چه چیزی را میخواهید جستجو کنید؟
هر جا صداي غربت مولا بلند شد
او مثل كوه يك تنه تنها بلند شد
هر كس كه سنگ عشق علي را به سينه زد
با دست با كفايت زهرا بلند شد
شاعر : مهدی برجلو
رادمردی مهربان با دست های پینه دار
در میان کوچه های شهر غربت رهسپار
کیسه های نان و خرما روی دوش خسته اش
کیست این مرد غریبه، با لباسی وصله دار؟
کهکشان ها شاهد غم های بی اندازه اش
ماه می گرید برایش چون دل ابر بهار
نیمه شب ها لابه لای نخل ها گم می شود
چاه می داند دلیل گریه های ذوالفقار
در کنار چاه هر شب ایستاده جبرئیل
تا تکاند از سر دوش علی گرد و غبار
چند سالی هست بعد ماجرای فاطمه
لرزشی افتاده بر آن شانه های استوار
قامت سرو بلندش در هلال افتاده است
زیر بار رنج های تلخ و سخت روزگار
جای رد ریسمان های زمخت فتنه ها
سال ها مانده ست بر دست کریمش یادگار
شاعر : وحید قاسمی
براي بندگي ام عشق يك ولي كافيست
براي قلب و دلم صوت ينجلي كافيست
تمام هستي خود را به خلق ميبخشم
براي زندگي من فقط علي كافيست
شاعر : مهدی برجلو
ای دست خداوند ، اي جان پيمبر
عالم بفدايت ، اي ساقي كوثر
حيدر - قرار قلب بي قرار
حيدر - صاحب تيغ ذوالفقار
حيدر - دوستت دارم ديوونه وار
علي ولي الله
****
بر كل خلايق ، سلطاني و مولا
آقا تو نگاه كن ، بر اين دل رسوا
حيدر - ذكر دل پير و جوون
حيدر ذكر دلاي بي نشون
حيدر - ذكر لب صاحب زمون
علي ولي الله
****
عشقت توي دنيا ، بين الملليه
سربند سر من ، يا مولا عليه
حيدر - دست خدای ازلي
حيدر - شاه دلاي منجلي
حيدر - يا مرتضي علي علي
علي ولي الله
شاعر : رضا رسولی
دانلود سبک
سراسر مملو از حُسن و کمالی
میان سینه ام عشقی زلالی
دلم امشب هوای یار کرده
مرابا خود ببر تا آن حوالی
تو صاحب اختیار کوثر هستی
وصی و وارث پیغمبر هستی
تو تنها در زمین و آسمانها
امیرالمومنینی ، حیدر هستی
چه شوقی دارد از گل بوسه چیدن
تمام عمر وصفت را شنیدن
برای نوکرانت افتخاریست
به سویت یاعلی باسر دویدن
من امشب مست آقای بهشتم
گره دارد وجودش با سرشتم
به کوری حسودان تو آقا
به قلبم یا علی مولا نوشتم
دلم لبریز از شور وشعف کن
شبیه گوهر بطن صدف کن
بیا و یک شبی هم این گدا را
دخیل صحن و ایوان نجف کن
تو در هفت آسمان تابنده هستی
شبیه تیغ خود برّنده هستی
هنوزم مات ومبهوتم به زهرا
خداوندی علی یا بنده هستی ؟
دل
چون لب تیغ تو مستـانه دهن وا کردم
مرده بودم که ز عشق تو کفن وا کردم
یا علی گفتم و از هرم شــــــراب نامت
این زبان بسته دهن را به سخن وا کردم
تو خدایی خودت راکن و من بنــدگی ات
که به شوق تو فقط سر به چمن وا کردم
از می ناب خودت در خم این مست بریز
چون ز صهبای تو من خمره ی تن وا کردم
ای عقیـــق لب سرخ تو شـــــراب آلوده
بهـــر یک بوســه ز تو ره به یمن وا کردم
بین ایوان تو دیدم که خدا معتکف است
و "تـــرانی" تو را از سـر "لـن" وا کــردم
شاعر : مجيد نجفی
هوس نموده دلم توبه بشکنم عشق است
زجام نام علی باده می زنم عشق است
نهاده بند بلایش به گردنم عشق است
ولی زلطف خودش داده جوشنم عشق است
امیر لم یزلی ای قلندر ابدی
علی علی مددی یا علی علی مددی
***
شده است جلوه ی ناسوتیت نصیب زمین
جلال جلوه ی لاهوتیت به خلد برین
تجلی ملکوتت به طاق عرش نگین
خماری دل مارا به چشم رحم ببین
توئی مثال کرامت منم مثال بدی
علی علی مددی یا علی علی مددی
***
به هر کرانه نظر میکنم تو آنجایی
تو باب علم نبی ،عین راز اسمائی
تو تکیه گاه دل و پاسدار طاهائی
منادی دم روحی فداک زهرائی
امیر بدر و حنین و دلاور احدی
علی علی مددی یا علی علی مددی
***
خدای کعبه گشوده بغل به مادر تو
دلیل خلقت
سراسر مملو از حُسن و کمالی
میان سینه ام عشقی زلالی
دلم امشب هوای یار کرده
مرابا خود ببر تا آن حوالی
تو صاحب اختیار کوثر هستی
وصی و وارث پیغمبر هستی
تو تنها در زمین و آسمانها
امیرالمومنینی ، حیدر هستی
چه شوقی دارد از گل بوسه چیدن
تمام عمر وصفت را شنیدن
برای نوکرانت افتخاریست
به سویت یاعلی باسر دویدن
من امشب مست آقای بهشتم
گره دارد وجودش با سرشتم
به کوری حسودان تو آقا
به قلبم یا علی مولا نوشتم
دلم لبریز از شور وشعف کن
شبیه گوهر بطن صدف کن
بیا و یک شبی هم این گدا را
دخیل صحن و ایوان نجف کن
تو در هفت آسمان تابنده هستی
شبیه تیغ خود برّنده هستی
هنوزم مات ومبهوتم به زهرا
خداوندی علی یا بنده هستی ؟
د
دیشب به چاه صبر کسی سر فرو نکرد
با نخل های خسته کسی گفتگو نکرد
دیشب برای یافتن سفره های سرد
در کوچه های کوفه کسی جستجو نکرد
دیشب در آن دیار نمکدان شکن کسی -
فکری به حال زخم پریشان او نکرد
دیشب دو دست سبز، رفیق خدا نشد
قلبی شقا برای علی آرزو نکرد
در کوچه های نخل، یتیمی سوال کرد:
دیشب به چاه صبر کسی سر فرو نکرد؟
شاعر : کیوان روشنی
باز افتاده به دل شور وشعف
تیرعاشق به گمان خورده هدف
خوانم از گوهر در بطن صدف
ازجوانمردی سلطان نجف
کیست جز او به خدا اهل نظر
« ها علی ٌ بشرٌ کیف بشر »
عشق بی نام علی سوزان است
نام او فلسفه ی توفان است
تیغ در دست علی برّان است
اولین تک یل در میدان است
می زند بر دل کفّار شرر
« ها علیٌ بشرٌ کیف بشر »
دل بی حب علی طاهر نیست
نام او را نبرد شاکر نیست
مست مولا نشود زائر نیست
هرکه مدحش نکند شاعر نیست
می درخشد به جهان مثل قمر
ها علیٌ بشرٌ کیف بشر »
اولین زائر او آدم بود
خادم مادر او مریم بود
میوه ی قلب و دل خاتم بود
هرچه گفتیم زمدحش کم بود
کیست دریای عبادات سحر
« ها علیٌ بشرٌ کیف بشر »
این چه صیدیست که
با آن که آفریده شده ست آدم از خدا
گاهی به اتّفاق ندارد کم از خدا
ای اتّفاق ممکن ناممکن ای علی
ای جوهر تو، هم ز تو پیدا، هم از خدا
بین تو و خدا ، الف الفت و ولاست
علم از تو سربلند شد و عالم از خدا
ماهی شدم در آینه ی چشمه ی غدیر
شور تو ریخت در گِل من، یک نَم از خدا
در جبر و اختیار، مرا داد اختیار
خاک از ابوتراب گرفتم، دَم از خدا
من قهر می فروشم و او مهر می خَرد
خوفم ز قهر نیست، که می ترسم از خدا
شاعر : علیرضا قزوه
در روز جزا ولوله ای خواهد شد
باذکر علی هروله ای خواهد شد
ای وای اگر علی غضبناک شود
در عرش خدا زلزله ای خواهد شد
***
جز نبی کس قرار حیدر نیست
بی شرف از تبار حیدر نیست
وتو"عمروبن عبدود" برو گم شو
زدن بچه کار حیدر نیست
***
یاعلی حب شما شیره ی ایمان من است
سیره و سنت تو معنی قران من است
من گدایی زگدایان تو هستم آقا
خاک نعلین شما سرمه ی چشمان من است
***
کورشواهل ثقیفه که عرب یل دارد
خوش قدوقامت ورعناست و هیکل دارد
وسط معرکه فریاد زند پیغمبر
اسدالله برو کار تو ایول دارد
***
به کوری دو چشم شور این قوم اراذل
زدم قابی به روی سر در کاشانه ی دل
نوشته روی ان با خط زیبای خدایی
سگ شیعه شرف دارد به صد سنی بز
ديده اگر با تو برابر شود
چشم من آيينه ی محشر شود
دم بزن ای غنچه ی باغ ازل
تا نفس خاک معطّر شود
دم به دم از نام تو دم می زنم
تا سخنم قند مکرّر شود
منظره در منظره گل می کند
چشم تو گر آينه گستر شود
پاسخ لبخند دلم تا به کی -
قهقهه ی تيغه ی خنجر شود؟
خسته شدم خسته ز ديوارها
عشق مگر پنجره پرور شود
همت حيدر مدد عاشق ست
روی زمين گو همه خيبر شود
درقفسم آينه ای نصب کن
تا پر و بالم دو برابر شود!
شاعر : حسن حسینی
هر صفا با علي صفا دارد
هر كسي با علي خدا دارد
روي قلب ستاره بنويسيد
مثل آقاي ما كجا دارد
چه كسي جز امام اول ما
پسرش شهر كربلا دارد
وقت معراج جز علي چه كسي
جا به دوش فرشته ها دارد
يا كدامين بزرگ در دنيا
دور خود اينقدر گدا دارد
عشق اگر عشق هم بُوَد تنهاست
با ولاي علي بها دارد
آيت والي الولي مددي
صده و ده بار يا علي مددي
صاحب رودخانه ي كوثر
دست پرورده اش بُوَد بوذر
آن امامي كه در زمان نماز
مي دهت در ركوع انگشتر
آن كه در لابلاي جنگ اُحُد
با نود زخم مي كند محشر
آن بزرگي كه كار كوچك او
كندن چهار چوبه ي خيبر
آن جواني كه عَبُدوَدها را
با يكي ضربه مي كند بي سر
ذكر هر پهلوان به ميدان ها
اسد ا... يا علي
تا خداوند به حبّش بنمود ایجادم
نیست جز مهر علی خاطره ای در یادم
مادرم گفت که تو نوکر این آقایی
چقدر خوب که من نوکر مادر زادم
ذکر لالایی من فتح در خیبر بود
مادرم شیر به احسان علی می دادم
پدرم گفت به جز راه علی راهی نیست
پرورش یافته در مکتب این بنیادم
تا دم مرگ لبم ذکر علی خواهد گفت
(چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم)
شاعر : علیرضا برات وند
هر كس به سر كوي تو جايي دارد
هر كس كه تو را خواست خدايي دارد
از كعبه شنيدم كه به عشاقش گفت
ايوان نجف عجب صفايي دارد
شاعر : سید احسان طباطبایی
هر آینه صد جلوه کند نور ضریحت
خورشید دمید از دم منشور ضریحت
انصاری و حلی شده تا صبح قیامت
چون خادم درگاه و دو مامور ضریحت
"رب ارنی" گویمت ای کشف و شهودم
من موسی بی کفشم و در طور ضریحت
بگذار که بر پای خودم مست بمیرم
با مزه ی یک غوره ی انگور ضریحت
شیرینی لبخند خداوند عیان است
از جذبه ی آغوش تو و شور ضریحت
سوگند بر آن چادر پاره نگهم دار
تا اینکه شوم وصله ی ناجور ضریحت
شاعر : محمد امین سبکبار
در معرکه وقتی خبر پیچید حیدر آمده
پس حق بده لشگر اگر پاچید، حیدر آمده
احمد الم نشرح لک صدرک شنید از جبرئیل
این آیه نازل شد نبی تا دید حیدر آمده
دلشوره دارد لشگر اسلام خیبر روبه روست
وقتی اسد آمد، نبی خندید حیدر آمده
ابر سیاه صحنه ی پیکار گویا رفته است
بر روی دل دل همچنان خورشید حیدر آمده
طوفان شبیه صاعقه بر جان بید افتاده است
حتی ستون قلعه می لرزید حیدر آمده
بی خود نبوده که سه روز او در میان کعبه ماند
یعنی که مردم منتظر باشید حیدر آمده
از شوق صاحب خانه،خانه پیرهن را پاره کرد
دیوار کعبه بی گمان فهمید حیدر آمده
شاعر : علی قدیمی
کشتی اسلام را غیر از علی لنگر کجاست؟
امّت آزاده را جز مـــرتضی رهبر کجاست؟
پهنـه ی ایمان و ملک عزّت و اخــلاص را
جز امیرالمومنین حیدر یکی سرور کجاست؟
گو بمیر آن را که بدخواه علی وآل اوست
خالی از عشق علی دل در کجا سر در کجاسـت؟
آسمان روشن توحید را در هـــر زمــان
نورافشانتر ز گفتار علی اختر کجاست ؟
دین اسلام و مرام شیعـــه را در قرن ها
جز علی مرد خدایار و خدامحور کجاسـت ؟
تا گذارم سر به پای خــادمان کوی او
میثم و مقداد کو ؟ عمّار کو؟قنبرکجاست؟
شاعر : عباس خوش عمل کاشانی
علی در آسمان ها مست دارد
هزاران نوکرِ پابست دارد
مشخص می شود یک روز مردم
علی درخلق عالم دست دارد
دل شیعه ی آفتاب باشد چه خوش است
مست از نفس گلاب باشد چه خوش است
زائر به نجف که می رسد می فهمد
ماهی که میان آب باشد چه خوش است
شاعر : میثم مومنی نژاد
قلم در دست می گیرم ولی ذهنم پریشان است
چه بنویسم از اوصافش؟ که او پیدا و پنهان است
صراط المستقیم و نقطه ی در باء بسم الله
علی تفسیر قرآن نه علی خود روح قرآن است
اگر مولا نخواهد برگی از شاخه نمی افتد
امیرالمومنین شان نزول باد و باران است
تورق کرده ام تاریخ بیت الله را کامل
فقط مولای ما مولای ما مولود این خانه ست
فقط مولای ما در بستر مرگ نبی خوابید
و ثابت کرد تنها او برای مصطفی، جان است
خدا در آسمان هایش برایش تخت شاهی بست
ولی او در زمین در فکر نان مستمندان است
یتیمان مدینه دردهایش را نمی دانند
دلش لبریز از داغ است با این حال خندان است
اگر انسان علی باشد، دگر ما را چه می نامند ؟!
جهانی کافرند ان
هرچند ما فقط به خداسجده می کنيم
اما پس ازخدابه شماسجده می کنيم
گاهی به کعبه يا به نجف يا به سوريه
گاهی به سمت کرببلا سجده می کنيم
بعد ازنبی ولايت حق،حق حيدر است
پس ما برای شاه ولا سجده می کنيم
چون جلوه ی تمام نمای خداتوئی
مقصود ما خداست،توراسجده می کنيم
هرکس که سجده کرده به تو عارف است وبس
زاهد دگر نپرس چرا سجده می کنيم
**
درجانماز شيعه فقط مهر تربت است
بر خاک سيدالشهدا سجده می کنيم
حج فقير مشهد وماهم فقير،پس
برگنبدامام رضا سجده می کنيم
******
اين سجده ها تمام دليلش ولايت است
زيرا به اولياء خدا سجده می کنيم
شاعر : مجتبی خرسندی
به خدا که خلقت ماسوا، همه شد برای تو یا علی
که بود طفیل وجود تو، همه ما سوای تو یا علی
شجر وجود تو بارور، بشد از عنایت دادگر
همه بود مقصد از این شجر، ثمر ولای تو یا علی
چو گذشت از شه انبیا، به جلال و فضل و شرف تو را
بگزید از همه ماسوا، به خدا خدای تو یا علی
زلبت بروز مقال حق، به کف حواله نوال حق
مثل و مثال تو جان حق، رُخ حق نمای تو یا علی
ز رُخت بهشت کنایتی، ز کف تو بحر روایتی
نفحات خُلد حکایتی، بود از لقای تو یا علی
بود این صحائف نُه طبق، ز کتاب فضل تو یک ورق
نرسد کسی به رضای حق، مگر از رضای تو یا علی
تویی آن خدیو ملک خدم، تویی آن امیر حبش خیم
که به فرق پادشهان قدم، بنهد گدای تو یا علی
تو هما
در اولین سحری که سرشته شد گِل ما
نشست مهرِ علی در تمامیِ دل ما
میان خیل ملائک در آن شب پر نور
سخن ز نام علی بود در مقابل ما
و ما به نام علی استغاثه کردیم و
از آن زمانه علی گشت نقل محفل ما
صدای اشهدُانَّ علی ولیُ الله
طنین فکنده ز هر مأذنِ قبائل ما
سپس به دامن لطف علی فقیه خدا
دراز گشت دو دست گدا و سائل ما
چگونه سجده به جا آوریم پیش خدا
که شد محبت مولا تمام حاصل ما
اگر نبود علی بی جواب می ماندیم
چه می شد حکم قضاوت، و یا مسائل ما
علی امیر شد و مصطفی به خود بالید
و کور شد دو چشمان کِید جاهل ما
شاعر : رضا باقریان
بسته لبخند خداوند به يک خنده ي تو
شده مشغول مباهات به پرونده ي تو
هر که يک خط ز عنايات تو را درک کند
تا که هست عمر برايش شده شرمنده ي تو
بشري يا که خدا ؟! اين شده که فرقي نيست
بنده ي او شده باشيم و يا بنده ي تو
عمر يک نوح نياز است که تفسير شود
قدر يک،ثانيه از لحظه ي ارزنده ي تو
خيبر و بدر و احد که عددي نيست ، بر
فيض انگشتري رکعت بخشنده ي تو
دل ما نيز شد از جمله فتوحات سر
تيغ رحم و غضب ابروي برّنده ي تو
نحوه ي سلطنتت روي زمين شاهد ماست
نام حيدر چقدر هست برازنده ي تو
شاعر : مجتبی کرمی
چه غم دارم از لحظه مردنم
به قبر و به زیر لحد خفتنم
به میزان عدل خدا بردنم
در آتش بخواهد بسوزد تنم
که مولا علی دستگیر من است
میان دو عالم امیر من است
امامم علی اعتبارم علی
پناهم علی افتخارم علی
قرار دل بی قرارم علی
همه لحظه ذکر و شعارم علی
علی فاتح غزوه خیبر است
نفسهای روز و شب کوثر است
علی مرد میدان و مرد نبرد
علی پشت خود را به دشمن نکرد
علی درد را زار و بیچاره کرد
علی مقتدا، پیشوا، رادمرد
علی دست حق است در آستین
ولیِّ فقیه خدا در زمین
علی هست، دین نبی کامل است
عبادت بدون علی باطل است
کسی که علی داشته عاقل است
و هرکس ندارد علی جاهل است
تپشهای قلب نبی یا علی
به معراج می رفت تا با علی
علی عطر سج
ولایت از ازل وصفش چنین است
فقط حیدر امیرالمونین است
تجلی گاه حق ذات و وجودش
یل خیبر همیشه برترین است
به دنیا مثل او هرگز نباشد
جهان انگشتر و مولا نگین است
امام عادل و اول مسلمان
به وقت رزم عزمش آهنین است
صفای عشق و سودای عدالت
گل یاسش خدای صابرین است
ولی حق و الحق عبد صالح
به دامانش یل ام البنین است
حسینش گشته وارث در شجاعت
کریم اهل بیت اهل یقین است
بهار خلقت و قرآن ناطق
نوایش در قرائت بهترین است
همه گویند دستش دست حق است
زمان وعظ کلامش دل نشین است
ولایت بی علی معنی ندارد
فقط حیدر امیر المومنین است
شاعر : سید هاشم حسینی
امشب از مستی ز خود بی خود شدم این گوهر است
دستگیری ساقیا غیر از تو ننگی ابتر است
جسم من گردیده چون خم دستهایم همچو جام
جای خون در پیکرم می از سبوی حیدر است
افتخارم این بود من از ازل مست توام
باده مینوشم می نابم ز آب کوثر است
هر که لب بر نام مولایش علی وا میکند
مطمئنا روز محشر در رکاب صفدر است
من کیم تا دم زنم از نوکری کوی او
صد هزاری همچونان عیسی در آنجا نوکر است
در پی سیم و زر دنیا مرو ای دل بیا
کیمیا خاک کف پای غلام قنبر است
هرکه را در دل بود بغض علی و ال او
مشکلش از خویش نبود مشکلش از مادر است
کل علم کون و امکان در کف عین تو است
چون که حیدر صاحب علم لدن اکبر است
لال با لام علی و لام لعل هر
پا از ره عشق، پس کشیدن ممنوع
آهی ز سر هوس کشیدن ممنوع
بر سر در خانه دل خود بنویس
بی حب علی نفس کشیدن ممنوع
شاعر : سید مجتبی شجاع
