شهادت امام سجاد (ع)

خاطرات و داغ های نینوا
غصه ی تنها شدن در کربلا
ظهر عاشورا، غروبی سرخ رنگ
پنجمین خورشید از آل عبا (ع
کهکشان نور روی نیزه ها
دست هایی که شده از تن جدا
یاد پاهایی ز خون اندر خضاب
نقش های نیلی بر چهره ها
لاله ی بی گوشوار دختران
دزد انگشتان و انگشتر ربا
زخم های تازیانه بر تنش
زخمه ی زنجیرها بر دست و پا
معبری در جمع شوم کوفیان
طعنه ها چون تیر گردیده رها
مردم مهمان کُش بیعت شکن
مجلسی با ضربه های خیزران
بر لب و دندان نجل مصطفی (ص
دیدن آب و ذبیح و کودکان
ود چون یادآور آن ماجرا
اندک اندک جان او را می گرفت
سهل بود جان دادن از زهر جفا
صبر ایوبی به پیش صبر او
کاه پیش کوه صبرش بر قضا
اشک یعقوب است همچون قطر

• یکشنبه
• 15
• بهمن
• 1391
• ساعت
• 17:09
• نوشته شده توسط
• یحیی

می برید اما به روی ناقه عریان چرا ؟
می دهید اینگونه بر آزار ما فرمان چرا؟
ما زیثرب آمدیم آنجاست منزلگاه ما
می برید اینک به شام و کوفه ویران چرا؟
تازیانه برتن گلهای زهرا می زنید
می کنیدآخرچنین دلجویی از مهمان چرا؟
لحظه ای آهسته تر تا خویش راسامان دهیم
می بریداینگونه ما را بی سروسامان چرا؟
بال و پر بستید از مرغان گلزار نبی
نیلگون کردید از سیلی رخ طفلان چرا؟
گر که میدانید ما ذرّیه ی پیغمبریم
بردن این خاندان در گوشه زندان چرا؟

• دوشنبه
• 7
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 08:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

بیمار کربلا ، به تن از تب توان نداشت
تاب تن از کجا ؟ که توان فغان نداشت
این صید اگر که کشته نشدنی ززخم بود
دیگر ، سپهر ، تیرجفا در کمان نداشت
از کربلا به کوفه و از کوفه تا به شام
بر سر ، بجز سر شهدا ، سایبان نداشت
گر تشنگی ، زپا نفکندش ، عجیب نیست
آب آنقدر، که دست بشوید زجان نداشت

• دوشنبه
• 7
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 08:51
• نوشته شده توسط
• یحیی

آنکه عمری به دعا غنچه لب وا می کرد
گریه بر غربت و مظلومی بابا می کرد
آنچه در معرکه کرببلا رخ می داد
شاهدی بود که از خیمه تماشا می کرد
مصلحت بود که آنجا به شهادت نرسد
ورنه او هم به بر فاطمه ماوا می کرد
سالها بعد شهادت سپری گشت و دلش
همچونی ناله ز بی رحمی اعدا می کرد
هر زمان دست صبا زلف جوانی می دید
یادی از زلف علی اکبر لیلا می کرد
داغ قاسم به دلش بود که در فصل خزان
یاد پرپر شدن لاله صحرا می کرد
برلب جوی چو می دید گلی پژمرده است
یادی از دجله و بی دستی سقا می کرد
هر زمان آب پی رفع عطش می نوشید
یادی از تشنه لبان لب دریا می کرد
طفل شش ماهه چو می دید زدود آهش
روز را رهگشای شب یلدا می کرد
گرچه شد پار

• دوشنبه
• 7
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 09:01
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای تشنه لب که بر لب دریا گریستی
از دیده خون ، زمرگ احبّا گریستی
تنها نه بهر تشنه لبان اشک ریختی
دیدی چو کام تشنه سقّا گریستی
یعقوب آل عصمت اگر خوانمت وراست
چون در فراق یوسف زهرا گریستی
آنجا پدر زهجر پسر گریه کرد لیک
اینجا تو در مصیبت بابا گریستی
چل سال بعد واقعه ی خونین کربلا
گاهی به یاد شاه غم افزا گریستی
بگذشت چون به پیش رخت سروقامتی
بر قلب داغ دیده لیلا گریستی
در ماتم سه سال بی یاور حسین
به سوز آه زینب کبری گریستی
مردانی از مصیبتش امروز از آه دل
تا باشدت ذخیره بر فردا گریستی
شاعر:علی مردانی

• دوشنبه
• 7
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 16:17
• نوشته شده توسط
• یحیی

سلام ما به اشک بی شمار تو
سلام ما به قلب داغدار تو
سلام ما له گریه ی دمادمت
سلام ما به سینه ی پراز غمت
سلام ما به سوز و آه هر شبت
سلام ما به درد جسم پرتبت
سلام ما به باب بی قرین تو
سلام ما به زینب حزین تو
سلام ما به قبر بی چراغ تو
سلام ما به قلب پرزداغ تو
شاعر:ساعد اصفهانی

• دوشنبه
• 7
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 16:26
• نوشته شده توسط
• یحیی

در شعله تب شمع آسا گریه می کرد
بیمار هجر دوست تنها گریه می کرد
وقتی که پرپر دید گل های ولایت
بلبل به یاد گل به آوا گریه می کرد
بعد از غروب شام عاشورا شب و روز
تا زنده بود آن ماه سیما گریه می کرد
آن وارث خونین قیام وادی تف
هر گاه می دید آب هر جا گریه می کرد
گاهی به یاد کودک شش ماهه می سوخت
گاهی به یاد پور لیلا گریه می کرد
از داغ ماه علقمه اختر فشان بود
وزهجر مهر عالم آرا گریه می کرد
با چشم تر هر جا که جام آب می دید
با یاد کام خشک سقا گریه می کرد
تا چل بهار از سوز سینه همچو باران
بلبل زهجر روی گل ها گریه می کرد
در بزم جان شمع وجودش آب می شد
وقتی زسوز دل سراپا گریه می کرد
نه بهر زنجیر و غل و زندا

• دوشنبه
• 7
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 16:30
• نوشته شده توسط
• یحیی

هر چه می خواهید ظلم افزون کنید
هرچه می خواهید دلم را خون کنید
من نگویم ظلم برمن کم کنید
بلکه زنجیر مرا محکم کنید
گاه دامن خون به رخ رنگم زنید
دسته دسته بر بدن سنگم زنید
ظلم بر من بیش از، این ها کنید
لیک دست عمّه ام را واکنید
عمّه ام چون مادرم زهرا شده
پشتش از بار مصیبت تا شده
مادرم گر تازیانه خورده است
که میان کوچه سیلی خورده است
ببین کوچه آه ، زهرا را زدند
پیش چشمان علی او را زدند
مادرم گر پهلویش از در شکست
عمّه ام را چوب محمل سر شکست

• دوشنبه
• 7
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 17:00
• نوشته شده توسط
• یحیی

مدینه شهر خون شهر شهادت
مدینه ساحل عشق و نجات است
مدینه دیده ام من کربلایی
که چشمم تا ابد شطِ فرات است
مدینه با هزار اندوه و ماتم
مرا یک سینه رنج و خاطرات است
چه گویم از حدیث هجر و غم ها
مرا مادر نمی زایید ای کاش
ببین شور حسینی در نگاهم
بخوان شوق شهادت از جَبینم
فروغ دیدۀ زهرای مظلوم
پناه خلق زین العابدینم
خلیل آسا به همّت بُت شکستم
که فرزند منا و مکّه هستم
به روز من چه آوردند این قوم
به جرم اینکه من یکتا پرستم
فضا پوشیده از ابر ستم بود
که روی ناقۀ عُریان نشستم
چه شبهایی که با من گریه کردند
غل و زنجیر های پا و دستم
چه شبهایی که با من گریه کردند
غل و زنجیرهای پا و دستم
شهید زنده ام من، شاهدم من

• دوشنبه
• 7
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 17:12
• نوشته شده توسط
• یحیی

حُجت داور، علی ابن الــــــحسین
شافع محــــــشر، علی ابن الحسین
حضرت سجّاد ، زیــــــن العابدین
سِبط پیــــــغمبر، علی ابن الحسین
شمـــع محــــــراب عبودیّت بــود
زینــــت منبر، عــــلی ابن الحسین
عارفان را در طریق عشق هست
هــادی و رهبر ، علی ابن الحسین
آسمان عـــــــــــلم و ایمان را بُوَد
ماه خوش منظر، علی ابن الحسین
بعد ثـــــــارالله، بر اهل و ولاست
سیّد و سرور، عــــلی ابن الحسین
بــــــــــــود شیر بیشۀ آزادگی
کی بود مضطر،علـی ابن الحسین
تــــــا چهل سال، از غم مرگ پدر
شــد به چشم تر، علی ابن الحسین
دیـده و دل، پر زاشک و آه داشت
سینه پـــــر آذر، علی ابن الحسین
آسمـــــــــان دیده اش از

• دوشنبه
• 7
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 17:08
• نوشته شده توسط
• یحیی

یعقوب در فراق پسر روز و شب گریست
تا دیده گانش از غم یوسف سفید شد
من چون کنم که آنچه مرا بود سرپرست
یک روز جمله از نظرم ناپدید شد
سقّا ندیده کس به جهان تشنه جان دهد
عباس تشنه در لب دریا شهید شد
اکبر ز باب خویش تقاضای آب کرد
افسوس و آه از پدرش نا امید شد

• دوشنبه
• 7
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 17:16
• نوشته شده توسط
• یحیی

من داغ خواهر دیده ام، داغ برادر دیده ام
دیدم که سیلی خورده است، کُنج خرابه مُرده است
ای وای دلم، ای وای دلم، بر نوک نی باشد گلم
من داغ اکبر دیده ام، من داغ اصغر دیده ام
با ناله های یا ربَم ، من همنوا با زینبم
آنقدر مرا کتک زدند، بر زخم من نمک زدند
بر زخم دل نمک زدند، رقیه را کتک زدند
حالش دگرگون گشته بود، مَحمِل پر از خون گشته بود
دیگر ز جان هم خسته شد، دیدم که دستش بسته شد
ای وای دلم، ای وای دلم، بر نوک نی باشد گُلم

• دوشنبه
• 7
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 17:18
• نوشته شده توسط
• یحیی

می لرزد از غیرت زمین از قبر زین العابدین
چون گشته لرزان رکن دین از قبر زین العابدین
بی سقف ودیوارودراست مخروبه ای حزن آوراست
شب مرغ شب نالد حزین از قبر زین العابدین
ماه و نجوم آسمان ، بی خراب و حیرانند از آن
گویا عزا دارد زمین از قبر زین العابدین
بی فرش و بی کاشانه است گنجینه ای ویرانه است
خیزد غبار غم ببین از قبر زین العابدین
همچون گلی بی باغبان ، یا بوستانی در خزان
خونست قلب ناظرین از قبر زین العابدین
شد روح پیغمبر حزین ، زهرا بود زار و غمین
محزون امیرالمومنین از قبر زین العابدین
آخر چه شد اسلام ما ، آن فرّ و جاه و نام ما
پیداست حال مسلمین از قبر زین العابدین
ریزم به رخسار اشک و خون ، آخر نر

• یکشنبه
• 20
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 13:16
• نوشته شده توسط
• یحیی

چو زهرکین با کام عابدین شد
فغان و ناله در عرش برین شد
زقتل عابدین از جور هشام
امام پنجمین زار و حزین شد
به جنات علا شاه شهیدان
زمرگ عابدینش غم نشین شد
گریبان چاک زد زهرای اطهر
به جنت زین مصیبت دل غمین شد
چه شد سوی جنان عزم سفر کرد
به حق واصل چو شاهنشاه دین شد
بگفتا جان بابا مر ندانی
چها بر من زهشام لعین شد
زشام غم بگویم جان بابا
که قلبم خون زجور مشرکین شد
برون از دیده طاهر خون دل کن
که این خون بهتر از ماء معین شد
شاعر:طاهر

• یکشنبه
• 20
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 13:18
• نوشته شده توسط
• یحیی

سیّد سجاد را زهر جفا در کام شد
روزعالم شام شد
شادمان از مرگ شه اندر جهان هشام شد
روزعالم شام شد
آن که بعد از قتل بابش دائم اندر اشک و آه
حق زقلبش بد گواه
زهر کین چون شد به کامش دم نزد آرام شد
روزعالم شام شد
رحلتش در دار فانی اندر این ایّام شد
روزعالم شام شد
گر چه زهر کین به کامش کرد هشام لعین
لیک می دانم یقین
خون دل زین العباد از غم به شهر شام شد
روزعالم شام شد
آه از آن ساعت که اندرشام آن سبط رسول
زار و غمگین و ملول
بر سر بازار آن مظلوم خاص و عام شد
روزعالم شام شد
کاش می شد روز طاهر از غم داغش چو شام
تا نمی گفت این کلام
کاین جفا بر عابدین از شهر بد فرجام شد
روزعالم شام شد

• یکشنبه
• 20
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 13:20
• نوشته شده توسط
• یحیی

هر کجا روی نهادم غم عظمای تو بود
کربلای دگرم شام غم افزای تو بود
تا ابد برسر سودائی ما خاک عزاست
آن غباری که به رخسار دل آرای تو بود
هر کجا روی نهادم غم عظمای تو بود
کربلای دگرم شام غم افزای تو بود
یاد قتل پسر فاطمه می کشت تو را
کی روا زهر جفا بر تو زاعدای تو بود
هر کجا روی نهادم غم عظمای تو بود
کربلای دگرم شام غم افزای تو بود
بعد مرگ تو عزیزان تو دیدنّد هنوز
اثر حلقه زنجیر به اعضای تو بود
هر کجا روی نهادم غم عظمای تو بود
کربلای دگرم شام غم افزای تو بود
با که گویم که به تسکین دلت در ره شام
پیش رویت به سرنی سر بابای تو بود
هر کجا روی نهادم غم عظمای تو بود
کربلای دگرم شام غم افزای تو بود
خلق در

• یکشنبه
• 20
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 13:23
• نوشته شده توسط
• یحیی

به پیکر زخم غُل دارم 2
به نیزه دسته گل دارم 2
غریبم من، غریبم من2
امام ساجدینم من، چراغ راه دینم من 2
به رخ دارم ز خون زینت، که زین العابدینم من
غریبم من، غریبم من 2
به جای سوز و دل بیرون، شرار از نای من خیزد
بنال ای ناقۀ عریان، که خون از پای من ریزد
غریبم من، غریبم من2

• یکشنبه
• 20
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 13:37
• نوشته شده توسط
• یحیی

به هر جا بنگرم اکنون ، عزای شاه دین بینم
زمین و هر جا زمان گریان ، برای عابدین بینم
نه تنها ناله اهل زمین بر آسمان باشد
فغان ساکنین آسمان را تا زمین بینم
به هر جا بنگرم اکنون ، عزای شاه دین بینم
زمین و هم زمان گریان ، برای عابدین بینم
نه تنها جنّ و انس اکنون عزادارند و گریانند
تمام خلق عالم را پریشان و حزین بینم
به هرجا بنگرم اکنون ، عزای شاه دین بینم
زمین و هم زمان گریان ، برای عابدین بینم
امام چهارمین مقتول از هر جفا گشته
روان آن روح پاکش را سوی خلد برین بینم
به هرجا بنگرم اکنون ، عزای شاه دین بینم
زمین و هم زمان گریان ، برای عابدین بینم
امام پنجمین را در فراق آن شه خوبان
ز راه دل سر قبرش نز

• یکشنبه
• 20
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 13:32
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای دیده خون افشان که من با غم قرینم
ماتم نشین سوگ زین العابدینم
چون ذکر خیر سجادم آمد
از درد و داغ او یادم آید
رفت از جهان روح دعا سجاد امت
کی خاطراتش می رود از یاد امت
رفت آنکه قولش قالوا بلی بود
پیوند جانش با کربلا بود
رفت آنکه مرآت نبی سر تا قدم بود
بر گردنش آثار زنجیر ستم بود
آخر چه گویم چون گریه می کرد
گر آب می دید خون گریه می کرد
رفت آنکه آید بوی عشق از تربت او
قبرش گواهی می دهد برغربت او
گرد حریمش حائر ندارد
شمع و چراغ و زائر ندارد

• یکشنبه
• 20
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 13:39
• نوشته شده توسط
• یحیی

امام عابدین منم
سید ساجدین منم
زنجیر خونین می دهد گواهی
از گردن مجروح به بیگناهی
آزرده شد اعضای من
خون می چکد از پای من
امام عابدین منم
سید ساجدین منم
آنکس که غل بر دست و پیکرم زد
در بین راه سیلی به خواهرم زد
جانم ز غم آمد به لب
مرگ از خدا کردم طلب
امام عابدین منم
سید ساجدین منم
من رنگ زینب را پریده دیدم
در طشت زر سر بریده دیدم
ویرانه بوده منزلم
داغ سه ساله دیدم

امام عابدین منم
سید ساجدین منم
محمکم ترین زنجیر را ببندید
اما به اشک عمه ام نخندید
من جسم بی سر دیده ا
لبهای پرپر دیده ام
امام عابدین منم
سید ساجدین منم

• یکشنبه
• 20
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 13:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

هنگامۀ قـــــــــــتل، زین العــابدین است
در ماتم این شه، فـاطمه غمین است
هــــنگامۀ ماتم شد، قامت علی خم شد
داد از ایــــــن مصیبت2
بـــاقرالعلوم است، در غمش پریشان2
با شیون و ناله ، گوید ای پدر جان
تــــــــو مونس ما بودی، سِرّ کبریا بودی
داد از ایـــــــــن مصیبت 2
مـــــــردمان عــــــالم ، داد از این جنایت
کُشته شد ز ظلم فـــــــــرقه ضلالت
نازنین امام ای داد، از زهر جفا جان داد
داد از ایــــــــــــــن مصیبت 2
شاعر:محمد آخوندی

• یکشنبه
• 20
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 15:01
• نوشته شده توسط
• یحیی

لالۀ سرخِ آل اطهارم2
نوک نی هجده دسته گل دارم
فخر دینم من، عابدینم من2
من که گریان در شهر و صحرایم
یادگار فرزند زهرایم
شامیان بر آزار من خیزید
سنگ و خاکستر بر سرم ریزید
فخر دینم من، عابدینم من2
شََّر دشمن را بر ملا کردم
شام ویران را کربلا کردم
عمّه ام روی ناقه بنشسته
او در آزار و دست من بسته
فخر دینم من، عابدینم من2
از این غل و زنجیرم2
رأس بابا را، در بقل گیرم 2
لالۀ سرخ آل اطهارم 2
نوک نی هجده دسته گل دارم
فخر دینم من، عابدینم من2
گه روم بزم پور مرجانه2
گه به زندانم، گه به ویرانه2
شمر دون غل بر، دست و پایم زد
خنده بر اشکِ عمّه هایم زد
فخر دینم من، عابدینم من2

• یکشنبه
• 20
• اسفند
• 1391
• ساعت
• 15:07
• نوشته شده توسط
• یحیی

در دل تاریك شب ها، باز می پیچد دعایت
می تراود ذكر حق، از سینه ی دردآشنایت
هیچ نوری نیست، نوری نیست... اما تا می آیی
ناگهان خورشید، سر بر می كشد از جای پایت
نقطه ی عطف تمام عابدان معنا گرفته
در قنوت دستهایت، در شكوه ربنایت
كربلا یعنی همان جایی كه بیمارش تو باشی
می رسد از خیمه ها و از نیستان ها نوایت
خلق در خواب خوش اند و زاهدان غرق تظاهر !
کی خبر دارد كسی از سجده های بی ریایت؟
این جهان، دربار شام است و پر از بی حرمتی ها
می شود آیا دوباره گل كند زنگ صدایت ؟
می شود آیا دوباره گل كند در این زمانه
پا به پای زینب كبری، طنین خطبه هایت ؟
من " فرزدق " نیستم اما دلم می خواست آقا
شعرهایم را فقط یكبار می

• شنبه
• 18
• خرداد
• 1392
• ساعت
• 06:09
• نوشته شده توسط
• یحیی

غمه که جا مونده روی سینم حسین
تنهاترین بغض آتشینم حسین
خواب و خوراکم همیشه گریه است حسین
هر جا میرم کربلا میبینم حسین
بی تابم و شب و روز گریه کارمه
روضه ها بیقرارمه - ناله حرف اشارمه
پیرم از این، قصه ی غصه هات بابا
غریبونه عزات بابا - غربت کربلات بابا
باباجون، زخم دردم - شرارَست تب سردم
خزون اشکم و زردم 2
وای حسین حسین
یادم نمیره غوغای غارت حسین
یادم نمیره سنگ و جسارت حسین
عمه پیش از هر کسی کتک خورد حسین
یادم نمیره درد اسارت حسین
نامحرما، با نگاشون زخم میزدن
بین زنها می اومدن - بی حیاهای بی حدن
از پستی شون، چی بگم نامردن همه
نمیگن کی نامحرمه - جهنم واسشون کمه
بابا جون، آهه دادم - نرفتی تو از ی

• شنبه
• 5
• مهر
• 1393
• ساعت
• 15:26
• نوشته شده توسط
• علی

منم شمعِ شام و محفلِ غم
کنم با تو طیِّ منزلِ غم
غم غربت تو ، بوی تربت تو ، بُوَد نام تو بر لبِ من
به زیر سر تو ، مثه خواهر تو ، شده شعله‌ور این تبِ من
ببین بابا گرچه بینِ ما ، گشته خالی جای رقیه
ولی از شورِ من و زینب ، گشته ویرانْ کاخ امیه
حسین جانم ای حسین جانم
******
بابا زین‌العابدینِ توأم
عزادار و دلغمینِ توأم
با قلب شکسته ، با دستای بسته ، رو ناقه با رنگ پریده
به جز ما کی دیده ، سَرایِ بریده ، سِرِشکم ز دیده چکیده
ننوشم آبی به یادِ لب‌های خشکِ تو ، در اسارت
به دوشِ خود می‌کِشم تا من ، زنده‌ام داغِ ، این مصیبت
حسین جانم ای حسین جانم

شاعر : رحیم ابراهیمی

دانلود سبک

• دوشنبه
• 25
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 08:35
• نوشته شده توسط
• یحیی

دل هر شیعه از این مرثیه بی تاب است
ماتم حجّت الله عزیز ارباب است
ای ماه دل آرا عبد حیّ یکتا
زین العابدین و گریه کن بابا
ای ز نور تو زنده نام عاشورا
گل طاها و حیدر فرزند زهرا
******
در و دیوار یثرب برای تو گرید
خاک پاک بقیع در عزای تو گرید
در سوگ تو آقا دل دارد نوایی
ای شهادت تو داغی کربلایی
ای ز نور تو زنده نام عاشورا
گل طاها و حیدر فرزند زهرا
******
دیده ای ارباً ارباً جسم علی اکبر
دیده ای جانفدا شد تشنه علی اصغر
جاری اشک زینب خالی مشک سقا
دیدی روی نیزه سر سبط طاها
ای ز نور تو زنده نام عاشورا
گل طاها و حیدر فرزند زهرا

شاعر : حاج امیر عباسی

دانلود سبک

• دوشنبه
• 25
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 07:38
• نوشته شده توسط
• یحیی

نگاهِ من آشنایِ غمه
دلِ خونم مبتلای غمه
شده لبهام غرقِ ناله وآه
که قلبِ من کربلای غمه
خودم دیدم مرگِ گلها رُو وای وای
توو موجِ خون جسمِ بابا رُو وای وای
دلم باغی پُر از لاله
اسیرِ داغ و غمِ گلهاس
غمِ بابا ، غم اکبر
غمِ قاسم ، غمِ عباس
حسینِ من (۲) وای وای
*****
به تن دارم زخمِ سلسله‌ها
به دل دارم داغِ هلهله‌ها
گذاشته رو صورتِ یتیما
جایِ سیلی دستِ حرمله‌ها
من و درد و غربتِ زینب وای وای
اسارت شد قسمتِ زینب وای وای
امان از مردمِ کوفه
امان از شام و امان از شام
امان از طعنه و دُشنام
امان از سنگِ روی بام
حسینِ من (۲) وای وای

شاعر : رحیم ابراهیمی

دانلود سبک

• دوشنبه
• 25
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 08:45
• نوشته شده توسط
• یحیی

من زین العابدینم و حجّت حق به عالمین
عمری نمودم گریه در عزای بابایم حسین
آه گرچه زده زهر آتش به جانم
رسیده این درد بر استخوانم
که پیش چشم مادرم چه محشری به پا شد
سرِ حسین فاطمه از پیکرش جدا شد
آه غریب مادر...
******
غروب سرخ آسمون روضه خونِ برای من
می خونه از غریبیه امام بی غسل و کفن
آه از فاطمه(س) اشک جاری ز دیده
به روی نیزه سرِ بریده
من تویِ آتیش تب و درد و بلا می سوختم
برای غربت شهِ کرببلا می سوختم
آه غریب مادر...
******
گریه کنا کجا بودید بردن ما رو اسارت
به پیش دیدگان من شد به حرم جسارت
آه تا کوفه و شام همسفر من
شمر و سَنان و حرمله بودن
امّا با خطبه های ما شد کاخ فتنه ویرون
برای حفظ دین ش

• دوشنبه
• 25
• شهریور
• 1392
• ساعت
• 07:45
• نوشته شده توسط
• یحیی

از غم کربلا رسیده جانم به لب
روز من ای خدا سیه شده مثل شب
کار من سوز و آه
کشته شد بی گناه
یا حسین یا حسین (2)
...................................
بدتر از کربلا؛ کوفه و شام بلاست
خارجی خواندن نسل علی کی رواست
داد و بیداد ز شام
می زدن سنگ ز بام
یا حسین یا حسین (2)
...................................
مجلس شراب و کعب نی . خیزران
ناموس علی و منظر نامحرمان
خون دل زار من
گریه شد کار من
یا حسین یا حسین (2)

شاعر : روح اله گائینی

دانلود سبک

• شنبه
• 27
• مهر
• 1392
• ساعت
• 19:04
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض

مجلس چهل و هفتم:
شهادت امام سجاد (ع)
فلک زار و نزارم کردی آخر
غریب این دیارم کردی آخر
سراپا سوختم در حسرت یار
خزان بی بهارم کردی آخر
آقا جان ان شاء الله زودتر بیایی و ما هم در رکاب شما خدمت کنیم و جان خودمان را فدای شما کنیم؛ خوشا به حال آنان که می دانند یار توأند؛ اما وای به حال من بیچاره که حیران و سرگردانم.
مرحوم آیه الله سید حسین قاضی نقل می کردند: جمعی بودیم که به محضر بقیه الله رسیدیم؛ ایشان به ما نگاه کردند واز افراد تفقد می-کردند. به من فرمودند: شما چه می خواهید که به شما بدهم؟ عرض کردم : می خواهم از همه ی این جمعیت به شما نزدیک تر باشم. حضرت کنار خود جایی باز کردند و مرا پهلوی خود نشا

• چهارشنبه
• 8
• آبان
• 1392
• ساعت
• 06:03
• نوشته شده توسط
• سیده زینب فیض