حضرت علی علیه السلام

استکان زمان ترک برداشت، شعر و شور و شراب مدغم شد
تکّه های شکسته ی خورشید، در دل آسمان، منظّم شد
کعبه چون کشتی نجات زمین، رو به دریای پا به ماه آمد
کودکی را کشید در آغوش، که نگاهش حدود عالم شد
شانه هایش: دو کوه بی پایان، سینه اش: رودخانه ای جوشان
دست هایش به آسمان پل زد، پایه های بهشت محکم شد
شهر، طاقت نداشت گامش را، تیغ بُرّنده ی کلامش را
بغض، فولاد آبدیده شد و... خنجر خشم ابن ملجم شد
بال بال فرشته ها پر کرد، حجم آرام کوچه ها را بعد...
صبح محراب، در رکوعی سرخ، پیش پای تبسّمش خم شد
مسجد کوفه ماند و داغی تلخ، ماه افتاد در محاقی تلخ
رفت بر سجده بیست و هشت صفر، یا نه... ظهر ده مُحرّم شد
بیست و یک

• سه شنبه
• 24
• دی
• 1392
• ساعت
• 14:16
• نوشته شده توسط
• یحیی

اضافه ی گِل مولا شده است شیعه ی او-
که مونس دل مولا شده است شیعه ی او
چهارده سده زحمت کشیده؛ از دنیا
تمام حاصل مولا شده است شیعه ی او
خدا کند که نبینیم آن زمانی را
که باز مشکل مولا شده است شیعه ی او
منم گدای درش ای بخیل! حرفی هست -
فقیر و سائل مولا شده است شیعه ی او؟
به فكر اسم علي هم كسي بيفتد، او
به لطف شامل مولا شده است شیعه ی او
هزار مرتبه جان داده است در راهش
که حال قابل مولا شده است شیعه ی او
خدا، یتیم نوازی، خدا، مبارزه، درد...
پر از فضائل مولا شده است شیعه ی او
پر از فضائل مولا شده است، پس حتماْ -
اضافه ی گِلِ مولا شده است شیعه ی او...

شاعر : جواد شیخ الاسلامی

• سه شنبه
• 8
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 06:34
• نوشته شده توسط
• یحیی

استکان زمان ترک برداشت، شعر و شور و شراب مدغم شد
تکّه های شکسته ی خورشید، در دل آسمان، منظّم شد
کعبه چون کشتی نجات زمین، رو به دریای پا به ماه آمد
کودکی را کشید در آغوش، که نگاهش حدود عالم شد
شانه هایش: دو کوه بی پایان، سینه اش: رودخانه ای جوشان
دست هایش به آسمان پل زد، پایه های بهشت محکم شد
شهر، طاقت نداشت گامش را، تیغ بُرّنده ی کلامش را
بغض، فولاد آبدیده شد و... خنجر خشم ابن ملجم شد
بال بال فرشته ها پر کرد، حجم آرام کوچه ها را بعد...
صبح محراب، در رکوعی سرخ، پیش پای تبسّمش خم شد
مسجد کوفه ماند و داغی تلخ، ماه افتاد در محاقی تلخ
رفت بر سجده بیست و هشت صفر، یا نه... ظهر ده مُحرّم شد
بیست و یک

• سه شنبه
• 24
• دی
• 1392
• ساعت
• 14:57
• نوشته شده توسط
• یحیی

نگاه منتظران بستر تلاطم شد
تمام وسعت صحرا پر از تکلّم شد
دو ماهتاب درخشان در آسمان تابید
وَ آسمان و زمین غرق در تبسّم شد
غدیر خُم به خودش لحظه لحظه می بالید
چرا که جام ولایت نصیب مردم شد
نشانه های کمال از کلام حق تابید
شراب ناب ولایت لبالب از خُم شد
زمین تشنه از الطاف کبریا نوشید
کویر تف زده مدهوش رقص گندم شد
چه شور و شوق عجیبی چه حس و حال خوشی
که باعث ِ گل ِ لبخند ِ عرش هفتم شد
ولی چه سود پس از آن قَدَر به خود لرزید
اسیر شیطنت ِکج مدارِ کژدم شد
چرا که پشت در خانه ی ولی الله
پر از شرارتی از پشته های هیزم شد
وَ بر سر ِ نفس صبح دم بدون سحر
میان جمع ِ سقیفه شب ِ تفاهم شد
وَ بعد از آن همه از پشت پ

• سه شنبه
• 8
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 06:35
• نوشته شده توسط
• یحیی

جریان گرفته در هیجان عشق، قطره به قطره جام غدیری که...
می جوشد از میان دل تاریخ، بیعت دهد به دست امیری که...
مانند او ندیده زمان هرگز! او و مقام و نام و نشان، هرگز!
در بیست و پنج آینه تصویرش، مظلوم وار مثل اسیری که...
از جان خویش تاب و توان برده ست، کوفه میان ظلمت خود مرده ست
بغضی نهفته، باز گره خورده ست، در تارو پود فرش حصیری که...
هر چند دست آینه ها سردست، دنیای کوفه بستر نامردست
امّا هنوز در غزل محراب، خون می چکد ز پنجه ی تیری که...
تا چشم های پنجره وا می شد، مهتاب کوفه غرق دعا می شد
حالا بدون سفره ی عدل او، دنیا شبیه مرد فقیری که...
خورشید مانده در غم خود تنها، چشمش به راه کوچه ی فردا تا
گ

• سه شنبه
• 24
• دی
• 1392
• ساعت
• 15:31
• نوشته شده توسط
• یحیی

شب و من و خیالِ تو نشسته ایم رو به رو
که از زلالِ بودنت مگر بگیرم آبرو
چه می شود که من شوم کُمیل چشم های تو
وَ خطبه خطبه بشنوم صدای پای آرزو
بگیر دست خسته ی غریب ِ کوچه های شب
که جز تو یا علی کسی نیامده به جستجو
تو در قنوتِ حاجتم بهانه ی اجابتی
به دشتِ التماس من بیا و چشمه ای بگو
چه واژه های نوبری ببارد از گلوی تو
به ذهن های تشنه ی تَرَک تَرَک ز چارسو
به گوش شاخه ام بخوان به لهجه ی بهاری ات
هزار و یک روایت از دل شکسته مو به مو
سبد سبد گُلِ غزل بچینم از کلام تو
نگاهِ شاعـرانه ات کشانَدَم به گفتگو

شاعر : مصطفی پور کریمی

• سه شنبه
• 8
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 06:38
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای نخستین بدر، هر شب دیدنت را دوست دارم
آسمان در آسمان تابیدنت را دوست دارم
ای خدای خاک وقتی آسمان را می تکانی
از درختی مرده، خرما چیدنت را دوست دارم
دست هایت را همان اندازه که شمشیر می زد
وصله وقتی می زند پیراهنت را دوست دارم
آه ای بر چاه عدل کوفه بوتیمار غمگین
گریه کن این ترس از خشکیدنت را دوست دارم
درد اگر بر شانه هایت بود مرهم می نهادم
آه از آن درد دگر نالیدنت را دوست دارم
تو نه قرآن، نه سر فرزند را بر نیزه دیدی
حکم اگر این است من جنگیدنت را دوست دارم
دست بر خون، قبضه ی شمشیر می رقصی و دشمن
می رمد بی سر، وَ من رقصیدنت را دوست دارم
نه غزل ظرفیتش کم نیست اما دردهایت
آه بر این بیت ها خندیدنت

• دوشنبه
• 30
• دی
• 1392
• ساعت
• 07:00
• نوشته شده توسط
• یحیی

در خانه ی دل نور خدا هست، همین بس!
ماییم و شراب و سحری مست، همین بس!
در سینه فقط ذکر تو باقی است دم ات گرم
ماییم و دلی شاد از این دست، همین بس
گل کرده سری بر سر آن دار، ببینید
آئینه گره بر دل او بست، همین بس
خورشید، نگاهی که شفق داده به جانم
با آتش چشمان تو پیوست، همین بس
پیمانه ی دل گلنفس اش ذکر علی شد
با نام علی جان ز جهان رست، همین بس
در جاری رگ های من ای مهر سحر زاد
عشق علی و آل علی هست، همین بس!

شاعر : اکبر نبوی

• سه شنبه
• 8
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 06:44
• نوشته شده توسط
• یحیی

سکوت عین سکوت است، بی همانند است
که پیشوند ندارد، بدون پسوند است
زبان رسمی اهل طریقت است سکوت
سکوت حرف کمی نیست، عین سوگند است
زمین یخ زده را گرم می کند آرام
سکوت، معجزه ی آفتاب تابنده است
سکوت پاسخ دنان شکن تری دارد
سکوت مغلطه ها را جواب کوبنده است
سکوت ناله و نفرین، سکوت دشنام است
سکوت پند و نصیحت، سکوت لبخند است
سکوت کرد علی سالهای پی در پی
همان علی که در قلعه را ز جا کنده است
همان علی که به توصیف او قلم در دست
مردّدم بنویسم خداست یا بنده ست

علی به واقعه جنگید با زبان سکوت
که ذوالفقار علی در نیام برّنده است
علی به واقعه کار مهم تری دارد
که آیه آیه کتاب خدا پراکنده است
از آن سکوت چه باید نو

• دوشنبه
• 7
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 07:37
• نوشته شده توسط
• یحیی

فقط نه غنچه شکفته است تا بهار تو باشد
قرار هر دل تنگی است بیقرار تو باشد
هزار گونه شکفتند و هیچ طَرف نبستند
نصیب نرگس سرمست شد خمار تو باشد
نشد بگنجانندت در انزوای الفبا
بنا شد آن که «علی» نام مستعار تو باشد
غم است در دل من می دمد بنفشه بنفشه
شریک محنت یاسی که سوگوار تو باشد
غزال شد دل مستم میان بیشه ی عشقت
مگر به دام تو افتد، مگر شکار تو باشد
همین که عشق علم شد، به احترام تو خم شد
خمید و تیغ دو دَم شد، که ذوالفقار تو باشد
تو رفته ای که بیاییّ و شوق گفت که باید
دگر به هیأت «مهدی» در انتظار تو باشد
فقیه خواب ندیده است و باز این دل عاشق
غزل سروده برایت که «شهریار» تو باشد
اسیر فاصله ای که، دلا ه

• سه شنبه
• 8
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 06:57
• نوشته شده توسط
• یحیی

امروز طرحي تازه دارد آستانت
رنگي دگر دارد طلاي ناودانت
بوي خدا پيچيده در هر جاي خاكت
عطري بهشتي مي وزد در آسمانت
تا آسمان هفتم انگاري نشستند
صدها فرشته رو به صحن بي كرانت
اين جا مهياي چه رخدادي ست امروز؟
اين راز شيرين چيست داري در ميانت؟
از اشتياق ديدنش از شوق وصلش
شوري ست در عمق نگاه مهربانت!
یك زن سه روز است آمده در خلوت تو
او را گرفتي در بغل مانند جانت
اين دختر شير است و تنها چند روز است
آرامشي دارد به زير سايه بانت
گفتند لب وا كرده اي... او را به گرمي
جا داده اي آرام بين بازوانت
فرزند شير آورده فرزندي به دنيا
كعبه! دهان وا كن بگو از ميهمانت

شاعر : مطهره عباسیان

• سه شنبه
• 8
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 07:13
• نوشته شده توسط
• یحیی

امروز طرحي تازه دارد آستانت
رنگي دگر دارد طلاي ناودانت
بوي خدا پيچيده در هر جاي خاكت
عطري بهشتي مي وزد در آسمانت
تا آسمان هفتم انگاري نشستند
صدها فرشته رو به صحن بي كرانت
اين جا مهياي چه رخدادي ست امروز؟
اين راز شيرين چيست داري در ميانت؟
از اشتياق ديدنش از شوق وصلش
شوري ست در عمق نگاه مهربانت!
یك زن سه روز است آمده در خلوت تو
او را گرفتي در بغل مانند جانت
اين دختر شير است و تنها چند روز است
آرامشي دارد به زير سايه بانت
گفتند لب وا كرده اي... او را به گرمي
جا داده اي آرام بين بازوانت
فرزند شير آورده فرزندي به دنيا
كعبه! دهان وا كن بگو از ميهمانت

شاعر : مطهره عباسیان

• سه شنبه
• 8
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 07:15
• نوشته شده توسط
• یحیی

عشق گیرای تو یک عالم مسلمان ساخته
از دل زردشت یک عاشق چو سلمان ساخته
نیست دنیا جز کویری خشک و بی آب و علف
برکت نور تو نعمت را فـراوان ساخته
آن قدَر وجه تشابه با خــدا داری که حق
گوئیـــا در تو خـــدایی را نمــایان ساخته
کفر، بی تو اعتقادم را تصرف کرده بود
مهر تو در قلب من کاخی ز ایمان ساخته
هیچ کس حتی پیمبر ره به بیت اله نیافت
حق فقط شخص تو را در خانه مهمان ساخته
بخشش یک عمر عصیان، گردن این خلق را
سـر نهــادن بر تولای تو آسان ساخته
کاشفَ الهَمّ تمــام قلب ها بودی ولی
داغ زهرا حال و روزت را پریشان ساخته

شاعر : امیر حسین حیدری

• چهارشنبه
• 9
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 06:10
• نوشته شده توسط
• یحیی

جان را فقط به مقدم جانان فدا کنید
قد رافقط به محضرمولا دوتا کنید
فرقی نمی کند که بگویید علی علی
یا در رکوع وســجده خدایا خدا کنید
ما دوره گرد کوچه ی شاهانه ی توایم
یک سکه هم حواله دســــــــت گدا کنید
کفگیر اشکمان به ته دیگ خورده است
فکری بحال خشکی چشمــــان ما کنید
مثل کویر تشنه و زرد خــــــزان شدیم
ما را به نفخه ی نفسی با صفـــا کنید
یعنی که شل کنید سر کیسه را و بعد
ما را مسافر حـــــــــــــرم کربلا کنید
طفل یتیم دوره ی آخر زمانه ایم
درحق ما شما پدرانه دعا کنید
ما از مس وجود پشـــیمان و نادمیم
با گوشه چشم عاطفه ما را طلا کنید
حاجت کجا بریم که حاجتروا شویم
منت نهید و حاجت ما را رواکنید
ما م

• سه شنبه
• 8
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 12:03
• نوشته شده توسط
• یحیی

تویی که صنع خدایی و خالق احدی
نیازمند خدا و به خلق او صمدی
تو نقطه ی ب ی بسم اللهی و قرآنی
امید شیعه ی خود وقت قصه ی لحدی
تو استغاثه ی نوری و ذکر عیسایی
امید مادر موسی و طفل در سبدی
به جز خدا و پیمبر کسی تو را نشناخت
که ماورای خیالی و فوق هر خردی
نه عمر و مرحب و حارث که یک سپاه یهود
به پیش ضربه ات آقا نبوده هیچ عددی
هرآنکه داشت به صلبش مریدتان در جنگ
به گردنش تو رساندی و ضربه را نزدی
میان جمله ی اذکار ذرک تسبیحی
برای ما نشود جزتو یا علی مددی

شاعر : محمد مهدی شفیعی

• پنج شنبه
• 10
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 05:15
• نوشته شده توسط
• یحیی

تویی که صنع خدایی و خالق احدی
نیازمند خدا و به خلق او صمدی
تو نقطه ی ب ی بسم اللهی و قرآنی
امید شیعه ی خود وقت قصه ی لحدی
تو استغاثه ی نوری و ذکر عیسایی
امید مادر موسی و طفل در سبدی
به جز خدا و پیمبر کسی تو را نشناخت
که ماورای خیالی و فوق هر خردی
نه عمر و مرحب و حارث که یک سپاه یهود
به پیش ضربه ات آقا نبوده هیچ عددی
هرآنکه داشت به صلبش مریدتان در جنگ
به گردنش تو رساندی و ضربه را نزدی
میان جمله ی اذکار ذرک تسبیحی
برای ما نشود جزتو یا علی مددی

شاعر : محمد مهدی شفیعی

• پنج شنبه
• 10
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 05:22
• نوشته شده توسط
• یحیی

صد جلوه از پیمبر تو قد علم کند
آیینه چون به محضر تو قد علم کند
جایی برای پر زدن جبرئیل نیست
در آسمان اگر پرِ تو قد علم کند
دنیا کم است ظرفیتش، پس مجال نیست
تا جلوه های دیگر تو قد علم کند
راه فرار نیست هزاران سپاه را
هر وقت نام حیدر تو قد علم کند
دیگر به ذوالفقارِ دو دم احتیاج نیست
آن لحظه ای که همسر تو قد علم کند
افتادنِ به پات مرا سربلند کرد
از این طریق نوکر تو قد علم کند
فردای رستخیز، شفاعت تو را کم است
در آن مقام، قنبر تو قد علم کند
از پشت سر زدند تو را... جراتش نبود
شمشیر در برابر تو قد علم کند
زینب نمی گذاشت که فرقت دو تا شود
فرصت نبود دختر تو قد علم کند

شاعر : استاد علی اکبر لطیفیان

• پنج شنبه
• 10
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 13:20
• نوشته شده توسط
• یحیی

در حریمت علم وعرفان هیچ نیست
بی وِلایت، صوت قرآن هیچ نیست
کعبه با نام تو معنا میشود
در زمین غرق تماشا میشود
خانه ی ی حقّ است چونکه حق تویی
کعبه ی عشق است چون بیرق تویی
گر خدا نور است بهر آسمان
جان تو نور است بهر انس و جان
خالق از نام تو هوهو میکند
در میان عرش جادو میکند
این نه آن معناست تو بالاتری
او بنا دارد بگوید بهتری
از تمام خلق ارض و آسمان
رهبری و سروری بر انس و جان
مهربانا یاد تو یاد خداست
بردن نام تو بر دردم دواست
عاشق ایزد شدم از عشق تو
نور سبز مصطفی سرمشق تو
هر که با نام تو مستی میکند
پادشاهی ،مِی پرستی میکند
با غم تو ، آشِنا شد این دلم
اشک باران شد ز عشقت محفلم
غصه ی پهلوی یارت وایِ

• پنج شنبه
• 10
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 13:16
• نوشته شده توسط
• یحیی

جنات اگرگل است،دشتی است علی
طوفان زده رابگو که کشتی است علی
درپیش خدا نشد ندارد حرفش
توحاجت خود بگو که مشتی ست علی

شاعر : مهدی زراعتی

• شنبه
• 12
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 04:37
• نوشته شده توسط
• یحیی

جمله جمله طبیب من بنویس
شعرهایم دوباره تب دارند
در دل سبز سجده ام جاری ست
اشک هایی که نور می کارند
قلب من می تپد برای نجف
سرزمینی به وسعت دنیا
جمله جمله نه، مو به مو بنویس
نسخه ای از سفر به عرش خدا
نبض ابیات شعرمن کُند است
واژه هایم همیشه دلگیرند
تا بیایم کنار گنبدتان
غصّه هایم دوباره می میرند
یا علی، یا علی نگاهم کن
آمدم تا که زائرت باشم
از زمانی که شیعه شد غزلم
نذر کردم که شاعرت باشم
با طنین خوش امین الله...
السلام علیک یا مولا
مات و مبهوت و شاد و حیرانم
این منم آمدم کنار شما؟
بعد از آن جا گذشتم از شهری
که سراپایش از خیانت بود
کاش آنجا نبود بیت علی
خانه ای که پُر از صداقت بود
آن زمان که غروب

• پنج شنبه
• 10
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 14:10
• نوشته شده توسط
• یحیی

بی شمس رخ علی جهان خاموشیست
شمس و مه و نجم،بی گمان خاموشیست
شدخانه نشین که پی به ابله ببری
زیرا که جواب ابلهان خاموشیست

شاعر : مهدی زراعتی

• شنبه
• 12
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 04:38
• نوشته شده توسط
• یحیی

با حضور شیر حق خیبر سپر انداخته
دست خطی مرتضی بر روی در انداخته
حیدر آمد، حیدر آمد، در میان معرکه
لرزه ای در قلب دشمن این خبر انداخته
با زنان کاری ندارد مرد مردان پس چرا ؟
مادری در قلعه از ترسش پسر انداخته
مطمئناً بر سرش سربند زردی بسته است
چون که تیغ خویش را روی کمر انداخته
هر کجا تا چشم می بیند سری افتاده است
کار عزرائیل را از بال و پر انداخته

شاعر : علی قدیمی

• شنبه
• 12
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 13:16
• نوشته شده توسط
• یحیی

صحن نجف؛ یاسین و الرحمن چه می چسبد
جاری شدن در کوثر قرآن چه می چسبد
وقت زیارت خوب می فهمم که با مولا
همسایگی در روضه ی رضوان چه میچسبد
داری صد و ده پله بالا میروی ای دل
ناد علی در گوشه ی ایوان چه می چسبد
چون هم یتیم و هم اسیر و هم تهی دستیم
یوفون بالنذر... سوره ی انسان چه می چسبد
وقت سحر در لحظه ی خوب نماز شب
ابری شدن جاری شدن باران چه می چسبد
قرآن بی ذکر علی قانون طاغوت است
سنی برو با خود بگو قرآن چه می چسبد
نفرین به هر کس یا علی را شرک می داند
با یاعلی و یاعلی ایمان چه می چسبد
بل هم اضل بل هم اضل بل هم اضل آری
لعنت به آن سه بدتر از حیوان چه می چسبد
مثل ضریحش گرم آغوش علی بودن
ای جانمی ای جان

• یکشنبه
• 13
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 15:35
• نوشته شده توسط
• یحیی

در معرفت و عشق همانند تو نيست
آزاد نشد هرآنكه در دربند تو نيست
در جمع يلان اهل ايمان و يقين
والله كسي مثال و مانند تو نيست

شاعر : مهدی عظیمی

• دوشنبه
• 14
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 14:24
• نوشته شده توسط
• یحیی

بر هرچه محب حیدری رحمت باد
منعم به سر سفره ی پر برکت باد
نیت کن و با وجود فریاد بزن
بر منکر مرتضی علی لعنت باد.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آن روز که آن صوت جلی آمده است
اقرا ز خدای ازلی آمده است
میخواست بگوید به رسولش این که ؛
قرآن همه در وصف علی آمده است.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
از ماذنه تا بانگ سروش آوردیم
هر دفعه جهان را به خروش آوردیم
خون نجس وهابی مشرک را
با گفتن یا علی به جوش آوردیم

• سه شنبه
• 15
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 11:34
• نوشته شده توسط
• یحیی

ای روشن از فروغ تو ارض وسما علی
آیینه ی مقدّس ایزد نما علی
ای مشعلِ هدایت و ای مظهر صفا
وی جانشین منتخب مصطفی علی
ای مجری عدالت و ای کاتب کتاب
وی قهرمان فاتح خیبرگشا علی
پشت وپناه مردم مظلوم و مستمند
ای شهسوار مملکت لافتی علی
ای تکسوار عرصه ی مردی و عاشقی
ای مفخر خدا و رسول خدا علی
ای خاک پاک راه توام توتیای چشم
وی معدن فضیلت و کانِ سما علی
در وصفت از رسول وصیّی و وارثی
در شأنت از خدای رَسَد هَل اَتی علی
آئینه ی تمام نمای محمّدی (ص)
ای پیشوای محترم انبیا علی
یا صاحِبَ الکِرامةِ والجودُ وَالعَطا
یا شافِعَ القیامةُ یَومِ اَلجزا علی
یا باعِثَ الوُجودِ تمامیِّ کائِنات
یا سَیِّدَ الأئِمَّةِ والأَوص

• سه شنبه
• 15
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 11:40
• نوشته شده توسط
• یحیی

وحـــی آمد که شوم پیک ، بسازم غزلی
تا شوم شاعر درباری احســــاس ، ولی
دیدم امکان تخیــل به سرم ساخته نیست
نه فعـــــولن نه فعــــــلتُ فعلاتن فعلی
صحبت از مردعرب گونه ی تاریخ نبود
صحبت از شیرترین شیر خـدا بود و یلی
نام زیبای علـــــــــی بردم و استــاد شدم
چون که شعروادب وفضل وهنر هست علی
بی علی قدرت تصمیم گرفتن سخت است
مثل خاکیســت به روی گذر یک گسلی
یا علــــــی دست به دامان توام خرده مگیر
کمترین عضـــــو ز یاران توام خرده مگیر
طرح چشمان تو اعجاز هنر نیست که هست
در نگاهت ز خــداوند اثر نیسـت که هست
هیبت شیر ز تشبیه تو و جلـــوه ی توست
برق چشمان تو مانند قمر نیست که هست
یک تنه لشکری و دورو بر

• چهارشنبه
• 16
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 11:59
• نوشته شده توسط
• یحیی

خدا میخواست تا آخر علی نقش آفرین باشد
بر این انگشتری نام علی نقش نگین باشد
علی ظاهر علی باطن علی اول علی آخر
خدا میخواست تا آخر یکی بالا نشین باشد
چه ذوقی میکند هر بار می بیند که در عالم
مقرر کرده تا حیدر امیرالمومنین (ع) باشد
علیٌ حُبهُ جنه ، امام الانس والجنه
فقط او میتواند شیعه را حبل المتین باشد
رکوعش میشود شان نزول آیه قرآن
فقط او میتواند بین مردم اینچنین باشد
علی نفس پیمبر بود و این چیز عجیبی نیست
محمد گر امین باشد ، علی روح الامین باشد

شاعر : ایمان کریمی

• پنج شنبه
• 17
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 14:58
• نوشته شده توسط
• یحیی

مي رفت و بود در دل شب روي شانه اش
جسم كبود و زخمي بانوي خانه اش
خورشيد آسمان هدايت، امير نور
تاريك شد ز ماتم زهرا زمانه اش
پهلو گرفت كشتي ايمان و باز ماند
درياي دردهاي بدون كرانه اش
از شعله هاي كينه ي نمروديان شهر
شد لاله زار، پشت در آشيانه اش
فرياد استغاثه ي گل را جواب داد
اهريمني به صاعقه ي تازيانه اش
طاغوت قصد چيدن گل داشت وَز ستم
پا مال كرد هم گل او، ‌هم جوانه اش
چشمم فداي خاك درت باد نازنين
آن در كه مي رسد به خدا هم زبانه اش
گويا ترين روايت تنهايي علي ست
تشييع مخفيانه و دفن شبانه اش
تا راز دشمنان خدا بر ملا شود
پوشاند از نگاه جهاني نشانه اش
آري هنوز پهلوي ما درد مي كند
با ياد دردهاي گل را

• چهارشنبه
• 23
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 05:42
• نوشته شده توسط
• یحیی

دلم دوباره ز لب اعتراف ميگيرد
به دور ساقي كوثر طواف ميگيرد
دوباره خواندن از آغاز شير مردي كه
ميان كعبه سه روز اعتكاف ميگيرد
نماي كعبه كه در اوج جاه و منزلت است
به جز براي علي كي شكاف ميگيرد
زمين كه آيتي از نور و محكمات خداست
به زير پاي علي انعطاف ميگيرد
خدا شود به تماشا و محو سيمايش
چناچه قبضه تيغ از غلاف ميگيرد
نشان تيغ دو دم لا اله الا هو ست
همان دمي كه علي در مصاف ميگيرد
فقط نه كل ملائك، تمام خلق جهان
به دور شمع وجودش مطاف ميگيرد

شاعر : مجید قاسمی

• پنج شنبه
• 24
• بهمن
• 1392
• ساعت
• 05:51
• نوشته شده توسط
• یحیی