شهادت امام حسین (ع)

ای کشتی نجات،هستی سرّ حیات
مظلوم کربلا،مولای کائنات
کاش میشد به راه تو فدا شم
همراهِ شهیدای خدا شم
با اونا زائر کربلا شم
ثارالله حسین عزیز زهرا...

بر درد ما طبیب،شاهِ شَیبُ الخضیب
موندی توو قتلگاه،بی یار و بی مجیب
گریه نکردن برا تو مَحاله
مادرِت داره شرارِ ناله
همراهِ یه دخترِ سه ساله
ثارالله حسین عزیز زهرا...

قتلگاهِ تو و،ماجرای گَلوت
بوسه زد خواهرِت،بر رگهای گلوت
از مقتل چه بی بهانه بردن
نا مَحرم ها ظالمانه بردن
زینب رو با تازیانه بردن
ثارالله حسین عزیز زهرا...

• پنج شنبه
• 10
• مرداد
• 1398
• ساعت
• 13:05
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

با عصا می زدت یه نانجیب
بین شمر و سَنان بودی غریب
السّلامُ عَلَی الشَّیبِ الخَضیب
رَهنَمای راه،اَبی عبدالله
ای شهیدِ سربریده یا ذبیحَ الله
از غمِت داریم اشک و سوز و آه
ای شهیدِ سربریده یا ذبیحَ الله
سرِت رفته روی نیزه ها
دشمن میره سوی خیمه ها
سیلی و صورت بچه ها
امون از جسم بی سر
امون از اشک مادر
امون از داغ معجر
واویلا یابن الزهرا...

توجه : خواهشم مثل همیشه این است که نوحه های حاوی روضه های جانسوز را فقط و فقط در شرایطی که احساس میکنید که در حدّ عُرف حقّ مطلب ادا میشود اجرا کنید و در غیر اینصورت مسئولیت شرعی و اخلاقی اینکار به عهدهٔ اجرا کننده خواهد بود،هر چند که یقیناً هیچ وقت حقّ این روضه ه

• دوشنبه
• 21
• مرداد
• 1398
• ساعت
• 12:39
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

شکر خدا گدای حسینیم تا ابد
دنبال روضه های حسینیم تا ابد
از کودکی مسیر دل ما مشخص است
در خط کربلای حسینیم تا ابد
جان تازه می کنیم به هر یا حسین جان
دیوانه ی نوای حسینیم تا ابد
مستانه بی نیاز ترین خلق عالمیم
هرچند بی نوای حسینیم تا ابد
سر میکشیم تا به فلک وقت نوکری
سرویم و خاک پای حسینیم تا ابد
هرگز نمیرد انکه غمش روضه های اوست
سرزنده از عزای حسینیم تا ابد
سر خم نمیکنیم بجز وقت نوکری
نوکر فقط برای حسینیم تا ابد

• پنج شنبه
• 31
• مرداد
• 1398
• ساعت
• 09:25
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

بِأَبِي الْمَهْمُوم حَتَّى قَضَى
بِأَبِي الْعَطْشَان حَتَّى مَضَى

زینب کبریٰ به قتلگاه
ناله زد با اشک و سوز و آه
ای شَهِ مظلومِ بی سپاه
بی تو شده روز من سیاه

در قتلگاهت چه ها شده
لبْ تشنه جانت فدا شده
سرِ تو از تن جدا شده
ماهِ روی نیزه ها شده

غرقِ به خاک و خون پیکرت
فدای جسمِ مطهّرت
از کینهٔ خصم کافرت
تازیانه خورده خواهرت

ای جان و جانان من حسین
قاری قرآن من حسین
لالهٔ عطشان من حسین
خورشید تابان من حسین

کارِ عدو قتل و غارت است
در پِیِ مَکر و شَرارت است
مشغول ظلم و جسارت است
نصیب زینب اسارت است

معنی عبارتِ
بِأَبِي الْمَهْمُوم حَتَّى قَضَى
بِأَبِي الْعَطْشَان حَتَّى مَضَى
که از ناحیهٔ مقدسه

• یکشنبه
• 27
• مرداد
• 1398
• ساعت
• 11:27
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

تا تو رفتی ز حرم خواهرت افتاد زمین
عرش حق خم شد و در محضرت افتاد زمین
ساقی ات خواست که آبی برساند به حرم
شد خجل از تو و اندر برت افتاد زمین
خم شده قامت لیلا چو در آن مهلکه دید
ارباً اربا بدن اکبرت افتاد زمین
تا که بردی پسِ خیمه گل نشگفته خود
شد دل آشفته رباب، همسرت افتاد زمین
ذوالجناح یکه چو برگشت به سمت حرمین
دل پریشان و غمین دخترت افتاد زمین
پیش چشمت چو هوا تیره شد و ظلمانی
از بلندای فرَس پیکرت افتاد زمین
تا که خنجر بزدی بوسه بر آن حنجر تو
پیش چشمان ترت مادرت افتاد زمین
از غمت شدجگر (لاله) همی خون ارباب
زیر بار محنت، شاعرت افتاد زمین

• یکشنبه
• 3
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 09:47
• نوشته شده توسط
• عادل لاله چینی

شاه کربلا حسین حسین
آه خیمه ها حسین حسین
ماه نیزه ها حسین حسین
نوحه خونِ غَمِت افلاک
ای وای ای وای ای وای
بدت بی سرِت برخاک
ای وای ای وای ای وای
حسین یا ثارالله...

قلبم پُر غمه حسین حسین
دارم زمزمه حسین حسین
یابن فاطمه حسین حسین
خوندی رو نیزه ها قرآن
ای وای ای وای ای وای
شهید تشنهٔ عریان
ای وای ای وای ای وای
حسین یا ثارالله...

داغِت دم به دم میاد به یاد
باید راهِت و ادامه داد
آماده بشیم برا جهاد
حامی بِشیم برا رهبر
جانم جانم جانم
مثل شهیدایِ بی سَر
جانم جانم جانم
حسین یا ثارالله...

• چهارشنبه
• 6
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 10:59
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

اَنتَ نورُ الهُدی ای غَریبِ سَر جدا
صَلَّی اللهُ علیک یا شهیدَ الشّهدا
روی تو ماهِ اسلام
کشته راه اسلام
حسین حسین حسین جان...

بر غم عشق تو از ازل مبتلایم
عاشقم عاشقِ حرم کربلایم
ای حجّت خدایی
مرا کن کربلایی
حسین حسین حسین جان...

در راهِ شهیدان تا آخرش می مانیم
به یادِ غمِ نوحهٔ غم می خوانیم
مهربان یارِ زینب
دار و ندار زینب
حسین حسین حسین جان...

• پنج شنبه
• 7
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 09:17
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

((بهترین سرزمین کربلا کربلا کربلا
وعدهٔ مؤمنین اربعین کربلا کربلا))

با مددِ امام رضا،یادِ امام و شهدا
از حرمِ شاه نجف،میریم به سوی کربلا
((بهترین سرزمین کربلا کربلا کربلا
وعدهٔ مؤمنین اربعین کربلا کربلا))

به یاد غربت حسین،مرثیه خوان ماتمیم
ما نایبُ الزّیارهٔ،مدافعان حرمیم
((بهترین سرزمین کربلا کربلا کربلا
وعدهٔ مؤمنین اربعین کربلا کربلا))

شده شُکوهِ اربعین،حِیرتِ کلّ عالَمین
میره به سوی کربلا،لشگر زینب و حسین
((بهترین سرزمین کربلا کربلا کربلا
وعدهٔ مؤمنین اربعین کربلا کربلا))

• پنج شنبه
• 7
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 09:52
• نوشته شده توسط
• TzwSVsOw

ای انتهای توبه‌ی آدم حسین جان
ای ابتدای سوره مریم حسین جان

این روز‌ها شبیه پدر مادرت شدیم
با این لباسِ مشکی ماتم حسین جان

ما با بهشت کار نداریم تا که هست
شش گوشه‌ات میان دو عالم حسین جان

آنجا بهشت هست که زهرا نشسته است
پس کنج هیاتیم از این دَم حسین جان

ما دلخوشیم با تو و شالِ عزای تو
هرآنچه غیر تو به جهنم حسین جان

تا مرحمِ جراحت لبهای تو شَویم
آورده‌ایم اینهمه زمزم حسین جان

خرج تو می‌کنیم تمامِ گلوی خویش
تا جان دهیم ماه محرم حسین جان

با هر هزار و نهصد و پنجاه زخمِ تو
فریاد می‌زنیم دَمادم حسین جان

دَرهم بخر تمامی ما را...شنیده‌ایم
دَرهَم شدی بخاطر دِرهَم حسین جان

• یکشنبه
• 10
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 15:09
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

نینوا غوغا شد,
وای از آن لحظه که خورشید ولا تنها شد,

همه جا ریخت بهم,
در دل کرببلا سیل بلا برپا شد,

زد به میدان ارباب,
مضطرب قلب تمام حرم طاها شد

لحظاتی طی شد,
جلوه گر اوج نبرد پسر زهرا شد,

چه نمایان جنگی!!,
وحشت از هیبت او در دل دشمن جا شد,

همگی ترسیدند,
زنده انگار اسدُالله علی اعلی شد,

خسته و لب تشنه,
از دل کینه برون پادشه دنیا شد,

تشنگی رنجش داد,
غرق آتش تن آن دلبر بی همتا شد,

بی حیا سنگی زد,
خورد با ضربت و پیشانی آقا وا شد,

حال شد روضه شروع,
وای از آن لحظه که پیراهن شه بالا شد,

چشم خَنَّاس دمی,
خیره بر سینه ی نورانی آن آقا شد,

سینه را کرد هدف,
سر تیر از کمر شاه ولا پیدا شد,

بی

• دوشنبه
• 11
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 18:07
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

شادی برای مردم و ماتم برای ما
خنده برای خلق ولی غم برای ما

خرج تو کرده ایم خدا کرد خرج ما
چه خیرها که داشت دو درهم برای ما

زهرا همیشه زحمت مارا کشیده است
حتی خریده شال عزا هم برای ما

هرکس نفس کشید در این روضه شد مسیح
از بس مقدس است همین دم برای ما

حسن ختام سیر الی الله این دهه ست
سفره گشوده ماه محرم برای ما

اینکه بدون روضه به جایی نمیرسیم
ثابت شدست قدر مسلم برای ما

هرگز به زیر منت مردم نمیرویم
وقتی که هست سایه پرچم برای ما

وقتی فرات اشک مهیاست از دوچشم
بی قیمت است چشمه ی زمزم برای ما

گریه کن حسین کمک کار فاطمست
کرده دعا رسول مکرم برای ما

بی بی! کدام روضه غذا طبخ میکنی؟
از دستپخت خود ب

• یکشنبه
• 17
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 18:27
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

نمی داند چه باید با بدن کرد

چه باید با تن بی پیرهن کرد

خدا می داند این که با چه حالی

روی یک بوریا او را کفن کرد

• پنج شنبه
• 21
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 17:19
• نوشته شده توسط
• charmi

بمیره خواهرت چقد غریبونست نگات
چرا تنها نشستی موج اشکه تو چشات
چقد حرفا داره بغضی که مونده تو گلوت
به تیر حادثه بسته حسین من لبات

بیا تا
یکمی بگیم از اون قدیما
حسینم
چقده مثه همیم ما دوتا
بیا از
کوچه ها شروع کنیم برادر
چه جوری
بگیم از خرابه ها واویلا

حسینم
حالا دیگه آخرای راهه
میدونم
ته قصه ی تو قتله گاهه
بذار تا
دینمو ادا کنم برادر
تمومه
حرفای منو تو با نگاهه

دست خالی اومدم شرمندتم
قربونی آوردم واست حسین
رد نکن تو دست خواهرت رو
برم با خیال راحت حسین

2

رسمه واسه مسافر تحفه میگیرن حسین
میدونی هدیه رو که پس نمیگیرن حسین
نداره خواهرت چیزی به جز دو تا جوون
تو بخوای یا نخوای واسه تو میمیرن حسی

• جمعه
• 29
• شهریور
• 1398
• ساعت
• 17:50
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

در قتلگاه راس تو را بی هوا برید
باضربه زیاد و به قصد جفا برید

با خنجری که کند و به زهر آلوده بود وای
موی تو را گرفته و در زیر پا برید

وقتی برید خنده کنان نعره می کشید
افسوس کس نبود بگوید چرا برید

راس تو را به نیت درهم برید و حیف
یاسین کردگار زجسم تو یا برید

با گردنت نزن به زمین میکشی مرا
ای راس روی نی به کمین میکشی مرا

• پنج شنبه
• 22
• اسفند
• 1398
• ساعت
• 13:20
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

خوانم از سوگ عزیزِ بوتراب
بعد عاشورا به شور و التهاب

آمدند آن دَه خبیثِ بد نهاد
عاجزانه در بَرِ اِبنِ زیاد

آن لعینانِ به ظاهر سرفراز
لَب به شَرح یک ستم کردند باز

کِی ولیّ شهرِ کوفه ، ای امیر
ای که مانندت ندیده چرخ پیر

گرچه دادی مُزد بر ما دَه نفر
ما زِ تو خواهیم مُزدِ بیشتر

ما همانانیم کِی نورِ دو عین
ظُلم کردیم و جنایت بر حسین

چون جدا گردید از پیکر سَرَش
اسب ، راندیم از جفا بر پیکرش

آتشی در قلب ها انداختیم
بر تَنَش ، با نَعلِ تازه ، تاختیم

داغِ این غم بر دلِ عالم نِشست
استخوان های تنِ پاکش شکست

باز هم یاد مدینه زنده شد
خاطرات درب و سینه زنده شد...

• یکشنبه
• 14
• اردیبهشت
• 1399
• ساعت
• 10:59
• نوشته شده توسط
• ابوالفضل عابدی پور

نه فقط پیغمبر مختار می گوید حسین
عاشقانه حیدر کرار می گوید حسین

گوش دل را باز کن در های و هوی شعله ها
فاطمه بین در و دیوار می گوید حسین

لخته ی خون حسن در طشت می ریزد هنوز
خون جگر با دیده ی خونبار می گوید حسین

میثم تمار ذکر "یاعلی" بر دار گفت
مسلم اما بر فراز دار می گوید حسین

تیر آجین پیکر سقا و با دست جدا
تشنه لب در عرصه ی پیکار می گوید حسین

موج در موج فرات آتش به جانش می زند
از خجالت لحظه ای صد بار می گوید حسین

می خرد بر جان هزاران تیر زهر آگین ، حبیب
تا کند تکبیر را تکرار می گوید حسین

قتلگاه از آه زینب شور محشر گشته است
عصر غربت بی کس و بی یار می گوید حسین

گرچه دیگر در تن زینب توان و تاب نیست
از حرم تا قتلگه بسیار می گوید حسین

روی نی خون خدا زینب تلاوت می کند
زینب او بر سر بازار می گوید حسین

دختری در سایه ی خار مغیلان خفته است
تا شود با کعب نی بیدار می گوید حسین

دختری که دامنش آتش گرفته بی امان
می دود وقتی به روی خار می گوید حسین

کربلا تا شام با زنجیر دستش بسته است
روی ناقه سید بیمار می گوید حسین

تازیانه ، کعب نی ، سیلی ، شراب و خیزران
یک حرم در مجلس اغیار می گوید حسین

گر چه دید ام البنین داغ چهار آلاله را
در بقیع با ناله های زار می گوید حسین

در حضور التجا تا توبه اش گردد قبول
حضرت آدم به استغفار می گوید حسین

اسم اعظم نام زیبای حسین است ای "کمیل"
هر کسی پی برده بر اسرار می گوید حسین

• پنج شنبه
• 2
• مرداد
• 1399
• ساعت
• 01:07
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

كسي رو به تو اي صاحب كرم نزند
به بازدم نرسد، چونكه از تو دم نزند

"رواق منظر چشم من آشيانه ي توست"
اگر كه وعده ي مارا اجل قلم نزند

كسي كه نذرتورا با خلوص هم بزند
بساط زندگي اش را غمي بهم نزند

"خيال روي تو درهر طريق همره ماست"
خدا بدون تو عمر مرا رقم نزند

هزار مُرده به ذكر حسين زنده شود
بيار قلب كسي را كه در حرم نزند...

شب زيارتي و مادر و ته گودال
خدا كند كه به جز تو هوا سرم نزند

• سه شنبه
• 4
• شهریور
• 1399
• ساعت
• 13:24
• نوشته شده توسط
• محدثه محمدی

چطور فراموشت کنم ، وقتی که ارباب منی
خیالشم سخته برام ، این که تو از دلم برم

منو نگا یه نوکرم نوکری پشت این درم
میایم یه روز تا کربلا با دعای مادرم

زنجیرمو ول نکن ، این دل اون دل نکن
بزن قلادمو ، بکشو ول نکن
قمه به سر زنم ، سرمو میشکنم
گر بره گردنم ، سگ زینب منم

جان زینب جان زینب سنه قوربان زینب

.................................

هر چقدر گریه کنم ، دلم میگه بازم کمه
محرمم تموم بشه ، بازم میگم محرمه
حالا که قسمتم نشد ، این روزا کربلا برم
خدا نگیره سایه ی ، امام رضارو از سرم

تو منو تنها نزار ، مردم از انتظار
یه شب اربعین ، منو حرم بیار
بیام تو حرم بگم ، با شور و گریه ام
اگه دلت بخواد ، سگ رقیه ام

• چهارشنبه
• 25
• فروردین
• 1400
• ساعت
• 23:13
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

بنداول

بسه دیگه رنج و بلا
منم دلم میخواد بیآم به کربلا
دعای من شده همین
زیارت الحسین یوم الاربعین

از هجرِ کربلا بیمارم
میدونی خیلی دوست دارم
شبهای جمعه ها تو هیئت
از دوریه حرم میبارم

ربنا،آتنا،فی الدنیا زیارت کربلا

بند دوم

اشکه چشام آبرومه
زیارت کرب و بلات آرزومه
پا روضه تا گریه میکنم
ضریح شش گوشه ی تو روبرومه

از اینکه نوکرم خوشحالم
من به این منصبم میبالم
افتخارم اینه گداتم
حسین جان احسن الاحوالم

ربنا،آتنا،فی الدنیا زیارت کربلا

بند سوم

روضه نیآم کجا برم
بدون هیئت بخدا دربدرم
با من بودی از بچگیم
با تو گرفته معنا کل زندگیم

حرکتِ پرچمت رو عشقه
سیاهی و غمت رو عشقه
لعنت به دشمنانت آقا
بیرق و علمت رو عشقه

ربنا،آتنا،فی الدنیازیارت کربلا

بند چهارم

رو نزنم من به کسی
بدونه تو میمیرم از دلواپسی
دروغ نمیگم به خدا
امام حسین برای من همه کسی

دنیام از لطفتون آباده
عشقتون از سرم زیاده
کی میشه ببریم کربلا
اربعین با پای پیاده

قدم قدم با یه علم
ایشالا اربعین میآم سمته حرم
بامدد شاهه کرم
ایشاالله اربعین میآم سمته حرم

ربنا،آتنا،فی الدنیازیارت کربلا

• سه شنبه
• 10
• فروردین
• 1400
• ساعت
• 22:10
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

شبهاي مُحرم اومد
میبیني دلم آشوبه
مشکیتو خُدا تُوي عَرش
با گریه داره میکوبه ۲

عزا شُد برپا ، ابا اعبدالله ۲
پریشون مولا ، ابا اعبدالله ۲
داره میزنه به سینه و سَر
میخونه زهرا ، ابا اعبدالله ۲

از غمو داغِ تو صاحب زمان دل خُونه
مادرت تُو قتلگاه براي تو گریونه
میپیچه نواي وا حسین غریبِ مادر
تُوي عَرش خُدا داره روضه بَرات میخونه

انت في قلبي یا حسین

وقتي که میام تُو روضت
آرامشه خاصّي دارم
ممنونم ازت میزاري
تو روضت قدم بردارم ۲

سَرو سامونم ، ابا اعبدالله ۲
فداته جُونم ، ابا اعبدالله ۲
نوشتم آقا روي قلادم
سگِ این خُونم ، ابا اعبدالله ۲

حَک شُده رو برقِ عزا ابا اعبدالله
ذکرِ هر سینه زنه حسین عزیز زهرا
از رُقّیت میگیرم بَراتِ اربعینو
هر که دارد هوسِ کربوبلا بسم الله

انت في قلبي یا حسین

شیدائی ترین آهنگه
لبهای منی ثارالله
تا عرش اللهی میرم
با ذکر ابا اعبدالله ۲

صراط و منبر ، ابا اعبدالله ۲
شبیه حیدر ، ابا اعبدالله ۲
از اوّل تا صبح روز محشر
امیر و سرور ، اباعبدالله ۲

با نگاه فاطمه زندگی کردم باتو
قید هر چی توی دنیارو زده ام الا تو
نوکر بن نوکر بن نوکرت یعنی من
پسر حضرت مرتضی گُل زهرا تو

انت في قلبي یا حسین

• پنج شنبه
• 26
• فروردین
• 1400
• ساعت
• 20:53
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

چایی کهنه دم توی هیات
بهتره ازشراب صد جنت
از دستای یه پیر غلامی که
میریزه داره چه برکت

توتکیه ها پاعلم و پرچم
سینه زنی نوکرا باهم
تفسیرش اینه که شریکیم
ما توی این غصه ها وغم
منتظر محرمت بودم
اقا تویی تموم مقصودم
اقا تویی بود ونبودم
هواییم کبوترم کردی
تواتیشت شعله ورم کردی
به والله که خیلی مردی

فدای
نفسهای اون مادری که غمینه
فدای
همون مادری که تو هیات حزینه
فدای
همون مادری که ما ها رو می بینه
دوباره
دله من به یادت که اروم نداره
دوباره
روزام از غم تو مثه شام تاره
دوباره
چشام توی روضه داره خون میباره

حسین ونعم الامیری حسین جان

حال و هوای کربلا دارم
ارباب حسین و خیلی دوست دارم
اگه نیارم اسم ارباب و خدایی که یه بیمارم

دیوونه ی گنبد طلاتم من
کبوتره صحن وسراتم من
تشنه ی یک جرعه اب از اون
شریعه ی فراتم من

هوای شهرچقدر نفس گیره
دلم په پای کربلا گیره
منم بخر بی تو می میره

پرازسکوتم و پر از دردم
ازین زمونه خیلی دلسردم
کاشکی بیام دورت بگردم
میمیرم برای صدای اذونه حریمت
میمیرم برای مقامه بزرگ و کریمت
میمیرم برای گل یاسوعطرشمیمت

میمیرم برای دودست بزرگوعظیمت
میمیرم برای ضریح جدید وقدیمت
میمیرم برای رقیه ساله یتیمت
حسین و نعم الامیری حسین جان

بنددوم
برای تو هوایی میشم من
دوباره کربلایی میشم من
ندیده عاشقت شدم دل روبه هیشکی نمیدم من

چه حس خوبیه توی هیات
سجده ی شکرمون روی تربت
لذتی داره که نمیدم من این
لذت رو به جنت
دیگه شدم یه کربلا لازم
وقتشه که دیگه بشم عازم
بمونم وبشم یه خادم ث

فلک زدی ببین چه زنجیرم
زمونه میزنی عجب تیرم
دیگه داری میکنی پیرم

اقا جون
بیادت همیشه عاشورامیخونم
اقا جون
نگوکه بدون شمامن بمونم
اقا جون
بدون تو من یه بی نام ونشونم

اقا جون
همه دردای دختر تو به جونم
اقا جون
باتومن بهارم که بی تو خزونم
اقا جون
نگوکربلا نمیدی ببین من جوونم

حسین جان امیری حسین و نعم الامیری

• سه شنبه
• 31
• فروردین
• 1400
• ساعت
• 16:28
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

عمرم بدون تو به هدر می رود حسین
تیر فراق تو به جگر می رود حسین

آقا بگو چه چاره کنم این فراق را
بی تابِ تو شدم چه کنم اشتیاق را

خواهم که زائرت شوم اما نمی شود
این راهِ بسته سمتِ حرم وا نمی شود

ما را به روی بالِ نسیمت نمی بری؟
ما را پیاده سمتِ حریمت نمی بری؟

ای جان پناهِ عالم و خون خدا حسین
دست مرا بگیر و ببر کربلا حسین

ما بی کَسیم و جز تو نداریم آشنا
نِعم َالاَمیرِ من نظری کن به زیر پا

شاهِ جهانِ من به رعیت نگاه کن
حالم بد است حال مرا روبه راه کن

شاها نگاه کن دل ما تنگِ کربلاست
در قلب ما زمینه و آهنگِ کربلاست

ای دور از وطن، وطنِ ماست کربلا
بعد از وفات هم سخن ماست کربلا

ما کربلا نرفته زِ دنیا نمی رویم
ما بی حسین جنّتِ اعلا نمی رویم

ما تا به حال اگر که نمُردیم معجزه است
دل را به دوری از تو سپُردیم معجزه است

از ذرّه کمتریم و تو ما را حساب کن
مورِ همین دَریم و تو ما را حساب کن

ای کشته ی تمامی سرنیزه ها حسین
ای پیکری که گشته به صحرا رها حسین

جانم فدای غربتت اربابِ بی کفن
ای تشنه لب تر از همه بی آبِ بی کفن

ای جان پناهِ زینب و سلطان کربلا
قرآنِ پاره پاره به دامانِ کربلا

دُورت شلوغ نه! به خدا ازدحام شد
بر پیکرِ شریفِ تو ظلم مدام شد

دورت شلوغ شد همگی بی حیا شدند
در قتلگاهِ تو همه حاجت روا شدند

دور از نگاهِ پاکِ حبیب و زهیر و حُر
از قتلگاهِ تو همه رفتند دستِ پُر

دور از نگاهِ حضرت عباس و اکبرت
آتش گرفت گوشه ی دامان دخترت

دارم برای پیکر تو گریه می کنم
بر گریه های دختر تو گریه می کنم

• جمعه
• 31
• اردیبهشت
• 1400
• ساعت
• 15:36
• نوشته شده توسط
• taherehsadat

دلخوشی هایِ کم ِ دور و برت را بردند
از دلِ باغ تمام ثمرت را بردند

بر زمین خورد و همان لحظه زمینگیر شدی
تیرها خوش قد و بالا پسرت را بردند

علَم افتاد و تنِ علقمه را خون برداشت
کمرت خم شد و قرص ِ قمرت را بردند

دست شش ماهه تکان خورد میان دستت
تا که با تیرِ سه پر، بال و پرت را بردند

پایِ گودال؛ به پیشانی تو سنگ زدند
عمرسعد(لع) تشر زد! سپرت را بردند

ضرب شمشیر به فرق سرت آسیب رساند
تا در آن همهمه نام پدرت را بردند

رو به زینب(س) به تنت پیرهنت شد پاره
پایکوبان به سرِ نیزه «سرت» را بردند

رفتی و حالِ حرم لطمه زنان ریخت به هم
تا که با مشعلِ آتش خبرت را بردند

شک ندارم دَله دزدانِ حرامی حتی
خیمهٔ سوخته و شعله ورت را بردند

حرمله(لع)شمر(لع)سنان(لع)بر شتری بی محمل
خواهرت، جانِ دلت، همسفرت را بردند!

• پنج شنبه
• 2
• دی
• 1400
• ساعت
• 13:59
• نوشته شده توسط
• مرضیه عاطفی

ازهمان روزی كه درهستی نشانم كرده اند
شكـرلله خـادم ايـن آستــانم كرده اند

تا نيـارم روی حـاجت بر سرای اين و آن
برسراين خوان رحمت ميهمانم كرده اند

بس كه غـرق نعمتم درآستـان اهل بيت
همچواشك شوق از ديـده روانم كرده اند

بـا همــه بی آبـرویی آبـرويم داده انـد
قطـره بـودم التفــات بيكـرانم كرده اند

من كه لايق نيستم برمدحتش، در حيرتم
باهمــه تلخی چرا شيرين زبانم كرده اند

تا دل خـود را نبنـدم بي خودی بر هركسی
آرزومنــد نگــاه دلستــانــم كرده اند

خيــر فـردای مرا امروز بر من داده اند
غم به دل بخشيده اند و شادمانم كرده اند

هرزمانی كه شـدم دلتنگ بهـر كـربـلا
همــره دل راهی بــاغ جنـانم كرده اند

منزلت گرچه نــدارم خـارم امـّا از وفـا
ای«وفایی»بلبل ايـن بوستـانم كرده اند

• پنج شنبه
• 8
• اردیبهشت
• 1401
• ساعت
• 13:13
• نوشته شده توسط
• فاطمه سرسخت

حسین جان

میان روضه ها آورده ام سوز نهانم را

برایت ای قتیل الاشقیا، اشک روانم را

مرا از من بگیر و نوکر خود کن که می دانم

به دست خود به آتش می کشم عمر گرانم را

گرفتارم، گره افتاده بر این سینه ی تنگم

طبیبا ! چاره ای کن دردهای بی امانم را

پناه آورده ام از نفس ویرانم به این خیمه

به دستت می سپارم تا ابد هر دو جهانم را

شبیه آن شهیدانی که گمنام اند و مجنونت

فدایت کاش می کردم همه نام و نشانم را

مرا دلتنگی کرب و بلایت می کُشد آخر

و می خوانند مجنون های عالم داستانم را

برای شاعر سقا، چه تقدیری از این خوشتر

که تقدیمت کنم همراه این ابیات، جانم را

نعیمه امامی اشلق. 15 تیر 1402

• شنبه
• 31
• تیر
• 1402
• ساعت
• 07:59
• نوشته شده توسط
• نعیمه امامی اشلق

بین دو گنبد طلا، درمحضر خون خدا
عرض ارادت میکنم،خدمت شاه شهدا
با لشگر سینه زنا ، غرق صفای نوکرا
میون بین الحرمین،با بوی سیب کربلا
خدا رو شکر دوباره ، زائر کربلائیم
تو روضه با نوکرا، غرق شور و نوائیم
««««««»»»»»»»»»»»
زیارت آرزومه ،اشکت آب وضومه(2)
««««««««»»»»»»»»
یه کهکشون عنایت،میبخشه در زیارت
امیری که برادرش ، نشسته بر وزارت
هر دو یل حیدری ، صولت پیغمبری
میون این خیابون،حسین کرده رهبری
شاهزاده ی شش ماهه،رو سینه امیره
طفل رضیع حسین ، پر میزنه میمیره
«««««««»»»»»»»»
زیارت آرزومه ،اشکت آب وضومه(2)
«««««««««»»»»»»
تو روضه ها گرفتم ، برات کربلایت
هر شب جمعه زدم،همیشه من صدایت
به اَبی اَنت و اُمّی،به فدای اکبر تو
ندارم از اونها بهتر،فدا کنم به دختر تو
دار و ندارم به فدات، پسر قتّال العَرب
غرقه به خون فتاده، پیکر فارِسُ العَرب
«««««««««»»»»»»»»»
زیارت آرزومه ،اشکت آب وضومه(2)
««««««««»»»»»»»»»«
مجلس روضه شدبپا،در محضر شیر خدا
گوید بُنَّی یا حسین ،صدیقه ی خیر النسا
بالب تشنه لب آب،سرت جداشده حسین
کفن نبود بوریا ، شد به تنت نور دو عین
انگشت وانگشترچرا،گوشوارۂ دختر چرا
دست وعلم روی زمین،جفابه پیغمبر چرا
«««««««««»»»»»»»»»»
زیارت آرزومه ،اشکت آب وضومه(2)

• شنبه
• 24
• تیر
• 1402
• ساعت
• 17:53
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

هر که را باشد حسین فاطمه مولای او
می شود غفران نصیب شوکت فردای او
رشک اهل نور باشد مسند و مأوای او
بسته ای گر دل به تار موی شاهِ کربلا
شادمان باش و شنو یک بهجت افزا ماجرا

اول ماه محرم بوده دهها سال پیش
دوستداران حسین دور از غم دنیای خویش
آب نوشین را همه در کام خود بنموده نیش
طبق آداب و رسوم سالهای مامضی'
محفل سوگ حسین بن علی کرده بپا

یک جوانی بوده با نام (رسول دادخواه)
بچّه ی تبریز اما غرق دریای گناه
بی سر و سامان غفلت ها اسیر اشتباه
یک درشت اندام شخصی عاشق پیمانه بود
شهره بر نام رسولِ تُرک یا دیوانه بود

در حریم بستر بازار تهران خانه داشت
الفتی دیرینه با جام می و میخانه داشت
همدم نابخردان کردار بی شرمانه داشت
چونکه در اذهان مردم مایه ی آزار بود
زان سبب اهل طریقت زان جوان بیزار بود

با تمام این تفاسیر و همه کردار زشت
خانه ی دل را محرّم ها نمودی چون بهشت
مثل آن راهب که دیرش کرد بر مُولا کِنِشت
اول عنوان شد محرّم کرده بود از نو حلول
چون عزاداران سیه پوشیده رفت هیئت رسول

هیئتی ها از ورود آن جوان بد سگال
شد پریشان خاطر و آزرده دل آشفته حال
بین یک عدّه مؤثر دیده شد شور مقال
این چنین تصمیم شد از بحث گردانندگان
یک نفر خواهد ز هیئت عذر او را زآن میان

لاجرم از تعزیه داران عزیزی جان فدا
گفت بیرون شو رسول فوراً از این ماتمسرا
میگساران را چه اُلفت با حسینِ مرتضی
رو جواز قابلیت گیر از دخت رسول
تا قبول افتد دعایت پیش اولاد بتول

عاشق شوریده دل با سینه ی سوزان و تفت
بی کلام اما شکسته دل برون شد زود رفت
هضم آن صحنه ثقیل آمد بر آن اندام شفت
از خدا توفیق کسب فیض عاشورائیان
می نمود و اشک حسرت می شد از چشمان روان

خانه خلوت بود چون بر خود ندامتگاه کرد
نور حق آن منکسر دل را اقامتگاه کرد
اشک ریزان ذکر یا غفار یا اللّه کرد
تیر آه مرد حق از طارم مینا گذشت
در دل بشکسته رحم و رحمت رحمان نشست

هیئتی ها هم پس از اتمام شور تعزیت
بر بیوت خویش بنمودند رجعت با نعت
لیک آنانکه رسول تُرک را بی معذرت
با شماتت رانده بودند از درِ دارالشّفا
بی خبر بودند از مهر امام مقتدا

لیل ظلمانی گذشت آنشب خلاصه شد سحر
خادم هیئت ز خواب شب چنان آسیمه سر
ناگهان بیدار شد مضطرّ با چشمانِ تر
بهر دیدار رسول از منزل خود شد برون
رفت پیدا کرد او را با نثار اشک خون

بر سر درب سرای حاج رسول دادخواه
پیرمرد هیئتی ایستاد در زد در پگاه
ناگهان بیرون ز منزل شد یکی با اشک و آه
چشم خادم تا به چشمان رسول افتاد گفت
مژدگانی ده که مولایت تو را آزاده گفت

دوش دیدم من رسول جان فاش در هنگام خواب
کربلا بود و حسین خونین همراه صحاب
در میان خیمه ای بنشسته پور بوتراب
جان نثارانش کنار آن امام کم سپاه
یک نگهبان دارد اما خیمه از کلب سیاه

قصد دیدار حسین کردم به صد شوق وصال
سرمه ی چشمان کنم خاک قدومش بی مجال
سدّ راهم شد سگ حارس شدم غرق ملال
هر چه کوشیدم که از چنگال او گردم رها
کوششم شد بی ثمر الغوث می گفتم آقا

من در آن بحبوحه حیران بودم از این ماجرا
لحظه ای جلب توجّه کرد آن حیوان مرا
خوب در شکل و نمای آن شدم محو از قضا
صحنه ای بر من هویدا شد ز گفتن عاجزم
صورتش عین تو گر گویم به قرآن جایزم

من چه سان گویم سر و صورت رسول تُرک بود
از بدن اما همان حیوان پشمالو نمود
گوئیا یک روح پنهان بود در اثنان وجود
آن تو بودی واقعاً پاسدار جان شاه دین
این گزافه نیست باور کن رسول جان حسین

تا رسول این صحبت از آن مرد با ایمان شنید
اشک ذوق از وجد بی حد شد به چشمانش پدید
بیخود از خود شد چنان گریان و گه خندان دوید
ضجّه زد مردم دگر من مرد رُسوا نیستم
کلب دربار حسینم خوار ادنا نیستم

شاه شاهان انتخابم کرده بر خود پاسدار
من بر این شایستگی دارم همیشه افتخار
گردنم افکنده قلّاده ولیّ کردگار
گر مرا حوران به جنّت خواند رورو می کنم
بر در فرزند زهرا فاش عوعو می کنم

عهد بستم با حسین فاطمه تا زنده ام
بسته ی حبل المتین عشق آن ارزنده ام
شکر داور می کنم جوینده ی یابنده ام
رفت غسل توبه کرد و مؤمن دیندار شد
تا دم رحلت حسین گفت و حسین کردار شد

طایر بخت رسول تُرک سر تا پا خطا
بر سریر سلطنت بنشست از مشی قضا
شد یکی از دوستداران حسین باوفا
شهره ی اهل طریقت عاشق مشهور شد
پرده ی ظلمت درید از دل سراپا نور شد

این حسین آیا چه کرده عالمی خواهان اوست
دردمندان را دوا باشد اگر درمان اوست
در قیامت هم خلایق دست بر دامان اوست
این حسین از خون کفن پوشیده در راه خدا
دوستانش تا رها گردد ز دوزخ در جزا

این حسین بود آنکه اول کرد بر میدان روان
شاهزاده اکبرش را پیش چشم خواهران
مادرش بنشسته بود اندر خیم دل ناگران
دست بر درگاه حق مادر دعایش می نمود
بر دم شمشیرها بابا رهایش می نمود

آه و واویلا سکینه می نمود از پشت سر
بر کجا قصد سفر داری برادر بی خبر
جان خواهر اکبرم بنما از این هجرت حذر
گر تو را پیش آمدی آید ز دشمن ناگوار
خواهرت تا عمر دارد می شود اندوهبار

این حسین یک عاشقی هم داشت فخرالنّاس بود
ساقی لب تشنگان کان ادب عبّاس بود
مهربان ایثارگر محبوب با احساس بود
خود بخون غلطیده صوت العطش را می شنید
از خجالت سوی نخلستان خودش را می کشید

اندر آن بحبوحه که در خون خود غلطیده بود
آمده گویا رقیّه در کنارش دیده بود
شبنم خجلت ز خون بر گلعذارش چیده بود
ای اجل می گفت کی زین غم نجاتم می دهی
مژده ی شهد شهادت با مماتم می دهی

چشم بر راهند آخر دختران تشنه لب
سینه ها آتش گرفته از عطش در تاب و تب
دمبدم گویند عمو جانها فدایت ای عجب
سوسن و یاس و شقایق سوختند از بهر آب
گر بدست آورده ای جان حسینت کن شتاب

جام در دستش رقیّه انتظارت می کشد
روی خاک خیمه شکل گلعذارت می کشد
یک علم یک مشک دو چشم خمارت می کشد
شیهه ی اسبان که می آید هراسان می شود
گوید الان مشکل اصغر هم آسان می شود

یا حسین من از رسول تُرک کمتر نیستم
سالها باشد که با عشق تو چون او زیستم
من نمی دانم کی ام اما تو دانی کیستم
جان زهرا مادرت رسوای دورانم مکن
بر "صفا" نصرت بده محروم احسانم مکن

• دوشنبه
• 4
• مرداد
• 1400
• ساعت
• 12:13
• نوشته شده توسط
• یوسف اکبری

آمدم در قتلگه تا شاه را پیدا کنم
ماه را شرمنده از آن خلقت زیبا کنم
گشته از باد خزان پرپر همه گل های من
جستجو در بین این گل ها گل زهرا کنم
دید تا عریان میان آفتابش گفت کاش
خصم بگذارد بمانم سایبان بر پا کنم
گر به خون، قانون آزادی نوشتی در جهان
من هم او را با اسیری رفتنم امضا کنم
تا شود ثابت که حق جاوید و باطل فانی است
زین زمین تا شام غم برنامه ها اجرا کنم
تا یزید دون نگوید فتح کردم زین عمل
می روم تا آن جنایت پیشه را رسوا کنم
می کنم با خاک یکسان کاخ استبداد کن
تا دهان خود برای خطبه خواندن وا کنم
تا کنی سیراب نخل دین، تو دادی تشنه جان
من هم از اشک بصر این دشت را دریا کنم
کاش بگذارند عدوان کای عزیز

• شنبه
• 25
• آبان
• 1392
• ساعت
• 06:17
• نوشته شده توسط
• یحیی

شور امام حسين عليه السلام
بند اول
اي يارم
دلدارم
اي دين و ايمانم دوست دارم
سالارم
غمخوارم
رو مهر تربتت سر ميذارم
محبتت توي دلم غوغا كرده
يه نيم نگات قلب منو شيدا كرده
لطف شما نوكرت اقا كرده
دلبر ديرينم
حب تو آئينم
وقتي روضه م انگار
تو حرم مي شينم
حسين جان 3 منو درياب ...
بند دوم
اي خوبم
محبوبم
با اسمت روي سينه ميكوبم
بيتابم
اربابم
جان رقيه ات امشب دريابم
از كوچيكيم در خونت نوكر هستم
پاي غمت تا لحظه ي اخر هستم
دخيل به قنداقه ي اصغر هستم
شور تو شبهامي
بهترين رويامي
از ازل تا محشر
تو فقط اقامي
حسين جان 3 منو درياب
بند سوم
ايماني
قراني
ثاراللهي و جان جاناني
تو شوري
تو نوري
به جود و لطف و كرم محشور

• شنبه
• 1
• مهر
• 1396
• ساعت
• 08:03
• نوشته شده توسط
• علی کفشگر فرزقی

من بی این جاده ی عشق راهم رو گم می کنم
بی تو دلداده ی عشق راهم رو گم می کنم
راهم رو گم می کنم بی تو مصباح هدی
راهم رو گم میکنم بی تو ای خون خدا
ماه شبای آسمون دل من
نام تو رو فقط می خونه دل من
داره تو رو همش بهونه دل من2
شاه این گردون عشق تودرمون
شور تو دریا شور تو بارون
حسین جانم حسین جان
بازم با ذکر حسین می رم تا عرش خدا
بازم با ذکر حسین می رم تا کرببلا
می رم تا کرببلا می رم بین الحرمین
می رم تا کرببلا می رم تا صحن حسین
این شبا سینم شده بین الحرمین
یه طرفش صحن غریب عالمین
یک طرفش صحن اباالفضل حسین
من عطا می خوام یه نگا می خوام
از خود زهرا کربلا می خوام
حسین جانم حسین جان
خوش به حال کسی که پا

• یکشنبه
• 14
• آبان
• 1396
• ساعت
• 08:37
• نوشته شده توسط
• احسان نیکخواه