دمید انگار در جسمش خدا روح مسیحا را
برای بار دیگر آفرید آن دست بیضا را
خدا آراست جانش را به صبر ناب ایوبش
به نور عشق، روشن کرد آن رخسار مهسا را
غزل گوهای موزون ساز و شاعرهای شعر آیین
فدای مقدمش کردند شه بیت غزل ها را
علی مانند بنیامین یوسف شد، شب رفتن
شبیه باور هارون که ثابت کرد موسی را
غم سنگین مولایم که روی سینه ام افتاد
تداعی کرد در باغ دلم داغ زلیخا را
علی جان چند سال از دست مردم خون دل خوردی
که با غسل شهادت پاک کردی رنج دنیا را
مسیر عاشقی ها را تو بودی یادمان دادی
تو رفتی راه ما گم شد، بگیری خاطر ما را
اگر رودی سرازیری نرفت از روی مغروری
اگرچه پاک می ماند، نخواهد دید دریا را
"نسیم" ساده د
- دوشنبه
- 28
- بهمن
- 1392
- ساعت
- 08:15
- نوشته شده توسط
- یحیی
