رازی حسن در گوش زینب گفت و کم کم

این راز ، رنگِ موی دختر را عوض کرد

آنشب بوقت غسل ...، خیلی اتفاقات

معنای قدر و وحی و محشر را عوض کرد

شاعر : مهدي نور قرباني

• چهارشنبه
• 9
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 14:37
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

با حال و روز حيدرت اينگونه تا مكن
اين خانه را به حالِ خودش تو رها مكن
حرفت درون سينه يِ تو گير ميكند
اين دنده ات شكسته كسي را صدا مكن
زحمت مكش كه فضه كمك حالِ زينب است
دستت شكسته است به زور آسيا مكن

پيچيده بين كوچه كه حال شما بد است
اما شما به حرف زنان اعتنا مكن
داري دوباره در بر ِ من كار ميكني؟
حيدر نمرده فاطمه كاري شما مكن
اين خانه ام كه بي تو به دردي نميخورد
اينگونه در برم كفنت را سوا مكن
شاعر : حامد جولازاده

• چهارشنبه
• 9
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 14:42
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

ای فُلك عاشقی ز چه پهلو گرفته ای*
ای بحر عشق از چه به غم خو گرفته ای
تاریك شد دو چشم علی بی طلوع تو
چندی است از عزیز دلت رو گرفته ای
بهر سؤال نه، ز مدد یا علی بگو
ای همسری كه دست به زانو گرفته ای
ترسم بگیرد از من دلسوخته تو را
زخمی كه از غلاف به بازو گرفته ای
دیوار را رها كن و از دست من بگیر
ای آنكه دست خویش به پهلو گرفته ای
گرچه كبود گشته ولی باز كن به من
آن چشم را كه در خَم ابرو گرفته ای
آشفته است چون دل من موی زینبت
زان دم كه شانه را ز سر او گرفته ای
موی تو محرم است و علی محرم تو نیست؟
از چیست چهره در پس گیسو گرفته ای؟
* فُلك: كشتی
شاعر : محمد سهرابی

• چهارشنبه
• 9
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 14:45
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

بگذار كه از فاطمه بهتر بنويسم
اورا عوض آمنه مادر بنويسم
در فكر ِ بقيع ام ، من اگر ميل ندارم
بر گنبد خضرات كبوتر بنويسم
تو پا بگذاري و منم سر بگذارم
تو پا بنويسي و منم سر بنويسم
يك بار تورا خواندم دو بار علي را
از آينه بايد دو برابر بنويسم
شاعر : علي اكبر لطيفيان

• چهارشنبه
• 9
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 15:01
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

همينكه شعله به پايِ تو بي امان پيچيد
صدايِ ناله يِ تو بين آسمان پيچيد
نفس نفس زدنت پشتِ در عذابم داد
نسيم ِ سوختنت تا به بيكران پيچيد
به رويِ صورتِ تو شعله چنگ مي انداخت
بهار بودي و در ناله ات خزان پيچيد
بنا نبود كه "در" سمتِ پهلويت آيد
ميانِ پهلويِ تو دردِ استخوان پيچيد
چنان زدند كه از رويِ شاخه بار افتاد
و در به رويِ سرت خورد و ناگهان پيچيد
همينكه زير ِ در ِ خانه گير افتادي
به سويِ خانه يِ من پاي دشمنان پيچيد
تو آن وقار نبودي كه بر زمين اُفتي!
گمان كنم وسطِ كوچه پايتان پيچيد

• چهارشنبه
• 9
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 15:04
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

این روزها با ناکسان افتاده کارم
دیگر پیمبر ‌زاده‌ای بی‌اعتبارم
بعد از تو همّ و غمّ مردم منبرت شد
من فکر می‌کردم که تنها یادگارم
تا چشم وا کردم هیاهو بود و آتش
دیدم زنی تنها میان گیر و دارم
آن قلب کوچک در دلم دیگر نمیزد
بهتر که طفلم را به این دنیا نیارم
من درد دارم، دردم اما از تنم نیست
از دیدن دستان بسته شرمسارم
از این جماعت شکوه‌ها دارم برایت
امشب به شوقت سر به بالین می‌گذارم
اینجا به اجبار زمان کم گریه کردم
باید بیایم از زمان فارغ ببارم
یادم نرفته است آخرین قولی که دادی
با این امید این لحظه‌ها را می‌شمارم
شاعر : ا.سادات.هاشمی

• چهارشنبه
• 9
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 15:12
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

در خونه پر از هیزم،نداره فرق برا مردم
كی سوخت و كی فدا شد
با زور پا چنان هل داد،كه در روی سرم افتاد
از پیكره جدا شد
چه آتیشی چه بلوایی،نمیگم من چه چیزایی
تو سینم جابجا شد
داره اَمونم میبره،دارم یه دنیا دلهره
حس میكنم كه محسنم،دیگه تكون نمیخوره
آخ جیگرم سوخت،وای پسرم سوخت
توی كوچه چه غوغا بود،كار مردم تماشا بود
فقط بی حرمتی بود
هنوز خونم رو دیواره،چی شد محسن همش كاره
اون میخ لعنتی بود
چی می دونی لگد خوردن،زسینه میخ در آوردن
برام چه زحمتی بود
فلك دل صبور نداشت،تار شده بود و نور نداشت
چه جوری خونه سوخت كه اون،حرارت و تنور نداشت
آخ جیگرم سوخت،وای پسرم سوخت
هوا تیره است پر از دوده،كه هر چی تو فلك ب

• دوشنبه
• 14
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 15:22
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای مادر زیبایی زهرای من
گر بروی می میرم از تنهایی زهرای من
ای گل ز بلبل جان او بیعانه داری
رفته زیادت شمع من پروانه داری
بال شكسته خوب نیست بهر پریدن
از این گذشته جوجه اندر لانه داری
وای
بین التماس این مرد مظلوم مرو
محسن كه رفته تو دیگه خانم مرو
گر سیری از من رحمی نما بر زینبت
تو رو به اشك این طفل معصوم مرو
مرو تا خجل زپیغمبر نشم
مرو تا دوباره بی سپر نشم
اینقدر زل نزن به گهواره ی محسن
خدا خواست دوباره من پدر نشم
گر حرمتت شكسته،شیرازه ات شكسته،شرمنده ام
بذار به پای اون دو دست بسته،شرمنده ام
حرف و حدیث رفتنت شدت گرفته
هنوز نرفتی خونه رو غربت گرفته
صدات بریده بریده است می دونم از چیست
نمی دونم حس

• دوشنبه
• 14
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 15:25
• نوشته شده توسط
• یحیی

چی میشه یه روز بیاد بریم كنار تربتش
بخونیم دم بگیریم سینه زنون به غربتش
همگی شور بگیریم یاد حسین و حسنش
بخونیم به یاد اون لحظه ای كه می زدنش
وچه مهمونی شده،مادرم خونی شده
در وسط كوچه تو را می زدند
كاش به جای تو مرا می زدند
خداحافظ علی،خداحافظ علی
می ره آسمون چرا ،آتیش ز درب یك خونه
می زنند یه عده ای ،مادری رو تازیونه
زیر دست و پا می آد، یه ناله ای غریبونه
با چشای گریون و غرق به خونش می خونه
میون گلخونه مون
كشته شد محسن مون
كشته شد محسن و آنان كه تماشا كردند
سند تیر به اصغر زدن امضاء كردند
خداحافظ علی،خداحافظ علی
سبب خلقت دنیا به روی خاكا نشست
دست و بازوی گل علی زكینه ها شكست
زدن آتیش به در خون

• دوشنبه
• 14
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 15:27
• نوشته شده توسط
• یحیی

در كنار قبرت، ببین در اعتكافم
كعبه هستی و من، گرد تو در طوافم
ز غمت برآید، زسینه آه سردم
بی تو من كه دیگر، علی ِ كوچه گردم
كی رود زیادم ،غم تو ،ای مانده بین كوچه ها
كس خبر ندارد، زداغت، با من چه كرده كوچه ها
كی رود زیادم، كه دشمن، هست تو را گرفته بود
كی رود زیادم ،كه زینب ،دست تو را گرفته بود
یاس نیلوفری،كی مرا می بری،وای از این غم جدایی
ای گل جوانم،آتش زدی به جانم
ای پرستوی من،رفتی زآشیانم
ای همه وجودم، مرو زلانه ی من
می شود مزارم، میان خانه ی من
در غمت خمیدم،امیدم،رفیق خفته زیر گل
ای فرشته رویم،چه گویم،چه كرده غمهایت به دل
مرتضی و دوری،صبوری،ندارم و بریده ام
یاد روی ماهت،ستاره، بریزد از دو د

• دوشنبه
• 14
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 15:29
• نوشته شده توسط
• یحیی